Debati në DITA mbi masakrën e Vranishtit, reagon familja Balluku

March 23, 2016 10:36

Debati në DITA mbi masakrën e Vranishtit, reagon familja Balluku

“Edhe ne jemi nga Vranishti”, reagimi i familjes Balluku

 

Ishte viti 1975, kur  jeta normale e familjes sonë fatkeqësisht mori tjetër rrjedhë. Shkak u bë dënimi i Beqir Ballukut, njëri nga udhëheqësit kryesorë të regjimit komunist. Duke qenë se ai ishte kushëri i babait, mekanizmat e shtetit morën vendimin absurd që të internoheshim si familje.

Të hipur në një kamion bashkë me orenditë shtëpiake dhe të shoqëruar nga punonjës policie të armatosur, morëm rrugën nga Tirana për në Vranisht të Vlorës, ku do ishte destinacioni. Në Vranisht mbërritëm pasdite.

Sa zbritëm nga makina, aty ku na ishte caktuar  banesa, të dërrmuar nga rruga e gjatë dhe nga stresi që përjetonim si të dënuar pa faj, papritur u rrethuam nga banorët vendas, që për habinë tonë na erdhën menjëherë në ndihmë për transportimin dhe sistemimin e plaçkave.

Kjo ndjenjë solidariteti, na dha mesazhin se të paktën nga këta njerëz nuk do të përbuzeshim. Nuk do kalonte shumë kohë dhe këtë gjë do ta përjetonim nga afër dhe konkretisht.

Për rreth 10 vjet, që jetuam e punuam në Vranisht, u miqësuam e u vëllazëruam me pjesën më të madhe të vranishtiotëve. Kur u larguam nga Vranishti, ikëm me përshtypjet më të mira për ata njerëz bujarë, patriotë, punëtorë dhe artistë.

Edhe gjatë viteve të demokracisë ne kurrë nuk i harruam vranishtiotët, por edhe ata nuk na fshinë nga kujtesa dhe jo pak prej tyre na kanë ardhur në shtëpi.

Ne vazhdojmë të jemi të lidhur shpirtërisht me Vranishtin. Lumturohemi kur flitet e shkruhet për të dhe bijtë e tij të shquar. Kështu ka ndodhur kur na bie në dorë gazeta “Hora” apo kur kemi parë dokumentarët për Masakrën që bënë gjermanët në atë fshat dhe për Gurin me Qiell. Nga ana tjetër, nuk kemi pse ta fshehim, që jemi lënduar shpirtërisht kur kemi mësuar për shkatërrimet që pësoi fshati fill pas ndryshimit të sistemit. Ato ishin mundi, djersa dhe krenaria e gjithë popullit.

Një lëndim të tillë pësuam edhe ditët e fundit kur lexuam një replikë të Bardhosh Micit për një shkrim mbi Masakrën gjermane në Vranisht.

Ne e kuptojmë shumë mirë se për kë aludon ai. Për të qenë të sinqertë me veten tonë, duam të sjellim në vëmendjen e opinionit vranishtiot dhe më gjerë, disa halle që kemi përjetuar në Vranisht dhe mbështetjen e kemi gjetur pikërisht te ajo familje, që Bardhoshi dhe ata pak njerëz që mendojnë si ai, tentojnë ta baltosin padrejtësisht.

Konkretisht:

Ditën e parë të internimit u paraqitëm në zyrat e kooperativës, ku me përjashtim të nënës sonë që ishte e sëmurë, të katër ne fëmijët dhe babain, na regjistruan në një prej brigadave të bujqësisë. Pa  paraqitur asnjë pretendim, filluam punë menjëherë. Ne fëmijët, pavarësisht profesioneve tona si inxhinier, mësuese, ekonomiste dhe argjendare, kishim vitalitetin e moshës dhe nuk druheshim nga puna fizike.

Duhet të punoje në bujqësi, për të provuar se ç’do të thotë ta mbaje kurrizin 8 orë të përkulur.  Ajo që na brengoste ishte mosha e babait, rreth të 60-ave. Por ai nuk e jepte veten. Punonte si gjithë ne të tjerët pa bërë zë.

Kur ata që punonin së bashku me ne mësuan se babai ynë kishte qenë rrobaqepës, na thanë sa mirë do ishte të punonte i tillë edhe këtu në fshat, pasi aty kishte rrobaqepësi, por jo specialist të mirëfilltë. Ne na pëlqeu ky mendim, por nuk dinim kujt t’i adresoheshim. Dhe njerëzit e mirë vranishtiotë na treguan derën se ku duhet të trokisnim. Ata na folën gjerë e gjatë për një burrë fisnik, tepër autoritar, por me zemër të gjerë. Fjala e tij kishte peshë të rëndë, pavarësisht se ai ishte pensionist. Mbas disa druajtjeve, babai vendosi ta takonte këtë burrë. Ai e priti në shtëpinë e vet dhe e dëgjoi me vëmendje. Nuk kaluan shumë ditë dhe babai filloi punë rrobaqepës. Të gjithë ne në familje e uruam me shpirt këtë njeri që na lehtësoi sadopak vuajtjet tona. Dhe babai ynë nuk e zhgënjeu këtë burrë dha as vranishtiotët.

Rasti i dytë: Kishim mbushur 5 vjet nga internimi, kur na vjen urdhri se duhet të bëheshim gati, pasi do na çonin në Babicë. S’dinim ç’të bënim. Si familje konkluduam se do ishte cfilitëse për ne ta fillonim jetën nga e para në një fshat tjetër, prandaj të kërkonim që të vazhdonim të rrinim në Vranisht. Dhe babai nuk nguroi ta qante edhe këtë hall me burrin hijerëndë, por shpirtbardhë. Përsëri e mira na erdhi nga ky vranishtiot.

Rasti tretë:  Më 1984 plotësuam afatin kohor të internimit. Por rikthimi në Tiranë nuk mund të bëhej nëse strukturat e partisë dhe të pushtetit në fshat nuk lëshonin një vlerësim pozitiv për familjen gjatë kohës së internimit. Edhe në këtë rast, ndikimi i tij bëri që kalvari ynë i mundimeve të merrte fund.

Dikush do thotë kush ishte ky burrë? Lexoni intervistën e babait dhënë Duro Mustafait dhe aty do gjeni konsideratat që ai jep jo vetëm për të, por për gjithë Vranishtin.

Të shkruash se “ai është njëri prej 2-3 komunistëve keqbërës” dhe “që masakruan me luftën e klasave shumë familje të fshatit” etj akuza, jemi plotësisht të bindur se ato nuk i beson pjesa dërrmuese e popullit të Vranishtit. Po të qe i tillë, si mund të ishte mirëbërës me familjen tonë?!

Ndjenjat e respektit dhe të mirënjohjes për të na imponuan që të ishim pjesë e kortezhit të gjatë në ditën e përcjelljes së tij për në banesën e fundit në Tiranë. Ai dhe gjithë familja e tij e meritonte edhe nderimin e familjes së Xhemal Ballukut.

Kur erdhën ndryshimet demokratike në Shqipëri, disa komshinj tanë në Tiranë, na rekomanduan që të hiqnim nga porta e shtëpisë pllakën përkujtimore si bazë e Luftës  Antifashiste. Të gjithë ne si familje nuk mund ta ngatërronim regjimin komunist me lëvizjen nacionalçlirimtare. Prandaj pllaka vazhdon edhe sot e kësaj dite te porta. Ajo dëshmon se pjesë e kontributit të familjes sonë gjatë luftës është edhe gjaku që dha xhaxhai ynë Kasem Balluku, që fatkeqësisht u masakrua nga gjermanët në Prishtinë.

Duke qenë se si familje e ndjejmë veten edhe nga Vranishti, dëshirojmë që banorët e këtij  fshati me tradita, të cilët mbajtën në tokën e tyre për rreth tre dekada edhe trupin e Beqir Ballukut, të përcjellin veçse mesazhe dashurie e respekti ndaj çdo vlere të trashëguar ndër breza.

 

Skënder Balluku

Vera Balluku

Luiza Balluku

Ariana Balluku

March 23, 2016 10:36
Komento

40 Komente

  1. dhori March 23, 11:01

    Nuk ju njoh, por nga sjellja qe shfaqni ne kete shkrim jeni familje fisnike dhe atdhetare.

