Faleminderit, Libofsha ime!

Niko Çuni, poet June 12, 2016 17:48

Faleminderit, Libofsha ime!

Nga autostrada Tiranë – Fier, në hyrje të Mbrostarit, degëzon djathtas një rrugë e asfaltuar, që nis udhën e saj me një të përpjetë kodre të shkurtër e të butë. Tabela sinjalistike rrugore tregon: Libofshë – 10 km. Libofshë! Një emër me një histori mbresëlënëse, që ka se ç’të tregojë për këdo kureshtar që kërkon të dijë shumë më shumë se emri i saj.

Si bir i zonës, sa herë kaloj kësaj rruge dhe shoh këtë tabelë të thjeshtë, ndjej së brendshmi të më tërheqë prej mënge dëshira e madhe për të kthyer në atë rrugë. Është kjo rruga, që ne libofsharët, na çon atje ku kemi tokën, vatrën, djepin, varret e të parëve. Por, vendlindja është edhe më shumë se kaq. Ajo është një dhe e vetme, atë s’mund ta zgjedhësh, por edhe ta mohosh nuk mundesh dot. Ajo është gjithçka, ndaj dhe është e bukur.

Sot jam nisur për atje. Ajte ku zëri i pragut të shtëpisë së vjetër më fton e më thotë” “Eja bir, eja! Këtu të ka rënë koka. Ke lënë çapat e vegjël mbi pluhur në fëmijërinë e hershme. Këtu mësove ABC-në dhe udhën drejt dijes more, në atë përcjellje të paharruar me fjalët hajmali të nënës: Fat e uratë paç/ Biri i nënës, djalë/ Në të zëntë lemza/ Dije se kam mall…Po, ashtu është. Ato fjalë-amanete dilnin nga shpirti i dhimbshur, jo vetëm i nënës sime, por edhe i çdo nëne tjetër shqiptare të atyre kohëve, teksa përcillnin bijtë e tyre drejt diturisë, drejt kantiereve ku ndërtohej Shqipëria, drejt llogoreve atje nën armë, për të mbrojtur atë që ndërtohej, për të mbrojtur jetën.

Me mallin lotëzuar në sy e me një pamje si i zënë në faj para madhështisë së zërit të vendlindjes, unë marr një makinë aty “Tek fiqtë”, siç njihet nga të gjithë kthesa e Libofshës, dhe nisem drejt saj. Rruga herë ecën drejt, herë dredhon mes gjelbërimit dhe shtëpive të reja, aty ku ana perëndimore e fundkodrave të Ardenicës takon fushën e gjerë, fushën me hiret e saj fisnikërisht të bukura.

Jo shumë larg rrugës rrjedh lumi Seman, që këtu në fushë duket aq paqësor e i qetë, saqë syri mezi e kap lëvizjen e ujit, teksa lumi shtyn si me përtesë drejt detit kilometrat e fundit të udhëtimit të tij. Një bori treni me një tingull të ngjirur, lëshuar në hapësirë, na kujton se fare pranë rrugës automobilistike kalon traseja e hekurudhës. Ata dy binarë të hekurt, që sot të ndryshkur mbulohen nga gjembaçët, ferrat dhe braktisja, dikur ishin të populluar, dendur me trena udhëtarësh e mallrash. Vetëm kjo bori e lodhur, një lokomotivë e dy vagona që çalojnë në çdo hap, i ka mbetur hekurudhës nga lavdia e dikushme. Sa keq…!

Ndërkohë që lëvizim, kemi lënë pas Petovën, Çipllakën dhe, në të dalë të Rreth- Libofshës, dy rrugë me gurë e çakull marrin udhë, njëra djathtas shpateve të kodrës, tjetra majtas fushës, drejt lumit. Nëse do të dish se për ku shkon rruga e djathtë, mjafton vetëm një kthim koke në atë anë dhe do të shohësh një befasi të kështjelltë që të ofron maja më e lartë e  kodrës, Manastirin e famshëm të Ardenicës. Ne Libofsharët, Manastirin e Ardenicës e quajmë edhe tonin. Kjo sepse ai ndodhet në majë kodrën ndarëse midis Ardenicë-Kolonjës dhe Libofshës, por edhe për faktin tjetër se në konekët e tij që shërbyen si shkollë në fillim të shekullit 20-të, dhanë mësim dhe mësuan shumë nga bijtë më në zë të zonës së Libofshës, si: Ikonom Kozma Dhima, Naun Prifti, Tuni Gjergji, Anastas Laska etj. Është për t’u përmendur mësimdhënia në këtë shkollë e mësuesit të Popullit, firmëtarit të Pavarësisë, birit të Shën Pjetrës së Semanit, Jani Minga.

Rruga tjetër që merr fushës drejt lumit, të çon përmes një oazi me gjelbërim të pa fund drejt një tjetër vendi të shenjtë, Manastirit të Kolkondasit, ose të Shën Kozmait, siç njihet në popull, të ndërtuar me urdhër të Ali Pashë Tepelenës në nder të murgut Kozma.

Ndërkaq kemi arritur në hyrje të Libofshës. Një tjetër rrugë ndahet djathtas, edhe kjo për në Manastirin e Ardenicës, por jo funksionale për arsyen e thjeshtë të një fondi që nuk u gjet kurrë. Ndonëse është kërkuar disa herë, asgjë s’është bërë.

Kjo rrugë më parë ndalon në një kodrinë të bukur, në një kodrinë ku qeparisët dhe selvitë e larta formojnë një xhungël të dendur me një jeshile të errët. Një heshtje qiellore qëndron pezull mbi majat e drurëve biblikë e në hapësirat e pakta mes tyre. Aty shenjtëron kisha e Shën Gjergjit, ndërtuar në shekullin e 18-të mbi rrënojat e kishë së vjetër që mbante po këtë emër. Që kisha dhe objektet e saj përreth janë sot kaq të bukura dhe mirëmbajtura, është puna dhe dëshira e mirë e të gjithë banorëve, që e ruajtën këtë objekt të shenjtë, ku prehen eshtrat e të parëve. Por vetë këta banorë veçojnë një emër, një njeri, që siç thonë ata, “e ndizte zjarrin mbi lumë”. Ky ishte veterani Llaqi Jano, një nga bijtë më të mirë të zonës, që nuk jeton më fizikisht, por shpirtërisht është në zemrat e të gjithë myzeqarëve.

Libofsha ashtu siç ka shumë pasuri, ka edhe shumë histori. Ajo ka qënë e banuar shekuj e shekuj më parë sepse ndodhej pranë rrugës së hershme Durrës-Apoloni, por edhe pranë detit, ku në shekullin e 14-të u ndërtua skela e Pirgut, nëpërmjet së cilës sundimtarët e atëhershëm të zonës si Vlash Matrënga dhe Muzakajt bënin tregti me Raguzën në brigjet përtej Adriatikut.

Regjistrimet e para të dokumentuara për Libofshën i përkasin shekullit të 15-të, bërë nga autoritetet turke të kohës, ku Libofsha figuron një fshat i vogël me 13-14 shtëpi, vendosur pranë kishës së Shën Gjergjit, rrëzë kodrës. Figurojnë edhe fshatra të tjerë të zonës si, Vanaj, Shën Gjergj, Petovë etj.

Në fillim të shekullit 19-të Libofsha është qendër administrative, me zyra, shtëpi banimi për administratën, hane, shkollë turke, dyqane, pazar, hangar grumbullimi, kisha, xhami etj. Pas Çlirimit, Libofshën e gjejmë si lokalitet (për pak kohë edhe si rreth) e më vonë komunë. Popullsia është e besimit ortodoks dhe vetëm një pakicë e besimit mysliman ardhur në kohën e sundimit turk, por edhe në vitet ’20-’30 të shekullit të kaluar. Në zonë, përveç banorëve autoktonë, gjen edhe të ardhur nga treva të ndryshme të kombit tonë, si Voskopoja, Kosova, Skrapari, Çamëria, Mallakastra, por edhe shtetas të huaj, boshnjakë e vllahë. Kanë vite e shekuj që jetojnë pranë e pranë si vëllezër e miq. Lidhën edhe krushqi mes tyre, kurrë nuk u vranë, kurrë nuk u prenë. E për këtë, merita më e madhe shkon për vendasit, që me të ardhurit u treguan mikpritës, paqësorë, ashtu si ndër shekuj kanë qënë.

