Aleksandër Meksi: PD, 22 vjet pas 22 marsit (INTERVISTË)

Intervistoi Xhevdet Shehu March 22, 2014 04:45

Aleksandër Meksi: PD, 22 vjet pas 22 marsit (INTERVISTË)

Më 22 mars 1992, pra fiks 22 vjet më parë, Partia Demokratike erdhi me shumë bujë në pushtet, duke i dhënë fund regjimit komunist, ish-Kryeministri Aleksandër Meksi, flet ekskluzivisht për gazetën ‘DITA’. Ai rrëfen se ku bashkohen dhe ku ndahen 22 marsi i 92’shit me 23 qershorin e 2013-s. Pse humbi Partia Demokratike dhe pse nuk po analizohet humbja. Disa episode nga qeveria e parë demokrate në gjysmën e parë viteve ’90 dhe disa sugjerime për qeverisjen e Ramës.

Zoti Meksi, sot është 22 mars. 22 vjet më parë Partia Demokratike shënonte një fitore historike. Pas atyre zgjedhjeve ju u zgjodhët Kryeministri i parë demokrat pas gjysmë shekulli diktature. Sa e rëndësishme është ajo datë për ju?

Ju me të drejtë e konsideroni 22 marsin si një ditë historike. Nuk ishte fjala për fitoren e një partie apo të një tjetre, sikurse është normale të ndodhë në çdo vend demokratik. Më 22 mars 1992 u ndërrua sistemi, ndaj dhe kjo datë ka një vlerë të madhe historike. Por me të nuk duhet të abuzohet edhe pse ishte një fitore e Partisë Demokratike. Ajo është një ditë e rëndësishme për të gjithë shqiptarët, sepse nga diktatura dhe skamja shpëtuan gjithë shqiptarët.

Në vazhdim të kësaj logjike, zgjedhjet e 23 qershorit të vitit të kaluar që shënuan një humbje katastrofike të PD-së, janë krahasuar me 22 marsin e vitit ’92, madje dhe nga ambasadori amerikan. Ju jeni i këtij mendimi?

Jo, dhe kjo që thoni ju  nuk më ndikon.  23 qershori i vitit të kaluar ishte një ditë zgjedhjesh dhe solli një rotacion në pushtet, jo ndryshim sistemi ekonomiko-shoqëror. Prandaj unë e konsideroj krahasimin midis këtyre dy datave të gabuar e sipërfaqësor. Nuk duhet shpërdoruar kështu rëndësia e disa datave simbolike. Përndryshe do t’i shpallnim si historike të gjitha ditët e zgjedhjeve që bëhen në çdo katër vjet.

Sidoqoftë, rezultati i 23 qershorit ishte befasues për demokratët, apo jo?

Rezultati i Zgjedhjeve të 23 Qershorit ishte për mjaft njerëz i papritur, ndërsa për të tjerë, më se i natyrshëm, sepse ata që ndiqnin me vëmendje ndodhitë e disa viteve qeverisje edhe  njihnin gjykimin e elektoratit për të, nëpërmjet kontakteve me njerëzit e thjeshtë dhe vlerësimin e tyre për atë që ndodhte ne Shqipërinë  reale dhe jo në atë virtuale, të fjalimeve e mediave pro qeverisë, e kishin të qartë çfarë do të ndodhte. Zgjedhjet  nuk ishin më të mirat, siç flitet duke u rrekur të na  mbushin mendjen, qoftë në shqip apo anglisht, por sidoqoftë  ishin më të pranueshme se sa zgjedhjet përpara tyre. Thuhet se pati votime familjare e blerje votash, se pati çrregullime në numërim në dëm të partive të vogla, çka nuk më habit,  por këto çrregullime mendoj se nuk ndikuan në kahjen e rezultatit i cili  nuk ka arsye  të kontestohet. Nuk mund të lemë pa përmendur faktin që në këto zgjedhje për shkak të sistemit zgjedhor aspak demokratik dhe listave të mbyllura, ishin të favorizuara dy koalicionet, duke pamundësuar një pol të tretë dhe çdo alternativë tjetër, si dhe   me deputetë të emëruar e jo të zgjedhur nga zgjedhësit apo anëtarësia e partive.

Sidoqoftë, unë këmbëngul tek 23 qershori. Pse të mos quhet kjo një fitore historike për shqiptarët si 22 marsi i 92-shit?