    Reply to this comment
    • elio March 23, 20:48

      Babai im vranishot kishte eperor ne ministri edhe ballukun edhe petrit dumen. Nuk reshti gjithe jeten duke na folur mire per ta…

      Reply to this comment
  2. Nazim March 23, 11:11

    Bravo,

    Nje shkrim i shkruar me zemer dhe dashuri per Vranishtin.

    Megjithate emrin e personit per te cilin shkruani duhet ta kishit permendur. Njerez qe nuk i kane lexuar artikujt e tjere mbi kete ceshtje nuk mund ta gjejne, apo marrin me mend.

    Respekt!

    Reply to this comment
  3. sinan hibro March 23, 11:15

    Nderim dhe respekt per keta njerez fisnik qe i thone gjerat ashtu si ishin…edhe per ne vlonjatet /dukatasit , vranishjotet ne shumice jane njerez te nderuar …

    Reply to this comment
  4. Ylli Polovina March 23, 11:27

    Komunikim publik me shume dinjitet. Emri i bamiresit duhej cituar, ndryshe cel shteg per dyshime rreth integritetit te tij te plote. Ballukèt gjithnjè jane kujtuar mes shqiptareve si njeres te mire. Te nderuar qofshin!

    Reply to this comment
  5. tomsojeri March 23, 12:07

    Kam pasur rastin te njoh djalin e Beqir Ballukut (Clirimin) nje djal i perkryer ai dhe ter ajo familje ! Ky shkrim prekes tregon ate cka jan e te vjen vertet keq per ate cka hoqen

    Reply to this comment
  6. Lumi Vlores March 23, 12:14

    Bardhosh Micin e njeh jo vetem Vranishti,por gjithe Krahina e Lumit te Vlores.Njeri pa vlera,pa dinjitet dhe i pabese.Lereni ate ne mjerimin e tij,te vazhdoje te hedhe balte nga faqet e gazetes Serbe ne Tirane me emrin “Rilindja Demokratike”.Balta e tij nuk ndryshon dot aspak luften Nacional Clirimtare me vlera te arta te Vranishtit,Laberise dhe mbare Kombit Shqiptar.Ai le te vazhdoje te shkruaje fjale te mira per Nazistet bujare dhe me vlera te Adolf Hitlerit.Nazistet paqesore,te mire,te kulturuar,meshirues dhe aspak agresiv!!Le te vazhdoje te haje turpin me buke.Thjesht e injorni dhe distancohuni prej tij.Nderim dhe Respekte familjes Balluku.

    Reply to this comment
  7. Bashkim Canodemaj March 23, 12:43

    Ky shkrim më ktheu mbrapa në kujtime të asaj kohe. E kam lexuar dhe intervistën e Xhemal Ballukut dhënë Duro Mustafait dhe pashë pas dhjetra vitesh se sa lartë qëndronte burrëria e tij dhe fisnikëria e tij, por edhe e gjithë familjes së tij. Isha djalë i ri atëhere, agronom dhe në momentet e ardhjes së Familjes së Xhemalit në Vranisht, kisha dhe detyrën e përgjegjësit të sektorit. Ishin njerëz tê mrekullushëm, por ishin dhe të hutuar nga ngjarja që u kishte ndodhur sepse i kishin prurë në një vënd të panjohur fare pêr ta. Kur ata e panê se vranishtiotët nuk i dallonin nga vetja e tyre në punë , nê shoqëri, në shtëpinë e kulturës e kudo, ata filluan të ambjentohen e qetësohen dhe jeta e tyre u shkri bashkë me të gjithë njerëzit. Nuk e di pse nuk e përmëndin emrin e vranishtiotit që i ka mbeshtetur këtu, ashtu si gjithë bashkêfshatarët e tjerê që ishte Maman Saliu, i biri heroit të Popullit Kapedan Sali Vranishti, luftëtar i -20-ës, qe kushdo në krahinë e gjithë vëndin ja dinë kontributin e tij patriotik e atdhetar, po tregoj vetëm një episod të shkurtër të kësaj familje. Ishte darkë dhe unë po bëja mbledhjen e shtabit të sektorit Vranisht. Jashtë derës së zyrës, në shi, tek rrapi, rrinte dhe më priste babai ketyre fëmijëve (të atëhershëm) , Xhemali. Mbaroi mbledhja dhe të gjithë u larguan, ndërsa unë dal i fundit nga zyra. Xhemali me urtësinê e tij, nên shiun që po binte më drejtohet: shoku përgjegjës, kam një problemë shumê të madh. Shtëpia ku banojmë çfare bie jashtë , bie brënda dhe s’kemi se si të bëjmë, por me drojtje ama. U ndjeva ngushtë, po ashtu ndjeva keqardhje, por ishte një punë që duhej zgjidhur urgjentë, bile të nesërmen. Ik në shtëpi, i themë, Xhemal, se nesër do marrë dhe kryetarin e këshillit, Cerçiz Shkurtin dhe do të vijë të shikoj gjëndjen në shtëpi. U ndie i lumtur, se akoma nuk e besonte se mund të ndihmohej kaq lehtë, nga gjëma që e kishte gjetur. Në mëngjez, takoj Cerçizin, i parashtroj gjëndjen dhe vendosëm menjëherë të shkonim të dy tek shtëpia. E dija që Cerçizi ishte më human se unë, prandaj i dhashë me siguri fjalën Xhemalit në darkë. Kur shkuam tek shtëpia gjetëm vetëm nënën e këtyre që shkruajnë më lartë se këta ishin të gjithë në punë. Sa hymë brënda, e ëma na priti me shumë dashuri dhe nuk priti që të sqaroheshim, por hap sirtarin e nje komoni të madh dhe na nxjerr e tregon dokumenta qe ishte familje deshmori bashkë me dekoratat e Presidiumit te Kuvëndit Popullor. E qetësuam dhe i thamë se cilat ishin shqetësimet e shtëpisë. Ajo na nxori dy goda konjak. Ata ishin në një dhome të gjithë, plus plaçkën që e kishin sjellë nga Tirana, bile edhe një biçikletë ishte brënda. Shtëpia jo vetëm pikonte, por ata flinin mbi njëri tjetrin në darkë kur ktheheshin nga puna e kooperativës. Mos u mërzitë, i thamë nënës së shtëpisë, se do ta rregullojmë, por dhe do tu zgjerojmë dhe të nesërmen i zgjeruam edhe me një dhomë tjetër që i përkiste çerdhes së fshatit, po ashtu urdhërova Asim Kananin, brigadierin e ndërtimit, e dërgoi ustallarët dhe e riparuan shtëpinë. Më ka ngelë në kujtesë ajo grua fisnike, por aq e drojtur, ai Xhemal aq i respektueshëm e inteligjent, por edhe ato vajza tiranase me arësim të lartë që punonin në brigaden e I me brigadier Halit Llojin, e kur ktheheshin në darkë ngarkoheshin me shkarpa njësoj si vranishtiotet, po edhe Skenderi, inxhinieri mekanik që aty mund të punonte vetëm në kovaçanë se makineri te tjera nuk kish. Mua më bëhet zemra mal për bashkëfshatarët e mi vranishtiotë që në pjesën e madhe të tyre kam edhe gjak me ta, por ndijej më shumë krenari kur këtë e thonë ca të tjerë që e quajnë veten me të drejtë vranishtiotë, pavarësisht se nga erdhën e pse erdhën. I falenderoj nga zemra nga larg pjesëtarët e familjes Balluku. Vranishti ky ka qënë, ky është dhe ky do të jetë: krenari për brezat.
    Bashkim Canodemaj

    Reply to this comment
    • Jaho Lunxheria March 23, 15:30

      Respekte Bashkim per te vertetat qe thua. Vranishti ka qene dhe do jete nje nga trevat e miresise, bujarise dhe atdhedashurise.

      Reply to this comment
    • Lion March 23, 16:33

      Bravo! Koment realist!

      Reply to this comment
    • "Horri i Bulevardit" March 23, 17:09

      Me vjen mire zoti Cenodemaj, qe jep nje pershkrim te respektuar, per familjen Balluku.
      Familja Balluku edhe kur ishte ne pushtet, nuk tregoi asnjehere fodullekun, qe tek pushtetaret e tjere, ishte me shumice.
      Njerez te urte, sic jane tironcit dhe panvaresisht katastrofes familjare, ku koha i hodhi, perseri ata u priten dhe u respektuan, nga vrashnjotet.
      Xhest qe duket shume i vogel, por qe jep mesazhin e madh dhe nderon bashkefshataret tuaj.
      Respekt per ate popull.

