Dritëroi, Lufta Antifashiste dhe PS

October 12, 2017 12:41

Dritëroi, Lufta Antifashiste dhe PS

Shkrimtari i shquar në optikën e një historiani. Meraku i Dritëroit për historinë moderne të Shqipërisë. Pse ai ishte shumë i vendosur në mbrojtje të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare dhe dëshmorëve.

 

Para tetë vjetësh iu drejtova shkrimtarit Dritëro Agolli për një intervistë lidhur me Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare. Ajo luftë ishte vënë në shënjestër dhe sulmohej pambarimisht sidomos nga forcat politike në pushtet. Natyrisht që ia mora intervistën Dritëroit, ku ai foli me një veneracion të madh për Luftën. Ndër të tjera e pyeta se atë Luftë e udhëhoqi Enver Hoxha, nuk ndruhesh se do të quajnë enverist pas kaq vitesh. Dritëroi buzëqeshi e tha: Po në atë kohë me kë tjetër do të isha. Enveri kishte dy kobure në brez dhe organizoi një luftë që çliroi Shqipërinë, ndërkohë që ata që e sulmojnë sot shisnin qofte nëpër rrugët e Tiranës… Pastaj shtoi duke më këshilluar që për këto punët e luftës ka një historian të mirë, Xhelal Gjeçovi. Pyete atë se di t’i thotë gjërat shumë mirë…

Pikërisht kjo ishte shtysa që ‘DITA’ iu drejtua një historiani, Prof. Xhelal Gjeçovit që krahas kujtimeve që ruan nga takimet me shkrimtarin, të shpalosë një anë më pak të ezauruar për Dritëroin në këtë përvjetor të ditëlindjes.

Nesër Dritëro Agolli ka 86 vjetorin e lindjes. Në këtë përvjetor janë të shumtë ata që po shkruajnë dhe duan të shkruajnë, nisur nga fakti që shkrimtari u nda nga jeta disa muaj më parë. Kujtimi i freskët për Dritëroin dhe dëshira për ta nderuar është mjaft mbresëlënës. Shkrimtari ka lënë gjurmë të pashlyeshme në kujtesën tonë kombëtare jo vetëm si një poet dhe shkrimtar i madh, por edhe si një atdhetar i madh. /Xhevdet Shehu

 

Prof. Xhelal Gjeçovi

(Përtej disa mbresave nga takimet me poetin e madh)  

Dritëro Agolli u ngjan atyre maleve që sa ma nga larg t’i shohësh aq më madhështorë të duken. Kjo është ditëlindja e parë e poetit që na mungon prej disa muajsh. Gjatë këtij viti nuk rreshtën shkrimet që shprehnin dhimbje për humbjen e poetit të dashur, por  dhe  nderim e mirënjohje për veprën që la pas; ndjenja këto të sinqerta, që vinin nga kategori të ndryshme njerëzish pa dallim, nga krahina, bindje apo dhe përkatësi të ndryshme partiake, pasi  Dritëroi u përkiste te gjithëve. Në kontrast me këtë qëndrim të përgjithshëm, natyrisht nuk do të mungonin dhe autorë që numërohen me gishtat e njërës dorë, njerëz të vegjël, meskinë e inatçorë, që për motive e interesa nga më të ndryshme iu vërsulën veprës së ndritur të Dritëroit, duke menduar se kështu  mund të zhbëhej trashëgimia që ai, si askush, la në fushën e letrave shqipe, në radhë të parë, si poet e shkrimtar i madh, por dhe në atë të aktivitetit shoqëror e politik, që u shfaq fuqishëm në çastet dramatike të ndërrimit të sistemit, kur vendi kishte nevojë më shumë se kurrë për njerëz të ditur.

Pikërisht në një moment të tillë, ai do të shfaqej si një meteor në qiellin e vranët të atyre ditëve të ndryshimit të madh, si një mendimtar e politikan i urtë, i moderuar, si një reformator me vizion e me  ndikim të jashtëzakonshëm në reformimin e Partisë Socialiste e, në përgjithësi të së majtës shqiptare, që ajo të mbetej promotor i zhvillimit, i ndryshimit e i përparimit të shoqërise shqiptare. Aktiviteti tij në të gjithë këto fusha e rriti në përmasa të reja figurën e Dritëroit, por  dhe besimin e dashurinë e popullit për të. Kjo ishte dhe arsyeja që njerëz, të bindjeve e profesioneve të ndryshme, në mbarë vendin, në Shqipëri, në Kosovë e diasporë, kishin kënaqësi dhe e ndjenin si nevojë  që ta  takonin poetin e madh, shkrimtarin e mençur e intelektualin popullor, të bisedonin e të mernin ndonjë mendim a këshillë, nga ato që vetëm Dritëroi dinte t’i jepte. Aq më shumë e ndjenin këtë dëshirë e nevojë brezi i tij, brezi i luftës, që papritur, fill pas ndërrimit të sistemit, u ndodh  përballë sulmit të forcave ekstremiste të djathta, që menduan se kishte ardhur momenti, që, me ndihmën e shtetit, të merrnin revanshin, duke goditur vlerat më të qenësishme të LANÇ-it e, në këtë kuadër, dhe protagonistët, veteranët e nderuar të luftës.

Fjala e urtë e Driteroit u duhej për t’u qetësuar, por dhe për të kuptuar ndryshimin që po ndodhte, por dhe qëndrimin e kontributin që kërkohej, në këtë rast prej tyre, si pjesa më patriote në vend, e sprovuar në betejat me nazifashistët e kolaboracionistët, në vitet e Luftës së Dytë Botërore. Por, dëshirën dhe nevojën për fjalën e urtë të Dritëroit, e kishim edhe ne, brezi  që erdhi në jetë fill pas lufte, që u  rrit me veprën e tij, e cila u bë shpejt e dashur për mesazhet, mësimet e porosinë që përcillte, që të duam e të çmojmë mbi çdo gjë, Shqipërinë ,vendin e të parëve, tokën që ata na lanë amanet, tokën ku siç thoshte Çajupi “edhe balta na duket më e ëmbël se mjalta”; të duam e të çmojmë historinë, që na mban gjallë, na jep forcë e na ripërtërin vazhdimisht.

***

Natyrisht, edhe unë e kisha dëshirën që ta takoja e të bisedoja me Dritëroin, pasi kisha nevojë të dëgjoja këshillat e tij për punën që beja, si historian i Luftës dhe i periudhës pas saj.

Në një rast ditëlindjeje, sa ishte ende në gjendje të mirë e në aktivitet të plotë, pavarësisht se kishte nisur të rrallonte disi daljet në publik, bashkë me Estref Begën, shokun dhe mikun tim të rinisë, ish drejtor i Ndërmarrjes së Përhapjes së Librit, u bëmë gati që t’i shkonim në shtëpi, për ta uruar por dhe për të biseduar për punët e preokupimet tona. Por, kjo dëshirë e jona ngeli vetëm dëshirë, sepse pikërisht atë ditë e pashë që nuk ishte e lehtë të takoje Dritëroin, aq më shumë në një ditë si kjo, pasi plotë shoke e miq, nga e gjithë hapësira shqiptare, më të shpejtë e më të shkathtë se ne, vraponin drejt shtëpisë së bekuar, duke mos lënë radhë, për shumë e shumë të tjerë si ne. Te tilla ishin lidhjet dhe njohjet e Dritëroit, dashuria dhe respekti për të. Përballë kësaj dyndjeje të shokëve e  miqve të shumtë, ne vendosëm që urimet t’i shprehnim me një telefonatë në shtëpi, siç kanë bërë me siguri dhe shumë të tjerë si ne. Ziles së telefonit iu përgjigj menjëherë Sadija, bashkëshortja e devotshme e shkrimtarit, që urimet tona i priti e i përcolli me shumë respekt e dashuri, karakteristike kjo për gratë e fisme, nga familje të  fisme, që dinë të çmojnë respektin për ta, në çfarëdo forme që shfaqej dhe t’ua kthejnë me të njëjtën dashuri. Në atë bisedë të shkurtër në telefon, ajo na përcolli konsideratat e Dritëroit për ne, duke theksuar, ndër të tjera, se ai i lexon me vëmendje shkrimet e tuaja për historinë. Kjo që po thoshte Sadija dhe mënyra se si e thoshte, më krijuan një emocion të veçantë, megjithëse këtë opinion  ai e kishte shprehur dhe publikisht, në raste të caktuara, disa prej të cilave nuk do t`i le pa i pasqyruar dhe në këtë shkrim, pasi janë pjesë e jetës sime, e mbresave dhe e kujtimeve të çmuara që ruaj  nga Dritëroi i paharruar.

***

Dritëroi e njihte dhe e çmonte shumë historinë e vendit, të gjitha periudhat e saj, për rrjedhojë ndiqte me vëmendje botimet, debatet e polemikat, për ngjarjet e figurat e saj. Por ai kishte një nderim e një shqetësim të veçantë sidomos për Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare, njërën nga periudhat më heroike të historisë kombëtare, në të cilën qe angazhuar që në moshë fare të re, 12 apo 13 vjeçare, nga radhët e debatikasve, ku kreu detyrën e korrierit në fillim e më pas efektiv në rreshtat partizane.

Pikërisht meraku dhe interesimi i veçantë për Luftën, më afroi e  më beri të njohur me Dritëroin. Ishte përmbysur regjimi komunist, por kishte shpërthyer reaksioni ballisto-zogist, që, i mbështetur dhe nga shteti i ashtuquajtur demokratik, kishte ndërmarrë një fushatë të tërë sulmesh e shpifjesh, që nuk po kishin të ndalur, ndaj luftës dhe pjesëmarrësve në luftë, duke mos kursyer as dëshmorët e atdheut.

Duke qenë historian i kësaj periudhe, unë sigurisht  nuk mund të rrija mënjanë polemikës së ashpër që nisi në rrethana të tilla të vështira. Pjesëmarrja në debatet publike mbi luftën, me kundërshtarë të eksituar, demokratët pa kulturë demokratike, qe u kish mbetur ora në vitin 44, e që si armë kishin jo argumentet logjike e historike, por sulmet e shpifjet, natyrisht nuk ishte e lehtë, po të kesh parasysh se prapa tyre, në mbështetje të tyre qëndronte shteti i ashtuquajtur demokratik. Në rrethana të tilla, lufta me ta, do të kishte koston e vet; e së pari ajo do të më kushtonte, për disa vite, humbjen e vendit të punës në Institutin e Historisë.

Por do të shpërblehesha me respektin e nderimin e atyre që çmonin luftën, që përbënin shumicën e shqiptarëve e sidomos të pjesëmarrësve në luftë, njëri ndër të cilët, ishte dhe Dritëroi, që luftën e konsideronin një gjë të shenjtë e të paprekshme. Ndërkohë, unë ndiqja me vëmendje shkrimet e autorëve të ndryshëm, brenda dhe jashtë vendit, mbi Luftën, që të isha në korrent të problematikave që po trajtoheshin në kuadër të debatit mbi luftën. Pikërisht, në një nga ato ditë, më saktë netë, pasi sapo kishte rënë muzgu dhe errësira kishte mbuluar vendin, i shtrire në krevat po lëvizja radion e dorës, për të gjetur ndonjë muzikë çlodhëse apo ndonjë emision që të më interesonte, kur dora më ndaloi tek radio “Kontakt”, ku po mbante një ligjëratë mbi luftën një historian i vjetër i njohur nga Kosova, të cilin e njihja dhe e çmoja për njohuritëe e për kontributet në fushën e studimeve historike. Por, në vend që të më kënaqte, siç mendova, biseda më dëshpëroi shumë, për mendimet kontraverse që profesori shfaqi për Luftën Nacionalçlirimtare. Çfarë u tha e çfarë s’u tha për Luftën. Sulme e shtrembërime pa fund e sigurisht të pathemelta.

Ndërkohë që po ndiqja bisedën e kolegut e tim, duke mbajtur dhe ndonjë shënim, bie telefoni. Nuk më shkonte kurrë ndërmend se do të ishte ai.

“Xhelal,” erdhi zëri i dashur e i veçantë i Dritëroit, “a je duke dëgjuar radion “Kontakt”?” pyeti Dritëroi.