Pavarësisht krahasimit të pavend për zgjedhjet e 23 qershorit me ato të vitit 1992, zgjedhjet politike të vitit 2013  kanë një rëndësi jo të vogël në se do të realizohet pritshmëria e votuesve të shumtë për ndryshim, drejtësi ligjore e sociale, në të kundërt ato kthehen në votë kundër. Zgjedhjet e vitit 1992, siç kam thënë gjetkë, sollën, me  më se 2/3 e votave, përmbysjen dhe ndryshimin e një sistemi diktature komuniste, e përsërisim sistemi, gjysmëshekullor  tek ne, pas rrëzimit të sistemit socialist botëror dhe fillimin e periudhës së tranzicionit për ndërtimin e një shoqërie dhe shteti të ri demokratik, që po rezulton i vështirë dhe me zigzage e shmangie, që erdhën duke u shtuar në kohë, që ngarkojnë me përgjegjësi klasën politike e jo vetëm atë. Ndërsa zgjedhjet e 2013-s paraqesin përmbysjen, me votën masive të votuesve, të   një qeverisje që kishte tjetërsuar arritjet në ekonominë e tregut të lirë, në shtetin ligjor e të drejtat e njeriut, një rrugë e filluar përpara saj, me pasoja për të ardhmen e vendit.

Zoti Meksi ju kini qenë Kryeministri i parë demokrat në fillim të viteve ’90. Si e përjetuat dhe si e analizoni humbjen e partisë tuaj në 23 qershor?

E thatë mirë, sepse de jure unë vazhdoj të jem anëtar i …

…por, Jeni i tërhequr?

Jo, por deri sa nuk na dëgjojnë jam angazhuar me disa punë që mendoj se janë edhe ato të dobishme..

Pra, a është bërë analiza e humbjes së PD-së dhe sa po reflekton ajo parti nga humbja?

Unë pres që të analizohet humbja në PD. Deri më tani kjo nuk po kryhet dhe mbase nuk e dëshirojnë ata që janë përgjegjës për të. Më e natyrshme do të ishte të shtrohej pyetja: si dhe pse ndodhi ky rezultat, që nuk është vetëm rotacion, që do të ishte një ndodhi normale në një shtet demokratik, por një shprehje masive e dëshirës për ndryshime rrënjësore, çka bie dhe një pritshmëri po aq të madhe për ndryshim, jo në formë frazeologji e dukje, por në rezultate të prekshme, që ngarkon mazhorancën e re me përgjegjësi përpara shqiptarëve.

Kështu hyjmë në thelbin e problemit. Nënvizojmë se për njerëzit janë parësore rezultatet ekonomike, domethënë rritja e prekshme e mirëqenies, siguria e jetës dhe e pronës vetjake e tregues të tjerë të cilësisë të jetës, përmirësim i gjithçkaje që kritikohej, përfshirë këtu dhe luftën ndaj korrupsionit e mbi të gjitha drejtësi e një administratë që shërben.

Të gjitha këto patën ndikim në rezultatin e 23 qershorit. Sigurisht që këto zgjedhje për rëndësinë e tyre e për ndryshimet që sollën lipset të analizohen si rezultatet në përgjithësi: në rang kombëtar, ashtu e në hollësi: për çdo njësi vendore. Kjo nuk po bëhet dhe nuk është hera e parë që dështimin Sali Berisha nuk e analizon, por e kalon duke “reformuar”  PD-në’ me klanin e vet e duke larguar kundërshtarët (qoftë dhe të sajuar).  Kjo ndodhi në 1997 me grupin e 27-tëve, që ne e patëm quajtur ”fillimi i bolshevizimit të PD-së”. Këtë e bëri me dorëheqjen e tij formale duke zgjedhur (emëruar ai) me “një anëtar një votë” (sic) Kryetarin, një rregull demokratik i mohuar vazhdimisht me kryeneçësi nga ai dhe partia e tij dhe që nuk përfshihet për këtë rast në Statut. Kjo nuk e reformon Partinë Demokratike, përkundrazi, duke mos e rikthyer atë në shtëpinë e gjithë demokratëve e zvogëlon dhe rolin e saj opozitar.

Sipas Aleksandër Meksit, çfarë e shkaktoi këtë humbje katastrofike të PD-së?

