Mbret apo horr? Një përballje mes një zogisti dhe një historianeje

August 31, 2018 23:30

Mbret apo horr? Një përballje mes një zogisti dhe një historianeje

 

Gjithnjë kam menduar se si Mbreti Zog, aq injorant dhe i pakulturuar, të ishte në gjendje të sundonte me drejtësi, ndaj dhe ishte kjo arsyeja që italianët e lanë atë të bëhej Mbret, në vend që të vazhdonte si President…

Dje u ndodha papritmas në një situatë të vështirë. Unë që i ndjek me vëmendje ngjarjet dhe datat e historisë sonë, më kishte dalë nga mendja se sot, pra më 1 shtator 2018, mbushen plot 90 vjet nga shpallja e Ahmet Zogut si mbret i shqiptarëve. Ma kujtoi z. Ekrem Spahiu me shkrimin e tij, i cili si një legalist i thekur, e kujton me adhurim ish-mbretin. Mirëpo nuk janë të gjithë në një mendje me zotin Spahiu. Ne, si gazetë që tentojmë të themi të vërtetën, vendosëm ta botojmë shkrimin e zotit Spahiu. Por, deshëm të japim edhe anën tjetër të medaljes së regjimit të Zogut, pra ato që nuk i thotë Spahiu në shkrimin e tij.

Për më shumë se gjysmë shekulli, Ahmet Zogu është anatemuar skajshmërisht nga regjimi komunist si satrap, despot, si tradhtar dhe hajdut. Si njeriu që shkeli betimin ndaj popullit të tij dhe ia mbathi në 7 prill 1939.

Mirëpo si ishte dhe është e vërteta? Sepse erdhën ca kohë të tjera, domethënë pas vitit 1990 dhe figura e matjanit Ahmet Zogu është parë dhe me ngjyrime të tjera, madje shumë pozitive. Iu ngrit dhe një monument në Tiranë, pavarësisht kontestimit nga shumica e qytetarëve të kryeqytetit. Edhe gazetari i njohur Blendi Fevziu ka bërë një libër, krahas shumë botimeve të tjera. Kanë shkruar edhe të huajt për Ahmetin.

Për të shmangur anshmëritë, unë iu drejtova dje historianes angleze, Miranda Vickers. Si angleze, ajo është gjakftohte në gjykimin e historisë sonë. Nuk është as komuniste, as balliste, as zogiste. Ajo e thotë të vërtetën historike pamëshirshëm, si historiane. Para nja dhjetë vjetësh i kam përkthyer librin “Shqiptarët – një histori moderne”. Kur i shkrova dje se doja të botoj diçka në DITA për 90-vjetorin e shpalljes së mbretërisë, pa preu shkurt:

I nderuar Xhevdet, unë e kam thënë mendimin tim për mbretërinë shqiptare dhe për Ahmet Zogun në librin që ma kini përkthyer ju dhe që është botuar disa herë në Angli. Nuk kam ç’t’u shtoj atyre fakteve dhe analizës që i kam bërë atij regjimi. Merrni dhe ribotojeni atë fragment, sikur e kam shkruar sot… Sepse edhe mua më kishte dalë nga mendja 90-vjetori i Mbretërisë suaj…

Kjo ishte përgjigja e Mirandës. Në vijim lexoni fragmentin e saj për mbretërinë zogiste.Përgatiti për botim Xhevdet Shehu

 

Vitet e regjimit të Zogut

Oh, po, është e vërtetë! Tashmë nuk ka banditë në Shqipëri, sepse ata të gjithë kanë shkuar në Tiranë, kanë zënë nga një karrige dhe vjedhin zyrtarisht. –Thënie popullore në Shqipërinë e viteve ’30

Miranda Vickers

Më 31 janar 1925 u shfuqizua Regjenca prej katër anëtarësh dhe Ahmet Zogu u zgjodh president i republikës së sapo shpallur shqiptare, ndërsa Tirana u njoh si kryeqytet i përhershëm i vendit. Kushtetuta që u miratua u ndërtua në mënyrë të tillë që të rriste pushtetin e Zogut, i cili kishte të drejtë të caktonte dhe të shkarkonte ministrat sipas dëshirës së tij. Zogu menjëherë iu përvesh punës për konsolidimin e pushtetit të tij, duke likuiduar apo detyruar të arratiseshin ish-kundërshtarët e tij më të rrezikshëm. Luigj Gurakuqi u vra një kafene në Bari; vrasësi i tij shumë shpejt u shpall i pafajshëm. Bajram Curri u ndoq këmba këmbës dhe kufoma e tij u gjet në një shpellë pranë Dragobisë. Pavarësisht se në Tiranë e morën vesh të gjithë se Curri vdiq në duart e agjentëve të Zogut, vendasit këmbëngulnin se ai vrau veten. Shumë udhëheqës të tjerë kosovarë, si fjala vjen Zija Dibra, i cili u qëllua për vdekje ndërsa po përpiqej t’i shpëtonte arrestimit nga policia, pësuan të njëjtin fund të parakohshëm. Mandej Zogu kurdisi lëvizje për të ndërprerë aktivitetet e Komitetit të Kosovës, i cili përbënte një rrezik për marrëdhëniet e tij të mira me Jugosllavinë. Trupat që kishin qenë besnike të Nolit u çarmatosën dhe u shpërbënë. Kjo i hapi rrugën Zogut për të vendosur diktaturën e tij, që mund të thuhet se ishte më e pranueshme për realitetin politik të Shqipërisë se sa koncepti i panjohur për demokracinë. Vendi vazhdoi të ishte në një gjendje shtetrrethimi deri në rivendosjen e një qeverie kushtetuese. Paskëtaj, për të qenë në gjendje t’i bënte ballë politikës së ngatërruar shqiptare, Zogu i dha vetes së tij pushtet të pakufizuar për të vënë veton për ligjet që kalonin në qeverinë e re.

Ishte ky një regjim autoritarist dhe konservator, qëllimi kryesor i të cilit ishte ruajtja e stabilitetit dhe rendit. Prandaj dhe ai u mbështet nga bajraktarët dhe çifligarët, pasi të gjithë atyre u garantohej ruajtja e gjendjes ekzistuese. Megjithatë, qeveria e re të paktën bëri të pushonin rebelimet e vazhdueshme krahinore që e kishin pllakosur këtë vend gjatë gjysmës së parë të viteve ’20. Nën administratën e re, për të parën herë fiset veriore u vunë nën kontrollin e qeverisë qendrore, ndonëse u lejuan të ruanin si edhe në të kaluarën organizimet e tyre tradicionale. Pavarësisht se kodi i ri civil dhe penal i miratuar nga Zogu teorikisht zbatohej gjithandej, Kanuni i pashkruar i Lekës bënte ligjin në shumë zona të vendit. Ndonëse zonat veriore ishin lënë krejtësisht pas dore gjatë pushtetit të Zogut, ai e rifitoi besueshmërinë e fiseve të veriut – pjesërisht nga qëndrimi i tij si bajraktar, si dhe nga caktimi në poste ushtarake i bajraktarëve të tjerë. Sidoqoftë, fiset katolike mbetën më pak të prirura se sa ishin myslimanët ndaj tij. Besnikëria ndaj regjimit ushqehej nga një sistem ‘pensionesh’ dhe ‘rrogash’ që lidhej me dhënien e gradave ushtarake. Procedura e zakonshme ishte që përfituesit e pensioneve apo rrogave duhej të paraqiteshin dy ose tri herë në vit në Tiranë për të dhënë besën. Ata priteshin nga Zogu dhe mandej ktheheshin në shtëpitë e tyre pasi kishin marrë grada dhe pará.

Megjithëse jugosllavët kishin mbështetur kthimin e tij në Shqipëri, ata nuk ishin në gjendje t’i jepnin Zogut ndihmë financiare, për të cilën ai kishte shpresuar dhe kishte aq nevojë për të mbajtur në këmbë regjimin e tij. Prandaj dhe ai u detyrua të miratonte një politikë bashkëpunimi me Italinë. Midis Italisë dhe Shqipërisë u nënshkrua një pakt më 20 janar 1925, me anë të të cilit Italia fitoi monopolin mbi koncesionet e transportit të mallrave dhe tregtisë. Në të vërtetë ky pakt i pengonte vendet e tjera nga konkurrenca kundër interesave italiane. Në të njëjtin muaj nga financierë italianë u krijua një Bankë Kombëtare e Shqipërisë, e cila prodhoi një kartëmonedhë për Shqipërinë. Deri atëherë nuk kishte patur as monedhë shqiptare dhe as ndonjë organizatë të kreditit. Shqipëria hodhi në qarkullim monedhat prej floriri  dhjetë dhe njëzet frangëshe, vlera e të cilave mund të barazohej me katër dollarë amerikanë të asaj kohe, si dhe koronën e argjendtë, vlefta e të cilës varionte sipas çmimit të argjendit në tregun shtetëror.

***

Ndërkohë, një territor që kishte mbetur i diskutueshëm, parandalonte përcaktimin përfundimtar të Shqipërisë. Zona e njohur tashmë si Shën Naum në brigjet e liqenit të Ohrit, vazhdonte të ishte e pushtuar nga trupat jugosllave. Jugosllavët pretendonin se Zogu ua kishte premtuar këtë territor si shpërblim për mbështetjen që ata i kishin atij për rikthimin në Shqipëri në dhjetorin e kaluar. Gjithsesi, Zogu e mohoi këtë dhe çështja iu përcoll Konferencës së Ambasadorëve. Problemi u zgjidh përfundimisht duke i dhënë Jugosllavisë Shën Naumin dhe zonat përreth malit të Vermoshit, ndërkohë që Shqipëria mori qytetin fqinj të Peshkopisë dhe disa fshatra të tjerë të vegjël. Ky akt më së paku bëri të mundur që Shqipëria të pushonte së ekzistuari si ‘një shprehje gjeografike’, 14 vjet pasi ajo ishte bërë e pavarur.

…Megjithatë, në vitet midis luftërave, Shqipëria mbeti vendi më pak i zhvilluar dhe më i varfër i Europës. Regjimi bëri shumë pak përpjekje për të lehtësuar sadopak analfabetizmin masiv të popullsisë. Edhe pse u shënuan disa arritje me hapjen e disa shkollave fillore dhe të mesme, si dhe të një kolegji bujqësor në Kavajë, mungesa e ekipit mësimdhënës dhe e fondeve, donin të thoshnin se standardet e mësimdhënies ishin tejet të ulëta. Fshatarët, sidomos ata të veriut, të cilët kishin mënyrën e tyre tradicionale të jetesës, u mbyllën edhe më shumë në vetvete. Ata mbetën të izoluar në qoshkat e tyre fisnore, dyshues dhe mosbesues ndaj ndërhyrjeve jashtë qerthullit të tyre, duke respektuar vetëm krerët vendas. Tirana mbeti një qytet i përgjumur provincial. Trafiku i kryeqytetit përbëhej nga karroca që tërhiqeshin nga kuaj ose buaj; disa pak makina u përkisnin diplomatëve të huaj ose zyrtarëve qeveritarë. Për ata pak të huaj si Stirlingu dhe të tjerë nga trupi diplomatik apo legata të ndryshme të huaja, Tirana ofronte shumë pak nga kultura perëndimore. Në një përpjekje për t’i dhënë kryeqytetit të tij një pamje perëndimore, Zogu krijoi një ansambël të dramës dhe të korit, shfaqjet e të cilit u provuan se ishin një bezdisje për të huajt e pafat që nuk gjenin dot arsye të shmangeshin nga pjesëmarrja në to.

Gjatë viteve të presidencës së tij, nga viti 1924 deri më 1928, Zogu e mbajti tërësisht nën kontroll qeverinë. Ndërkohë u krijua një sistem i njëjtësuar i qeverisjes vendore, duke ndihmuar për krijimin e një klase të gjerë punonjësish civilë, shumica e të cilëve mund të bliheshin me një rryshfet. Kushtetuta e re e vitit 1928 i dha Zogut fuqi legjislative, juridike dhe ekzekutive të pakufizuara të cilat rritën shumë diktaturën personale të tij. Forcimi i ligjit dhe i rendit ishin parë si një kusht thelbësor për përparimin e vendit. Zogu në këtë mënyrë dekretoi faljen e gjakmarrjes dhe ndaloi  mbajtjen e armëve nga të gjithë shtetasit me përjashtim të fisit të tij matjan dhe të fqinjëve të tyre veriorë, mirditorëve. Veriorët e tjerë u zemëruan së tepërmi nga çarmatosja, e cila solli uljen në mënyrë të dukshme të akteve banditeske (në një kohë që shumica e tyre ishin të patokë, vjedhja ishte shndërruar në një mënyrë të tyre të jetesës). Planet e tjera për të rritur begatinë e vendit përfshinin zhdukjen e malarjes me anë të tharjes së kënetave, si dhe shtimin e sipërfaqeve të tokave bujqësore. Megjithatë, gjendja primitive e bujqësisë shqiptare nuk mund të ndiqte të njëjtin ritëm me shtimin e popullsisë, e cila kishte prirjen të emigronte, kryesisht drejt Amerikës dhe Turqisë. Sidoqoftë, në disa zona të Shqipërisë jugore, kryesisht përreth Korçës, standardi i jetesës ishte përmirësuar nga fakti që shumë fshatarë të tyre merrnin tashmë pará prej të afërmve të tyre që kishin emigruar më përpara në Amerikë.

Vendosja e monarkisë

I pasigurt për shkallën e mbështetjes nga ana e popullit, Zogu vendosi që ndoshta një monarki do t’i jepte regjimit të tij më shumë siguri dhe vazhdimësi se sa forma republikane e qeverisjes. Shqipëria ishte i vetmi vend ballkanik që nuk ishte monarki. Prandaj dhe më 1 shtator 1928, Zogu braktisi emrin e tij turk Ahmet, bashkë me ‘u’-në nga Zogu dhe e kurorëzoi veten ‘Zog I, Mbret i Shqiptarëve’. Ky titull shkaktoi shtangie në Beograd. Ndërsa jugosllavët nuk kishin ndonjë kundërshtim ndaj një ‘Mbreti të Shqipërisë’, ata e akuzuan Zogun për nxitje të prirjeve irredentiste midis shqiptarëve kosovarë duke e quajtur veten Mbret të të gjithë shqiptarëve. Sidoqoftë, ata e njohën atë, në mënyrë që ai të mos shtyhej më tej drejt Italisë. Për t’i dhënë një peshë solemniteti këtij momenti midis nënshtetasve të tij tejet apatikë, Zogu shpalli tri ditë festime me hedhje fishekzjarresh dhe manifestime ‘spontane’ në qytetet kryesore. Një dekret zyrtar përcaktonte se: ‘E gjithë popullata duhet të marrë pjesë… asnjë burrë apo grua nuk duhet të qëndrojë i ulur nëpër kafene apo restorante gjatë manifestimeve; të gjithë duhet t’i bashkohen manifestimeve popullore’. Katolikët në veri nuk ishin fort pëlqyes me idenë e një mbreti mysliman. Për të fituar mbështetjen për monarkinë, Zogu i dha çdo oficeri të ri të ushtrisë një gradë më të lartë, një rritje rroge si dhe një uniformë të re plot shkëlqim. Megjithatë kalimi nga republika në monarki pati pak ndikim në kufijtë e ekzistencës së shumicës së shqiptarëve. Edit Durhami ka mendimin si edhe shumë të tjerë të huaj se monarkia u vendos kryesisht për të garantuar interesat italiane. Ajo më vonë i shkruante një miku:

Gjithnjë kam menduar se si Mbreti Zog, aq injorant dhe i pakulturuar, të ishte në gjendje të sundonte me drejtësi, ndaj dhe ishte kjo arsyeja që italianët e lanë atë të bëhej Mbret, në vend që të vazhdonte si President. Me qëllim që ata ta kishin atë vegël të tyre. Si president ai mund të binte dhe në vend të tij të zgjidhej një burrë më i mirë. Por si mbret, ata do ta kishin atë përherë në duart e tyre.

Princi i pafat Vid u përmendte atyre që kishte mundësi të takonte dhe ta dëgjonin se kurrë nuk kishte abdikuar nga froni i tij. Por ai priste më kot për ndonjë përgjigje, deri sa përfundimisht hoqi dorë nga pretendimet e tij.

Kushtetuta e re që u shpall në dhjetor 1928 i dha Mbretit pushtet të pakufizuar legjislativ, juridik dhe ekzekutiv, duke i garantuar Zogut mbizotërimin. Një dokument i përbërë nga 234 artikuj, kushtetuta shpallte që Mbretëria e Shqipërisë ishte një monarki demokratike, kushtetuese dhe e trashëgueshme. Ajo nuk ishte një shtet fetar; të gjitha besimet janë të barabarta përpara ligjit. I gjithë pushteti buronte nga kombi dhe trupëzohej te Mbreti dhe parlamenti njëdhomësh. Si mbreti dhe parlamenti kishin të drejtën e formulimit të ligjeve. Interpretimi i mirëfilltë të ligjeve i përkiste pushtetit legjislativ (artikulli 10); zbatimi në praktikë i ishte rezervuar Mbretit.

***

Nga fillimi i viteve 1930 Zogu ishte i pushtuar nga ndjenja e pasigurisë së tij personale, ndaj u besonte vetëm të afërmve të fisit të tij të Matit. Ai jetonte me një frikë të përhershme të vrasjes, duke guxuar të shfaqej në publik tepër rrallë. Dyshimet e tij në të vërtetë ishin me bazë. Më 1931 atij iu bë një atentat për ta vrarë në shkallët e Operas Shtetërore në Vjenë. Në janar të atij viti Zogu kishte vendosur të udhëtonte për në Vjenë për t’u vizituar nga specialistët për gjendjen e tij shëndetësore. Duke marrë masat paraprake të sigurisë, njerëzit që e rrethonin vendosën të sistemoheshin në Hotel Imperial. Në mbrëmjen e 20 shkurtit, Zogu dhe grupi i tij morën pjesë në një shfaqje të Operas së Vjenës; ndërsa Mbreti ishte duke dalë nga shfaqja, dy shqiptarë qëlluan mbi të. Zogu me shpejtësi nxori një armë nga poshtë xhaketës së tij dhe iu përgjigj zjarrit me zjarr, por pa qëlluar asnjë. Në këtë atentat u vra adjutanti i Mbretit, kolonel Topallaj dhe u plagos ministri i tij i oborrit, Eqerem Libohova, por vetë Mbreti nuk pësoi gjë. Është thënë se ky ishte i pari nga 55 rastet e atentateve të bëra kundër Mbretit Zog.31 Kur Zogu u kthye në Shqipëri u organizuan manifestime të mëdha ngazëllyese nëpër rrugë. Por dukej që turma e harbuar më së shumti përbëhej nga nxënës të shkollave që ishin urdhëruar të viheshin në rresht anës së rrugëve për të brohoritur për kthimin e Mbretit të tyre. Shumë nga kundërshtarët e arratisur të Zogut ishin përfshirë në një organizatë të quajtur Bashkimi Kombëtar. Anëtarë të këtij grupimi ishin edhe ata që u dyshuan si atentatorë, Ndok Gjeloshi dhe Azis Çami. Megjithëse të dy mbanin pasaporta diplomatike jugosllave, duket e pabesueshme që Jugosllavia të dëshironte vdekjen e Zogut, pasi një ngjarje e tillë do të bënte që italianët të zbatonin Traktatin e Tiranës dhe të dërgonin trupat e tyre.

***

Me qëllim që të ruante stabilitetin dhe vazhdimësinë e mbretërimit të tij, më 27 prill 1938 Zogu u martua me Geraldinë Apponyi, e lindur më 1915 nga një amerikane, Gledis Stjuart (Gladys Steëart) dhe një kont austro-hungarez, Julius Apponyi. Në dëshpërimin e tij për të gjetur një lidhje të përshtatshme, Mbreti kishte dërguar motrat e tij në Vjenë dhe mandej në Budapest, nga ku ato erdhën me Konteshën Geraldinë Apponyi. Mbreti i kishte lënë një përshtypje konteshës së re kur e kishte parë në një foto që ia kishin dërguar motrat e tij, të cilat e ftuan Geraldinën të vizitonte Tiranën, pas së cilës ai i propozoi asaj. Dasma ishte mjaft luksoze dhe, midis shumë dhuratave të martesës që mori çifti ishte një Mercedes i gjatë, ngjyrë alle, tepër i fuqishëm dërguar nga Adolf Hitleri. Martesa u prit mirë si në Shqipëri ashtu dhe jashtë vendit. Pas muajit të mjaltit në Durrës, çifti u vendos në pallatin luksoz mbretëror ekzistues në qendër të Tiranës, i cili shumë shpejt do të bëhej i njohur në Angli si ‘oborri i lodrave’. Edit Durhami komentoi një udhëtim ekstravagant të pesë motrave të Zogut në Shtetet e Bashkuara: ‘Se pse shkuan Princeshat në Amerikë nuk është e sigurt. Ajo që është e sigurt është se shpenzimet qenë aq të mëdha dhe që fshatarët gjysmë të uritur ndien se ato shpenzime do të kishte qenë më e udhës të bëheshin në Shqipëri’.

Pushtimi italian

Më 1 prill 1939 në Tiranë pati një demonstrim masiv anti-italian, ndërsa turmat e irrituara kërkonin armë për të luftuar italianët. Në një kohë që Mbretëresha priste të lindte, Zogu për të fituar kohë pranoi disa kërkesa të italianëve. Më 4 prill Geraldina lindi një djalë që u quajt Leka. Ditën tjetër luftanijet italiane u dukën në brigjet shqiptare, ndërsa avionë italianë hodhën fletushka mbi Tiranë duke i këshilluar shqiptarët të mos rezistonin. Të gjithë italianët që ndodheshin në Shqipëri ishin grumbulluar në portet e Vlorës dhe të Durrësit gati për të hipur në anije.

Pasi nuk pati asnjë përgjigje nga Zogu për ultimatumin e Musolinit, në mëngjesin e 7 prillit Shqipëria u bombardua befasisht. Mbi 40 mijë trupa italiane zbarkuan në Vlorë.

…Meraku kryesor i Mbretit në ditën fatale ishte si të shpëtonte familjen e tij. Mbretëresha dhe djali i saj dy ditësh një orë e gjysmë para pushtimit u nisën me një karvan makinash përmes malesh drejt kufirit grek. Zogu mandej transmetoi një mesazh për popullin e tij duke i kërkuar të vazhdonte të luftonte, por të paktë ishin ata që kishin radio ndaj dhe të paktë ishin ata që e dëgjuan thirrjen e tij. Përpjekja e tij përfundimtare për të biseduar me italianët qe krejt e kotë, ndaj dhe ai mandej mori vendimin fatal të ndjekë gruan e tij në arrati.  Duket se pamundësia për të bërë luftë guerrile në male bëri që Mbreti të zgjidhte largimin nga Shqipëria sa më shpejt të ishte e mundur. Para se të linte pallatin ai shkoi krejt i vetëm drejt kasafortës gjigante në zyrën e tij dhe mbushi një mori arkash me napoleona floriri. Sipas raporteve të asaj kohe të Forin Ofisit britanik, kjo shumë llogaritej në rreth 50 mijë lira stërlina, gjithçka që kishte mbetur nga pasuria personale e tij, e krijuar nga shitja e pronave të familjes në disa vite. Me një shpurë të anëtarëve të qeverisë, më shumë se pesëqind oficerë të komandës së lartë, bashkiakë dhe këshilltarë – gjithsej rreth dymijë vetë, Mbreti kaloi kufirin dhe hyri në Greqi. Ai nuk do të shkelte kurrë më në tokën shqiptare.

Fitorja italiane ishte e shpejtë dhe tërësore. Në mbrëmjen e 7 prillit Italia kishte fituar atë që Hitleri e kishte përshkruar si ‘një kështjellë të paepur për dominimin e Ballkanit’. Pavarësisht se kishte pasur luftime të ashpra në rrugët e Durrësit, të cilat u thyen shumë shpejt, gjithëkund tjetër thuajse nuk pati asnjë kundërshtim. Nuk ishin bërë as parapërgatitje serioze për rezistencë dhe as nuk kishte ndonjë komandë. Shumë nga fiset veriore nuk bënë asnjë lëvizje kundër italianëve, madje Mirdita në të vërtetë çarmatosi trupat zogiste që tërhiqeshin. Në ditaret e tij Konti Çiano kujton: ‘Me lajmin se Zogu ia mbathi për në Greqi u zhduk edhe frika jonë për rezistencë në male. Në të vërtetë, ushtarët janë tashmë duke u kthyer në kazermat e tyre pasi dorëzuan armët në oborrin e Legatës [Legatës italiane në Tiranë]’.

***

Shpallja e Monarkisë domosdoshmëri kombëtare dhe e ligjshme

1 shtator 1928-1 shtator 2018: 90-vjetori i Mbretërisë Shqiptare

Ekrem Spahiu

Ekrem Spahiu

Këtu e 90 vjet më pare, pikërisht me 1 shtator 1928, ora 09.12, Asamblea Kushtetuese në mbledhjen e saj të katërt me vota unanime miratoi ndryshimet e Statutit, ku dy më kryesoret ishin: “Shqipëria është Mbretëri demokratike, parlamentare dhe e trashëgueshme” dhe “Mbret i Shqiptarëve është Nalt Madhëria e Tij – Zog I”.

Kalimi i Shqipërisë në sistemin monarkik të formës së regjimit, ishte në fakt kalim në një sistem më afër tradicionales dhe më të pranueshëm për shqiptarët, se sa sistemi republikan. Mbretërinë e instaloi i njëjti personalitet, i cili tre-katër vite më parë kishte instaluar Republikën dhe ishte shpallur President i kësaj Republike. Ky akt është pritur dhe vlerësuar me kundërthënie nga më të ndryshmet. Vlerësimi më radikal ka qenë se monarkia e instaluar nga Ahmet Zogu nuk ka qenë e ligjshme dhe ishte thjesht shprehje e ambicieve personale të Ahmet Zogut.