      Reply to this comment
    • Kur flasim per Njerez dhe Sisteme March 23, 17:45

      Mire o Bashkim mire, ashtu te takon te flaseç, por edhe aq bukur sa ç’e vizaton ti, nuk ishte dot atehere, apo jo?! Edhe ne qe bilbilosim sot si njerez te lire, mahere kishim frike nga njeri tjetri. Mund te ishim njerez te mire, sic i tregojme vranishjotet, por ishte e lige ideologjia…ajo na bente te ligje, edhe me njeri tjetrin, jo me me “armiqte” e popullit si Balluket…
      Xhemali i gjore ishte viktime e kthjellet, dhe dekoratat i kishte dhene po ai pushtet, vertete qe ishte :I Yni:, por a nuk te kujtohet ndonje rast kur kishit te beint me ndonje “armik” te vertete?! A mund te tregohehsit edhe me ta, po kaq njerezore sa me Xhemalin?!
      Ta thote vellai: Jo. Nuk silleshit dot keshtu, se ngrihej komunisti tjeter ne org baze dhe te nxirrte se ti dobesoje luften e klasave dhe…e dije ti ç’i gjente te tute bashke me ty…Kete duhet ta thoni ju, te gjithe ne duhet ta themi, se paku sot.
      Ylli Polovina mund te besohet kur flet per Balluket, me syrin e tij. Une vete kam njohur Balluke ne Selenice te vlores. kam punuar me Vladimir Ballukun e shkrete, ne miniere. Ladi punonte kokeulur, sic e kishte zene halli pa hall, se tashme e themi ne qe Beqiri asnje armiqesi s’kishte me pushtetin e kohes, perkundrazi, ishte pjese e asaj kohe. Por nese ata qe ngriten e sajuan ate lloj pushteti qe tashme ne te gjithe e quajme diktature, ç’kusur kishin femijet e tyre? Ç’kusur kishte Ladi e Agroni e Clirimi e motra e tyre, sic edhe Sokol Ngjela, ndjese paste dhe e motra e te tjeret si ta? Ladi punonte si makine nentoke. Por …e zuri plani per rritjen e numrit te arrestuarve dhe si djale i Beqir Ballukut, e arrestuan. Kam qene i pranishem aty. Ia vune hekurat ne vend, dhe e degjova me veshet e mi: “Cfare kam bere une?”
      “Çfare ka bere qeni?” ia pat njeri nga ne te nentokes. Askush nuk e detyroi, te shprehej ne kete menyre, te gezohej per dhimbjen e lendimin e shpirtit te tjetrit, por ja qe ndodhi, Bashkim…
      Me vone morem vesh se ne gjyq i kishin sajuar ca deshmitare, prej nesh, po, po Bashkim Canodemaj. Me beso, ishin prej nesh. Nuk them dot se kishin shkak ta ureenin Ladin (apo Sokolin apo te tjeret fatkeq) por kjo ishte klima. Behej i lige njeriu prej ligesise se regjimit. Dhe kete duhet ta themi, se paku sot. Nuk ka qene aq lehte te ishe njeri…
      Kam njohur edhe Arben Saliun, djalin e Maman Saliut, nipin e njerit prej atyre qe kerkuan lirine e Vlores. Njeri i drejte, trim dhe krenar per origjinen e tij. Njeri i ndershem i biri, dhe nga ato qe kam degjuar, jam i prirre t’i besoj fjalet e mira per atin e Benit.
      Ishte kohe e veshtire, dhe Maman Saliu kush e di perse, e la Tiranen dhe shkoi kryetar kooperative ne Vranisht, nese nuk gaboj une. Ky ishte idealizem, qarte fare, por ç’kusur kishin femijet e tij te beheshin bashkevuajtes te asaj varferie fshati qe solli kooperativa e asaj kohe?!!!
      Absolutisht, mbeten njerez te mire, jo pak prej komunisteve te asaj kohe mbeten te tille, duke vuajtur po aq, ne mos me teper se ata qe e kishin ndonje “klecke” ne biografi…Por mes tyre ka pasur edhe ndoca qe ia nxinin jeten gjitonit, bashkefshatarit, ore edhe femijeve te vete ua nxinin jeten! Verberia ndaj ideologjise dhe dhunes prej lart, shkonte deri atje sa ata nuk i harron dot kush…
      Ishte pune njeriu, individi, por prape, them se ai regjim ishte aq i lige sa te mbeteshe njeri i mire, nuk ishte aq kollaj…
      As sot nuk eshte kollaj, me beso. Arben Saliu, me sa di une, vazhdon te mbetet njeri i drejte, me kuirajo dhe i ndershem, dhe vetiu mendja te shkon te origjina.

      Reply to this comment
      • Beobachter March 23, 23:35

        Patjeter qe esht fjala per kte NJERI, BURR, PATRIOT, LUFTETAR,FISNIK, TE MENCEM, LARGPAMES, HUMANITAR….ect……MAMAN SALIU.

        Reply to this comment
    • Besnik Canaj March 24, 21:03

      Familje e larte e nderuar dhe e respektuar,qe diten e pare kur erdhen ne Vranisht i treguan keto vlera ndaj ruaj respekt per kete familje te pa fjale,kam punuar bashke ma ta dhe i njoh shume mire te thjeshte te urte dhe te dashur me te gjithe.Per familjen e Xhemal Ballukut sa me shume te shkuash aq me shume te shtohet respekti per ta,Vranishnjotet keta jane dhe keta do te mbeten ne breza te drejte,humane dhe te beses per kedo qe ju hap zemren….dhe te ashper e te eger per ata qe mundohen ti hedhin balte.

      Reply to this comment
  8. Haaaaa March 23, 15:24

    O Bashkim!
    A ke me per te thene per Belul Gjeraqinen ?

    Reply to this comment
  9. Claus March 23, 15:39

    Ore c`eshte keshtu me Vranishtin qe po na behet si Stalingradi, a thua se ne Vranisht na qenka vendosur fati i Luftes se Dyte Boterore!
    Cdo jave historiku Vranishtit na eshte bere si ai filmi “Kur zbardhi nje dite” qe na shfaqej ne televeizionin shqiptar cdo te diel.
    Meqe ra fjala tek ai film me nota humori dy skena me kane mbetur nder mend se sigurisht gati sa nuk e mesuam permendesh.
    Ka qene nje skene kur pasagjeri-ballist ne ato kamion kur transportohej arme te fshehura ne miell, pas atij urdheri qe i dha shoferit “Mbaje ore se me shpetoi” mbeti me ushkurre ne duar se ai shofer (artisti Demir Hyskja) e la ne mes te rruges pa e marre me me vete. Pas saj u shfaq nje skene akome me me humor, kur ballistet vodhen disa thase me miell dhe nga gezimi filluan te hidhni topa mielli ne surratet e njeri-tjetrin. “Po ky qenka miell moreeee…” u be ate kohe batuta e kohes.
    E cuditshme eshte qe ne to filma te asaj kohe ballistet kishin dialekt lab! Dhe pa baze nuk ka qene. Po hajde, nje dialekt ata do te kishin. Tani ne teme:
    Ne kete histori lexova edhe shkrimin qe hapi aq shume pete lekrori ne kete histori qe ka mbetur tashme “ne analet e luftes se dyte boterore” ku shkruhej se ata 10 gjermane ishin ulur per pak pushim dhe per te ngerene buke, kur nga pusite e rrenxave te Vranishtit kerciti pushka dhe i vrane. Dhe per cfare? Per ca kepuce dhe kapota!!!! Natyrisht ne Vranisht ishte ftohte, por dhe hajdutllekun e kane patur cilesi. Te them te drejten me bindi ai shkrim, se kur te vrasin dhe te vjedhin sot, atehere perse nuk na paskan vjedhur dhe grabitur atehere? Shembuj ka shume dhe per kete nuk eshte nevoja te shkruaj,
    Eh c`ka dashur gjermani ne gerxhet e Vranishtit ato dite vjeshte kur u ulen per nje cope pushimi ne ato lendina ne mes te maleve? Por ja qe kishin kapota, kepuce dhe cizme te mira, per te cilat lane koken ne ato gerxhe. Qe do te bente masaker, kjo merrej me mend, ashtu sic ka bere dhe turku dhe ndonje pushtues tjeter ne ate vend dhe vende te tjera, por ja qe tani ate “pabesi” qe dhe vete regjimi i Enver Hoxhes nuk e zinte ne goje, sot po na del tre here ne jave tek “Dita” si masaker e papare ne Europe!
    Nuk e kuptoj edhe kete reaksion te familjes Balluku ne kete shkrim se nuk ka aspak lidhje me ate debat qe eshte hapur nga vete vranishtjotet?
    Qe kane qene burra te mire? Hajde ta pranojme. Qe kane qene shirtmire dhe zemergjere? Ketu mund te diskutojme dhe gjate bile.
    Vranishti i ka dhene regjimit te Hoxhes nje aradhe te tere nizamesh qe sherbenin ne organet me te egra te diktatures fshat i cili mbushi me “besniket” e saj ministrite perballe njera-tjetres ne te hyre te bulevardit. Po cuan edhe disa neper ambasada ku njeri nga vranishtjotet u be teper i njohur. Emri nuk me kujtohet, por me duket se quhej Januz a ku ta di une.