Po, i them, atë po dëgjoj.

“Çfarë bëhet kështu more, po këto s`i thonë as ballistët. Po të mos ishte kosovar, do të të thoja që e do një përgjigje, por, në këtë rast, ndoshta, nuk do të bënim mirë të hapnim debate me historianët kosovarë, që do të shfrytëzoheshin nga dashakeqësit, për të futur pyka në raportet shumë të mira që kemi me inteligjencien e me historianët nga Kosova.”

Unë, i thashë Dritëroit, e njoh e mund të them se e kam dhe mik profesorin që po flet. Por, ashtu si ti, edhe unë mendoj se me kolegët nga Kosova duhet bërë shumë kujdes. Megjithatë, unë do të gjej rastin ta takoj e t’i them: “Ruaje veten, miku im, ruaj dinjitetin dhe emrin e mirë që ke si historian, se me ato që the te Kontakti, i bën dëm më së pari vetes.

Ishin fillimet e tranzicionit, një kohë e vështirë, ku, siç thoshte Dritëroi, shiu i marrë, që kishte rënë, kishte lagur dhe shumë nga njerëzit e mirë e të mençur, pedagogë e studiues të njohur, siç ishte dhe ai.

Ne rastin e parë që u takuam, në një aktivitet shkencor në Strugë, pasi kishte kaluar ca kohë dhe gjërat kishin filluar të davariteshin, ja thashë përshtypjet e mia për ligjëratën në Kontakt, e me pas i tregova se, ndeërsa ti po flisje gjithë pasion, mua më telefonoi i shqetësuar dhe një figurë e njohur dhe e respektuar e letrave shqipe, mik i yti…. Ishte mjaft i dëshpëruar për ato që po dëgjonte në ligjeratën tënde. Por se kush ishte ai, megjithë këmbënguljen e tij, nuk ia tregova, për dy arsye; së pari këtë s’ma kish thënë Dritëroi dhe unë nuk mund të abuzoja me emrin e tij. Dhe së dyti, isha i sigurt që po t’i thosha se ishte Dritëro Agolli, kjo do ta lëndonte e mundonte shumë. Në këtë takim biseduam gjatë për Luftën në Shqipëri e në Kosovë, për vecoritë e specifikat e tyre. Nga biseda pashë se kishte reflektuar goxha e qe larguar nga mjaft gjëra që kish trajtuar në Kontakt. Dhe, kjo më gëzoi, pasi ai ishte një historian i njohur e i respektuar në qarqet shkencore në Kosovë e në Shqipëri.

***

Dy ngjarje, përvjetori i Konferencës së Pezës dhe Kongresi i 10-të i PPSH, që do të përkujtoheshin apo zhvilloheshin në rrethanat e vështira të krijuara me ndërrimin e sistemit, do të më ballafaqonin me Dritëroin e shokët e tij. Nuk e teproj të them se vendi ndodhej nën terror. Fatos Nano, kryetar i PS ishte arrestuar me akuza false. Ndërkohë që kish nisur revanshi ndaj vlerave të Luftës, e përgjithësisht të së kaluarës, aktiviteti i PS pengohej hapur e me dhunë të pazakontë, me qëllim që të ngjallej frikë në opinionin publik, të thyhej kështu vullneti i njerëzve të ndershëm që i shikonin me shqetësim këto zhvillime. Kjo situatë kishte stepur, deri diku, historianët dhe intelektualët e tjerë, që nuk donin tëbëheshin objekt sulmesh nga forcat ekstremiste të djathta.

Në rrethana të tilla nisën të dukeshin disa penda të njohura të së majtës, që do të përpiqeshin të frenonin disi revanshin ndaj së kaluarës, sidomos ndaj Luftës, jo me sulme e sharje siç bënin kundërshtarët e saj, por me sqarimin e çështjeve më të rëndësishme të kësaj periudhe, që po bëheshin objekt sulmesh e spekulimesh, me qëllim që të krijohej konfuzion në opinionin publik.

Dy nga këta, anëtarë të kryesisë së PS, botuan një artikull të gjatë, në të cilin përpiqeshin të trajtonin njërën nga çështjet më të debatuara, por jo të lehta për t`u trajtuar, siç ishte ajo e raporteve midis forcave politike që vepronin gjate Luftës, për t`i dhënë mesa duket përgjigje pyetjes që preokuponte opinionin publik, se kush e ndezi luftën midis Frontit dhe Ballit, cilët qenë ato forca apo rrethana që i çuan ato në ndarje e, më pas dhe në ballafaqim jo vetëm politik por dhe ushtarak. Motivi i angazhimit në këtë temë delikate, ishte sigurisht i mirë, por përfundimi që nxirrej në këtë rast nuk ishte i saktë. Sipas tyre ishin jugosllavët, PKJ dhe emisarët e saj që, me intrigat e tyre ia arritën qëllimit që Balli e Fronti të mos gjenin gjuhën e përbashkët, të mos bashkonin kështu forcat për të luftuar së bashku kundër okupatorit, por t`i kthenin madje armët ndaj njëra-tjetres.

Reagimi ndaj artikullit të tyre qe i menjëhershëm. Një profesor i vjetër, i nderuar, që njihte mirë periudhën, pasi kishte vite që jepte lëndën e Historisë së PPSH-së në universitet, iu përgjigj menjëherë me një artikull enkas për këtë çështje, duke argumentuar se një tezë e tillë ishte e pathemeltë dhe e dëmshme.

Unë isha në dilemë, nëse duhej të shkruaja mbi këtë çështje, apo jo, pasi më dukej se po ndiznim debatin brenda vetes, me njerëzit tanë, me të cilët nuk kishin diferenca për qëndrimin e vlerësimin e luftës, e se pasaktesitë në shkrimin e tyre, vinin më shumë nga mungesa e njohurive historike, pasi asnjëri nga autorët nuk ishte historian.

Pikërisht në këto momente, dy drejtuesit kryesorë të Komitetit të Veteranëve të LANÇ-it më erdhën në zyrë dhe më njoftuan se, së shpejti, do të organizonin një mbledhje për të përkujtuar Konferencën e Pezës dhe është menduar që ju të mbani të vetmen fjalë të rastit dhe, duke marrë shkas nga kjo ngjarje të sqaroni disa nga problemet më të rëndësishme të Luftës për të cilat vazhdonin polemikat e spekulimet, duke shtuar konfuzionin në opinionin publik.

Propozimin e pranova pasi e konsideroja vërtetë një rast të mirë për të parashtruar pikëpamjet e mia, mbi këto çështje të ndërlikuara. Mbledhja u organizua në Muzeun Historik Kombëtar dhe në të merrnin pjesë veteranë të Luftës, kuadro e intelektualë të fushave të ndryshme, anëtarë të kryesisë së PS dhe deputetë të saj në Kuvendin e Shqipërisë, si dhe të ftuar të tjerë. Në presidiumin e mbledhjes ishim caktuar Adnan Qatipi, Kryetari Komitetit të Veteranëve, një figurë e njohur e Luftës, që hapi mbledhjen dhe më dha fjalën mua, si dhe Dritëroi e unë. Në fjalën time në fillim shpjegova rrethanat në të cilat u përgatit e u zhvillua Konferenca e Pezës dhe rëndësia që pati ajo për fatet e Luftës. Në vazhdim u ndala në problemet, me të cilat po ballafaqoheshim sot, në kuadër të debatit mbi Luftën. Ndër të tjera theksoja se Historia është një fushë e gjerë, në të cilën ka vend për të gjithë. Në këtë veshtrim është i mirëpritur angazhimi i disa pendave të njohura nga fusha teë ndryshme të dijes në debatin mbi luftën. Një angazhim i tillëe kontribuon  në sqarimin e çështjeve  që  janë sot objekt sulmesh, spekulimesh e shtrembërimesh nga kundërshtarët e luftës.

Por, ka disa çështje thelbësore, por dhe të ndërlikuara, jo të lehta për t`u trajtuar e për t`u kuptuar, që kërkojnë një mendim e shpjegim më të kualifikuar, që mund të vijë nga historianët, biles të periudhës, që janë marrë mirë me të, e jo nga kushdo. Një çështje e tillë është dhe ajo e raporteve midis Ballit dhe Frontit ne vitet e luftës, për të cilën është diskutuar gjatë këto ditë. Duhet kuptuar se ndarja e përçarja në mes tyre nuk ka ardhur për shkakun e Jugosllavisë, të ndërhyrjes jugosllave, apo të qëndrimit ndaj saj. Problemi ynë, në atë kohë nuk ishte Jugosllavia, ajo ishte aleate e jona në luftë kundër nazifashizmit. Problemi ishte okupatori fashist italian e më pas ai gjerman, që kishin pushtuar vendin dhe kishin shkelur pavarësinë e atdheut. Qëndrimi ndaj tyre ishte kriteri me të cilin mateshin, gjykoheshin e diferencoheshin njerëzit, klasat e forcat shoqërore. Shkaku i diferencimit, i ndarjes, që më pas i çoi në ballafaqim politik e ushtarak, Frontin dhe Ballin, dy forcat më të mëdha politike në vend, ishte qëndrimi që Balli adoptoi ndaj okupatorit. Pas disa lekundjeve te para,Balli shpejt do te lidhe aleance me nazifashistet per te luftuar se bashku kunder Levizjes Nacionalcli- rimtare. Aleancen me ta,Balli e shikonte si mundësinë e vetme, për të likuiduar me ndihmën e okupatorit, Levizjen Nacionalçlirimtare, çka do t`i hapte rrugën drejt pushtetit.

Një qëndrim i tillë ishte në kundërshtim me platformën e Pezës, që kërkonte jo bashkim apo pajtim me okupatorin, por luftë të papajtueshme, për dëbimin e tij nga vendi. Është e vërtetë që divergjenca  gjatë kuftës  ka patur edhe me jugosllavët e me anglezët, por ato ishin të një natyre tjeter, divergjenca në mes aleatëve, për çeshtje  të caktuara të luftës, të strategjisë e të taktikeës së saj.

Problemi ynë, nuk ishin as Jugosllavët dhe as anglezët. Ata ishin aleatët tanë në luftë kundër nazifashizmit. Problemi ynë ishte dhe mbeti deri në fund të luftës qëndrimi ndaj okupatorit. Kjo i vinte notën forcave politike; kjo tregonte arsyet e daljes në arenën e historisë shqiptare; tregonte se kush ishin, çfarë kërkonin e ku donin të shkonin. Në mënyrë të përmbledhur ky ishte shpjegimi që unë i bëja kësaj çështjeje, shpjegim që u ndoq me shumë vëmendje nga pjesëmarësit, përfshi dhe autorët e shkrimit të lartpërmendur, të cilët kishin zenë vend në rreshtin e parë të sallës.

Pasi përfundova fjalen time, u ula në vend. I pari që më shtërngoi dorën e më përgëzoi ishte Dritëroi. Ai më tha, se kjo ishte e vërteta për Pezën dhe Luftën. Këtë Dritëroi e theksoi dhe gjatë darkës, që Kryesia e PS shtroi me rastin e Konferencës së Pezës.