Një vlerësim tjetër është se instalimi i mbretërisë nuk ka qenë i ligjshëm, por një akt politik i domosdoshëm për stabilitetin dhe sigurinë kombëtare të Shqipërisë. Një vlerësim i tretë është se instalimi i mbretërisë ka qenë domosdoshmëri kombëtare dhe është bërë në mënyrë krejtësisht të ligjshme.

Nga pikëpamja juridike, të treja vlerësimet meritojnë vëmendje, për më tepër që mbretëria, si sistem politik e ka në rrënjë mbretërinë e ligjit si sistem juridik. Atëherë, le të ndalemi tek disa aspekte të instalimit të mbretërisë në Shqipëri.

Sikurse e thamë, i njëjti personalitet që drejtoi vendin për rreth katër vjet në cilësinë e Presidentit dhe Kryeministrit, po ai u shpall edhe Mbret i Shqiptarëve. Nëse kjo do të ishte çështje vullneti apo ambiciesh politike, atëherë çfarë apo kush mund ta ndalte Ahmet Zogun që ta instalonte Mbretërinë qysh më 1924, ku u rikthye në pushtet? Autoritetin e kishte. Vlerat drejtuese i kishte shprehur edhe më parë, madje  në  një  post  mjaft  delikat  si  ai  i  Ministrit  të  Brendshëm.  Kundërshtarët politikë të udhëhequr nga Fan Noli, që erdhen në pushtet në rrugë jolegjitime nuk gëzuan asnjë njohje ndërkombëtare dhe u larguan pas gjashtë muajve nga pushteti (24 dhjetor 1924). Shqipëria nuk kishte një traditë politike dhe në këto kushte mund të bëje si të doje. Atëherë përse nuk e bëri Ahmet Zogu qysh në fillim këtë akt të shpalljes së Mbretërisë? Për hipokrizi?

E vërteta është krejt ndryshe. Ahmet Zogu u tregua shumë i kujdesshëm në hapat e tij për ta ndryshuar formën e regjimit në Shqipëri nga Republikë në Monarki, duke punuar në disa drejtime dhe për të qenë në harmoni me proçesin politik, opinionin publik shqiptar, bindjen dhe mbështetjen e marrë nga faktori ndërkombëtar e në veçanti nga Fuqitë e Mëdha, dhe mbi të gjitha me nismat dhe respektimin e proçedurave kushtetuese e ligjore.

Ahmet Zogu nuk mund të bënte një hap politik që do të ishte në kundërshtim me të drejtat e trashëgimisë. Sikurse është e njohur, në  Konferencën e Ambasadorëve 29 korrik 1913, midis të tjerash, ishte vendosur qysh në pikën 1 të Deklaratës se: “Shqipëria konstituohet si një principatë autonome, sovrane dhe e trashëgueshme sipas rrjedhës së paraardhësve të një gjaku, nën garancitë e gjashtë Fuqive të Mëdha. Princi do të caktohet nga gjashtë Fuqitë e Mëdha”. Po ashtu, dimë se menjëherë pas Konferencës së Ambasadorëve, u caktua edhe trashëgimtari që do të ushtronte këtë funksion, princi me origjinë gjermane Vilhelm Vid, i cili nuk mundi të qëndrojë më shumë se sa rreth 6 muaj (7 mars-3 shtator 1914) për të ushtruar pushtetin princëror të tij.

Princi Vilhelm Vid, edhe pse i larguar, asnjëherë nuk pati shpallur abdikimin për të liruar rrugën, qoftë për mbret apo princ pasardhës, qoftë edhe për të hapur rrugën ndryshimit të regjimit. Në këto kushte, më 1924, Ahmet Zogu nuk mund të shpallte vijimin e rrjedhës mbretërore/princërore, sepse kjo i takonte vetëm Princit Vilhelm Vid. Atëherë, Ahmet Zogu zgjodhi rrugën e dytë: shpalljen e Shqipërisë Republikë dhe të vetes së tij President dhe Kryeministër.

Por e pashpjeguar mirë në historiografinë e Shqipërisë deri tani, është se përse Ahmet Zogu nuk u shpreh ekskluzivisht dhe paralelisht se “Nuk njeh mbretërinë”, kur ai e shpalli Shqipërinë “Republikë” dhe veten “President dhe Kryeministër”? Mendoj se pikërisht këtu qëndron çelësi i shpjegimit dhe jo sikurse e shpjegojnë një kategori historianësh, të cilët shprehen se me shpalljen e Shqipërisë Republikë dhe të Ahmet Zogut si President të saj, u suprimua plotësisht forma monarkike e qeverisjes në Shqipëri.

Ahmet Zogu, në vitin 1925, kur erdhi në krye të Republikës si President, shpalli një lloj regjimi që të ishte i pranueshëm dhe në dobi të popullit e shtetit shqiptar, një regjim të tillë që do të vendoste në rrugë institucionale, funksionimin e gjithë shoqërisë dhe të politikës shqiptare, të cilat prej 13  vjetësh  nga  shpallja  e  pavarësisë,  kishin  qenë  në  kaos  të  plotë. Ndërkohë, me këtë akt, Ahmet Zogu nuk shpalli mosnjohjen e mbretërisë. Përkundrazi, ai la hapur mundësinë e vijimësisë mbretërore.

Sapo Zogu e forcoi shtetin në masën e mjaftueshme për të qenë i aftë të marrë dhe të administrojë pushtetet e veta, atëherë ai shkoi përsëri në origjinën politike të njohur apo të deklaruar edhe nga Fuqitë e Mëdha: mbretërinë e trashëgueshme. Për të kaluar këtë “prag politik”, mbetej vetëm një pengesë: Princi Vilhelm Vid ishte gjallë dhe ai ende nuk qe shprehur nëse vijonte të pretendonte fronin mbretëror apo abdikonte prej këtij froni, duke ia lënë dikujt tjetër mundësinë ta trashëgojë. Në këtë kuadër, shumë historiografë e kanë deformuar apo nuk e kanë lexuar si duhet referimin për deklaratën e Princ Vidit të datës 24 gusht 1928, të cilën po e citojmë me korrektesë siç është sjellë nga autori i paanshëm Ouen Pearson, në librin e tij “Shqiperia dhe Mbreti Zog” (faqe 292-293), “Ish Mbreti Vilhelm, Princi Vidi, i cili kurrë nuk kishte abdikuar, lëshoi një deklaratë me të cilën shpallte se ai i pretendonte për veten dhe për trashëgimtarët e tij të gjitha të drejtat për fronin e Shqipërisë, megjithë aspiratat e Ahmet Zogut për të qenë mbret. Ai i qëndronte mendimit, besimit, se shumica e shqiptarëve e mbështesnin akoma atë, por ai ndjente se kthimi i tij i menjëhershëm nuk mund të diskutohej, përderisa nuk ishte e mundur të zhvillohej një referendum i lirë dhe i pandikuar në atë kohë. Ai deklaroi se ai ishte i lirë nga ambiciet e tij personale dhe se kurrë nuk kishte ndërmend të provokonte mospajtime midis shqiptarëve, pasi bashkimi, përparimi dhe prosperiteti i të cilëve kishte qenë dhe ishte akoma synimi i vetëm i tij. Kështu ai do të shmangte vështirësitë politike të brendshme dhe të jashtme, duke pritur momentin e përshtatshëm për t’u kthyer në Shqipëri, e cila do të parakuptonte domosdoshmërisht një dëshirë unanime të popullit”.

Deklarata është bërë, sikurse e thamë më lart, në datën 24 gusht 1928. Ndërkohë, dihet që Asambleja Kushtetuese e shpalli Shqipërinë – Mbretëri në datën 1 shtator 1928. Atëherë, cili është leximi që duhet konsideruar si themeli i proçesit të ligjshëm?

Shpallja e Shqipërisë – Mbretëri u bë pasi u deklarua Princi i ligjshëm i saj, Vilhelm Vid. Por tashmë ish Princi, në deklaratën e vet, u shpreh se ai kurrë nuk kishte abdikuar, gjë që do të thotë se, në një farë mënyre, ai e pranonte se ekzistonte edhe mundësia e abdikimit. Ish Princi, pranon gjithashtu se ky abdikim do të mund të ishte i arsyetuar pas mbështetjes ose jo të popullit shqiptar, të cilën ai mendonte se e kishte. Ndërkohë, ai ndjente se mbështetja duhej “lexuar” përmes një referendumi, ku populli të shprehte vullnetin e tij. Këto labirinte arsyetimesh, nxjerrin në pah se, për shumë arsye, Princ Vidi e kishte humbur besimin dhe ndoshta të drejtën për të vijuar mbretërimin. Të mos harrojmë se ai ishte larguar prej 14 vjetësh nga Shqipëria, duke mos ushtruar asnjë atribut.

Tani vijmë tek momenti vendimtar që përcakton llojin dhe përfaqësuesin e një regjimi legjitim: mbështetja popullore.  Cili ishte vullneti i popullit që kërkonte Vidi? A nuk e përfaqësonte Asambleja Kushtetuese vullnetin e popullit? A premtonin ato kohë të trazuara që të organizohej e të zhvillohej një referendum klasik sikurse e kërkonte Princi që kishte “humbur”?

Atëherë, në thelb, e gjithë deklarata e ish Princit mund të interpretohet pak a shumë kështu: “Mbretëria duhet të vazhdojë. Unë (ish Princi) jam njeri prej atyre që mund ta pretendojnë këtë fron, por për këtë duhet pyetur populli”. Sikurse është e njohur, populli, me fuqinë e Asamblesë Kushtetuese u shpreh, se Mbretëria duhet të vazhdojë. Gjithashtu, po në emër të vullnetit të popullit shqiptar, Asambleja përcaktoi edhe Mbretin – një Shqiptar të Madh, i cili e ka treguar veten se di të realizojë atë dëshirë e synim fisnik të vetëm që kishte edhe ish Mbreti Vilhelm Vid – bashkimin, përparimin dhe prosperitetin e shqiptarëve.

Pavarësisht nga deklarata e Princ Vidit më 24 gusht 1928, Zogu në këtë çeshtje tregoi kujdes të veçantë, se i trembej gjetjes së ndonjë hapësire tjetër ligjore nga Fuqitë e Mëdha për rikthimin e Vidit në fronin e Shqipërisë. Si rrjedhim, lëvizjet e tijë për të fituar kurorën mbretërore shqipëtare gjatë periudhës së parë të aktivitetit politik në krye të shetit shqiptar ishin kryesisht të ngadalta dhe shumë të matura. Zogu dhe ndihmësit e tij mendonin se ishte e domosdoshme fillimisht të bënin përpjekjet maksimale për të bindur Fuqitë e Mëdha si dhe për të siguruar mbështetjen e tyre në arritjen e këtij synimi madhor për të ardhmen e Shqipërisë dhe të tij. Pikërisht për këtë çeshtje historiania Valentina Duka, në librin “Monarkia Shqiptare 1928-1939” shkruan: “Më në fund, diplomacia britanike dhe ajo europiane në përgjithësi, të bindura edhe nga diplomacia italiane, tejet aktive në këtë mes, si dhe të etura për të parë një Ballkan të qëndrueshëm, u pajtuan për t’i hapur dritën e gjelbër ndryshimit të formës së qeverisjes në Shqipëri”.

Edhe pse arriti ta bindë faktorin ndërkombëtar, Zogu e kuptonte se një ndryshim i tillë kushtetues kërkonte domosdoshmërisht përgatitje të shumta edhe në planin e brendshëm. Duke qenë kurdoherë mjaft i kujdesshëm për ruajtjen e formës legale, ai u përpoq që ky ndryshim të bëhej brenda një kuadri kushtetues të rregullt.

Meqenëse, juridikisht, Asamblesë nuk i njihej e drejta që të ndryshonte Kushtetutën, u vëndos rishikimi i përgjithshëm i Statutit (Kushtetutes) dhe për ketë, ishte e domosdoshme që deputetët të votonin një ligj organik. Në atë kohë, në vendin tonë ishin dy Dhoma, njëra e Deputetëve dhe tjetra e Senatorëve. Më 7 qershor 1928, u mblodhën dy Dhomat në një mbledhje të përbashkët dhe për të qenë në përputhje me shkronjën dhe frymën e Statutit, vëndosën një shtojcë të nenit 141 me këte përmbajtje: “Rishikimi i përgjithshëm i Statutit i përket vetëm Asambles Konstituente”.

Kur vëndoset nevoja e rishikimit të përgjithshëm të Statutit, dy Dhomat quhen vetvetiu të shpërndame dhe dekretohen zgjedhje për Asamblen Konstituente.

Më 17 gusht 1928, u zhvilluan zgjedhjet për Asamblenë Kushtetuese dhe asamblistat e dalë nga populli në këto votime, filluan mbledhjet më 25 gusht. Më 1 shtator 1928, ora 09.12, Asamblea Kushtetuese në mbledhjen e saj të katërt me vota unanime miratoi ndryshimet e Statutit, ku dy më kryesoret ishin: “Shqipëria është Mbretëri demokratike, parlamentare dhe e trashëgueshme” dhe “Mbret i Shqiptarëve është Nalt Madhëria e Tij – Zog I”.

Në një mënyrë shumë domethënëse për një vend me disa besime, Zogu bëri betimin mbi Bibël dhe Kuran: “Unë, Zogu, mbret i shqiptarëve, me rastin e marrjes në duart e mia të fuqisë mbretërore, betohem para Zotit të plotfuqishëm se do të ruaj unitetin kombëtar dhe integritetin territorial të shtetit. Unë do t’i përmbahem me besnikëri Kushtetutës dhe do të veproj në bazë të akteve të saj dhe ligjeve në fuqi, duke mbajtur gjithnjë parasysh vullnetin e popullit”.  Në bazë të statutit të ri të Mbretërisë, Asambleja Kushtetuese u transformua në Parlament dhe e filloi mbledhjen e vet të parë me këtë cilësi të re, më datë 10 dhjetor 1928.

Përgatitja e opinionit publik shqiptar për kalimin nga republikë në monarki dhe zgjedhjen e Ahmet Zogut – Mbret të shqiptarëve, ishte shumë i domosdoshëm përpara se ky veprim të ekzekutohej. Stafi pran Zogut i kushtoi një rëndësi të madhe sensibilizimit të opinionit publik për këtë ngjarje historike kombëtare, ku u bë me të gjitha mjetet e duhura, por kryesisht nëpërmjet organeve të shtypit shqiptar dhe të huaj. U organizuan manifestime dhe mitingje, ku populli kërkonte ndryshimin e formës së regjimit dhe shpalljen e Zogut – Mbret.  I pari telegram që mbërrin në Tiranë ishte ai i zgjedhësve të Skraparit, dërguar më 17 gusht, ku kërkohej zgjedhja e Ahmet Zogut si Mbret. Si Skrapari vepruan edhe prefektura dhe nënprefektura të tjera. Ky organizim dhe kjo atmosferë festive kulmuan me një miting të madh më 30 gusht në Tiranë.

Sigurisht që faktori ndërkombëtar ishte i informuar dhe i kishte dhënë Zogut mbështetje të plotë për këtë proçes. Njohja zyrtare e Mbretërisë u bë në fillim nga Italia dhe në vijim, nga Hungaria, SHBA, Greqia, Jugosllavia, Uruguaji, Austria, Bullgaria, Franca, Holanda, Belgjika, Zvicra, Spanja, Polonia, Lituania, Letonia, Suedia, Finlanda, San Marino, Ekuadori, Egjipti, etj.

Këto ishin pra kushtet dhe rrethanat, por edhe fazat e kalimit të proçesit ku u vendos dhe u legjitimizua monarkia në Shqipëri. Çështja e legjitimitetit është një çështje madhore që lidhet drejtpërdrejt me stabilitetin politik dhe sigurinë kombëtare. Kjo formë qeverisje, erdhi edhe si vlerësim i përgjithshëm i situatave reale që kishte dhe po kalonte vendi, por edhe si domosdoshmëri, për të dalë mbi forcat e ndryshme politike dhe mbi krerët lokale, pasi rreziku i grindjeve partiake dhe individuale për të ardhur në pushtet me çdo mënyrë, shihej si një problem i madh kombëtar.

Periudha nga viti 1912 deri në ardhjen në fuqi të Monarkisë, ka qenë periudha më e destabilizuar e vendit dhe, rrjedhimisht, më e prekshmja për sigurinë kombëtare të Shqipërisë. Në këto kushte, për Shqipërinë dhe shqiptarët kudo ku jetonin, nuk kishte zgjidhje tjetër shpëtimi, mbijetese e sigurie kombëtare, përveçse të kalohej në një përqendrim edhe më të madh të energjive, përpjekjeve dhe forcave të të gjithë kombit, gjë që u mishërua në zgjidhjen politike të instalimit të Monarkisë.

Me shpalljen e Shqipërisë Mbretëri, u krijuan kushte të favorshme për tu ushtruar plotësisht pushteti dhe qeverisja në të gjithë teritorin e vendit dhe dhënien fund të intrigave dhe prapaskenave, në dëm të interesave të vendit. Gjithsesi, kjo mund të vlerësohet edhe si një mundësi për të ndikuar personalisht në zgjidhjen e problemeve kombëtare, në kushtet e klanizimit të politikave të brendshme shqiptare.

Formula dhe betimi mbi Kuran dhe mbi Bibël, u konsiderua faktor i rëndësishëm për stabilitetin, sigurinë dhe mbarëvajtjen e punëve shtetërore. Ai materializoi idenë e bashkëpunimit me të gjitha institucionet fetare, duke bërë hapa konkretë për të siguruar faktorë të rëndësishëm mbështetës e gjithëpërfshirës në çështjet e sigurisë kombëtare, ndër të cilët bashkëjetesa e feve të ndryshme, konsiderohej themelore.

Shpallja e Ahmet Zogut, Mbret i Shqiptarëve shënoi fillimin e fazës më të rëndësishme të realizimit të vizionit të tij për konsolidimin e shtetit dhe të gjithë instrumenteve që i japin kuptim qeverisjes moderne të tij.

Si përfundim, duhet thënë se gjendja e Shqipërisë përpara vendosjes së monarkisë, ka arsye të ndahet në dy periudha: në periudhën 1912-1925 dhe në atë të viteve 1925-1928. Të dy periudhat i ndan fakti se, në të parën, Shqipëria, edhe pse bëri “kapërcimin e ylberit”, d.m.th., kaloi nga gjendja e pushtimit 500 vjeçar në gjendjen e të jetuarit si komb më vete, nuk arriti, prapëseprapë, të formonte një shtet për të qenë, një shtet serioz që të kishte forcën e vet brenda vendit dhe fjalën e vet jashtë vendit. Sistemi politik qe i mjegullt dhe shumë i paqëndrueshëm.

Në kushtet e ndarjeve krahinore e fisnore, si dhe për shkak të ndikimeve të interesave të ndryshme të brendshme e të jashtme, në një periudhë prej vetëm 7 vjetësh pas përfundimit të Luftës së Parë Botërore, do të vinin e do të largoheshin plot 14 qeveri me kryeministrat: Myfid Bej Libohova, Fejzi Bej Alizoti, Turhan Pashë Përmeti, Esat Pashë Toptani, Sulejman Delvina, Iljas Bej Vrioni, Pandeli Evangjeli, Qazim Koculi, Hasan Prishtina, Omer Pashë Vrioni, Xhaferr Ypi, Ahmet Zogu, Shefqet Vërlaci dhe Fan Noli. Madje në dhjetor të vitit 1921 për shkak të ambicieve personale dhe konflikteve të vazhdueshme ndërmjet grupimeve politike, në vetëm 18 ditë, si pasojë e kësaj situate u ndërruan tre kryeministra, qëndrimi i të cilëve në qeverisje u mat me ditë: Qazim Koculi për një ditë, Hasan Prishtina për 5 ditë dhe Idhomeno Kosturi për 12 ditë.

Sikurse duket qartazi, Shqipëria, në këto vite, ka qenë në vakum pushteti, me mungesë stabiliteti dhe rrjedhimisht, e prekur edhe në sigurinë e vet kombëtare. Kjo paqëndrueshmëri politike në vend u pasqyrua edhe në takimet kryesore zyrtare evropiane ku vendoseshin fatet e vendit tonë. Elementi zyrtar shqiptar, në më të shumtën e rasteve, nuk ka qenë i pranishëm. Por edhe në rastet kur ka qenë i pranishëm, ai ka qenë i përçarë, sikurse ishte Konferenca e Paqes së Parisit në 1919 – shembulli më kuptimplotë.

Në këto kushte, Shqipëria nuk ishte thjeshtë e përçarë dhe e izoluar, por thuajse e lënë pas dore nga bota dhe, në rastin më ekstrem, e rrezikuar për të humbur edhe sigurinë kombëtare. Vendi ishte zhytur në varfëri. E vetmja zgjidhje ishte emigracioni, i cili, në ato vite, jo vetëm filloi, por edhe u masivizua si kurrë ndonjëherë.

Përkundrazi, në periudhën e dytë (1925-1928), që jo rastësisht lidhet me emrin e Ahmet Zogut, edhe pse brenda një kohe fare të shkurtër, Shqipëria u fut në rrjedhën e individualitetit të shtetit, të forcës dhe të fjalës së tij. Shqipëria filloi të pyetej në arenën ndërkombëtare, madje t’i dëgjohej edhe fjala sikurse ishte rasti për Çamërinë. Shteti, pothuajse u plotësua në infrastrukturën e vet politike. Gjithsesi, ajo që i bashkon të dyja periudhat është varfëria përgjithësisht e skajshme e vendit, infrastruktura e dobët, sistemi arsimor jo i zhvilluar, sistemi ligjor jofunksional dhe përfaqësimi diplomatik në botë jo i plotë.

Duke marrë parasysh sa më sipër, si dhe faktin tepër të rëndësishëm se, pikërisht në ato vite, situata e sigurisë në Ballkan dhe në Evropë po shkonte drejt përkeqësimit, atëherë për Shqipërinë dhe shqiptarët kudo ku jetonin, nuk kishte zgjidhje tjetër shpëtimi, mbijetese e sigurie kombëtare, përveçse të kalohej në një përqendrim edhe më të madh energjish, përpjekjesh dhe forcash të të gjithë kombit, gjë që u mishërua në zgjidhjen politike të instalimit të Monarkisë.

Një përvojë të tillë të përqendrimit të pushtetit politik në kohë rreziqesh të mëdha për sigurinë kombëtare e kanë përjetuar shumë kombe, pavarësisht se në çfarë forme është bërë ky përqendrim. Kështu pat vepruar dikur Gjermania nën “Monarkun” Bismark. Kështu patën vepruar edhe fqinjët tanë më të afërt, Serbia, Greqia, etj. Shqipëria nuk kish pse bënte përjashtim nga ky rregull. Përndryshe ajo do të vijonte të bëhej objekt lakmish të egra. Kalimi nga regjimi i Republikës në regjimin e Mbretërisë ishte, jo vetëm i domosdoshëm, por edhe i ligjshëm. Kjo është shumë e rëndësishme, sepse një qeverisje legjitime është guri i themelit të stabilitetit politik dhe sigurisë kombëtare. Këtë legjitimitet, Ahmet Zogu e fitoi me mjete të ligjshme dhe me kontribute të spikatura të udhëheqësit të pranuar dhe të mbështetur në nivel kombëtar dhe ndërkombëtar.

Se çfar arritën shqiptarët dhe Shqipëria nën drejtimin e Mbretit Zog I gjatë 11 viteve të Mbretërisë, është temë në vehte dhe duhet trajtuar në një shkrim të veçantë.

August 31, 2018 23:30
Komento

103 Komente

  1. KORÇARI August 31, 23:51

    Zogu, HORRI MË I MADH , VRASËSI MË I PABESË , HAJDUT I RREGJUR, TRADHËTAR I KULLUAR DHE ZHVATËS I ARIT SHQIPTAR , SHITËS I TROJEVE SHQIPTARE BASHKË ME XHAXHANË E TIJ ESAT MUT TOPTANIN.
    HORRI MË I MADH PAS AHMET ZOGUT TË KURVËS , ËSHTË SALI MUT SHPELLARI.

    Reply to this comment
    • Zorro September 1, 09:34

      Ahmet Zogolli njelloj si Sali Berisha jane dy tradhetaret dhe armiqte me te medhenj te kombit shqiptar.
      Fakti qe ne mes te Tiranes ndodhet akoma shtatorja e Zogollit verteton se ketu ,pas 90-tes te gjithe sundimtaret kane qene dhe jane antishqiptare!

      Reply to this comment
      • Bureto September 1, 13:02

        Në të vërtetë ashtu është zorro, sepse siç thua dhe ti ‘pas ’90 të gjithë sundimtarët kanë qenë dhe janë antishqiptarë’. Por do të isha kurioz të dija kush janë ata, nga kanë ardhur dhe kë përfaqësojnë? Ke në mendje ndonjë listë zotrote? Unë them se janë të gjithë nga të trashëgimisë komuniste, prej tre brexash, sepse ata kishin mundësi të shkolloheshin më mirë, kishin parë botë para nesh, kishin mbrojtjen e strukturave të trashëguara nga regjimi i kaluar, morën në dorë, me ligjet që bënë vetë, pasurinë e vendit dhe shumë prej tyre sot janë oligarkë. Ca janë dhe horra të vërtetë, ngaqë mu kujtua ky epitet nga titulli i Xhevdetit, nga ku lexova shkrimin e historianes angleze dhe nuk gjeta kërkund të thuhej për Ahmet Zogun që ishte horr. Pra Xhevdeti edhe si i paanshëm që medemek do të shtiret, edhe pse thërret historianen angleze, znj. Wickers, të na bëjë me dije se kush ishte Zogu, pikat mbi ‘i’, i vë vetë shoku Xhevdet. Historia e shkruar nga zonja Wickers, nuk lë vend për asnjë ekuivok, se është më realistja nga ato që kam kexuar për Zogun, dhe që e ka justifikuar çdo veprim politik që ka ndërmarrë ai në ato 15 vjet që drejtoi shtetin shqiptar si kryeministër, president dhe mbret. Unë mendoj se mbase duhen lexuar edhe njëherë ne vëmendje e qetësi ato ç’ka shkruan Miranda Wickers dhe që për këtë mundësi, duhet falënderuar shoku Xhevdet. Do rilexuar, ama pa syze të zeza.