Libofsharët e duan jetën dhe bëjnë shumë për ta patur të bukur atë. Asnjëherë ata nuk cënuan jetën e tjetrit për të përmirësuar tyren. E duan lirinë, e duan paqen, ndaj kur lufta u trokiti në derë nuk iu trembën, nuk iu shmangën, por i dolën ballazi, u ndeshën me të, derdhën gjak, fituan, dhe prapë u kthyen në vatrën e tyre, ashtu të thjeshtë, njerëzorë, pa mburrje, pa bujë.

Ishte një prift rebel ai që i pari krijoi një çetë të vogël kryengritëse me djem trima, djem të ngulur aty në vitet e para të shekullit 20-të. Ikonom Kozma Dhima quhej. S’ishte burrë hiri, por një luftëtar i sertë, një mësues e patriot liridashës.

Në nëntorin e 1912-ës, luftëtarët e zonës i dhanë besën Ismail Qemalit, teksa e pritën dhe e përcollën deri në Vlorë, kur ai në rrugë drejt qytetit të Flamurit, bujti një natë në konekët e Nedin Beut në Libofshë.

 Kur viti 1920 ftonte bijtë e shqipes të luftonin atje në Vlorë, kundër pushtuesve italianë, edhe luftëtarët libofsharë nuk munguan, aty ishin, si pjesë e Armatës së madhe mbarë kombëtare. U printe mësuesi patriot Naun Prifti. Po atë vit, pra më 1920, një ngjarje tjetër me rëndësi kombëtare, siç ishte kongresi i Lushnjes, kërkonte siguri e mbrojtje. Pjesë e forcave të ruajtjes së tij ishte edhe çeta e Ikonom Kozma Dhimës.  Kryengritjen e Fierit të 1935-ës, udhëhequr nga biri legjendar i Skraparit, Riza Cerova, patriotët e zonës së Libofshës e përkrahën dhe u bënë pjesë e saj, teksa luftëtarë të tillë si Thanas Ikonomi, Tuni Gjergji etj. u bashkuan me të, luftuan për të.

Lufta e Dytë Botërore i provoi edhe një herë djemtë Libofshës. Ishin me qindra ata që u ngjitën maleve për t’u rreshtuar në formacionet partizane që u krijuan në vitet 1943-44. Dhe kjo, falë edhe punës së palodhur të bijve të tillë si Llaqi Jano, Sadik Koprencka, Jovan Sema, Zoi Ndreko, Trifon Bardhi, Nikolla Kule, Koli Naska, Loni Doko, Joti Dhamo, Uani Lleshi etj. Shumë prej partizanëve të zonës sonë luftuan dhe u kthyen fitimtarë, të tjerë nuk u kthyen më kurrë, por mbetën yje të pashuar atje ku ranë si: Loni Dhamo, Jovan Ndreko, Mihal Jano, Zoi Nreko, Petro Mone, Thoma L. Çuni, Kozma Ndreçka, Vangjel Sota, Vasil Gjeka, Nefail Hoxha, Dhimitër Mali, Thanas Laska, Pali Prifti, Uan Dele, Vasil Libofsha, Thoma Bushi, Ndrek Ndreko, Jovan Driza, Kristo Meçe, Thoma Filipi, Koli Laska, Kristo Sema.

Pas çlirimit, zona e Libofshës ishte ndër të parat që u ngrit në këmbë për të patur një jetë më të mirë, më të bukur. Bujqësia dhe blegtoria morën zhvillim të madh në të tri kooperativat bujqësore dhe sektorin e NB-së, që kryenin aktivitetin e tyre në të gjithë zonën. Sot, fermerët privatë plotësojnë të gjithë nevojat për prodhime bujqësore e blegtorale  të zonës, por edhe më gjerë.

***

Nuk jam gazetar, as historian. Jam thjesht një bir i kësaj toke, që ashtu si dhjetra e qindra bij të tjerë, e lamë  pragun e shtëpisë ku lindëm, kur ishim ende vocërrakë, për të marrë rrugën e bukur të diturisë, që e donim gjer në përgjërim. E lamë vendlindjen, ikëm larg dhe nuk na shihte Ajo, ne-bijtë e saj, teksa rriteshim e hidhnim shtat. Kishim mall për të dhe ajo për ne. Ndaj herë pas here ktheheshim në gjirin e saj, që ajo t’i gëzohej rritjes sonë dhe ne të ndiheshim të mrekulluar që kishim një vatër, që kishim një strehë të ngrohtë ku na prisnin krahë hapur. Në ikje, morëm me vete mallin për vatër e nënë dhe kujtimet e fëmijërisë. Asaj, vendlindjes së shtrenjtë, i kemi borxh gjithçka, i kemi borxh jetën tonë, ndaj këta rreshta për të, nuk i shkruan pena, por zemra Ulur pranë teje në sofër/ Si degët që kanë një rrënjë/ Ç’mall që kam me ju të rri/ Të mbaj iso, të marr këngë…

 

Peizazh myzeqar

82496581Ndërsa kilometrat e parë mbeten pas, vështrimi im ikën, merr arratinë për të humbur diku në detin e jeshiltë që ka përmbytur fushën deri tej në horizont, ku kodrat e Gradishtës dhe Babunjës konturohen ëmbël me një ngjyrë gri-gjelbër të errët. Lartësitë e buta që ato kanë, sikur duan të thonë se pas tyre shtrin trupin e saj të gjerë, sërishmi një fushë, që së bashku me pjesë të tjera fushore në lindje e në jug të Ardenicës, formojnë fushën më të madhe të vendit tonë, fushën me emrin aq të bukur, Myzeqe. E parë nga larg, kjo bukuri e rrallë të mrekullon e të magjeps, por pafundësia e shtrirjes së saj nuk i lejon syrit tonë të shijojë pjesë të veçanta, më të vogla, me hire gjelbëroshe e verdhane, qëndisur trupit gjigant të fushës. Ndaj edhe syri i kthehet sërish nga e para soditjes, për t’u endur mbi valëza të blerta e më pas, për të pushuar mbi bukuritë e tyre.

Ja, atje tej, në atë mjegullnajë të smeraldë, ndodhet vendlindja ime, janë rrënjët e mia, është gjaku im. Atje, çdo pemë e brazdë ugari, çdo gardh e ledh, çdo zog e fije bari ka se ç’të rrëfejë për këtë tokë të begatë, këtë tokë që e thërrasim me emra emblemë, Toka e Atit, Toka e Mëmës. Vetëm atje zemra ndihet zemër, vetëm atje zemra nuk plaket kurrë. Eh, vendlindja! Ta vidhka lotin ky mall i prushtë për të. Atje belbëzuam së pari fjalën e shenjtë Nënë. Biri, asnjëherë nuk e harron nënën e vet.

Jo si “Shqipëria tjetër”

Libofsha është ndryshe: e bukur, e gjallë, plotë jetë

Libofsha. Qendra e saj me pamjen e një qyteti të vogël të befason me hapësirën e bollshme që ka, dhe objektet sistemuar bukur në të. Gjen aty lulishte, stola, godina3-4 katëshe, lapidare, buste, pllaka përkujtimore, që padyshim lënë mbresa befasuese për këdo vizitor. Është ky ambient i këndshëm që i pari të uron mirëseardhjen në ish komunën e Libofshës, sot njësi administrative nën juridiksionin e Bashkisë së Fierit. Këtu çdo gjë është si më parë, pa prishur, pa djegur, pa braktisur. Libofsha nuk është si shumë fshatra të tjerë që shohim në emisionin perlë “Shqipëria tjetër” të gazetarit pasionant Marin Mema. Fjalët e zgjedhura kaq bukur prej tij flasin për të bukurën, që s’mund të jetë më e tillë me shtëpitë bosh, pa njerëz, pa jetë. Libofsha është ndryshe. Libofsha është e bukur. Ajo ka jetë, nuk është e trishtë. Në arë, në shkollë, në rrugë, në shtëpi, kudo ka njerëz që jetojnë të sotmen, në atë truall ku i lanë etërit e tyre. Banorët e saj, çdo natë, i gëzohen uljes rreth vatrës së të parëve, për të mos e lënë zjarrin të shuhet, për të mos e lënë odën të pikojë heshtje. Edhe i vetëm ky fakt, a nuk flet për një lidhje të fortë me shpirt dhe trup të këtyre banorëve me vendin e tyre, me tokën, me pragun e shtëpisë së vjetër?  Po. Kështu ka qënë në mote e shekuj myzeqari. I shijonte më shumë buka  thatë pranë familjes, pranë tokës, se sa të bridhte me një torbë në krahë rrugëve të botës.