Mendoj se zgjedhjet u humbën nga mos pranimi i vazhdimësisë së kësaj qeverisje, nga arroganca e prepotenca e drejtuesve në qendër e ata lokalë të shtetit dhe të  PD-së; nga kundërshtimi  për liderin dhe veglat e tij, klanin e klientët. Zgjedhjet  u humbën  për shkak të krahinarizmit e nepotizmit të tejskajshëm, e kundërta e meritokracisë; për mostolerimin e mendimit ndryshe dhe debatit në parti e qeverisje. U humbën për monopolet që nuk i zhbëri, për mos luftim efikas të krimit, të korrupsionit e trafiqeve, për dëmtimet në  territor e mjedis, për deformimin e tregut të lirë, për përdorimin jo efektiv në dobi të zhvillimit ekonomik të fondeve buxhetore e për rritjen e borxhit publik, për mënjanimin e biznesit vendas e lejimin e grabitjes së pasurive kombëtare, që të gjitha së bashku prunë varfërimin  e shqiptarëve dhe rritën papunësinë. Po kështu, për shkeljen e detyrimeve programore  ndaj pronarëve dhe ndaj të përndjekurve e mos bërjen e lustracionit. U humbën, për shpërfilljen ndaj ligjit e mungesën e skrupujve moralë, por u ndihmuan dhe nga heshtja e të gjithë neve demokratëve, dhe e fundit në këtë  numërim u humbën për fushatën për  deputet të emëruar e katapultuar e nga ata që me “punën” e tyre treguan se  sa realisht ishin demokratë e atdhetarë.

Këto veprime  në tërësi që veç të tjerave vonuan dhe integrimin në BE sollën natyrshëm humbjen  e zgjedhjeve.

Pra edhe demokratët, një pjesë e konsiderueshme e tyre, mendoni se votuan kundër qeverisjes së Berishës?

Mendoj se ka pasur edhe shumë demokratë që kanë votuar në mos kundër, por për parti të tjera të koalicionit të djeshëm qeverisës ose nuk kanë marrë pjesë në votim. Por, siç thamë dhe më sipër, elektorati shqiptar votoi në  mënyrë  aktive por edhe pasivisht për rrëzimin e saj. Besoj se demokratët e vërtetë kjo humbje e sidomos përmasat e saj, i ka hidhëruar edhe kur e pranojnë se Qeveria dhe drejtuesit e partisë e kishin bërë hak këtë rezultat, dhe kur nuk ja kanë dhënë votën listës aspak demokratike. Mjafton të krahasojmë rezultatet e 23 Qershorit me ato të zgjedhjeve të vitit ’97, në kushte aspak normale për të kuptuar përmasat e humbjes. Ky rezultat nuk mund të justifikohet por duhet të analizohet e të bëhen sa më parë  ndryshime. Ende nuk është shumë vonë.

Çfarë duhej bërë, sipas jush, menjëherë pas zgjedhjeve?

Nuk kam ndonjë propozim të ri prandaj po përsëris fjalë për fjalë çfarë kam propozuar më parë. Duhet të jepte dorëheqje Kryesia e PD-së, qeveritarët e 8 viteve dhe Kryetarët e strukturave të PD-së në bazë. Pra, jo vetëm dhe formalisht, që  të  mbijetojnë partnerët, Kryetari (pavarësisht se drejtimi personal i Partisë dhe i Shtetit nënkupton dhe përgjegjësinë personale). Dorëheqja, sipas këtij propozimi, nuk do të  thotë për ta humbjen  e  të drejtave që ju jep Statuti dhe për të kandiduar me rregulla të reja, për strukturat drejtuese të Partisë në bazë e qendër. Menjëherë  pas kësaj Këshilli Kombëtar, ata që mbeten, si  i vetmi organ  vendimmarrës, duhej të zgjidhte brenda Partisë një grup të ngushtë për të amenduar Statutin, për të futur  parimin “një anëtar një votë”  për të gjitha nivelet e zgjedhjeve në PD. Po kështu një  debat i anëtarësisë  duhet të  analizojë  zgjedhjet dhe gjendjen e PD-së, gabimet që  sollën këtë  rezultat e përgjegjësitë, evidentimi i të  cilave do të  mundësojë mospërsëritjen e tyre. Rishkrimi i Programit në  përputhje me misionin e një  partie me të  vërtetë  demokratike dhe të  qendrës se djathtë , e cila lufton për të  jetësuar idealet e dhjetorit, është gjithashtu domosdoshmëri. Në se do të vazhdohet me kryeneçësi dhe me veprimet e derisotme, gjendja e PD-së  nuk do të  përmirësohet.

