50 vjet nga tërmeti më shkatërrues në Shqipëri, fotot e rralla të Enver Hoxhës

December 1, 2017 13:20

50 vjet nga tërmeti më shkatërrues në Shqipëri, fotot e rralla të Enver Hoxhës

Ai cilësohet si tërmeti më i fortë dhe më shkatërrues në Shqipëri. Ndodhi 50 vjet më parë, më 30 nëntor 1967 në zonën Librazhd-Dibër.

6.6 ballë sipas shkallës Rihter, shkatërroi 177 fshatra, ku humbën jetën 12 vetë dhe 177 të tjerë u plagosën. Toka u ça në një gjatësi mbi 10 kilometra e pati zhvendosje të dheut deri në 50 centimetra…

Unë nuk e jetova dridhjen. I  ndodhur larg Dibre për pushimet e festave kohëlëkundja e madhe më gjeti ulur në ndenjësen e autobusit diku mes Fushë-Krujës e Laçit.

Por jetova vrullin e jashtëzakonshëm për mposhtjen e pasojave të tërmetit, solidaritetin e paparë ndonjëherë për të ndihmuar, solidaritet nga Jugu në Veri e nga Lindja në Perëndim.

Kam jetuar kudondodhjen e njerëzve kur dikujt i digjej shtëpia dhe lagjja, fshati… nën një traditë të marrë brez pas brezi, në ditë betejash kundër pushtuesish, i vinte çatinë e i dorëzonte çelësat brenda javës.

Të nesërmen do të zgjohesha herët për të qenë pjesë e një marshimi tri orësh nga Peshkopia në Vojnikë të Maqellarës së bashku me nxënësit e Shkollës së Mesme “Nazmi Rushiti” ku isha pedagog i lëndëve teknike.

Një odise udhëtimi nga Tirana në Peshkopi, në dimrin e ashpër me dëborë e suferinë, dy net në ndenjësen e ngushtë të autobusit, tre ditë udhëtim nën një kujdes të jashtëzakonshëm që asgjë e keqe të mos na ndodhte, një shkrim i atyre ditëve në “Zërin e rinisë” flenë dhe zgjohen sa herë më vjen në kujtesë ajo fletë e historisë kur e gjithë Shqipëria u bë NJË me Dibrën.

Por a mposhten Tërmetet?

Për Hajri Hoxhën ish kryetar i Komitetit Ekzekutiv dhe ish kryetar i Shtabit për Eliminimin e Pasojave të Tërmetit të 30 nëntorit 1967 në Dibër: “Edhe tërmetet mposhten”.

Këtë ai e ka shprehur në një libër me këtë titull duke përcjellë përvojën e popullit të Dibrës në ditët tepër të vështira të dhjetorit 1967, solidaritetin e madh të të gjithë popullit shqiptar i cili iu ndodh pranë dibranëve pa u ngrys mbrëmja e 30 nëntorit.

Një bisedë me të sjell në kujtesë se si mund të mposhten fatkeqësitë e natyrës kur kundër tyre bashkohet i tërë populli:

Hajri Hoxha! Më 30 nëntor të vitit 1967, në orën 8 e 17 minuta të mëngjesit Dibrën dhe Librazhdin e tundi një tërmet i fuqishëm, tërmet që mori jetë njerëzish, shkatërroi nga themelet shtëpi dhe objekte socialkulturore. Ju keni botuar atëkohë edhe një libër “Edhe tërmetet mposhten” me përvojë të drejtpërdrejtë pune për eliminimin  pasojave që rrodhën. Si e mposhtët tërmetin e 30 nëntorit 1967, në atë dimër të ashpër, në ato kushte atmosferike të pa përjetuara ndonjëherë?

Ajo ishte, për të gjithë popullin shqiptar, por veçanërisht për popullin e Dibrës, një fatkeqësi natyrore. Tërmeti ishte afro shtatë ballësh. Fat ishte se na gjeti jashtë…

Ishte mëngjes…

Po, në orën 8 e 17 minuta të mëngjesit. Një pjesë e madhe e njerëzve kishin dalë në punë. Nxënësit, pas pushimit të festave të Nëntorit, kishin shkuar në shkollë. Çasteve të para të hutimit që erdhi nga tronditja e madhe ia zu vendin gjakftohtësia, vendosmëria për t’u qëndruar njerëzve pranë dhe për të kapërcyer çdo vështirësi.

Tërmeti kishte goditur rëndë Maqellarën, Shupenzën, Ostrenin, Klenjën, Bulqizën, fshatrat rreth Peshkopisë, Librazhdin. Katastrofa natyrore mori jetën e 12 vetëve dhe plagosjen e 129 vetëve. U dëmtuan 3536 shtëpi banimi ose 37 për qind e ndërtesave të 88 fshatrave të prekura nga tërmeti. Prej tyre 436 ishin shembur nga themelet. U dëmtuan 73 shkolla, 16 e të cilave u shembën plotësisht. U dëmtuan rëndë 6 spitale e shtëpi lindjeje, 34 dyqane, 22 magazina, 18 stalla, hangarë etj. Më e rëndë ishte gjendja në fshatrat Sebisht, Zabzun, Steblevë, Klenjë, Ostren i Madh, Ostren i Vogël, Lladomericë, Radovesh, Vojnikë, Çernenë, Kovashicë, Burim, Majtarë ku thuajse 70 për qind e shtëpive ose ishin dëmtuar rëndë ose ishin shembur fare…

Hajri Hoxha

Cilat ishin masat që morët?

Menjëherë u krijua shtabi. Unë në atë kohë isha kryetar i Komitetit Ekzekutiv të rrethit. Menjëherë, si në çdo fatkeqësi, shteti dhe shoqëria na u gjet në krah. Menjëherë erdhën drejtues të partisë e të shtetit por më parë se ata erdhi ajo që quhet solidaritet popullor, të qenit pranë në fatkeqësi, karakteristikë e popullit tonë. Menjëherë, krahas telegrameve të solidaritetit nga Vermoshi në Konispol, u krijuan brigada të posaçme. Brigada e parë erdhi nga Vlora. Erdhën 129 vetë, specialistë të fushave të ndryshme si muratorë, karpentierë, elektricistë, inxhinierë ndërtimi, mekanikë etj. Brenda 3-4 ditëve Dibra  u mbush me brigada ndërtimi nga të katër anët e vendit, brigada nga Saranda, Gjirokastra, Konispoli, Durrësi, Tirana, Mati Kukësi… brigada që u vendosën në të gjitha qendrat e banuar, në çadra apo në shtëpi që i kishin qëndruar tërmetit.

Unë, asokohe kam qenë me nxënësit e shkollës së mesme bujqësore “NazmiRushiti” të Peshkopisë dhe kemi fjetur për ditë të tëra në dyshekë kashte shtruar përtokë në vatrën e kulturës të Çernenës në Maqellarë…

Ashtu është. Mbi të gjitha në dispozicion të punës për eliminimin e pasojave të tërmetit u vunë parqet automobilistike të vendit. Heroizmi i shoferëve të parkut të Laçit, Tiranës, Elbasanit, Durrësit, Shkodrës, Vlorës, Korçës ishte i pa shoq. Ata udhëtuan në dëborë e në akull, rrugë pa rrugë dhe dërguan në çdo fshat, për të mos thënë në çdo shtëpi, materialet e ndërtimit; tulla, tjegulla, çimento, gëlqere, lëndë drusore, dyer, dritare, çdo gjë që duhej.

Punë të madhe bëri edhe vetë populli i Dibrës. Që nga Lura, Selishta, Reçi e Dardha, Kalaja e Dodës,  Sllova, Kastrioti, Muhurri, zona efektivisht të prekura lehtë ose të paprekura nga tërmeti erdhën brigada të posaçme ndërtuesish bashkë me të gjithë bazën materiale ndërtuese dhe u vendosën në zonat e Ostrenit, Klenjës, Steblevës, Okshtunit e deri në Llangë në kufi me Librazhdin ku edhe atje vazhdonte puna për eliminimin e pasojave të tërmetit.

E shkruar në historinë e kësaj lufte heroike është edhe brigada e kufitarëve të vendit tonë, brigadë e cila veproi në zonën e Lladomericës, atje ku ra në krye të detyrës kufitari Agron Elezi, detyrë të cilën erdhi dhe e mori i vëllai i tij Mehmeti.