Në “Udhën e Shkronjave”

Në ka një vend në Shqipëri që është bërë aq shumë për arsimin dhe gjuhën shqipe, kjo është Libofsha. Dija, kultura, shkolla në zonën tonë është bërë traditë, është në gen, në gjakun e libofsharëve, është një ndjenjë e brendshme. Që më 1905-ën u hapën tri shkolla shqipe në zonë. Një në Metaj, nga mësuesi patriot Tuni Gjergji, një burrë me fjalë burri ky; një në Libofshë, me mësues Jovan Ndreko, një djalë i hedhur; dhe tjetra në Kolkondas, nga prifti luftëtar Spiro Saqellari. Autoritetet turke, shumë shpejt i mbyllën që të tri shkollat dhe mësuesit e tyre u përndoqën e syrgjynosën larg. Nëse regjimi turk i quajti rebelë e kundërshtarë të rrezikshëm për qeverinë, populli shihte tek këta bij, heronjtë e tij. Vërtetë kishin humbur një betejë, por ende jo luftën.

Kalendari shënonte 25 gusht 1908, ditë, në të cilën këta bijë, që kishin zgjedhur ta jetonin jetën të furtuntë, i dhanë jetë shkollës së parë shqipe në tërë Myzeqenë, nga Shkumbini në Vjosë. Nderi për të qënë mësues i parë i kësaj shkolle, i takoi birit të Libofshës, Jovan Ndreko, Mësues i Merituar, dëshmor i Atdheut. Në krahë të Jovanit, burra e djem të tillë që kuvendi u bënte vend e u dëgjonte fjalën, si: Ikonom Kozma Dhima, mësues, patriot, komandant luftëtarësh; Papa Spiro Saqellari, mësues, luftëtar, dëshmor i Atdheut; Tuni Gjergji, mësues, luftëtar, patriot; Zoi Ndreko, mësues, dëshmor i Atdheut; Anastas Laska, Mësues i Popullit; Thanas Ikonomi, Mësues i Merituar, dëshmor i Atdheut; Kovi Saqellari, mësues, patriot; Jorgji Dhamo, mësues, patriot; Vasil Gjone, patriot; Naun Prifti (Doko), nxënës i tyre, një djalë i dukur ky, patriot, mësues e luftëtar, bashkëpunëtor i F. Nolit.

Naun Prifti (Doko) mbetet simboli i arsimit në Libofshë e më gjerë. Gjithmonë guxoi, gjithmonë shpresoi, kurrë nuk u zmbraps. Ndaj në jetë arriti shumë, u bë ideolog, shkencëtar e deri rektor i Universitetit të Tbilisit në Gjeorgji. Dhe e gjitha kjo në ato pak vite jetë që pati, sepse tuberkulozi i marrë në burgun italian, e mori shpejt, të ri, ashtu të bukur si ai, në moshën 38-vjeçare. Ai ishte palca e këtij trungu burrash që zemrën vunë te liria, që kishin gjunjë e s’ranë kurrë në gjunjë, që jetuan si mësues luftëtarë dhe si të tillë edhe ikën. Eh, ata djem! Ajka e djelmurisë myzeqare. Lum nënat që i lindën! Lumja ti Libofshë që i pate ata burra nderi, ata djem levendë!

Në më shumë se një shekull jetë, shkolla 9-vjeçare e Libofshës që mban emrin e Mësuesit të Popullit, Anastas Laska, por edhe gjimnazi që mban emrin e Mësuesit të Merituar, dëshmorit të Atdheut, Jovan Ndreko, janë dekoruar me titullin e lartë “Mjeshtër i Madh i Punës”. Ky vlerësim madhor shkon për të gjithë ata  qindra e mijëra mësues e nxënës që dhanë e morën dije në foltoret dhe bangat e këtyre shkollave.

Pati nga ata bijë që në botën e artit, kulturës e letrave shqip, kanë lënë gjurmë me krijimet e tyre të bukura. Ja disa prej tyre: Kristaq Dhamo, regjisor, drejtues i Kinostudios “Shqipëria e Re”, Artist i Merituar, Artist i Popullit; Rrapi Bardhi, mësues veteran, studiues, publicist; Ilia Kule, gazetar, poet; Naun Kule, studiues, publicist, shkrimtar; Ndini Bardhi, shkrimtar; Naunka Lëngu, studiuese, publicistë; Jovan Jano, studiues, publicist; Mina Zaka, piktor, skulptor; Aleksandër Bardhi, poet; Hilli Veruari, studiues, publicist; Pandeli Zaka, studiues, publicist; Mina Bardhi, mësues veteran, publicist; Donika Stasa, poete.

Shumë të tjerë u bënë drejtues e kuadro të zotë, që kanë dhënë e japin kontribute të çmuara në fusha të ndryshme të jetës dhe ekonomisë së vendit tonë, si: Zoi Sota, ish-rektor i UT; Dritan Prifti, ish-deputet, ish-ministër; Jovan Sema, ish ambasador; Jovan Gjergji, ish-ambasador; Nikollaq Bardhi, profesor, doktor i shkencave; Kristaq Goga, doktor i Shkencave Gjeologjike; Syrja Tare, doktor i Shkencave Gjeologjike; Lili Doko, Vasil Marini, Todi Sema, Llaqi Jano, Marko Valle, Vlash Prifti, Thoma Bardhi, Llukan Kica, Miti Shapka, Hill Prifti, Dhimitër Zaka, Sik Prifti, Vlash Bushi, Lami Sauli, Nikollaq Komini, Sotir Dhamo, Stavri Çuni, Perikli Koliçi, Naun Todo, Perikli Tiko etj.

Mund të vazhdoja kështu me një listë të gjatë emrash të tjerë, drejtues institucionesh, pedagogë universitetesh, inxhinierë, ekonomistë, mjekë, mësues, ushtarakë, agronomë etj., por është e pamundur t’i përmendësh të gjithë emër për emër në një shkrim gazete.

 

Niko Çuni, poet June 12, 2016 17:48
Komento

29 Komente

  1. amerikani June 12, 20:09

    Si bir i Libofshes qe je (e pranon vete qe nuk je as historian e as gazetar por poet pra rri tek poeti e mos bej politike) duhet te dish disa fakte te rendesishme per kete rajon:
    1) Shen Kozmai ishte grek dhe antishqiptar e kunderta e banoreve te ketij rajoni qe jane shqiptare te vertete.
    2) Ne Libofshe nuk ka as boshnjake dhe as serbe por shqiptare nga Kosova qe u vendosen ne kohen e Mbretit Zog. Eshte turp per popullin patriot te Libofshes qe lejon shpikjen e serbeve ne zemer te Libofshes e qe gjendet ne zemer te Shqiperise.
    3) Eshte lapsus i madh i nje poeti qe nuk permend qe ne Manastirin e Ardenices eshte kurorezuar heroi yne Gjergj Kastrioti dhe bashkeshortja e tij Andronika (Donika) Arianiti.
    4) Eshte lapsus i madh qe nje poet nuk permend qe ky rajon (deti eshte dhurate nga zoti per shqiptaret) ka mundesi te medha per zhvillimin e turizmit por gjendja e infrastruktures se kesaj komune eshte e turpshme sepse TAP prish 20 km rruge dhe nderton 3 km. By-pass dhe autostrada qe duhej te ishte ndertuar prej kohesh, ka ngecur sepse hajdutet italiane se bashku me hajdutet ne Tirane kane 1 vit qe nuk paguajne punetoret qe mbajne familjet e tyre nga puna per ndertimin e kesaj rruge.