        Reply to this comment
        • 555 September 1, 14:29

          Bureto!
          Te gjithe ata qe u vune ne pushtet pas 90-tes ishin pjella te atyre qe e kishin mjele socializmin dhe u perzgjodhen nga R.Alia qe te ndryshonin sistemin.
          Kjo verteton se R.Alia dhe ata qe u vune prej tij ishin ne sherbim te armiqve te Shqiperise.
          Per te bojatisur imazhin e tyre te antikomunistit ata vune ne zbatim teorine kriminale te “Tokes se djegur”duke i konsideruar te gjitha pasurite kombetare komuniste duke e cuaj ekonomine ne humnere!
          Por rolin kryesor ne kete fatkeqesi e luajten zorraxhinjte ballisto-zogiste,qe si perhere jane vene ne mbeshtetje te srmiwve te vendit.
          Ata votuan per Berishen,u bene jenicere te tij,bene terror ne popull duke krijuar imazhin me kriminal per tropojanet.
          Me pas kete rol e moren skrapallinjte qe mbeshteten Meten ne ndihme te Berishes!

          Reply to this comment
          • Bureto September 1, 15:07

            @555! Më vjen keq, por edhe pse e nise mirë, me paragrafin e fundit e prishe. Po pse or mik kush i la, edhe po të donin, ballisto-zogistët, siç i quan ti, të bënin ligjin pas ’90. Në rradhë të parë se ata ishin shuar ca nga natyra, ca nga emigrimi dhe ca nga pamundësia fiziko-materiale ku i kishte katandisur Enveri. Edhe kur disa kokra prej tyre, të cilët në ato fillime i përdorën si fasadë, pikërisht nga skema që vetë katovica alla ramiziane ndërtoi, ngritën krye ndaj Berishës, ai i përzuri me shkelma duke i etiketuar karrigethyer, koolaboracionistë etj etj. Kjo ka ndodhur para vitit 1997. Po mbas kësaj periudhe ç’u bë? Kush e shpëtoi Ssli Berishën? Kush e mban edhe sot? A nuk doli sheshit aleanca punisto-puniste (PS-PD) dhe kanë 20 vjet që së bashku po bëjnë kërdinë? Nuk po e zë në gojë LSI, se edhe ajo nënprodukt i tyre është. Kaq sa për sqarim.

          • mirel September 1, 15:34

            o jo, nuk ishin pjelle e socializmit, se socializmi nuk i dha njeriu te drejten te mjele.
            Socializmi i dha mundesine Berishes se Sheqeres, qe Zogu i kish lene ne mugetiren e lashtesise, te behej njeri.
            Por tradhetari gjysem serb e shkeli me kembe te miren qe i dha sistemi, dhe u kthye ne origjinen e tij te qenit te zgjebosur per ti sherbyer prape bajraktareve te Serbise.
            Ishin keta vulg antishqiptare qe i sherbyen Berishes me vepra dhe akte terroriste per te shkaterruar socializmin.
            Ishin keta qe u bene turmat mbeshtetese te realizimit te planeve serbe.
            Ate qe ndertoi socializmi keta e shkaterruan per nje vit.
            Gjithe zogollistet dhe ballistet.
            Se jane mesuar te rrojne si sherbetore me lemoshe duke bere tradhetarin, dhe te bejne xhelatin grabitqar ndaj popullsise.
            Kjo eshte filozofia zogiste.
            Sa per socializmin, ai jua mblodhi rrup sup gjithe plerave qe benin pazare me Shqiperine dhe i dha fund izolimit total te Veriut nga pjesa tjeter e Shqiperise.
            Ku kish pare ndonjehere Berisha i ujqerve te vente ne shkolle, pervec kohes se Enver Hoxhes.
            Dhe keta mostra qe nuk deshen shkollen e Enver Hoxhes zgjodhen te bejne prape bishen e eger te maleve te Zogut duke i vene flaken shqiperise.
            Prandaj e kane plumbin pak

      • gezimi September 1, 18:00

        O Zorro, pse e ke harru Edi Ramen, apo nga qe asht nipi biologjik i Zogut?!

        Reply to this comment
        • mirel September 1, 18:42

          ky eshte fakt, e ka deklaruar vete qe gjyshin e ka patur shofer te Zogut, dhe gjyshja ka sherbyer te zogu.
          prandaj ja mban bustin ne mes te Tiranes, per “respekt”

          Reply to this comment
        • Zorro September 5, 14:10

          O gezim!
          E thashe qe ne fillim se te gjithe ata qe kane sunduar (asnje nuk ka qeverisur) Shqiperine kane qene antishqiptare!
          Nje vend me pasuri prallore,me hapje bythesh nga te kater anet duhet te ishte bere pas 28 vitesh me mire se dragojt e Azise!
          Por shqiptaret sot vuajne per buken e gojes,pensionisteve u dridhet dora kur paguajne kafen dhe turperohen kur nipat e mbesat u kerkojne akullore se sa per ate kur kane ditelindjen nuk kane tu blejne ndonje dhurate!

          Reply to this comment
    • Jaho Gjoliku September 1, 10:05

      Korcaro
      Je i madh. Me tre rreshta i ke thene te gjitha. Ngjashmeria me e madhe eshte midis Zogut dhe Saliut – te dy shpellare, te dy xhahila, dhe mbreteruan si xhahila me shtet rrumpalle. Vetem ne nje gje nuk jam dakord me ty. Saliu eshte me i keq nga Zogu. Shume me i keq. Te mos harrojme se Zogu mori ne dore nje Shqiperi qe nuk ishte akoma shtet, dhe krijoi ate shtet qe dinte dhe ate qe mundi.
      Ndersa Sali Katunar Krimineli me I madh i Kombit, mori nje shtet te konsoliduar nga Enveri, dhe e ktheu 80 vjet mbrapa ne vitin 1912. Prandaj mbi Sali Berishen duhet te peshtyje gjithmone historia.
      Edhe pushtimi turk ne 450 vjet nuk beri me shume deme se sa Saliu ne 20 vjet. Prandaj eshte krimineli me i madh i kombit. Shkaterroi aresimin, sistemin gjyqesor, ekonomine, rendin, dhe krimi me i madh eshte shkaterrimi i idealeve demokratike mbi te cilat u formua PD. Ky shpellar e ktheu PD-ne ne Partine Fashiste qe eshte sot.
      Ky qen bir qeni do te kujtohet gjithmone si simboli i rrumpalles, vrasesit te fjales se lire, prishjes se rendit ekonomik dhe ligjor, dhe mbreterimit me metoda xhahile te vitit 650 ne Arabi.
      E keshtu me radhe deri ne faqen 999 te librit qe mund te shkruhet per kete pjelle te djallit, qe banesen e fundit duhet ta kete poshte WC-se publike ne Tirane, ku shqipetaret te shurrojne dhe te dhjesin mbi varrin e tij ne jete te jeteve.

      Reply to this comment
      • KORÇARI September 1, 18:11

        Jaho , ke të drejtë, Zogu i Kurvës megjithëse vodhi Arin Shqiptar ishte më i “mirë” se SALI MUT SHPELLARI I CILI SHKATËRROI GJITHÇKA.
        Bureto, Këto SHUSHUNJAT që kanë hipur në kurriz të Shqiptarëve pas 90 -s , është e vërtetë që janë të PRIVILEGJUARIT e Komunizmit , por grekët lanë një Fjalë të Urtë për kësi Shushunjash , e cila thotë ” Ska më Bukshkelur se sa i Privilegjuari”.

        Reply to this comment
    • Bureto September 1, 12:33

      Dhe në mes qëndron krenar, por i dhier (nga të vetët) komandanti.

      Reply to this comment
    • prizem September 2, 00:38

      Horr e kelysh horri qe u veteshpall mbret….

      Reply to this comment
  2. gjergji September 1, 01:27

    Ky eshte mbreti horrave

    si e ka quajtur Gjergj Fishta;i cili me te drejte thote:
    .
    Shka ka me dijtë me folë mbi politikë e mbi organizim të një shteti civil
    një njeri malok,
    matrahul, q
    ë mezi, ndoshta, ka krye dy a tri klasë fillore
    dhe që djersitet kur i duhet me shkrue emnin e vet.

    Pse asht edhe tradita shpijake dhe edukata familjare, që shumë kend ndër ta, e ban krejt të neveritshëm dhe ekscentrik.

    Ky, babën gjaksë,
    gjyshin katil,
    stërgjyshin mizuer;
    rritë me katila,
    me gjaksë, me mizorë, me intrigantë batakçi, me vagabondë, rrugaçë, me njerëz hasëm të kulturës e të qytetnimit
    .
    Por ajo qe e gropos kete zog kurvet jane
    kujtimet e diplomatit dhe ish mikut të ngushtw të Zogut, Catin Saraçi, për vite të tera ishte pranë tij. E përshkruan si njeri brenda të cilit triumfoi përfundimisht e liga. Kurthet, intrigat, vrasjet, përfitimet e frikshme në ryshfete të padëgjuara dhe shitja e një vendi, në rrëfimin e rralle të Saraçit:
    Ahmet Zogu, i kurorëzuar me vone mbret i Shqipërisë me lejen e Musolinit, lindi rreth vitit 1893. Asokohe Shqipëria ishte province turke dhe turqit nuk e kishin me detyrim regjistrimin e lindjeve në asnjë vis të perandorisë. Ndërkohë që të krishterët shqiptare regjistroheshin në librin e kishës, krahina e Zogut nuk e njihte këtë lloj regjistrimi sepse ishte kthyer en bloc në fenë muhamedane në vitin 1851. Kur mbushi tete vjeç, Zogu u dërgua në Kostandinopoje ku kreu shkollën fillore dhe mësoi turqisht në mejtep. Gjate gjithë jetës se tij, Zogu ka kryer vetëm këto tri klase shkolle: Nga Shqipëria kishte marre me vete një tutor, Abdurrahman Krosi (Lale Krosi), njeri krejt analfabet, bëmat dhe krimet e të cilit nuk lënë pa prekur as njerëzit e familjes (dihet se cyti vrasësit e të vëllait). Saraçi saktëson se ngaqë nuk e mësoi kurrë gramatikën e shqipes, Zogu nuk ia ka shkruar kurrë njeriu asnjë letër me dorën e vet, por i ka diktuar ato.
    Në vitin 1917, kur ndodhej në Vjene me studime pas një burse të qeverise austriake, ndodhi dhe takimi i pare i Catinit me Ahmetin. Atëherë Austria ndihmonte në arsimim një grusht shqiptaresh të spikatur, pasi kishte plane për këtë vend të vogël. Ndërsa mbi dy të tretat e Shqipërisë ndodheshin nen pushtimin austriak, 70 kryetare fisesh u nisen në Vjene t’i paraqesin nderimet Kajzerit, mes tyre dhe Zogu. “Me lanë përshtypje të thelle fjalët patriotike që dilnin nga goja e një muhamedani shqiptar”, thotë për Zogun Saraçi. Takimi i dyte tre vjet me vone në Tirane, e bindi Saraçin se një njeri me entuziazëm të tille i duhej Shqipërisë, ndaj “u betova ta ndihmoj me mish e me shpirt”. Dhe viti 1920 e gjen Shqipërinë me këtë pasqyre politike: Klasa sunduese ishin bejlerët, ndërsa Zogu ishte në opozite, i përkrahur nga rinia.
    “Ai ishte tipi ideal për udhëheqje, po të kemi parasysh se asnjë katolik nuk mund ta reformonte vendin pa shkaktuar një konflikt serioz fetar”. Saraçi vuri re se si kryeministër, Zogu mori disa reforma drastike duke tronditur keqaz doket kanceroze aziatike: I ktheu varrezat muhamedane në parqe, u dha mundësinë grave myslimane të merrnin iniciativën në duar, ndaloi me ligj poligaminë, fete nuk duhej të përziheshin në punët e shtetit. “Atëherë vendosa të predikoj për të në zonën e Shkodrës, ku Zogu njihej shume pak”, thotë Saraçi, duke shtuar se qyteti i tij i lindjes ishte de fakto kryeqytet për Shqipërinë e vogël. Por këtu mbarojnë përshtypjet e tij të mira për Ahmetin, i cili të vetmen histori që kishte mësuar edhe në detajet më të hollësishme, ishte ajo e Napoleon Bonapartit.
    Ja si e përshkruan Catin Saraçi situatën e nxehte të viteve 1922-1924, e papërsëritshme në historinë shqiptare qofte dhe për faktin se mes vrasjesh e betejash politike, mori jete foshnja e parlamentarizmit shqiptar: Shefqet bej Verlaci ishte kryetari i shtetit skeletik shqiptar. Çifligari me i madh i vendit me mbi 40 mije ha toke të punueshme në Shqipërinë e jugut pa llogaritur sipërfaqet e shitura, ai kishte gjithmonë njerëz të gatshëm për ta ndjekur. Zogut i duhej kjo force, ndaj në 1923-shin fejohet me vajzën e Verlacit. Pas kësaj, ky i fundit i jep gjithë votat e përkrahësve në parlament dhe stabilizon situatën e dobët financiare të dhëndrit duke i paguar rreth 18 mije paunde (Saraçi flet gjithmonë me monedhën britanike). Një vit me vonë, Zogu kryeministër plagoset nga Beqir Valteri dhe si i pamundur për disa jave, ia delegon pushtetin vjehrrit. Ndërkaq, thurr planin me ndihmën e përhershme të Lale Krosit dhe kryen shpagimin e gjakut duke vrare Avni Rustemin, pa llogaritur ndoshta se me këtë do të ndizte revolucionin. I lutet vjehrrit ta ndihmoje në konflikt me të holla e njerëz, por Shefqet beu që nuhat rrezikshmërinë e situatës, rreket për kompromis me kryengritësit nga frika e humbjes se pasurisë. “Atëherë ne morëm rrugët dhe u larguam, ndërsa kur Zogu hyri pas gjashte muajsh triumfator në Tirane, e la mënjanë Vërlacin, duke ia kthyer edhe 10 mijë paundet e dhëna nga ish vjehrri pas fejesës”.
    Sa për përgatitjet e rikthimit, përveç faktit të njohur se Ahmet Zogu u ndihmua nga kryeministri serb Pashic me të holla (250 mije paunde) e njerëz, duke i falur në këmbim Jugosllavisë kullotat e pasura të Vermoshit dhe Shën Naumin, Saraçi nënvizon se ajka e ushtrisë se “Legalitetit” ishin rreth 500 oficere bjelloruse nga mbeturinat e Vrangelit që u thyen nga Ushtria e Kuqe, eksperte në luftimet frontale dhe në armët automatike. Këta udhëhiqnin rreth 5 mije shqiptare të Kosovës, të cilët marshuan drejt një kundërshtari po aq të forte, por të pajisur keq. Dinakëria e Zogut inicioi edhe një lëvizje mashtruese për qeverinë e Fan Nolit. Ai bashke me shpurën e vet, bene një udhëtim çoroditës nga Beogradi në Vjene e në Prage, për të dhëne idenë e ikjes. Në Vjene gjeti dhe bukuroshen Francy, e cila për ca kohe me pas, jetoi si mantenute në Tirane, ku pat ardhur me dy valixhe të vogla dhe u largua me dy kamionë plot baule të reja dhe një dore të mirë parash.
    Hapat e pare të Ahmet Zogut pas fitores? “Shpallja e vetes president e më pas mbret me bekimin e Italisë, eliminimi sistematik i armiqve politike dhe marrja e masave për t’u rrethuar gjithmonë e me tepër nga një bande njerëzish injorante e analfabete që e lëvdonin ore e çast, kryenin çdo porosi dhe vidhnin pa pushim shtetin”. Të cilët përshkruhen kështu nga Zogu në një rrëfim intim: “Ky është cirku im. Ajo çfarë ata dine ose ndjejnë nuk më intereson hiçfare. Për aq kohe sa i nënshtrohen kamxhikut tim dhe nuk hedhin vickla, unë jam i kënaqur me ta dhe i mbaj”.
    Megjithatë, me Catin Saraçin dhe Jak Kocin, Ahmet Zogu do të ruante një marrëdhënie të veçantë. E kërkonte mendimin dhe këshillën e tyre, paçka se shume here dëgjonte prej tyre kritika. Por sipas Saraçit, dy ishin synimet e tij të fshehta dhe finale: Të pasurohej sa me shpejt dhe sa me shume, dhe të shtypte e poshtëronte çdo atdhetar e patriot me mjetet e pushtetit. Nga ana tjetër, Zogu nuk hezitoi aspak ta vinte vendin nen zgjedhën e ekonomike italiane me Traktatin e pare të Tiranes, me dekretin për krijimin e Bankës Kombëtare të Shqipërisë me kapital italian (duke ia nënshtruar fqinjit të madh gjithë jetën ekonomike e financiare në vendit), me firmosjen e borxhit prej 50 milionë franga ari në këmbim të ndërtimit nga italianet të porteve e rrugëve strategjike që do përgatisnin pushtimin e Shqipërisë po prej tyre, me Traktatin e dyte të Tiranes etj.
    Dhe vijojnë dëshmitë tronditëse të Catin Saraçit: Ahmet Zogu jo vetëm që ka marre mite (ryshfet), por në çdo rast ishte ai vete që përcaktonte sasinë që i duhej. I pajisur me pasaporte diplomatike dhe dokumente extra, tutori i moshuar i Zogut largohej nga vendi me kamionë të ngarkuar me valute, i shoqëruar nga roje të armatosura. Këto udhëtime kryheshin rregullisht kurdoherë që Zogu kishte hedhur nënshkrimin mbi ndonjë akt të ri, ndërsa itinerari i rëndomtë ishte: Durrës-Bari, e prej andej në Gjeneve të Zvicrës. Sapo paratë siguroheshin në një banke të huaj, përcillej urdhër me shkrim që të transferoheshin në një vend edhe më të sigurte se i pari. “Për rrjedhoje, pjesa me e madhe e këtyre parave gjendet në Lloyd’s Bankë të Londrës. Unë vete me dorën time, kam shkruar një sere urdhrash të kësaj natyre si dhe i kam ardhur në ndihme tutorit analfabet për të mbërritur në kufi në Zvicrën”, shkruan Catin Saraçi. I cili shton se si tutori Lale Krosi, edhe Zogu, i kishin thënë se në ato kamiona ndodheshin dokumente shtetërore me rendësi jetike, “çka unë fillimisht e besoja”. Dhe paratë shtese përfitoheshin në njëmijë mënyra, përveç rrogës zyrtare prej 35 mije paundesh në vit. një shembull: Rrogat e 5 mije mercenareve që e sollën në pushtet, vileshin rregullisht në çdo fundmuaji nga Zogu, pavarësisht se ata ishin larguar shume heret nga Shqipëria. një tjetër shembull i paskrupulltësisë: Zogu-Saraçit, “Catin, ne jemi vend bujqësor pa këmbë kapitalisti, ndaj e kam fjalën të hapim negociata me sovjetiket dhe t’ua përmbushim kërkesat që nuk arritën të realizojnë përmes Fan Nolit. Por me një kusht: Sovjetiket të me paguajnë në dorë 300 mije paunde…” Saraçi nuk e kreu kurrë një negociate të tille, por Zogu kish nevoje për para. Trilloi një histori sikur prijësit e Veriut po rebeloheshin se nuk qenë paguar për ndihmën që i dhanë dhe kërkoi nga italianet 200 mije paund. Por dhe kur i mori paratë, nuk shpërndau asnjë kacidhe.
    Shembulli i fundit për sa u përket parave, sepse të tilla Saraçi ka shume, vjen pas krijimit nga italianet të Bankës sonë Kombëtare. Myfit bej Lobohova “gjysme çerkez e gjysme shqiptar”, ishte në atë kohe i falimentuar, dhe dihej nga të gjithë se ky ministër Financash kishte lënë peng gjithë pasurinë për 80 mije luigje ari. “Mbasi statuti i Bankës u miratua, Myfiti jo vetëm që lau gjithë borxhet e veta, por i tepruan para edhe për të blere një alamet pallati në Rome dhe nisi të japë para me interes”. Dhe kur Saraçi merr vesh në Rome se Zogu për këtë rast special kishte përfituar 5 milionë franga ari, niset për Tirane ku pas një bisede të gjate me Zogun, dëgjon nga ky i fundit se kishte marre vetëm dy milionë?!
    Një pjese të veçante Catin Saraçi i kushton në dorëshkrimet e veta, eliminimit që Zogu u beri kundërshtarëve të vet. Vrasja e Luigj Gurakuqit në vitin 1925 në Bari të Italisë nga djali i tezes (Balto Stambolla, emrin Saraçi nuk e përmend) i paguar nga Zogu, ndodhi kur vete Catini ishte në Bari, ku sapo kishte marre detyrën e konsullit. Shume zëra ia atribuojnë organizimin e vrasjes vete Catinit, por ja çfare thotë ai: “Ironia është se vrasësi, një dite me pare me takoi në zyrën time duke me thënë se kishte ardhur për të kryer një vepër të madhe patriotike. E njihja mire që nga koha e shkollës, që një aventurier e burracak i pashoq, prandaj dhe nuk e mora mundimin ta lajmëroja udhëheqësin e opozitës, me të cilin vijoja ta mbaja ende marrëdhënie të mira personale. një vit me pare kisha mundur t’i shpëtoja jetën viktimës po në Bari, ndaj ai vete dhe familja me patën shprehur mirënjohjen. Asokohe mendoja se vete Zogu nuk ishte i lidhur direkt me këto gjema”. Pas eliminimit të Gurakuqit, Saraçi niset urgjent për në Tirane, ku gjen Zogun dhe kunatin e tij Ceno Beg Kryeziun (me serb nga vete serbet) shend e vere. Historia vazhdon me vrasjen e Bajram Currit po nga trupat e Ceno Begut, në fakt ushtare serbe të maskuar. Sa i përket Zogut, Saraçi thekson se që kur Bacë Bajrami mori malet me 500 vete, Ahmeti e dinte se nuk kishte ç ’ti bënte sado ushtare të niste, ndaj vendosi ta linte në fatin e vet. Por misionin do ta përmbushte kunati Ceno Beg atëherë ministër i Brendshëm, “ndoshta”, thekson Saraçi, “si pjese e marrëveshjes që ishte bere me Pashiçin për të vrare luftëtarët e Kosovës”. Ironikisht, Ceno Begu e pa me sy shume të keq afrimin e Zogut me Italinë, sepse atij po i minohej misioni projugosllav. një oficer shqiptar i rrëfen Saraçit se Ceno ishte shprehur në rreth të ngushte për “tradhtinë e Zogut ndaj miqve që e ndihmuan”. Catini ia shtie në vesh Ahmetit dhe pas kësaj Ceno Begu ballafaqohet koke me koke me Zogun. Rezultati: Ftohja përfundimtare, aq sa Ceno filloi të ruhej me roje të armatosur nga frika e kunatit. Më pas largohet nga Shqipëria drejt Pragës si ambasador, por me 14 tetor 1927 qëllohet për vdekje në kafe Passage nga studenti shqiptar 23 vjeç, i quajtur Alqiviadh Bebi prej Elbasani. Vrasësi nuk tregoi asgjë, por Catini vjen nga Vjena në Prage për të asistuar bash në deklaratën e vëllait të Cenos, Gani beg Kryeziu, që sapo kishte ardhur nga Beogradi, para kufomës se byrazerit: “Zogu ka për ta paguar këtë një dite”.
    Catin Saraçi flet për shume çështje të errëta apo të ditura të jetës se Zogut. Flet dhe për personazhin enigmatik Jak Koci, “një nga mendjet me të zhdërvjellëta të vendit tone, ndonëse makiavelist e ndjekës fanatik”. Treshja Zogu-Koci-Saraçi kishin rene dakord për punët e tyre të ardhshme t’i ndanin fitimet 20%-Jaku, 10%-Catini dhe pjesa tjetër, Ahmeti. Por Zogu gjithmonë i fshihte përfitimet për të mos u lënë pjese dy aventuriereve të tjerë, çka inicioi edhe një sherr mes Jakut dhe Zogut. Sa për martesën e famshme të Ahmet Zogut, ajo nisi si dëshirë për t’u martuar me bijën e mbretit Viktor Emanueli III, kërkesë që i gajasi hierarket e larte fashiste dhe mikun e ngushte të Saraçit, nënsekretarin fashist për Kolonitë Alessandro Lessona, një mik i ngushte i Musolinit. Ky i fundit i raporton Duçes se “maloku analfabet na dashka nuse të larte”, vijon një refuzim dëshpërues për Zogun, pastaj kohe me vone nisin tratativat që bitisen me princeshën hungareze Aponnyi.
    Libri që përftohet prej shkrimeve të Catin Saraçit, është i papërfunduar ndërsa shënimet e fundit duhet të jene aty rreth vitit 1940. Në fakt, disa prej temave që ai nuk i shtjelloi dot, janë tejet intriguese: Zogu si oficer austriak, Zogu i internuar në Vjene, Vrasja e Esat pashës, Vrasja e Avni Rustemit, Gjithë Shqipëria kundër Zogut, Zogu merr 250 mije sterlina për grushtin e shtetit, Veprat kriminale të motrave të Zogut, Lessona na dorëzon 5 milionë lira të mbyllura në valixhe, Mita e dyte prej 10 milionë frangash ari, Revolta e pare kundër Zogut, Vrasja e Hasan Prishtinës, Kriza e parë nervore e Zogut etj etj. për Aurel Plasarin, autorin e parathënies se librit, është për të ardhur keq që këto çështje nuk u shtjelluan. Por konkluzioni i këtij libri, paçka se të pambaruar, është i vete Saraçit: Mustafa Qemali, ishte shqiptari që shpëtoi kombin turk, ashtu si Ahmet Zogu, një mendësi anadollake që shkatërroi Shqipërinë.
    “Unë Catin Saraçi, të akuzoj ty Ahmet Zogu si tradhtar të atdheut tënd, si vrasës e hajdut. Shqipëria ka pare pushtues edhe me të fuqishëm se këta të sotmit. Do të ikin edhe këta, por emri yt s’ka për të figuruar gjëkundi. Synimi i kësaj letre është të të paralajmëroje për here të fundit të mos ngatërrohesh më me Shqipërinë, ndryshe do të detyrohem t’u tregoj diçka me shume francezeve dhe anglezeve. Bankënotat false që më dhe si dhe letrat e tua të fundit, po i ruaj si dokument i pandershmërisë sate…
    Catin Paskal Saraçi, London, 21 A.Stratford Rd.” Marre nga
    http://lajme.dervina.com/archive/8832-3121:610/Ish-miku-dhe-keshilltari-i-Ahmet-Bej-Zogut–%E2%80%9CUNE-CATIN-SARACI-TE-AKUZOJ-TY-AHMET-ZOGU-SI-TRADHTAR-TE-ATDHEUT-TEND-SI-VRASES-E-HAJDUT–%E2%80%9D.htm

    E fundit:
    Kam qene ne rradhet e para ne ndryshimin me cdo kusht te sistemit Enver Hoxhes.
    .
    Nuk u cuam qe ne vend te Enverit te vinin kete Zogmatherfuckerin dhe ka ardhur koha te themi
    NA FAL ENVER

    hoqem nje ” diktator” dhe na vune nje HORR…

    Reply to this comment
  3. Aliu nga Selenic September 1, 01:38

    Ku ishte nje horre i pa pare. I kompletuar me horlliqe nga ustallaret e tije qe ne platformen e tyre kishin antishqiptarizmin. Ndjeksit e tij ose jan budalklej ose jan te pa ditur.!

