Liria…

October 11, 2017 12:19

Liria…

Sa kohë njeriu është i gjallë,

i lidhur është me zinxhirë,

një re e zezë i nxin në ballë,

dhe asnjëherë nuk është i lirë.

 

Sa kohë frymë njeriu merr,

rri i hutuar në udhëkryq,

e vjen vërdallë si në një ferr,

çdo çast me veten është në gjyq.

 

E lodh-e tret paragjykimi,

e telikos mundim’ i jetës,

dhe frikacaku-edhe trimi,

në cep i rrinë të vërtetës.

 

Në skaj i rrinë të vërtetës,

në daç me hir-a me pahir,

kush ngjyen në pjatën e jetës,

në asnjë çast nuk është i lirë.

 

Nga mijëra fije mbahet lidhur,

i zhytur si né pus të thellë,

eh-jeta është pelin i hidhur,

ku korret fara që ke mbjellë.

 

Në paralele-meridianë,

veç himni i lirisë jehon,

të gjithë në buzë atë e kanë,

sepse liria u mungon…

 

Dhe mbreti më i madh në botë,

s’e ka lirinë e një trumcaku,

të një trumcaku krejt të kotë,

po që lirinë e ka-së paku.

 

Njeri-mos rri kaq larg varrezës,

ku prehet kurmi i njerëzisë,

e fundit ditë e jetëzezës,

është ditë e parë e lirisë.

 

A.DUKA

October 11, 2017 12:19
Komento

2 Komente

  1. Drin October 12, 08:58

    Bravo POET. KJo eshte nga te paktat poezi qe ma kane pelqyer

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*