    Reply to this comment
    • avrami June 13, 20:49

      Mire more Amerikan qe e kupton sipas kendit tend te shikimit kete shkrim. Edhe une ne Amerik jam dhe e ndjej plotesisht bukurin dhe pershkrimin e thjeshte te nje pjese te natyres dhe psikologjis se atyre njerzve te mire e mjaft te ndershenm ne devotshmerin per jeten e bukur e te psaster e plot dinjitet te trasheguar neper shekuj nga te paret tane banore krenare te pa ndryshuar te tradites se larte fisnike Arberore. Por ne nje shkrim nuk mund te thuhen te gjitha por ju lihet vend dhe kend edhe te tjereve te shpalosin ndjenjat dhe nderimin per vendlindjen dhe jeten e njerzve te saj fisnike. Sa per verejtjet e kemi zakon ne Shqiptaret qe fusim hundet kudo e kurdohere me erudicionin primitive dhe ndjenjen mohuse te arritjes, Se pari ta dish mire ti dhe ndonje si puna jote se Shen Kozmai nuk eshte thjesht nje shenjtor I kishes ortodokse por edhe nje shqiptar I njohur nder arvanitet e shqiptaret e tjere te atyre kohrave qe ai mori persiper mbrojtjen e kryqit nga poshtersite e osmanllinjve dhe e delenxhinjve tane qe ju bashkuan turkut. Propaganda kunder e tij eshte e qellimshme nga qarqe te caktuara antishqioptare qe paguhen haptas edhe sot, etikimet e shumta ndaj tij nuk perputhen me te vertetat historike por ngaterrohen qellimisht edhe nga nje nacionalizem primitive qe I shikon gjerat nen tjeter ndjenje pavarsisht se I veshin petkun kombetar kur ata vet nuk jane aspak kombetar por anadollak te perlyer ne fajesi.Nuk mund te mos fajesoj edhe vet studjuesit helene qe I kane veshur per qellime te tyre mjaft te pa verteta duke e renduar dhe zbehur misjon e tij te madh ne mbrojtje te krishterizmit se kete krishterizem e mbrojten me shume devotshmeri jo vetem greket por me shume shqiptaret qe u vran ne luftra per te. Sa pe serbet e Libofshes me dukesh se nuk e njeh realitetin. Ne Mtzeqe nuk erdhen vetem kosovare musliman me origjin shqiptare por erdhen edhe boshnjake, turq dhe jevgj nga Kosova dhe maqedonia ..tjeter gje se ne I kemi trajtuar si vellezer ne halle por shumica e tyre ishin bukshkale , erdhen si mercenare me forcat e Zogut kur shtypi revolucionin e Fan Nolit, mjaft ishin misionar dhe intrigant te sherbimeve serbe, me fashizmin u lidhen ndyras dhe tani nje pjese rikrijuan lidhjet dhe happen shkollen ne gjuhen e tradites se tyre serbe.. Per Martesen e Donikes me Gjergj Kastriotin te dhenat jane te vaketa nga historianet qe nuk kane mundur te gjejne asnje dekument, tjeter gje se na pelqen ne se ka dhe mjaft kontradikta ne njohjen historike te atyre kohrave.
      Per bukurin e vendit, te bregdetit dhe boten e pasur shpirterore te njerzve te ketij rajoni mendoj se poeti Niko Cuni e ka thene paster e qarte por ja qe duhet te njihet edhe nga te tjeret se bijte e Libofshes ja njohin vlerat dhe partite ja dine dhe vetem kerkojne prej ketij populli e vendi bujar por duhet te njihet edhe nga te tjeret se turizmi ketej I ka te gjitha parametrat qe kerkohen dhe mundesit jane shume e me shume se nje rruge dhe ndonje investim madhor qe kjo zone e meriton.
      Me respect Avrami

      Reply to this comment
    • gjergji June 14, 10:17

      Amerikani per serbet keni mese te drejte keta jane shqiptare (ne shqipni nuk ka as serbe as bullgare as malazeze as boshnja as greke sic pretendojne greket pervec se familje ose fshat ne dropull edhe ka vlleje por puna e tyre eshte se keta u vendos atje ku jane ate etni do marrin per arsye se jane normade basta ) serbet libofshes te veteshpallur jane nga bosnja edhe sanxhaku jane me gjake shqiptare a ilire egal por qe ju pelqen te vete deklarohen me etni tjeter eshte fenomen ky tek shqiptaret ne ballkan sipas histografise del qe iliret ishin etni hetoregjene me disa fise ne ballkan ku benin pjese Dardanet Dalmatet Maqedonet antike Epiriotet Kotorri Paonet Albanet bile thone edhe Thraket por me nje gjuhe kulture ne nje etni te vetme pra ne grupin Thako -Ilir pra duke marre edhe per baze regjistrat qofte byzante a romane e vone osmane del qe jetojne familje ne Dalmaci Bashovic apo Rogozovic ne Bosnje xhaferrovic seferovic Arrnautovic ne Sanxhak ukic etj me radhe deri ne greqi plus goranet e torbeshet qe ju thone myslumane maqedone keta jane shqiptare nga krijimet e shteteve te reja ne ballkan ,, edhe me pashaporte te nje vendi tjeter por me gjake te etnise jo sllave sot po na dalin lloj llloj vetem shqiptare jo as ilire sju pelqen eshte turpe kastrofe mbiemeri gjokovic jam serb thote mbiemer i paster shqip gjoka fajin e ka akademia e shkencave qe boton nje liber me fiset e mbiemerat iliro shqiptare edhe nje ligje qe toka kultura historia prone e shtetit shqiptare kush vetedeklarohet mire se te iki …territoret shqiptare si merre dot kurre por keta nuk munde te vjedhin edhe mbiemrat tani e te klonojne cdo gje se i ve nje vic -anis .-apo nje- ja se ka edhe nje lindje une cuditem familje shqiptaresh nga arta nga durresi emigruan ne itali kurre nuk thone asqe e mohojne etnine ALBANESE qe jetojne po thuaj 1000vjete ne itali amerike a gjetke –

      Reply to this comment
    • libofsha June 15, 09:18

      Lapsus eshte te korigjosh te tjeret kur nuk ta mban b… te dalesh vete me dicka origjinale. Ndoshta ndihesh amerikan por nuk dukesh i tille. Mesohu te respektosh tjetrin dhe mos na bej historianin i dashur “ar-mik”

      Reply to this comment
      • libofsha June 15, 10:54

        e kisha fjalen per Amerikanin. Te parin e listes.
        Ju lutem mos i perpunoni komentet tona redaksia. Nuk po shajme, as po perdorim fjale turpi. Atehere rregullojini te gjitha dhe jo vetem me kokrra

        Reply to this comment
    • Myzeqari June 17, 18:12

      Pike se pari do te doja te falenderoja autorin N. Çuni per paraqitjen dinjitoze qe i ben vendlindjes sone te dashur, duke na bere te ndihemi krenare qe edhe ne jemi pjese e nje vatre te tille, ku gjithesekush gjen veten e tij ne kete shkrim.

      Ne vijimesi dua te theksoj se nje koment i tille si i juaji eshte nje antireklame per Libofshen qe qartazi duket qe synon me teper te sulmoje autorin dhe penen e tij, se sa te perqendrohet me te vertete te thelbi i shkrimit qe paraqet pasurite kulturore te fshatit Libofshe.
      Me vjen keq qe ne nje krijimtari kaq te arrire te poetit te gjej komente te tille si ky i juaji zoti amerikan. Nuk besoj te jeni nje bir i Libofshes sepse ju nuk e gjeni kurresesi veten tuaj ne pershkrimin e mesiperm, nuk vleresoni virtytet e larta qe poeti ka vene ne dukje per vendlindjen dhe patriotet e tij, nuk e shfaqni ne asnje moment ndjenjen e krenarise sic do ta shfaqte nje Libofshar i vertete, gaboni rende sepse nuk vleresoni brendesine e shkrimit por nxitoni te kritikoni. Kritika i ben mire gjithekujt, por ama nje kritike dashamirese dhe konstruktive e cila synon prosperitetin e shkrimit dhe jo nje kritike ziliqare qe kurresesi nuk do te arrinte tia ulte vlerat nje shkrimi dhe vendi te tille si Libofsha. E nese do te ishit nje Libofshar i vertete ne vend qe te ndiheshit krenar per historine dhe kulturen e ketij vendi, (aq me teper qe nje prej bijve te saj behet promovues i vlerave te Libofshes) ju nxitoheni dhe sulmoni, a thua se jeni ziliqar qe nje bir Libofshar shkruan per vendlindjen e tij aq bukur dhe me mall.