    Nuk e di se perse familja Balluku deshiron te vendose vulen e “pafajesise” dhe te zemergjeresise mbi kete fshat, kur eshtrat e Beqir Ballukut, Petrit Dumes dhe Hito Cakos pas pushkatimit u varrosen po ne Vranisht.
    Ti pushkatosh ne Linze dhe ti cosh kufomat pikerisht ne Vranisht eshte teper e cuditshme.
    Po perse e beri Kadri Hazbiu kete?
    Ndoshta kerkonte ti linte ne duar te sigurta atje ne Vranisht. Atje ato eshtra ishin me te sigurta se kudo tjeter se ruajtja ishte ne shkallen me te larte. Pothuaj quheshin te zhdukur. Vranishti ishte si gjithmone vigjilent ndaj cdo vizitori!
    Per ti mbjelle Vranishti lule atyre mbi varre nuk besoj se i dergoi Hazbiu.
    Ka qene sigurisht arsye tjeter.

    Reply to this comment
    • arbereshi March 24, 05:43

      Cesht ajo miter qe ka sajuar nje moster te tille, me nje mendje perverse egzemplare i quajtur CLAUS

      Reply to this comment
    • ardi March 24, 18:42

      Calus je vertet per keqardhje, vetem shqiptaret jane per ty te keqinj, por harron se edhe grekq*rat ate pune benin se u njohin, mos e quani veten shume te ditur, se as historine tuaj nuk e dini sic duhet, jeni bere me keq se turqit. Ms u bej xheloz edhe per luftrat qe kemi bere ne, madje as per luften tialo-greke ku perseri me te shumtet ishin arvanit se te jete per ju greket vishnin tanga. Bej edhe ndonje roman tjeter me ato qe te karakterizon, urrejtje per cdo gje te bukur shqiptare.

      Reply to this comment
  10. IP March 23, 18:08

    Claus, ben mire te ndryshosh emrin dhe ta besh Balta, te shkon me mire, sepse I hedh balten me te piste nje populli te nje fshati te atdheut tend (ne se ke atdhe Shqiperine) dhe del na mbron e justifikon pushtuesit e ketij vendi. Te pelqen a nuk te pelqen ty, dhe te tjereve si ty, pjesa me e madhe e ketij populli perfshire Vranishtiotet, familjen Balluku e shume e shume te tjere u ngriten me arme ne dore per clirimin e atdheut te tyre, sepse jane dhe ishin atdhetare dhe s’mund t’i nenshtroheshin atyre qe shkelen kete vend me ato cizmet e reja dhe kapotat qe permend ti pa pike turpi. Si duket ti je pjella e atyre qe ne krah te gjermaneve I dogjen, I vrane, I vodhen, I perbuzen keta fshatare te thjeshte me zemer te madhe dhe sot s’pushoni se ju hedhuri balte luftetareve te nderit. I mjeri ti. Familja Balluku luftoi e tera kunder okupatoreve, jetuan e punuan me nder gjate komunizmit, I kam ketu ne emigracion ku punojne e jetojne me djersen e ballit dhe rritin e edukojne me dinjitet femijet e tyre dhe nuk merren me poshtersi tradhtaresh dhe kuislingesh si puna jote. Hidhni balte sa te doni mbi pjesen me te mire te ketij populli, shani e shpifni. Qiejte e paster s’kane frike nga rrufete. Puna dhe lufta me nder nuk humbet nga lehes si ti me kompani. ju vazhdoni te mbuloni vehten me turp

    Reply to this comment
  11. Bashkim Canodemaj March 23, 18:57

    Një replikë për të mos bërê më replikë me njerëz qê s’kanë kurajon të venë emrin e tyre: Unë komentova rreth shkrimit të mesipërm të shkruajtur nga Familja e Xhemal Ballukut si një njohës në kohë dhe pjestar në ngjarje si dhe per bashkëfshataret e mi dhe fshatin tim për zakonet dhe traditat të cilat i vlerësoj shumë dhe e ndiej veten krenar për te dhe bijtë e bijat e tij. Besoj se nuk kam prekur në asnjë vënd të mirat apo të këqiat e atij sistemi. Këtë u a lë njerzëve specialistë që e kanë përcaktuar dhe e përcaktojnë, por për Vranishtin mund të flasë sa të kemë frymën dhe mund të përballem me cilindo, brënda apo jashtë fshatit. Qejfëllinjtë e komenteve jo serioze, le të bëjnë punën e tyre në emër të lirisê, është portofoli tyre që nuk u hynë njeri në pjesë. Do tu lutesha disa që të vënë logjikën mbi ndjenjat kur diskutojmë për çështje serioze, atyre që nuk u pëlqen, le të ndërojnë kanalin. Ju faliminderit –

    Reply to this comment
  12. pp March 23, 19:32

    Lad balluku. Nje super djale kur lozte futboll. Vinte ne kombinat dhe lozte futboll. Kue e merte uria hante buke mistri thate me cunat e komvinatit.
    E bija e beqirit u interrnua ne mirdite. I shoqi fisnik nuk e ndau edhe pse mund ta bente. Njerezit me te eespektuar ne mirdite

    Reply to this comment
  13. the great.. March 23, 20:05

    per Clausin 1,2 dhe ate te djeshmin:
    I nderuar po befason shume me keto qe shkruan.
    E fillojme me komentin e djeshem.
    Per aresye kortezie ne komentin e te ndjerit Sofo ne kundershtim me moralin ne ngjarje funebre ju u shfaqet Kondrapedal.
    -Ne komentet tuaja shfaqeni teper agersiv me “operativet qe rrinin me xhakete ne 42 grade ne vape” pra as me shume dhe as me pak i ndjeri Sofo ( qe kam shume respekt per tre vellezerit apostoli dhe benin e Madh) ishte nga xhaket-mbajtesit e veres nxehte..
    -Shfaqni agersivitet kafshesh kur behet fjale per pushtetin popullor te enverhoxhes( qe ishte diktature per armiqte e kombit edhe pse pati tejkalime)pra as me shume dhe as me pak te tre vellezerit Duka kane mbajtur nje qendrim shembellor ne lidhje me xhaxhin dhe nuk bene si doktor Salibisha qe i fshinte bythen andi bushatit..ose kadareja qe i merte ere menstruacjoneve te nexhit.
    Kurse idiotizmin tuaj te shkelqyer e keni kur si ndonje “hero i hehstur i verave te celsit” na paske zbuluar se i ndjeri Sofo qenka Alban Kosova dhe paska shpartalluar Berishin..pra kush ju autorizon ju te zbuloni keto “sekrete”..qe te tregoni se jeni i “brendshemi” i ketyre puneve…se dhe Nikollehsi me Frrok cupin kane bere lufte te vertete me sali bishen..por i lepine me vone putrat e tij te pergjakura.
    —————
    Kalojme ne Temen e Vranishtit:
    Qe kur ra Salehu i Berishajve nga pushteti ne qershor 2013..faqet e gazetave shqiptare filluan dhe u mbushen me “krimet e diktatures” per te mbuluar super krimet e monstratures berishiane..bile muajt e funidi gazeta Dita dhe Tema sa mbaronin me Hysniun nja 10 dossier..filluan me Mehmetin pastal luften heroike te Kadarese qe mundi nexhmijen 100 vjecare dhe keshtu me rradhe..
    CFARE I DJEG “CALAUSIT “TONE ??
    ne fakt te gjitha komentet ishin pozitive per famijen Balluku dhe mikpritjen e fshatit.Kjo familje dinjitoze edhe atehere dhe tani shikojne punen e tyre dhe nuk merren me llafe si MONSTRAT LUBONJA & NGJALA..qe hare del Luli apo Luja ja fut nje pordhe dalin dhe keta e qelbin me fenden e tyre.
    Ky Clausi yne eshte nje tifoz i madh i Lubonjes..qe ky i fundit si i jati jane perverse..Sa per dijeni..i jati Tosit ne 48′ ka vrare duke ngrene buke 6 malsore ne PUKE duke ngrene buke ..edhe pse ? vetem se qeshnin ku po drekoseshin Imagjinoni sa ‘ARMIQ’ benin ca tipa te dhjere si Todi,,qe ja linin kopilin gjithmone enverit.
    —————
    Bie dakort qe keto Tema duhet te mbyllen se jane te shekullit kaluar..50 vjet me pare..Por pse botohen dhe “perleshen” njerzit per te kaluaren ?
    Thjesht per te mbuluar kataklizmone e sotme..cfare tmerresh po ndegjojme dite e fundit:
    -Janullatusi i Clausit eshte duke ngordhur dhe greket kane caktuar perseri kolonelin e tyre..kurse shqiptaret me me BALLUKUN..
    -Lul KRIMINELI takohet me sillogjet greke UTRA-antishqiptare ne USA..hapur fare dhe ne meremi me Eqermet e hysniut
    cfare duhet te ndodhe me ate vend qe te quhet jo vetem i pushtuar por i pshurruar…