(Vijon nesër)

 

October 12, 2017 12:41
Komento

45 Komente

  1. Luan Muhameti October 12, 13:39

    I DASHURI THANO E TE RESPEKTUAR GAZETAR! NE SHQIPTARET ME MENDJE,TRUP ,SHPIRT E ZEMER ATDHETARI, KENOHEMI ME QENIEN TON TE TILLE, KUR JU ME DITEN TUAJ E TONEN, VULOSNI PAVDEKSEN KOMBETARE ME JEHONEN QE I BENI TE PAVDEKSHMIT DRITERO AGOLLI E VEPRAVE TE TIJ.PROF.XHELAL GJECOVI E BURRAT E MENCUR SI AI ,NE ZJARRIN E NDEZUR TE BALLKANIT KUNDRA NESH., NGA ATA QE NA KAN MARRE TERITORE E DUAN TE NA ZHDUKIN EDHE SI KOMB, SE BASHKU ME TRADHETARET “MESKIN E INATCOR” NA TREGON SE JEMI TE PAMPOSHUR PERDERISA KEMI JO VETEM MALE TE VDEKUR FIZIKISHT PO DHE MALE TE GJALLE QE SKALITIN CDO DITE NDERGJEGJE KOMBETARE ME

    Reply to this comment
    • Luan Muhameti October 12, 13:39

      SHKRIMET E BOTUARA TE JU E SHTYPI I PERDITSHEM ATDHETAR.KUR KOMBI MBI GJITHCKA VE INTERESAT E DASHURIN E ATDHEUT,NGELET I PAVDEKSHEM.SHPIRTI I PROMETEUT SI SHPIRT I SHQIPONJES PLOTE DRITE, NA E NDRICON RRUGEN E TE ARDHMES TE SIGURT TE BASHKUAR NE TROJET TONA E KUDO KU JETOJME.LUANI I VLORES

      Reply to this comment
    • Pse duhet t'i nderojmë akoma funderrinat? October 12, 19:04

      O Luan Mehmeti, ti nuk na shpjegon me argumenta, por bën vetëm, propogande boshe, se Atdheu është një përcaktim që pa lumturinë e njerëzve që e përbëjnë atdheun nuk ka kuptim!??
      Keta Driterot qenë pjesë e makinës së prpropogandes të një shteti qe masakrojnë popullin e vet, ku vllau spiunojnë vëllain! Ku djali spiunojnë baben?
      Ky që sistemi që pushkatoje poetet e ndershëm dhe ngriti në piedestal, ata qe çuan të tjerët në burgje internime e pushkatime…
      Pse duhet t’i nderojmë akoma fundërrina?

      Reply to this comment
      • Moj kasolle ku na mblodhe... October 13, 09:30

        Mos e besoni po deshet, por shumica e njethundrakeve sahanlepires shfaqin preferenca te ngjashme…

        Per t’u dalluar si kau balash prej te tjereve, ata zakonisht mundohen te komentojne te paret, perdorin germa kapitale (sillni pak ndermend arnautin Arben), ose dalin dhe me emer e mbiemer, pa e vrare aspak kaplloqen, se me sharlatanizmin dhe “patriotizmin” e tyre te shtirur mund te duken si kulufa ne syte e lexuesve me pak horizont.

        Emri i budallait shkruhet kudo !!!

        Reply to this comment
  2. muhameti + krishti=enveri October 12, 16:36

    Nuk e di zoti Xhevo por habitem pse perdor togefjaleshin:
    .
    REGJIM KOMUNIST.

    .per periudhen 1944-1990 ?
    .
    Duket sikur te ndjek hija e ish bossit tuaj elezbiberaj qe eshte jo vetem antishqiptari me i madh per te gjitha kohrat por dhe me antiamerikani dhe antihumani shqipfoles ne amerike.
    .
    Vetem nje pyetje
    .
    KUSH ESHTE ME I MADH “REGJIMI KOMUNIST” APO EMBARGOJA E PERENDIMI NDAJ SHQIPERISE & SULMET TERRORISTE TE TYRE ?
    .
    nuk ka shtet ne bote qe te jete sulmuar dhe rrethuar ne menyre kaq kriminele nga aleatet tane te sotem dhe me e keqja duke perdorur si kobure dhe thika serbet dhe greket
    ESHTE ” DELETED” QE NDERSA AMERIKA ZYRTARE U PAJTUA ME ARMIKUN ME TE RREZIKSHEM TE SAJ KUBEN E KASTROS…DHE JU TE VASHDONI KANIBALIZMIN E VITEVE 91-92 KARSHI KUFOMAVE TE HOXHES SIPAS PARAMETRAVE TE ANTISHQIPTAREVE BIBEROVIC RAJERSONOVIC
    KU ESHTE “FORCA” E SALI LESHIT ?

    1-Sipas dokumenteve te CIA-s te koheve te fundit…ilegalisht rajersoni me berishen kur behej gjyqi i kafeve negociuan pe FLORIRIN E LONDRES…biles ne nje mbledhje per kete ne KM berisha pyeste sa miljone dollare ti japim Rajesonamerikane per pronat qe i mori Hoxha pas 1945…..PSE JU GAZETARE NUK HULUMTONI PER KETE PANAMANE E RAJERSON BERISHES
    2-Ne rrugen e kombit eshte vjedhur mbi gjysem miljardi dollare me firmen e Lulit dhe Olldashit ku jane te perfshire ambasdorja MR ne shqiperi dhe Delli ne Kosove…..kerkoni PANAMANE TE RRUGA E KORBIT/KOMBIT
    3-Armatimi shqiptar ne 1991 kapte vleren MINIMALE per materialet e shiteshme rreth 30 miljard dollare….KUSH E MORI PANAMANE E ARMATIMITSHQIPTAR ??

    Ne nje interviste dhene vone Bill Rajersoni ambasdori i pare amerikan (qe u kthye dhe nje mbret i plotfuqishem pas 22 marsit 1992) deklaroi se i kerkova Ramiz Alise qe te bente dekomunistifikimin sic bene gjermanet per de-nazistifikimin pas 1946..
    Besoj se ketu eshte thelbi i kesaj teorie dhe praktike THELLESISHT antishqiptare ( sot mund ta quajme dhe antiamerikane) qe e rrezoi ate shtet dhe perdhosi ate komb…
    Pikerisht kete detyre kreu “Toger Baba” i tyre duke:
    -i ngrene kockat enverit si kanibale (bashke me kadarenjte)
    -poshtroi luften nacjonal clirimtare ( ish aleate me USA)
    -injoroi meritat e rindertimit te vendit
    -perdhosi varrezat e deshmoreve
    -diskretitoi veteranet
    -shkaterroi ushtrine shqiptare
    -reabilitoi ish fashiste
    -e beri hero kombetar zogun
    -aplikoi teorine e shock-ut
    -na islamizoi dhe arabizoi

    -pranoi kolonelin janullatos
    -furnizoi me nafte milloshevicin
    -flirtoi me perversin Damir fazllic
    -poshtroi Fan Nolin..
    -ktheu shqiperine i Kolumbi te droges
    Pra keta me lart ishin KRIME KOMBETARE pa permendur krimet naziskine si 21 janari..remzi hoxha..gerdeci..haklajt etj etj
    ++++++++++++++++++
    Nga sa me lart konkluzioni eshte se ” nderkombetaret” mbrojne Sali kriminelin pasi ai ne menyre” te shkelqyer” duke vepruar si DEMON,SHTRIG,DEVIL,TRADHETAR,VRASES,KRIMINEL,PERVERS,MANJAK realizoi ate qe thame me lart..defuckomunistifikimin qe ishte me me shume se DIRTY JOB…….
    BOLL O XHEVO ME “REGJIMIN KAMUNIST” 1
    Mos u be si Edi Rama qe thote per periudhen e Enverit ‘FERRI KOMUNIST” bashke me LUL XHAFERR DEVEN XHUNIOR…
    .
    ju lutem mos i ringrini monumentin enver hoxhes me te madh se jezu krishti

    Reply to this comment
  3. Fatmiri October 12, 16:55

    Kujtoj Dritero Agollin!
    Nji bllok i bardhe ,nji laps i zi;
    Dy kokrra qepe e nji ulli ,
    Nji “duce”mbushur me raki,
    ty te mjaftonin per nji vellim me poezi!
    Fatmiri

    Reply to this comment
  4. Ylli October 12, 17:09

    Mezi po pres diten e neserme te lexoj vazhdimin e palacolleqeve komuniste ne kohera demokatike.Atekohe palacot komunist benin historine dhe ne degjonim per pula e balliste.Nuk flisnim teksa lexonim dhe degjonim palacolleqe komuniste qe thuheshin dhe shkrueshin nga historiane palaco komuniste.Keta paloco historiane ishin te mbrojtur nga sistemi qe doli nga Lufta e tyre Clirimtare per te roberuar popullin qe degjonte palacot dhe heshte .Kush fliste ,perfundimi dihej.Vrasje ose burg.E gjitha kjo nga Lufta Clirimtare e Palacove Komuniste.
    Sot ka ndryshim ,palaco historianet flasin ,shkruajne dhe debatojne por nuk pesojne gje.Thjesht te tjeret i kundershtojne por vdekjen nuk ja urojne ,sikur Palaco -Historiano -Komunistet kundershtareve te tyre.
    Ore palaco historuane ,jugosllavet nuk ishin aleatet tane.Ata u bene aleate nga ju ,dylberet e tyre vullnetare.Nga ata i moret mesimet ,urdherat e tyre zbatuat ,vellavrasjen me urdher te tyre e filluat.
    Dushan Mugosha ,Miladin Popovici ,Vukmanovic Tempo ,Velimir Stojanovici etj etj
    ishin komanduesit e vertete te PKSH dhe cdo poshtersie qe rridhte prej atyre.
    Aq lyrash ishin komunistet shqiptare ,sa ne takimet me emisaret jugosllave spiunonin dhe shanin njeri tjetrin.Aq pushtet kishin ata ne Shqiperi sa arriten te bejne bashkimin ekonomiko -monetar me Jugosllavine dhe gati te shpallnin Shqiperine Republike te 7 te Jugosllavise.
    Si nuk keni turp qe thoni qe jugosllavet ishin aleatet tane .Ore palaco ishin aleatet tuaj per marrjen e pushtetit.
    Si guxoni te flisni per aleate jugosllave kur shqiptaret ,njehere i vrisnit si antijugosllav dhe pak me vone si projugosllav.
    Dhe mos flisni me per angkezet se turp o palaco historiane.Si mund tu thoni aleat anglezve kur komunistet vrane si agjent te anglezeve Mustafa Gjinishin dhe Zai Fundin ,te dy me urdher te jugosllaveve.!!!
    Turp kush mbyll goje perpara ketyre palacove historiane komuniste.
    Si ka mundesi qe keta palaco historiano komuniste jetojne ne Amerike dhe shkruajne te tilla palacolleqe.Jane ne vendin qe ishte armiku me i madh i udheheqesit te tyre Enver Hoxha.O ka patur Amerika te drejte ,ose shoku Enver.Le qe ku pyesin Palaco Komunistet per turp.

    Reply to this comment
    • Javer October 12, 18:00

      Me kete te fundit me pelqeve: Ha buken e Amerikes dhe ben duvane e E. Hoxhes, antiamerikanit te terbuar, zevendesuar sot nga koreani Kim.

      Reply to this comment
    • elezi i shoshajve October 12, 18:03

      Zoti Ylli
      Qe je antienverist te respektojme absolutisht !
      Edhe pse je nga ato me rrjedhurit fare>
      Edhe me budallai e di se Enverin e perdoren anglo-amerikanet per te cuar popullin ne lufte ne interes te tyre..por dhe clirim kombetar.