      Nuk deshiroj qe edhe une te shfaqem ne rolin e nje kritiku por nese do te analizojme pak me vemendje shkrimin tuaj do te thoja:

      1) Per sa i perket murgut Shen Kozma ai eshte nje shenjt i kesaj zone dhe ne kohen e monizmit pushteti i atehershem kishte interesa te medha ti sulmonte perfaqesuesit fetare me qellim ndryshimin e opinionit te popullit ne lidhje me fene, e per pasoje shpiknin lloj lloj historish, detyronin historiane qe te ndryshonin faktet e vertete vetem e vetem qe feja te paraqitej si nje e keqe ne syte e banoreve. Po edhe nese kjo gje eshte e vertete ju nuk e njihni traditen tone fetare. Mbremjen e 23 gushtit te cdo viti besimtare te krishtere mblidhen se bashku ne kishen kushtuar Shen Kozmait dhe kujtojne dhe nderojne figuren e tij. Nuk vijne vetem njerez prej zones perreth por edhe nga Fieri, Berati, Lushnja madje edhe pertej kufirit. Vijne dhe kalojne naten ne kete vend te shenjte dhe ashtu me besim presin mengjesin e 24 gushtit, kete dite te shenuar per komunitetin tone.

      2) Thashe qe ju nuk mund te jeni banor i Libofshes ose edhe nese keni qene mendoj qe jeni larguar shpejt dhe nuk e njihni situaten ne brendesi. Ju bej me dije se ne nje fshat pjesetar te komunes se Libofshes ekziston edhe nje shkolle e minoritetit serb, nje gje e tille nuk mund te mohohet pasi eshte shperndare edhe ne media ky lajm.

      3) Per sa i perket kurorezimit te heroit tone Gjergj Kastriotit ne Manastirin e Ardenices nje gej e tille eshte e njohur me kohe per opinionin e pubklikut shqiptar, eshte nje informacion madhor i njohur. Mesa kuptoj une poeti eshte munduar te nxjerre ne pah bukurite dhe informacionet historiko-kulturote te panjohura me pare per nje lexues i cili nuk i perket kesaj zone. Vete menyra se si ju e shprehni nje gje te tille eshte e gabuar. Kurresesi nuk mund te perdoret nje togfjalesh i tille si “Lapsus i madh”. Lapsusi tregon kryerjen e nje gabimi fare te vogel te parendesishem ne kornizen e paraqitjes te se pergjithshmes, eshte vetem lapsus, nuk ka lapsus te madh, perndryshe do mund te quhej nje gabim. Keshtu i nderuar zoteri sigurohu pike se pari qe je vete konform cdo gjeje e pastaj kujtohu te kritikosh.

      4) Dhe e fundit duke qene sinkron me “kritiken” tuaj, harroni i nderuar zoteri qe ne fillim te komentit tuaj i kerkoni poetit te qendroje brenda kuadrit te letersise, duke mos marre persiper interpretime gazetareske apo historike nderkohe qe te pika 4 e juaja papritur beheni nga nje kritik letrar ,ne nje politikan, nje ekonomist, nje arkitekt etj, Jam i sigurte qe nuk mund te jeni nje specialist i te gjithe ketyre fushave ( dyshoj qe te jeni nje specialist edhe ne anen letrare edhe artistike). Si te gjithe ne ka shume mundesi te jeni nje qytetar i cili jep opinionin e tij joprofesionist ne lidhje me nje punim letrar.

      Ju Faleminderit !

      Reply to this comment
    • Myze June 17, 18:15

      Pike se pari do te doja te falenderoja autorin N. Çuni per paraqitjen dinjitoze qe i ben vendlindjes sone te dashur, duke na bere te ndihemi krenare qe edhe ne jemi pjese e nje vatre te tille, ku gjithesekush gjen veten e tij ne kete shkrim.

      Ne vijimesi dua te theksoj se nje koment i tille si i juaji eshte nje antireklame per Libofshen qe qartazi duket qe synon me teper te sulmoje autorin dhe penen e tij, se sa te perqendrohet me te vertete te thelbi i shkrimit qe paraqet pasurite kulturore te fshatit Libofshe.
      Me vjen keq qe ne nje krijimtari kaq te arrire te poetit te gjej komente te tille si ky i juaji zoti amerikan. Nuk besoj te jeni nje bir i Libofshes sepse ju nuk e gjeni kurresesi veten tuaj ne pershkrimin e mesiperm, nuk vleresoni virtytet e larta qe poeti ka vene ne dukje per vendlindjen dhe patriotet e tij, nuk e shfaqni ne asnje moment ndjenjen e krenarise sic do ta shfaqte nje Libofshar i vertete, gaboni rende sepse nuk vleresoni brendesine e shkrimit por nxitoni te kritikoni. Kritika i ben mire gjithekujt, por ama nje kritike dashamirese dhe konstruktive e cila synon prosperitetin e shkrimit dhe jo nje kritike ziliqare qe kurresesi nuk do te arrinte tia ulte vlerat nje shkrimi dhe vendi te tille si Libofsha. E nese do te ishit nje Libofshar i vertete ne vend qe te ndiheshit krenar per historine dhe kulturen e ketij vendi, (aq me teper qe nje prej bijve te saj behet promovues i vlerave te Libofshes) ju nxitoheni dhe sulmoni, a thua se jeni ziliqar qe nje bir Libofshar shkruan per vendlindjen e tij aq bukur dhe me mall.

      Nuk deshiroj qe edhe une te shfaqem ne rolin e nje kritiku por nese do te analizojme pak me vemendje shkrimin tuaj do te thoja:

      1) Per sa i perket murgut Shen Kozma ai eshte nje shenjt i kesaj zone dhe ne kohen e monizmit pushteti i atehershem kishte interesa te medha ti sulmonte perfaqesuesit fetare me qellim ndryshimin e opinionit te popullit ne lidhje me fene, e per pasoje shpiknin lloj lloj historish, detyronin historiane qe te ndryshonin faktet e vertete vetem e vetem qe feja te paraqitej si nje e keqe ne syte e banoreve. Po edhe nese kjo gje eshte e vertete ju nuk e njihni traditen tone fetare. Mbremjen e 23 gushtit te cdo viti besimtare te krishtere mblidhen se bashku ne kishen kushtuar Shen Kozmait dhe kujtojne dhe nderojne figuren e tij. Nuk vijne vetem njerez prej zones perreth por edhe nga Fieri, Berati, Lushnja madje edhe pertej kufirit. Vijne dhe kalojne naten ne kete vend te shenjte dhe ashtu me besim presin mengjesin e 24 gushtit, kete dite te shenuar per komunitetin tone.

      2) Thashe qe ju nuk mund te jeni banor i Libofshes ose edhe nese keni qene mendoj qe jeni larguar shpejt dhe nuk e njihni situaten ne brendesi. Ju bej me dije se ne nje fshat pjesetar te komunes se Libofshes ekziston edhe nje shkolle e minoritetit serb, nje gje e tille nuk mund te mohohet pasi eshte shperndare edhe ne media ky lajm.