    Reply to this comment
    • ardi March 24, 18:51

      “Ky Clausi yne eshte nje tifoz i madh i Lubonjes..qe ky i fundit si i jati jane perverse”-sakte e ke kapur, cfare medon se nje BQ grek do te pelqeje me teper pervec ata qe sillen si perverta ashtu si edhe ata?

      Reply to this comment
    • Jaho Lunxheria March 24, 19:06

      @the great…Te falenderoj per komentin, You are “the greatest”

      Reply to this comment
    • ari June 17, 08:58

      ti ne qenef stalini paske lindur dhe ke ngecur ne qenef rame.derra komunist jeni te gjith.ata qe ju bashkuan rusve dhe serbve si enveri,ramizi,kristaq rama myslim peza.alfred e dashamir,gjelil gjona e ilir beqir balluka etj jeni vrases te kombit.kesi njerz vetem qenefi rus mund te prodhoj ku hyn dhe ti the great.ju lindet te till gjakpires po vazhdoni dhe tssh me frroka,ndoka,prenga,rosha gjelila e shullaza balila e tahira.u pisat e nens rrac e felliqur ju komunistet.

      Reply to this comment
  14. nikaja March 23, 20:19

    finiku ku do qe ta cosh mbetet fisnik une personalisht kam njohur ALI ballukun i internuar ne ballesh inxhinjer ne kombinatin e frutave BALLsh koke ulur dilte ne ballesh vetem per te bler cigare vera e prodhuar nga ALI BALLUKU ne vitet 78-79 zuri vendin e dyte ne shqiperi nuk i dhane vendin e pare se ishte nipi i BEQIRIT

    Reply to this comment
  15. Tomor Labi March 24, 09:40

    po ngjallet komunizmi, taksirat tja shtypim koken edhe nje here, pa lini denglat o ‘ trimat partise’

    Reply to this comment
    • elez zeherraj March 24, 14:47

      o morri Labit

      Komunizem kurre nuk ka patur ne shqiperi…biles dhe Karl Marksi te zgjohej dhe te shihte cfare komunizmi ishte ndertuar ne Shqiperi do te vriste veten..

      Pra ne Shqiperi u ndertua nje pushtet popullor qe per here te pare ne histori..pushtetin e mori vegjelia dhe shkak u be L2B dhe jo reagimi evolucjonal

      Ai lloj sistemi pranohet nga te gjithe se ra vete nga kushtet politike-shoqerore…pra nuk e rruzuat ju to morrat e Tropojes.

      Per culture massive meso se si ja shtypet koken “komunizmit” ju tropojanete e saliqenit dhe azem hajdarkaradyzenit.

      Enver Hoxha e vizitoi dy herë Tropojën. Vizita e parë më 5-7 shtator 1952 dhe e dyta më 30 maj 1970. Kam qënë pjesëmarrës në të dy takimet. Në shtatorin e vitit 51 isha 11 vjeç. Atë ditë zbrita nga bjeshka. Në shtëpi gjeta hallën dhe xhaxhain e vogël. Gjyshi, babai e dy xhaxhallarët e mëdhenj nuk ishin në shtëpi. Kishin shkuar në Kolgecaj (Bajram Curri) për të pritur Enver Hoxhën. Halla dhe xhaxhai i vogël kishin marrur porosi, që mos të më linin të ikja nga shtëpia. Unë bëra ç’bëra, u humba nga sytë dhe pa marrë asgjë parasysh me shpejtësi të erës u zhduka. Ecja me vrap. Gjithë njerëzit kishin ikur.

      Mbarimi i ditës po afrohej. Vetmia më bënte të më rrahte zemra. Arrita në Okol (livadh i madh). Aty ku rruga bashkohej me rrugë të tjera. Aty takova vargun e parë të njerëzve që ecnin me të shpejtë për të qenë në momentet e ardhjes së Enver Hoxhës. Përsëri vazhdoja të ecja me të shpejtë. Pas lija, njëri pas tjetrit grupet e tjera. Aq të shumtë ishin njerëzit që lëviznin gjatë asaj rruge, sa mezi depërtoja për t’i lënë pas. Makinat vinin njëra pas tjetrës. Vargut të njerëzve nuk i shihej as kreu as fundi. Të gjithë, duke biseduar me njëri-tjetrin, shikonin makinat për të parë atë që mbante Enver Hoxhën.

      Njëri thoshte se vjen me satë (autobus), tjetri thoshte se vjen me veturë, dikush tjetër thoshte se vjen me makinë ushtarake. Të gjithë prisnin me padurim që të shihnin Enver Hoxhën. Muzgu nuk kishte rënë akoma. Vendi ishte ishte mbushur plot e përplot me njerëz. Brohoritjet “Enver Hoxha”. këngët e vallet dëgjoheshin në çdo skaj të vendit të mbushur me njerëz. Në atë entuziazëm të papërshkuar, një makinë ndalet në hyrje të qytetit, që sapo kishte lindur. Dikush i hapi derën. Për një moment, etja e dëshira për të parë kush po del nga ajo makinë, e ndërpreu entuziazmin. Nji burrë shtatlartë, me shpatulla të gjera e me fytyrë tërë gaz ngriti duart lart, eci përmes turmës, duke shtërnguar duart sa me njërin sa me tjetrin, sa në një krah sa në krahun tjetër, duke përshëndetur gjithë të pranishmit. Brohoritjet, oshëtimat e tupanëve, këngët e vallet pa mbarim e bënë Enver Hoxhën, që të ndalej disa herë në mes të atij populli plot entuziazëm. Turma me Enver Hoxhën në mes mezi ecte përpara. U afruan te Shtëpia e Pritjes .

      Shoqëruesit mezi mundën të shkëpusnin Enver Hoxhën. Festa me këngë, valle e brohoritje vazhdoi deri në orët e vona të natës. Në Shtëpinë e Pritjes vazhdonte takimi mirëpritës. Në atë takim të mirëorganizuar merrnin pjesë autoritetet e rrethit, veteranë të luftës, ish-partizanë e partizane, nëpunës e aktivistë shoqërorë të dalluar, baballarë e nëna dëshmorësh, patriotë e mbështetës të luftës. Aty ishte edhe xhaxhai im, Ram Fazlia. Sipas Ramës, në atë ceremoni aq të ngrohtë e aq entuziaste u proçedua: “Arif Gashi, ishsekretar i parë i partisë për Tropojën në fjalën përshëndetëse, në emer të të gjithë popullit, i shprehu Enver Hoxhës, mirënjohjen dhe falenderimin për nderin e respektin, që ai po i bënte Tropojës e popullit të saj. Sekretari i partisë e siguroi Enver Hoxhën se Partia dhe ai në Tropojë, kurdoherë e në çdo situatë, kanë për të gjetur një popull besnik, nji popull të vendosur, nji popull që fjalën e dhënë s’di ta bëjë dysh.

