Deti i jetës sime!

October 28, 2017 11:04

Deti i jetës sime!

Gjithmonë të kam dashur,
si dy sytë e ballit,
s’e gjithnjë do frymë,
jeta e të gjallit!

Lodhur e sfilitur,
nëpër rrugëtime,
ti ke qenë dhe drita,
edhe fryma ime!

Kur rron me dikë,
dyzet vite plot,
jetën pa atë,
nuk e kupton dot!

S’them se kemi qenë,
oaz qetësie,
po deti kthjellohet,
mbrapa çdo stuhie!

Deti i jetës sonë,
me kohë është qetuar,
dhe ne jemi bërë,
notarë të sprovuar!

Edhe mund të thyhet,
nga pesha balanca,
asgjë s’do të zgjaste,
mos qe toleranca!

Unë jam burrë i mirë,
kollaj s’bëj zullume,
dhe pse jetën kurrë,
s’e pata llokume!

Por e dua jetën,
dhe pse s’e kam vaj,
se po ika unë,
çdo bësh ti pastaj!

Unë fjalët e ëmbla,
i kam me kursim,
po s’njoh njeri tjetër,
me kaq përkushtim!

Shumë rrallë kam parë,
një të tillé burrë,
dhe në mes të Ferrit,
s’u dorzua kurrë!

S’u dorzua kurrë,
tani dhe më herët,
më shumë se për veten,
jeton për të tjerët!

5 Dhjetor 2014

October 28, 2017 11:04
Komento

Ende pa komente

Ende pa komente!

Je i mirëpritur. Bëhu i pari që komenton këtë artikull. Kujdes etikën.

Komento
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*