      Edhe me koqja e di se qofte Amerika qofte Anglia ..sidomos kjo e fundit e kishin planizuar nje fare ndarje te Shqiperise duke i dhene copa te majme greqise dhe ish jugosllavise….Ndiqni materialet e KONFERENCES PARISIT NE 1946 dhe nuk ka nevoje per vertetim.
      .
      Por ajo qe eshte me bizarre eshte se ndaj shqiperise anglo-amerikanet hodhen ne veprim armiqte shekullore serbin dhe grekun por dhe ahmet zogun.
      .
      Ndoshta ka ardhur koha qe vete shteti amerikan te kerkoje falje per sulmet nga greku dhe serbi ne vitet 50-60 por dhe per instalimin e juntes monarkofashiste te berishes pas 1992…..thjesht ate qe ne e arriten ne 1945-1955 u arrit pas 1992
      JA SI BASHKPUNTE AMERIKA-JUGOSERBIA-GREKU DHE ZOGU PER TE PERMBYSUR PUSHTETIN N ESHQIPERI ME METODA TERRORISTE-DIVERSIONISTE

      lexim te kendshem :

      Bashkëpunimi i ish-mbretit Zog me Titon dhe palën jugosllave më qellim rrëzimin e regjimit komunist të Enver Hoxhës, është një temë e panjohur më parë nga studiuesit e kësaj periudhe, të cilët e kanë studiuar atë. Mbreti Zog, i strehuar në Egjipt, përpiqej të luante një rol të rëndësishëm në planet që amerikanët kishin hartuar mbi mundësinë e rrëzimit të regjimit të Enver Hoxhës. Megjithëse e kishte të vështirë të ndërmerrte diçka konkrete kundër qeverisë komuniste, Zogu me sa duket ishte inkurajuar nga zhvillimet e fundit politike. Për këtë arsye, Mbreti Zog, me sa kuptohet nga dokumentet e kohës, mendon se një ndihmë nga pala jugosllave do ta bënte atë përsëri një faktor të rëndësishëm në të ardhmen e Shqipërisë. Për këtë arsye ai i kthehet përsëri një skenari të vjetër: bashkëpunimit me jugosllavët, një bashkëpunim i cili e kishte sjellë atë në pushtet gati 30 vite të shkuara, kur në pak ditë, me një ushtri të vogël mercenarësh të futur nga kufiri me Jugosllavinë, i rrëmbeu pushtetin Peshkopit të Kuq Noli. Dokumentet amerikane të dala nga arkivi i deklasifikuar tashmë, për studiuesit dëshmojnë se Zogu kishte kërkuar me anën e një personazhi të panjohur për amerikanët fillimin e bisedimeve me Titon në vitin 1952. Nga raportimet e amerikanëve, që i ndiqnin këto bisedime në distancë duket se jugosllavët ishin mjaft të shqetësuar mbi atmosferën anti-jugosllave që mbizotëronte në Shqipëri. Për këtë arsye, Tito e mirëpret një përfshirje të Zogut në mundësinë e një kryengritjeje, e cila do ta rrëzonte Enver Hoxhën nga “froni”.

      Bisedimet e para, maj 1952

      Në dokumentin e parë që po botojmë kemi një konfirmim të kohës së këtyre bisedimeve, që duket qartë se është maji i vitit 1952. Po kështu, shikohet qartë se Zyra e Operacioneve Klandestine, e njohur si OPC, ka dërguar një zyrtar të lartë të saj për të takuar ish-mbretin Zog, me kërkesën e këtij të fundit, me qëllim raportimin e ecurisë së bisedimeve me jugosllavët. Zogu është treguar mjaft i matur, duke dashur të raportojë tek amerikanët çdo hap që ai ndërmerrte për bisedimet e tij me Titon. Duke e kuptuar qartë interesimin e madh që amerikanët kanë pasur për operacionet klandestine kundër Hoxhës, Zogu është treguar një diplomat i aftë për të ruajtur marrëdhënie sa më të mira me miqtë e tij të rinj amerikanë dhe për të raportuar çdo bisedë që ai ka bërë me miqtë e tij të vjetër jugosllavë.

      Plani Tito-Zogu për kryengritje në Shqipëri

      Dokumenti i dytë që botohet për herë të parë sjell informacione shumë interesante mbi bisedimet e emisarëve të Zogut me palën jugosllave. Jugosllavët, me sa duket shumë të shqetësuar mbi situatën në Shqipëri dhe qëndrimin e fortë anti-Tito që mbante pala shqiptare në linjën e Stalinit, duket se po mendonin seriozisht një rrëzim të Hoxhës me çdo mënyrë të mundshme. Mbështetja për Zogun ishte një alternativë shumë e pëlqyer për Titon, i cili e kishte ndarë mendjen për një ndërhyrje sa më të fortë në Shqipëri, edhe nëse Zogu nuk do të kishte mundësi të përfshihej në një kryengritje të mundshme. Megjithatë, dërgimi i përfaqësuesve personalë të Titos pranë Zogut dhe ftesa për një zhvendosje të mundshme të Zogut dhe familjes së tij në Beograd duket se janë lëvizje, të cilat janë llogaritur nga Tito për të shprehur një besim tek ishmbreti shqiptar, por edhe për të arritur disa fitore diplomatike. Zogu, një diplomat i aftë për të nuhatur nuancat ballkanike, ka pranuar takimin me të dërguarit personalë të Titos, por duhet ta ketë refuzuar me xhentilesë ftesën për t’u zhvendosur në Beograd, të bërë nga lideri i njohur komunist i Jugosllavisë. Nëse Tito do të merrte atë që kërkonte dhe të tërhiqte Zogun në Beograd, lideri karizmatik jugosllav do të kishte arritur një fitore shumë të madhe propagandistike. E para, duke e konfiguruar Zogun si një alternativë për qeverisjen e një Shqipërie pro-jugosllave, e dyta si një kërcenim potencial ndaj Hoxhës dhe e treta, si një përpjekje për të zbutur faktorin kosovar, i cili duke parë ishmbretin Zog në krah të Titos, do të ulte tonet nacionaliste.

      TOP SEKRET Memorandum: Zv.drejtori për Koordinimin e Politikave, SE BGFIEND: Raporti javor Shtator 1952

      Gjatë muajit shtator, përfaqësuesit britanikë dhe amerikanë në Romë vazhduan bisedimet me anëtarët e Komitetit Ekzekutiv të Komitetit Kombëtar të Shqipërisë së Lirë, me qëllim arritjen e një marrëveshjeje me të gjitha fraksionet, si dhe një ri-organizim të Komitetit si dhe zgjerimin e tij. Raportimet nga Roma bëjnë me dije se deri më tani shumë pak progres është arritur në këtë drejtim. Balli Kombëtar refuzon me këmbëngulje zgjerimin e Komitetit. Kemi gjithashtu raportime kontradiktore mbi pozicionin që tashmë britanikët duan të mbajnë mbi këtë çështje. Kemi urdhëruar përfaqësuesin tonë që të jetë i kujdesshëm në bisedime, deri sa ne të sqarojmë pozicionin e britanikëve, si dhe të shikojmë se cilët elementë të Komitetit do të përkrahin qëndrimin tonë. Gjatë javës së parë të shtatorit ( ) bisedoi me Mbretin Zog në Aleksandri. Zogu deklaroi se përfaqësuesit e tij ishin pritur në mënyrë mjaft miqësore nga jugosllavët gjatë takimit në Shkup, në fund të gushtit. Zëdhënësi i jugosllavëve deklaroi se jugosllavët dëshironin të shikonin një rrëzim të regjimit aktual në Shqipëri nga vetë shqiptarët, me në krye Zogun, por në rrethanat e patolerueshme të vendit, jugosllavët do ta rrezonin regjimin vetë nëse Zogu dhe shqiptarët e tjerë nuk i kishin mundësitë për ta bërë një gjë të tillë. Jugosllavët ranë dakord që të dërgonin sa më shpejt përfaqësues direkt për të biseduar me Zogun në çështje të politikave, si dhe detaje operacionale. Jugosllavët gjithashtu deklaruan se nëse Zogu dhe familja e tij dëshironin të largoheshin nga Egjipti, ata do të ishin gjithmonë të mirëpritur në Beograd.

      Reply to this comment
      • Lufta çlirimtare, bëri që populli iku nga shiu nazist e ra në breshër un komunist! Çfarë vler pati ajo luftë? October 12, 18:48

        I nderuar Ylli!!
        Shumë faleminderit për shkrimin!
        Është për të ardhur keq, qe këta, qe i thone vetes profesor, nuk ditka të llogjikojne!
        Më luftën që i kanë vene përcaktimin e gabuar, “çlirimtare”, populli shqiptar, iku nga shiu nazist e ra në breshërin komunist!
        Pra , na thoni o JU profesorët e idiotesise, cila qe e mirave asaj lufte?

        Reply to this comment
      • Sa më i nderuar në kohën e diktaturës, aq më bashkëfajtorë është ai njeri... October 12, 18:54

        O Elezi i Shoshajve,
        Kush nuk është antikomunist e antienverist, nuk është patriot e atdhetar, por një vllavrases, se në Shqipëri për mëse pesë dekada, njerzit nuk jetuan, por u bënë kafshë të kopshtit zoologjik , se vec kufijte e burgjeve e internimeve qenë hapur!

        Ata që qenë e nderuar, qenë bashkëpuntorë në krimet karshi njerëzve të pafajshëm..

        Kështu që dhe Dritëroi, Kadareja e me rralle…

        Yllit i lumtë, percka ka shkruar m..

        Reply to this comment
      • Ylli October 12, 22:46

        Nuk jam antienverist.Enveri nuk meriton fjalen anti.Vete fjala anti percakton inferioritet.Jam proshqiptar ,proevropian dhe proamerikan ,madje shume proamerikan.
        Komunizmi devijoi rrugen natyrale te popullit shqiptar ,qe megjithese ne shumicen e kohes analfabet dhe injorant ,adhurimin per Perendimin e kishte virtyt.
        Per Shqiperine shkruante Naim Frasheri ,dielli lind nga petendon.Me qarte dhe me paster se xhaxhai i Mit’hat Frasherit ,nuk mund te shprehej njeri per natyren properendimore te popullit shqiptar.Mit’hat Frasheri ,djali dhe nipi i Baballareve te Kombit ,Frashellinjve ,shpallet armik dhe denohet me vdekje nga anonimi ,i biri i Anese (gjirokastrice ,mamase).
        Komunizmi ore shok apo zoteri ,ishte kancer ne trupin e Shqiperise.Komunizimi ishte produkt i dy qendrave me te medha antishqiptare Moskes dhe Beogradit.Jo pa arsye komunizmi u perkrah si fillim ngavelementi ortodoks ( Zai Fundo ,Pilo Peristeri ,Kristo Themelko ,Pandi Kristo ,Anastas Lulo ,Koco Tashko e plot te tjere ) qe shikonin te Moska ,kryeqytetin e tyre fetaro -shpirteror.Komunizmi futi ne armiqesi popullin shqiptar me Ameriken dhe Evropen .Dhe pse e beri ??Per hater te vellezerve jugosllave ,sovjetike dhe pak me vone kinez.
        A nuk mjafton kaq per te kuptuar qe politika e Enver Hoxhes ishte e gjitha antishqiptare.A nuk jemi sot ne aleance me Ameriken dhe Europen ??Kush e kerkoi kete gje ne 43 -44 ,komunistet apo nacionalistet. ??Histori do te thote largpamesi dhe nacionalistet ishin te bindur qe vendi i Shqiperise eshte ne aleancat me Perendimin ashtu sikur eshte sot.
        Te tjerat jane pallavra komunistet dhe historira nga paloco historiane ,qe bejne betimin per nenshtetesine amerikane dhe shkruajne traplliqe proenveriane.
        Sa per Zogun ,armikut te tij Fan Noli i cili e kishte denuar me vdekje ne Revolucionin e 24 ,i akordoi pension qe te kishte mundesi te jetonte dhe studionte ne Amerike.
        Ndersa komunisti Enver Hoxha shokun 40 vjecar te armeve Mehmet Shehun e shkerdheu familjarisht ,ate vete ,gruan dhe djemte.
        Eshte turp qe komumistet shfrytezojne kete demokraci ,sado me probleme te vazhdojne te mburrin krimet e sistemit te Hoxhes.
        Mu qesh me ate qe ….Amerika ti kerkoi falje Shqiperise .Mu kujtua Mehmet Shehu qe thonte ,armiqte na kane ne gryke te pushkes ,ne i kemi ne gryke te topit.
        Dikur patriotet shqiptare kendonin.Cohu Nene ,mos ki frike ,se ke djemte ne Amerike.
        Ndersa komunistet kendonin.Enveri dhe Mao Ce Duni ,jane si buka e nje brumi.

        Reply to this comment
    • Lufta çlirimtare, bëri që populli iku nga shiu nazist e ra në breshër un komunist! Çfarë vler pati ajo luftë? October 12, 18:47

      I nderuar Ylli!
      Shumë faleminderit për shkrimin!
      Është për të ardhur keq, qe këta, qe i thone vetes profesor, nuk ditka të llogjikojne!
      Më luftën që i kanë vene përcaktimin e gabuar, “çlirimtare”, populli shqiptar, iku nga shiu nazist e ra në breshërin komunist!
      Pra , na thoni o JU profesorët e idiotesise, cila qe e mirave asaj lufte?

      Reply to this comment
    • Bariu Digjital October 12, 20:16

      Dikur…

      Nuk e harroj nje dite te diele ne stadiumin Qemal Stafa, ulur ne mes te 20-ces perballe tribunes. Perkrah meje ndodhej nje kosovar me te cilin biseduam shtruar, pa e patur mendjen fare ke ndeshja. Duhet te kete qene diku nga fillimi i viteve ’80.