    Reply to this comment
    • Fatmiri September 1, 13:08

      Thano
      Te dy shkrimet per Zogun i lexova me mjaft interes sepse keto shkrime nuk jane te influencuar me shkrimet e kohes te diktatures. Per Ceshtjen e legjetimitetit te monarkise kokretisht per Princ Vidin e kam shkruar qe ne vitin 1992 ne gazeten Republika, dhe shkrimi kaloj ne heshtje nga shtypi i asaj kohe vecse nga monarkistet pata kercenime. Tani mbas 26 vjetesh na cfaret figura e Princ Vidit qe thote se nuk ka abdiguar pamvarsis se ne shkrimin e z. Spahijaj del sikur deklarata e Princ Vidit le nje hapesire per legjiminitetin e Mbreterise te Zogut. Pote ishte se shpallja e mbreterise te behej ne vitin 1934-35 ku Hitleri ishte tashme ne pushtet ska dyshim se mbret i shqiptareve dote ishte Princ Vidi.

      Reply to this comment
  4. Azret Mali September 1, 03:30

    Ahmet Zogu dhe mbreti Zog I, perfshire dhe perpjekjet e shquara ne nivel nacional para se te pranohej si i pari i vendit President apo Mbret beri me shume se cdo politikan tjeter shqiptar pervec Ismail Qemalit para tij, of course dhe Heroit tone Kombetar,GJERGJ KASTRIOTI , per popullin e shqiptarine ne kete Ballkanin tone historikisht te zjarrte.

    Reply to this comment
    • Po , Po September 1, 20:05

      Booo , bo , cfar idjotesh anadollake , qe duken edhe nga emri turko-arab , Azret Mali ! Keta jane simbol i prapambetjes mesjetare , qe u rigjalleruan nga serbi vicidolas !

      Reply to this comment
  5. Doni September 1, 04:19

    Zogu tradhetari, hajduti me I madh I shqiptarve pas toptanit. Vrau patriotet e vertet te kombit shqiptar. Erdhi ne fuqi nga Serbia . Ne kohen me te zeze 7 prill 1939 rrembeu thesarin e popullit dhe ja mbathi duke bredhur neper Europe. Nga lufta vec ai largohet qe eshte lindur tradhetar. E my ishte zogu.
    Eshte bere gabimi me I madh qe shume shpejt do te ndreqet se ne asnje menyre nuk mund te mbajne pallat familja e tradhetari e vrasesi zog. Nuk ka prona se nuk Kane prona shqiptaret. Eshte rremuje se e krijoj sali ram berishacic treshja me e urryer qe gjithmone e Kane gjetur mbeshtetjen tek Serbia.
    Po jo ore jo as bust se nuk mund te qendrojne perballe Bajram Curri, Avni Rustemi, Luigj Gurakuqi me vrasesin Ahmet Zogolli.
    Do te vendosen gjerat ne vendin e duhur.
    I beri vazhduesi I grupit kriminel Lulluqe bashuqi.
    Vetem nje popull budalla mund te pranoj qe te lere vendin ne lufte te jetoje me floririn e popullit, te vije pas lufte e te thote une jam mbreti. Ore ku hane e pine keta horrat qe I vene pas .

    Reply to this comment
  6. Doni September 1, 04:20

    Zogu tradhetari, hajduti me I madh I shqiptarve pas toptanit. Vrau patriotet e vertet te kombit shqiptar. Erdhi ne fuqi nga Serbia . Ne kohen me te zeze 7 prill 1939 rrembeu thesarin e popullit dhe ja mbathi duke bredhur neper Europe. Nga lufta vec ai largohet qe eshte lindur tradhetar. E my ishte zogu.

    Eshte bere gabimi me I madh qe shume shpejt do te ndreqet se ne asnje menyre nuk mund te mbajne pallat familja e tradhetari e vrasesi zog. Nuk ka prona se nuk Kane prona shqiptaret. Eshte rremuje se e krijoj sali ram berishacic treshja me e urryer qe gjithmone e Kane gjetur mbeshtetjen tek Serbia.
    Po jo ore jo as bust se nuk mund te qendrojne perballe Bajram Curri, Avni Rustemi, Luigj Gurakuqi me vrasesin Ahmet Zogolli.
    Do te vendosen gjerat ne vendin e duhur.
    I beri vazhduesi I grupit kriminel Lulluqe bashuqi.
    Vetem nje popull budalla mund te pranoj qe te lere vendin ne lufte te jetoje me floririn e popullit, te vije pas lufte e te thote une jam mbreti. Ore ku hane e pine keta horrat qe I vene pas .
    Lejoni komentin ju lutem she une kurre nuk ja fal gjakun kesaj familje qe me ka mare.

    Reply to this comment
  7. demo September 1, 05:39

    Te nisesh nje jeteshkrim me fjalet HORR,INJORANT,I PAKULTURUAR,per nje shtetar,qe themeloi shtetin,.., ke shpallur uturakun qe ke perbrenda dhe historianja eshte e tepert ketu.Historianja eshte sa per te pasuar topin ne nje loje:HIDH E PRIT.Prandaj pa i hedhur nje sy HISTORIANES,do te doja te dija:A e konsiderojne HISTORIANE,andej nga ka dale? Ne fshatin ku ka lindur dhe eshte rritur dhe ku e njohin mire,A E KONSIDEROJNE HISTORIANE?Ky fshat,lagje,bordello nga ka dale kjo,mund te jete ne KINGDOM,ku banon Mark-uku,ne Australi,ne Kanada.Dikujt ju ka dashur dhe e ka sjelle prej andej.

    Reply to this comment
  8. 5 mars 1927 September 1, 06:09

    Edhe 1 mije lapidare ti ngrini tradhetarit dhe Kurvarit Zogji I Putanes Pare ai mbetet sa nje bole e Enver Hoxhes.

    Duket qe dhe Gjevdet Shehu per biznes mediatik apo ndonje luge corbe te prishur te ngrene diku eshte munduar te beje ca “oshilacjone” te pa lejueshme..Nuk ka gjysem tradhetar dhe gjysem atdhetar ne nje te njejten kohe….Zogu ishte tradhetar dhe nuk Zog Kurvet ne bote tja heqi kete vule tradhetie.

    .
    Pse Ahmutzogu eshte horr e kaluar horrit ?

    Mbas vrasjes së atdhetarit opozitar, demokratit të madh Luigj Gurakuqi, të idhullit të rinisë shqiptare e liridashësit të zjarrtë Avni Rrustemi, të Plakut të Maleve, Lisit të paepun të Kosovës, Bajram Curri, nga mbeturinat antikombtare osmane, rradha e eleminimit fizik i kishte ardhë deputetit të Opozitës, atdhetarit Dom Gjon Gàzulli, të cilit anadollaku Ahmet Zogolli i zgjodhi, si prift katolik që ishte, mënyrën ma “speciale” dhe ma çnjerëzore: “varjen”.
    .
    Kujtuen shqiptarët se mbas Ditës së Madhe të 28 Nandorit 1912 nuk do të provonin ma shëmtime e masakrime si ato të turqëve. Po jo, çibanët që la mbrapa otomani, feudalët e agallarët atavikë, shartue shpirtin me urrejtje aziatike ndaj të krishtenëve, edhe pse bashkatdhetarë të tyne, shikonin po të njejtat andërra të kobshme:“Me ambasadorin anglez Ahmet Zogu në 1927 u ankue për klerikët katolikë:

    “Ah sa shumë do të dëshroja t’i varja ashtu siç e meritojnë”…E që të kënaqte kërkesen e mbrendshme për t’i varë, ai çoi në trekambësh një klerik…( Dom Gjon Gàzullin). ” (Bernd Fischer – Re Zog e la lotta per stabilità in Albania, Monographs dell’ Europa orientale, Boulder, 1984.)

    Tue pa trazimet e Atdheut, ai u angazhue përkrah Luigj Gurakuqit, Avni Rrustemit, Fan Nolit, Bajram Currit, At Gjergj Fishtës, At Anton Harapit, Hasan Prishtinës, në atë krah që asht quejtë në histori “opozita”, pse i ishte kundërvu “popullores” së Ahmet Zogut, dhe në zgjedhjet politike të vitit 1923 Dom Gjoni u zgjodh deputet.

    Kurse “Popullorja” ishte e përbame prej mbetjeve ma të përçudnueme të Stambollit, ashtu si i ka pikturue At Fishta, “Ky babën gjaks, gjyshin katil, stërgjyshin mizuer…hasëm të kulturës…”; ata nuk përfaqësonin asnjë interes të popullit shqiptar, po një interes të ngushtë bejlerësh që donin me ruejtë ato previlegje që i kishin sigurue tue i shërbue pushtuesit otoman, kryesisht në një rreth nepotik:

    Ahmet Zogu, nipi i Esat Pashë Toptanit, dhandrri i Shefqet Verlacit, kunati i Ceno bej Kryeziut, një qerthull mehmurësh anadollakë, të shitun te serbi deri në ditën e vdekjes.

    Ndërkohë, tue qenë meshtar në Qelëz, meshtari-deputet Dom Gjon Gazulli kreu atë akt që për kohën ishte një veprim revolucionar i pashembullt: Hapi në qelë (shtëpinë ku banonte vetë, ashtu si banë edhe shumë klerikë të tjerë) shkollën e parë mikse në botë. Po po, në botë. Asht diçka e vështirë për brezin e ri me kuptue disa gjana, por edhe në Europën e përparueme shkollat mikse (djelm e vajza bashkë) janë çelë për herë të parë mbas Luftës së Dytë Botnore, në Francë më 1948, kurse në Itali katër vjet ma vonë, më 1952. Kurse ai, prift, hapi në qelë shkollë mikse me djelm e vajza bashkë, të krishtenë e muslimanë bashkë.
    Ahmet Zogu, para se me i shprehë dëshiren e zjarrtë ambasadorit anglez me varë klerin katolik, po zbatonte politikën e tokës së djegun ndër krahinat e krishtena të Mirditës, Pukës, Zadrimës, Dukagjinit, Malësisë së Madhe me andërren e fshehtë që të ishte jo sundimtar i Shqipnisë, po i Arnautistanit anadollak. E për të realizue këte, duheshin zhdukë, ose ma e pakta, të mundoheshin, sa t’i detyronin me lëshue vendin, Katolikët e Maleve, kurrë të shtruem nga pushtuesit e tiranët, pse si thotë Imzot Noli, “Vetëm Malësorët e Veriut mbetën Katholikë me armë në dorë…”.
    Kështu, në verën e vitit 1926, Zogu i kishte dhanë letër të bardhë një katili si Ismajl Osmani, që shkretoi fshatrat e Pukës me njerëz e me pasuni.

    E njejta gja po ndodhte prej Fanit në Dukagjin. Ajo që asht quejtë Kryengritja e Veriut kundër Zogollit, në të vërtetë nuk ka qenë tjetër veçse mbrojtje e lirisë e deri e egzistencës fizike nga masakrat mbi popullin e pambrojtun të barbarit diktator të Matit.

    Postkomandanti i Pukës Dedë Sadrija kishte marrë urdhnin drejtpërdrejt nga Zogolli: Të digjet Puka, sikur edhe për shtatë vjet atje të mos mbijë ma bar!
    Kështu kishte ba dikur edhe Turqia! Ahmet Zogolli po u dëshmonte shqiptarëve si ishte nip “i dejë” i Esat Pashë Toptanit!

    Dom Gjon Gàzulli, dënim me vdekje, varje në litar.
    Dom Nikollë Gàzulli, me burg të përjetshëm …. (Mbas 4 vjetësh burg në Kala të Gjirokastres, me ndërhymjen e intelektualëve ma të shquem të kohës, e liruen.
    Sa duel prej burgut, iu dogj qela (shtëpia e banimit) “aksidentalisht” bashkë me dorëshkrimet. A nuk i ishte djegë 15 vjet ma parë biblioteka e pasun edhe të Madhit Imzot Kaçorri?! Haxhi Qamilët, që dogjën shërbëtorin, qelën e bibliotekën e Imzot Kaçorrit, nuk i kanë mungue kurrë Shqipnisë.

    Arsyeja e vërtetë: të masakroheshin priftënit, ashtu si ishin masakrue për pesë shekuj nga etnit e tij shpirtnorë, osmanët. Por jo si klerikë, pse atëherë do të mbeteshin Martirë të Fesë, por si politikanë.

    PROCESI I VARJES TE DOM GAZULIT ME URDHER TE ZOGUT

    Magjypi ishte gati me litar në dorë. Një dritë elektrike e shndritte thektas famullitarin në fytyrë. Ai nuk dridhej aspak. Edhe mue më kishte kapë frika. Mue më ishte dashtë me përcjellë edhe të tjerë te ky vend i mjerë, por tash ishte tjetër. Unë kisha gati si nji frikë para qetësisë së këtij Prifti.

    Ai ishte me të këputme i pafaj. Këte e dijshim të gjithë. Por, urdhni! Unë, sikur asht zakoni, i lash fjalën e lirë. Por ma mirë mos ta kisha ba këte gja! Ai nisi me folë me një za aq të fortë, e me fjalë të drejta e që të këputshin zemrën, sa që mue përnjimend më kapi frika. Na ishim të gjithë të përmalluem fort. Lexova vendimin e dekës. I qe veshë një këmishë e bardhë. Magjypi ia vuni vjekcën e konopit në fyt e i hoq shkambin nën kambë.

    Ai ishte i vdekun!– Kështu foli kapiteni. Ishte dita e 5 marsit 1927”

    ZOGU I “FAL JETEN ” NJE TE VARURI TE VDEKUR NE LITAR

    Katër orë mbas varjes, Zogolli, kjo mbeturinë me djallëzi orientale, pasi u sigurua që prifti dha shpirt dërgoi një telegram ku gjoja i falte jetën…..Ky ishte Ahmut Zogu qe I ngriten shqyptaret e Nastradin turkoshakut I ngriten nje permendore qe duhet kthyer ne shurrtore

    Reply to this comment
  9. Arben September 1, 06:29

    Ne kohen e Zogut ishim pjese perberese e botes

    Vertet mund te ishim te fundit ne Europe, por vinim direkt

    pas te parafundit.

    enver serb krimineli na nxorri nga harta e botes, filluam

    evoluimin drejt nje specie te re, sepse specie njerezore

    zorr se mund te quheshim me.

    Fatkeqesia eshte se mbetjet fekale te sllavo-komunizmit

    shqipetar I kemi sot ne kuvend, biznes, gazeta etj.

    Reply to this comment
  10. Martini September 1, 08:15

    Z.Xhevdet.Megjithese kam respek per shkrimet tuaja.Te kshilloj te mos harxhosh kaq kohe per Zogollin i coli pervec tradhetive te shumta e flagrante do te duhet te shenohet ne librin GINES per fy fakte.
    1.Eshte “monarku”i assj kohe kampion per konsumin e medikamenteve kunder semundjeve Veneriane jo vetem Sifilizit por edhe gonorese e skollomentos.
    2.Xhedo ne rast se me gjen nje flete te shkruar.apo firmosur nga mreti gjate.20 vjete qe sundoi shqiptaret do te jap nje dreke tek Binjaku.Eshte i vetmi drejtues shteti i tille.As tribute para 3000 vjeteve nuk kane qene keshtu.
    Afersish.si Sala Meksi Nano.Po pse te kemi keye fat te.keq ne shqiptaret.

    Reply to this comment
  11. Mati September 1, 08:17

    Ky njeri eshte HORR I HORRES,eshte kriminel vrastar i vlerave me pozitive historike,eshte shkeles i gjithe vlerave materiale e shpirteror kombetare,Ky njeri vrastar e tradhtar,shites i trojeve kombetare,tradhtor dhe bashlveprimtar serbe,qe me shume ka hanger buken e Beogradit se te shqiperise,veten e ka shpallur mbret,se mret ky nuk ishte,askush nuk e shpalle mbret,Ky ishte mbret i krimit qe i varferoi shqiptaret,duke i vjedhur e palckitur, deri ne ate mase,sa vuanin nga morrat e zhuga,Nuk kishin as miser te ushqehet,Migjeni eshte pershkruei origjinal i gjendjes materiale te shqiptareve te “Salep-Sulltanit” qe bajti bishtin nenkemb dhe iku duke vjedhur thesarin e shtetit qe me vone i biri i tij,tash nipi gjeja poretendent, suhqehet dhe jeton ne djeresn e popullit shqiptar,dikur skajshmerisht i rjepur nga gjyshi i tij,me nder me thane,”Mbreti i Shqiperise”.

    Reply to this comment
  12. KAJO September 1, 08:20

    Xhevdet vazhdon me Blendin dhe shkrimet e ti.Mos u mer me Blendin Butken Kalocin.Dervishin etj do infektohesh pa dashje.Jane e.njejta kategori e produkt me Zogollin.

    Reply to this comment
  13. Emiljano Troplini September 1, 08:58

    Po si nuk ju vjen turp mereni me Mbretin i cili arriti te beje ate qe sot nuk bythë njeri ta beje
    i vetmi që beri shtet…

    Reply to this comment
    • Piro September 5, 14:17

      Emiljano Topelini!
      Je kaq gomar zotrote sa as gomarit tim nuk i afrohesh per zgjuaresi!
      Te dhjefsha shtetin anadollak te Zogollit tend!

      Reply to this comment
  14. Albania September 1, 10:00

    Une habitem si i Kane bere edhe monument ketij tradhtari kto Jane cudira shqiptare

    Reply to this comment
  15. Samiu September 1, 10:04

    Vrrja , per Zogjin e Pare qe ka ba ndertime madheshtore: dy nevojtore me nga dy hyrje kryesore…..

    Reply to this comment
  16. Vetem kush lind nga Familje Mbreterore vdes si Mbret ,ndryshe nga cdo qen te vetequajtur Mbret September 1, 10:09

    Se kush ishte Zogu i Kurves ky plehr kombetare ,
    e di tashme prej kohesh vet shqiptaret e sigurishte
    gjithe Bota ,qe i di gjithmon ato qe ndodhin ne Shqiperi ,
    me mire se vet ne shqiptaret ,per arsyen e thjeshte se,
    eshte pjesmarrese ne gjithcka qe ndodh ne Shqiperi .

    Duhet theksuar edhe nji detaj i arratisjes se Putanes
    se vetshpallur Mbret .
    I lajmeruar nga nji pjestare i perfaqsise Italiane ne Shqiperi i cili kujdeses gjithmone ti plotesonte epshet
    sexuale dy motrave te Zogut te Kurves (gje e cila ishte e njohur edhe nga vet ky mbret rropsish ) se Italianet
    kishin vendosur me ardhjen ne Shqiperi (pra pushtimin) Ministrat e Musolinit ,qe dikur shkerdhenin motrat e zogut ne ballot qe afronte ky sharlatan Mbret per te Huajt ,
    kishin vendosur te Varin Zogun para popullit Shqiptare ,
    rrembenin Arken e Shtetit me Florinje qe s’ishin pak ,
    ate kohe dhe me pikantja ,
    do ti Rrembenin Gruan e cila Flirtonte gjate gjithe
    marteses se saj me nji Contin Ciani ,i cili me zi e priste
    ate moment !
    Zogu i kurves ,me te marre vesh kte nga motra e tij
    qe pallohej me adjutantin italian (spiunin kurvar)
    urdheroj menjiher arartisjen neper nate ,si e dime te gjithe ne Greqi.

    Pra cfar mundet ti thuash me nji kerme njerezore si
    Zogu i kurves ,nji familje bordello ,injorante,qe thjeshte
    e pallonte i Huaji nga cdo drejtim .

    Nji Mbret i vertet s’arratiset kurr ,
    por qendron edhe Fatit me Tragjike si Burr – Dinjitoze !

    Por ja injorances e mbeturinave te kombit tone ,
    qe mjerishte nuk zhduken asnjiher ,sepse jane aq
    te cmuara per Te Huajt (qe shpesh her na afrohen ne
    shqiptareve naiv si Miq)
    jane ne cdo kohe prezent ne Shqiperi dhe Kultivohen
    prej Botes se Huaj ,si edhe dje mbeshtetn ate injorant
    dhe e bene Presisdent e Mbret ,per te palluar Shqiperine ,Historia perseritet .
    Dje prune Zogun Mbret , Sot Demokracine dhe
    nji pjelle po aq te ndrye sa Zogu i Kurves dikur
    per President (salih rrahman berishen )
    pra nji injorant ,me nji kulture klanore ,identike
    ne karaktere me Zogun e Kurves ,
    qe e shndroje Shqiperine ne Mesjeten e viteve te Zogut.
    Bota e huaj edhe sot vazhdon ti mbeshtese ,kte Fare
    Toxike ne politiken Shqiptare ,pervec kryekriminelit
    salih berisha ,
    Bota e Huaj mbeshte cdo element te ngjashem te ksaj Fare bastardesh shqiptare si
    ilir meta (te cilin e bene po President -duke ju imponuar
    pushtetit te Ps-se- ose then troc -duke urdheruar Ramon ta zgjidhte faren zogiste MBRETIN E HAJNISE
    se Shtetit Shqiptare ali baben prej Qepani President )
    siedhe bashen etj ,
    te cilet i mbrojne nga cdo Ligj dhe i trajtojne me
    gjithcka atyre i nevojitet ,per te kapur pushtetin ne
    Shqiperi .
    Pra ne shqiptaret ,jemi nji popull ku brenda shoqerise
    tone ,nuk kemi ber asnji Rrevolucion ,te zhdukim te
    keqen qe mban PENG Shqiperine prej shekujsh ,
    te zhdukim Faren Antikombetare AntiShtet ,
    ate Bande Maskarenjsh putanash qe Bota e huaj i hyp
    e mbeshtet ne Politike ,
    prandaj edhe si te tille ,nuk jemi zhvilluar vs popujve te tjere .
    Eshte njelloj se nji Trup qe jeton gjate gjithe jetes
    me nji semundje kanceroze ,
    gjithmon lengon ,asnjiher i fuqishem te punoje ,
    te ndertoje jeten e tij ,ta shijoje ate ,por gjithmon
    nen meshiren e fatit ,ku jeta ,exzistenca sa vjen e i
    shkurtohet cdo Vite.
    Shifni sot Shqiperine ,cfar kasaphane njerezore e gjithaneshme
    eshte shndruar nga bashkpunimi i ngushte i Miqve tane ,
    me Faren e Djallit Zogist kancerin ne trupin e Shqiperise .
    Ne jemi i vetmi vend ne Bote ,qe s’kemi kryer asnji rrevolucion ne nder te Kombit per te pastruar Shqiperine .
    Pa ate operacion ne trup asnji sherim ,por pritje e fudnit .

    Reply to this comment
  17. ETHEM September 1, 10:37

    TE LUMT D I T A E XH.SHEHU QE E NXORET EDHE NJEHERE FAQEZIUN,TRADHETARIN,HAJDUTIN DHE KRIMINELIN ME TE MADH TE KOMBIT SHQIPETAR PARA E.HOXHES.
    KOMENTET E MIJA-DO JENE TE TEPERTA.POR:
    -FAQEZIU TJETER SALI RAM BERISHA ESHTE ME VRASES SE AI KUR I VENDOSI NE MES TE TIRANES BUSTIN E TIJ…
    -PS,EDI RAMA,SI DHE ERION VELIAJ KAN PERGJEGJESIN KRYESORE QE PO E LEJON AKOMA BUSTIN E TIJ NE MES TE TIRANES.SIÇ DUKET KETA KAN FRIK NGA SALIKERMA.DHE POPULLI THOT:”FRIKE KA LEPURI..NDAJ AI VENDIN,FOLENE E KA NE F E RR E..”