      Në mes brohoritjeve e mori fjalën Enver Hoxha që shprehu kënaqësinë që ndodhet në mes të popullit të Tropojës, si dhe për pritjen shumë të ngrohtë që iu rezervua. Ai theksoi meritat historike të popullit të malësisë së Gjakovës, në luftë fyt për fyt me pushtuesit turq, serbo- malazezë, austriak e nazi-fshistë, theksoi arritjet e Shqipërisë gjatë tetë viteve çlirim si dhe perspektivat që i kanë çelur asaj planet 5vjeçare. Në vazhdim ai foli për miqtë e shumtë, duke veçuar Bashkimin Sovjetik e Stalinin e madh. Enver Hoxha ishte dhe psikolog. Ai i kuptonte njerëzit në shikim, në të folur, në lëvizje e në qëndërim. Afër mbarimit të fjalës ai iu drejtua të gjthë pjesëmarrësve. “E shoh se ju keni një shqetësim. Ju doni të dini se si është çështja e dy prej bijve të Tropojës, Zenel Bardhit e Beqir Ndout. Po jua shpjegoj. Zenel Bardhin, për merita lufte dhe aftësi organizuese dhe drejtuese, pas luftës e caktuam sekretar partie në vendin e vet. Për punë të mirë e bëmë dhe zv/ministër. Në atë detyrë shfaqi arrogancë, duke kundërshtuar dhe përçmuar ministrin. Më vonë mora vesh se Zeneli ishte fejuar me një vajzë nga Gjirokastëra, të cilës unë ia njihja familjen dhe të afërmit. Nga përbërësit e asaj familjeje, gjashtë prej tyre qenë në papajtueshmëri të plotë me pushtetin popullor dhe jetojnë në arrati.

      E thirra unë përsonalisht në zyrën time. I thashëë këto fjalë: -Zenel, e njeh atë vajzë me të cilën je fejuar? -Po, mu përgjigj. -I thashë-Sikur të isha duke kërkuar që të fejohesha me ndonjë vajzë nga Tropoja së pari do të të pyesja ty. Ju pse nuk më pyetët mua apo ndonjë shok tjetër që ka dijeni për atë vajzë e familjen e saj? Përsëri m’u përgjigj se dashuria nuk pyet për ato gjëra. Edhe Beqir Ndoun pas luftës e caktuam komandant qarku. Nga andej e ngritëm në përgjegjësi si zv/drejtor i drejtorisë politike në ushtri e pastaj zv/ministër të Brendshëm. Nji natë para se Sali Omeni të vriste vetën, Beqiri qëndroi me të tërë natën. Të dhënat për atë vrasje dhe shkaqet pse ndodhi, askush më mirë se Beqiri nuk mund t’i dinte. E thirrëm që të na e thoshte të vërtetën, të cilën na e fshehu, sepse u tregua frikacak. Tani për hatrin tuaj, të popullit të Tropojës ne do u japim dorën edhe një herë, por nëse ata, dorën tonë nuk e mirëkuptojnë , nuk na mbetet gjë tjetër veçse t’i kapim për supesh, t’u vëmë shqelmin në gjoks e t’i hedhim në humnerë”-u shpreh Enver Hoxha.

      Takimi emocionues me Sylejman Abaz Ndreun

      Në atë takim, thoshte Rama, folën shumë pjesmarrës, por ajo që elektrizoi gjithë pjesmarrësit ishte ngritja në këmbë e Sylejman Abaz Ndreut nga Selimajt e Gegysenit. Kur Enver Hoxha mbaroi fjalën e tij, duke falenderuar të pranishmit si dhe gjithë popullin e Tropojës për pritjen e ngrohtë që iu bë, Sylejmani, duke u mbështetur mbi shtagën (bastunin) e tij, ngrihet në këmbë dhe me kokën lart e me zë të fortë i drejtohet Enver Hoxhës : ”Bab mbaje kokën lart para armiqve e aleatëve se gjithë këtë popull që i pe i ke me vete e mos u tut (frikëso) prej askujt , se kurrkush nuk mundet me na ba gja”.

      Po kush ishte Sylejman Abaz Ndreu? Ishte një ndër burrat e njohur të Gegysenit, si dhe babai i dëshmorit Uk Sylejman Ndreu, partizan i brigadës së 25-të Sulmuese, që u bë fli me disa dhjetëra partizanë të tjerë në luftë për çlirimin e Kosovës. Fjalët e Sylejmanit e emocionuan Enver Hoxhën. Ai ngrihet nga vendi ku ishte ulur e shkon drejt Sylejmanit, e përqafon si djali babanë, e merr për dore, e ul pranë vetes deri sa përfundon takimi. Sylejmani kishte mbushur të shtëdhjetat. Vuajtjet e jetës si dhe azma kronike që e shoqëronte ia kishin shteruar forcat. Enver Hoxha , që nga ai moment e derisa Sylejmani mbylli sytë, u bë djalë e shkuar djalit për të.

      Me Enver Hoxhën, pranë lapidarit të Bajram Currit

      Interesimi i udhëheqësit komunist për jetën intime të heroit që u vra nga xhandarët e Zogut në mars 1925

      Mbas Kollatës, atje ku gjendet lapidari i i Bajram Currit, përballë kikave të Dragobisë, poshtë të cilave kalon rruga e makinës, u dëgjua nji oshtimë motorri. Në shpatin përballë u dukën tri makina që sillnin Enver Hoxhën afër shpellës së Dragobisë. Për ta pritur Enver Hoxhën, aty qëndruan dy prej pleqve të Valbonës, Ali Shabani, Muzli Tahiri dhe gjeologët, që përcaktonin vendburimet dhe rezervat e boksiteve të Valbonës. Enver Hoxhën e shoqëronin Ramiz Alia, Sadik Bekteshi, autoritetet e rrethit Tropojës si dhe veterani e bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani.

      Në atë lëndinë, afër lapidarit, në pllakën e të cilit shkruhej: “Këtu më 29 mars 1925 ra heroikisht duke luftuar kundër xhandarmërisë së Ahmet Zogut Bajram Curri”, ishin shtruar disa sixhade. Nga aty duket shumë qartë shpella ku u rrethua Bajram Curri. Mikpritësit e ftuan Enver Hoxhën që të ulet në vendin që i kishin caktuar. Enver Hoxha, pasi u ul mori një cigare prej Ali Shabanit dhe ulur gju më gju me malësorët filloi kuvendimin sikur të ishte malësor i lindur dhe i rritur në atë vend. Veterani dhe bashkëluftëtari i Bajram Currit, Avdi Bajram Mulosmani i deklaroi Enver Hoxhës gjithçka kishte ndodhur në mëngjezin e 29 marsit 1925. I shpjegoi se Bajram Currin e stehuan në atë shpellë, duke menduar se xhandarmëria nuk do ta gjente, por ajo, në bashkëveprim me spiunët, e hetuan dhe e rrethuan papritur.

      “Ne, vazhdoi Avdiu, qëndruam. Vetë Bajram Curri u ngrit, mori pushkën dhe qëlloi mbi xhandarët. Gjithë synimi ynë ishte që të shpëtonim Bajramin, se po të na vritej ai do të na vritej edhe rezistenca ndaj Ahmet Zogut e regjimit të tij. Hoxha interesohej për jetën intime të Bajram Currit, moshën, ushqimin, apo si flinte. Hoxha, pasi nderoi Bajram Currin u rikthye në Dragobi. Populli ishte mbledhur. Vendi ku do bëhej takimi ishte caktuar e rregulluar. Makinat ecnin gjatë rrugës që përshkonte fshatin. Dy pleq të Dragobisë, Sadri Isufi, babai i heroit të popullit Ramë Sadria dhe Dul Alia, patriot dhe strehues i Bajram Currit, iu afruan Enver Hoxhës. Gjithë fjalimi i Enver Hoxhës, që zgjati jo më shumë se një gjysëm ore u përshkrua nga një ide e vetme se edhe në Malësi mund të jetohej mirë ashtu si në fushë. Dreka për të mirëpritur Enver Hoxhën u shtrua në një lëndinë buzë Valbonës. Mënyja kishte tre gjellëra karakteristike të malësisë së Gjakovës: çorbën, mazën e zier dhe qumështin e trashuar. Enver Hoxha, bashkë me banorët e grykave të Valbonës, u ul këmbëkryq si malësorët në sofrën e rrumbullakët tropojane. Shijoi gjellërat karakteristike.

