Dekoratat, Prek Cali dhe plehërat

September 22, 2017 12:54

Dekoratat, Prek Cali dhe plehërat

Intervistë me Moikom Zeqon

Këto dekorata dhe tituj i kishte dhënë një institucion që tashmë nuk ekzistonte më. Në qoftë se do të ndërhyhet sipas një logjike interjuridike që në vitin 2017 hiqen dekoratat dhe titujt e etapës komuniste për shkak të një antikomunizmi në fakt jo juridik, por ideologjik, atëherë duhet përmbysur tërë sistemi i dekoratave dhe titujve jo vetëm për krerët më të lartë partiakë dhe të shtetit të kohës, por dhe për tërë të tjerët

– Moikom, aktualiteti politik tashmë “vlon” për tri tema: dekorimet e kohës së Enverit, shembja e kullës së Prek Calit dhe ligji për importimin e plehrave. Në këtë hulli do të bëjmë dhe këtë intervistë. Fillojmë me të parën, dekoratat…

– Në një shoqëri normale dhe demokratike duhet të ketë para së gjithash një logjikë universale juridike. Shoqëritë moderne sot, sidomos tani në shekullin XXI janë shoqëri të qytetërimit juridik. Kjo ka të bëjë me laicitetin si institucion ku Dokumenti Themeltar është një strukturë lakonike ligjesh. E quajmë thjesht Kushtetutë. Nuk dua t’i hyj problemit klasifikues, konceptit përparimtar, të mangët,social, apo të prapambetur të Kushtetutës. Por është i vetmi Compedium ku betohet Presidenti, Kryeministri, Prokurori i Përgjithshëm, deputetët etj. dhe për këtë arsye ekziston dhe Gjykata Kushtetuese. Asnjëherë nuk duhet ta harrojmë këtë gjë. Kur kemi nisma ligjore ose paraligjore duhet të kemi referenca kushtetuese. Kur nuk kemi referenca kushtetuese është e vështirë të arsyetojmë ose të mbrojmë idetë.

Kohët e fundit u ndez një lloj debati për një lloj nisme për të votuar në Kuvend një koncept, një draft për heqjen e dekoratave dhe titujve që lidhen në kronologjinë kohore me Antifashizmin, atë që u quajt socializmi shtetëror. Pa dyshim si çdo shtet edhe Shqipëria komuniste kishte dekoratat dhe titujt e saj. Ato jepeshin nga Kuvendi Popullor, kryetari i të cilit përbënte ekuivalentin e Presidentit. Tituj të tillë si Hero i Popullit, Hero i Punës Socialiste, Artist i Popullit dhe Artist i Merituar, por edhe Mësues i Popullit si dhe dekorata të tjera që lidhen me emrin e Skënderbeut dhe të Naim Frashërit janë dhënë për gati gjysmë shekulli njerëzve më publikë, më me merita dhe më të shquar të fushave të ndryshme, por kryesisht të kulturës kombëtare. Një pjesë e emrave të udhëheqjes partiake të shtetit për shkak të protagonizmit të tyre në luftë dhe strukturimi shtetëror gjithashtu janë dekoruar. Praktikë kjo e njohur në të gjithë vendin dhe të gjitha shtetet.

Sot, Kuvendi Popullor që i akordonte dhe i jepte këto dekorata dhe tituj nuk ekziston më. Sot ekziston Kuvendi, që është Parlamenti dhe Presidenti si institucion.  Pra kemi titullatura të ndryshme institucionesh. Askush nuk ka të drejtë të anulojë dhe të heqë dekoratat dhe titujt që i ka dhënë një institucion që sot nuk ekziston më siç është Kuvendi Popullor. Kush mund t’i heqë titujt e lartë Hero i Popullit, qoftë dhe Hero i Punës Socialiste apo Artist i Popullit, Artist i Merituar dhe Mësues i Popullit?

Juridikisht kjo është një çështje institucionale e mbyllur në sistem. Interesante është se shteti i Ahmet Zogut, i mbiquajtur si Mbretëria Shqiptare ka dhënë një numër dekoratash dhe titujsh të lartë. Komunistët që erdhën në pushtet nuk bënë ndonjë ligj të veçantë për të hequr dekoratat dhe titujt e regjimit të Zogut. Pse? Sepse këto dekorata dhe tituj i kishte dhënë një institucion që tashmë nuk ekzistonte më.

Në qoftë se do të ndërhyhet sipas një logjike interjuridike që në vitin 2017 hiqen dekoratat dhe titujt e etapës komuniste për shkak të një antikomunizmi në fakt jo juridik, por ideologjik, atëherë duhet përmbysur tërë sistemi i dekoratave dhe titujve jo vetëm për krerët më të lartë partiakë dhe të shtetit të kohës, por dhe për tërë të tjerët. Janë akoma gjallë njerëzit që kanë marrë titullin e lartë Çmimi i Republikës, sepse janë shquar në fusha të ndryshme të shkencës dhe të kulturës.

U duhet mohuar dhe atyre kjo gjë?

Nëse ka akoma Artistë të Popullit që janë gjallë për shkak të një anulimi negativist të plotë t’ua heqim këtë vlerësim publikisht, a do të kishte kjo diçka që ia vlente apo diçka thjesht metaforike? E drejta e dhënies së dekoratave dhe titujve është një e drejtë institucionale. Është antikushtetuese të mendosh që të zhbëhet një histori dhëniesh dekoratash dhe titujsh për shkak të një lloj aktualizimi të skajshëm të një antikomunizmi militant, por që në fakt është i pakuptimtë.

Çdo dekoratë dhe titull ka një histori të veçantë vetjake ose dhe kolektive. As në rrugë gjyqësore nuk mund të hiqen dot. Natyrisht që nisma e qeverisë me atë shpejtësi të nxituar që po vendos për ta çuar tek ligjvënësit tanë në Kuvend, duke shkaktuar një marramendje dhe zhurmë mediatike të kotë, në të njëjtin sens lëvizje edhe u hoq për një “kohë tjetër”. A është kjo një lëvizje apo strategji politike? Nuk mund ta dimë. Por as nuk mund ta paragjykojmë. Efektivisht edhe Shqipëria do të veprojë si gjithë bota. Çdo shtet evropian ka pasur regjime të ndryshme. Franca ka patur regjime monarkike por dhe republikane. Po kështu edhe Italia. Edhe Greqia. Ata kanë dhënë pa dyshim dekorata dhe tituj në kohët e tyre respektive. Por askush nuk ka marrë mundimin për të bërë skualifikime, sepse në të vërtetë këto kualifikime nuk kanë asnjë vlerë historike apo dhe morale.

– Le të kthehemi në terrenin shqiptar. Ndërkohë që kërkohet heqja e dekoratave ish-komunistëve, janë dekoruar ish-kriminelë të deklaruar të Luftës dhe diversantë. A është normale kjo?

– Nuk është aspak normale. Ajo që më shqetëson mua është institucioni i Presidentit të Republikës sidomos gjatë kohës së Presidentit Nishani bëri një shpërdorim të frikshëm të së drejtës. Kjo nuk kishte ndodhur më parë. Por ja që ndodhi. Shikoni se si janë dhënë dekorata të larta të Gjergj Kastriotit apo Nderi i Kombit shumë njerëzve vetëm për arsye të një të kaluare të dikurshme antikomuniste, pra duke bërë ideologjizimin e zgribshëm institucional. Të dekorosh edhe diversantët do të thotë të kesh një non sens, falsifikim dhe manipulim të historisë. A duhet ta bëjë Presidenti që sipas Kushtetutës përfaqëson unitetin e kombit një gjë të tillë? Apo të shndërrohet një motiv konfliktualiteti të egër?

Një pjesë e madhe e këtyre njerëzve me dekorata dhe tituj janë disa mijëra të tillë me plot gojën gati anonimë, apo të rëndomtë, e shndërruan institucionin e Presidentit nga një institucion selektiv, të Nderit dhe Vlerësimit Kombëtar në një “ofiçinë personale” të dhënies të dekoratave dhe titujve që të kujtojnë dhënien groteske dhe të bujshme të indulgjencave në Mesjetë.