    Reply to this comment
    • PABYTHSAT NE PUSHTETE September 1, 10:53

      SEPSE NUK JANE BURRA

      NUK KANE NDJENJEN E DUHUR PATRIOTIKE

      TE PASTROJNE SHEHET E TIRANES NGA TURPI NE BUSTE QE
      TURPEROJNE KOMBIN SHQIPTARE

      SEPSE FARE MIR NQS DO ISHTE VULLNETI

      I MIRE PREJ PATRIOTI TE VERTETE – MUNDET TE ORGANIZOJE NE PRAPASKENE “QYTETARE TE THJESHTE ” PATRIOTE QE NE MENYRE SPONTANE
      NJI NATE FARE MIR MUNDET TI NGJESHNI NE
      BYTHE DISA TOLLUMA TRITOLI BUSTEVE TE ANTISHQIPTAREVE DHE
      ME KAQ MERRTE FUND TURPI KOMBETARE QE MBOLLI NE SHSHIN E TIRANES PASUESI I TURPIT E KRIMIT MALOKU I SHPELLES SALIH BERISHA

      NE ATE VEND S’KA AS TRU E AS ZEMER PATRIOTI
      POR THJESHTE POLITIKANE INTERESAXHINJ
      KARIERISTE TE TIPIT RAMA E VELIAJ
      QE FLIRTOJNE ME BANDAT E KRIMIT
      QE KERCENOJNE SHQIPERINE !

      GJAKE I PRISHUR HIPOKRITE TASHPIRT SHQIPTARI TE VERTETE

      Reply to this comment
  18. demo September 1, 11:21

    Meqenese duan te krahasojne Zogollin me Hoxhen,kjo duhet kerkuar ne ORIGJINE..A do te pranonte populli qytetar i Gjirokastres ta zgjidhte me vote te lire Enver Hoxhen kryetar bashkie?As kryeplak lagje nuk do ta vinin,te birin e Gjylos,dobicin deshtak,parazitin sharlatan.
    Ahmet Zogu ishte Paria e Matit. oxhak e bir oxhaku.Vetem 17 vjec ,u zgjodh nga kuvendi i Matit per te perfaqesuar krahinen ne kuvendin e Vlores.
    Ne krye te Matjaneve ne 1920 mbrojti punimet e Kongresit te Lushnjes.Mbreteria e tij kushtetuese ishte nje DEMOKRACI PERENDIMORE,E TIPIT BELG,HOLLANDES,DANEZ..Kishte ligj dhe rregull.Natyrisht nuk kishte shesh per pershewsh per ANARSHISTET,KOMUNISTET,AVENTURIERET,SHARLATANET.Ato pak vepra qe ndertoi me themel,jane ajka e Arkitektures,.Korpusi i Ministrive,Bulevardi,Banka kombetare ,ura e Zogut mbi lumin Mat.;Te paret e mi nuk kishin nevoje te zhgrryheshin neper Ambasada, per “te bere letrat” si thote llumi proletariatit.I mjaftonte Pasaporta Dinjitoze e Zogut ne xhep.U mjaftonin Napolonat Flori, valute e shkuar valutes,me te rende se dollari amerikan.
    Ashtu si ndertimet dinjitoze,”ky injoranti” Zog vuri themelet e Inteligjences Kombetare.Me burse te Bashkise Gjirokaster studioi ne Austri Eqerem Cabej,,me bursen e shtetit studiuan ne Perendim qindra intelektuale te shquar qe bene emer ne Panteonin e Shkences Shqiptare.Me thoni nje emer studenti bursist,qe u kthye mbetes,pervec enver hoxhes..Ne shtetin e Zogut kishte demokraci perendimore,kishte liri levizje dhe idesh,Edhe 007 enver hoxha e gjeti nje vend si spiun i diaspores antizogiste ne Belgjike..Si agjent besnik i Zogut,kur vendosi junten e tij terroriste,,i asgjesoi me egersi te gjithe kundershtaret e Zogut,qe nga Bahri Omari,Kole Tromara,Sheh Karbunara,Zai Fundo,Zef Mala,Qemal Stafa,Gani beg Kryeziun,Muharrem Bajraktarin,Preke Calin,,Gjergj Fishten do ta varte tek kembanorja Kishes se Madhe.,por nuk e gjeti dhe i hodhi eshtrat ne Dri.Ai Migjeni juaj nuk pati fat te rroje,se ate do pushkatonte te parin,kur pushtoi Shkodren.
    Megjithate Haberin ja dergoi mbretit me Culle Mullain ne Belgjike.:-Zoti Mbret,agjenti 007 enver Hoxha te dergon te fala,,Amaneti yt shkoi ne vend.Te gjithe antizogistet,qe gjeti gjalle,i vrau,ata qe kishin vdekur i asgjesoi,.Selam Mexhides,i thuaj te mos me prese,se jam martuar me Nexhmijen!

    Reply to this comment
  19. Mehmet Metaj September 1, 11:58

    Urime i dashur Xhevdet,
    per kete trajtese te “mbretit tone dordolec dhe injorant qe vetem per vrasjet e tre burrave te medhenj B.Currit, H.Prishtines dhe Luigj Gurakuqit, nuk meriton jo bust ne Tirane, por te mos pranohej as djali i tij-zgerdalle as soji e sorollopi i tij, ndersa komiket e tij si Spahia e co nuk ja vlen tu permendesh as emrin. E tha Noli postulaten per te: “rrofsh e qofsh o mbreti yne, frymezues i perparimit, brez pas brezi u kujtofsh, si sternip i nastradinit

    Reply to this comment
  20. Romak September 1, 12:05

    Te çohen nervat te lexosh “argumentat”e Ekremit.
    Po te ishte se vullneti i popullit misherohej te Asambleja Kushtetuese dhe kjo kishte te drejte te hidhte ne kosh Vidin dhe te shpallte mbret Ahmetin, atehere pse leh ky qeni dhe thote qe Asambleja e vitit 1946 paska qene e paligjshme dhe po ashtu dhe regjimi komunist?

    Reply to this comment
  21. Çika September 1, 12:06

    Zogisti më i madh në Shqiperi është Edvin Kristaq Rama!
    Edvini vdes për të djathtën , e ka thellë në shpirt , me të majtën e lidhin interesa , hesape për të gënjyer budallenjtë e majtë tip Gramoz Ruçi e për t’u marrë partinë – për karrjerë , për t’u bërë k/ ministër !
    Sa të jetë Edvini k/ ministër, Ahmet bej Zogu , me shpatë në dorë do kapardiset në Bulevard !
    Dhe populli rri e bën sehir ………..!

    Reply to this comment
  22. Lumja September 1, 12:07

    Hitleri – Veture “Mercedes” per dasme! Pse nuk i dergoj dhurate edhe Duçja?! Apo i ka derguar dhe nuk e di une?

    Reply to this comment
  23. Alban September 1, 12:37

    Zogu mblodhi 58 servile ne nje te quajtur Asamble dhe u shpall “Mbret”, pasi si President i mbaronte mandati ne vitin 1932 dhe Musolini mund te zgjidhte nje President tjeter. Per t’i shpetuar rrotacinit te pushtetit, ai luajti te gjithe guret dhe e bindi Musolinin ta shpallte veten “Mbret”
    Kjo ishte edhe endrra e Sali Berishes, qe kishte shumicen ne Parlament. Por nipi i Zogut, Leka II, u betua mbi varrin e te atit, se do ta vazhdonte vete rrugen e Gjyshit. Askush nuk e priste kete betim te tij dhe Sali Berisha u nxi ne fytyre…!?

    Reply to this comment
  24. GRANIT DRENICA September 1, 12:45

    …Por më e tmerrshmja dhe më skandalozja nga krejt çka thanë këtu më lartë në komentet e tyre për e rreth Ahmet Zogollin, për të cilin, nuk ka fjalë as shprehje, edhe në të gjitha gjuhët e botës, që do t’mund ta thoshte tamam: kundërshqiptarinë, ligësinë, poshtërsinë, mjerimin e tij, etj., etj., etj.; është FAKTI se, si ka mundësi që populli shqiptarë ta lejojë ngritjen e bustit të atij jo vetëm SHTAZË-MBRETI apo MBRET-SHTAZE ?!!! …E, përveç e tmerrshme dhe e tej tmerrshme dhe TEJ SKANDALOZE, por edhe më keq edhe sesa kështu e kaq, është FAKTI: si e lejon dhe duron populli shqiptar para hundëve e para syve të tij BUSTIN e atij shqptarshkau e shkashqiptari që i ka bërë popullit shqiptar dhe Shqipërisë aq shumë dëme; aq shumë të këqia dhe aq shumë të zeza sa, as edhe me tëra fjalët nuk do mund të thuhëshin të gjitha!?!
    …Eshtë e vërtetë se shqiptarët kanë merituar të quhen POPULL dhe kanë qenë POPULL TAMAM vetëm deri në vitin 1990; por, që prej pas vitit 1990 filloj të katandisej POPULLI SHQIPTAR, dhe përherë e më shumë e më keq, u katandis në KOPE SHTAZËSH por me PAMJE NJERËZISH !?! …Po, a mund të jetë mjerimi edhe ma MJERAN i popullit shqiptar se -me e shemb përtokë BUSTIN e më të madhit shqiptarë të të gjitha kohëve; bustin e shqiptarit më shqiptar të të gjitha kohëve; BUSTIN e SHQIPTARIT të cilin, vetë populli shqiptar, gjatë gjithë gjalljes së tij, e kishin nderuar, e kishin dashur, e kishin stimuluar maksimalisht dhe kishin kurajuar sa kishin ditur e mundur dhe, edhe e kishin adhuruar …edhe si PERËNDI e, nderkaq më e ngritë e më e duru të qëndrojë në këmbë BUSTIN e shqipfolësit më kundërshqiptar; BUSTIN e një SHQIPTARSHKAU dhe SHKJASHQIPTARI i cili i ka bërë dëme, të këqia e të zeza Shqipërisë dhe popullit shqiptar qysh nuk do ia bënin, as edhe më shkijët e mundshëm ku janë e ku s’janë !?! …E siguroj dhe garantoj, ta quaj: popullin shqiptar se, krejt të ZEZAT dhe TË KËQIAT e botës ku janë e ku s’janë, e gjeten Shqipërinë (veçanërisht) dhe popullin shqiptar, që prej pas v itit 1990 e deri më sot, kryekëput PËR SHKAK TË MOSMIRËNJOHJES së shqiptarëve NDAJ ENVER HOXHËS !? …Pra, AHTI i ENVER HOXHES ju ka zënë dhe po ju NDËSHKON kaq keq, kaq rëndë e kaq rreptë që prej vitit 1990 e deri më sot, dhe do ju mbajë të zënë e do t’ju NDËSHKOJ vazhdimisht e përherë e më KEQ derisa nuk do pëndohëni plotësisht për QËNDRIMET tuaja çnjerëzore e thellësisht KUNDËRSHQIPTARE -kundër ENVER HOXHËS që prej vitit 1990 e deri në këtë ditë që e shkruajta këte KOMENT!?!

    Reply to this comment
  25. MH September 1, 12:57

    Se kush ishte Ahmet Zogolli e ka percaktue nyje per nyje e cik em’cik gazeta New York Times.
    Qe trashigimtari i Zogut ,zogisti i ri Berisha e reabilitoj Zogun e Kurves me ngritjen e shtatores ne qender te Tiranes.Ky plehzade i ri nxorri nga goja e tije e qelbur plot hale fjalet ma fyese ndaj kesaj gazete New York Times.E cila ne kohen e Zogut gjalle e percaktoi:
    Aventurier,Kriminel.Hajdut i korruptuar dhe tradhetare kur duhet ti mbathte opingat per te mbrojtur vendin e jo per te iku si klysh kurvet per te shpetue lekuren e vet e te zagarit klysh te porsa pjellur.Me hejbet mbushur plot flori metalik dhe letrat me vlere ia la miletit per te fshire bythen,sa here te gogsitet nga posht.

    Reply to this comment
  26. vasili September 1, 13:23

    Shkodrani prej anadolli dhe komunizmi ja hodhi dhe nje here helmin ne gote Shqiperise europiane,duke shkruar si ZP-ist i dikurshem:
    Duke na e paraqitur kete te huaj si te ´´pa aneshme´´,se pari se eshte e huaj(dhe ketu shumica nga ne e hane sapunin per djathe,pasi shumica e tyre si dhe ne cfaqin nje drejtim te caktuar,te cilin perpiqen ta kamuflojne)se dyti islami spekullon kur thote qe nuk eshte as komuniste as zogiste as balliste,
    Por fare mire mund te jete nje socialiste angleze,megjithse islami thote,per hesapet e tij,qe po qe anglez je i paanshem!!!Qe kur keshtu islam?
    Pa le po na nxjerrin dhe Zogun injorant.
    E verteta historike eshte ajo,qe Zogu ish jo vetem i zgjuar,por dhe trim dhe diplomat,me te cilat arriti dhe filloi tja ndryshonte fytyren ketij vendi taleban anadollak(a i kini pare ne dokumentare,grate e amballazhuara talibane tiranase te amballazhuara nga koka deri ne kemb?).
    Vetite e lindura te vecanta te Zogut,u axhustuan me kulturen perendimore austriake,ku me pas ai ne menyre krijuese i pershtati ato ne nje vend teper te prapambetur oriental,me politiken e kulacit dhe kerbacit.
    Ndertime,qe nuk konkurohen as sot,dhe kulture perendimore,filluan te frymojne dhe te hedhin renje ne shkretetiren orientale europiane albanistan, ku para tij bandat haxhiqmilase poshte dhe larte ne pushtet mbillnin krim dhe pasiguri ne popull.
    Pra Zogu eshte ataturku jone.
    Nolin dhe Konicen dy korifej te kultures sone, nga armiq te betuar arriti ti bej miq.
    Beri gabimin fatal per kete vend,qe duke nenvleftesuar komunistet u largua kur erdhi Italia.
    Megjithse perendimi nuk eshte ne krah te mbreterive klasike.ketej nga ne egersira dhe injorant te eger,zbriten thelle nga malet. dhe kane mbi tre dekada,qe po bejne kerdine duke ´´mbreteruar´´.
    I biri i Zogut,Leka nuk i ngjante te jatit dhe naivitetin e tij e cfrytezuan per perfitimet te veta te vogla,njerez fare te paskrupullte dhe te ngarkuar me vese te shumta si lloji i ekrem spahiut.
    Nipi i Zogut duket djale per se mbari dhe i ekuilibruar,i ka njohur dhe i mban larg keto vemje dhe shikon jeten e vet me nje grua simpatike dhe te zgjuar ne krah.

    Reply to this comment
    • True story September 1, 15:23

      Kur horrja flet per ´horrin’
      Lexoni pak historine e kesaj qe historianet e albanistanit e pelqejne aq shume..
      http://www.marshwoodvale.com/people/2012/04/miranda-vickers/

      Reply to this comment
      • intelektuali September 1, 16:46

        HORRI por edhe PUSHTI eshte spiuni i Sigurimit dhe gazetari i Nexhmijes, Xhevdet Shehu qe Adrian Thano i ka dhene tribune te publikoje papushim letyrat e tij enveriste ne gazeten DITA,

        Miranda Wickers eshte nje lumpene, qe eshte palluar qe ne moshen 8 vjecare, eshte perzene disa here nga shkolla, ka nderruar disa dashnore qe i quan burra, eshte nje nga rrugacet e proletariatit qe nuk ka shtepi, jeton ne varke ne lumin Thames dhe eshte zbuluar nga spiunet e Sigurimit te Enverit per t’i sherbyer kauzes dhe propagandes sePartise se Punes.

        PSE TE AKUZOJME TE HUAJT KUR TE KEQEN E KEMI BRENDA NESH?

        Reply to this comment
  27. intelektuali September 1, 13:51

    O zoti Vasili

    Leri enveristet te shfryhen me kete shkrim te Mirnada Wickers qe eshte fanatike bolshevike dhe qe i ka kenduar hymne Stalinit ne rini (lexoje ne internet biografine prej lumpeni komunist nga Brigadat e Kuqe) dhe si nje rrugace ordinere merr guximin te quaje Mbretin e nje shteti tjeter HORR pa ja bere syri terr qe fyen dhe ofendon nje shtrese te tere shqyptaresh por edhe nderkombetaresh qe respektojne Institucionin e Mbretit tone qe lidhet ngushte me shtetformimin kombetar, qe nuk e hane “sapunin per djathe” te propagandes enveriste te peshtire te komunisteve kriminela dhe xhalate te popullit qe nuk kane erkuar akoma falje per krimet e tyre monstruoze, perkundrazi mburren me Kampet e Perqendrimit si ne Tepelene duke u cilesuar si “…Kampe Model…” A e lexove ate shkrimine ne faqe te pare te gazetes DITA qe u hodh ne publike si me porosi si edhe ky i Xhevdet Shehut, qe pa piken e turpit mburret me krimet e Enverit ne Kampin Auschwitz te Tepelenes ku u lane te vdesin mbi 300 femije te vegjel qe sot xhelatet komuniste qe hiqen si mesues dhe profesore i quajne keta femij diversante te Amerikes dhe Anglise.

    prandaj:

    Mos u cudit nga letyrat historike qe po bombardon papushim gazeta DITA si nje rezil i Shqypnise Demokratike qe po kerkon te behen antare e BE

    A DO TE KISHTE GUXIMIN KJO PSEUDO-HISTORIANE QE TE QUANTE NDONJE MBRET ANGLEZ SI HORR?

    Mesiguri qe jo, sepse do te lincohej menjehere nga ruajalistet ne Angli qe jo vetem respektojne prej shekujsh Institucionin e Mbretit, por jane besnike koservative te historise se tyre kombetare dhe krenohen me faktin qe kane ruajtur nder shekuj kete respekt qe e ka bere Britanine e Madhe nje nga shtetet me te respektuara edhe ne Bote.

    Reply to this comment
  28. intelektuali September 1, 13:59

    Harram ta kene buken qe hane me LEKUN e Ahmet Zogut!

    Reply to this comment
  29. Patriot Mekembenetok September 1, 14:06

    Bardhe apo zi – nuk ka gri? Top i kuq me pulla blu, apo top blu me pulla te kuqe? Per fat te keq kjo eshte diçitura qe meriton nje gazetar si puna e Xhevdetit.

    Ahmet Zogu beri shtet funkdional per here te pare ne historine e Shqiperise, orientoi vendin drejt Europes, Kaq mjafton.

    Reply to this comment
  30. Lili September 1, 14:21

    Qe ne start eshte problem: te na behen spiuni i enverit zogist ,edhe pse ramizistet e bene kryetar te legalitetit dikur
    Mbreti eshte pjese e Historise sone,deshtet s’deshtet e si e tille kjo date do te permendet ad vitam eternam.

    Reply to this comment
    • ***** September 2, 16:46

      pordhe me rigon, mbreti eshte pjese e Historise, por si funderine i perkrahur nga funderinat, tjeter nuk mund ti atribohet ketij krimineli ordiner dhe injorant

      Reply to this comment
  31. na fal enver... September 1, 14:25

    Nese ka nje nga krimet me tragjik-komike qe tregon kafsherine e Rrahmet Zogut eshte k/ngritja e Fierit qe Lidhja E Kombeve e asja kohe e konsideroi si ‘ARRESTIM I NJE QYTETI” ku nuk mungoi zhdukja e njerezve e deri ne VARJET NE LITAR

    Kryengritja e Fierit zuri te papergatitur Zogum e burgajetit , ndaj edhe goditja qe ai dha ishte e percaktuar nga paniku. Ministri i brendshem Musa Juka, i terbuar nga shperthimi i kryengritjes, qe u konsiderua si disfate e tij, mori masa shume te ashpra policore. Prania ushtarake ne Fier arriti ne 500 vete, ndersa ne te gjithe vendin u arrestuan 2500 vete, kryesisht pjesetare te organizates se fshehte. Filluan operacionet ndeshkimore ne te gjithe zonen e Fierit dhe Mallakastres. Komanda e operacionit i telegrafonte çdo 3 ore ministrise se brendeshme. Paralelisht gjykata e posaçme filloi proceset gjyqesore.
    .

    Kryetari i trupit gjykues ishte Ali Riza Topalli, komandant i operacionit. Anetare te tij ishin, majori Hamza Kuçi, kapiten Zef Prenushi dhe gjyqtaret Petro Martini dhe Sadri Faslliu. Prokuror ishte Kiço Bisha, prokuror i pergjithshem i gjykates se posaçme kunder krimeve politike. Gjykimi u be nen nje regjim terrrori. Mbi te burgosurit qe u vendosen ne shkollen e Bishanakes dhe burgun e Durresit u ushtruan edhe torturat cnjerzore te ndryshme, praktike e zakonshme e policise shqiptare.
    .
    Gjyqi u zhvillua ne pese procese ne oborrin e shtepise se Qemal Vrionit, i cili ishte nje nga te arestuarit. U gjykuan 530 persona. Ne grupin e pare benin pjese 11 xhandaret e postes se Fierit. Pas nje seance qe zgjati 3 ore, ata u konsideruan fajtore dhe u pushkatuan menjehere prane sheshit te nenprefektures. Gjykimet e tjera kishin te benin me elementet civile qe kishin marre pjese ne kryengritje.
    .

    Per keta gjyqi dha 42 denime me vdekje dhe 260 denime me burgim te perjetshem. Midis personave te denuar figuronin edhe anetaret e disa familjeve te degjuara dhe me influences siç ishin familjet: Vrioni, Dibra dhe Vlora. Ndaj ketyre personave gjykata nxori prova te dores se dyte. Keto prova deshmonin per nje pakenaqesi te pergjithshme ndaj mbretit, qeverise dhe disa personave te veshur me pushtet si, ministrit te brendshem Musa Juka, ministrit te luftes Xhemal Aranistasi dhe adjutantit te Zogut Abdyrrahman Krosi.

    Gjyqi perfundoi ne 17 shtator pasi punoi me intensitet per nje muaj rresht, duke lene ne Fier nje klime terrrori, e cila arriti kulmin ne daten 26 shtator, kur ne sheshin perpara nenprefektures u var ne litar Hekuran Maneku.duke u pasuar nga dhjetra te tjere

    Nje çete 40 luftetaresh R.Cerova ju drejtua Beratit. I goditur nga forcat qeveritare ai u terhoq ne male, duke ju drejtuar tentatives se arratisjes. I plagosur rende gjate perpjekjeve vdiq ne pyllin e Marjanit, prane Pogradecit ne 24 gusht 1935

    Gjithashtu kryengritja rrezoi edhe imazhin nderkombetar te Monarkise Fashiste Shqiptare. Pikerisht denimet e ashpra mbi pjesemarresit e saj sollen nje reagim te ashper nderkombetar, duke nisur nga organizatat humanitare e deri tek organizata e Lidhjes se Kombeve

    Dy fjale per komentuesit qe bejne tifozllik te semure per Zogun e kurves qe dhe pallatin “mretnor” e ktheu ne BORDELLO deri ne 1938:
    .
    I perkas atij brezi qe nuk ja kam kaluar mire ne kohen e Enverit dhe jam nga rradhet e para te atyre qe u ngriten per ndryshimin e pushtetit te tij me cdo cmim por…me P te madhe..

    NESE SOT GLORIFIKOHET
    SATRAPI ZOG
    DHE TOLEROHET
    NGA “MIQTE TANE TE LESHIT”
    MONSTRA BERISHE
    KA ARDHUR KOHA TE THEMI

    NA FAL ENVER….

    SEPSE JO VETEM KY POPULL

    POR DHE KETA “MIQTE “ E MERITONIN
    DAJAKUN TUAJ DHE PAK E KISHIN
    ..

    Reply to this comment
  32. Dn September 1, 14:31

    Kush eshte miranda vickers tek historianet? Askkushi…as nivelin e nje gazetare nuk e ka..
    Pak nivel duhet ne Histori..

    Reply to this comment
  33. Dn September 1, 14:44

    Ne cdo gje qe krijoi ai shtet ka pasur hije. Arkivat jane per lakmi, instituti nena mbretnesh ne nivel evropiane,parlamenti zotnillek te perkryer ne krahasim me horrat sot,gazetat ne nivel te informimit,kritikes e ironise,larg kazanit te sotshme, qytetet plot fisnikeri,ku edhe kinema kemi pasur, deri tek konkurs automobile e hippike..
    Problemi eshte ndoshta ketu ate fisnikeri qe kishte shqiptari atehere, qe kishte shteti ku nje xhandarm mjaftonte per regullin ne qytete ,ate fisnikeri nuk e keni se ishit lomi i shoqerise,e nuk do ta keni kur sado te mundoheni e sado te paguani profesora per t’ju mesuar regulat bazike te miresjelles siç po bejne disa millionera te sotshme te pa soj dje e te pa soj sot ,po edhe te pa soj neser..
    Kjo do nuk mungoje gjithmone,prandaj tregoni gjithe kete vnerr per ate kohe,qe perkunder veshtiresit qe ishin nje mije here ma te medha se sot,prape se prape ndertoj nje shtet funksional qe nuk e kemi as sot..

    Reply to this comment
  34. Pse Enveri mbetet Perendia e Shqiptareve ? September 1, 14:49

    VINI RE…. VINI RE

    JU LUTEM KERKOJ VEMENDJE DHE KERKOJ NDONJE ZOG KURVE TE ME KUNDERSHTOJE
    .
    NE 12 PRILL 1939 NDODHEN DY VEPRIME MAKBRE ANTIKOMBETARE:

    E PARA;

    PARIA E VENDIT DENON ZYRTARISHT KRIMINELIN ZOG EDHE NGA SHUME ISH BASHPUNTORE TE TIJ
    .
    E DYTA

    I LUTET FASHZMIT PUSHTUES TE PRANOJE KUROREN E SKENDERBEUT QE DHE VETE XHUXHI EMANUEL U HABIT ME TRADHTINE E TYRE
    .
    Në mëngjesin e 7 prillit të vitit 1939, apo siç njihet ndryshe në memorien historike të shqiptarëve, të premten e zezë, Italia fashiste e Benito Musolinit kreu agresionin ushtarak duke pushtuar Shqipërinë fqinje.
    Vetëm një javë më pas, pra më 12 prill 1939, në marrëveshje me autoritetet italiane të pushtimit, në Tiranë u formua një Komitet Administrativ nën kryesinë e zotit Xhaferr Ypi dhe me z. Mihal Sherko për Punët e Jashtme, Zef Kadarja për punët e Brendshme, Pertef Pogoni për Arsimin, Kosta Marku për Financat, Izedin Beshiri për Punët Botore dhe Llambi Aleksi për Ekonominë Kombëtare. Përveç këtyre, koloneli italian, Stamati, u caktua për të organizuar forcat e rendit që do të mbanin qetësinë. Komiteti Administrativ vendosi formimin e një Asambleje Kushtetuese, në të cilën u zgjodhën personalitetet më të spikatura të jetës politike, shoqërore, artit, kulturës etj., nga e gjithë Shqipëria.