      3) Per sa i perket kurorezimit te heroit tone Gjergj Kastriotit ne Manastirin e Ardenices nje gej e tille eshte e njohur me kohe per opinionin e pubklikut shqiptar, eshte nje informacion madhor i njohur. Mesa kuptoj une poeti eshte munduar te nxjerre ne pah bukurite dhe informacionet historiko-kulturote te panjohura me pare per nje lexues i cili nuk i perket kesaj zone. Vete menyra se si ju e shprehni nje gje te tille eshte e gabuar. Kurresesi nuk mund te perdoret nje togfjalesh i tille si “Lapsus i madh”. Lapsusi tregon kryerjen e nje gabimi fare te vogel te parendesishem ne kornizen e paraqitjes te se pergjithshmes, eshte vetem lapsus, nuk ka lapsus te madh, perndryshe do mund te quhej nje gabim. Keshtu i nderuar zoteri sigurohu pike se pari qe je vete konform cdo gjeje e pastaj kujtohu te kritikosh.

      4) Dhe e fundit duke qene sinkron me “kritiken” tuaj, harroni i nderuar zoteri qe ne fillim te komentit tuaj i kerkoni poetit te qendroje brenda kuadrit te letersise, duke mos marre persiper interpretime gazetareske apo historike nderkohe qe te pika 4 e juaja papritur beheni nga nje kritik letrar ,ne nje politikan, nje ekonomist, nje arkitekt etj, Jam i sigurte qe nuk mund te jeni nje specialist i te gjithe ketyre fushave ( dyshoj qe te jeni nje specialist edhe ne anen letrare edhe artistike). Si te gjithe ne ka shume mundesi te jeni nje qytetar i cili jep opinionin e tij joprofesionist ne lidhje me nje punim letrar.

      Reply to this comment
  2. Dajo Memo June 13, 20:05

    Sugjerimet dhe verejtjet qe ben zoteria nuk ia ulin vlerat shkrimit dhe dashuris se shkruesit per vendlindjen. Nderhyrja eshte nje plus, qe kujton dhe ve ne dukje dhe disa vlera te tjera te Libofshes. Lavdi emrit te atyre qe kane ndricuar mendjet dhe kane derdhur gjak per kete vend, si nga gjithe zonat e tjera, edhe prej Libofshes.

    Reply to this comment
  3. jakobini June 13, 20:24

    Nje shkrim shume i bukur kushtuar nga nje prej bijve te saj me te mire, poeti Niko Çuni, i cilika derdhur ndjenja dashurie per bashkefshataret e vet, traditatm per kulturen. Njerez si Niko Ç uni nuk jane te shume qw i drejtohen vendlindjes me aq dashuri dhe pse eshte larguar qysh prej 49 e ca vitesh. Une e falenderoj qw ka patur ne vemendje edhe pjesetar te familjes time qw kane dhene jo pak per kete fshat te kulturuar qw ka gjashte monumente kulture, qw ka rreth 12 mije banore, por qw qeverite e ketyre 25 biteve nuk kane qene ne gjendje te shtrojne nje rruge historike prej dy kilometrash qw lidh Libofshen me Manastirin madheshtor te Ardenices , gjw qw ka ekzistuar edhe ne kohet e mesme. Disa deputete qw mbushnin thaset me vota dhe jane mburrur me pasurite e tyre marramendese nuk prezantohen dinjtoz para fshatareve te mrekullueshem te krahines se Libofshes! Edhe njehere te falenderoj o Niko Çuni qw tere jeten mbete i ndershem dhe i dashur!

    Reply to this comment
  4. avrami June 14, 04:20

    ..pse I fshini komentet ju te redaksis …une I dhash nje pergjigje atij Amerikanit qe te jete me I sakte kur jep mendime ndaj ketij shkrimi qe nga kendi qe e ka pare poeti Niko Cuni eshte mjaft I drejte dhe ne nje shkrim nuk mund te thuhen te tera sikur edhe roman te shkruash.

    Reply to this comment
  5. Baba Ali Tomorri June 14, 13:18

    I miri Niko Cuni paska derdhur fjale zemre ne kete reportazh te mrekullueshem. Une nuk jam nga Libofsha, por kam patur rastin te kaloj andej dhe te njoh vlerat e kesaj zone me emer te mire. Me kete shkrim me jepet rasti te njihem edhe me personazhe te tjere qe nuk e kam ditur qe paskan si vendlidje Libofshen. Nuk e paskam ditur qe nje ushtarak si Niko Cuni te shkruante repotrazh kaq te ndjere.

    Reply to this comment
  6. CLIRIM SELAMI June 14, 14:22

    E LEXOVA ME SHUME NDJENJE MIKU IM NIKO. LIBOFSHA ESHTE VENDI KU TI U LINDE, NDAJ SHKRUAN ME AQ NDJENJE E DASHURI PER ATE VEND TE BUKUR QE KA DETIN, FUSHEN DHE KODRAT SI GJERDAN ZBUKURIMI. ATO VENDE JANE TE DASHURA EDHE PER MUA QE SHERBEVA PER 7 VJET DHE I KAM BREDHUR ME KEMBE PELLEMBE PER PELLEMBE, KU KAM PARE VENDE SHUME TE BUKURA, CLODHESE E PLOT PRODHIME. MBI TE GJITHA LIBOFSHA DHE RRETHINAT E SAJ KANE NJEREZ TE MBREKULLUESHEM, MIKPRITESA, TE ZGJUAR, TE THJESHTE, INTELEKTUAL DHE ARSIMDASHES. FALEMINDERIT NIKO QE ME ZGJOVE KUJTIMET E MIJA TE BUKURA TE VITEVE 1988- 1995.

    Reply to this comment
  7. Ali Demi June 14, 14:40

    Bravo N.CUNI. ke shprehur ndjenjat dhe dashurine tende per vendlindjen tende, zonen tende atje ku ti u linde dhe rrite. Ti edhe vete e pranon qe sje as Gazetar as Historjan por kjo sdo te thote qe nuk duhet te shprehesh dicka te bukur qe ty te del nga brendesia e shpirtit tende te mallengjyer. Sa per Amerikanin ka vend te blendi Fevziu per politik jo ne kete shkrim te paster sic eshte edhe vete LIBOFSHA

    Reply to this comment
  8. Ali Demi June 14, 14:54

    BRAVO N.CUNI
    i paske qendisur keto rreshta te vendlindjes. Duket qe malli per te paret , per figurat e shquara te zones dhe per Zonen nuk te ka shteruar.Jane fjale dhe fakte shume te vyera qe ti i ke sjelle ne kete shkrim me plot ndjenje. Ju vete e pranoni qe nuk jeni as Gazetar dhe as Historian, por kjo nuk do te thote qe ju (dhe figura te tjera si ju) nuk duhet te shkruani apo ti publikoni keto fjale qe ju dalin nga brendesia e dhe ndjenja e paster qe ju karakterizon.
    ps: Amerikanit i them qe per politik ka vende ke Blendi Fevziu

    Reply to this comment
  9. Kola June 15, 05:49

    Edhe pse shkrimi nuk u ka shpetuar ca pordheve te panevojshme te mender poetit, pranoj qe ky shkrim eshte bere me dashuri. Libofsha mbetet qendra me e spikatur myzeqare e patriotizmit, arsimit dhe kultures. Nuk eshte rastesi qe banda e Vicidolit, ne zbatim te urdherave te UDB-se, iu versulen pikerisht Libofshes, per te zbatuar pogromin e pergjakur. Po keshtu nuk ishte rastesi qe prej ketij fshati zgjodhen njeriun me te degjeneruar Dritan Priftin, per ta veshur me pushtet. Keta njerez Libofsha i neverit dhe ka shume te drejte, sepse ka vuajtur jo pak prej tyre.