Nejse, edhe kaq sa thatë, mjafton për të kuptuar thelbin e disfatës.  Tani kemi një qeveri tjetër. Çfarë mendimi keni për qeverinë Rama?

Është një qeveri me mandat të mjaftueshëm për reforma, por është ende larg pritshmërive të saj. Ky vend ka nevojë për përparim dhe sa më shpejt. Po të tregoj një fakt. PD mori një mandat të fortë në 22 mars të 92-shit. Unë kam bërë betimin si Kryeministër, bashkë me anëtarët e kabinetit më 19 prill 1992. Menjëherë filluam me reformat radikale që i duheshin vendit dhe që natyrisht kishin koston e tyre. Pas dy muajsh, pra qysh nga 1 korriku filluan ndryshimet në të gjitha aspektet, kuptohet që ishte një situatë krejt tjetër dhe punohej me të tjerë parametra.

Mund të na tregoni ndonjë detaj nga puna juaj në fillimet si Kryeministër i vendit?

Po, do të sjell këtu një dëshmi. Pak ditë pas votëbesimit të Qeverisë së parë Demokratike të dalë nga zgjedhjet e para të lira dhe të ndershme në historinë e vendit, dhe marrjes së votëbesimit (28 Prill 1992), u zhvillua një takim pune i gjithë Kabinetit me të dërguarin e Fondit Monetar Ndërkombëtar që asistonte Qeverinë shqiptare, për t’u informuar mbi ecurinë e bisedimeve të përbashkëta, për detajimin e Programit Qeveritar të aprovuar ato ditë në Kuvendin e Shqipërisë, program i cili detyrimisht duhej të miratohej dhe nga FMN, për të siguruar mbështetjen financiare dhe ekonomike të institucioneve financiare ndërkombëtare dhe qeverive të vendeve mike, aq të nevojshme për të nxjerrë vendin nga kolapsi ekonomik dhe financiar në të cilin e kishin prurë 46 vite regjim komunist. Për një periudhë dy mujore (deri në fund të Qershorit) u përgatit gjithë baza e nevojshme ligjore dhe institucionale për të filluar Reformën më të vështirë, më komplekse dhe, siç thonin dikur ata të FMN-së, më të suksesshmen në gjithë lindjen ish komuniste. Ajo konsistoi në heqjen e 80 përqindëshit, në liberalizimin e çmimeve të të gjithë artikujve ushqimorë, në heqjen e subvencioneve për ndërmarrjet shtetërore, në liberalizimin e kursit të këmbimeve të valutës, në liberalizimin dhe privatizimin e transportit, tregtisë dhe ndërtimeve, si dhe masa të tjera në lëmin e legjislacionit dhe liberalizimit të ekonomisë. Gjatë 7-8 muajve të vitit ’92 (për fatin e mirë të shqiptarëve) Reforma mori për mirë dhe arritjet e saj u ndjenë nga të gjithë, ashtu si dhe vështirësitë e kësaj përmbysje të madhe dhe sidomos krijimi i papunësisë. Në fund të vitit ’92 u krye dhe privatizimi i banesave, i cili i hapi horizonte të mëdha ndërtimit, duke u bërë ndërtimi i banesave  një degë e rëndësishme e ekonomisë, kuptohet krahas bujqësisë dhe tregtisë. Gjithë këto ndryshime kanë nevojë të studiohen me të mirat dhe të këqijat e tyre, detyrë me sa duket kjo për të ardhmen. Shënojmë se për të qenë të besueshme këto studime, duhet që  të mbështeten në shifra dhe fakte të dokumentuara dhe jo të jenë fryt i pozicionimit politik të autorit.

Domethënë, me këto që po më thoni, ju aludoni apo mendoni se qeveria Rama është e vonuar me disa reforma?

Unë nuk e thashë këtë. Ju e përjetoni intensivisht realitetin dhe kini mendimin tuaj. Qeveria në të vërtetë duhet të punojë me atë ritëm sipas mandatit dhe premtimeve që ka bërë. Shtyrja e afateve dhe realizimit të premtimeve është jo vetëm  në dëm të qeverisë por dhe të vendit. Ia ke premtuar popullit këtë e atë, bëji, së paku ato që mund të bëhen,çfarë pret.

Në një vështrim të shpejtë të lëvizjes jo të vogël të elektoratit kuptohet që  shumica e shqiptarëve në 23 qershor nuk dëshironte që të mbetej në fuqi Partia Demokratike me qeverinë e saj dhe për këtë votoi majtas, më tepër se herët e tjera, e ka të drejtë të kërkoj ndryshime.