    Kjo asamble, më datën 12 prill paradite, u mblodh në sallën e Parlamentit dhe pasi emëroi qeverinë shqiptare të kryesuar nga kryeministri Shefqet bej Vërlaci, vendosi që të zgjidhte një dërgatë (delegacion), të përbërë nga personalitete prej të gjitha qarqeve të vendit, e cila do t’i dërgonte kurorën e artë të Skënderbeut në Romë, Mbretit të Italisë dhe Perandorit të Etiopisë, Viktor Eamanuelit III, i cili në bazë të vendimeve të marra nga Asambleja Kushtetuese, shpallej edhe Mbret i Shqipërisë. Sipas vendimeve të marra nga Asambleja Kushtetuese, kjo mërgatë, e përbërë nga personalitete dhe patriotë të shquar prej të gjitha trevave të Shqipërisë, u nis për në Romë më datën 14 prill, ku pasi u prit nga autoritetet më të larta italiane, të kryesuara nga vetë kryeministri Benito Musolini (Duce-ja), në mes ceremonive të shumta i dhuroi Mbretit Viktor Emanuelit kurorën e artë të Skënderbeut.

    Më në fund, Shk. T. kryetari i qeverisë, këndoi listën e anëtarëve të qeverisë së re, si vijon:
    Z. Shefqet Vëralci, kryeministër dhe Zëv.ministër i Punëve të Brendshme dhe i Punëve Botore: Z. Xhaferr Ypi, ministër i Drejtësisë; Z. Xhemil Dino, ministër i Punëve të Jashtme; Z. Fejzi Alizoti, ministër i Financave; Z. Anton Beça, ministër i Ekonomisë Kombëtare; Z. Ernest Koliqi, ministër i Arsimit. Formimi i Qeverisë u pranua me një zë dhe me brohoritje të mëdha. Menjëherë u pranua formimi i një delegacioni për t’i shprehur ndjenjat e mirënjohjes kontit Çiano, në Legatë, ku u drejtuan të gjithë në kortezh. Para se të mbyllej mbledhja, pranoi pas propozimit të Z. Xhaferr Ypi, t’i drejtohet telegram M.T. Mbretit të Italisë, Imperator i Etiopisë, duke iu lutur që të pranojë Kunorën e Mbretërisë Shqiptare dhe një tjetër telegram Shk. T. kryeministrit z. Musolini, për t’i shfaqur mirënjohjen për ndërhyrjen shpëtimtare në Shqipëri. Mbledhja e Asamblesë mori fund në mes brohoritjeve të pareshtura për N.M.T. Mbretin-Imperator Vitorrio Emmanuele, për Duçen, për Italinë fashiste, për flamurin shqiptar dhe për qeverinë e re.

    Menjëherë pasi u mbyll mbledhja e Asamblesë, që të gjithë asamblistët të pasuar prej një turme të madhe populli, një kortezhi impozant, u drejtua nga Legata italiane, ku qëndronte Konti Çiano. Ndërsa asamblistët hynin në Legatë për t’i shprehur Kontit mirënjohjen për ndërhyrjen italiane në favor të popullit, turmat jashtë brohorisnin frenetikisht Mbretin Perandor,të Duçes dhe të Kontit Çiano. Vendimi i Asamblesë që t’i afrohet Kunora Shqiptare Madhërisë së Tij, Viktor Emanuel të III, gjeti jehonën më të favorshme në shpirtin e popullit, i cili po shprehte me çfarëdo mënyre gëzimin dhe krenarinë e tij.

    – Më së fundi kemi një mbret, një mbret të vërtetë!

    Kështu thoshin shqiptarët. Dhe kishin plotësisht të drejtë, sepse dje kishim ESHTE FSHIRE NJE FRAZE E NDYRE… Po le të harrojmë të djeshmen. Tashti është koha të shikojmë vetëm përpara.

    Festimi i evenimentit

    Këshilli Ministror vendosi që ditët 12, 13 dhe 14 prill të jenë festë kombëtare dhe u lajmëruan telegrafisht të gjitha zyrat qeveritare që të kenë pushim. Tirana ishte në festim të math, ndërtesat publike ishin të ndriçuara, rrugët kryesore me shtylla të posaçme kremtimore dhe me drita dhe populli në lëvizje të madhe festimi. Me anë të Qarkores telegrafike drejtuar të gjitha Prefekturave dhe Nënprefekturave, Kryesia e Këshillit Ministror u njoftoi vendimet e Asamblesë Konstituente, domethënë:

    Rrëzimin e Dinastisë kriminale ‘Zogu’ dhe të regjimit të tij, afrimin e Kunorës Mbretnore M. T. Viktor Emanuelit të III, Mbret e Perandor i Italisë, si Mbret i Shqipërisë, ruajtjen e Flamurit dhe Indipendencës dhe të sovranitetit shqiptar dhe formimin e qeverisë së tij nën kryesinë e Shk. T. Z. Shefqet Vërlaci.

    Një delegacion
    në Romë

    Në përshtatje me vendimet e Asamblesë Konstituente, për t’i ofruar kurorën e Mbretërisë Shqiptare. M. së Tij Mbretit-Perandor t’Italisë Vitorio Emmanuele i III, u formua një dërgatë e posaçme prej delegatësh nga t’ardhurit nga të gjitha qarqet dhe u nis më 14 të këtij muaji për në Romë, nën kryesin e Shk. T. Kryetarit të Qeveris Z. Shefqet Vërlaci dhe me anëtarin e qeveris, ministër i Drejtësisë, Z. Xhaferr Ypi. Delegatët për secilën prefekturë, janë këta:
    Pref. e Beratit: Sami Vrioni, Qemal Vrioni, Ferit Vokopola, Pilo Papa.
    Pref. e Elbasanit: Dervish Biçaku, Bexhet Hydi, Ibrahim Biçaku, Qemal Karaosmani, Vissarion Xhuvani.
    Pref. e Korçës: Selim Mborja, Thodoraq Mano, Rafail Prodani, Xhevdet Starova.
    Pref. e Vlorës: Ali Asllani, Kristaq Strati.
    Pref. e Gjinokastrës: Reis Selfo, Jan Dado, Niko Polo, Safet Libohova, Rexhep Plaku.
    Pref. e Shkodrës: Ndoc Pistulli, Ymer Kopliku, Kol Bibë Mirakaj, Mark Kakarriqi, Zef Boriçi, Omer Rruzhdija.
    Pref. e Kosovës: Ismet Kryeziu, Avni Gjilani, Rrok Berisha.
    Pref. e Durrësit: Dhimitër Popa, Kristaq zaguridha, Shefqet Çelkupa, Shasivar Alltuni.
    Pref. e Dibrës: Cen Elezi, Selim Kaloshi, Shaqir Dema, Faik Shehu.
    Pref. e Tiranës; Zef Kadarja, Ali Qoraliu, Ismet Petrela, Sirri Toptani.
    Përveç delegatëve të shënjuar më sipër, janë të shënuar edhe këta persona: Sulo Xhyberi, Petrit Gega, Burhan Beu, Hiqmet Hadëri, Kristofor Harito.
    Manifestime Popullore
    Gjatë ditëve 14,15 dhe 16 prill, manifestimet e popullit kanë qenë të zjarrta. Rinia shkollore dhe jashtëshkollore në demonstrata të vazhdueshme, shprehte enthuziazmin e saj më të madh për ngjarjen e lumtur të pranimit të Kunorës së Gjergj Kastriotit nga ana e Mretit-Perandor, Ushtar dhe të Mirë, Viktor Emanueli i III-të. Fjalimet plot kuptim që mbajtën prej Shk. Së tij Anton Beça, si dhe prej Prefektit zotit Banush Hamdi Bego dhe Profesor Resuli, zgjuan edhe më enthuziasmin e popullit, i cili sheh qartazi se ka hyrë në rrugën e realizimeve të mëdha. Gjer në orët më të vona të natës, vazhduan manifestimet e popullit. Fjalimi i Kontit Çiano i mbajtur në Dhomën e Fashjove dhe të Korporatave, si dhe lajmet e ardhura nga Roma rreth pritjeve që i rezervuan delegacionit t’onë atje dhe çfaqjeve tepër miqësore dhe dashamirëse për Shqipërinë dhe Kombin Shqiptar, mbushën çdo zemër shqiptare me krenari dhe me guxim që mbërthyen në manifestimet më entuziaste. Lajmi se Flamuri i Kuq e Zi valoi në të tërë Italinë dhe përkrah të Tringjyrëshit në Kapitol, nuk la asnjë zemër shqiptari të paprekur.

    Dhe kur u mësua se Mbretëresha-Perandoreshë Elenë u foli shqiptarëve në gjuhën e ëmbël shqipe, enthuziasmi preku kulmin.

    Në krahina
    Po ashtu të zjarrta kanë qenë manifestimet e popullit në çdo qytet dhe krahinë shqiptare. Në bazë të lajmeve telegrafike nga krahinat, populli e kremtoi ngjarjen historike me madhështi dhe enthuziasëm. Duke mallkuar ata që ikën, populli plot shpresa për të ardhmen që nis nën shenjat më të mira, në një mijë mënyra shprehu gëzimin dhe harenë e tij për proklamimin e Madhërisë së Tij, Viktor Emanueli i III, Mbret të Shqipërisë. Në mijëra numërohen telegramet që janë dërguar Mbretit-Perandor dhe Duçes. Telegrame besnikërie dhe mirënjohje të përjetshme. Çdo tregtore, çdo zyrë qeveritare ose private, çdo shtëpi janë të zbukuruara me flamujt vëllezër të Shqipërisë dhe të Italisë dhe me fotografitë e Mbretit-Perandor, të Duçes dhe të Konte Çianos. Ideja për krijimin e Partisë Kombëtare Fashiste Shqiptare është përvetësuar prej çdo shqiptari, i cili shpëtimin e tij si shtetas, si shtet dhe si komb, e sheh vetëm në një Shqipëri Fashiste.

    Kthimi i
    delegacionit
    Lajmet që jepshin radiot rreth pritjes madhështore që iu rezervua delegacionit tonë, jo vetëm prej zyrtarëve të Italisë Fashiste, por edhe prej popullit italian, manifestimet e të cilit lajmëroheshin si krejt spontane, e kishin mbushur shpirtin e çdo shqiptari me hare dhe krenari kombëtare. Kështu, populli e priste me një padurim të dukshëm kthimin e delegatëve të tij, për të marrë vesh drejt për drejt dhe nga gojët e tyre. Dhe kur të martën e kaluar në mëngjez u përhap lajmi se pas dreke arrinin delegatët, i gjithë populli mbushi sheshin Skënderbej dhe rrugën e Durrësit, duke pritur ardhjen e tyre. Dita e martë ndonëse nuk ishte ditë pushimi, ishte ditë feste si për Tiranën, ashtu edhe për Durrësin. Një kallaballëk aq i madh, asnjëherë nuk ish parë në dy qytetet.
    Arritja në Durrës
    Durrësi, që prej orëve të para të pasdrekes, ish i gjithi në kambë. Pikërisht m’orë 16.00 kryqëzori “Giovani delle Bande Nere”, preku në limanin e Durrësit i përshëndetur më shtimjen e 21 topavet. Të parët që zbritën qenë Shk. Tij. Z. Shefqet Vërlaci, kryeministër, i shoqëruar prej Shk, të tyre: Xhaferr Ypi, ministër i Drejtësisë, Xhemil Dino, ministër i P. të Jashtme, Ernest Koliqi, ministër i Arsimit dhe prej z. Zef Kadare dhe Imzot Vissarionit. Në molom kishin dalë për pritjen, Shk. e Tij z. Francesko Jakomoni, ambasador i Italisë në Tiranë, Gjeneral Guzoni, ministër i Ekonomisë Kombëtare Shk. Anton Beça, ministër i Financavet Shk. E Tij, Fejzi Alizoti, Komandanti i Pjacës së Durrësit dhe një shumicë e madhe e popullit të Durrësit. Personalitetet e larta kaluen midis një kompanie ushtarësh Alpinë, që kishin në krye bandën e vet dhe kur hynë në Durrës u pritën prej Prefektit të Durrësit, prej autoriteteve të tjera ushtarake dhe civile, prej të gjithë nxanësavet të shkollave dhe prej një shumice të panumërt populli që brohëriste me një enthuziasëm të papërshkueshëm dhe me duartrokitje të pareshtura. Pas urimeve të mirëseardhjes, delegacioni i shoqëruar prej të gjithë autoriteteve që kishin dalë për pritjen, u nis për në Tiranë.
    Arritja në Tiranë
    Që prej orës 3 pasdreke, populli i kryeqytetit ish grumbulluar te sheshi Skënderbej dhe rreshtuar anëve të Rrugës së Durrësit. Poshtë Bashkisë ishte rreshtuar një kompani Bersaljerësh.
    Lidhur me atmosferën në qytetin e Tiranës në ditët e para të pushtimit fashist, ceremonitë e mitingjet e zhvilluara, si dhe ngjarjen e dërgimit të Kurorës së Skënderbeut në Romë e dorëzimin e saj, Mbretit të Italisë dhe Perandorit të Etiopisë, Viktor Emanueli i III, pati reportazhe dhe kronika të shumta në shtypin shqiptar të kohës. Njëra prej tyre, gazeta “DRITA”, e cila i kushtoi faqet të tëra asaj ngjarjeje, midis të tjerash nën titullin “Manifestime Popullore”, shkruante:

    “Manifestime
    Popullore”
    “Komisjoni kthehet në Bashki. Xhaferr beu i transmeton popullit fjalët e Kontit Çiano. Populli elektrizohet. Helmi që kish futur dje në zemër, ata që ikën poshtërisht pasi vodhën arkat, s’bënë më efekt. Italia nuk vinte për të çdukur Shqipërinë, por për ta krijuar me themelet e shëndosha të fashizmit. Një breshër duartrokitjesh, një gjymim brohoritjesh. Ja Konti Çiano! Komandanti trim dhe i pavdekshëm i Disperatës, zbret nga automobili dhe me buzën në gaz përshëndet alla fashista turmat.

    Qindra duarsh ngrihen në përshëndetje romake. Në sallën e madhe të Bashkisë, paria e vendit i rezervon Kontit Çiano pritjen më të bukur. Në fytyrën e Kontit këndohet qartë sadisfaksjon i një fitore romake. Roma shpëtoi popullin shqiptar nga thonjtë e një tiranie të zezë. Ky është misioni i Romës së Duçes. Të jetë roja e pafjetur e popujve punëtorë dhe fukarenj. Konti Çiano shkon në legatën italiane. Tashti e gjithë Tirana noton në ngjyrat italiane dhe shqiptare. Populli rifitoi besimin e tij. Priste qjamet, po u ndodh përpara një dite të bukur të lumtur, ditë shqiptare, thjeshtësisht shqiptare.

    Një demonstratë madhështore dhe drejtë e në Legatën italiane.

    -Rroftë Duçja!

    -Rroftë Çiano!

    Njerëz me pozitë dhe njerëz të popullit hyjnë dhe përshëndesin Kontin. Konti i pranon të gjithë, përshëndetjet, falënderon, enthusiazmon. Dhe e gjithë dita kalon kështu. Hare e dyfishtë: çlirimi nga një tirani, hyrja në një jetë rregulli, pune, drejtësie. Kalojnë trupat italiane.

    Zemra shqiptare ndjen një krenari. Kurdoherë e çmonte shqiptari forcën dhe rregullin dhe këto i sheh të mishëruara në djelmoshat trima të motrës së tij të madhe, Italisë Fashiste. Gjatë ditëve 14,15 dhe 16 prill, manifestimet e popullit kanë qenë të zjarrta. Rinia shkollore dhe jashtëshkollore në demonstrata të vazhdueshme, shprehte enthuziasmin e saj më të madh për ngjarjen e lumtur
    të pranimit të Kunorës së Gjergj Kastriotit
    nga ana e Mretit-Perandor,
    Ushtar dhe të Mirë, V
    iktor Emanueli i III.

    Fjalimet plot kuptim që mbajtën prej Shk. Së tij Anton Beça, si dhe prej Prefektit zotit Banush Hamdi Bego dhe Profesor Resuli, zgjuan edhe më enthuziasmin e popullit, i cili sheh qartazi se ka hyrë në rrugën e realizimeve të mëdhenj. Gjer në orët më të vona të natës, vazhduan manifestimet e popullit. Fjalimi i Kontit Çiano i mbajtur në Dhomën e Fashjove dhe të Korporatave, si dhe lajmet e ardhura nga Roma rreth pritjeve që i rezervuan delegacionit t’onë atje dhe çfaqjeve tepër miqësore dhe dashamirëse për Shqipërinë dhe Kombin Shqiptar, mbushën çdo zemër shqiptare me krenari dhe me guxim që shmbërthyen në manifestimet më entuziaste.

    Lajmi se Flamuri i Kuq e Zi valoi në të tërë Italinë dhe përkrah të Tringjyrëshit në Kapitol, nuk la asnjë zemër shqiptari të paprekur. Dhe kur u mësua se Mbretëresha-Perandoreshë Elenë u foli shqiptarëve, në gjuhën e ëmbël shqipe, ent’huziasmi preku kulmin”.
    ————————-

    Perfundimi;
    Nqs se ne luften e dyte boterore nuk do kishte dale ushtria nacional clirimtare me Enver Hoxhen ne krye port e kishin drejtuar..Abaz Kupi,Bahri Omari, Anton Harapi, Xhafer Deva, Lef Nosi, Hasan Dosti, Rexhep Mitrovica, Abaz Ermenji, Mit’hat Frasheri, Muharrem Bajraktari, Gjon Markagjoni

    E fundit:
    —————-
    Dekorimi I ca katolikeve prifterinj me nje ceremoni ku binte ne sy neo xhaferr deva..lulzim bashici I cili beri 21 janarin 2011 si 4 shkurtin 1944 ishte nje ndyresi qe qe eshte pak ta quash neo-nazizem mjafton te shikoni kete foto

    http://cristianesimo.it/cattonazismo/priests-salute.jpg

    Reply to this comment
  35. Lili September 1, 15:09

    Arsyeja pse e duan Rilindaset e sotshme aq shume miranden : eshte si ta mashtron shume ..
    In those days you could leave school at 15, so along with my cousin who was 16, I took the Magic Bus from Victoria Station on the four-day journey to Athens where we got jobs as chambermaids in the Monastiraki district. I learned to speak Greek, and after the chambermaid job I bought a forged English degree from a dealer in Piraeus and we took the boat to Crete where we settled in a small fishing village and I taught English at a language institute in Iraklion. I also taught Greek to American personnel at the nearby U.S. airbase. In the end, I stayed in Greece for nearly 5 years.
    Profesoresh me diplome false dikur,po njese..ka mesuar ma vone edhe ka shkelqyer to fol per albanistanezet..
    Per Historine e Shqiperise,na duhen historiane tjeter kalibri

    Reply to this comment
  36. intelektuali September 1, 16:16

    O gazeta DITA, o zoti Kryeredaktor Thano,

    PO PSE I FSHINI KOMENTET QE I “ZBATHIN BREKET” HISTORIANES FALLCO MIRANDA WICKER DHE ENVERISTIT XHEVDET SHEHU DHE PUBLIKONI PA PUSHIM DACIBAO IDIOTE SI KETO LETYRA AMORALE QE I KENDOJNE HYMNE MONSTRES ENVER HOXHA?

    sepse:

    Boll i budallepsi shqyptaret per 50 vjet me radhe sadisti pederast, monstra shqyptare Enver Hoxha qe nuk la nje shok pa vrare dhe masakruar me liber shpie,

    SHIKOJENI SI E KA KATANDISUR SHQYPNINE ENVERI DHE VEMJET QE LA PAS:

    Si nje vend prej Afrike ZULU qe vlen vetem per depozitim armesh kimike, per grumbullimin e plehrave te Botes dhe per strehimin e emigranteve bythzinj nga Eritreja qe askush ne BE nuk i do.

    PO PSE ME RRUGACE SI MIRANDA WICKERS DO TA BENI INTERESANTE GAZETEN TUAJ?

    O zoti Thano?

    Reply to this comment
    • ekrrem qinann zagolli September 1, 17:30

      intelektuali ,
      po kjo o demokrracija mer yahoo
      qi ene te cmendunrit te komentojne e thone mendimin e vet ,prej Spitalit
      ene tan idiotet anambane
      edhe ata qe jetojne ne shpella te fisit Zulu e fisit berisha
      ene Ekrem Turkut qe me shqiperine s’e lidh asigjo fare .

      Por mos u merzit ,
      sepse ty te njohin tashme te gjithe dhe nuk
      ta marrin per keq .Thjeshte sapo shofin emrin
      tat “intelektuali”
      largojne syt nga komenti

      Reply to this comment
      • intelektuali September 1, 18:28

        O Ilir Hoxha, apo Hamdi Dega, apo Neti Enveristi, apo cfare te duash te behesh prape nuk genjen dot me njeri DACIBAOT idiote qe shkruan papushim si nje gramafon i prishur,

        sepse:

        NUK THUA ASGJE LLOGJIKE NE DACIBAOT IDIOTE QE I RENDIT NE GAZETEN DITA SI PETLLA SADE

        O pjella e Enverit qe ke dale ketu t’i kendosh elegji babait tend sadist dhe gjakatar sic e njohu gjithe Shqypnia, por edhe pederast dhe bythqir sic e dokumentuan dashnoret e tij franceze, por qe kjo do te ishte e keqja me e vogel, por babai yt injorant qe nuk kishte asnje dipplome se nuk merte dot asnje provim, as ne Shqypni dhe as ne France, falimentoi ekonomine dhe renoi shtetin more Ilir Hoxha Mavria dhe te quash Ahmet Zogun injorant qe hodhi themelet e shendosha te shtetit perendimor te ekonomise pefekte te tregut 100 vjet me pare dhe te lartesosh alifmatrakun e Gjyles, dallkaukun Enver Hoxha qe la vetem bunkeret e shemtuar te tij dhe spiunet e Sigurimit ne pushtet

        KY ESHTE TURPI DHE REZILI I SHQYPNISE QE KERKON TE ANTARSOHET NE BE.

        Reply to this comment
      • intelektuali September 1, 18:33

        O kafshe pylli:

        Po meso te pakten te shkruash nje fjali sagllam me lidhje dhe pa gabime o mavri injorante se je ne nivel shpellari,

        pastaj:

        Merr guximin te replikosh me intelektualin,

        sepse:

        Keshtu sic je ti me fyen dhe ofendon intelektin me kete gjuhe kafshesh pylli.

        Reply to this comment
        • hjah-hjah -hjah September 1, 22:20

          intelektualli;

          afrohu se dua te them dicka
          konfidenciales . (ne vesh )
          mos t’na degjojn te tjeret .

          [ ore plako ,po qenke fare rrot kari ti !
          Je ber keq fare . Bej ndonji Vaksine kunder Terbimit
          se – a-ha hike – cofe ]

          Reply to this comment
          • intelektuali September 1, 22:50

            Beji te fala Nexhmije Fashistes ne vesh ose ne bithe ku te duash se akoma nuk ka ngordhur dhe nuk e ka ngrene Mortja qe ta ngushellosh pak qe ja rezuan enverin dhe e shurruan si mos me keq ne mes te Tiranes 20 vjet me pare.

  37. Dodona mbi Tomorr September 1, 16:42

    Nga ky shkrim mesova nji term te ri : “Mbreteri Demokratike” Si dhe “u ndricova” per ata florinjte
    qe grabiti vete mbreti nga thesari i shtetit ,paskan qene prone e tij e depozituar ne thesarin e shtetit .E po , a ishte vete mbreti “pronar” i gjith shtetit Shqiptar?Pastaj si do t’ua linte mbreti pasurine e tij Italianeve , Ai u fali vendin po jo florinjte!? Historian te tille te rralle u duhet dhene leja te rishkruajne historine ,sepse ajo qe shkruajtur deri tashti ka qene Komuniste ndersa kjo do te jete”Monarko-demokratike”

    Reply to this comment
  38. Dodona mbi Tomorr September 1, 16:52

    Nga ky shkrim mesova nji term te ri : “Mbreteri Demokratike” Si dhe “u ndricova” per ata florinjte
    qe grabiti vete mbreti nga thesari i shtetit ,paskan qene prone e tij e depozituar ne thesarin e shtetit .E po ,a ishte vete mbreti “pronar” i gjith shtetit Shqiptar?Pastaj si do t’ua linte mbreti pasurine e tij Italianeve? , Ai u fali vendin po jo florinjte!? Historian te tille te rralle u duhet dhene leja te rishkruajne historine , sepse ajo qe eshte shkruajtur deri tashti ka qene Komuniste, ndersa kjo do te jete”Monarko-demokratike”

    Reply to this comment
  39. gjermani i fundit September 1, 17:00

    e kane vendosur blendi vezefiu dhe nastradin firifiu qe Zogu me mustaqe ka qene mbret e shkuar mbretit. Kur te tere beheshin gjysher ne vaktin e tij ky mbreti koqe kandari u martua dhe u be mbret kur mbreterite shpalleshin republika. Pastaj ia mbathi me senduqet e floririt, helbete per te shpetuar floririn e popullit duke e bere rrush e kumbulla neper bote. Jemi popull qe po mban mbi supe halet.

    Reply to this comment
  40. Paul Tedeschini September 1, 17:41

    Ma mire nji MBRET HORR se sa nji KOMUNIST KRIMINEL.