      Me sa kuptova nga historia qe me treogoi, kosovari ishte nga ata enveritet e indoktrinuari qe kishte tentuar te arratisej per ne Shqiperi, pasi ishte i bindur se atje do te merrej ne mbrojtje nga “shteti i shqiptareve”.

      Instikti i mosbesimit ke kushdo, te cilin na e kishte futur ne gjak diktatura komuniste, me beri te dyshoja qysh ne fillim se mos ishte ndonje nga provokatoret 80-leksha te futur nga sigurimi i shtetit diktatorial, prandaj qysh ne fillim e lashe te fliste, teksa une vetem e degjoja.

      I dermuar fizikisht dhe moralisht nga jeta plot halle dhe vuajtje ne Kosove, ai e nisi biseden duke me treguar shenjat e mbetura ende ne trup nga rahjet. Ashtu i brengosur kishte tentuar para shume vitesh te kalonte kufirin verior me Shqiperine, pa e menduar se do te binte nga shiu ne bresher. Me te rene ne duart e forcave qe ruanin kufirin, ai ishte mbajtur ne arrest dhe ishte marre me dite te tera ne pyetje, se perse ishte arratisur dhe kishte shkelur kufirin. Me pas e kishin shpene ne biruce, dhe pa i bere asnje proces gjyqesor e kishin denuar me burg per “politike”. Sa fatkeq !

      Sot…

      Ne kete forum te dominuar nga fuksat, sherbetoret dhe nostalgjiket e diktatures komuniste, s’mund te presesh kushedi se cfare “opinionesh realiste”, persa i perket lidhjeve te fshehta midis komunisteve jugosllave dhe shqiptare. Komunistet shqiptare, edhe pse te shpartalluar dhe te gjunjezuar ne ’90-en me turp perballe kapitalizmit perendimor, ata s’pranojne te tuten nga istikami. Te menderosurit s’levizin jo se kapitulluan dhe u dorezuan me turp ekonomikisht e politikisht para “imperialisteve dhe revizionisteve”, por se i kane duart e perlyera me gjakun e krimeve. Si ne asnje vend tjeter ish-komunist, moshapja e dosjeve te diktatures edhe sot pas 27 vitesh deshmon se punet e spiunllekut, maskarallekut dhe poshterise ndaj popullit shqiptar duhet te kene qene dhe duhet te kene mbetur ende, sa problematike, po aq dhe te nderlikuara.

      Reply to this comment
    • Bariu Digjital October 12, 20:23

      Dikur…

      Nuk e harroj nje dite te diele ne stadiumin Qemal Stafa, ulur ne mes te 20-ces perballe tribunes. Perkrah meje ndodhej nje kosovar me te cilin biseduam shtruar, pa e patur mendjen fare ke ndeshja. Duhet te kete qene diku nga fillimi i viteve ’80.

      Me sa kuptova nga historia qe me treogoi, kosovari ishte nga ata enveristet e indoktrinuari qe kishte tentuar te arratisej per ne Shqiperi, pasi ishte i bindur se atje do te merrej ne mbrojtje nga “shteti i shqiptareve”.

      Instikti i mosbesimit ke kushdo, te cilin na e kishte futur ne gjak diktatura komuniste, me beri te dyshoja qysh ne fillim se mos ishte ndonje nga provokatoret 80-leksha te futur nga sigurimi i shtetit diktatorial, prandaj qysh ne fillim e lashe te fliste, teksa une vetem e degjoja.

      I dermuar fizikisht dhe moralisht nga jeta plot halle dhe vuajtje ne Kosove, ai e nisi biseden duke me treguar shenjat e mbetura ende ne trup nga rahjet. Ashtu i brengosur kishte tentuar para shume vitesh te kalonte kufirin verior me Shqiperine, pa e menduar se do te binte nga shiu ne bresher. Me te rene ne duart e forcave qe ruanin kufirin, ai ishte mbajtur ne arrest dhe ishte marre me dite te tera ne pyetje, se perse ishte arratisur dhe kishte shkelur kufirin. Me pas e kishin shpene ne biruce, dhe pa i bere asnje proces gjyqesor e kishin denuar me burg per “politike”. Sa fatkeq !

      Sot…

      Ne kete forum te dominuar nga fuksat, sherbetoret dhe nostalgjiket e diktatures komuniste, s’mund te presesh kushedi se cfare “opinionesh realiste”, persa i perket lidhjeve te fshehta midis komunisteve jugosllave dhe shqiptare. Komunistet shqiptare, edhe pse te shpartalluar dhe te gjunjezuar ne ’90-en me turp perballe kapitalizmit perendimor, ata s’pranojne te tuten nga istikami. Te menderosurit s’levizin jo se kapitulluan dhe u dorezuan me turp ekonomikisht e politikisht para “imperialisteve dhe revizionisteve”, por se i kane duart e perlyera me gjakun e krimeve. Si ne asnje vend tjeter ish-komunist, moshapja e dosjeve te diktatures edhe sot pas 27 vitesh deshmon se punet e spiunllekut, maskarallekut dhe poshterise ndaj popullit shqiptar duhet te kene qene dhe duhet te kene mbetur ende, sa problematike, po aq dhe te nderlikuara.

      Reply to this comment
  5. Deri kur do merren nen mbrojtje "Göbelsat" shqiptar? Ata qe quan poetet e ri ne pushkatim? October 12, 18:26

    O Fatmiri,
    Ke harru dicka shume te rendesisshme….
    I duheshin patjeter dhe takimet me shefat e sigurimit te shtetit, per te spiunuar ata qe nuk i perputheshin realizmit socialist, si Vilsoni e te tjere, qe i coje ne pushkatim..
    Deri kur do merren ne mbrojtje, Göbelsat shqiptar?

    Reply to this comment
  6. Lufta çlirimtare, bëri që populli iku nga shiu nazist e ra në breshër un komunist! Çfarë vler pati ajo luftë? October 12, 18:48

    I nderuar Ylli!!
    Shumë faleminderit për shkrimin!
    Është për të ardhur keq, qe këta, qe i thone vetes profesor, nuk ditka të llogjikojne!
    Më luftën që i kanë vene përcaktimin e gabuar, “çlirimtare”, populli shqiptar, iku nga shiu nazist e ra në breshërin komunist!
    Pra , na thoni o JU profesorët e idiotesise, cila qe e mirave asaj lufte?

    Reply to this comment
  7. Pse duhet t'i nderojmë akoma funderrinat? October 12, 19:05

    O Luan Mehmeti, ti nuk na shpjegon me argumenta, por bën vetëm, propogande boshe, se Atdheu është një përcaktim që pa lumturinë e njerëzve që e përbëjnë atdheun nuk ka kuptim!??
    Keta Driterot qenë pjesë e makinës së prpropogandes të një shteti qe masakrojnë popullin e vet, ku vllau spiunojnë vëllain! Ku djali spiunojnë baben?
    Ky që sistemi që pushkatoje poetet e ndershëm dhe ngriti në piedestal, ata qe çuan të tjerët në burgje internime e pushkatime…
    Pse duhet t’i nderojmë akoma fundërrina?

    Reply to this comment
  8. Demokrati October 12, 19:09

    Çfarë derdedhit ky prof.?
    A nuk ka kuptim ky akoma se njeriu u be kafshë në Shqipëri?
    Ky flet sikur ka jetu në stratosferë…
    Në ishim diktaturë, ore ti profesor…
    Apo nuk se çfarë është diktatura?

    Reply to this comment
  9. Poshtë gjithë bashkëpuntorët, sahanlepiresat e shtetit diktatorial, socialist! October 12, 19:41

    A e dini Ju prof Gjeçovi,
    Flisni për dikë tjetër, që nuk e njohim, ore Zoteri!
    Ai që një njeri që la gruan sepse që ruse, kur u prish Shqipëria me Rusinë. I lanë gratë që i kishin më fëmi këta komunistet, qe te mos humbnin privilegjet….
    Ky është karakteri i fortë….
    Pse e kultivoni kaq shumë kultin e personit…
    Kjo është vecori e propoganda e diktatoriale!
    Prej kultin, madhështor e rrezatues flitet dhe në Korenë e Veriut sot!

    Reply to this comment
  10. syla October 12, 20:04

    Ka disa komentues qe kane kaluar ne ekstaze kunder driteroit qe i kendonte enverit.Aq shume e kishte inat populli thjeshte udheheqsin e tij “diktator” se kalonin ne orgazem kolektive.
    .
    Shkrimi i meposhtem eshte bere nga nje ish enverist tropojan qe sot eshte kthyer ne hijene te kockave te komandantit.
    .
    Ndiqni ju lutem keto rrjeshta qe dhe Muhameti me Krishtin te shkonin bashke ne Tropoje nuk do priteshin se Shen Enveri.

    ***
    Ne vitet shtatedhjete Enver Hoxha e vizitoi dy herë Tropojën. Vizita e parë më 5-7 shtator 1952 dhe e dyta më 30 maj 1970. Kam qënë pjesëmarrës në të dy takimet. Në shtatorin e vitit 51 isha 11 vjeç. Atë ditë zbrita nga bjeshka. Në shtëpi gjeta hallën dhe xhaxhain e vogël. Gjyshi, babai e dy xhaxhallarët e mëdhenj nuk ishin në shtëpi. Kishin shkuar në Kolgecaj (Bajram Curri) për të pritur Enver Hoxhën. Halla dhe xhaxhai i vogël kishin marrur porosi, që mos të më linin të ikja nga shtëpia. Unë bëra ç’bëra, u humba nga sytë dhe pa marrë asgjë parasysh me shpejtësi të erës u zhduka. Ecja me vrap. Gjithë njerëzit kishin ikur.

    Mbarimi i ditës po afrohej. Vetmia më bënte të më rrahte zemra. Arrita në Okol (livadh i madh). Aty ku rruga bashkohej me rrugë të tjera. Aty takova vargun e parë të njerëzve që ecnin me të shpejtë për të qenë në momentet e ardhjes së Enver Hoxhës. Përsëri vazhdoja të ecja me të shpejtë. Pas lija, njëri pas tjetrit grupet e tjera. Aq të shumtë ishin njerëzit që lëviznin gjatë asaj rruge, sa mezi depërtoja për t’i lënë pas. Makinat vinin njëra pas tjetrës. Vargut të njerëzve nuk i shihej as kreu as fundi. Të gjithë, duke biseduar me njëri-tjetrin, shikonin makinat për të parë atë që mbante Enver Hoxhën.

    Njëri thoshte se vjen me satë (autobus), tjetri thoshte se vjen me veturë, dikush tjetër thoshte se vjen me makinë ushtarake. Të gjithë prisnin me padurim që të shihnin Enver Hoxhën. Muzgu nuk kishte rënë akoma. Vendi ishte ishte mbushur plot e përplot me njerëz. Brohoritjet “Enver Hoxha”. këngët e vallet dëgjoheshin në çdo skaj të vendit të mbushur me njerëz. Në atë entuziazëm të papërshkuar, një makinë ndalet në hyrje të qytetit, që sapo kishte lindur. Dikush i hapi derën. Për një moment, etja e dëshira për të parë kush po del nga ajo makinë, e ndërpreu entuziazmin. Nji burrë shtatlartë, me shpatulla të gjera e me fytyrë tërë gaz ngriti duart lart, eci përmes turmës, duke shtërnguar duart sa me njërin sa me tjetrin, sa në një krah sa në krahun tjetër, duke përshëndetur gjithë të pranishmit. Brohoritjet, oshëtimat e tupanëve, këngët e vallet pa mbarim e bënë Enver Hoxhën, që të ndalej disa herë në mes të atij populli plot entuziazëm. Turma me Enver Hoxhën në mes mezi ecte përpara. U afruan te Shtëpia e Pritjes .