Para ca kohësh së bashku me Pëllumb Xhufin firmosa një kërkesë për të dhënë një dekoratë të lartë me rastin e 70 të vjetorit të lindjes të Agim Fagut. Agim Fagu si një sportist i shkëlqyer me famë ndërkombëtare dhe një diplomat i rëndësishëm i shtetit shqiptar e meritonte plotësisht nderimin që iu bë nga Presidenti Meta. Me këtë rast u tha thënia kuptimplotë se “ka dekorata dhe tituj për njerëzit, por ka dhe njerëz që iu bëjnë nder dekoratave dhe titujve”. Në fund të fundit dekoratat dhe titujt nuk janë në vetvete gjithçka, apo pafundësisht çdo gjë. Njerëzit me merita të mëdha i kanë të tilla për shkak të rëndësisë të patjetërsueshme në histori. Për hir të së vërtetës njerëz të tillë të mëdhenj nuk janë të shumtë. Vetëkuptohet nuk janë të shumtë as në vendet e mëdha, jo mën ë një vend të vogël si Shqipëria.

Vlerësimi historik qëndron për figurat e ndritura të historisë përtej çdo dekorate dhe titulli formal. Këtë e kupton çdo njeri normal. Por habitërisht këtë nuk e kuptojnë njerëzit mediokër të cilët bëjnë shpesh duele abstraktë me shpata prej kartoni.

– Një zhurmë e madhe u bë edhe për kullën e Prek Calit. A ishte e nevojshme kjo?

– Historia e Prekë Calit papritur u bë një motiv i gjëmshëm i ditës. Përgjithësisht të ndarë në taborre kundërshtarësh ideologjikë, kryesisht sipas siglave përgjithësuese si “komunistë” dhe “antikomunistë” u shkaktua në formën e një skandali apo “scoop-i” mediatik. Dikush “nga të vetët” në Kelmend urdhëruan prishjen e një ndërtimi mbi themelet e kullës së Prekë Calit. Kaq mjaftoi për një përleshje e sharje, anatemat frikshme. Së pari nuk e kuptoj pse dhe me çfarë vendimi të pushtetit vendor të Kelmendit, pra nga vetë pushtetari kryesor i Kelmendit të prishet kulla e rindërtuar në pronën e Prekë Calit të vdekur në një hapësirë të veriut ku ka ende shumë pak ndërtime mes natyrës madhështore dhe të egër.  Kelmendi dhe Vermoshi janë nga vendet më të bukurat të Europës. Kam qenë shumë herë aty dhe kam bërë disa shkrime të frymëzuara. Është një trevë me njerëz të mrekullueshëm.  Këta njerëz e kanë dashur atdheun si gjithë të tjerët por nuk i kanë braktisur lartësitë malore të mëdha në shekuj duke humanizuar, shpirtëzuar ato male të jashtëzakonshëm.

Historia politike e Prekë Calit dihet prej kohësh. Mbrojtës i kufijve të veriut Prekë Cali, një burrë shtatlartë si askush tjetër nga shqiptarët, me një paraqitje impozante, që një njeri i thjeshtë i popullit. Ai u bë i famshëm, jo siç thuhet se qe bajraktar i Kelmendit. Familja Bajraktare qe me emër tjetër në Kelmend. Ahmet Zogu e internoi në Gjirokastër. Ky është një fakt. Pastaj u përpoq ta bënte për vete. Në rastin e ceremonisë ku delegacioni shqiptar i dërgoi Viktor Emanuelit kurorën e Gjergj Kastriot Skënderbeut, në mesin e ministrave, të deputetëve, njerëzve të politikës, për arsye të ndryshme ishte edhe Prekë Cali. Historia e vrasjes së 36 partizanëve në Urën e Tamarës në Vermosh të Kelmendit është një histori konkrete. Të vriten 36 njerëz, midis tyre dhe dy partizane femra, nuk është një gjë që mund të kalohet lehtë. Pa dyshim që Prekë Calin e pushkatuan komunistët. Ky është një fakt që s’e mohon dot askush. Por kulla nuk iu rrënua.

Mbas viteve 90 rrënimi i kullës bëri që mbas çerek shekulli dikujt t’i lindte ideja për ta ribërë këtë kullë. Me leje apo pa leje, këtu jemi në një pikë alibie, nuk mund të mohohet fakti që e kemi kaq të lehtë për të prishur një ndërtesë sikur ndërtesa përfaqëson diçka politike. Dihet që ndërtesat janë sende që nuk kanë asnjë lloj përkatësie politike, partiake apo dhe anti komuniste dhe demokratike etj. Kjo zhurmë e pazakontë gati sa nuk u reklamua si një luftë që i bëhet veriut antikomunist. Duke harruar se edhe Kelmendi kishte pjesëtarët e tij në luftën Antifashiste madje dhe komunistë. Ky lloj amplifikimi banal i një incidenti, lehtësisht të shmangshëm, bën që të vërshojë llumi i propagandave, të të gjitha ngjyrave për të krijuar tymnaja të mbrapshta dhe të qëllimshme. Kulla e Prekë Calit ,për mendimin tim ,duhet të rindërtohet edhe si shëmbëlltyrë e arkitekturës popullore që tashmë nuk përdoret dhe nuk konstruktohet më. I duhet dhënë mundësi të mëdha me anë të infrastrukturave të stimuluara dhe të financuara nga shteti që krahina e Kelmendit të kthehet në një mrekulli turistike, që ata njerëz shpesh të izoluar nga natyra por dhe të harruar nga shteti të bëjnë jetën e tyre të denjë dhe mos t’i shpopullojnë ato vise, por përkundrazi.  Kaq edhe për këtë histori që është shndërruar në histori bizare nga ca opinionistë ekcentrikë.

– Tani të kalojmë te diçka më serioze. Absolutisht më e rëndësishme. Nga pikëpamja e së ardhmes më konceptuale. Çështja e importimit të plehrave…

– Po, kjo është çështja më e rëndësishme. Ky emërtim i shkurtuar, artikulohet kështu pavarësisht akrobacive formale të fjalëve duke e riquajtur më vonë, më “kulturalisht” si çështja e mbetjeve për industrinë e riciklimit. Dikur Edi Rama si opozitar tepër vital e quajti vizionarisht çështjen e plehrave jo më shumë dhe as më pak si tradhti kombëtare. Mund të mos ishte diçka e tillë në kuptimin politik të fjalës. Por në kuptimin mjedisor dhe ekologjik Rama kishte plotësisht të drejtë. Rrallëherë kam parë që të kemi një ndryshim kaq të madh qëndrimi për një gjë që është shumë publike. Mund të ketë ndryshim qëndrimesh për gjëra që nuk janë shumë publike, por jo për gjëra ku figura dhe zëri është i fiksuar në media elektronike dhe në print dhe nuk mund të mbyllësh sytë dhe të thuash se “nuk është e vërtetë”.

Ata që kanë një dituri të përafërt për çështjen e plehrave, e dinë mirëfilli se ky është një problem i thugët evropian dhe botëror.

Nuk është problem, por super problem. Gjithashtu dihet nga të gjithë se mafia e plehrave është më e fuqishmja në Europë. Në të gjitha shtete evropiane. Të paktën Shqipëria e përfolur për kanabisin ende nuk është përfolur për mafien e plehrave. Në kulmin e një strategjie të quajtur suksesive apo stimuluese për shndërrimin e Shqipërisë në një parajsë turistike, befas bëhet fjalë për një kthim mbrapsht apo për një ide retrograde, krejt të dyshimtë dhe ambiguide.

Unë kam qenë përherë kundër ardhjes së plehrave në Shqipëri. Kjo vërtetohet në intervistat dhe në shkrimet e mia. Për këtë subjekt nuk jam nisur nga asnjë qëndrim midis partive, fjala vjen të PS apo të PD, as të klientelizmit me qeverinë, as të protagonizmit të rremë me opozitën ,që dje i kërkonte plehrat dhe sot habitërisht bën të kundërtën (ndonëse bën shumë mirë në këtë pikë). Tërheqja e projektligjit të plehrave për ta konsultuar në popull dhe siç tha vetë Eduart Shalsi se do të ishte i pari vetë ai që do të nënshkruante përbërjen e një referendumi popullor është një gjë shumë e mirë.

E përsëris, e admirueshme. Tregon një maturi dhe emancipim politik. Dhe kështu duhet të jetë edhe për çështje të tjera madhore. Të shpresojmë se më vonë do ta kujtojmë me një sens humori, për të mos harruar se vetëm popujt e emancipuar kanë sens të fortë humori, këtë ngjarje që ka shkaktuar kaq shumë shqetësim kombëtar.