Një nga problemet më të mëdha në këtë vend është korrupsioni, që është dhe një nga prioritetet që na ka vënë BE-ja…

Po ju tregoj diçka që mund të tingëllojë si humor. Në kohën e qeverisë sime, shumë njerëz nuk e dinin kuptimin e fjalës korrupsion. Ku mund ta merrnim me mend ne atëherë se ky do të bëhej një nga problemet më të mëdha në vend. A e di që shumë në PD nuk e kanë marrë vesh se kanë humbur zgjedhjet, sepse shumica e tyre kanë vënë shumë pasuri, janë sërish deputetë, kanë imunitet. Madje tani ndihen edhe më mirë dhe me më pak telashe. Kanë edhe sigurinë se askush nuk do të merret me korrupsionin e tyre, i cili duhet faktuar dhe nuk duhet të përdoret për akuza politike.

Megjithatë, zoti Meksi, duket se qershori që vjen është shumë i rëndësishëm për Shqipërinë: pritet marrja e statusit të vendit kandidat për në BE. Mos ky fakt kushtëzon dhe shumë nga zhvillimet aktuale në vend?

Marrja e Statusit mendoj se më shumë se nga ne, varet nga BE. Po të duan ata e japin statusin, po të duan nuk e japin. Për ne si shqiptarë më shumë rëndësi kanë një sërë problemesh të brendshme, domethënë se sa të interesuar jemi ne për këtë integrim.

Të gjithë bashkë kemi një defekt; harrojmë shpejt, sidomos të këqijat e jetës, por asnjëherë fyerjen apo dhunën, sidomos kur është individuale. Shpesh në biseda me njerëz të ndryshëm, deri dhe “ekspertë” të çështjeve ekonomike (ata që shkruajnë në gazeta), ndjen se kanë harruar të kaluarën jo shumë të largët, kanë gjykime e vlerësime personale aprioristike, të cilat nuk kanë asgjë të përbashkët me realitetin e dikurshëm. Një ndër ato gjykime, që të habit më shumë, lidhet me kolapsin e plotë në kuptimin më të plotë të fjalës, të ekonomisë shqiptare në fund të viteve tetëdhjetë. Kanë harruar atë fjalën që dëgjohej shpesh gjatë protestave antikomuniste: “e filluat me triska e mbaruat me tallona”.  Kanë harruar radhët e gjata tek furrat e bukës, 80 përqindëshin, mungesën e investimeve, teknologjinë e vjetruar e të tjera. Edhe ato që kanë mbetur reale nga ajo kohë si Hidrocentralet, rezervuarët, aeroporti,pasuritë nëntokësore, uji,toka,  kanë nevojë për investime të konsiderueshme, për t’u përdorur me leverdishmëri në kushtet e ekonomisë së tregut dhe se, veç kësaj, struktura e ekonomisë shqiptare ka ndryshuar tërësisht dhe do të jenë privatët ata që do realizojnë investime prodhuese. Sigurisht këtu ndikon edhe mos shpjegimi dhe moskuptimi sa duhet i realiteteve të reja ekonomike si dhe gjykimi për zhvillimet ekonomike jo mbi bazën e shifrave për treguesit bazë. Një rast konkret përbën mosshpjegimi   publikut, madje as dhe  militantëve dhe as i elektoratit, i detyrimeve tona për në Bashkimin Evropian, i rrugës që do përshkojmë dhe i punës  që duhet bërë e treguesit që duhet të arrijë  ekonomia, të detyrueshme për t’u plotësuar që të pranohemi.

Me sa duket rruga për në Evropë është  e gjatë dhe do na haj shumë vite jetë dhe mbase ja vlen të shkojmë në këmbë atje para se të na marri ajo në gjirin e saj.

foto 2-3okok

Intervistoi Xhevdet Shehu March 22, 2014 04:45
Komento

22 Komente

  1. Besnik March 22, 14:16

    Z.Meksi ka te drejte. Mjafton qe te hedhesh koken pas 22 viteve dhe te shohesh qe nga keto 22 vite 14 vite ka qeverisur sali berisha. Ai ka qene president, eshte kryeminister, Dmth ka qene gjithecka per shqiperine, dhe ku ka cuar shqiperine pas 22 vitesh. Ne nje gjendje me te keqe se sa ce mori. Ai e tradhetoi shqiprine.
    Vetem mendoni: nje vend me kaq pak banore dhe me kaq shume resurse natyrore? Dhe te mos behet vend i begate per te gjithe banoret?? E pamundur. Eshte si ai lojtari qe e ka topin ne vije fatale. Mjafton vetem per ta shtyre ne rrjete kurse ai e nxjerr…jashte nga siper