Çfarë vështirësish teknike kaluat duke pasur parasysh se dhjetori i atij viti ishte dhjetori më i ftohtë që mbahet mend, me dëborë, me ngrica, me temperatura që shkonin deri në minus pesëmbëdhjetë gradë?

Siç e ke jetuar edhe vetë problem ishte lidhja e murit, vendosja e tullave. Llaçi, nga temperaturat e ulëta, ngrinte në vend. Këtu lulëzoi përvoja popullore. Gani Tuçepi, Hero i Punës Socialiste, njeriu që me nivelin e ujit me peplumç  dhe me pushkë, me siguri ke dëgjuar për piketimin e tij “me pushkë” të kanalit të Çidhnës, ky njeri i palodhur i kanaleve ujitëse të Dibrës dhe të mbarë Shqipërisë e gatoi llaçin me zjarr e me kripë. Mblodhi dru, ndezi zjarre, shtroi mbi to llamarina e mbi ta gatoi llaç. Për ta bërë llaçin të qëndrueshëm ndaj ngricës ai përzjeu në të kripë të zezë, nga ajo kripa që përdorej për të eliminuar akullin në rrugë. Shumë shtëpi në Dibër, në ato ditë ngricash të mëdha kanë në mure kripën e asaj pune me të vërtetë jo vetëm heroike por edhe të një përvoje të madhe popullore.

Me sa mbaj mend në atë kohë është elektrifikuar Shupenza dhe disa ditë pas kësaj u shpall aksioni i madh kombëtar për elektrifikimin e gjithë Shqipërisë, elektrifikim që përfundoi më 25 tetor 1971…

Në Shupenzë na prunë dhuratë një motogjenerator. Me të kishte ardhur edhe një pedagog i fakultetit të inxhinierisë elektrike të Universitetit e Tiranës emrin e të cilit nuk po e kujtoj. U ndërtua një barakë, në të u vu gjeneratori dhe brenda 24 orëve u vunë shtyllat, u shtruan telat dhe drita elektrike hyri në çdo shtëpi në Shupenzë.

Më tej linja elektrike u shtri edhe shtëpitë e para në Gjoricë dhe në Boçevë. Ky ishte sinjali i parë i punës së madhe që përfshiu të gjithë Shqipërinë për elektrifikimin e mbarë vendit. Atëherë u ndërtua edhe hidrocentrali i Gjoricës…

*****

Përvoja e fituar në eliminimin e pasojave të tërmetit të 30 nëntorit 1967 në kushtet ekstreme të motit, do të shërbente për likuidimin e pasojave të tërmetit të 15 prillit 1979 në Shkodër u brenda pesë muajsh punë vullnetare e strehuan 100 mijë banorë si dhe të fatkeqësive të tjera natyrore të kohës.

Dy vjet më vonë, më 14 dhjetor 1969, Dibra, nisur nga përvoja e dhjetorit 1967, do të jepte shkëndinë e ndërtimit në një kohë të shkurtër të kanaleve ujitëse aq të domosdoshëm për zhvillimin intensiv të bujqësisë.

Katër vjet më vonë, më 25 tetor 1971, pas një pune të jashtëzakonshme vullnetare me mbështetje materiale shtetërore, u arrit që edhe në shtëpitë më të veçuara thellë bjeshkëve të ndizeshin llambat elektrike…

Abdurahim Ashiku / Gazetar, dëshmitar i kohës

 

 

 

 

December 1, 2017 13:20
Komento

39 Komente

  1. gjyqi i Hages per Sali Karaxhixh dhe ndjekesit e tij December 1, 13:37

    Enver Hoxha hej tungjat jeta
    Sa keto male e sa kto shkrepa
    zanin shqipes ti lart ja ngjite…..

    Reply to this comment
    • enveri nuk ka nevoje per lapidar...e shenjteruat me saliserbin December 1, 14:21

      “Kthehu shoku Enver, t’i kemi falur të gjitha!”, ky është titulli i një shkrimi në të përditshmen e majtë britanike “Morning Star” (Ylli i Mëngjesit).
      .
      Artikulli është shkruar nga poeti dhe këngëtari britanik John Baine, i njohur me emrin e skenës Attila the Stockbroker. Teksa i quan “trapllëqe” dogmat fetare të mesjetës, ai vlerëson nismën e Sekretarit të Parë të Partisë së Punës në Shqipëri, shoku Enver Hoxha të ndërmarrë në vitin 1960 për të lënë pas dogmat shoqërore mesjetare.
      Duke marrë shkasë nga sulmet në Francë, ai shkruan se “liberalizmi im po zvogëlohet me shpejtësi dhe se po mendoj të jem në krah të shokut Enver Hoxha”.

      Këto ditët e fundit jam bërë nostalgjik për disa nga zgjedhjet e gjetura në vitet ’60 nga shoku Enver Hoxha, Sekretar i Parë i Partisë së Punës në Shqipëri, për të zgjidhur problemin e ndarjeve shoqërore dhe trapllëqeve mesjetare të shkaktuara nga feja.
      Ndalimi i mjekrave, një muze i ateizmit dhe deklarata në vitin 1967 se Shqipëria është zyrtarisht i pari shtet ateist në botë dhe natyrisht shprehja apokrife:
      “Populli shqiptar do jetë i lirë vetëm kur të varet prifti i fundit me zorrët e hoxhës së fundit”.
      Disa vite më parë, megjithatë përpiqesha të pranoja që rruga e zgjedhur nga shoku Hoxha ishte një reagim i tepruar dhe se njerëzit kanë të drejtën për të adhuruar çdo mik imagjinar apo artifakt që zgjedhin ata, pavarësisht vendit të origjinës, formës apo numrit të tentakulave apo testikujve.
      Më vjen keq nëse kjo bën që të dukem si një hipi liberal.
      E kam bërë dhe kam një justifikim për këtë.
      Kjo zgjidhje presupozon se ata nuk do përfundojnë duke djegur kryqe në periferi, duke ndërtuar në tokat e tjetrit ose duke masakruar fansa të pafajshëm të muzikës ‘Rock’ në një klub nate të premten.
      Tani, liberalizmi im po zvogëlohet me shpejtësi dhe përfundimisht kam nisur të jem në krah të shokut Enver, sërish.
      Kjo është sigurisht e vërtetë, që në duart e duhura, ai mashkulli imagjinar me mjekër, mund të jetë një forcë për mirë. Gruaja ime është e krishterë, është e dashur, e mirë dhe socialiste. Ajo ka miq nga fe të tjera, që janë njerëz të mirë.
      Por në duart e gabuara ata marrin formën e shprehjes: “Oh Zot, çfarë kemi bërë për të merituar këtë?”.
      Sigurisht kjo është ajo që pyesin shumë njerëz tani.
      Edhe me standardet imperialiste, ishte e paimagjinueshme që të hidhje acid në fytyrat e femrave në Afganistanin e viteve ’70.
      Gra të lira dhe të arsimuara? Sekularizmi në zemër të Kushtetutës? Reforma e tokës, që i jep mbështetje fshatarëve të varfër? Nuk mund ta kesh.
      Ishte akoma më çmenduri dhe budallallëk të bombardosh Sadamin dhe Gadafin- dy nga antifondamentalistët më të angazhuar në planet- duke çliruar çmenduritë fetare nga burgjet.
      Në vend të thirrjeve “Faleminderit demokracia perëndimore, ju duam. Na sillni McDonalds, Top Man dhe Coldplay”, nisën të thërrasin “Berisha Akbar”.