– Moikom, kemi folur dhe i jemi rikthyer shumë herë debatit për Heroin tonë Kombëtar, Gjergj Kastriot Skënderbeun. Pse ne vazhdojmë për një figurë që mendoj se ka zënë vend përfundimisht në historinë tonë?

 

– Nuk di se ç’ndodh kështu në Shqipëri po të gjykojmë nga produktet surreale të tregut mediatik. S’di pse Shqipëria është mbushur plot me pseudodebate.  Një gjë e tillë qe pseudodebati për Gjergj Kastriot Skënderbeun.  Aq më tepër që u bë në rrafshin e një banaliteti të neveritshëm apo dhe të klientelizmit të ideologjive antishqiptare apo dhe të krijimit pa asnjë kuptim të arketipeve të vjetra shekullore për të përçarë shqiptarët për të mohuar identitetin kombëtar etj. Është e habitshme se si këto pseudodebate bëhen shpesh ose nga Lapsus Calami, Lapsus Linguae, Lapsus Memoriae, domethënë nga ndonjë gabim i shkrimit, gabim i gjuhës apo gabim i memories. Njerëz diletantë për shkak të një ekzibicionizmi turren, bëjnë zhurmë, duke mëtuar të jenë protagonistë, ndërkohë që mbeten përherë figurantë. Dhe të tillë kanë për të mbetur përherë. U arrit deri atje në këto pseudodebate sa të thuhet, e zezë mbi të bardhë se shqiptarët janë një popull më i prapambetur kulturalisht se grekët dhe serbët dhe se të jesh shqiptar është gati një gjë fatale, në kuptimin e të tërë posibilitetit të së keqes dhe të fatit të mbrapshtë.

Si mund të arrihet deri këtu? Si mundet që loja e sëmurë e fantazisë të prezantohet si një e vërtetë iluzive? Si mundet që shembujt sinkronë të historisë shqiptare të sulmohen me një urrejtje kaq të skajshme? Është e vërtetë se ekziston një proverb latin që thotë: Aliena melis vident homines et dijudicant quam sua – që do të thotë: Njerëzit gjërat e të tjerëve i shohin më mirë se sa të vetat.

Por ama njerëzit normalë gjërat e tyre i shikojnë po aq drejt.

Shqiptarët janë një popull me identitet të caktuar. Shqiptarët nuk kanë një identitet të shpikur. Shqiptarët janë një popull me një histori të gjatë të kulturës së tyre. Shqiptarët janë populli i qytetërimit iliro shqiptar, i spikatshëm dhe i dallueshëm edhe nga popujt e tjerë që kanë natyrshëm identitetet e tyre.

Ç’është kjo teori që të kujton gati teoritë racore të hitlerizmit në shekullin XX për popuj gjoja superiorë dhe popuj inferiorë, për popuj kulturalisht më të lartë dhe popuj kulturalisht më të ulët, për të rënë në teza të tilla vulgare, tejet simpliste dhe aspak shkencore?

A kanë popujt prapambetje edhe tani në shekullin XXI? Pa dyshim që tërë popujt e botës kanë edhe prapambetjet e tyre. Jo vetëm shqiptarët por edhe grekët, edhe serbët, edhe francezët, edhe gjermanët, edhe amerikanët, edhe kinezët, edhe rusët, edhe arabët, edhe afrikanët. Por në të gjitha dokumentat e të Drejtave Universale të Njeriut popujt janë përherë të barabartë. Janë identitete me kredenciale të përcaktuara ku nuk lejohen pozita të ndërvarshme nga njëri-tjetri as përcaktime antropologjike racore për gjoja popujt elitarë dhe popujt jo elitarë.  Lexoni ju lutem vetëm Klod Levy Strosin, gjeniun e antropologjisë botërore se ç’thotë për popujt dhe klasifikimin e tyre.

Secili nga ne mund t’i gjykojë.

Secili nga ne ka aftësinë e të menduarit.

Njerëzit e paditur nuk mund të flasin për diturinë.

Njerëzit e prapambetur kulturalisht nuk mund të thonë ide kulturore të drejta.

Është koha të themi se dashuria për atdheun nuk është një ide arkaike që hidhet tej si një rrobë e vjetruar dhe e pisët.

Që në periudhat antike flitej Amor patriae – Dashurinë për atdheun. Nuk hamendësoj se Naim Frashëri në kohën e tij kur gjendja e Shqipërisë qe vërtet e tmerrshme i shkroi kot vargjet e paharrueshme:

Ti Shqipëri, më jep nder, më jep emrin shqiptar

Zemrën ti ma gatove, plot me dëshirë e me zjarr.

Është pikërisht ky Naim Frashër i madh që tha vargun konceptual se “Dielli lind nga perëndon”. Shqiptarët janë një popull i vjetër indoevropian. Janë një popull me intelekt, pa dyshim me një histori ku ka shumë motive problematike dhe ekzistenciale por një popull që gjithmonë e ka dashur lirinë, kulturën, miqësinë me popujt e tjerë dhe nuk ka pranuar asnjëherë që të bjerë në kompleksin e një “sado-mazohizmi apo të një “vetëviktimizimi të mjerë” ,që do të ishte një lloj vetëvrasje rituale.

Krejt e pakuptimtë, po që s’do të ndodhë kurrë. Asnjëherë!

Intervistoi Xhevdet Shehu

September 22, 2017 12:54
Komento

22 Komente

  1. Shemia September 22, 14:03

    Permedet akti i Kuvendit te Enverit qe nuk hoqi dekorimet e Kuvendit teZogut. Me kete krahasim duhet vazhduat dhe analpgjikisht ky kuved, sic denoi ai i Enverit me vdekje Zogun me vdekje Zogun, i takon te denoje me vdekje Enverin pas vdekjes. Keshtu, si Zogu edhe Enveri le ti mbaj titujt dhe dekoratat.
    Faktikisht, problemi i dekoratave shtrohet keq. Pak a shume duhet shtruar keshtu : “Hiqen dekoratat e klikes bolshevike staliniste te diktatures krimiale dhe personale te Enver Hoxhes”
    Anti-Enveristi
    Sheme Jonjishti

    Reply to this comment
    • 1970 September 22, 14:59

      i nerue Sheme Jonjishti
      sinqerisht te respektoj si antienverist..por e keqja juaj eshte se pas 1991 ju nuk e mundet enverin as te gjalle as te vdekur..
      .
      Ju nuk mundet te beni shtet as ne Tirane dhe as ne Prishtine dhe dy pseudo-shtetet shqiptare jane katandisur me poshte se vilajetet e Turqise.
      .
      eshte kriminale nga ju sheme jomishtet elezbiberistet dhe nazi-berishistet qe deri dje i lepinit sumen enverit dhe sot jeni bere vampire qe hani te vdekur.
      Nuk ka dekorate me te madhe se ky artikulli me poshte:
      POPULLI I TROPOJES E PRISTE ENVER HOXHES QE EDHE JEZUSI APO MUHAMETI TE SHKONTE NUK DO TE GEZOHESHIN KAQ SHUME
      .
      ********

      Enver Hoxha e vizitoi dy herë Tropojën. Vizita e parë më 5-7 shtator 1952 dhe e dyta më 30 maj 1970. Kam qënë pjesëmarrës në të dy takimet. Në shtatorin e vitit 51 isha 11 vjeç. Atë ditë zbrita nga bjeshka. Në shtëpi gjeta hallën dhe xhaxhain e vogël. Gjyshi, babai e dy xhaxhallarët e mëdhenj nuk ishin në shtëpi. Kishin shkuar në Kolgecaj (Bajram Curri) për të pritur Enver Hoxhën. Halla dhe xhaxhai i vogël kishin marrur porosi, që mos të më linin të ikja nga shtëpia. Unë bëra ç’bëra, u humba nga sytë dhe pa marrë asgjë parasysh me shpejtësi të erës u zhduka. Ecja me vrap. Gjithë njerëzit kishin ikur.

      Mbarimi i ditës po afrohej. Vetmia më bënte të më rrahte zemra. Arrita në Okol (livadh i madh). Aty ku rruga bashkohej me rrugë të tjera. Aty takova vargun e parë të njerëzve që ecnin me të shpejtë për të qenë në momentet e ardhjes së Enver Hoxhës. Përsëri vazhdoja të ecja me të shpejtë. Pas lija, njëri pas tjetrit grupet e tjera. Aq të shumtë ishin njerëzit që lëviznin gjatë asaj rruge, sa mezi depërtoja për t’i lënë pas. Makinat vinin njëra pas tjetrës. Vargut të njerëzve nuk i shihej as kreu as fundi. Të gjithë, duke biseduar me njëri-tjetrin, shikonin makinat për të parë atë që mbante Enver Hoxhën.