    Shoqëruesit mezi mundën të shkëpusnin Enver Hoxhën. Festa me këngë, valle e brohoritje vazhdoi deri në orët e vona të natës. Në Shtëpinë e Pritjes vazhdonte takimi mirëpritës. Në atë takim të mirëorganizuar merrnin pjesë autoritetet e rrethit, veteranë të luftës, ish-partizanë e partizane, nëpunës e aktivistë shoqërorë të dalluar, baballarë e nëna dëshmorësh, patriotë e mbështetës të luftës. Aty ishte edhe xhaxhai im, Ram Fazlia. Sipas Ramës, në atë ceremoni aq të ngrohtë e aq entuziaste u proçedua: “Arif Gashi, ishsekretar i parë i partisë për Tropojën në fjalën përshëndetëse, në emer të të gjithë popullit, i shprehu Enver Hoxhës, mirënjohjen dhe falenderimin për nderin e respektin, që ai po i bënte Tropojës e popullit të saj. Sekretari i partisë e siguroi Enver Hoxhën se Partia dhe ai në Tropojë, kurdoherë e në çdo situatë, kanë për të gjetur një popull besnik, nji popull të vendosur, nji popull që fjalën e dhënë s’di ta bëjë dysh.

    Në mes brohoritjeve e mori fjalën Enver Hoxha që shprehu kënaqësinë që ndodhet në mes të popullit të Tropojës, si dhe për pritjen shumë të ngrohtë që iu rezervua. Ai theksoi meritat historike të popullit të malësisë së Gjakovës, në luftë fyt për fyt me pushtuesit turq, serbo- malazezë, austriak e nazi-fshistë, theksoi arritjet e Shqipërisë gjatë tetë viteve çlirim si dhe perspektivat që i kanë çelur asaj planet 5vjeçare. Në vazhdim ai foli për miqtë e shumtë, duke veçuar Bashkimin Sovjetik e Stalinin e madh. Enver Hoxha ishte dhe psikolog. Ai i kuptonte njerëzit në shikim, në të folur, në lëvizje e në qëndërim. Afër mbarimit të fjalës ai iu drejtua të gjthë pjesëmarrësve. “E shoh se ju keni një shqetësim. Ju doni të dini se si është çështja e dy prej bijve të Tropojës, Zenel Bardhit e Beqir Ndout. Po jua shpjegoj. Zenel Bardhin, për merita lufte dhe aftësi organizuese dhe drejtuese, pas luftës e caktuam sekretar partie në vendin e vet. Për punë të mirë e bëmë dhe zv/ministër. Në atë detyrë shfaqi arrogancë, duke kundërshtuar dhe përçmuar ministrin. Më vonë mora vesh se Zeneli ishte fejuar me një vajzë nga Gjirokastëra, të cilës unë ia njihja familjen dhe të afërmit. Nga përbërësit e asaj familjeje, gjashtë prej tyre qenë në papajtueshmëri të plotë me pushtetin popullor dhe jetojnë në arrati.

    E thirra unë përsonalisht në zyrën time. I thashëë këto fjalë: -Zenel, e njeh atë vajzë me të cilën je fejuar? -Po, mu përgjigj. -I thashë-Sikur të isha duke kërkuar që të fejohesha me ndonjë vajzë nga Tropoja së pari do të të pyesja ty. Ju pse nuk më pyetët mua apo ndonjë shok tjetër që ka dijeni për atë vajzë e familjen e saj? Përsëri m’u përgjigj se dashuria nuk pyet për ato gjëra. Edhe Beqir Ndoun pas luftës e caktuam komandant qarku. Nga andej e ngritëm në përgjegjësi si zv/drejtor i drejtorisë politike në ushtri e pastaj zv/ministër të Brendshëm. Nji natë para se Sali Omeni të vriste vetën, Beqiri qëndroi me të tërë natën. Të dhënat për atë vrasje dhe shkaqet pse ndodhi, askush më mirë se Beqiri nuk mund t’i dinte. E thirrëm që të na e thoshte të vërtetën, të cilën na e fshehu, sepse u tregua frikacak. Tani për hatrin tuaj, të popullit të Tropojës ne do u japim dorën edhe një herë, por nëse ata, dorën tonë nuk e mirëkuptojnë , nuk na mbetet gjë tjetër veçse t’i kapim për supesh, t’u vëmë shqelmin në gjoks e t’i hedhim në humnerë”-u shpreh Enver Hoxha.

    Takimi emocionues me Sylejman Abaz Ndreun

    Në atë takim, thoshte Rama, folën shumë pjesmarrës, por ajo që elektrizoi gjithë pjesmarrësit ishte ngritja në këmbë e Sylejman Abaz Ndreut nga Selimajt e Gegysenit. Kur Enver Hoxha mbaroi fjalën e tij, duke falenderuar të pranishmit si dhe gjithë popullin e Tropojës për pritjen e ngrohtë që iu bë, Sylejmani, duke u mbështetur mbi shtagën (bastunin) e tij, ngrihet në këmbë dhe me kokën lart e me zë të fortë i drejtohet Enver Hoxhës : ”Bab mbaje kokën lart para armiqve e aleatëve se gjithë këtë popull që i pe i ke me vete e mos u tut (frikëso) prej askujt , se kurrkush nuk mundet me na ba gja”.

    Po kush ishte Sylejman Abaz Ndreu? Ishte një ndër burrat e njohur të Gegysenit, si dhe babai i dëshmorit Uk Sylejman Ndreu, partizan i brigadës së 25-të Sulmuese, që u bë fli me disa dhjetëra partizanë të tjerë në luftë për çlirimin e Kosovës. Fjalët e Sylejmanit e emocionuan Enver Hoxhën. Ai ngrihet nga vendi ku ishte ulur e shkon drejt Sylejmanit, e përqafon si djali babanë, e merr për dore, e ul pranë vetes deri sa përfundon takimi. Sylejmani kishte mbushur të shtëdhjetat. Vuajtjet e jetës si dhe azma kronike që e shoqëronte ia kishin shteruar forcat. Enver Hoxha , që nga ai moment e derisa Sylejmani mbylli sytë, u bë djalë e shkuar djalit për të.

    Me Enver Hoxhën, pranë lapidarit të Bajram Currit

    Interesimi i udhëheqësit komunist për jetën intime të heroit që u vra nga xhandarët e Zogut në mars 1925

    Mbas Kollatës, atje ku gjendet lapidari i i Bajram Currit, përballë kikave të Dragobisë, poshtë të cilave kalon rruga e makinës, u dëgjua nji oshtimë motorri. Në shpatin përballë u dukën tri makina që sillnin Enver Hoxhën afër shpellës së Dragobisë. Për ta pritur Enver Hoxhën, aty qëndruan dy prej pleqve të Valbonës, Ali Shabani, Muzli Tahiri dhe gjeologët, që përcaktonin vendburimet dhe rezervat e boksiteve të Valbonës. Enver Hoxhën e shoqëronin Ramiz Alia, Sadik Bekteshi, autoritetet e rrethit Tropojës si dhe veterani e bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani.

    Në atë lëndinë, afër lapidarit, në pllakën e të cilit shkruhej: “Këtu më 29 mars 1925 ra heroikisht duke luftuar kundër xhandarmërisë së Ahmet Zogut Bajram Curri”, ishin shtruar disa sixhade. Nga aty duket shumë qartë shpella ku u rrethua Bajram Curri. Mikpritësit e ftuan Enver Hoxhën që të ulet në vendin që i kishin caktuar. Enver Hoxha, pasi u ul mori një cigare prej Ali Shabanit dhe ulur gju më gju me malësorët filloi kuvendimin sikur të ishte malësor i lindur dhe i rritur në atë vend. Veterani dhe bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani i deklaroi Enver Hoxhës gjithçka kishte ndodhur në mëngjezin e 29 marsit 1925. I shpjegoi se Bajram Currin e stehuan në atë shpellë, duke menduar se xhandarmëria nuk do ta gjente, por ajo, në bashkëveprim me spiunët, e hetuan dhe e rrethuan papritur.

    “Ne, vazhdoi Avdiu, qëndruam. Vetë Bajram Curri u ngrit, mori pushkën dhe qëlloi mbi xhandarët. Gjithë synimi ynë ishte që të shpëtonim Bajramin, se po të na vritej ai do të na vritej edhe rezistenca ndaj Ahmet Zogut e regjimit të tij. Hoxha interesohej për jetën intime të Bajram Currit, moshën, ushqimin, apo si flinte. Hoxha, pasi nderoi Bajram Currin u rikthye në Dragobi. Populli ishte mbledhur. Vendi ku do bëhej takimi ishte caktuar e rregulluar. Makinat ecnin gjatë rrugës që përshkonte fshatin. Dy pleq të Dragobisë, Sadri Isufi, babai i heroit të popullit Ramë Sadria dhe Dul Alia, patriot dhe strehues i Bajram Currit, iu afruan Enver Hoxhës. Gjithë fjalimi i Enver Hoxhës, që zgjati jo më shumë se një gjysëm ore u përshkrua nga një ide e vetme se edhe në Malësi mund të jetohej mirë ashtu si në fushë. Dreka për të mirëpritur Enver Hoxhën u shtrua në një lëndinë buzë Valbonës. Mënyja kishte tre gjellëra karakteristike të malësisë së Gjakovës: çorbën, mazën e zier dhe qumështin e trashuar. Enver Hoxha, bashkë me banorët e grykave të Valbonës, u ul këmbëkryq si malësorët në sofrën e rrumbullakët tropojane. Shijoi gjellërat karakteristike.

    Kureshtarët nuk nguruan që ta pyesnin:. Si u duken këto gjellëra tano? -Shumë të mira- u përgjigj Enver Hoxha,- por ajo që ju preferoni shumë, (ishte fjala për mazën e zier), ka shumë shpenzime. Të nesërmën, datë 31 maj, Enver Hoxha u largua nga Tropoja. Tropojanët kishin mbushur rrugët nga Bajram Curri deri në Kam. Të vendosur në të dyja anët e rrugës, ata i shprehën mirënjohje dhe i uruan rrugë të mbarë. Vizitës së Enver Hoxhës në Tropojë iu kushtuan vargje poetike, këngë e valle. Poeti Ndoc Papleka e ka përjetësoi me vargjet e një peme të tërë “Enveri midis nesh”. Këngëtarja Fatime Sokoli i kushtoi këngën “Shkrepi rrezja mbi Shkëlzen”, ndërsa rapsodi popullor kosovar, Dervish Shaqja, vizitën e përjetësoi me vargjet : “Maj i kuq i vitit shtatëdhjetë/ N’histori ka me mbet/ N’ato bjeshkë të malësisë së Gjakovës/ Ushtoi zani i Enver Hoxhës.

    Maj 1970, Tropoja tri ditë Përgatitje

    Vizita e dytë dhe e fundit e Enver Hoxhës në Tropojë u bë në maj 1970. Asokohe unë isha i rritur. Kisha mbaruar shkollën për mësuesi e kryeja detyrën e drejtorit të shkollës në Valbonën turistike. Në agjendën e asaj vizite Enver Hoxha kishte planifikuar që të dilte mbas Kollatës, atje ku është vrarë Bajram Curri. Për këtë arsye, gjthë popullatës së Grykave (Dragobi, Valbonë e Çerem) iu krijua mundësia që takimin me Enver Hoxhën ta organizonte në Dragobi. Në vitin 1970 pranvera ishte vonuar. Dëbora akoma nuk ishte shkrirë. Freskia që ajo dëborë lëshonte acaronte klimën, duke shtyrë ditët e daljes së luleve dhe rritjen e barit. Ardhjen e Enver Hoxhës në ato gryka na e thanë tre ditë përpara. Drejtuesit e partisë e të qeverisjes vendore na mblodhën dhe të tërë së bashku hartuam detyrat për seicilin, që pritja dhe takimi të shkonte sa më mirë. Nuk na u desh shumë preokupim, sepse populli, sapo e mori vesh lajmin, shprehu kënaqësi të veçantë, duke menduar që të shkonte në atë takim me sa më shumë dinjitet që të nderonte vendin me gjitha vlerat patriotike që kishte.