      Reply to this comment
  2. na ishte nje here nje shqiperi..... December 1, 13:59

    Shikoni si e priste
    Tropoja e serberishes
    ..serbiberajt
    e mehmut elezit .
    .bisnik mustafes
    azemhajkarit
    te demalive
    bucpapave
    dhe buceve te tjere te tropojes

    >

    Enver Hoxha e vizitoi dy herë Tropojën. Vizita e parë më 5-7 shtator 1952 dhe e dyta më 30 maj 1970. Kam qënë pjesëmarrës në të dy takimet. Në shtatorin e vitit 51 isha 11 vjeç. Atë ditë zbrita nga bjeshka. Në shtëpi gjeta hallën dhe xhaxhain e vogël. Gjyshi, babai e dy xhaxhallarët e mëdhenj nuk ishin në shtëpi. Kishin shkuar në Kolgecaj (Bajram Curri) për të pritur Enver Hoxhën. Halla dhe xhaxhai i vogël kishin marrur porosi, që mos të më linin të ikja nga shtëpia. Unë bëra ç’bëra, u humba nga sytë dhe pa marrë asgjë parasysh me shpejtësi të erës u zhduka. Ecja me vrap. Gjithë njerëzit kishin ikur.

    Mbarimi i ditës po afrohej. Vetmia më bënte të më rrahte zemra. Arrita në Okol (livadh i madh). Aty ku rruga bashkohej me rrugë të tjera. Aty takova vargun e parë të njerëzve që ecnin me të shpejtë për të qenë në momentet e ardhjes së Enver Hoxhës. Përsëri vazhdoja të ecja me të shpejtë. Pas lija, njëri pas tjetrit grupet e tjera. Aq të shumtë ishin njerëzit që lëviznin gjatë asaj rruge, sa mezi depërtoja për t’i lënë pas. Makinat vinin njëra pas tjetrës. Vargut të njerëzve nuk i shihej as kreu as fundi. Të gjithë, duke biseduar me njëri-tjetrin, shikonin makinat për të parë atë që mbante Enver Hoxhën.

    Njëri thoshte se vjen me satë (autobus), tjetri thoshte se vjen me veturë, dikush tjetër thoshte se vjen me makinë ushtarake. Të gjithë prisnin me padurim që të shihnin Enver Hoxhën. Muzgu nuk kishte rënë akoma. Vendi ishte ishte mbushur plot e përplot me njerëz. Brohoritjet “Enver Hoxha”. këngët e vallet dëgjoheshin në çdo skaj të vendit të mbushur me njerëz. Në atë entuziazëm të papërshkuar, një makinë ndalet në hyrje të qytetit, që sapo kishte lindur. Dikush i hapi derën. Për një moment, etja e dëshira për të parë kush po del nga ajo makinë, e ndërpreu entuziazmin. Nji burrë shtatlartë, me shpatulla të gjera e me fytyrë tërë gaz ngriti duart lart, eci përmes turmës, duke shtërnguar duart sa me njërin sa me tjetrin, sa në një krah sa në krahun tjetër, duke përshëndetur gjithë të pranishmit. Brohoritjet, oshëtimat e tupanëve, këngët e vallet pa mbarim e bënë Enver Hoxhën, që të ndalej disa herë në mes të atij populli plot entuziazëm. Turma me Enver Hoxhën në mes mezi ecte përpara. U afruan te Shtëpia e Pritjes .

    Shoqëruesit mezi mundën të shkëpusnin Enver Hoxhën. Festa me këngë, valle e brohoritje vazhdoi deri në orët e vona të natës. Në Shtëpinë e Pritjes vazhdonte takimi mirëpritës. Në atë takim të mirëorganizuar merrnin pjesë autoritetet e rrethit, veteranë të luftës, ish-partizanë e partizane, nëpunës e aktivistë shoqërorë të dalluar, baballarë e nëna dëshmorësh, patriotë e mbështetës të luftës. Aty ishte edhe xhaxhai im, Ram Fazlia. Sipas Ramës, në atë ceremoni aq të ngrohtë e aq entuziaste u proçedua: “Arif Gashi, ishsekretar i parë i partisë për Tropojën në fjalën përshëndetëse, në emer të të gjithë popullit, i shprehu Enver Hoxhës, mirënjohjen dhe falenderimin për nderin e respektin, që ai po i bënte Tropojës e popullit të saj. Sekretari i partisë e siguroi Enver Hoxhën se Partia dhe ai në Tropojë, kurdoherë e në çdo situatë, kanë për të gjetur një popull besnik, nji popull të vendosur, nji popull që fjalën e dhënë s’di ta bëjë dysh.

    Në mes brohoritjeve e mori fjalën Enver Hoxha që shprehu kënaqësinë që ndodhet në mes të popullit të Tropojës, si dhe për pritjen shumë të ngrohtë që iu rezervua. Ai theksoi meritat historike të popullit të malësisë së Gjakovës, në luftë fyt për fyt me pushtuesit turq, serbo- malazezë, austriak e nazi-fshistë, theksoi arritjet e Shqipërisë gjatë tetë viteve çlirim si dhe perspektivat që i kanë çelur asaj planet 5vjeçare. Në vazhdim ai foli për miqtë e shumtë, duke veçuar Bashkimin Sovjetik e Stalinin e madh. Enver Hoxha ishte dhe psikolog. Ai i kuptonte njerëzit në shikim, në të folur, në lëvizje e në qëndërim. Afër mbarimit të fjalës ai iu drejtua të gjthë pjesëmarrësve. “E shoh se ju keni një shqetësim. Ju doni të dini se si është çështja e dy prej bijve të Tropojës, Zenel Bardhit e Beqir Ndout. Po jua shpjegoj. Zenel Bardhin, për merita lufte dhe aftësi organizuese dhe drejtuese, pas luftës e caktuam sekretar partie në vendin e vet. Për punë të mirë e bëmë dhe zv/ministër. Në atë detyrë shfaqi arrogancë, duke kundërshtuar dhe përçmuar ministrin. Më vonë mora vesh se Zeneli ishte fejuar me një vajzë nga Gjirokastëra, të cilës unë ia njihja familjen dhe të afërmit. Nga përbërësit e asaj familjeje, gjashtë prej tyre qenë në papajtueshmëri të plotë me pushtetin popullor dhe jetojnë në arrati.

    E thirra unë përsonalisht në zyrën time. I thashëë këto fjalë: -Zenel, e njeh atë vajzë me të cilën je fejuar? -Po, mu përgjigj. -I thashë-Sikur të isha duke kërkuar që të fejohesha me ndonjë vajzë nga Tropoja së pari do të të pyesja ty. Ju pse nuk më pyetët mua apo ndonjë shok tjetër që ka dijeni për atë vajzë e familjen e saj? Përsëri m’u përgjigj se dashuria nuk pyet për ato gjëra. Edhe Beqir Ndoun pas luftës e caktuam komandant qarku. Nga andej e ngritëm në përgjegjësi si zv/drejtor i drejtorisë politike në ushtri e pastaj zv/ministër të Brendshëm. Nji natë para se Sali Omeni të vriste vetën, Beqiri qëndroi me të tërë natën. Të dhënat për atë vrasje dhe shkaqet pse ndodhi, askush më mirë se Beqiri nuk mund t’i dinte. E thirrëm që të na e thoshte të vërtetën, të cilën na e fshehu, sepse u tregua frikacak. Tani për hatrin tuaj, të popullit të Tropojës ne do u japim dorën edhe një herë, por nëse ata, dorën tonë nuk e mirëkuptojnë , nuk na mbetet gjë tjetër veçse t’i kapim për supesh, t’u vëmë shqelmin në gjoks e t’i hedhim në humnerë”-u shpreh Enver Hoxha.

    Takimi emocionues me Sylejman Abaz Ndreun

    Në atë takim, thoshte Rama, folën shumë pjesmarrës, por ajo që elektrizoi gjithë pjesmarrësit ishte ngritja në këmbë e Sylejman Abaz Ndreut nga Selimajt e Gegysenit. Kur Enver Hoxha mbaroi fjalën e tij, duke falenderuar të pranishmit si dhe gjithë popullin e Tropojës për pritjen e ngrohtë që iu bë, Sylejmani, duke u mbështetur mbi shtagën (bastunin) e tij, ngrihet në këmbë dhe me kokën lart e me zë të fortë i drejtohet Enver Hoxhës : ”Bab mbaje kokën lart para armiqve e aleatëve se gjithë këtë popull që i pe i ke me vete e mos u tut (frikëso) prej askujt , se kurrkush nuk mundet me na ba gja”.