      Njëri thoshte se vjen me satë (autobus), tjetri thoshte se vjen me veturë, dikush tjetër thoshte se vjen me makinë ushtarake. Të gjithë prisnin me padurim që të shihnin Enver Hoxhën. Muzgu nuk kishte rënë akoma. Vendi ishte ishte mbushur plot e përplot me njerëz. Brohoritjet “Enver Hoxha”. këngët e vallet dëgjoheshin në çdo skaj të vendit të mbushur me njerëz. Në atë entuziazëm të papërshkuar, një makinë ndalet në hyrje të qytetit, që sapo kishte lindur. Dikush i hapi derën. Për një moment, etja e dëshira për të parë kush po del nga ajo makinë, e ndërpreu entuziazmin. Nji burrë shtatlartë, me shpatulla të gjera e me fytyrë tërë gaz ngriti duart lart, eci përmes turmës, duke shtërnguar duart sa me njërin sa me tjetrin, sa në një krah sa në krahun tjetër, duke përshëndetur gjithë të pranishmit. Brohoritjet, oshëtimat e tupanëve, këngët e vallet pa mbarim e bënë Enver Hoxhën, që të ndalej disa herë në mes të atij populli plot entuziazëm. Turma me Enver Hoxhën në mes mezi ecte përpara. U afruan te Shtëpia e Pritjes .

      Shoqëruesit mezi mundën të shkëpusnin Enver Hoxhën. Festa me këngë, valle e brohoritje vazhdoi deri në orët e vona të natës. Në Shtëpinë e Pritjes vazhdonte takimi mirëpritës. Në atë takim të mirëorganizuar merrnin pjesë autoritetet e rrethit, veteranë të luftës, ish-partizanë e partizane, nëpunës e aktivistë shoqërorë të dalluar, baballarë e nëna dëshmorësh, patriotë e mbështetës të luftës. Aty ishte edhe xhaxhai im, Ram Fazlia. Sipas Ramës, në atë ceremoni aq të ngrohtë e aq entuziaste u proçedua: “Arif Gashi, ishsekretar i parë i partisë për Tropojën në fjalën përshëndetëse, në emer të të gjithë popullit, i shprehu Enver Hoxhës, mirënjohjen dhe falenderimin për nderin e respektin, që ai po i bënte Tropojës e popullit të saj. Sekretari i partisë e siguroi Enver Hoxhën se Partia dhe ai në Tropojë, kurdoherë e në çdo situatë, kanë për të gjetur një popull besnik, nji popull të vendosur, nji popull që fjalën e dhënë s’di ta bëjë dysh.

      Në mes brohoritjeve e mori fjalën Enver Hoxha që shprehu kënaqësinë që ndodhet në mes të popullit të Tropojës, si dhe për pritjen shumë të ngrohtë që iu rezervua. Ai theksoi meritat historike të popullit të malësisë së Gjakovës, në luftë fyt për fyt me pushtuesit turq, serbo- malazezë, austriak e nazi-fshistë, theksoi arritjet e Shqipërisë gjatë tetë viteve çlirim si dhe perspektivat që i kanë çelur asaj planet 5vjeçare. Në vazhdim ai foli për miqtë e shumtë, duke veçuar Bashkimin Sovjetik e Stalinin e madh. Enver Hoxha ishte dhe psikolog. Ai i kuptonte njerëzit në shikim, në të folur, në lëvizje e në qëndërim. Afër mbarimit të fjalës ai iu drejtua të gjthë pjesëmarrësve. “E shoh se ju keni një shqetësim. Ju doni të dini se si është çështja e dy prej bijve të Tropojës, Zenel Bardhit e Beqir Ndout. Po jua shpjegoj. Zenel Bardhin, për merita lufte dhe aftësi organizuese dhe drejtuese, pas luftës e caktuam sekretar partie në vendin e vet. Për punë të mirë e bëmë dhe zv/ministër. Në atë detyrë shfaqi arrogancë, duke kundërshtuar dhe përçmuar ministrin. Më vonë mora vesh se Zeneli ishte fejuar me një vajzë nga Gjirokastëra, të cilës unë ia njihja familjen dhe të afërmit. Nga përbërësit e asaj familjeje, gjashtë prej tyre qenë në papajtueshmëri të plotë me pushtetin popullor dhe jetojnë në arrati.

      E thirra unë përsonalisht në zyrën time. I thashëë këto fjalë: -Zenel, e njeh atë vajzë me të cilën je fejuar? -Po, mu përgjigj. -I thashë-Sikur të isha duke kërkuar që të fejohesha me ndonjë vajzë nga Tropoja së pari do të të pyesja ty. Ju pse nuk më pyetët mua apo ndonjë shok tjetër që ka dijeni për atë vajzë e familjen e saj? Përsëri m’u përgjigj se dashuria nuk pyet për ato gjëra. Edhe Beqir Ndoun pas luftës e caktuam komandant qarku. Nga andej e ngritëm në përgjegjësi si zv/drejtor i drejtorisë politike në ushtri e pastaj zv/ministër të Brendshëm. Nji natë para se Sali Omeni të vriste vetën, Beqiri qëndroi me të tërë natën. Të dhënat për atë vrasje dhe shkaqet pse ndodhi, askush më mirë se Beqiri nuk mund t’i dinte. E thirrëm që të na e thoshte të vërtetën, të cilën na e fshehu, sepse u tregua frikacak. Tani për hatrin tuaj, të popullit të Tropojës ne do u japim dorën edhe një herë, por nëse ata, dorën tonë nuk e mirëkuptojnë , nuk na mbetet gjë tjetër veçse t’i kapim për supesh, t’u vëmë shqelmin në gjoks e t’i hedhim në humnerë”-u shpreh Enver Hoxha.

      Takimi emocionues me Sylejman Abaz Ndreun

      Në atë takim, thoshte Rama, folën shumë pjesmarrës, por ajo që elektrizoi gjithë pjesmarrësit ishte ngritja në këmbë e Sylejman Abaz Ndreut nga Selimajt e Gegysenit. Kur Enver Hoxha mbaroi fjalën e tij, duke falenderuar të pranishmit si dhe gjithë popullin e Tropojës për pritjen e ngrohtë që iu bë, Sylejmani, duke u mbështetur mbi shtagën (bastunin) e tij, ngrihet në këmbë dhe me kokën lart e me zë të fortë i drejtohet Enver Hoxhës : ”Bab mbaje kokën lart para armiqve e aleatëve se gjithë këtë popull që i pe i ke me vete e mos u tut (frikëso) prej askujt , se kurrkush nuk mundet me na ba gja”.

      Po kush ishte Sylejman Abaz Ndreu? Ishte një ndër burrat e njohur të Gegysenit, si dhe babai i dëshmorit Uk Sylejman Ndreu, partizan i brigadës së 25-të Sulmuese, që u bë fli me disa dhjetëra partizanë të tjerë në luftë për çlirimin e Kosovës. Fjalët e Sylejmanit e emocionuan Enver Hoxhën. Ai ngrihet nga vendi ku ishte ulur e shkon drejt Sylejmanit, e përqafon si djali babanë, e merr për dore, e ul pranë vetes deri sa përfundon takimi. Sylejmani kishte mbushur të shtëdhjetat. Vuajtjet e jetës si dhe azma kronike që e shoqëronte ia kishin shteruar forcat. Enver Hoxha , që nga ai moment e derisa Sylejmani mbylli sytë, u bë djalë e shkuar djalit për të.

      Me Enver Hoxhën, pranë lapidarit të Bajram Currit

      Interesimi i udhëheqësit komunist për jetën intime të heroit që u vra nga xhandarët e Zogut në mars 1925

      Mbas Kollatës, atje ku gjendet lapidari i i Bajram Currit, përballë kikave të Dragobisë, poshtë të cilave kalon rruga e makinës, u dëgjua nji oshtimë motorri. Në shpatin përballë u dukën tri makina që sillnin Enver Hoxhën afër shpellës së Dragobisë. Për ta pritur Enver Hoxhën, aty qëndruan dy prej pleqve të Valbonës, Ali Shabani, Muzli Tahiri dhe gjeologët, që përcaktonin vendburimet dhe rezervat e boksiteve të Valbonës. Enver Hoxhën e shoqëronin Ramiz Alia, Sadik Bekteshi, autoritetet e rrethit Tropojës si dhe veterani e bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani.