    Reply to this comment
    • Elison March 22, 14:42

      Tradhetaret gjithemone duhet ndershkuar rende. Por ajo qe po shohim eshte qe ky Berisha vazhdon dhe falet megjithe krimet e perbindshme dhe shkaterrimin e paqes sociale ne vend cdo te enjte qe ka seance kuvendi. Sa keq! PSe valle?

      Reply to this comment
      • red por jo i kuq March 22, 12:54

        z.Meksi ato dy germat qe mbani ne duar, dikur ishin shpresa jone.
        Sot jane PArtia e Djallit

        Reply to this comment
        • Milo Kunji March 22, 13:30

          Paske qene inocent e naiv. pse more ky arkeologu i sigurimit dhe ai doktori i bllokut do te shpetonin ty nga dhuna dhe varferia? Farsa e 23 vjeteve te fundit ka nje emer: tradheti ndaj popullit. Dhe ka disa aktore si Sali Ram Berisha, Aleksander Meksi, Fatos Nano, Dritero Agolli, Isamil Kadare, Tomor Dosti, Jemin Gjana, Artan Fuga, Genc Ruli dhe plehra te tjere me te vegjel se keta.

          Reply to this comment
  2. orion27 March 22, 14:17

    Sot është 22 mars dhe ne një gjë e kemi të qartë. E kemi të qartë që asgjë të sigurt nuk arritëm të ndërtonim në këto 22 vjet. Jo sepse nuk ishim të zotë apo se ndërkohë përtuam. Por sepse u qeverisëm nga pandershmëria dhe nga tradhëtia, shëmbëlltyrën e të cilës e shohim sot të çirret në shesh duke rrahur gjoksin për “sukseset” e tij, fatkeqësitë tona.

    Ky perfundim e shpreh me se miri gjendjen tone te mjeruar, e cila ne fakt nuk eshte dhe aq pashprese sepse me 23 qershor ne morem ne dore fatin tone. Nuk ka mjaftuar. Sepse Rilindja nuk e ka ne mendje ndeshkimin, frikesohet prej tij, ose eshte bashkepunetore e vjedhjes, vrasjes, se keqes.

    Reply to this comment
  3. Elison March 22, 14:19

    Z.Meksi nese PD eshte ketu ku eshte do te thote qe edhe ju nuk keni bere ate qe duhet.
    Nese Shqiperia eshte kjo qe eshte do te thote qe ju te paret dhe ne te tjeret te gjithe bashke, diku kemi gabuar diku jemi pajtuar me te keqen dhe kemi shitur te ardhmen e femijeve tane
    Si ka mundesi qe flisni te gjithe me arra ne goje kur behet fjale per Berishen dhe stanin e tij? Frike? Bashkepunim?
    Si mund te katundarizohet keshtu nje shoqeri e tere duke lejuar nje standart te tille si ky Saliu???
    Respekte Dita. Mos hiqni kurre dore nga kerkesa per ndeshkimin e se keqes. Te pakten ju, jo

    Reply to this comment
  4. aiha March 22, 15:40

    Z.Meksi, ju dhe qeveria juaj ne 22 martsin e 22 viteve me pare u premtuat shqiptareve qe do te sillnit demokracine e munguar, por nuk e mbajtet fjalen.

    Ai qe ju keni patur ne krye i ardhur direkt nga shurra e Bllokut i solli ketij vendi dhune, diktature, mohim te te drejtave dhe lirive te te gjithe shqiptareve. Premtoi qe nuk do rikthehej me kohe si e diktatures nderkohe qe sot jemi me keq se ne diktature, nuk ka rend, nuk ka siguri, nuk ka pune, nuk ka ushqim.
    Shpresoj te me lexoni e te reagoni. Jam nder shqiptaret qe ju besuan 22 vite me pare.

    Reply to this comment
  5. George March 23, 09:16

    Eshte vertete per te ardhur keq dhe per te ndjere shume dhimbje qe ne, 22vjet ne demokraci, nuk jemi akoma pjese e Europes se bashkuar….