    Po kush ishte Sylejman Abaz Ndreu? Ishte një ndër burrat e njohur të Gegysenit, si dhe babai i dëshmorit Uk Sylejman Ndreu, partizan i brigadës së 25-të Sulmuese, që u bë fli me disa dhjetëra partizanë të tjerë në luftë për çlirimin e Kosovës. Fjalët e Sylejmanit e emocionuan Enver Hoxhën. Ai ngrihet nga vendi ku ishte ulur e shkon drejt Sylejmanit, e përqafon si djali babanë, e merr për dore, e ul pranë vetes deri sa përfundon takimi. Sylejmani kishte mbushur të shtëdhjetat. Vuajtjet e jetës si dhe azma kronike që e shoqëronte ia kishin shteruar forcat. Enver Hoxha , që nga ai moment e derisa Sylejmani mbylli sytë, u bë djalë e shkuar djalit për të.

    Me Enver Hoxhën, pranë lapidarit të Bajram Currit

    Interesimi i udhëheqësit komunist për jetën intime të heroit që u vra nga xhandarët e Zogut në mars 1925

    Mbas Kollatës, atje ku gjendet lapidari i i Bajram Currit, përballë kikave të Dragobisë, poshtë të cilave kalon rruga e makinës, u dëgjua nji oshtimë motorri. Në shpatin përballë u dukën tri makina që sillnin Enver Hoxhën afër shpellës së Dragobisë. Për ta pritur Enver Hoxhën, aty qëndruan dy prej pleqve të Valbonës, Ali Shabani, Muzli Tahiri dhe gjeologët, që përcaktonin vendburimet dhe rezervat e boksiteve të Valbonës. Enver Hoxhën e shoqëronin Ramiz Alia, Sadik Bekteshi, autoritetet e rrethit Tropojës si dhe veterani e bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani.

    Në atë lëndinë, afër lapidarit, në pllakën e të cilit shkruhej: “Këtu më 29 mars 1925 ra heroikisht duke luftuar kundër xhandarmërisë së Ahmet Zogut Bajram Curri”, ishin shtruar disa sixhade. Nga aty duket shumë qartë shpella ku u rrethua Bajram Curri. Mikpritësit e ftuan Enver Hoxhën që të ulet në vendin që i kishin caktuar. Enver Hoxha, pasi u ul mori një cigare prej Ali Shabanit dhe ulur gju më gju me malësorët filloi kuvendimin sikur të ishte malësor i lindur dhe i rritur në atë vend. Veterani dhe bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani i deklaroi Enver Hoxhës gjithçka kishte ndodhur në mëngjezin e 29 marsit 1925. I shpjegoi se Bajram Currin e stehuan në atë shpellë, duke menduar se xhandarmëria nuk do ta gjente, por ajo, në bashkëveprim me spiunët, e hetuan dhe e rrethuan papritur.

    “Ne, vazhdoi Avdiu, qëndruam. Vetë Bajram Curri u ngrit, mori pushkën dhe qëlloi mbi xhandarët. Gjithë synimi ynë ishte që të shpëtonim Bajramin, se po të na vritej ai do të na vritej edhe rezistenca ndaj Ahmet Zogut e regjimit të tij. Hoxha interesohej për jetën intime të Bajram Currit, moshën, ushqimin, apo si flinte. Hoxha, pasi nderoi Bajram Currin u rikthye në Dragobi. Populli ishte mbledhur. Vendi ku do bëhej takimi ishte caktuar e rregulluar. Makinat ecnin gjatë rrugës që përshkonte fshatin. Dy pleq të Dragobisë, Sadri Isufi, babai i heroit të popullit Ramë Sadria dhe Dul Alia, patriot dhe strehues i Bajram Currit, iu afruan Enver Hoxhës. Gjithë fjalimi i Enver Hoxhës, që zgjati jo më shumë se një gjysëm ore u përshkrua nga një ide e vetme se edhe në Malësi mund të jetohej mirë ashtu si në fushë. Dreka për të mirëpritur Enver Hoxhën u shtrua në një lëndinë buzë Valbonës. Mënyja kishte tre gjellëra karakteristike të malësisë së Gjakovës: çorbën, mazën e zier dhe qumështin e trashuar. Enver Hoxha, bashkë me banorët e grykave të Valbonës, u ul këmbëkryq si malësorët në sofrën e rrumbullakët tropojane. Shijoi gjellërat karakteristike.

    Kureshtarët nuk nguruan që ta pyesnin:. Si u duken këto gjellëra tano? -Shumë të mira- u përgjigj Enver Hoxha,- por ajo që ju preferoni shumë, (ishte fjala për mazën e zier), ka shumë shpenzime. Të nesërmën, datë 31 maj, Enver Hoxha u largua nga Tropoja. Tropojanët kishin mbushur rrugët nga Bajram Curri deri në Kam. Të vendosur në të dyja anët e rrugës, ata i shprehën mirënjohje dhe i uruan rrugë të mbarë. Vizitës së Enver Hoxhës në Tropojë iu kushtuan vargje poetike, këngë e valle. Poeti Ndoc Papleka e ka përjetësoi me vargjet e një peme të tërë “Enveri midis nesh”. Këngëtarja Fatime Sokoli i kushtoi këngën “Shkrepi rrezja mbi Shkëlzen”, ndërsa rapsodi popullor kosovar, Dervish Shaqja, vizitën e përjetësoi me vargjet : “Maj i kuq i vitit shtatëdhjetë/ N’histori ka me mbet/ N’ato bjeshkë të malësisë së Gjakovës/ Ushtoi zani i Enver Hoxhës.

    Maj 1970, Tropoja tri ditë Përgatitje

    Vizita e dytë dhe e fundit e Enver Hoxhës në Tropojë u bë në maj 1970. Asokohe unë isha i rritur. Kisha mbaruar shkollën për mësuesi e kryeja detyrën e drejtorit të shkollës në Valbonën turistike. Në agjendën e asaj vizite Enver Hoxha kishte planifikuar që të dilte mbas Kollatës, atje ku është vrarë Bajram Curri. Për këtë arsye, gjthë popullatës së Grykave (Dragobi, Valbonë e Çerem) iu krijua mundësia që takimin me Enver Hoxhën ta organizonte në Dragobi. Në vitin 1970 pranvera ishte vonuar. Dëbora akoma nuk ishte shkrirë. Freskia që ajo dëborë lëshonte acaronte klimën, duke shtyrë ditët e daljes së luleve dhe rritjen e barit. Ardhjen e Enver Hoxhës në ato gryka na e thanë tre ditë përpara. Drejtuesit e partisë e të qeverisjes vendore na mblodhën dhe të tërë së bashku hartuam detyrat për seicilin, që pritja dhe takimi të shkonte sa më mirë. Nuk na u desh shumë preokupim, sepse populli, sapo e mori vesh lajmin, shprehu kënaqësi të veçantë, duke menduar që të shkonte në atë takim me sa më shumë dinjitet që të nderonte vendin me gjitha vlerat patriotike që kishte.

    Burrat dhe gratë nxorrën nga arkat veshjet kombëtare që i kishin rujtur për dasma e festa. Të rinjtë e të rejat blinin në dyqane ato veshje që u shkonin sa më bukur për shtat. Mësuesit dhe nxënësit mendonin të gjenin lulet më të bukura, mendonin se si ta pregatitnin një program sa më denjitoz me vjersha këngë e valle. Nxënësit e Rrogamit që vazhdonin mësimin në ciklin e lartë në Valbonë, sapo mbaruan mësimin, me çantat e librave në shpinë e pa ngrënë drekë, u nisën drejt shpateve të Papllukës, ku mblodhën lulet më të bukura që i sollën të nesërmen në shkollë. Nuk i harroj kurrë ato lule. Një bisht i gjatë rreth 10 centimetra, në mbarim të të cilit ishte një kupë prej 5 nënpetalesh me ngjyrë jashile e formë vezake, që pak e rrethonin kurorën. Sipër kupës qëndronte kurora me petale të pandara, me ngjyrë rozë, me mes pak të fryrë, me madhësinë e një gote rakie, me buzë pak të kthyera nga jashtë, të cilat veçoheshin nga njëratjetra nga një vijë harkore shumë pak e thelluar.