      Në atë lëndinë, afër lapidarit, në pllakën e të cilit shkruhej: “Këtu më 29 mars 1925 ra heroikisht duke luftuar kundër xhandarmërisë së Ahmet Zogut Bajram Curri”, ishin shtruar disa sixhade. Nga aty duket shumë qartë shpella ku u rrethua Bajram Curri. Mikpritësit e ftuan Enver Hoxhën që të ulet në vendin që i kishin caktuar. Enver Hoxha, pasi u ul mori një cigare prej Ali Shabanit dhe ulur gju më gju me malësorët filloi kuvendimin sikur të ishte malësor i lindur dhe i rritur në atë vend. Veterani dhe bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani i deklaroi Enver Hoxhës gjithçka kishte ndodhur në mëngjezin e 29 marsit 1925. I shpjegoi se Bajram Currin e stehuan në atë shpellë, duke menduar se xhandarmëria nuk do ta gjente, por ajo, në bashkëveprim me spiunët, e hetuan dhe e rrethuan papritur.

      “Ne, vazhdoi Avdiu, qëndruam. Vetë Bajram Curri u ngrit, mori pushkën dhe qëlloi mbi xhandarët. Gjithë synimi ynë ishte që të shpëtonim Bajramin, se po të na vritej ai do të na vritej edhe rezistenca ndaj Ahmet Zogut e regjimit të tij. Hoxha interesohej për jetën intime të Bajram Currit, moshën, ushqimin, apo si flinte. Hoxha, pasi nderoi Bajram Currin u rikthye në Dragobi. Populli ishte mbledhur. Vendi ku do bëhej takimi ishte caktuar e rregulluar. Makinat ecnin gjatë rrugës që përshkonte fshatin. Dy pleq të Dragobisë, Sadri Isufi, babai i heroit të popullit Ramë Sadria dhe Dul Alia, patriot dhe strehues i Bajram Currit, iu afruan Enver Hoxhës. Gjithë fjalimi i Enver Hoxhës, që zgjati jo më shumë se një gjysëm ore u përshkrua nga një ide e vetme se edhe në Malësi mund të jetohej mirë ashtu si në fushë. Dreka për të mirëpritur Enver Hoxhën u shtrua në një lëndinë buzë Valbonës. Mënyja kishte tre gjellëra karakteristike të malësisë së Gjakovës: çorbën, mazën e zier dhe qumështin e trashuar. Enver Hoxha, bashkë me banorët e grykave të Valbonës, u ul këmbëkryq si malësorët në sofrën e rrumbullakët tropojane. Shijoi gjellërat karakteristike.

      Kureshtarët nuk nguruan që ta pyesnin:. Si u duken këto gjellëra tano? -Shumë të mira- u përgjigj Enver Hoxha,- por ajo që ju preferoni shumë, (ishte fjala për mazën e zier), ka shumë shpenzime. Të nesërmën, datë 31 maj, Enver Hoxha u largua nga Tropoja. Tropojanët kishin mbushur rrugët nga Bajram Curri deri në Kam. Të vendosur në të dyja anët e rrugës, ata i shprehën mirënjohje dhe i uruan rrugë të mbarë. Vizitës së Enver Hoxhës në Tropojë iu kushtuan vargje poetike, këngë e valle. Poeti Ndoc Papleka e ka përjetësoi me vargjet e një peme të tërë “Enveri midis nesh”. Këngëtarja Fatime Sokoli i kushtoi këngën “Shkrepi rrezja mbi Shkëlzen”, ndërsa rapsodi popullor kosovar, Dervish Shaqja, vizitën e përjetësoi me vargjet : “Maj i kuq i vitit shtatëdhjetë/ N’histori ka me mbet/ N’ato bjeshkë të malësisë së Gjakovës/ Ushtoi zani i Enver Hoxhës.

      Maj 1970, Tropoja tri ditë Përgatitje

      Vizita e dytë dhe e fundit e Enver Hoxhës në Tropojë u bë në maj 1970. Asokohe unë isha i rritur. Kisha mbaruar shkollën për mësuesi e kryeja detyrën e drejtorit të shkollës në Valbonën turistike. Në agjendën e asaj vizite Enver Hoxha kishte planifikuar që të dilte mbas Kollatës, atje ku është vrarë Bajram Curri. Për këtë arsye, gjthë popullatës së Grykave (Dragobi, Valbonë e Çerem) iu krijua mundësia që takimin me Enver Hoxhën ta organizonte në Dragobi. Në vitin 1970 pranvera ishte vonuar. Dëbora akoma nuk ishte shkrirë. Freskia që ajo dëborë lëshonte acaronte klimën, duke shtyrë ditët e daljes së luleve dhe rritjen e barit. Ardhjen e Enver Hoxhës në ato gryka na e thanë tre ditë përpara. Drejtuesit e partisë e të qeverisjes vendore na mblodhën dhe të tërë së bashku hartuam detyrat për seicilin, që pritja dhe takimi të shkonte sa më mirë. Nuk na u desh shumë preokupim, sepse populli, sapo e mori vesh lajmin, shprehu kënaqësi të veçantë, duke menduar që të shkonte në atë takim me sa më shumë dinjitet që të nderonte vendin me gjitha vlerat patriotike që kishte.

      Burrat dhe gratë nxorrën nga arkat veshjet kombëtare që i kishin rujtur për dasma e festa. Të rinjtë e të rejat blinin në dyqane ato veshje që u shkonin sa më bukur për shtat. Mësuesit dhe nxënësit mendonin të gjenin lulet më të bukura, mendonin se si ta pregatitnin një program sa më denjitoz me vjersha këngë e valle. Nxënësit e Rrogamit që vazhdonin mësimin në ciklin e lartë në Valbonë, sapo mbaruan mësimin, me çantat e librave në shpinë e pa ngrënë drekë, u nisën drejt shpateve të Papllukës, ku mblodhën lulet më të bukura që i sollën të nesërmen në shkollë. Nuk i harroj kurrë ato lule. Një bisht i gjatë rreth 10 centimetra, në mbarim të të cilit ishte një kupë prej 5 nënpetalesh me ngjyrë jashile e formë vezake, që pak e rrethonin kurorën. Sipër kupës qëndronte kurora me petale të pandara, me ngjyrë rozë, me mes pak të fryrë, me madhësinë e një gote rakie, me buzë pak të kthyera nga jashtë, të cilat veçoheshin nga njëratjetra nga një vijë harkore shumë pak e thelluar.

      Dy mësueset e shkollës, që atë vit kishin vitin e parë të mësuesisë, i morën ato lule, i bashkuan katër nga katër, ua rrethuan bishtat me letër të bardhë dhe u dhanë atyre formën e buqetave. Me lulet që na sollën nxënësit pregaditëm aq buqeta sa kompletuam gjithë nxënësit e disa nga gratë e vajzat e fshatit. U përgatitëm me mish e shpirt. Në mesin e 30 majit të gjthë u mblodhëm në Zallë të Valbonës. mbanim me vete topan, fyell, çifteli. Për çudi të fatit, ajo ditë u gdhi e kthjellët. Dielli sa ngrihej në horizont e shtonte nxehtësinë. Njerëzit i thonin njëri-tjetrit: ”E shikoni dhe dita sot doli më e mirë se ditët e tjera”. Tjetri ia kthente: “Nuk thonë kot se njerëzit e mirë i shoqëron dita e mirë”.
      .
      PRA ENVER HOXHA NUK KA NEVOJE PER DEKORATA APO PERMENDORE.
      ..
      AI ESHTE KTHYER NE LEGJENDE
      DHE MERITA ME E MADHE
      ESHTE E ARMIQVE TE TIJ.
      .PERFSHI DHE KETE
      SHEME NJOMISHTIN

      TUNG !