    Reply to this comment
  41. Pse Enveri mbetet Perendia e Shqiptareve -2 ? September 1, 17:54

    CIA+TITORANKOVIQ+ZOGU NE AGERSIONIN PARAMILITAR 1949-1955 KUNDER R.P.SH

    (.ZOGU SI KUMBAR I SERBEVE KAMUNISTE
    DHESI 1/2 DHENDER AMERIKAN)

    Eshte fakt i pamohushem qe vetem qorrat nuk e shikojne qe Zogu ne nje fare menyre ka qene nje aleat i amerikaneve te cilet bashke me Tito-Rankovicin donin te rrezonin shtetin shqiptar..Dhe ajo qe nuk u arrit ne 1951-1952…u arrit ne 1991-1992……pra sic erdhi zogu ne 1924 me ruset e bardhe…ashtu e prune serbiberishen po nga beogradi me lobin serb te shtepise bardhe..
    .
    E keqja eshte se nuk ka shqipfoles te artikuloje keto fakte…se figura e zogut u lartesua ne hije edhe nga amerikanet qe e kishin gjysem dhender dhe aleat te tyre….
    .
    Jam nga ata shqiptare qe jam ngritur fuqishem per ndryshimin me cdo kusht dhe cdo cmim t sistemit ne 1990-1991 por kurre nuk me shkonte mendja qe te hidhnim Enverin dhe ti ngrinim lapidarin jo vetem tradhetarit Zog por dhe koqe gomari me emrin Azem Hajdari
    .
    .Pse Zogu ishte aleat me Amerikanet dhe pse e respektojne akoma miqte tane kete tradhetar dhe kurvar ??
    .

    Dokumentet sekrete të CIA: ZOGU-CIA -TITO

    Dokumenti i siguruar në arkivat e deklasifikuara amerikane, vazhdon të sjellë informacion mbi bashkëpunimin e ish- Mbretit Zog me liderin e njohur komunist jugosllav, Tito, duke zbuluar detaje të reja mbi bisedimet që bëheshin në pranverën e 1952-it.
    .

    Memorandumi i 28 majit 1952 është një raport ditor i hartuar për drejtuesit e lartë të OPC, drejtoria e famshme AMERIKANE që merrej me operacionet klandestine, një organizatë e cila operonte në zonat gri të spiunazhit amerikan. Fatkeqësisht, ashtu si edhe në dokumente të tjera të dala nga ky arkiv, emrat e personazheve amerikane të OPC janë të fshira dhe në këtë mënyrë është pak e pamundur për të kuptuar rolin e saktë të oficerëve amerikanë të Zbulimit. Gjithsesi, ky dokument hedh dritë në disa detaje mjaft interesante për të kuptuar prapaskenat e përpjekjeve të ish- Mbretit shqiptar për t’u rikthyer në fron. Megjithatë, nga dokumenti i botuar sot kuptojmë se amerikanët kanë pasur mjaft interes për të vëzhguar negociatat e ish- Mbretit shqiptar me liderin komunist të Jugosllavisë, Tito.
    .
    Nga burime agjenturore të rrjetit amerikan në Turqi, OPC, informohet mbi përbërjen e delegacionit të Zogut, i cili përbëhet nga një turk me emrin Tozani, Irfan bej Ohri, një pasues i njohur i Zogut si dhe ish-konsulli i Mbretërisë në Stamboll, Avni Dërhalla. Nga shqyrtimi i dokumentacioni të Shërbimit Sekret Britanik del se diplomati Dërhalla ka qenë i rekrutuar nga anglezët gjatë Luftës së Dytë Botërore, me mision informimin e britanikëve mbi mërgatën shqiptare të Turqisë. Duhet theksuar se për një periudhë trevjeçare britanikët e SOE operonin nga Stambolli dhe kishin mundur të rekrutonin një numër shqiptarësh me njohje apo influencë në Shqipëri, për t’i përdorur në lojërat politike ballkanike. Nëse Avni Dërhalla ka pasur akoma lidhje me Shërbimin Britanik edhe pas Lufte, atëherë duhet të supozojmë se edhe britanikët duhet të kenë qenë në dijeni të bisedimeve sekrete Tito-Zog.
    .
    . Megjithatë, surpriza me interesante e këtij dokumenti është fakti se sipas burimit të amerikanëve, delegacioni turko-shqiptar i Zogut ka qenë i autorizuar për t’i kërkuar Titos armatosjen dhe përgatitjen ushtarake të 8000 kosovarëve, me të cilët Zogu shpresonte të hynte në Shqipëri. Ideja e Zogut për krijimin e një ushtrie private me kosovarë nuk ishte e re. Dihet se Zogu kishte ardhur në fuqi me ndihmën e Jugosllavisë edhe në të kaluarën, duke përdorur edhe elementë kosovarë. Megjithatë, edhe pse faktorët politikë të kësaj periudhe ishin shumë të ndryshëm, përsëri Zogu shpresonte në një aleancë me komunistët jugosllavë për t’u rikthyer edhe një herë në fronin shqiptar. Megjithëse Jugosllavia e viteve 1950 nuk ishte më ajo që dikur kishte ndihmuar Zogun për të rrëzuar nga pushteti peshkopin Noli, duket qartë se Zogu nuk kishte asnjë problem të bashkëpunonte me komunistët jugosllavë. Mbreti duket se nuk ka pasur asnjë pengesë ideologjike për këtë bashkëpunim, edhe pse dihej se represioni ndaj Kosovës nuk kishte të ndalur.
    .

    .Dokumenti i botuar sot tregon qartë idenë dhe kërkesat që ish- Mbreti shqiptar kishte ndaj Titos, por fatkeqësisht nuk kemi një dokument i cili të sillte mendimin e Titos mbi këto kërkesa. Sidoqoftë, një analizë e kujdesshme mund të na bëjë të besojmë se Tito nuk mund të ketë qenë shumë i gatshëm për të përmbushur dëshirat e ish-Mbretit shqiptar. Një forcë paraushtarake kosovare e rekrutuar nga shërbimet inteligjente të Titos do të ishte një garanci e madhe për një qëndrim pro-Jugosllav të Mbretit shqiptar, nëse ai vinte në pushtet. Ndërsa një forcë kosovarësh e financuar dhe trajnuar nga amerikanët jashtë Jugosllavisë, do të sillte komplikime të rrezikshme për Titon.
    .
    .Në përgjithësi, elementi kosovar, i njohur për problemet e shumta që i sillte faktorit serb, do të ishte një problem akoma më i madh për Titon nëse ai do të dërgohej me mision nga amerikanët për rrëzimin e pushtetit të Enver Hoxhës. Përfshirja e amerikanëve në këtë mision i komplikonte edhe më shumë gjërat, pasi Tito do ta kishte të vështirë për të kontrolluar rrjedhën e ngjarjeve në Shqipëri, nëse ky mision do të kishte sukses.
    .

    Për këtë arsye, vetëm një forcë kosovare e armatosur dhe e përgatitur prej jugosllavëve mund të ishte zgjidhja e pranueshme për Titon. Nëse Tito e pranoi apo jo këtë kërkesë, deri më tani nuk kemi një dokument ku të jetë shkruar mendimi i tij për këtë çështje.
    .
    Lidhja e Zogut me amerikanët si sponsorizuesit kryesorë të kësaj aventure, do ta bënte atë më të paqëndrueshëm në marrëdhëniet me komunistët jugosllavë. Përvoja historike e marrëdhënieve të Zogut me jugosllavët për ndihmën që ata i kishin dhënë për të ardhur në pushtet nuk ishte shumë pozitive dhe me sa duket për të garantuar besnikërinë e Zogut ndaj jugosllavëve, Tito i kërkon Zogut përfshirjen në qeverinë e ardhshme të një numri personash të njohur si besnikë të çështjes jugosllave. ect

    Reply to this comment
  42. info analitike September 1, 17:57

    Miranda Vickers historiane!!! Shoku Xhevo ju lutem informohuni mire se une kur lexoj qe nje titull nje marrezi te tille as nuk lodhem te vazhdoj leximin.
    Cfare mund te presesh nga nje enverist i thekur qe ve perballe nje gazetare e publiciste, e cila pershkruan historine me nota histerike, dhe nje legalist.

    Reply to this comment
  43. fisi Boko Harram nis stervitjet ne Jale nen komanden e Gopmadhes se Terroristeve monaqia September 1, 18:01

    Eshte e pakonceptushme te hysh ne diskutim
    me ” njerez ” pra qenie njerezore qe duken si njerez
    dua te them ,te tipit muzllumut Ekrem dhe te njejtit m.ite si ai ,qe per shpqerine e vertet njerezore sot ,
    kan vleren e nji m.ti ne hale .

    Eshte marrezi ,te hysh ne diskutime me te tille ,
    qe nuk i mjaftuan as 600-vjete te dallojne te Miren -Njerezoren e ksaj Bote – nga e Keqja ,tradhetia ,pabesia , kanceri brenda nji shoqerie .

    Thjeshte ,sepse s’mundet te suprtosh ,
    sot ne kte shekull,
    te pasuportushmen,
    per nivelin e zhvillimit te njeriut
    sot ,ne kte shekull e konfrontohesh me ate tru mesjetare ,te rropsive e bajgave te historise Shqiptare.
    pra te suportosh
    akoma sot ne kte shekull ,ate trume mbetje shoqerore,
    ose jashteshqitje te shoqerise shqiptare ,
    injorante ,kriminele , llumin e shoqerise shqiptare;

    qe nuk perfaqsojne asnji lloj interesi Kombetare ,

    te cilet me pafytyresine qe i ka karakterizuar ne cdo epoke te Historise ,kane shtypur Shpresat e perpjekjet
    shekullore shqiptare ,per nji Shtete te vertete Shqiptare ,te zhvilluar dhe te forte vs armiqeve qe na rrethojne !

    KRENARIA E IDIOTIT NUK NJEF KUFIJ !

    Dhe kjo gjendje skandaloze ,qe ne ate vend ,
    s’e merr asnji persiper ta Filtroje ne ate shoqeri ,
    por si gjithmon tingellon Motua e Shqiptarit ,
    “c’i qi temen” – ” un s’do ta nbdryshoj Boten ” (nderkohe
    qe asnji nuk ka tentuar ne ate shoqeri )

    – i karrenjet thell ne Historine tone .

    Konvertimi i shiptarit ,ose si me then me qart
    Metamorfoza e shqiptareve ne Zagare Gjahu ,te Sulltaneve ,
    (pra pushtuesit me gjakatare e te eger e surrat kafshe
    qe kishte pare Historia e Njerezimit )
    qe pasi i perdhunoj far e fis -nen shpaten lyer me gjak ,
    shenoj fundin e Shqiperise ,nenshtrimin e Shqiptareve ,
    (edhe pse ngriten krye prseri,por kurr per Pamvaresi)

    shenoj degradimin e kombit shqiptare i cili dal ngadal
    filloj te bastardizohej nga produktet e perdhurnimeve
    te qenve te anadollit ,

    por ajo cfar ishte me e rendesishmja qe reflektohet ala sot nder shqiptare ishte ,

    humbja e Orinetimit e NdjenjesKombetare
    te Shqiptareve dhe ktu nji role te madhe luajti
    bastardizimi popullsise ,dyndja e rracave te ndryshme
    te perandorise ne terirorin e Shqiperise ,
    ku pashallaret ,pra bejt e agallaret ishin gjak turk ,

    ben edhe sot edhe do vazhdoje te bej ,
    qe Shqiperia ,shoqeria shqiptare ,te vuaj nga ky Kancer
    injektuar ne Trupin e saj nga fara me e ndyre e njerezimit .
    Kto 29-vjet “demokraci” flasin qarte per bastardet
    qe ndyjn token Shqiptare

    Reply to this comment
  44. NNP September 1, 18:55

    Foli prap intelektuhali/i ka pjerdh ne vesh gomari/sa degjon emrin Enver/menjehere e vret samari/

    Reply to this comment
    • intelektuali September 1, 19:52

      Ore ju fanatiket e Enverit a keni nje gram tru qe te mendoni me kocin tuaj:

      Tema e debatit nuk eshte intelektuali, por:

      MIRANDA WICKERS QE GAZETARI I NEXHMIJES, XHEVDET SHEHU E QIT KETU QI NJE HISTORIANE FAMOZE, POR QE PO T’I LEXOSH BIOGRAFINE DEL NJE GRUA RRUGAQE QE NE FEMINI QE E KANE PERZENE NGA KOLEGJI, QE ESHTE PALLUAR QE NE MOSHEN 8 VJEC KA NDERRUAR DHJETRA BURRA ESHTE SIMPATIZANTE E KOMUNIZMIT DHE QE JETON SI LUMPEN NE NJE VARKE NE LUMIN THEMZA TE LONDRES

      Si ka mundesi qe nje rrugace e tille si Miranda Wickers te cilesoje si HORR, Ahmet Zogun, Burrin e Shtetit te Pare shqyptar qe krijoi Istitucionet e Shtetit ashtu qe edhe sot do t’i kishin zili pushtetaret tane?

      Si ka mundesi qe Miranda Wickers te fyeje dhe te ofendoje nje shtrese te gjere shqyptaresh qe jane simpatizante te Mbretit Zog dhe te kslehase me banalitetet e saj prej rrugace ordinere vetem fanatiket e Enverit, qe jane ne shumicen e rasteve ish spiune te Sigurimit dhe xhelate vrastare te regjimit komunist?

      CFARE HISTORIANE REZILI ESHTE MIRANDA WICKERS?

      Kjo eshte tema e debatit ne gazeten DITA dhe jo intelektuali qe nuk i plas kujt ne kete forum te nderuar te gazetes DITA.

      Reply to this comment
  45. intelektuali September 1, 19:13

    LE TE NJOHIN SHQYPTARET E KOHES QEPES ENVERIT
    se si Naltndyeresia e Tij Zoogi 1 jo vetem qe hapi bordellot zyrtare ne SHQYPNI si tere Europa perendimore.por e ktheu ne bordello vete pallatin mretnor

    Tania Visirova, kërcimtare e bordellos “Berzher” në Paris, ka jetuar si prostitute disa vite ne pallatin e Palo mbretit Zog.
    .
    ________________________________________
    Visirova u rikthye në Paris, ku veç bizhuve dhe parave “kesh”, mori si dhuratë nga Mbreti edhe 10 mijë metra katrorë tokë në Xhafzotaj. që një fshat i Durrësit.

    .SI I URRENTE PROSTITUTA TANJA
    MOTRAT E SHYPTARIT & KURVARIT ZOG

    Visirova: “Zogeshat, me uniformën ushtarake maskonin shëmtinë e tyre”

    Tanja Visirova, prostituta e Zogut në kujtimet e saj shkruan kështu për motrat e Zogut: “Pasi mbërritëm ne Tirane njoha familjen e tij, shtatë motrat dhe nënën. Armiqësia e tyre ndaj meje ishte e menjëhershme. Unë isha shumë jashtë shijeve të motrave të Mbretit, nuk kisha prirje të njëjta për gjërat e kota me të cilat ato merreshin gjithë ditën e ditës. Ndërsa e ëma e detyroi Zogun t’i premtonte se asnjëherë sa të qe gjallë ajo, ky nuk mund të merrte për grua një vajzë që nuk ishte myslimane, siç isha unë.
    .
    Martesa me të nuk ishte ndonjë ide që mund të më tërhiqte. Jetoja në një botë që nuk qe imja. Nuk dashurohesha dot pas gjërave që shihja në Tiranë. Ahmet Zogu ishte një despot oriental. Klani i tij dhe të motrat i jepnin vetes një rëndësi të kotë, të padëgjuar. Ato visheshin me rrobe ushtarake në pjesën më të madhe të kohës, një uniformë që u shkonte dhe që maskonte shëmtinë e tyre.

    TI ENVERISTI ZHEVDET MOS GUXO TE MOS MA BOTOSH KOMENTIN PER BORDELLON E ZOGUT

    Reply to this comment
    • intelektuali September 1, 19:39

      Ore ti KOQE budallaqe fallsifikuesh emerash, ore ti rrugaci i Enverit Lir Hoxha,

      PO KAQ BUDALLA JE MORE BOLE E ENVERIT?

      Po babai tend spiun i Zogut edhe ne France dhe ne Bruksel, ne ambasaden shqyptare ne Belgjike,

      PO NUK E DI QE BABAI TEND I KERKOI DOREN MOTRES SE ZOGUT, POR AJO NUK PRANOI ME FJALET:

      “Une te martohem me ty, me nje pleher, pallosh dhe injorant dru me pre si ty qe nuk di se nga lidhet gomari?”

      Pastaj Enveri solli tek Bahri Omari ne Tirane Nexhmijen qe e kishte pergatitur dhe palluar me pare Milladini i Titos dhe e prezantoi si te fejuaren e tij duke u mburrur tek Bahriu se ishte antare e Partise fashiste e oreve te para Ja ke pare teseren e antarsimit te nenes tende?

      prandaj:

      Leri llogjet me kurvat e Zogut, se i ke pasur te dy prinderit kurva me vule me balle.

      Reply to this comment
      • intelektuali September 1, 23:52

        Hej adash !

        Pse ke ndryshuar “nick-un” kur shkruaje te Shekulli i Koqe Kokdhimes ( ka qene Thano k/redaktor) NASTRADIN apo PEJGAMER ?
        .
        A te kujtohet kur te perzune atehere se fillove te shaje te qifsha ate e te qifsha kete si halabak cfare intelektualeti je ti kur perdor keto fjale kurverie si Tanja Visirova qe ti ben sikur nuk i di ORGJITE E ZOGUT DHE INCESTET E TIJ.
        .
        Po ta perseris;
        Kemi qene dikur bashke kunder Enverit une si kundershtar dhe ti si armikl i tij..por jeni ju armiqte Fejzot Butkat KOSTRECET dhe kastravecet e tij qe me perversitetin tuaj e ngritet Enverin nga varri…

        .
        Sa te jesh gjalle kjo e poezi e Dukes Laboves do ju ngeli si dildo pas kurrizit se e meritoni

        Tani mushkën bëjnë me barrë,
        E su luan hiç sheqeri,
        Del Nastro ne komente
        Paska qenë homo Enveri (!)
        Enverist unë kurrë skam qenë,
        As kur qe Enveri gjallë,
        Po aspak nuk është e thënë,
        Të besoj tani çdo prrallë!
        Unë jam fare i paanshëm,
        rob i fjalës dhe i nderit,
        O KOSTREC sbëhesh shkrimtar
        Se i hedh qymyr Enverit!
        Ti shumë homo ke në mend,
        Se rrethuar je me djem,
        Dhe ta thuash për çdokënd,
        Nuk e paske hiç problem!
        Ti nuk turpëron Enverin,
        Se i ngjite ligësinë,
        Por ti Librit i nxin nderin,
        Poshtëron gjithë historinë!
        Po të pyes me lezet,
        Përgjigju me fjalë të nderit,
        Mendon ti, kishlindur burrë
        ti ngrihej para Enverit?!
        Se duroj unë dot pisllëkun,
        dhe pisllëk është gjithë ky rast,
        Por smë shkon në mend të them,
        O Nastro je pederast!
        Kurse ti del reciton,
        edhe hiç stë dridhet syri,
        se e di që stë pickon,
        as Sokoli, as Iliri!
        .
        Asnjëherë o nastro djali,
        Stë kam dashur e stë dua,
        Po srrëzohet Enver mali,
        Nga ato pordhët e tua!
        Rri aty tek Tajvani
        rri aty ku pate fatin,
        se Enveri, o Kostrec,
        sa çje ti, kishte Hallatin!

        Reply to this comment
  46. Pse Enveri mbetet Perendia e Shqiptareve -3 ? September 1, 19:51

    Te nderuar lexues !
    .
    Ky eshte komenti I trete dhe I fundit.
    .
    Lutem qe te me mire-kuptoni..
    .
    Nuk kam asnje lidhje me Enverin apo politiken e tij 45 vjecare biles nga ana personale-ekonomike eshte kundershtar I imi dhe I fisit tim..por nga ana kombetare e theksoj me ate qe ka ngjare pas 1992 qe edhe pse ai vend ( se bashku me kosoven) jane kthyer si shprehje gjeografike ne kohen e Bismarkut ( prisni se nuk keni pare gje akoma) dhe ata qe po e varrosin kete vend e bejne Zogun Hero Atdhetar qe eshte ne fakt nje Horr Tradhetar dhe mbrojne me cdo cmim Berishen e tyre po e kthejne Enverin ne perndi te shqiptareve pa deshiren tone…eshte merite e hipokrizise kriminale te tyre.
    .
    PSE AHMETI VRAU ZOGUN ME DOREN E TIJ ??
    *
    JURIDIKISHT ZOGU NGORDHI NE 12 PRILL 1939
    ARGUMENTIMI ESHTE I PAMESHIRSHEM KETU POSHTE:
    .
    Pas agresionit kundër Shqipërisë, të kryer pabesisht në mes të festimeve të Pashkëve Katolike,
    truri diabolik i dhëndrit të Musolinit,
    njëkohësisht ministër i Jashtëm,
    Konti Çiano,
    thuri edhe një intrigë tjetër akoma më poshtëruese: ceremoninë e dorëzimit të Kurorës së Artë të Skënderbeut, mbretit të Italisë fashiste, Viktor Emanuelit III.
    .
    Në këtë vetëfyerje të madhe dhe të papërfytyruar kurrë më parë prej asnjë pushtuesi, u përfshinë në Tiranë 159 të quajtur asamblistë, si edhe më pas një delegacion i posaçëm shqiptar, i cili këtë pacipësi e kreu deri në fund, në Pallatin Kuirinale në Romë.
    .
    Mes tyre, ku nuk ndodhen jo vetëm Mitat Frashëri, si edhe mjaft burra të tjerë kombëtarë, gjenden të pranishëm tre emra që po i veçojmë. Këta janë Shefqet Vërlaci, Xhaferr Ypi dhe Ernest Koliqi.
    **
    Përgjegjësia e tyre para historisë është e madhe pikërisht sepse nuk qenë individë të vegjël dhe periferikë, por për kohën e tyre personalitete me formim, ndikim, madje edhe me kontribut atdhetar.
    Me një lloj paraqeverie operative të drejtuar nga Xhaferr Ypi pushtuesit italianë brenda njëzetë e katër orëve të para, vetëtimthi dhe doemos pa zbatuar asnjë lloj parimi zgjedhor prej votës së popullit, mblodhën në Tiranë një Asamble Kushtetuese, e cila në mënyrë të komanduar mori përsipër tre përgjegjësi kryesore. I pari ishte vendimi për qeverinë e re. Ajo do të drejtohej nga Shefqet Vërlaci.
    .
    I dyti dhe i treti do të qenë projektvendime, çfarë donte të thoshte se do të merrnin fuqi zbatimi vetëm prej institucioneve përkatëse në Romë.
    ***
    Njëri mori përsipër ta shpallte Shqipërinë të dëshiruar për t’u përfshirë përfundimisht dhe përherë brenda kufijve të shtetit italian, i cili atëherë, për fantazmagori të Duçes dhe ngrefosje të Viktor Emanuelit III, quhej Perandori. Juridikisht kjo u propozua të emërtohej si “bashkim personal”

    .
    Shënojmë se ky vendim nga bota u kuptua menjëherë siç edhe ishte në të vërtetë: prishje e Shqipërisë, zhdukje e saj nga harta e botës. Jo më kot disa gazeta të Perëndimit ngjarjen ia përcollën publikut të tyre me titullin e përafërt “Shqipëria del nga Lidhja e Kombeve”.

    *****
    Vëmë në dukje po ashtu se projektvendimi i 159 pseudoasamblistëve ishte jo vetëm gjest i ndërgjegjshëm i justifikimit të agresionit fashist, si edhe mbështetja e tij juridike, por edhe realisht sulmi i dytë, i bërë kësaj here nga brenda, prej vetë shqiptarëve. Mendja e ligë e Kontit Çiano nuk e mori përsipër barrën për ta shpallur këtë “bashkim personal” nëpërmjet një seance të parlamentit monist italian apo një dekreti mbretëror ose qeveritar në Romë.
    K
    onti i mbrapshtë që vinte në jetë pacipësinë e Benito Musolinit, i shtrëngoi disa pushtetlëpirës të Tiranës të merrnin përsipër edhe propozimin tjetër, po aq të kobshëm, në mos më shumë, sepse bashkë me sovranitetin territorial jepej edhe ai i historisë. Popujt ekzistojnë, siç dihet, edhe pa shtete, por kur u tjetërsohet historia humbasin edhe vetë.

    Duke miratuar unanimisht dhe me duartrokitje që Kurora e Artë e Skënderbeut t’i propozohej për ta mbajtur monarkut italian Viktor Emanueli III po kryhej, bashkë me prishjen e shtetit shqiptar të mezifituar më 28 nëntor 1912, edhe ai i vetë popullit.

    *********
    Më 12 prill 1939, në vetëm pak çaste, në dy-tri orë, Shqipëria prej disa bijve të vet u kthye në vetëm shprehje gjeografike.
    Faji i 159 asamblistëve nuk ka fund, por do të zbutej sadopak nga dekadat e mëpasshme ose do të shpjegohej edhe si pasojë e frikosjes së një pjese të tyre apo e kërcënimit permanent të Shqipërisë prej jugosllavëve dhe grekëve, për shembull, duke mbetur vetëm në propozimin që të dyja vendet të bëheshin bashkë. Italia, në çfarëdolloj regjimi të jetë, mes tre fqinjëve tanë, në fund të fundit mbetet më e mira.

    Ajo që është ulëritëse dhe përtej çdo kufiri të durimit, ka të bëjë me arsyetimin përse pseudoasamblistët tanë të 12 prillit 1939, duke shitur shtetin, në këmbim, të bënin qëndresë për mosdorëzimin e Gjergj Kastriotit. Për interesat politike të regjimit fashist italian e para ishte tepër e bollshme dhe shumë e mjaftueshme, kështu le ta linin mënjanë Skënderbeun, si simbol të një ure lidhëse mes dy vendeve apo si një përmasë të vyer baraspeshimi formal.