    Reply to this comment
  10. Tirana June 15, 09:09

    Lexova me vemendje cdo koment. Me le nje shije shume te keqe (kerkoj ndjese per kete shprehje) shkrimi i te ashtequajturit Amerikani. Duket si nje mesues zevzek, qe smpraps deshiren dhe ndjenjen e te shkruarit ne vend qe ta coje ate perpara, qe kapet pas detajeve dhe imponon nje menyre te menduari te tijen. Me pelqen debati por gjithmone duke respektuar mendimin e tjetrit. E kam lexuar pjesen disa here. Une kam kaluar nje pjese te jetes sime femijerore ne Libofshe, dhe tek lexoj rreshtat e N.Cunit, kthehem prapa ne kohe. Eshte bukur te kesh kujtime, te kthesh koken dhe te shohesh se pavaresisht gjithckaje, kujtimet dhe shpresat jane ende gjalle. Ky shkrim vjen nga zemra, ke shperthim ndjenjash dhe ngjyrash, qe ne keto dite kronike te zeze, te duket nje oaz paqeje. Komplimentat e mi shkojne per autorin, dhe e nxis te vazhdoje ta doje kete qe ben. Ndersa amerikanin e FTOJ qe te na beje nje shkrim te Libofshes duke e pare me lupen e tij. Ndoshta ia del te jete “perfekt” ne tezen e tij te realitetit-historik. Falenderime shkojne edhe per gazeten Dita qe merr persiper te botoje shkrimet e nje poeti te thjeshte

    Reply to this comment
  11. Semanjaku June 15, 09:23

    Pershendetje Z, Niko,,shkrimi me pelqeu,brenda ne te eshte shpirti i paster i nje myzeqari, Une jame nip ne Libofshe, dhe ajo zone e meriton te shkruhet me shume,,per fate edhe kame punuar ne ciflig,,,vertet jane njerez te urte,,te zgjuar,,punetore,,mikprites,,nga aty kane dale edhe njerez te shquar. Libofsha ka historin e vete te lavdishme. Sa per amerikanin,,munde te jete ne amerik por gjykon si nihilist,,sikur i di te gjitha,,me nje fjale si Shqiptar vetem kritikon,,nuk shikon brendin e shkrimit.

    Reply to this comment
  12. julis June 15, 10:40

    dikush ka thene RRUGE BEHET DUKE ECUR …dhe bijte e libofshes kane ecur shume duke krijuar nje rruge te qendrueshme ne vlerat dhe historine e tyre….eshte gjithmon bukur te lexosh nje shkrim si pikture, e ke shume me te qarte analizen e peisazhit kompleks sesi historia nderthyret me natyren dhe karakteret e njerezve me ane te veshtrimit….thjesht e bukur

    Reply to this comment
  13. Ardenica June 15, 14:34

    Urime Niko pwr shkrimin e bukur per Libofshen tone dhe gjithw Myzeqese. Myzeqaret kane vuajtur nga mungesa e shkrimeve dhe e publikmeve. Ndaj une e mirepres çdo shkrim, paçka sugjerimeve.
    Per antishqiptarin Kozma Etolin (“shen”Kozma), i cili nuk ka qene kurre i shenjte ne do te jesh i vertete si autor dhe atdhetar, lexo libra nga prof. Kristo Frasheri, nga prof. P.Xhufi, prof. E.Ymeri, At Foti Cici, prof. Sh.Delvina, nga Dr. A.Bido,…etj. Lexo edhe librin e ri te mirepritur ne gjithe Myzeqene “Shenjteri te vjedhura”

    Reply to this comment
  14. Sona June 16, 16:04

    Sa e bukur eshte historija:)Por reliteti eshte shume ndryshe . Urtesija e atyre njerzeve te thjesht ka bere te merren neper kembe ..

    Reply to this comment
  15. Myzeqari June 17, 18:18

    Pike se pari do te doja te falenderoja autorin N. Çuni per paraqitjen dinjitoze qe i ben vendlindjes sone te dashur, duke na bere te ndihemi krenare qe edhe ne jemi pjese e nje vatre te tille, ku gjithesekush gjen veten e tij ne kete shkrim.

    Ne vijimesi dua te theksoj se nje koment i tille si i juaji eshte nje antireklame per Libofshen qe qartazi duket qe synon me teper te sulmoje autorin dhe penen e tij, se sa te perqendrohet me te vertete te thelbi i shkrimit qe paraqet pasurite kulturore te fshatit Libofshe.
    Me vjen keq qe ne nje krijimtari kaq te arrire te poetit te gjej komente te tille si ky i juaji zoti amerikan. Nuk besoj te jeni nje bir i Libofshes sepse ju nuk e gjeni kurresesi veten tuaj ne pershkrimin e mesiperm, nuk vleresoni virtytet e larta qe poeti ka vene ne dukje per vendlindjen dhe patriotet e tij, nuk e shfaqni ne asnje moment ndjenjen e krenarise sic do ta shfaqte nje Libofshar i vertete, gaboni rende sepse nuk vleresoni brendesine e shkrimit por nxitoni te kritikoni. Kritika i ben mire gjithekujt, por ama nje kritike dashamirese dhe konstruktive e cila synon prosperitetin e shkrimit dhe jo nje kritike ziliqare qe kurresesi nuk do te arrinte tia ulte vlerat nje shkrimi dhe vendi te tille si Libofsha. E nese do te ishit nje Libofshar i vertete ne vend qe te ndiheshit krenar per historine dhe kulturen e ketij vendi, (aq me teper qe nje prej bijve te saj behet promovues i vlerave te Libofshes) ju nxitoheni dhe sulmoni, a thua se jeni ziliqar qe nje bir Libofshar shkruan per vendlindjen e tij aq bukur dhe me mall.

    Nuk deshiroj qe edhe une te shfaqem ne rolin e nje kritiku por nese do te analizojme pak me vemendje shkrimin tuaj do te thoja:

    1) Per sa i perket murgut Shen Kozma ai eshte nje shenjt i kesaj zone dhe ne kohen e monizmit pushteti i atehershem kishte interesa te medha ti sulmonte perfaqesuesit fetare me qellim ndryshimin e opinionit te popullit ne lidhje me fene, e per pasoje shpiknin lloj lloj historish, detyronin historiane qe te ndryshonin faktet e vertete vetem e vetem qe feja te paraqitej si nje e keqe ne syte e banoreve. Po edhe nese kjo gje eshte e vertete ju nuk e njihni traditen tone fetare. Mbremjen e 23 gushtit te cdo viti besimtare te krishtere mblidhen se bashku ne kishen kushtuar Shen Kozmait dhe kujtojne dhe nderojne figuren e tij. Nuk vijne vetem njerez prej zones perreth por edhe nga Fieri, Berati, Lushnja madje edhe pertej kufirit. Vijne dhe kalojne naten ne kete vend te shenjte dhe ashtu me besim presin mengjesin e 24 gushtit, kete dite te shenuar per komunitetin tone.

    2) Thashe qe ju nuk mund te jeni banor i Libofshes ose edhe nese keni qene mendoj qe jeni larguar shpejt dhe nuk e njihni situaten ne brendesi. Ju bej me dije se ne nje fshat pjesetar te komunes se Libofshes ekziston edhe nje shkolle e minoritetit serb, nje gje e tille nuk mund te mohohet pasi eshte shperndare edhe ne media ky lajm.

    3) Per sa i perket kurorezimit te heroit tone Gjergj Kastriotit ne Manastirin e Ardenices nje gej e tille eshte e njohur me kohe per opinionin e pubklikut shqiptar, eshte nje informacion madhor i njohur. Mesa kuptoj une poeti eshte munduar te nxjerre ne pah bukurite dhe informacionet historiko-kulturote te panjohura me pare per nje lexues i cili nuk i perket kesaj zone. Vete menyra se si ju e shprehni nje gje te tille eshte e gabuar. Kurresesi nuk mund te perdoret nje togfjalesh i tille si “Lapsus i madh”. Lapsusi tregon kryerjen e nje gabimi fare te vogel te parendesishem ne kornizen e paraqitjes te se pergjithshmes, eshte vetem lapsus, nuk ka lapsus te madh, perndryshe do mund te quhej nje gabim. Keshtu i nderuar zoteri sigurohu pike se pari qe je vete konform cdo gjeje e pastaj kujtohu te kritikosh.