      Reply to this comment
      • Shemia September 22, 21:30

        Zotri,
        Everi, si cdo diktator, i lumturote elemetet nga populli kur i takote. Por ndryshe nga cdo diktator, pusbtetin ia dhane, pavarsisht se ishte deshtak ne gjithshka, vec dy gjerave: 1) vetive si artist i shquar dhe 2) dhelperise rasese te tmerrshme ndaj jetzeve qe afronte me shume. Tung She.ia

        Reply to this comment
      • ELIOT September 25, 19:12

        TUNG …enveri eshte i i mah per ju ;tung ;;; sepse jnei nje Cung tung ;;;; jeni nje lope tung SEPSE PER BOTEN E CIVILIZUAR ENVERI ISHTE NJE BISHE E CMENDUR TUNG ..ISHTE KRIMINELI ME I MADHE NE BALLKAN TUNG ….. MESO MIRE HISTORINE TUNG ….. SE KE LINDUR KOQE ….TUNG POR MOS VDISE DEBILE TUNG ..TUNG TUNG …ENVERI ARMIKU ME I MADH I SHQIPTAREVE PER 500 VJET TUNG ..SE VRAU 200 MIJE TE PAFAJSHEM TUNG TRUNG ..

        Reply to this comment
      • Esati September 27, 17:37

        Ti o 1970!
        O tradhetar i Shqiperise!
        Shkofsh ne djall me gjithe Enverin tend, ore idiot

        Reply to this comment
    • Xha Teme September 22, 17:51

      O Sheme mavria qe e ke lexuar historine duke e zene qafen poshte dyshekut. Asnjeher Enveri nuk denoi me vdekje Zogun dhe as hoqi ndonje dekorate qe i ishte dhene nga ato institucione te kohes se tij. Enveri ndaloi kthimin e Mbretit Zog dhe familjes se tij ne Shqiperi nepermjet Vendimit te Kongresit te Permetit. Kjo eshte e verteta o Sheme Nastradini(se antikomuniste si ty te rruajne menderen). Por ti smund ta kuptosh nje mendje brilante si Moikomi. Lexo me shume libra o Sheme se urrejtja e verber eshte pjelle e paditurise.

      Reply to this comment
      • Shemia September 22, 22:40

        O derziu ti Xha Teme, i’ keput qorrazi, Kongresi eshte Kuvendi ndaj ne Stemen e Republikes ishte shkruar 24 Maj 1944. Mandej zotrote trego injoracen tende qe nuk ke kuptuar qe Enveri u vu ne sherbim te NATO-s si nje sulmues kunder te gjitha Partive Komuniste te Botes duke i quajtur te degjeneruara, kur me komunist- vrases u be vet. Ata, 4qe si vrau dot okupatori, i vrau vete. Ju zotri jeni qorr dhe s’mund te kuptoni e te shihni se kjo gjendje eshte vazhdimesi e Enverizmit, paEnverin. Lume ju vete e me katgegorine tuaj, qe jetoni pa koordinata hapsinore e kohore. Edhe ju si Enveri i vetquajturi marksist-leninist ati komunizmit botror.
        Me te mira
        Shemia

        Reply to this comment
      • Gjormi September 23, 06:35

        O pionieri fshatar plaku Teme!
        Shkoni tek ambasadat sllave serbe e ruse qe te merrni dekorata te tjera.

        Reply to this comment
    • sopiqoti September 22, 22:01

      Ti shoku Sheme duket qe ke ngelr akoma tek u nga ndesia.Te tjera thote Mojkomi te tjera ” brockulla “zotrote.

      Reply to this comment
    • Te dekoruar e diktatures, do duhet te denoheshin pet bashkepunim, ne krime ndaj njerzimit September 27, 17:33

      #Shemia
      Tu hiqen dekoratat te gjithe te nderuar e te kohes se diktatures!
      Ata ishin bashkepuntoret, qe ndihmuan Kuvendin e sadisteve komuniste…te benin Shqipërine, burg!

      Reply to this comment
    • Drini September 27, 17:35

      Bajraktari Cali ka qene patriot e atdhetar i shquar, prandaj e vrau rregjimi komunist..
      Dhe tani i shembin dhe kullen..
      Marre per keta shqiptar…

      Reply to this comment
  2. Shemia September 22, 15:06

    Pershendetje!
    Perse thuhet se te Ura e Prekalit u vrane 36 partizane, sikur te ishin civila. Nacionalistet me stemen e shqiptarise ne ball u shpallen armiq nga bolsheviket titisto-enveriste me stemen yll i terroriy te kuq staliniste. Ishte perplasje e shqiptarise me antinaionalistet sllavo-bolshevik. Dy armiq te demokracise, Hitleri dhe Stalini, ne miqesi me njeri tjetrin, u bene armiq. Demokracia Perendimore ndihmoi armikun Stalin per te zhdukur Hitlerin, megjithese e kishte armik te perhershem. Daj ushtria nacionale eShqiperise, me berjen e pushtuesit italian atiHitler, okupatori u be aleat i Shqiperise antigjerman, daj ushtria e clirimit duhej te ishte ne uitet “pa dallim idesh”, sic ishte vendosur ne Pezeqe uzurpuan bolshevkket.
    Me respekt
    SHEME JONJESHTI

    Reply to this comment
    • 1970 September 22, 17:01

      O sheme mavria
      .
      po ku e gjete kete “pseudonim” kaq te dhime ?.
      .,
      Te garantoj qe shumica absolute e shqiptareve sot nuk e rruajn trapin as per enverin as per hitlerin ..as per stalinin…….biles dhe miqesia e shqiperise me euroatllantiket eshte hipokrizi kriminale per deri sa te jete jashte burgut serberisha juaj
      .
      Akoma vazhdon me perrallat e 1991 te Xhon Megout qe qindra ton florinj i kishte cuar Enveri ne Zvicer dhe CEKUN E BARDHE te Gramoz Pashkos apo rrafshimin zero te monstres azem hajdari?
      .
      Ne 1941 Karta e Atlantikut ishte një marrëveshje e bërë mes F.D Rooseveltit dhe W. Churchilt (ShBA-së dhe Britanisë), mbi rendin e ri botëror të ardhshem, e bërë më 14 gusht të vitit 1941 në një anije në Atlantik. Kësaj marrveshje, më 24 shtator të vitit 1941 ju bashkangjit edhe Bashkimi i Republikave Socialiste Sovjetike. Në atë kohë, gjithë kundërshtarët e lutës kundër Gjermanisë, e njihnin këtë marrveshje si Program te përbashkët…ku kucedres serbe i ngarkohet roli te organizoje luften NCL per llogari te Rooseveltit ,Churchillit…
      .
      Ne tetor 1945 ne “The Percentages agreement “Joseph Stalin &Churchill dhe ambasdori amerikan Averell Harriman ndane Europen si kasape dhe shqiperine e gjore e lane ne dore te TITO RANKOVICIT DHE STALINIT
      pra me nje fjale keto 3 TE MEDHENJETE BOTES na lane ne urdherat e Titos kaq mjafton.
      PRA NESE NE 1944 KUR ARIU LUANI DHE TIGRI NDANE BOTEN….NUK E KISHIN NE DEFTER SHQIPERINE…
      KURSE NE 1960 DEL NJE ENVER HOXHE QE BERI HISTORI KOZMIKE…QE NE STROFKEN E ARIUT RUS BERI TE PABESUESHMEN BILES NE ATE KOHE XHON KENEDI U DORZUA NE 1961 NE KUBE…
      U desh nje lufte titanike e enver hoxhes te debonte serbet ne 1948 nga dera dhe ne 1991 i prune nga oxhaku lobi serbo-amerikan.
      Lexo me poshte zoti Sheme te bindesh:

      SI E PRUNE SERBET DHE LOBI SERB I AMERIKES SERBERISHEN NE PUSHTET
      Ish-badiguardi i Saleh Berishës gjatë presidencës së tij në 1992-1997, Izet Haxhia ka deklaruar fakte uluritëse nga analiza e te cilave duket hapur,qartë dhe saktë se ai kurrë nuk ka qene kryetar real i PD,president apo kryminister por vetem nje kobure ne duart e lobit te fuqishem serbo-amerikan te viteve 89-92 e në vazhdim qe me teorine antishqiptare te dekomunistifikimit te 1991 dhe tani te dekriminalizimin e vitit 2015 e prune ne pushtet artificjalisht dje dhe po e mbrojne sot hapur fare me Donaldin e Amerikes dhe Helmutin e Gjermanise.
      Cfare faktesh tronditese jep Izet Haxhia ?!
      ****
      Vizita e Berishes në USA në vitin 1992 u organizua dhe u përgatit nga shefi i CIA-s për Balkanin Jug-Lindor Dejvid Philips. Ky person njihet për lidhje te fuqishme me lobin serb në Amerikë …Pra Berisha eshte nje hibrid i sherbimeve sekrete serbe -amerikane
      ****