    Reply to this comment
    • Dielli mbi KORAB March 22, 21:22

      ja beri gropen Shqiperise dhe tani derdellis.
      Si nuk i vjen turp ketij Zotit Meksi.
      Sot ne vitin 2014 kemi nje papunsi te frikshme,kriminalitet gjakatar dhe korrupsion galopant.
      kemi shkuar jo tek triskat e 1945 por tek tek myshkonjat dhe analfabetizmi i kohes se zogut.
      22 vite demokracie pa demokraci.
      ju erdhet ne pushtet me genjeshtra dhe vazhdoni te mbijetoni nga genjeshtrat qe ju kan gangrenizu trurin.
      ju ishit te pafuqishem te mbronit ato vlera qe kishim arritur ne 45 vite diktature,por na degjeneruat dhe shkatrruat si shtet,duke na lene te fundit ne Europe.

      Reply to this comment
  6. Eri March 23, 09:17

    22 vite keqqeverisje, 22 vite te njejten fytyre, 22 vite te njejtin fat te hidhur….vertete shume keni duruar shqiptare….

    Reply to this comment
  7. Ana March 23, 09:18

    “Sot është 22 mars dhe ne një gjë e kemi të qartë. E kemi të qartë që asgjë të sigurt nuk arritëm të ndërtonim në këto 22 vjet.” e bukur dhe e drejte kjo.

    Reply to this comment
  8. Flori March 23, 09:27

    22 vjet me te njejtat ftyra na u nxi jeta….te vijne njehere njerez tamam e qe punojne per ket ven se kena ngel ne ven numero

    Reply to this comment
  9. Lavatricja March 23, 12:29

    Te votosh gjithmone per te njejten eshte njesoj sikur mos te votosh fare. Politikanet kalben ne pushtet dhe nuk bejne asgje. Duhet rotacion qe te kemi zhvillim te klases politike. E njejta gje ndoll ne Itali, 20 vjet BErlusconi dhe gjithmone edhe me pak gjera behet.

    Reply to this comment
  10. aiha March 23, 12:47

    PErshendetje DITA, pershendetje z.Meksi
    TRADHTARET E DEMOKRACISE, ky duhet te jete titulli i gazetes cdo 22 mars

    Reply to this comment
  11. ... March 22, 12:55

    Çfarë kemi të sigurt ne shqiptarët në këtë fillim mijëvjeçari? Asgjë! Ah po, një gjë e kemi të sigurt. E sigurt është se sa do të përpiqemi e të mundohemi të mbijetojmë në vet-izolimin tonë, si formë proteste apo mënyrë për t’i shpëtuar gjëmave makabre që përditshmëria na sjell në rastin më të mirë në formën e lajmit, aq më shumë dhunohemi dhe nëpërkëmben të drejtat dhe liritë tona.
    Faktet e kronikës së zesë ( e zesë përtej etiketës që dallon në gjuhën e gazetarisë “zhanrin” e informacionit që ajo na sjell) mund t’i lexojmë me një vështrim sipërfaqësor si fatkeqësi që dashtë i madhi zot të mos na bien për hise, se jemi njerëz të ndershëm e si kemi bërë keq askujt. Me këtë qasje, e keqja i dorëzohet bestytnisë dhe shpjegohet vetëm me, pranomani eufemizmin, strukturat argumentative të një diskursi, në brendinë e të cilit gjithshka ka një justifikim por askush nuk ka përgjegjësi.

    Reply to this comment
    • .... March 22, 12:57

      Përtej bestytnisë, siguria jonë publike, ose më mirë mos-siguria jonë si shoqëri është përpara syve tanë dhe nuk do kallauz për ta parë. Dhe kjo pasiguri, pasiguria e jetëve tona dhe e fëmijëve tanë, është një pasiguri sistemike, sintomë e faktit që sistemi shtet shqiptar është tashmë shndërruar në një derexhe të atillë, sa nuk do të mjaftonin tellallë dhe kurva që me zërat dhe trupat e tyre të zinin sadopak brimat prej nga po rrjedh (në kuptim e marrosjes) shteti ynë.
      Si mund të flasësh për drejtësi dhe të pretendosh që ajo të funksionojë pas Gërdecit apo 21 janarit dhe mënyrës sesi u trajtuan këto çështje nga gjyqësori jonë? A mundet të flasim për drejtësi në një vend ku toka, uji, drita dhe mineralet shiten për të dhjamur të ndenjurat e pushtetit apo të familjarëve e klientëve të tyre, ndërkohë që kush ka lindur, është rritur e i ka rënë brektu mbi to nuk ka as bukën e gojës për barqet e uritura të pjellës së vet?
      Pasiguria që përjetojmë është sintomë e faktit që po qeverisemi nga një grup njerëzish që nuk kanë vizion, nuk kanë strategji tjetër përveç asaj të imponuar nga rastësia dhe nga nevoja për të mbijetuar politikisht, të kapur pas pushtetit dhe pas imunitetit që të jep ai në një shtet lacash dhe cubash. Kjo pasiguri kërkon, që të zgjidhet, një rishikim të raporteve ekonomike dhe sociale mbi të cilat kemi ndërtuar demokracinë tonë.