    Dy mësueset e shkollës, që atë vit kishin vitin e parë të mësuesisë, i morën ato lule, i bashkuan katër nga katër, ua rrethuan bishtat me letër të bardhë dhe u dhanë atyre formën e buqetave. Me lulet që na sollën nxënësit pregaditëm aq buqeta sa kompletuam gjithë nxënësit e disa nga gratë e vajzat e fshatit. U përgatitëm me mish e shpirt. Në mesin e 30 majit të gjthë u mblodhëm në Zallë të Valbonës. mbanim me vete topan, fyell, çifteli. Për çudi të fatit, ajo ditë u gdhi e kthjellët. Dielli sa ngrihej në horizont e shtonte nxehtësinë. Njerëzit i thonin njëri-tjetrit: ”E shikoni dhe dita sot doli më e mirë se ditët e tjera”. Tjetri ia kthente: “Nuk thonë kot se njerëzit e mirë i shoqëron dita e mirë”.

    Reply to this comment
  3. Flutura December 1, 14:08

    Kohe e madhe solidariteti njerzor. Te paperseriteshme.
    Njerzit prane njerezve pa dallime.

    Reply to this comment
  4. kampaçurreta December 1, 14:13

    SHUME I NDERUAR POFESOR ABDURRAHIMI,NUK ESHTE VENDI PER TE PLOTESUAR AS EDHE NJE SHKRONJE,PASI I KAM PERJETUAR PERSONALISHT ATO DITE,POR DO ME LEJONI TE SHTOJ VETEM DY FJALE : KISHTE SHTET !!! dhe solidaritetin e e popullit e udheheq shteti. Me sa kemi ndjekur permes medias ne shqiperi eshte nje situate shume e rende por per solidarite nuk munde te flitet, Solidariteti i njerzve eshte bere per te thene : ka qene dikur.

    Reply to this comment
  5. bushi December 1, 14:16

    Ajo kohe nuk vjene perseri.Ishte kohe e solidariteti,e bashkimit,vellazerimit,dashurise dhe mirkuptimit mes njerzeve pa dallim.Atehere,nuk kishte mysliman e te krishter,por te gjithe shqipetare,qe punonin dhe luftonin per nje jete te re,per nje perparim,e mireqnje.Sote njerzit jane te ndare e te perçare nga partit politike nga fete e ndryshme qe kerkojne te edukojne njerez sa me shume pran vehtes,te besojne dhe te votojne pavaresisht se e meriton apo jo.Sot njeriu per njeriun eshte bere ujk.Del Sali Berisha e Lul Basha ne parlament,shajne e ofendojne sa u ha goja,pa menduar pasojat edukative te te rinjet,dhe te gjithe njerzeve.Besimi fetar le te jete,nuk ka gje te keqe,por me e keqja shqiperise i vjen nga partit,kryesisht nga pd-ke qe ka ne gjirin e saj njerez te eger,injorant,pashkolle,pakulture,rrugaçer si Flamur Noka etj.qe i kallin daten njerzve,neveri sa te vjene per te vjelle.E shkreta shqiperi,qe nuk di ç’fare te beje me njerzit e saj qe ka ne gjirin e vete.

    Reply to this comment
  6. Mark U.K December 1, 14:17

    Sa mire bere qe na nxore ket kriminel more plakush qe te kan rene trut,per te mos thene diku aty ka mesi…..

    Reply to this comment
    • Tropoja legjendare December 1, 14:58

      Ha ha e leh leh se te Ben mire o mak m…..
      Enver gjykoje per disa gjera, POR jo per te gjitha.nuk vije dot te ndertoje me token e tjetrit , te shkateroje e kur binte shiu te therisni ku je shtet.te shkateroje lumenjt, shkolla, etj. E ku je o shtet. Therisni Salic ram bericin cna bere o derezi antishqiptar. Me shume u vrane nje kohen e saliut se te Enverit

      Reply to this comment
    • floriri i Bençes December 1, 17:25

      po trute e tua kane hup mor Mark Kari, kuptohet nga fakti qe di vetem te ofendosh miletin … isha kurrjoz te te shifja nje here, ate fytyren e dhjere, kafken e shtrember, trupin rakitik … nuk jam fan i Enverit jo, jo … po as i asaj botes te qelbur ku morrosesh ti me gjithe kusaret e zhulin e sotshem. Fale zotit une jetoj bash atje ku ekziston socializmi dhe begatia e vertete, te cilave Enveri u shkoi fare afer, por nuk qe ne gjendje ta kuptonte qe i mungonte dhe fare pak per t’a bere popullin e tij te lumtur dhe atdheun perfundimisht ne udhen e drejte.
      Pas 1970, duheshin keto reforma; e drejta e prones private, fundi i luftes se klasave, eliminimi i çensures ne art e kulture, natyrisht do te sillnin akoma me progres ne te gjitha fushat e jetes si dhe do pregatitej terreni per nje pluralizem te panxituar si qe ai i 1990 i cili u morr peng nga persona te padenje.

      Reply to this comment
    • I TILLE JE , SA HERE QE HAP GOJEN ! December 1, 20:46

      Gjalle je akoma more shtaze pylli ?!

      Reply to this comment
  7. EUROPA DHE GROPA December 1, 14:41

    Para ca ditesh lexova komentin e meposhtem te gazeta Dita dhe eshte komenti me i goditur pas 1992..
    .
    Dhe une kam qene ne rradhet e atyre qe bertisnim rrugeve ne 1991

    E DUAM SHQIPERINE SI GJITHE EUROPA…..DHE SOT JEMI TE GROPA…

    Na munde Enver ..na munde ,dhe i vdekur !!
    .
    Jam ai djali rebel i Tiranes, ai qe floket kerkonte t’i mbante te gjata, qe vishte xhinse kauboj dhe degjonte Beatles, Queen, Deep Purple, Scorpions.
    .
    Jam ai djali qe emrin s’e kisha Muharrem, Beqir, Mahmut, Qirjako, pavaresisht se baben ma quanin Eqerem.
    Jam ai djali qe ironikisht perdorte epitetin “tirons” per te gjithe ata tip sekretaresh partie qe “Mirmengjes” t’u thoshe ”Te na rroje partia” te pergjigjeshin me dialekte gjithfaresh, teksa te binte rasti te ndesheshe me ta neper nderrmarrje apo lagje te Tiranes, ne universitete apo ne xhiron e madhe, qethur kinezçe dhe me ecje “rruli” (epitet ky per ushtaret e rinj), e që nuk ngurronin te te kritikonin “shfaqet e huaja”, ne publik, me ze paksa te larte, qe te ishin te sigurt qe edhe muret degjonin. Kane qene te neveritshem!’
    .
    Une jam ai djali qe nenqeshja sa here dilje ne tribuna rrethuar nga turma te ekzaltuara. Te kam urryer Enver, te kam urryer. Si nje i ri qe donte te ish i lire. I lire te blente nje makine, i lire te paguhej aq mire sa ne vendet perendimore; si une dhe te gjithe te tjeret. I lire te kendonte kenget e grupeve me te degjuara te kohes, i lire te bente c’te donte: i lire te shikoja me shume drita shumengjyreshe ne Tirane, me shume ndertesa moderne, veshje te kohes, pse jo? Edhe me shume shale femrash.
    .
    Ndaj kur vdiqet ju, nuk derdha lot si qindra mijera te tjere, apo miliona. Por u talla nen ze.
    Kane kaluar shume vite qysh atehere. Jam bere prind, kam makine dhe shtepi, kam shume gjera, por edhe shume gjera me mungojne.
    E para me mungon siguria per te ardhmen e punes se femijes, pavaresisht pages qe me duhet te paguaj per arsimimin e saj. Me mungon siguria per jeten e saj, per veset qe mund te marre, si droga, bixhozi, apo prostitucioni, nga nevoja per te jetuar, ne pamundesi te gjetjes se nje pune qe t’i siguroje jetesen.
    .
    E dyta me mungon siguria per punen. Me duhet te laj kredite bankare per borxhet qe kam marre, por kam friken edhe te shendetit. Nese semurem me duhen para: para per semundjen, para per edukimin e femijes, para per jetese. Ndaj me duhet te bej llogarine se cila kushton me pak: sherimi im, apo vdekja ime, pa marre mjekime.
    .
    E treta me mungon siguria ne rruge: mund te behem pre e ndonje krimi, e ndonje krimineli. Ky i fundit mund te jete edhe nje prind si une, qe ka humbur punen, apo nje i ri qe ka mbaruar shkollen. Apo akoma me keq: nje njeri qe ka humb shpresen tek e ardhmja.
    .
    E katerta me mungojne shoket, kusherinjete, komshinjte. Te gjithe kane ndryshuar, jane bere si ujqer. Cuditerisht kam degjuar se edhe ata kete mendim kane per mua.