      Kjo vizite u ndihmua dhe nga Zv. Sekretarin e Departmentit të Jashtëm Lorenc Igellberger, i cili kishte intersa ekonomike në Serbi me firmen Zastava….pra zyrtare te larte amerikane me interesa personale ne Serbi “ndihmojne” Sal halene…
      ****

      Në mitingun e Crans Montanes,ne kthim Berisha takohet privatisht & familjarisht me ministrin ejashtem jugo-serbo Ivanovic i cili kishte marre pjese aktive ne fitoren artificjale te 22 marsit 1992….A nuk duket qarte nje treshe Rajerson-Elezbiberaj-Ivanovic qe prune Berishen ne pushtet si Zogun ne 1924 por jo me ruset e bardhe nga beogradi….por me lobin serbo amerikan ne shtepine e bardhe
      ****

      Drejtuesit e ardhshëm te PD që do të merrnin postet drejtuese dolën nga shtëpia e profesor Bujar Hoxhes, një shqiptar me origjinë nga Kosova, ish rezident i sigurimit të shtetit i konvertuar per shërbimin sekret serb. Ky njeri kishte një pushtet të fuqishëm tek Berisha. Nga ky person u futën në PD klanet e Dibrës me Gazideden e Zhulalin që ishin të lidhura me sherbimin sekret serbo- maqedonas”,
      .
      Pra vetem keto fakte pambarimisht tronditese qe e nxjerrin mender me thane Berishoviqin nje kobure antishqiptare ne duart e lobit serbo-amerikan qe kane bere,po bejne nje “dirty job” gjoja per te luftuar komunizmin e vdekur..qe ne fakt u kthye ne nje shkaterrim total te Shqiperise per te bere te mundur serbizimin,greqizimin dhe islamizimin gje qe tashme eshte realizuar..aq me shume kur procesi i shplarjes se truve te shqiptareve pothuajse ka perfunduar…
      .
      pra zoti sheme mavria berisha ishte nje dhender serbie qe na i nguli lobi serb-grek-islamik ne perendim..ku vazhduesi i tij eshte caktuar Ylli ne Qitje i Arvizuse qe megjithese shqiptaret i kane thene jo..nga ana tjeter ju petrovicet dhe ca sekte antishqiptare ne perendim ju ka ngelur ora ne 1941..ku tre fuqite e medha fituese na i futen si dhe sot ne kete kohe te koleres berishiane qe i ka te gjitha pushtetet paralele me te forta se te edi rames qe fiton vetem vota ne leter se fuqine e ka akoma “Kar ta” atllantikut e 1941-it

      Pra nga Jalta 1943 deri ne Malten 1989 dhe deri sot nuk ka ndryshuar asnje gje per Shqiperine qe fati i saj vendoset jashte kufinjeve te Shqiperise…me perjashtim nje cerek shekulli te kohes Gjergj Kastriotit dhe te kohes Enver Hoxhes 1961-1991

      tung sheme !

      Reply to this comment
      • Shemia September 22, 20:09

        I nderuar 1970. Keto tregoua cifuteve, kristianeve dhe islamikeve, vecanrisht, sepse une i veshtroj gjerat me logjike shkencore konseguente dhe zhvilloj dialog materialist dialektik te themeluar nga dijetaret e Atikitetit para-monoteist. Monoteizmi e futi boten ne marrezine fetare dhe bolsheviko-everiste te terrorit qe juve ju duket sikur eshte tejkalur, sepse edhe ju jeni si gjithe te tjeret hames dhe me ide te regjistruara si dogma te shenjta.
        Me respekt
        Shemia