      Reply to this comment
  12. Snake March 22, 13:20

    NE GOJE TE MEKSIT NUK KANE RENDESI KETO ANALIZA SEPSE BERISHA MBAJTI NE KURRIZ DHE FAJET E MEKSIT ME 1997. PO TE KISHTE DINJITET MEKSI JEPTE DOREHEQJEN VETE DHE NUK PRISTE TE DIGJEJ SHQIPERIA. TE THOTE TE PAKTEN SE ISHTE KRYEMINISTER KUKULL E PA KARAKTER QE FSHINTE BY… BERISHE ME ATE.

    Reply to this comment
  13. Beso March 22, 15:09

    Ne kete fotografi jane fytyrat e personave dhe spiuneve me te qelbur te historise se shqiperise qe u hodhen ne veprim prej sigurimit te shtetit me mision vazhdimisin e diktatures komuniste nga ideologji komuniste shkaterruese te shoqerise shqiptare ne biznes kapitalist me krime te kontrolluar prej brezit te dyte te femijeve dhe sherbetoreve te bllokut

    Reply to this comment
  14. ganiu March 22, 15:24

    E, mor Meksi, vodhe sa plase me Saliun, e shite Shqiperine per dhjame qeni, e genjeve popullin sa ishe kryeminister sa plase, na the se Malejzia do investoi 5 miliard dollare, dhe ne Janarin e 1997 dole ne televezor dhe deklarove: jemi gati per lufte civile! Dhe tani na shet perralla e demokraci. Nuk shkoni te mbyteni por kini paturpesine dhe na beni edhe karshillek. Ti z.Xhavdet mire ben qe i pyet, por beni ato pyetje qe te tregojne fytyren e vertete dhe jo me makiazhe.

    Reply to this comment
  15. Juda March 22, 17:27

    Jo vetem aq sa shkruan Ganiu e ndonje tjeter per JUDEN Meksi,por i duhet kujtuar edhe se si KY ZOTI DEMOKRAT MEKSI,nxirrte nga mbledhja e Keshillit te Ministrave njefare Vullnet Ademi,ne ate kohe Sekretar i Pergjithshem i Keshillit te Ministrave ,duke e ngarkuar me detyre qe te merrte pjese ne mbledhjet e Keshillit Kombetar te PSD,anetar i se te cilit ishte i lartpermenduri,dhe ti vinte e ti raportonte pas mbledhjes se cfare ishte diskutuar aty.
    Kjo i sherbente Meksit dhe partise se tij,per te marre masa kunder PSD dhe Skender Gjinushit qe ISHIN KUNDRA MIRATIMIT TE KUSHTETUTES SE VITIT 1994.
    Ky juda Meksi luftonte ne ate kohe per ta miratuar ate kushtetute e tashti ………..

    Reply to this comment
  16. ardi March 22, 20:08

    O MEKSI IK E MOS FOL KUNDER DOKTORIT SE TA GJEN ILACIN EDHE TY SIC UA GJETI TE GJITHE ATYRE QE E KUNDERSHTUAN.RASTI I FUNDIT I NDJERI OLLDASHI.

    Reply to this comment
  17. Mark uk March 23, 08:49

    Jam i sigurt se nje demokrat nuk ka votuar PS.Po kan votuar per parat qe u dhane socialistet e kryesisht LSI.Z Meksi nese je burre del e thuaj te verteten a ju ka cuar njeri leter nga Shkodra duke u thene afersisht kto fjale.Nje ish funsionsr i lart i PPSH ka siell para falas per te varferit.Dhe vazhdon kjo gje ka prapavi komuniste ju shkruente qytetari per firmen Xhaferi.Ju brenda dy javesh keni kthyer ket pergjigje,eshte firm bamirese ke thene ne te tjera.Pra mendoj se dora jote aty ishte domethanse.

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*