      Kureshtarët nuk nguruan që ta pyesnin:. Si u duken këto gjellëra tano? -Shumë të mira- u përgjigj Enver Hoxha,- por ajo që ju preferoni shumë, (ishte fjala për mazën e zier), ka shumë shpenzime. Të nesërmën, datë 31 maj, Enver Hoxha u largua nga Tropoja. Tropojanët kishin mbushur rrugët nga Bajram Curri deri në Kam. Të vendosur në të dyja anët e rrugës, ata i shprehën mirënjohje dhe i uruan rrugë të mbarë. Vizitës së Enver Hoxhës në Tropojë iu kushtuan vargje poetike, këngë e valle. Poeti Ndoc Papleka e ka përjetësoi me vargjet e një peme të tërë “Enveri midis nesh”. Këngëtarja Fatime Sokoli i kushtoi këngën “Shkrepi rrezja mbi Shkëlzen”, ndërsa rapsodi popullor kosovar, Dervish Shaqja, vizitën e përjetësoi me vargjet : “Maj i kuq i vitit shtatëdhjetë/ N’histori ka me mbet/ N’ato bjeshkë të malësisë së Gjakovës/ Ushtoi zani i Enver Hoxhës.

      Maj 1970, Tropoja tri ditë Përgatitje

      Vizita e dytë dhe e fundit e Enver Hoxhës në Tropojë u bë në maj 1970. Asokohe unë isha i rritur. Kisha mbaruar shkollën për mësuesi e kryeja detyrën e drejtorit të shkollës në Valbonën turistike. Në agjendën e asaj vizite Enver Hoxha kishte planifikuar që të dilte mbas Kollatës, atje ku është vrarë Bajram Curri. Për këtë arsye, gjthë popullatës së Grykave (Dragobi, Valbonë e Çerem) iu krijua mundësia që takimin me Enver Hoxhën ta organizonte në Dragobi. Në vitin 1970 pranvera ishte vonuar. Dëbora akoma nuk ishte shkrirë. Freskia që ajo dëborë lëshonte acaronte klimën, duke shtyrë ditët e daljes së luleve dhe rritjen e barit. Ardhjen e Enver Hoxhës në ato gryka na e thanë tre ditë përpara. Drejtuesit e partisë e të qeverisjes vendore na mblodhën dhe të tërë së bashku hartuam detyrat për seicilin, që pritja dhe takimi të shkonte sa më mirë. Nuk na u desh shumë preokupim, sepse populli, sapo e mori vesh lajmin, shprehu kënaqësi të veçantë, duke menduar që të shkonte në atë takim me sa më shumë dinjitet që të nderonte vendin me gjitha vlerat patriotike që kishte.

      Burrat dhe gratë nxorrën nga arkat veshjet kombëtare që i kishin rujtur për dasma e festa. Të rinjtë e të rejat blinin në dyqane ato veshje që u shkonin sa më bukur për shtat. Mësuesit dhe nxënësit mendonin të gjenin lulet më të bukura, mendonin se si ta pregatitnin një program sa më denjitoz me vjersha këngë e valle. Nxënësit e Rrogamit që vazhdonin mësimin në ciklin e lartë në Valbonë, sapo mbaruan mësimin, me çantat e librave në shpinë e pa ngrënë drekë, u nisën drejt shpateve të Papllukës, ku mblodhën lulet më të bukura që i sollën të nesërmen në shkollë. Nuk i harroj kurrë ato lule. Një bisht i gjatë rreth 10 centimetra, në mbarim të të cilit ishte një kupë prej 5 nënpetalesh me ngjyrë jashile e formë vezake, që pak e rrethonin kurorën. Sipër kupës qëndronte kurora me petale të pandara, me ngjyrë rozë, me mes pak të fryrë, me madhësinë e një gote rakie, me buzë pak të kthyera nga jashtë, të cilat veçoheshin nga njëratjetra nga një vijë harkore shumë pak e thelluar.

      Dy mësueset e shkollës, që atë vit kishin vitin e parë të mësuesisë, i morën ato lule, i bashkuan katër nga katër, ua rrethuan bishtat me letër të bardhë dhe u dhanë atyre formën e buqetave. Me lulet që na sollën nxënësit pregaditëm aq buqeta sa kompletuam gjithë nxënësit e disa nga gratë e vajzat e fshatit. U përgatitëm me mish e shpirt. Në mesin e 30 majit të gjthë u mblodhëm në Zallë të Valbonës. mbanim me vete topan, fyell, çifteli. Për çudi të fatit, ajo ditë u gdhi e kthjellët. Dielli sa ngrihej në horizont e shtonte nxehtësinë. Njerëzit i thonin njëri-tjetrit: ”E shikoni dhe dita sot doli më e mirë se ditët e tjera”. Tjetri ia kthente: “Nuk thonë kot se njerëzit e mirë i shoqëron dita e mirë”.

      Reply to this comment
      • arbereshi March 24, 21:43

        BRAVO zotni ELEZ, nga shkrimi i juaj kuptohet qe kemi perpara nje njeri te kultivuar dhe teper njerezor qe flet me llogjike dhe jo me instikte kafsherore.Shume komentuse ketu duhet te dine se nje njeri i civlizuar eshte i cveshur nga instiktet te cilat jane me shumice tek kafshet te cilat mbi jetojne ne saje te tyre ne boten kafsherore shtazarake.Shume kush e kupton se qe nga komentet meret vesh se me ke ke te besh

        Reply to this comment
  16. john March 24, 12:45

    shkrim interesant ;;;; kam pasur komshije komunista nga Vlora ;;;gjirokastra ;;;; dhe nuk ishin te gjithe spiuna ;;kishte edhe njerez te mire ;;;;POR SISTEMI JA MBYLLTE GOJEN DHE MENDIMET E HAPURA ..POR KAM NJE PYETJE PER FAMILJEN BALLUKU ….. POR DAJA I JUAJ OSE MIKU JUAJ BEQIRI … A BERI NDONJE GJE TE MIRE PER POPULLIN …QE MASAKROHEJ KOT NGA DISA TE CMENDUR .? ? APO BENTE SIKUR SKUPTONTE QE POPULLI PO VUANTE KOT ..DHE SE PARTIZANET NUK E KISHIN PARASHIKUAR QE PAS LUFTE …DO TE FILLONTE MASAKRA PER IDETE ..PER LIBERTENE …. PARTIZANET E BENE LUFTEN PER CLIRIMIN E VENDIT NGA NAZISTET …PER CLIRIMIN E IDEVE ..DHE PER DEMOKRACINE DHE JO…………PER CFARE IDESH LUFTOI BEQIR BALLUKU ,,,, ,,,, ?????

    Reply to this comment
  17. Bohlau March 24, 14:42

    Une jam permetar dhe nuk habitem aspak me komentin homofob dhe plot urrejtje te “Clausit” per Vranishtin dhe Laberine.
    Une qe i ndjek keto komente e di mire se ky Klaus ne te gjitha komentet e tij ne internet eshte shpreh vetem urrejtje ndaj shqiptareve dhe nuk mund te pranoje asnje fjale te mire te thuhet per shqiptaret.
    Me po aq zjarr ai mbron edhe krimet greke ndaj shqiptareve (ai justifikon edhe masakrat greke dhe perzenien e cameve nga Greqia, ai justifikon edhe therrjen e 200 civileve te pafajshem nga ushtria greke ne Hormove dhe djegjen e 190 fshatrave te Laberise, etj).
    Ne cdo konflikt te shqoqerise civile shqiptare, te qeverise shqiptare dhe te At Nikolla Markut me Janullatosin ai jo vetem mban nje qendrim emocional pro-Janullatosit, por mbron me zjarr veprimtarine e tij helenizuese dhe thellesisht anti-shqiptare.
    Tani nuk besoj se “Doni me per Klausin?” qe te kuptoni perse vjell kete vrer kunder Vranishtit e Laberis:
    Si grekofil ai e di qe Laberia, pikerisht Laberia, me njerezit e saj trima fisnike e mbi te gjitha ATDHEDASHES, eshte bastioni i pathyeshem i shqiptarise ne Jug te Shqiperise, barriera e pakalueshme e “helenizmit’ ne Shqiperi.,
    Me 99 perqind Klausi duhet te jete shqiptar (gjakprishur sigurisht) qe urren popullin dhe vellezerit e tij te nje gjaku (Tani une jetoj ne Gjermani dhe keta tipa te rralle, qe urrejne popullin e tyre gjermanet i quajne Selbsthasser, qe do te thote urrejtes i vetes e qe konsiderohet si nje patologji shpirterore, per te cilen, e vetem per te cilen, duhet ta meshirojme) .
    Se si quhen keta njerez qe flasin e punojne (se edhe keto komente te tij jane “pune” e mire per dike tjeter) kunder vendit te tyre te gjithe e dime si quhen: tradhetare (Italisht traditore, gjermanisht – Verraeter, anglisht – traitor)