    4) Dhe e fundit duke qene sinkron me “kritiken” tuaj, harroni i nderuar zoteri qe ne fillim te komentit tuaj i kerkoni poetit te qendroje brenda kuadrit te letersise, duke mos marre persiper interpretime gazetareske apo historike nderkohe qe te pika 4 e juaja papritur beheni nga nje kritik letrar ,ne nje politikan, nje ekonomist, nje arkitekt etj, Jam i sigurte qe nuk mund te jeni nje specialist i te gjithe ketyre fushave ( dyshoj qe te jeni nje specialist edhe ne anen letrare edhe artistike). Si te gjithe ne ka shume mundesi te jeni nje qytetar i cili jep opinionin e tij joprofesionist ne lidhje me nje punim letrar.

    Ju Faleminderit !

    Reply to this comment
  16. XHA NDINUA June 21, 14:16

    URIME Z. NIKO BRAVO TE QOFTE PER KETE DEDIKIM QE I KE KUSHTUAR VENDLINDJES TONE ME SHUM DASHURI .
    NJE MYZEQAR SI PUNA JUAJ NUK MUND TE TA HARRAOJ KURR VENDLINDJEN E TIJA.
    VETEM NJE ATDHETAR DHE NJE POET SI PUNA JUAJ MUND TI THURI KAQ BUKUR E ME KAQ DASHURI KETO FJAL.

    Reply to this comment
  17. Sala June 25, 19:41

    Niko shume I bukur shkrimi. I ndjere dhe me kripe loti formesuar prej mallit. Dhe ka nje te vertete te pashpjegueshme..sa me shume na ikin vitet aq me shume ndjejme peshen e mallit per vendlindjen. E ke qare o djale. “Himn per vendlindjen” keshtu do ta quaja une. Me kete titull beje kenge o Niko djali. Edhe teknikisht shkrimi eshte I arrire, si ne ide dhe ne strukture. Shkurt te pergezoj e te perqafoj

    Reply to this comment
  18. Ilmi Qazimi June 27, 09:49

    Dy fjale te paperfunduara

    Gjeta nje homazh te perkryer per vendlindjen, me detaje ku flet shpirti, ku flet zemra e jo parrulla “fol se duhet folur”
    ne kete shkrim, brume plotesisht i pjekur dhe i pjekur mire, gjen njerez, ngjarje, vende, toponime…dhe perseri njerez- keto qenie qe bejne historine, qe bejne luftra e kerkojne paqe, keta myzeqare qe nuk shkelin mbi vetveten, krenohen me ekzistencen e tyre, por edhe qe dine te ruhen nga krenaria e tyre.
    Ketu njihesh me heronj te thjeshte ne madheshti e te medhenj ne thjeshtesi, pa buje, pa lavdikerkime, pa dekoratamani,, por me etjen per dije, per kulture, per mireqenie dhe per vellazeri, liri dhe, pse te mos e theksojme, edhe per barazi.
    Ky shkrim eshte nje pamflet historik-monografik i shumengjeshur dhe qe te le pa fryme, sepse me pak fjale te bukurgjetura, jep nje ecuri mes shkallaresh me plot ulje-ngjitje, te historise se nje treve, te nje fshati qe dikur ka qene rreth (?!), lokalitet, komune e tani, thjesht fshati Libofshe
    Ne keto faqe te shkruara nuk flitet fare per qeverite qe vene e vijne (madje jane te medhjente si Ismail Qemal Vlora qe vene e bujitn ne Libofshe), por vetem per Libofshen dhe libofsharet qe jane dhe mbeten aty, ne truallin e tyre qindravjecare, te qete, te punes, te djerses se ndershme, te luftes per te qene te cliruar, te jetes ku gjallon embrioni i se ardhmes, ku …lulezon edhe lulja ne vazon te praku i deres edhe fija e barit ne lendinen me te verdhe e te smeralde…ku bustet, shtepite, pemet, kafshet, zogjte nuk digjen, nuk vriten por ruhen, njihen dhe mbrohen.
    Te shkruash per vendlindjen ka qene e mbetet e veshtire, por Niko Cuni yne ia ka dale mbane ne kete minibroshure (ky material mendoj, mund te behet liber i plote me nje punim me te zgjeruar) kaq dinjitoze, te cilen duhet ta lexoje shumekush qe di te lexoje dhe qe di te dashuroje vendlindjen, se ciles i jemi gjithnje vetem borxhlinj, sepse eshte imazhi i perjetesise.
    Ka edhe ndonje qe do te kritikoje? Bukur! Le ta bejen nje tjeter po mundi, me te mire, nje shkrim shpirteror per Libofshen.

    Te faleminderit i dashur Niko Cuni, ke ke kenaqur sinqerisht e shpirterisht me sa lexova, vec te tjerash edhe sepse aty, ne essene tende-himn poetik per vendlindjen- gjeta shume edhe per vendlindjen time…

    Ilmi Qazimi

    Reply to this comment
  19. Agroni July 3, 13:15

    Te lumte dora Niko Cuni, qe I ke kenduar kaq bukur vendlindjes. Lot malli te ka pikuar ajo pene e uruar. Na ke bere krenare

    Urime Agroni

    Reply to this comment
  20. Andi April 7, 03:46

    Shkrim shume i bukur. Ju lumte ! Bukurite dhe ngjyrat qe i jepni Lubofshes tone e cila eshte dhe vendlindja e prinderve te mi, me bejne pak pesimist, kur mendoj se realiteti eshte pak me ndryshe. Kohet e funfit e vizitove kete zone dhe fshat per tu shmallur me njerzit e mi dhe per te ringjallur kujtimet e femijerise kur vija gjate veres per pushime ne Nikas e Kolkondas, buze lumit Seman e perball Manastrit te Shen Kozmait.
    Te them te drejten u merzita shume dhe u ndjeva keq kur pashe ata njerez te varfer por te zgjuar, te mbrekullueshem e krenar dhe Libofshen me aq histori, lavdi e pasuri ne ate gjendje te mjere, me shtepi te vjetra, me rrugica tere balte, si nje vend i zymte, i braktisur, pa jete, pa shprese dhe i lene ne harrese.
    Po keshtu jane te tera fshatrat e Myzeqese, te zhytura ne varferi,.bile edhe me keq se Libofsha. Ky popull hyjnor me nje histori te ndritur dhe qyteyrim e zhvillim te madh qysh nga Lashtesia, megjithse ka ne truallin e tij pasuri kolosale e pa fund, ai jeton ne varferi
    dhe ne skamje e veshtiresi te tejskajshme.
    Kjo gjendje e rende qe ka pllakosur mbi Myzeqene dhe myzeqaret qysh nga viti 1920 e ketej eshte shkaktuar nga QEVERITE ISLAMIKE te TIRANES, te cilat kane vjedhur po vjedhin me dhune rreth njeqinde vjet miliardat e dollareve nga nafta, bujqesia, blegtoria, peshkimi, e tjera.
    Qeverite e Tiranes kane qene gjithmone antimyzeqare dhe hajdute, te cilat ne emer te shtetit kane kryer jo vetem nje grabitje biblike ne Myzeqe, por edhe nje fyerje, perbuzje e diskriminim shekullor ndaj myzeqareve.
    Kjo tragjedi qe ka ndodhur ne Myzeqe nuk ka ngjare ne asnje vend te botes.Uadhingtoni ne USA nuk grabit pasurite e Nju Jorkut, Teksasit e tj, perkundrazi Nju Jorku ka nivel jetese me te lart se Uashingtoni.
    Atehere pse Tirana qysh nga tradhetari Zogu, diktatori Hoxhae dhe lidetet e sotem jo myzeqar qe jeton ne lluks me pasurite e Myzeqese duhet vjedhe popullin tone.
    Faj kemi edhe ne myzeqaret qe kemi lejuar bandat e Zogut, kriminelet e Mehmet Shehut dhe Enver Hoxhes dhe hajdutet e vrasesit e Tropojes, Skraparite, Mallakastres, Tepelenes te drejtojne me dhune ne Myzeqe.
    Myzeqaret nuk jane te interesuar qe te zhvillohet Tirana, Vlora, Shkodra, Korca me pasurine e Myzeqese dhe myzeqaret te vuajne ne varferi.

    iespektohej nga e gjithe bota jetojne mbi keyembushur me pasuri pa fund dhe bukuri

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*

Sondazh

A ËSHTË EDI RAMA I MAJTË?

Shiko rezultatin