    Me mungon Shqiperia. Ajo Shqiperi e bukur, e lulezuar me pyje dhe lumenj te kristalte, qe tashme duket e ndotur, e qethur, e rruar dhe e kafshuar kudo, me dhembe te deformuar betoni.
    .
    Me mungon Tirana. E rregullt, me parqe dhe hapesira ku femijet loznin para pallateve. Vendin e tyre e kane zene ndertesa shumekateshe qe nderthuren me njera-tjeren si ne nje orgji nga ku lindin njerez te zymte dhe te shperfytyruar, me mendjen per te ikur diku larg, larg nga aty.
    .
    Me mungon drejtesia. Te paudhet shiten gjithcka, vodhen gjithcka, dhe sot quhen politkane, ose VIP-a. Dhe femrat gjysme te zhveshura qe mbajne mikrofonin si penis ne dore po VIP-a quhen. Dhe gazetaret- sherbetore besnike te kujtdo qe paguan, pavaresisht cmimit qe sjellin ne jete njerezish si rrjedhoje e asaj qe shkruajne, quhen VIP-a.
    .
    Ka qindra organizata ne mbrojtje te femrave, kunder dhunes ndaj tyre apo femijeve, luftes kunder droges, bixhozit. Ehhhh, sa shume organizata qe ka! E di, dikur s’i kemi pasur keto organizata. Por as problemet.

    Me munde Enver me munde!

    Dhe sa here te shikoj ne foto duke qeshur, me duket sikur me tall mua, brezin tim, sikur na ironizon dhe me dhemb shume. Do te doja te te mundja, te benim nje Shqiperi me te mire, me te bukur, me te jetueshme se ajo qe na le ti, per t’ua lene femijve tane.

    Dhe keshtu te vija prane varrit tend dhe te te thosha: Te munda Enver,te munda..! por nuk mundem..

    Kerkoj falje !

    Reply to this comment
    • Lisi December 1, 16:20

      Evropa dhe gropa ,
      dy fjalë kam për ty dhe për të tjerët si ti !
      Jam dakort me ty , por kam një vrejtje :
      Fjalët e tua janë fjalë të njeriut të sinqertë , të ndershëm e me karakter , por , ato duhet t’i adresohen sistemit socialist për të cilin shqipëtarët derdhën shumë gjak e djersë .
      Enveri , atë sistem human , e diskretitoi , e bëri të urryer !

      Reply to this comment
      • Ahu December 1, 22:00

        @ “Lisi”! Nese ai i pari qe replikon eshte i sinqerte dhe vertet eshte i tille jo pse e thua ti, ti qe kerkon te quhesh lis nuk je gje tjeter vetem se mnje dege rigoni. Sistemi socialist me “parimet” e tij dhe vecanerisht me luften e klasave qe ty rigon i thare te eshte dukur human, ja zbehu disi vlerat atij burri shteti.

        Reply to this comment
        • Vlora December 1, 22:13

          Ahu, qenke thjesht nje hu!

          Reply to this comment
        • lora December 3, 19:45

          Ahu, meqense jeni kthyer ne “Arbres”, ne frengjishte-peme, shkurt po te kujto, se lufta e klasave nuk u nxit nga Enveri ne ate mase qe thuhet ng ata qe vetem dine te flasin keq, por nga baza poshte. Porosia e tij ishte te mos ekzagjerohej lufta e klasave, bile mbi kete porosi sa nga ata qe baza i deklaronte te “deklasuar” kane mbaruar universitete, bile ne deget me te preferuara qe i njohe une.. Eshte teme e gjate dhe ka shume fakte pro dhe kunder, por histeria duke mohuar çdo gje apo duke e trajtuar sipas midese qe sot eshte ne majat me te larta , te qorron, te shurdhon dhe te ben dhe budalla para te tjereve.

          Reply to this comment
    • s.g. December 1, 22:07

      E ke praruar (veshur me ar)të lumtë

      Reply to this comment
    • realisti December 2, 23:14

      Per mua ky koment eshte me i thelle se sa shkrimi i cili eshte i diskutueshem sepse e kam te veshtire te besoj tek spontaniteteti i solidaritetit te asaj periudhe ku c’do gje behej me urdher nga lart. Pyetjet qe me vjne ne mendje teksa lexoj komentin, p.sh. c’eshte me e rendesishme per njeriun per cilesine e jetes se tije ana materjale apo ajo shpirterore.te jete me i pasur se te tjeret apo te jete njelloj si te gjithe i barabarte. Vetret me kujtohet dolem te gjithe ne rruge per t’a permbysur sistemin dhe tani gjendem me dyshimin nese beme gjene e duhur

      Reply to this comment
  8. Vicens December 1, 14:56

    Mbas 1990 “u shteruan lumenjte e u fryn perrenjte” u ngrit nje furtune shpifjesh denigruese dhe nje “lufte demokratike” kunder gjithe ckaje pozitive, vlerave pozitive qe shqiptaret kishin arritur ne kohen e socializmit! Si arsimimi, kujdesi shendetsor, sherbimet publike, elektrifikimi, strehimi, urbanizimi, zhdukja e perceve brekusheve, nallaneve, emancipimi I femres shqiotaret, arti kultura,filmi,buqsia,blektoria, industrial, ku Shqiperia nuk I njihete per shekuj me radh Turqia e kishte lene Shqiperine ne erresire dhe injorance totale ! Keto u nxine me boje te zeze dhe genjeshtra u be mjeti me shkatrimtar I ketyre vlerave ! Ne krye te Shqiperise dolen shume kercunj, shkarpa,trungje te kalbura qe populli shqiptar, i pa shume shpejt ne 1997 ! Pa tsunamin social ekonomik dhe moral, me shkatrues se kurre ndonje here !

    Reply to this comment
  9. NjeQytetarOptimist December 1, 15:22

    Komandari te kapte e te shtrydhte as ja bente syri terr se cfare ishe.. Njeri i popullit.. Lider qe po tja kesh arkivin ku ka qene ne cdo cep te Shqiperise.. Me popullin gju me gju.. I pameshirshem me sfidat.. Whatever it took.. Ai eshte lider.. Portokallet e Ksamilit, Ullinjt e Beratit, Domatet e Lushnjes me gjithe grurin si det ne rrugen nacjonale. Grryejti me thonj populli bazamentin e hidrocentraleve.. Hidhesha me koke nga moli anijes ne grurin qe shkonte jashte.. Geshtenjat e Tropojes, arrat, lajthite e Progonatit.. E mire mire.. Shqiperia e Mimozave.. Shqiperia e Shqiponjes.. Shqiperia e kafsheve te egra.. Shqiperia e thellezave. Shqiperia e kocave. Shqiperia e midhjeve.. Shqiperia e oktapodeve.. Shqiperia e ngjalave te Butrintit.. Shqiperia e cajit te malit. Defines.. Jeni kthyer ne Shqiperi hajdutesh, kusaresh, kriminelesh, me bloqe ne duar..

    Reply to this comment
  10. intelektuali December 1, 16:44

    TERMETIN ME TE MADH PREJ 10 BALLESH JA DERGOI GJITHE SHQYPNISE BARKDERRI PEDERAST ENVER HOXHA.

    Shikojeni ne kete foto Enverin e dhjamosur me barkun e fryre si kacek dhe pastaj flisni o fanatike te poshter se sa mendonte ky pederast sadist dhe gjakatar per popullin.

    PO I HARRUAT BUNKERET DHE TOLLONAT O TE MJERE?

    Qe falimentuan ekonomine dhe renuan shtetin si kurre me pare ne histori?

    PO SHQYPNIA NE VITET 90-TE DUKEJ SIKUR KISHTE KALUAR NJE TERMET 10 BALLESH MORE DHJAKSA TE PACIPE?