        Reply to this comment
        • 1970 September 22, 21:59

          o shemeshedin
          .
          je bere si ata ushtaret japoneze ne filipine qe edhe pse ishte viti 1975 ata vazhdonin luften e dyte boterore.
          .Me vogla qe mund te them per eshte se je antienverist kanibal kondra-pedal
          ..
          Pse ju antienveristat po na i beni enverin Profetin e Shqiptareve ? sepse sot rreziku me i madh i kombit eshte i pandehuri Sali Berisha me devilin Lul Basha qe edhe pse “de juro” kane rene nga pushteti ata “de fakto” jane me te fuqishen se qeveria e Rames.Tipa si puna juaj qe mund te fshihet ndonje surrat Mehmet Elezi ose ndonje monstre tjeter per te mbuluar krimet e berishes akoma i binive teneqeve te Enverit qe me shume po ja rrisni lavdine pasi po shkelqeni me idiotizmin tuj permament.
          Me Berishen dhe Bashen ,atë ëndërr që nuk e arritën ta realizonin për qindra vjet regjimet serbe e greke të Pashiqëve, Karagjorgjeviçëve e Venizellosve me luftëra e me kancelaritë evropiane, e arritën pas vitit 1992 nga qeverisja e shqiptarëve me tradhtarin Sali Berisha në krye të Pushtetit, bile me përmasa shumë më tragjike.
          Dëmet që i ka shkaktuar popullit Sali Berisha, janë të pallogaritshme dhe të gjitha janë bërë me dashje, një budalla nga fshati Viçidol do kishte qeverisur shumë më mirë. Dihet se dëmet që i shkakton një vendi armiku i brendshëm, asnjëherë nuk mund t’ia bëjë armiku i jashtëm. Nuk është e vështirë të qeverisësh një vend me një popullsi sa gjysma e Athinës me resurse të shumta, pasuri që nuk i ka asnjë vend i lindjes por edhe vendet e zhvilluara perëndimore. Shqipëria është qeverisur kundër interesave të Popullit, është shkatërruar plotësisht ekonomia e vendit, u shkatërrua djersa e popullit e ndërtuar për 45 vite. Populli në këtë vend nuk ka më asnjë mundësi për jetesë. Baza e një shteti është ekonomia dhe uniteti i popullit, nëse ajo shkatërrohet e shitet, nuk ke më shpresa për një jetë më të mirë. Është tradhtuar plotësisht e ardhmja e brezave, papunësia ka kapur shifra rekord, i gjithë brezi i ri është pa punë, të gjithë studentet që mbarojnë shkollat e mesme dhe të larta janë pa punë.Dhe te gjitha keto krime bashke me borxhin e jashtem mbi 65% dhe me borxhin ndaj biznesit rreth gjysem miliardi dollare ja kane lene peshqesh qeverise re e cila ne vend te akuzoje kryetradhetarin berishe I jep llogari sot ne kuvend VRASESIT TE SHTETIT shqiptar Sali QeniNë Shqipëri, pas vitit 1992 jo vetëm nuk është ndërtuar një sistem demokratik por regjimit të pushtetit të Sali Berishës do t’ja kishin zili dhe regjimet më diktatoriale në Botë. Shqipëria është katandisur në një shtet paçavure, më keq se vendet e Afrikës qendrore si Somalia, Uganda etj.
          Nuk ka më keq, por për 20 vjet rresht, përfaqësuesit e Europës nuk po munden të stabilizojnë politikën e një vendi me 2.5 milionë banorë. Më vjen keq të shprehem, por këtu njeriu ka më pak vlerë se një bagëti. Ai tani është pa asnjë të ardhme, pasi ekonomia është rrënuar tërësisht. Konkretisht: – Është shkatërruar totalisht bujqësia, kur dihet se ne jemi një vend bujqësor, janë shkatërruar themelet e bujqësisë; Uzinat e prodhimit të plehrave kimike, superfosfatit e nitratit, plehra me cilësi shumë të lartë dhe me shumicë; Është shkatërruar ujitja, mbi 50 % të rezervuarëve dhe kanaleve ujitëse; Janë shkatërruar institutet e prodhimit të farërave bujqësore që janë bazë për rendimentet e cilësinë e prodhimit, mekanizimi është kthyer si në vitin 1945; 50 % e tokës bujqësore është kthyer në moçalishte kur dihet se nga rreth 260 mijë hektarë tokë që kishte vendi në vitin 1945, në vitin 1992 kishte rreth 645 mijë hektarë tokë bujqësore dhe kjo nga tharja e kënetave. Nga viti 1992 – 1997 u shkatërrua si në asnjë vend tjetër të Lindjes e gjithë industria e lehtë e ushqimore, industria e duhanit, panxhar sheqerit, lulediellit, pemëtaria plotësisht (janë në kujtesë plantacionet e mëdha me agrume në Lukovë e gjithë Jugun e Shqipërisë, plantacionet në Tropojë, Korçë e Dibër). U shkatërrua e u shit për 5 grosh industria nxjerrëse e përpunuese, a nuk është kriminale të shkatërrosh industrinë e pasurimit të Ferrokromit në Burrel e Elbasan kur dihet se çmimi i Ferrokromit është 10 fish më tepër se 1 ton krom, industrinë e bakrit totalisht dhe të gjitha industritë nxjerrëse e përpunuese të mineraleve të tjera. A nuk është kriminale që vendburimet e nxjerrjes mineraleve shqiptare kanë qenë vetëm burim vjedhjesh e korrupsioni, tani janë kthyer në gërmadha, shko e shihe Kam Tropojën e Rragamin, njëlloj e gjithë Shqipëria.
          Është shkatërruar transporti hekurudhor plotësisht, në vitin 1947 është bërë inagurimi i linjës hekurudhore Tiranë-Durrës- Peqin. Janë shkatërruar e shitur po thuaj totalisht pyjet duke përfshirë dhe qendra turistike si Thethi, Lura e tjerë, po shkatërrohet e vidhet kultura mijë vjeçare e popullit, Akrologjia, monumentet kulturore, kishat e tjera e tjera.
          Është shkatërruar sistemi arsimor, shëndetësor e gjyqësor. Është e patolerueshme dhe kriminale të shkatërrosh arsimin. Është plotësisht i qartë Sali Berisha, se vetëm në rrethin e Tropojës ka patur mbi 20 shkolla të mesme të një niveli shumë të lartë në fshatra e Komuna. A do të mund të dalin kuadro të lartë në fshatra si në Viçidol, Lekbibaj, Çerem e fshatra të tjera në Shqipëri? Kjo dihet që jo. Diplomat po shiten si perime, analfabetizmi që u zhduk në vitet 1950 është kthyer këmbëkryq jo vetëm në fshatra por edhe qytetet kryesore të vendit. Shëndetësia dhe sistemi gjyqësor janë kthyer në organizata biznesi. Është shkatërruar administrata shtetërore.
          Qytetari shqiptar nuk mund të drejtohet askund për të zgjidhur një hall, në administratë mund të punosh vetëm po të jesh militant i PD, pasi edhe Akademik po të jesh hiqesh nga puna. Pas vitit 1992 vuri në funksion nenin famëkeq 24/1 që hiqeshe nga puna pa asnjë motiv, nen i cili funksionon edhe sot. Të gjitha gjyqet e fituara nga të hequrit nga puna, që janë me miliona dollarë, i ka paguar populli, asnjë titullar nuk është vënë para përgjegjësisë ose të shlyejë dëmin e shkaktuar. Asnjëherë lufta e klasave nuk ka qenë më e ashpër se sot. Sali Berisha shpiku firmat piramidale, edhe sot janë të freskëta kujtimet e bashkëpunimit të Sali Berishës me Vehbi Alimuçën, presidentin e firmës “Vefa”, kur tha: Kjo është pionerja e parë e borgjezisë në Shqipëri dhe paret e shqiptarëve janë të pastra e fituar me djersë, veprim që vendin e futi në kolaps të plotë
          .Në vitin 1996 realizoi zgjedhje të manipuluara totalisht, u zgjodh President duke e rrethuar parlamentin. Gjatë vitit 1994-1997, kur regjimi Serb i Millosheviçit bëri kërdinë duke vrarë njerëz të pafajshëm, gra e fëmijë, një genocid i pa parë në Bosnjë Hercegovinë, Kroaci, Slloveni e Kosovë, furnizonte Serbinë me naftë duke thyer dhe embargon e vënë nga OKB dhe BE. Në vitin 1997 mobilizoi mercenarë e sharlatanë duke i armatosur dhe dërguar në Jug të Shqipërisë (Vlorë, Gjirokastër, Përmet e qytete tjera të Jugut) për të luftuar e vrarë, pra organizoi luftën civile, konfliktin Veri – Jug, dëshirë e hershme e qarqeve greke e serbe. Mobilizoi dhe avionë për të gjuajtur Jugun, të cilët zbarkuan në Itali. Dihet se ish ministri i Mbrojtjes, Safet Zhulali nuk pranoi të realizonte atë strategji dhe u arratis në Itali. Me këtë rast, habitem për Labërinë trime, si është e mundur tpleroje një njeri që deshi ti vrasë e ti djegë, si ka mundësi të votojnë e ta mbështesin kur ai duhet të ketë frikë ta kalojë qytetin e Durrësit!?.
          Në vitin 1995 vrau me organet e SHIK-ut të ndjerin Remzi Hoxha, kjo pasi ai filmoi dhe regjistroi takimin sekret në Maqedoni të Sali Berishës me Sllobodan Millosheviçin, edhe sot pas 16 vitesh nuk dihen eshtrat e tij. Në vitin 1992, u takua në Shkodër me Kriminelin serb Arkan, arsyet dihen. Mburret me rrugën e kombit, autostradën Milot – Qafë Morinë, gjatë realizimit të këtij objekti, jo vetëm u vodh dhe u shpërdorua djersa e popullit, por vetëm me vlerën e armatimit të Ushtrisë para vitit 1992 e të shitur për llogari të klanit të tij, do të ishte realizuar e gjithë Infrastruktura rrugore e Shqipërisë në përputhje me standartet europiane.Te numerosh krimet e drakules Berishe dhe kelyshit Bashe nuk mjafton ky koment por ajo qe vlen te theksohet eshte se kjo veprimtari antishqiptare 22 vjecare e Sali qenit I ka rrenjet ne hipokrizine e dipllomacise te USA & BE si dhe ne impotence fatale te Qeverise sotme.
          Nqs se nderkombetaret dhe qeveria e sotme nuk denon berishizmin si praktike dhe doctrine antishqiptare duke e futur ne biruce supertradhetarin berishe atehere Enver Hoxha do jete Jezu Krishti I shqipatereve I cili u tregoi vendin hajduteve,krimineleve,imoraleve,tradhetareve,hipokriteve,terroristeve,diversanteve,spiuneve,agjenteve,idioteve pa harruar malokaret & pseudo malsoret dhe porno-ambassadoret..
          mbaje mend e shemshedin:
          sa te jete jashte burgut salisatanai qe mbrohet hapur nga “miqte tane”..
          aq me shume i rrisni ju vleren enver hoxhes
          ..kete nuk e them une por ju e kthyet ate vend
          ne kombinat droge.
          .ne nevojtore ambasadoresh
          dhe nje parlament bordello

          have nice weekend !

          Reply to this comment
      • ina September 27, 17:40

        #1970
        Me idioti i këtij blogu!
        A mos ke qene mesues, o i shkrete, se ata cfare mesojme nje hete permendesh duan t’ja tregojne gjithe botes

        Reply to this comment
  3. Plaku Xhuxhumaku September 23, 12:31

    Moikom Zeqo, nje here komunist, deri ne vdekje komunist.

    Reply to this comment
    • Tahip Palla September 24, 11:12

      Shuraku Xhuxhumak !
      Ti je nje antikomunist bythe Grisur .
      Prandaj ,– pse nuk shkon te besh
      Palaçon andej nga fahri faqe bytha ‘?

      Reply to this comment
  4. mirel September 23, 15:33

    1970 pershendetje
    Pergjigja ndaj Shemes eshte pergjigje ndaj gjithe fares se plerave qe e zhbene shtetin per ta grabitur.
    Nuk ka me asnje llogjike tjeter qe mund te perdoresh me kete lloj qenerie vecse denimit kapital sic e beri E.Hoxha.

    Reply to this comment
  5. Jimi September 23, 20:17

    Hiqani dekoratat heronjeve te vertet antifashiste dhe keto dekorata jepuani “heronjeve” te fashizmit te cilet luftuan kunder popullit te tyre!?

    Reply to this comment
    • Dritan September 27, 03:08

      Mer koqe, c’antifashiste leshi flet?! Ata injorantet fshatare e barinj qe bene sikur luftuan fashistet as e kishin idene se perse dolen te gjezdisnin maleve. Jo dekoratat, por i duhet shembur cdo lloj lapidari derdimeneve te tille. Moikomi po te kete fytyre e faqe te kerkoje ndjese kur si komsomolas i rinise komuniste mori kazmen dhe filloi te shembte kisha e xhamia ne Durres. Se dyti, familjarisht, per shkaterrimin qe i beri e shoqja, shefja e urbanistikes se bashkise se Durresit, se bashku me Miri Hotin- hajdutin tjeter, qytetit. Ka akoma goje dhe del e flet nje makut si ky.

      Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*