    Reply to this comment
  18. pp March 24, 14:55

    Eshte momenti qe nexhmija tu kerkoje falje dhe te vere ne vend nderin dhe besnikerine e tyre.
    Eshte koha nexhmije. Nuk eshte turp te pranosh gabimet

    Reply to this comment
    • luan shneta March 24, 20:58

      ti vv…vampir viqidoli

      sa ishte gjalle xhaxhi I lepinit sekrecionet tani qe ka 30 vjet qe ka vdekur prape e keni frike dhe shkruani si te pabese pas kompjutrit

      edhe pse paten perplasje me pasoja te renda ai brez atdhetaresh nuk I vjen me shqiperise

      uroj te mos jesh ndonje pinjoll I Mehmet elezit a besnik mustafes

      te paska zene sindromi I caluspiunit

      Reply to this comment
  19. Novruz Limaj March 24, 22:32

    Faleminderit familjes Balluku, kater femijve te Xhemalit, faleminderit shume per dy arsye te thjeshta: na nderoni pa mase duke u shprehur publikisht qe ndiheni dhe quheni vranishiote, si nje perjetim njerzor i provuar ne kohen e internimit ne kete fshat, cka verteton vlerat e larta njerzore te vranishioteve ne nje sistem qe lufta e klasave ishte kriter mbijetese dhe e dyta qe replika juaj zbardh pikerisht ne kete kohe boten shpirterore dhe njerzore te nje personaliteti shume te njohur vranishiot, per te cilin autori i artikullit botuar ne RD ne fund vitin 2014, dhe qe u be burim dhe shkak replikash e kundereplikash midis ne vranishioteve por edhe me gjere, aludonte duke leshuar helm kunder tij dhe birit te tij.
    Ishte pikerisht ky qendrim dhe replika e familjes Balluku qe me shtua te shprehem edhe une ketu.
    Helmi te erreson arsyen dhe mendjen dhe vranishiotet kane ditur historisht ta shmangin ate duke i pare gjerat me realizem dhe dashamiresi, bazuar ne te verteten. Ka nje kut, nje moral: Kush ka treguar merita dhe sakrifica te medha jo vetem ne luften per clirim por edhe ne punen ndertuese te vendit dhe te fshatit, sikurse ka bere Maman Saliu, duhet te njihet dhe respektohet nga te gjithe, kush ben te kunderten, eshte i vogel ne mendje dhe ne zemer ose udhehiqet nga motive politike ose mllefe personale te pa drejta e te paragjykuara. Por ka edhe nje perfundim: sidoqofte e sadoqofte historia do te jete me te parin, me ate qe ka bere histori te mire per vendin e vet.

    Reply to this comment
  20. demo March 25, 09:06

    Nje UFO ndaloi mbi Vranisht dhe vendosi aty nje gur 100 ton te rende,qe as sot gjithe banoret e fshatit te mblidhen nuk e luajne dot.As vincat arrijne dot aty ne maje te malit.Keto monumente quhen DOLMENE ;ka ne France,Angli etj.Evecanta ne Vranisht eshte se nje vranishtjot,qe po kulloste dhite ne maje te malit,kur pa ALLIENET,i qelloi me hobe,qe atje prapa ferres ku ishte fshehur.Guri kerciti ne koke te ALLIENIT,qe nuk e priste.Keta ndezen motoret e anijes kozmike dhe para se te iknin i leshuan fshatit flake percelluese.Po c`pate me UFOT mor mistrec!Mos te vodhi guret e Vranishtit?

    Reply to this comment
  21. Gjormioti March 27, 12:45

    Une nuk e kuptoj si ka sy e surrat ky Bashkim Mici te shkruaj e per me shume ta mbaje veten si patriot, duke hedhur balt mbi ata qe vertet ishin e jane patriot. Nuk me besohej se ne Lumin e Vlores PBDNJ kishte nje perfaqesues dhe pjes te listes se zgjedhjeve . E mesova rastesishte kete gje kur isha ne Brataj duke pire kafe me disa shok dhe ra biseda te zgjedhjet. Njeri thote “epo te ngrihet i i micashi e te behet pjes e PBDNJ per 5 lek te qelbura nuk me kishte vajtur mendja” .I habitur i kerkova qe te shprehej me qart mbas as mua nuk me besohej qe te dilte dikush e te behej pjes e nje partie qe ha letyra ne kazanin grek. Ndermend me erdhi ajo kenga e vjeter ” Bolena ne zall te bardhe , greku sec te vuri zjarr, komandant kishin cullan, Spiro Milo tradhetare.”
    Edhe ky Bardhosh Mici mu duke si nje Spiro Milo i koheve moderrne por me nje mision te njejte. Familja e Maman Saliut eshte nje familje e nderuar si ne te kaluaren edhe ne ditet e sotme dhe zvarranik si ti nuk mund ta njollosin. Ti Bardhosh ke njollosur vete emrin e familjes tende dhe nuk ke sy e surrat te flasesh per te tjeret. Ai gjyshi yt do te jete kthyer ne varr per ate qe perfaqesove ne zgjedhje.

    Reply to this comment
  22. ELIOT November 19, 12:26

    A E DIN NEXHMIJE HOXHA DHE FEMIJET E VET SE KU ESHTE DIFERENCA E HITLERIT DHE ENVERIT ..????? HITLERIN KUR MIKU I TIJE GENERALI ME I MADH NAZIST ERWIN ROMEL E TRADHETOI …. SEPSE KUR JU BE ATENTATI NE 1944 … GENERAL ROMEL DHELPRA E SHKRETETIRES…. ISHTE PSEUDONIMI QE I DHANE ANGLO AMERIKANT ..GJATE LUFTES ..E DINTE PER ATENTATIN QE JU BE HITLERIT ….. DHE SFOLI .. STREGOI ASGJE PER ……. DHE HITLERI PASI I SHPETOI ATENTATIT ….E MORRI VESH ..KOMPLOTUESIT …. DHE I VRAU … DHE GENRAIN ROMEL … E DETUROI TE VETEVRITEJ …. POR FEMIJEN DHE GRUAN SJA FUTI NE BURG …. NDERSA ENVERI ..MEHMETIN E DETUROI TE VETEVRITET..???? DHE PASTAJ FAMILJEN JA MASAKROI SI EDHE BEQIR BALLUKUT …. VOUS AVEZ COMPRIS ..MADAMME HOXHA … APO TJU A BEJ ME VIZATIME SI NE KOPESHT …. SE NEXHMIJA KA ZGJUARSINE SA NJE FEMIJE 8 VJEC …MERCI ..PO E SHKRUAJ KETE GJE … SEPSE PARA PAK DITESH JA PASHE SURRATIN GJAKPIRSES NE GAZETE .. DHE SI ZAKONISHT TREGONTE PERRALLA …QE GAZETARI I MIRATONTE SI DEBIL ..SI NJE ANALFABET … KJ GRUA DUHEJ TE ISHTE NE BURG NJA 20 VJET PER ABUZIM DETYRE ….NE VEND TE NA TREGOJE BARSALETA ME NASTRADIN ..///////BEQIR BALLUKU MBESHTETI NJE GJAKPIRES ..NJE KRIMINEL …. NUK E DINTE BEQIRI PER KRIMET E ENVERIT …. CFARE PRISTE .. NUK E DINTE SI E SPIUNOI QEMAL STAFEN BEQIRI … APO KUNATIN QE E PUSHKATOI SI NJE LEPUR …. POR BEQIRIT I PELQEU JETA SI BORGJEZ … E MBASHTETI PER T RRENJOSUR POPULLIN .. INTERNIMI JUAJ SI FAMILJE ESHTE PER TE ARDHUR KEQ ….POR CI KANE BERE FAMILJES SIME BEQIRI JUAJ DHE HITLERI JANE ME TE DHIMSHME SE ……

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*