    Burrat dhe gratë nxorrën nga arkat veshjet kombëtare që i kishin rujtur për dasma e festa. Të rinjtë e të rejat blinin në dyqane ato veshje që u shkonin sa më bukur për shtat. Mësuesit dhe nxënësit mendonin të gjenin lulet më të bukura, mendonin se si ta pregatitnin një program sa më denjitoz me vjersha këngë e valle. Nxënësit e Rrogamit që vazhdonin mësimin në ciklin e lartë në Valbonë, sapo mbaruan mësimin, me çantat e librave në shpinë e pa ngrënë drekë, u nisën drejt shpateve të Papllukës, ku mblodhën lulet më të bukura që i sollën të nesërmen në shkollë. Nuk i harroj kurrë ato lule. Një bisht i gjatë rreth 10 centimetra, në mbarim të të cilit ishte një kupë prej 5 nënpetalesh me ngjyrë jashile e formë vezake, që pak e rrethonin kurorën. Sipër kupës qëndronte kurora me petale të pandara, me ngjyrë rozë, me mes pak të fryrë, me madhësinë e një gote rakie, me buzë pak të kthyera nga jashtë, të cilat veçoheshin nga njëratjetra nga një vijë harkore shumë pak e thelluar.

    Dy mësueset e shkollës, që atë vit kishin vitin e parë të mësuesisë, i morën ato lule, i bashkuan katër nga katër, ua rrethuan bishtat me letër të bardhë dhe u dhanë atyre formën e buqetave. Me lulet që na sollën nxënësit pregaditëm aq buqeta sa kompletuam gjithë nxënësit e disa nga gratë e vajzat e fshatit. U përgatitëm me mish e shpirt. Në mesin e 30 majit të gjthë u mblodhëm në Zallë të Valbonës. mbanim me vete topan, fyell, çifteli. Për çudi të fatit, ajo ditë u gdhi e kthjellët. Dielli sa ngrihej në horizont e shtonte nxehtësinë. Njerëzit i thonin njëri-tjetrit: ”E shikoni dhe dita sot doli më e mirë se ditët e tjera”. Tjetri ia kthente: “Nuk thonë kot se njerëzit e mirë i shoqëron dita e mirë”.

    Reply to this comment
  11. VFLP October 12, 22:36

    Po ti demokrat e di cdo me thene dhierokraci qe po jeton ti qe je ne shqiperi.
    Qe vetem leh e ben gam gam ne internet qe po mos kish qene ai regjimi i kamunistave ti do ishe tuj rujt ate dhine e rjepur ne ate korijet qe do ti kish lene pa rethu verlaci apo vrioni. Po ta kishe pas dhe nje bishtuk per te pare ku te flije naten se mos zije vendin e dhise do kishe qene i lumtur ti e familja jote e tashti shyqyr qe dhierokracia qe fituat nuk hodhi ne ere dhe HEC se do ta kishe qare dhe internetin, o te zgjuarit qe keni mbet ne shqiperi dhe i dini te gjitha beni dhe profesorin dhe historuan dhe gjuhetarin dhe gjygjtarin dhe avokatin e bejtexhinjeve sabotatore qe u pushkatuan nga krimet ekonomike qe bene.

    Po aman se u bete te gjithe profesore e te gjithe te ditur.

    Shteti qe masakroi popullin e vet???
    Haha sa kam qesh. Tall bythen evropa me keta analfabetet e dhierokracise.
    Ak shtet e morri shqiperine nje mocal te madh me 800000 mij shqipetare te ngordhur analfabete e te praoambetur ne kulm dhe ja la dhierokracise 3,7 milion.

    Shko shih varezat qe jane plot me vare te njerezve te lindur e vdekur pas 90tes.

    Kush shtet masakroi popullin e vet e???

    Injorante

    Reply to this comment
    • Labi October 13, 09:18

      Kush na qenke, ti more Sylo, qe nuk e dike qe Shqiperia i ka pase kufijte te mbydhur!

      Kur ekziston nje nen qe te con ne burg , sic shkuan shume te pafajshem, vec per nje fjalë goje, cfare eshte ai vend?

      Shqiperia qe vend diktatorial, akoma nuk e ke kuptuar ti, apo do te vazhdosh te bësh propoganden e vjeter? I ka dalë boja ore

      Ti nuk ke filluar akoma te mendosh vete, po perdor patericat e mendimit te dikurshem…
      Pse iken njerzit prej Shqiperie, nuk e dike ti?

      Ti je nga ata spiunat qe e rujshin dhe dublën e Enver Hoxhes, pa e ditë, qe ai nuk ishte hic Enver Hoxha!

      Apo nuk e di akoma qe Enver Hoxha ka pase nje dubël!
      Diktatorët i marrin ne mbrojtje, vec te manget psiqik!

      Reply to this comment
    • Demokrati i vertetë, se kjo VFLP vjedh dhe pseudonimet, paketimi te tjerat... October 13, 09:31

      O VFLP

      Tani po me merr dhe pseudonim?
      Kjo eshte kulmi paturpësisë ne komunikim!

      Nga statistikat boterore, ka qene Shqiperia me mire se vendet e tjera te Ballkanit!

      Ka pasur aviona qe Shkonin dhe nga Vlora, Kuksi, Shkodra ne vendet fqinjë, po ti perserit cfare ke menduar o trushkurtë!

      Zhvillimi ekonomik e shkollimi shkollor nuk tregon se eshte vend demokratik apo diktatorial, more injorant!

      Edhe Koreja e Veriut eshte shume e zhvilluar, po nuk eshte vend demokratik!

      Jane te tjera parametra, qe tregojne, se cfare sistemi ka nje vend! Meso ore njeri budalla!

      Varrezat nuk tregojne ndonje parameter social!
      Dhe mos vidh pseudonimet!

      Reply to this comment
  12. Demokrati October 12, 22:41

    Po ti demokrat e di cdo me thene dhierokraci qe po jeton ti qe je ne shqiperi.
    Qe vetem leh e ben gam gam ne internet qe po mos kish qene ai regjimi i kamunistave ti do ishe tuj rujt ate dhine e rjepur ne ate korijet qe do ti kish lene pa rethu verlaci apo vrioni. Po ta kishe pas dhe nje bishtuk per te pare ku te flije naten se mos zije vendin e dhise do kishe qene i lumtur ti e familja jote e tashti shyqyr qe dhierokracia qe fituat nuk hodhi ne ere dhe HEC se do ta kishe qare dhe internetin, o te zgjuarit qe keni mbet ne shqiperi dhe i dini te gjitha beni dhe profesorin dhe historuan dhe gjuhetarin dhe gjygjtarin dhe avokatin e bejtexhinjeve sabotatore qe u pushkatuan nga krimet ekonomike qe bene.

    Po aman se u bete te gjithe profesore e te gjithe te ditur.

    Shteti qe masakroi popullin e vet???
    Haha sa kam qesh. Tall bythen evropa me keta analfabetet e dhierokracise.
    Ak shtet e morri shqiperine nje mocal te madh me 800000 mij shqipetare te ngordhur analfabete e te praoambetur ne kulm dhe ja la dhierokracise 3,7 milion.

    Shko shih varezat qe jane plot me vare te njerezve te lindur e vdekur pas 90tes.

    Kush shtet masakroi popullin e vet e???

    Injorante

    Reply to this comment
    • Labi October 13, 09:13

      Kush na qenke, ti more Sylo, qe nuk e dike qe Shqiperia i ka pase kufijte te mbydhur!

      Kur ekziston nje nen qe te con ne burg , sic shkuan shume te pafajshem, vec per nje fjalë goje, cfare eshte ai vend?

      Shqiperia qe vend diktatorial, akoma nuk e ke kuptuar ti, apo do te vazhdosh te bësh propoganden e vjeter? I ka dalë boja ore

      Ti nuk ke filluar akoma te mendosh vete, po perdor patericat e mendimit te dikurshem…
      Pse iken njerzit prej Shqiperie, nuk e dike ti?

      Ti je nga ata spiunat qe e rujshin dhe dublën e Enver Hoxhes, pa e ditë, qe ai nuk ishte hic Enver Hoxha!

      Apo nuk e di akoma qe Enver Hoxha ka pase nje dubël!
      Diktatorët i marrin ne mbrojtje, vec te manget psiqik!

      Reply to this comment
  13. Tironsi October 13, 09:00

    O Syla,
    Ti ke qene mesues ne veri, mos gaboj. Këte shkrim e kam lexuar njehere.
    Ke qene ne Zvicerr e pastaj te cuan ne Elbasan. A mos ke qene ne spitalin psikiatrik?
    Ti qe sherbetoreve i Enverit, u bëre bashkepunetore i Saliut, Enverit të dyte!
    Cfare e lidh Driteroin me Enverin, a nuk mund t’a kuptosh?
    Nuk ke sesi, se ke bere shkollen e Partisë!
    Ne ata metingje kam marre pjesë dhe une, se ishim te detyruar, ore hajvan!
    A i ke pa se cfare, mitingjet ka bere Hitleri, Stalini e sot Kimi?
    Kjo eshte shenje diktature, qe te propagandojnë, qe jane te madhërishem, se i sherbejne kultit te personit….sic bene dhe ky shkrimi personal Driteroin, o malok i pagdhendur!
    Erdhët e na zute tokat tona, mallkuar qofshi!

    Reply to this comment
  14. Labi October 13, 09:15

    Kush na qenke, ti more Sylo, qe nuk e dike qe Shqiperia i ka pase kufijte te mbydhur!

    Kur ekziston nje nen qe te con ne burg , sic shkuan shume te pafajshem, vec per nje fjalë goje, cfare eshte ai vend?

    Shqiperia qe vend diktatorial, akoma nuk e ke kuptuar ti, apo do te vazhdosh te bësh propoganden e vjeter? I ka dalë boja ore

    Ti nuk ke filluar akoma te mendosh vete, po perdor patericat e mendimit te dikurshem…
    Pse iken njerzit prej Shqiperie, nuk e dike ti?

    Ti je nga ata spiunat qe e rujshin dhe dublën e Enver Hoxhes, pa e ditë, qe ai nuk ishte hic Enver Hoxha!

    Apo nuk e di akoma qe Enver Hoxha ka pase nje dubël!
    Diktatorët i marrin ne mbrojtje, vec te manget psiqik!

    Reply to this comment
  15. Demokrati i vertetë, se kjo VFLP vjedh dhe pseudonimet, paketimi te tjerat... October 13, 09:32

    O VFLP

    Tani po me merr dhe pseudonim?
    Kjo eshte kulmi paturpësisë ne komunikim!

    Nga statistikat boterore, ka qene Shqiperia me mire se vendet e tjera te Ballkanit!

    Ka pasur aviona qe Shkonin dhe nga Vlora, Kuksi, Shkodra ne vendet fqinjë, po ti perserit cfare ke menduar o trushkurtë!

    Zhvillimi ekonomik e shkollimi shkollor nuk tregon se eshte vend demokratik apo diktatorial, more injorant!

    Edhe Koreja e Veriut eshte shume e zhvilluar, po nuk eshte vend demokratik!

    Jane te tjera parametra, qe tregojne, se cfare sistemi ka nje vend! Meso ore njeri budalla!

    Varrezat nuk tregojne ndonje parameter social!
    Dhe mos vidh pseudonimet!

    Reply to this comment
  16. Sak tirons... October 13, 11:03

    Syla mesues ne malsi? Hahaha sa kom qesh me tironsin…

    Dhe a e dini pse?

    Se mu kujtuan nja dy kontraste skenash filmike me mesues. E para skenat propagandistike “rikard-larese” ke filmi Komisari i Drites, dhe e dyta ajo gjenialja ne fund te filmit Debatiku, qe per kohen qe po perjetojme merr vlera akoma dhe me kuptimplote.

    “Shoku msus, shoku msus, mos shko me tej, je ne kurth, ai eshte spiun.”

    Si driteshkurter qe ishte, msus Sula (Pitarka) shkoi si cjapi ke kasapi duke u bere viktime e spiunllekut te shqipfolesve.

    Si i indoktrinuar gjer ne palce nga propaganda, “msus Sylo” kam pershtypjen se nuk do arrije kurre ta konceptoje, se sa pocaqira kane qene dhe kane mbetur shqipfolesit e dikurshem neofashiste (dy spiunet me berete qe i futen krahun msusit), me pas ata komuniste (qe e izoluan dhe e kthyen vendin ne burg per ta mbushur me lumenj gjaku), dhe sot keta antikomuniste (qe permes politikave percarese dhe debuese kerkojne ta kthejne vendin ne ciflig te tyre).