    Reply to this comment
  11. miracle of 1967 December 1, 17:00

    Kam qene ushtar ne ate kohe dhe na cuan ne Peshkopi dhe pa frike mund te them se eshte rast unik ne bote ajo qe ndodhi atje

    http://www.youtube.com/watch?v=05PLVhZbmBk

    pas 1991 u largova nga Shqiperia dhe kam 26 vjet larguar ( dhe kam ardhur rreth 10 here per vizite)…kam kapercyer dete dhe oqeane…male dhe fusha pa mbarim…kam shkelur ne 4 konitinente..po kurre nuk kam pare nje solidaritet te tille si ne termetin e 1967 por dhe fatkeqesi kombetare lokale apo individuale
    Shani sa te doni “diktatorin” por mos harroni se vetem me 2 roje leviste neper vizita nga 100 te tille qe ka Serberisha

    Reply to this comment
  12. Guri Naimit D December 1, 17:20

    Ishte KOHA e SOLIDARITETIT njerzor..
    enderr sot.
    LAVDI ASAJ.

    Me erdhe ne ndihme e mira komentuese Flutura.si ata aksionstet e artyre viteve te pa harruar… -Mesim dhenes NJE POPULLI TERE. Per sot jane te domozdoshme ato “MESIME” me ate kryefjalen e komentit tuaj:
    “Kohe e madhe e solidaritetit Njerzor.. e pa perseriteshme!.
    – Nerezit prane n j e r z v e ! e pa dallime !”
    * E mira komentuese faleminderit!
    Me kujtove dhe nipin bashkemoshatar te ndierin Polikron Laci,ndare nga jeta, kur po gezonte c’beri nje jete,,Nje jete jetim, rritur kantejrve te ndertimit nga Hekurudhat e para ne Hidrocenrali e Selites,atje njohur mjeshterit DIBRANE te punes.
    (im vella me ta DREJTOR, qe e therrisni “BABA”edhe pse ishte me i ri se ata,1998 ndare nga jeta),
    Polua, me nje skuader nga Pularia e Tiranes, mjeshtera, atje lane “monumente”me punen e tyre,sa moren- si thoshte Ai-“dipllomen e “NJERIUT per NJERINE!
    Lavdi diteve shqiperia-SHQIPERI…
    me njeriun per NJERINE.

    Guri Naimit D.

    Reply to this comment
  13. EUROPA DHE GROPA December 1, 18:28

    nderime Lis
    .
    faleminderit per vemendjen
    .
    kur ben debat me nje njeri tjeter (ne kete rast-komentues anonim) fiton argumenti dhe njohja realitetit
    .fillimisht te garantoj se nuk asnje lloj lidhje me sistemin e enverin dhe asnje lloj perfitimi…as nje gram ..as nje milimeter….i vetmi difekt i imi eshte se jam skllav i te vertetes.
    .
    .nqs do te dish celsin e te “vertetes” eshte me poshte.
    .
    E PARA
    .
    Edhe ne se enveri ‘Diktator i keq” ate e beri nje rrethim kriminal gjysem shekullor nga bota perendimore qe pas 1945 ne menyre te vertetueshme i kishin premtuar jugoserbise dhe greqise “llokma” shqiptare…Lexo librin Keshtjella te Ismail Kadarese dhe “Plaku dhe Deti” te Ernest Hemingway..
    .
    E DYTA
    .
    Per nje sy te vemendshem Enveri “mbreteroi” nga 1944-1973 dhe me vone per shume aresye “e mbyllen” ne kulle te fildishte.Mjafton te lexoni ditarin e Haxhi Kroit dhe mjafton.I Ftoj lexuesit te kujtojne fjalimin e Matit dhe biseden me Agim Meron ne te cilen ai tha dy deklarata te forta:
    A-Brezi i luftes duhet te largohet nga drejtimi i vendit dhe ti jape stafeten brezit te ri
    B-Lereni rinine te shohe filmat e huaj dhe kenget ne radio se nuk mund tja ndalojme dot.
    Fill pas kesaj ndodhi nje liberalizim i frikeshem sa dhe ne vete Bllokun filluan te tallnin Partine dhe Enverin .Per kete mjafton te lexoni orgjite e Helena kadarese ne bodrumet e gramoz pashkos…trimerite ndaj enverit e Gim Myftiut (djalit te manush myftiut)..rrefimet e cmendura te todi & fatos lubonja..e deri te pornot e nuses mehmet shehut….ka dhe mijra raste
    Prandaj Enveri mori “dajakun” se do kishte perfunduar si Caushesku qe ne 1974.
    .
    E TRETA
    .
    Edhe une e kam bere “cope-cope ” Enverin deri ne mars 1997..kohe ne te cilen shteti shqiptar vdiq dhe akoma nuk eshte ringjallur.
    .
    Sot kur ai vend eshte kthyer me poshte se nje vilajet i kohes osmane (bashke me kosoven)
    kur nje anonim me emrin Donald Lu
    ka fuqi me shume se vota e shqiptareve
    ..kur te korrat nga hashishi jane te pabesueshme..
    te gjitha keto cojne uje ne mullirin e Enverit
    sigurisht pa deshiren tende dhe timen.

    Reply to this comment
  14. Mark U.K December 1, 19:05

    tropoja legjendare:Ai mbiemri qe ke vene te emri im e hagesh me gjith familje.Te pakten tre her ne dite.

    Reply to this comment
  15. Mark U.K December 1, 19:10

    floriri i Bences: Cfar ke shkruar mbas emrit tim,hyft nga ke dalur ne jete.Gjithashtu edhe nga kan dal femijet tuaj.Me nje fjal cfar te perman pragu po jo te gjinis mashkullore.

    Reply to this comment
    • I TILLE JE , SA HERE QE HAP GOJEN ! December 1, 21:12

      Mark Ujk, ti di vetem te lehesh , por jo te flasesh , se je ende nje cope shtaze dhe njerezit te mbajne prane , ashtu sic mbajne nje qen , nje gomar , etj. qe t`i perdorin kur u duhen .

      Reply to this comment
    • MOS December 1, 21:40

      mallkuar ai qe ngacmon mark uk-un

      gazeta dita duhet te gjeje kush eshte ky person dhe ti jape honorare se po shkelqen me idiotesine e tij

      e peshendesim kete anglez prej lufit puks me marrshin e malokarit prej fierze

      MARKaraduz ne zonen “B”
      Harroi k’mishen ne WC
      .
      MARKaraduz prej Bajram Currit
      S’ja lshon rrrugen Centaurit
      .
      Karaduz n’ kmishe t’najlonit
      Turrni i trete n’ fabrike t’betonit
      .
      Karaduz shka kie aty
      Pese leke buke dhe nje Purri
      .
      Centauri neper gropa
      Karaduzi hopa -hopa .


      markukaraduzin
      s’e ka lind nona nga barku
      por shejtani nga carku

      Reply to this comment
  16. Mark U.K December 1, 22:24

    i till je sa her hap gojen: Se pari duhet te kishe ven emrin.Ju nuk besoj se u kan lene pa emer aty ne shtepin e lindjes kur ju suallen.Ju noshta nuk dini emrin e babajt e kjo nuk eshte faji juaj.Her tjera vere emrin o sekretari partis se fshatit me kater klas shkoll.

    Reply to this comment
  17. Thanasi qe ta plasi December 1, 22:27

    Ah Enver te ndrite shpirti aty ku je!

    Reply to this comment
  18. intelektuali December 1, 22:59

    50 VJET ME PARE NE 1967 ENVERI PRISHI KISHAT DHE XHAMIJAT

    Po mire o DHJAKSA te Enverit po akoma nuk e keni kuptuar ju se ka nje zot ne Qiell?

    Po prisni o BYLMEZA te Enverit edhe pak,

    sepse:

    NUK KENI PARE GJE AKOMA!

    Reply to this comment
  19. Mark U.K December 2, 09:13

    O Hajri hoxha qe flet mire per hoxhen tjeter Enver.Te gjitha i beri me pune vullnetare ashtu sic beri hekurullat.Ashtu sic beri gjith bregdetin me taraca per pem frytore.Sic beri te gjitha uzinat me te burgosur politik.E filloj me teriska dhe e mbaroj me talona rregjimin okupues more torollak.

    Reply to this comment
  20. ss December 2, 10:34

    Po kujte ti thuash Mark leshit apo Intelektual psikopatit kane ngrene nje luge c’orbe dhe vjellin tere jeten Po ku dine keta plehra se c’eshte dashuria !? Njerzit ne pergjithesi japin dhe marin dashuri …vetem hijet si Marku dhe inteleshi eshte e pa mundur tju afrohet fjala dashuri

    Reply to this comment
    • intelektuali December 2, 22:44

      Po kur Enveri me xhelatet e tij prishi Kishat dhe Xhamijat ku e kishte DASHURINE more DHJAKS i Enverit?

      sepse:

      Asnje nga keta DHJAKSA nuk u ngrit atehere t’i thonte pederastit barkderr me xhup lekure ariu:

      PO TERMETIN TA DERGOI ZOTI O MAVRI?

      Perkundrazi DHJAKSAT e Enverit i shkuan pas dhe nuk lane asnje tulle nga faltoret e Zotit, masakruan prifterinjte dhe i bente te gjithe shqyptaret ateiste si robote me tru te rafshuar, skllever te bindur te Partise se Punes.

      prandaj:

      Zoti i ka detyruar shqyptaret te marrin arratine nga syte kembet si cifutet ne shkretetire per te shpetuar koken nga:

      MALLKIMI I ZOTIT

      Reply to this comment
  21. D.A. December 2, 13:31

    Jam i bindur qs shumica e komentuesve qe shajne enverin ne keto forume kane “sindromin Dritero’
    .
    Dhe Driteroi i ndjere….i kendoi kete poezi Enverin ne tetor 1990 pra pese vjet pasi kishte Enverin dhe vitin tjeter e shau ne podiumin e PS ne qershor 1991…kjo nuk ka B..ythe ku te rrije
    .
    boll o njerz me enverin e vdekur shekullin e kaluar mos u beni nekrofage..ne nje kohe qe tradhetar-kurvari Zog eshte bere hero kombetar dhe saliserbi ka 26 vjet qe ju ka pushtuar me ca ambazadore te huja qe zgitrdhihen me te dhe nje Edi Rame qe duket si lolo para saliserbit edhe pse ka marre vota te mjaftueshem per ta prangosur ate
    .
    Sidoqofte qetesohuni me keto vargje te Driteroit qe nga sumeferkes i enverit u be nekrofil ndaj tij si shume prej jush

    .

    Dritëro Agolli

    Elegji për Enver Hoxhën

    Ish i rëndë dimri i sivjetshëm
    Dhe pranvera erdhi me mundim
    Erdhi përmes shirash të rrebeshëm,
    Erdhi me një det me hidhërim.

    Falmë Enver, që vargu m’u rëndua,
    Falmë, Enver, që fjalët s’i them dot;
    Shqipërisë zemra iu lëndua,
    Shqipëria jote po derdh lot.

    Shqipëria Jote s’i kish parë
    Mbyllur as në gjumë syt e Tu,
    Qielli i ballit Tënd me yj të larë
    Ndriti dhe nga retë nuk u zu…

    Falmë, Enver, që po përmend në vjershë
    Fjalën vdekje mbushur gjëmë e zi,
    Fjalën vdekje Ti në varg s’e deshe,
    Deshe jetën në çdo poezi.

    2.
    Malet heshtin, malet ulin kryet,
    Roje rrinë në arkivolin Tënd,
    Janë vrejtur pishat nëpër pyjet,
    Po rënkon çdo plis e gur e shkëmb.

    Eh, shiriti i zi, një ton me hekur
    Më rëndon në krahun tim, Enver,
    Shqipëria s’të sheh dot të vdekur,
    Ndaj lumejtë e pikëllimit derdh…

    Falmë, Enver, nga dhimbja s’jam i qetë,
    Falmë Enver që kaq i dobët jam!
    Paska çaste kur njeriu I shkretë
    Veten se pushton e dot s’e mban!

    3.
    Falmë, Enver, kam bërë dhe gabime,
    Nëpër fluturime si nëj zog,
    Ndofta të kam sjellë dhe shqetësime
    Ndofta të kam thinjur ndonjë flok!…

    Ti na rrite dhe na bëre burra,
    Rrite çdo të ri dhe çdo plak,
    Ecëm nëpër male, shkrepa, gurra,
    Ndezëm komunizmin prag më prag.

    Ne me ty, me dorë i kapëm yjet
    Dhe i vumë përmbi Shqipëri;
    Ne me ty s’I ulëm kurrë kryet
    Nëpër gjysmëshekullin e ri.

    Falmë, Enver, që kryet i kam ulur
    Dhe ec rrugës dhe nuk vij në mënd;
    Neve, që furtunash jemi turrur,
    Çdo qelizë e trupit sot na dhëmb!

    4.
    Vallë a do mësohemi njëherë
    Pa të patur pranë dhe mes nesh,
    Bora nëpër male kur të bjerë,
    Dielli kur të dalë midis nesh,

    Plisat kur të ngrihen në luginat,
    Fushat kur të vishen me flori,
    Kur të nisë Komani turbinate,
    Kur të mbushet plot liqeni i ri,

    Kur të zgjohet herët Gjirokastra
    Dhe të hapen portat në sokak,
    Kur shamitë e nuseve buzarta
    Flokëve të çelin si zëmbak,

    Kur të mblidhen shesheve fëmijët
    Tok si luleshqerrat në livadh,
    Kur si zjarr të ndizen karafilët
    Dhe në gjoks të derdhet malli i madh,

    Kur Një majet duart të trokasin
    Mbushur plot me lule dhe me gaz,
    Kur pëllumbat kopshtit të gugasin
    Dhe të rrahin krahët në pullaz,

    Kur Tirana mes përmes të dritave
    Të lundrojë natën si në det,
    Kur shtëpitë e ëndrrës së petritave
    Të na duket sikur dikë pret,

    Kur të vijnë Kongreset e Partisë
    Me hap komunizmi ngadhnjimtar
    Dhe të ndritë balli i Shqipërisë
    Me flamurin Tënd të ngritur lart…

    5.
    Falmë, Enver, që frymë dot s’të dhashë
    Nga kjo frymë e gjallë e gjoksit tim!
    Zemrën time do ta nxirrja jashtë
    Të ta jepja Ty me ngazëllim!

    Ç’them dhe unë e ç’vargje hedh ën letër!
    Fjalët më përzihen, sigurisht!
    Vallë a mos jam bërë njeri tjetër
    Dhe harroj që jam një komunist?

    Jo, Enveri s’vdiq e s’është i vdekur,
    Është i gjallë e ndër të gjallë rron,
    Ngrihet sipër malesh kreshtëhekurt
    Dhe armatën komuniste çon.

    Si profet ngre kokën madhështore
    Dhe rrudh ballin mbushur me mendim,
    Dhe na thotë njihni veç fitore,
    Pastë nder e dritë vendi im!

    Dhe na thotë: ruajeni Partinë,
    Që e lidhëm më dyzetenjë,
    Jam mes jush, mes brezave që vijnë,
    Jam me mendje, frymë dhe me zë!

    6.
    Falmë, Enver, që jam trishtuar shumë,
    Ndofta kam përlotur ndonjë varg,
    Jam njeri me mish e gjak dhe unë,
    Ndonëse shoh si komunistët larg.

    Unë e di se zemra Jote e madhe
    Di të falë, e mua ti më fal
    Si poet u preka kësaj radhe
    Dhe në gjoks një lëmsh me lot m’u ndal.

    Jam krenar që rrojta me Ty bashkë
    Dhe jam bashkëkohas tok me TY,
    Nëpër popull shpirtin tënd e pashë,
    Pashë pranë të pavdekshmit sy!

    Jam krenar që gjendem në armatën,
    Që e ke ngritur Ti si arkitekt,
    Kjo armatë mprehur e mban shpatën,
    Se ia mprehe Ti mbi dyzet vjet…”

    Reply to this comment
  22. Mark U.K December 3, 10:10

    SS:Kur u bet ju te mesoni te tjert te japin dashuri.Dy fjal ke shkruar e shife se cfar dashurie ke cfaqur.Pra ate leshin coje te ajo qe u ka nxierr ne jet.

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*