    Reply to this comment
    • Tironsi October 13, 15:00

      O Sak tirons,
      Na mbyten keta teveqelët, ore!
      Ka qene ambasador ne Zvicerr, bile…
      Dhe kur e cune ne Elbasan, ju duk si persekutim se donte me ndejte ne Tirane…se kishte le me ndonje shpellë..a di ti…
      Aman o Zot, merriv teveqelët se na ngaterrojne dhe ne te mencmit…
      Keta mesuesit…
      Ai Guri Naimit, nga Kanadaja, ka qene mesues ne Malsite e Tironen…nje spiun ka qene…

      Reply to this comment
    • Mira October 15, 14:02

      Jep emrin Mehmet Elezi ne Google e do kenaqesh te shohesh ate Sylon

      Reply to this comment
  17. Sak tirons... October 13, 11:12

    Zgjohu o Syl…

    Reply to this comment
  18. kush e ktheu shqiperine ne shprehje gjeografike October 13, 11:36

    Pjese nga libri i ardheshem ( pjesa pse njerzit kthejne koken nga enveri)

    KUSH E SHITI SHQIPERINE

    Industria jonë minerare u ngrit pothuaj nga hiçi pas çlirimit të vendit dhe arriti një nivel të atillë, sa ishim krenarë të krahasoheshim dhe me vende me tradita minerare.
    .
    Nxirrnim nga thellësi mesatare 300-600 m rreth 1.3 milion krom, e renditeshim si vendi i tretë në botë për prodhimin e këtij minerali, ndërsa ishim të parët për prodhimin e sasisë së kromit për frymë. Po kështu, edhe për bakrin ishte mbyllur cikli i përpunimit të tij, deri në prodhimin e telave e kabllove elektrike. Ndërsa për hekur-nikelin u ndërtua një kombinat i fuqishëm metalurgjik. Zgjeronim e thellonim minierat me kapacitetet tona intelektuale. Në miniera dhe në institucione projektimi, nuk kishte të huaj. Në to punonte vetëm stafi shqiptar, i përgatitur në universitetin tonë dhe fare pak jashtë shtetit. Projektonim dhe ndërtonim puse vertikale deri 500 m thellësi dhe me diametër 4-5m. U zbatuan teknologji bashkëkohore të nxjerrjes dhe të pasurimit të mineraleve.
    Zhvillimi i minierave dhe i fabrikave të pasurimit, civilizoi mjaft vende të largëta pa rrugë, pa drita e pa punësim. Pra, ishte një industri e ngritur që sigurisht kishte nevojë për modernizim, mekanizim, automatizim, që me fonde e koncesione do t’u afrohej e do të barazohej me standardin evropian.
    .

    Por nga 1992 e deri 1997 ajo dalëngadalë u la pas dore e u shkatërrua nën parullat demagogjike, që u shndërruan në ideologji vetëvrasëse të “rrafshimit në zero” dhe të “çekut të bardhë”, deri sa më 1997 minierat e fabrikat e pasurimit të mineraleve u bënë rrënoja.
    .

    U shkulën dhe shinat e u sharruan kullat metalike të puseve, e së bashku me makinat ngritëse të ashensorëve minerar, me kosto disa qindra mijëra euro secila, u dërguan për skrap.
    .
    Krahas industrisë minerare, keq e mos më keq e pësoi dhe industria mekanike. E keqja më e madhe është se e gjithë ajo masë specialistësh të mesëm e të lartë, e përgatitur në vite, u largua, ose iku jashtë, ose u specializua në fusha e profesione të tjera.
    Industria minerare, pasi u shkatërrua, u privatizua.
    .
    Asnjë vend, edhe nga ato anëtare të BE-së nuk e kanë të privatizuar 100% industrinë minerare deri më sot, pa përmendur pastaj vendet e Ballkanit. Madje u avancua aq në rrëmujë e pa largpamësi, sa pa patur një ligj të plotë e të saktë (pa dashur të them të fortë), filluan të jepen minierat me koncesion.
    .

    Kështu u dha me koncesion kromi, nafta, bitumi asfaltik, polimetalet, me një fjalë gjithë pasuria jonë nëntokësore.
    Pse jepen objektet industriale me koncesion? – pyesin njerëzit tanë shpesh. Me koncesion jepen atëherë kur nuk di ta vësh në punë një objekt, kur nuk ke stafin e përgatitur dhe kur nuk ke fondet apo mjetet financiare, për të ecur procesi teknologjik. Asnjë nga këto kushte ne nuk na mungonte për minierat. Na mungoi vetëm mendimi, arsyetimi i shëndoshë, largpamësia. Sigurisht, në këtë çështje ndikoi kryesisht amullia e politikës ekonomike dhe korrupsioni i politikanëve që drejtonin ekonominë. Një miku im, me të drejtë thotë, “e di pse u dhanë me koncesion minierat?”. Dhe vetë përgjigjet: “U dhanë sepse politikanët tanë deshën t’i hiqnin qafe(!), dhe sigurisht të merrnin shpejt e shpejt ca ryshfete të majme nga koncesionarët”…..

    Reply to this comment
  19. M.ELEZI October 13, 14:15

    replike me komentuesin ‘Ylli”

    do komentoj vetem shprehjen tuaj ku thua se

    “jam shume proamerikan”..

    Nqs do ishte me te vertete shume proamerikan nuk do shkruaje me pseudonime pas ferres…..si fuksat e enverit qe ti kritikon..
    .
    Ti je “ma zi” se ato…..dhe kam bindje te plote se je nga ato tropojane qe u ameriKARizuat pasi i kenduat enverit per gjysem shekulli

    As femijet e Kimir songut korese veriut nuk aktivizon kaq shume familjen sa familja berishalese deri me qen e me mace..me xena mallteze,dassara, artana,skypione

    Pervec impotnces dhe ndoshta tradhetise te Edi Rames nje faj…po po faj kane dhe ato segmente te dipllomacise amerikane qe po mbajne nje qendrim te lexueshem berishist

    1-ose berisha ja ka kaluar enverit ne duelin me rusine ne 1961
    2-ose duhet te vajtojme per dipllomacine dhe sherbimet inteligjente amerikane.

    Por ajo qe eshte nje “dirty job” e miqve tane ( qe I kemi per fiq) eshte raporti I ambasades amerikane ne duelin:
    SHKERDHEN BERISHA VS LUAN HOXHA.
    te arrije nje breke-salep si Xeni, te kercenoje me jete NR-I te ushtrise shqiptare gjeneral Luan Hoxhen dhe si perfundim “nga frika” ambasada amerikane (qe mori ankese nga LH per kercenim jete) te paise me vize kete general na bejme te dyshojme se mos babai I xenit e ka emrin Sali BERISHUSA.

    Se kushdo qe te lexoje rrjeshtat me poshte duhet te pyese:
    PSE NUK SHKON ZOTI DONALD LU PER VIZITE TE OKULISTI SE QENKA NE GJENDJE TE RENDE ME SHIKIMIN?? SEPSE TE LISTA E TIJ E KRIMINELEVE DUHET TE FUSI DHE DJALLIN BERISHE DHE DEVILIN XEN
    Luan Hoxha është njëri nga të akuzuarit kryesorë të Prokurorisë në çështjen penale të tragjedisë së Gërdecit, pasi në pretencë ndaj tij është kërkuar dënimi me tetë vite burg dhe 5 vjet përjashtim nga funksionet publike. Pas këtij dënimi, përmes avokatit, Luan Hoxha ka kërkuar pafajësi dhe nuk është paraqitur më në gjyq.

    Po kështu, ai nuk është paraqitur as në punë që nga 1 janari 2012, duke u larguar në SHBA së bashku me familjen, siç thonë burimet, i pajisur me dokumentacionin përkatës të nevojshëm. Ky largim ndodh pak muaj pasi në shtator 2011, në kabllogramet e publikuara nga WikiLeaks, Luan Hoxha përmendej për një bisedë në të cilën ai kishte informuar ambasadorin amerikan Widhers në lidhje me Gërdecin.
    Sipas kabllogramit, Luan Hoxha i kishte thënë Widhersit se vendimmarrësi kryesor për Gërdecin ishte Fatmir Mediu, nga zgjedhja e Gërdecit si vend për shkatërrimin e municioneve deri te llojet e municioneve që do të shkatërroheshin dhe planifikimi i kohës se kur do të bëhej shkatërrimi. “Hoxha pranoi se stafit të tij i ishte thënë të transportonte municionin në atë vend dhe të ruante vendin. Hoxha tha se kur ai vizitoi Gërdecin, në mes të 2007-s, ushtarët e tij po bënin këto dy detyra, dhe në sipërfaqe u duk se nuk kishte asgjë të gabuar.

    Gjatë pjesës së dytë të projektit, nisur në dhjetor 2007, ishte urdhëruar nga Mediu, pavarësisht shqetësimit të tij drejtuar me një letër Kryeministrit Berisha, zonjës Topalli dhe Mediut. Pas kësaj, presioni mbërriti përmes telefonit nga një djalë i ri, i cili më pas u konfirmua si Shkëlzen Berisha, djali i Kryeministrit, që e urdhëroi të vijonte dërgimin e municionit të kalibrit të lartë në Gërdec, pa pasur asnjë vonesë”, shkruhet në kabllogramin e Ambasadës së SHBA-ve.

    Në dokument thuhet se “i pyetur nëse e kishte raportuar këtë informacion për Prokurorinë e Përgjithshme, Hoxha u përgjigj po, ai kishte dhënë të gjitha informatat dhe dokumentet për hetuesit, me përjashtim të informacionit lidhur me djalin e Berishës”. “Mbi këtë, ai tha se nuk ishte i sigurt që të fliste nga frika e egzekutimit….”, thuhet në kabllogram.

    Pra vetem nga fakti i duelit shkerdhen berisha me gjeneral luan hoxhen dhe pozicjoni qe ka mbajtur arviziu dhe ky lui tani duket hapur qe berishiste antishqiptare ne washington dhe bruksel mbrojne berishen me cdo kusht…por besoj se durimi ka arritur kulmin .
    .
    Nqs dipllomacia perendimore dhe sidomos ajo amerikane do ishte treguar vetem 1% te sinqerte me shqiptaret..sot berisha juaj do ishte ne burg..
    .
    Dhe ky eshte shkaku kryesor qe shqiptaret me shume vleresojne nje diktature te sinqerte se nje demokraci kriminale me serberishen

    tung!

    Reply to this comment
  20. alphade October 14, 00:40

    E censuruat komentin tim ! E verteta gjithemone dhemb
    sot kur tere ” kazani” thote gjithecka por te veteten !
    Any way !!!!

    Reply to this comment
  21. Qemal Stafa October 14, 07:57

    Luften e Dyte Boterore e ka bere Kinostudio “Shqiperia e Re“,ate me heroiken.Ato qe thote enveristi Xhelal jane pallavra.

    Reply to this comment
  22. Fuat Cela October 14, 08:35

    Diktatura e poshteron njeriun deri ne ate grade sa i ben ta duan ate.Kjo ndodh sidomos me shqiptaret,thellesisht katunare.

    Reply to this comment
  23. BUOOOOOOOOOOOH ! KTA KAN DAL JASHTE CDO SHINE October 14, 10:20

    SI S’JU VJEN TURP
    KENI 27-VJET E I BINI LEGENIT TE KRIMINELAVE
    LATE NAM – PO CUDISNI GJITHE BOTEN
    O TE MJERE
    PO SHKATERRRONI TE ARDHMEN E FEMIJEVE TUAJ
    DUKE I I NJEKTUAR KTE ART SERVILIZMI E MENDYRE TE MENDUARI ANADOLLAK PREJ NJERIU ORDINER – QE S’DI TE BEJ ASGJE NE JETE
    PERVECSE TE LEPIJ SUMATRICET E KRIMIT

    Reply to this comment
  24. Mira October 15, 14:03

    Jep emrin Mehmet Elezi ne Google e do kenaqesh te shohesh ate Sylon

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*