    Ai nuk duhej përfshirë në këtë paçavure politike pushtimi të 7 prillit, sepse edhe në parim nuk shtonte asgjë. E kaluara kishte dëshmuar se nuk fitonte kurrkush prej përvetësimit të kësaj figure të mirëdashur prej të gjithë kontinentit.
    Madje shqiptarët këtë gjë e kishin bërë të ditur me kohë, ndërsa për pesëqind vite me radhë heroin e tyre proeuropian qenë përpjekur t’ua vidhnin serbët apo grekët.

    ***********
    Sigurisht më shumë se për të kënaqur monarkun e vet, me të cilin luante t’i përmbushte delire dhe kështu ta mënjanonte prej pushtetushtrimit, Duçja donte t’i fyente deri në palcë shqiptarët. Si diktator që ishte, ky ishte edhe koncepti i tij i pushtimit të një vendi dhe populli.
    Kështu, në mëngjesin e 13 prillit, ndodhën paralelisht dy episode. I pari: Konti Çiano u nis nga Tirana me avionin e tij personal dhe në Romë mbërriti në orën 10:30.

    Shkoi menjëherë te Musolini dhe i dorëzoi një letër të Asamblesë, në të cilën luteshin (e përsërisim: luteshin), që Italia të ishte dakord ta përfshinte Shqipërinë në shtetin e saj perandorak fashist dhe mbreti Viktor Emanueli III të pranonte Kurorën e Artë të Skënderbeut.

    I dyti episod: mes brohoritjeve të një turme të porositur në Portin e Durrësit, një ekip qeveritar me Shefqet Vërlacin në krye, hipën në motoskafë dhe u drejtuan te një kryqëzor italian, i cili po i priste në brendësi të ujërave të gjirit. Për një simbolikë të qartë fashiste, ai e kishte emrin “Bande Nere”.

    Pjesa tjetër e dërgatës që do të tregtonte, si të ishte një skllav i kohës së Perandorisë Romake, kryeheroin e tyre kombëtar, u nis nga Tirana më 14 prill. Një ditë më pas, mes bujës propagandistike dhe altoparlantëve që zhurmonin në të gjitha sheshet kryesore të Romës, u kryen ceremonitë e pranimit të lutjes së pseudoasamblistëve shqiptarë për të shitur vendin dhe kryeheroin e tyre.

    . Po të tregosh se në ç’mënyrë u zhvillua shfaqja fyese e dorëzimit si rob, bashkë me shtetin, edhe i Skënderbeut, nuk do t’u dukej tepër i ashpër
    togfjalëshi “tradhti e lartë”.

    ************
    .
    Janë bastardët e 159 asamblistevë te Ahmet Zog Kurvarit dhe Sali Tradhetarit qe nen heshtjen e “asamblisteve te sotem” me ne krye Ramen-Meten dhe Lul Monstren e kane shitur perfundimisht ate vend kuptohet nen miratimin e ketyre ambasadoreve qe jane bere me zi se Jakomoni apo Konti Ciano dhe akoma na ushqejne me perversitetin e luften kunder kamunizmit duke ja rritur vlerat Enver Hoxhes si profet me permasa boterore jo per merite te tij por prej hipokrizise kriminale te dipllomacise huaj dhe parise Tiranes qe nga Sali Montra deri te Enverofagu XHorxhzorrist Edi Rama.

    Reply to this comment
    • intelektuali September 1, 22:55

      Beji te fala Nexhmije Fashistes ne vesh ose ne bithe ku te duash se akoma nuk ka ngordhur dhe nuk e ka ngrene Mortja qe ta ngushellosh pak qe ja rezuan enverin dhe e shurruan si mos me keq ne mes te Tiranes 20 vjet me pare.

      Reply to this comment
  47. Besi September 1, 21:54

    Une me mire do preferoja nje bust te Vogel te enverit se sa kte hale enveri mir apo keq ndertoj shqiprine moderne me thoni ju simpatzanet e zogut Ca’ ndertoi zogu ne shqipri per 15vjet

    Reply to this comment
  48. Amerikani September 1, 22:33

    “Mbret apo Horr?”
    As mbret as horr por nje bajraktar feidal i kohes me mendesi osmane.

    Reply to this comment
  49. intelektuali September 1, 22:54

    PO ENVERI ATEHERE CFARE ISHTE?

    Bajraktar feudal qe e kishte rrethuar CILFLIGUN me tela me gjemba dhe sapo nje skllav arratisej e vriste menjehere me ushtaret e tij besnike dhe qe falimentoi ekonomine dhe renoi shtetin me bunkeret e tij dallkauke?

    He mo cfare HORRI ishte Enver Hoxha sipas Miranda Wickers dhe Xhevdet Shehut, qe eshte gazetari personal i Nexhmije Fashistes?

    Reply to this comment
  50. intelektuali September 1, 22:58

    Aman mos ik, aman na shkruaj edhe nje DACIBAO tjeter per Enver Pederastin, aman se na mallengjeve kaqe shume me DACIBAOT per Partine e Punes sa jemi bere si Shaban Hunderri dhe duam qe te shkruash akoma.

    Reply to this comment
  51. Dash Pacja September 1, 23:32

    Shume paske duru pa pspalos dijet ne fushen e monarkise o info analikake…..koke……kike …
    ….tike. se aina analogu yt intelektalja diet nashtina qe vu ka diareja sklerotike.

    Reply to this comment
  52. Ska September 1, 23:42

    Te dy Zogu dhe. Enveri Kane pasur nje ambicje te jashtezakonshme per pushtet dhe Te dy qene me se te afte per te realizuar qellimet e tyre lidhur me pushtetin absolut. E mira e popullit nuk ishte aq paresore sa pushteti dhe ekonomikisht Kure nuk duallem nga varferia krahasuar me kombet e tjere evropiane

    Reply to this comment
  53. Fantazma e Zogut në Usa trëmb akoma.... September 2, 00:27

    Ahmet Muhtar Bej Zogolli, apo Zogu I ishte gjasme mbreti i Shqipërisë nga viti 1928 deri në vitini 1939. Pasi u larguan nga Shqipëria, Zogu dhe familja e tij shkuan në Anlgi.
    .
    Planet ishin që të blenin në këtë shtëpi në SHBA në vitin 1951. Knollwood Long Island NY u “ble” prej tyre për 102.800 dollarë. Edhe pse ai planifikoi që ta përdorte shtëpinë si një “satelit” për Shqipërinë, ai nuk u shpërngul kurrë këtu dhe shtëpia mbeti e shkretë.

    Hajdutët e shumtë që hynin këtu, kërkonin pasuri që thuhej se ishte fshehur në muret e kësaj shtëpie dhe vila, prishej me kalimin e viteve
    .
    Ajo është ndërtuar mes viteve 1906-1920 nga biznesmeni i njohur Charles Hudson. Vila kishte 60 dhoma dhe ndodhet në një hapësirë 101 hektarë.. Më së shumti kësaj i referohen si prona e Mbretit Zog.
    .
    Ajo që nuk dihet akoma është se pse pikërisht në kohën që amerikanët planizuan një sulm të armatosur me Titon dhe monarko-fashistët grekë
    “I falet “kjo residencë miljarderësh per 100 mije dollarë..
    .
    Pse amerikanët e braktisën në menyrë poshtruese Horrin e Burgajetit
    .
    1-për arësye se Enveri I bëri kaps amerikanët anglezët grekët dhe jugoserbët..
    .
    2- apo e kuptuan se Horri I Burgajetit po tallej me angloamerikanët për ti marrë benefite përrallore dhe nga ana tjeter nuk ja mbante menderja për të rrëzuar seriozisht Enverin që më thënë të drejtën edhe pse e thonë me gjysëm zëri amerikanet ..ai ishte Edhe Armik I Dobishëm por dhe Trim
    .
    Vila akoma e rrenuar e Horrit te Burgajetit ne NY-USA flet me kodin e heshtjes..Një fantazmë orientale zogiste ne Amerike qe duan ta ngjallin ne Shqiperi….Mission impossible

    Reply to this comment
  54. intelektuali September 2, 10:16

    O Neti qe je edhe Vezhguesi i Sigurimit,

    Je shume poshte nivelit tim, perdor gjuhe halabaku dhe nuk ja vlen debati, por intelektuali asnjehere nuk flet pa dokumenta, ja lexoje qe te mos shkruash poezi si ajo e bejtexhiut Arben Duka ne kete forum te nderuar per njerez shqyptare dhe te huaj qe duan te diskutojne si inteleketuale dhe jo si Kafshe Pylli:

    http://www.panorama.com.al/enver-hoxha-eshte-homoseksual-zbardhet-deshmia-e-perkthyesit-te-telegrameve-dhe-axhansave-te-diktatorit/

    Reply to this comment
  55. intelektuali September 2, 11:16

    A MUND TE KRAHASOHET AHMET ZOGU ME ENVER HOXHEN

    Nje shkrim nga intelektuali.

    Eshte e qarte se te gjitha keto shkrime ne seri qe dalin per te denigruar figuren e shtetformuesit te pare te Shqypnise, Ahmet Zogu, por edhe propaganda enveriste qe me balten 50 vjecare e paraqiste si ate hajdut apo kusar te floririt te Bankes se Shtetit qe ja mbathi kur italianet pushtuan Shqypnine ne 1939 pa permenduar asnje nga arritjet e qeverisjes se tij modeste, pa permendur qe Britania e Madhe perfitoi nga sanksionet e Gjykates se Hages Floririn e Bankes se Shtetit pikerisht floririn qe la Ahmet Zogu me evidenca kretesisht te sakta, pa permendur qe pjesa me e buur e qyteteve tona, ne vecanti e Tiranes ka qene dhe mbetet deri me sot pjesa qe projektoi dhe ndertoi arkitekti Gherardio Bosio qe kishte angazhuar Ahmet Zogu: Banka. Bashkia, Ministrite, Stadiumi, Konservatori, Universtiteti, Rektorati dhe kompleksi rrotull tij, Dajti, Pallati i Mbretit por edhe shume veprate tjera, ura dhe rruge, biznesi ne ate kohe funksiononte me se miri ne lirine qe i kishte dhene qeveria, shqyptaret udhetonin ne cdo vend te Botes me pasaporten e Mbreterise ku te donin sic e permend edhe komentuesi “demo” ne komentin e tij dhe LEKU shqyptar kembehej me deshire ne cdo vend pa asnje pengese.

    CFARE NDODHI ME PAS?

    Ajo qe e dine te gjithe shqyptaret, por qe nuk e dine debilet dhe dallkauket e paguar qe shkruajne llogje idiote papushim ne gazeten DITA. per ata qe nuk e dine te verteten e peshtire si eshte qeverisur Shqypnia pas Ahmet Zogut po japim kete histori te pazakonte qe ne vitin 1987 tronditi Boten:

    “Dy ditë më parë “Politiko.al” botoi artikullin “DOSJA/ Enver Hoxha është homoseksual: Dëshmia e përkthyesit të telegrameve dhe ‘axhansave’ të diktatorit për shtypin grek dhe italian”. Shkrimi pati shumë jehonë dhe u bë pjesë e dhjetra portaleve dhe gazetave, si në Shqipëri, Kosovë etj. Gazeta “Panorama” sjell të tjera dëshmi mbi këtë ngjarje të bujshme të 1987-s. Kësaj here është e motra e protagonistit, Ilir Bulka, Pranvera, që flet dhe sqaron mëtej ngjarjen dhe historinë, të cilën e bëri publike “Politiko.al”. Ja intervista e plotë e Pranverës dhënë gazetës “Panorama”:

    ***

    Zonja Pranvera! Iliri, vëllai juaj i arratisur në vitin 1987, ka deklaruar për gazetat më të mëdha të Greqisë dhe Italisë se Enver Hoxha nuk ka qenë vetëm një diktator vrasës, por edhe njeri me orientim të gabuar seksual që ka pasur marrëdhënie me bashkëpunëtorët e afërt. Fliste për këtë me familjarët dhe shokët para se të arratisej?

    Iliri u arratis se urrente regjimin, diktaturën. Ai kishte tentuar të kalonte kufirin qysh kur ishte gjimnazist te “Qemal Stafa”. Këtë e arsyetonte me mungesën e lirisë, varfërinë, trysninë politike, luftën e klasave, babëzinë e bllokmenëve, dhunën e policisë sekrete, izolimin. Jashtë telave me gjemba, thoshte shpesh me bindje, jetohet shumë herë më mirë. Në këtë kuptim, arratia e tij ishte diçka e paralajmëruar, së paku për ne. Paramendohej sakaq edhe mënyra si do reagonte përballë autoriteteve të huaja…

    A kishte lidhje arratia e Ilirit me kushtet e jetesës dhe statusin politik të familjes?

    Kjo nuk kishte të bënte fare me vendimin e Ilirit për t’u arratisur. Familja jonë ka qenë e lidhur me regjimin, madje prindërit ishin anëtarë partie. Krahasuar me të tjerët, ishim disi të privilegjuar. Me shtëpi te porta e Bllokut. Të shkolluar në degët më të preferuara. Të punësuar brenda unazës. Jetonim jo keq, po të kishe parasysh kufizimet e kohës. Ideja e Ilirit për t’u arratisur kishte të tjera motive. Ajo ishte e brendshme, pjesë e formimit të tij, e mospajtueshmërisë me realitetin. Kishte ndikuar për këtë rrethi shoqëror, por më së shumti pasioni për librat e huaj. Iliri zotëronte shumë mirë gjuhën angleze, italiane, franceze, rusishten etj.

    Në intervistat e Ilirit pas momentit të arratisjes, mediat e huaja e identifikonin si përkthyesin e Enverit, madje si bashkëpunëtorë të afërt të tij. Çfarë kishte të vërtetë në këto pohime dhe a kishte lidhje puna që kryente me Hoxhën?

    Menjëherë pas diplomimit në Universitetin e Tiranës, Iliri u emërua në ATSH. Aty punoi dhjetë vite në sektorin që përgatiste buletinin e axhanseve që u shkonin vetëm krerëve të lartë të regjimit. Ishte zgjedhur në këtë detyrë për rezultatet e larta në fakultet, por sidomos për garancitë politike të familjes. Në një farë mënyre, kjo ishte linja e vetme (nëse mund ta quajmë të tillë) e kontakteve të Ilirit me Hoxhën. Një kontakt jo i drejtpërdrejtë gjithsesi, por i përditshëm. Produkti i sektorit ku punonte Iliri, i shkonte Enverit dy herë në ditë.

    Si funksiononte sektori i ATSH-së që prodhonte axhanse për Enverin dhe krerët e tjerë të regjimit?

    Pak a shumë, ATSH-ja si institucion ka qenë kjo që është sot, me destinacion lajmet nga vendi dhe bota për konsum publik. Asokohe kishte një sektor të veçantë, që përzgjidhte nga informacionet mediatike për Shqipërinë, gjërat më kritike, më të nxehta, siç thuhej dhe me to përgatiste buletin special për udhëheqësit kryesorë. Pjesën më të rëndësishme të këtij të fundit e zinin lajmet e stacioneve BBC, “Zëri i Amerikës” dhe “Europa e Lirë” mbi zhvillimet në vendin tonë. Iliri ishte pjesë e grupit që merrej me përkthimin e tyre…

    Me pak fjalë, Iliri i çonte Enverit lajmet që denonconin Enverin, regjimin, politikën e tij…

    Ndoshta për këtë arsye mediat e huaja e identifikonin si përkthyesin dhe bashkëpunëtorin e tij. Iliri në fakt s’kishte pasur asnjë takim zyrtar me Hoxhën. Me përjashtim të kontakteve kur ishim komshi me familjen e tij, tjetër lidhje nuk kishte…

    Pra, keni jetuar disa vite në Bllok, afër vilës së Enverit. Çfarë raportesh kishit me të dhe familjarët e tij?

    Me të përballeshim çdo ditë kur hynte dhe dilte në banesë. Enveri dhe Nexhmija kur banonin te vila e vjetër, ishin mysafirët e parë që na uronin në familje Vitin e Ri. Babai dhe mamaja njiheshin me ta qysh nga vitet e luftës. Miqësia kishte arritur deri aty, sa unë dhe Iliri ishim pagëzuar me emrat e fëmijëve të tyre. Unë me emrin e Pranverës, vajzës së Enverit dhe Iliri me atë të djalit të madh. Në ato kushte, kjo nuk ishte pak. Atëherë, hyrje-daljet e çiftit Hoxha ishin privilegj, që nuk mund ta kishte shumëkush. Logjika e regjimit e përkthente këtë në shkallë të lartë besnikërie, që parakuptonte siguri e përfitime për të preferuarit e tyre…

    Në këto rrethana, Iliri guxonte t’i kundërvihej regjimit, të ironizonte Enverin, të mendonte për t’u arratisur…

    Në pamje të parë duket paradoksale, por kështu është e vërteta. Iliri ishte një lloj disidenti i vetëformuar. Ky profil ishte ngjizur tek ai qysh në rininë e hershme. Kur na gjente në shtëpi duke ndjekur lajmet e TVSH-së, mbyllte televizorin me një rebelim të çuditshëm. “Akoma ju me pallavrat e Tiranës”, na thoshte qortueshëm dhe aty për aty hapte radion te “Zëri i Amerikës”. “Doni të vërtetën, dëgjoni këtë!”, na këshillonte me një siguri absolute. “Zëri i Amerikës” për të ishte e vërteta e padiskutueshme. “Mos vdeksha pa folë një herë aty për marrëzitë e Sulltanit tonë”, shprehej shpesh duke përçmuar Enverin. “Zëri i Amerikës” ishte fiksimi i tij…

    Kështu shprehej vetëm me familjarët, apo edhe me shokët?

    Me shokët ca më shumë. Veç konsideratave politike, me ta ndante qasjet ndryshe për mënyrën e jetesës, artin, muzikën, argëtimin. Ithtar i modelit perëndimor, Iliri nuk linte vend pa përbuzur tam-tamet e regjimit për moralin komunist, njeriun e ri, për “shfaqjet e huaja”, “dekadencën borgjeze” etj…

    Me cilët nga shokët konsumonte biseda të tilla?

    Në kohë të ndryshme, ka pasur shumë syresh. Kur punonte në ATSH, mbante për mikun më të mirë Nuri Hamzarain, vjehrrin e Agim Krajkës, të cilin e vlerësonte jashtë mase. Me të fliste pa doganë, siç thoshim atëherë. Ai ishte më i madh në moshë dhe më i regjur në disidencën me regjimin. Më vonë u njoh e miqësua me Agim Fagun, Medi Bushatin, Luan Hajdaragën e të tjerë. Në shoqërinë e tyre ndihej mirë, bisedonte për gjithçka, madje edhe për arratinë.

    Nuk i vinte mirë vetëm kur e qortonin: Ilir mos kështu, se do përfundosh në Spaç! Iliri ka pasur sakaq edhe një mik të veçantë: Nonda Bulkën, xhaxhain tonë që e donte fort. Kuvendonte me të për histori të ndryshme. Nonda kishte qenë student me Hoxhën në Francë dhe i tregonte për prapësitë e tij. Enveri s’e kishte mendjen te studimet, i thoshte në mirëbesim, por te orgjitë dhe lokalet e natës. Për orë të tëra ligjëronin për profilin e panjohur të diktatorit që na hiqej si engjëll, por kishte qenë djalli vetë…

    Ku punonte Iliri kur u arratis?

    Në vitin 1980, Iliri iku nga ATSH-ja dhe për disa kohë u sistemua në Ndërmarrjen Makina-Import. Më vonë shkoi në Ministrinë e Kulturës dhe Arsimit, në Komitetin Olimpik të Sporteve. Aty e aktivizonin herë pas here me shoqërimin e turistëve të huaj që vinin në Shqipëri. Ndihej i lumtur në këtë punë, sepse, siç thoshte, i jepte dorë për perfeksionimin e gjuhëve që zotëronte dhe njohjet me botën përtej telave me gjemba.

    Kontaktet me të huajt e bënë më rebel e më të papërmbajtur. Filloi të fliste hapur, të shante vend e pa vend, të anatemonte figurat e regjimit. Ky lloj reagimi, përçartja e shfrenuar, nisi të bjerë në sy të njerëzve të Sigurimit. U fut në listën e të dyshuarve, si kontingjent i armikut të klasës. Kjo na alarmoi si familje. U alarmuan sakaq edhe shokët. E këshilloi babai, nëna, vëllai tjetër. E thirri i tronditur Medi Bushati dhe i shprehu rrezikun që i kanosej. Iliri e dëgjonte, por nuk reagonte…”

    Reply to this comment
  56. Shqiptari September 2, 11:57

    Pushteti i Ahmet Zogut qendron shume me lart se gjithe lapangjozet qe erdhen ne pushtet pas tij.
    Ne kohen e Zogut – vetem dy gjera po permend!
    1 – Denim me vdekje per kriminelet vrases
    2- Ndalim me ligj per fehrexhe e carcaf
    Sot ne kohen e cirakeve te Ramiz Alise –
    1 – Denim me ca vite burg per vrases (vriten pastaj rrugeve per hakmarrje)
    2 – Fehrexhe e carcaf si ne mesjete plot rrugeve, biles aq sa mbulohet monumenti e Skenderbeut se do falen talebanet ne…Sheshin Skenderbej!
    No comment…

    Reply to this comment
  57. Enveri = Jezusi+muhameti+bababazi September 2, 13:19

    SHQIPERIA C’KA QENE,C’ESHTE …..DHE C’DO TE BEHET ?

    Mendoj se shqiptaret kthyen koken nga enverhoxha pas 1997…u shkri shteti shqiptar per here te pare pas 1912..kaq mjafton per kuroren e pare te enver hoxhes
    Nuk ka gop some sot asnje shtet apo kualicjon shtetesh..asnje organizte apo sherbim qe nga Cia-Kgb e deri te mafja nderkombetare te erresoje figuren e xhaxhit
    .
    Perkohesisht ish pinjollte e fashizteve ,zogisteve ..mergatqyqareve elezbiberiste,filo serbe.damirfazllice filogreke janullatiste,titste isamusafiste islamiket me muhaxherrit fatos lubonjat dhe spartak ngjalat kane ne dore media qe nga VOA e deri te Klani I 2F qe po shperfyterojne memorjen kombetare..por e kane te kote:
    Fillojme me Zog tradhetarin qe I kane ngritur lapidarin
    Per Ahmet Zogun edhe nqs se marrin ne konsiderte qe shqiperia doli nga perandoria osmane tejet e varfer dhe mbi te u versulen shtetet fqinje dhe fuqite e medha prape se prape kishte kohe te bente shume me teper per ate vend ,,por ai u mor me hareme,tradheti dhe kurveri klasike dhe politike.Numri I atentateve qe I kalonte 50 here tregojne jo vetem urrejtjen e popullit per te por dhe se ai ishte nje shejtan apo djall qe nuk e kapte plumbi.

    Nqs se lexojme kujtimet e ambasdorit amerikan Grand ne ate kohe ai thote: Ahmet Zogu e kishte shitur me kohe shqiperine te italianet dhe 7 prilli 1939 ishte nje pushtim formal se pushtimi ekonomik dhe moral kishte kohe qe ishte kryer.Ne nje fare menyre Zogu e mirepriti kete pushtim se perfitoi nje thesar kolosal dhe doli I fituar.
    .
    Por hileja e me madhe e pompimit dhe glorifikimit te Zogut eshte ne funksion te erresimit te figures Enver Hoxhes.Nqs se shohim nje detaj vetem te fotografia qe nipi ESAT TOPTANIT –blendi feziu ka vene ne kopertinat e librave per enverin dhe zogun ne te parin ka vene nje fotografine e erresuar dhe te plakur te te Enverit kurse te zogu ka vene fotografine e tij me te mire I veshur me te bardha dhe ne moshe te pershtateshme.

    PAK VEMENDJE I NDERUAR LEXUES !
    Kam qene ne ate brez shqiptaresh qe u distancova ng a “rruga e enverit” qe nga 1973-74 per aresye qe nuk du ate zgjatem se jane shume.Kete qendrim e kam mbajtur deri ne mars 1997 kur shteti shqiptar u shkerrmoq per 1 muaj..Para kesaj ngjarje kushdo person I afert me mua qe fliste mire per Enverin ne nje fare menyre e perbuzja dhe e largoja nga ai mjedis ku debatonim….Por pas 1997 dhe deri ne keto ore qe po flasim Shqiperia nuk egziston si shtet qofte si MBROJTJE,DIPLLOMACI,EKONOMI,FINANCA e deri te …MORALI.KOMBETAR

    Me kot lodheni enverofage te eklipsoni figuren e Enver Hoxhes ne artikujtt tuaja biles sa me shume e shani ju si ujk i vetmuar aq me teper i rrisni vleren atij.Ju duhet ta ndani figuren e Enverit nga ana ideollogjike dhe te shihni veprimtarine e tij ne rrafshin kombetar.
    Shohim sot se sa me teper kjo klase politike futet me thelle ne rrugen e asgjesimit te shtetit shqiptar dhe te deformimit kombetar aq me e eger behet propoganda kunder atdhetarit Enver Hoxha.

    Viktime e kesaj propogande eshte brezi i ri qe po bombardohet non stop 24 ore ne dite me nje rrjet shume te gjere dhe te sofistikuar duke i trullosur deri ne shplarje truri permanente.
    Por vepra e Enverit nuk mund te zbehet pamvaresisht shume gabimeve te ndodhura ne kohen e tij qofte nga eksperianca,qofte nga nje rrethim 40 vjecar nga athina dhe beogradi te ndihmuar ne ate kohe nga perendimi.Jo vetem i takojne ato dy dekoratat qe ka te Kuvendi por une do tishtoja dhe te tjera:
    .
    1-DEKORATE ATDHETARIE
    Mbrojtja hyjnore qe i beri kombit Enver Hoxha ne konferencen e paqes ne Paris kur i tha botes se:
    SHQIPTARET KANE ARDHUR NE PARIS JO PER TE DHENE LLOGARI POR PER TE KERKUAR LLOGARI qe i la me goje hapur udheheqsit boterore me frengjishten e tij perfekte .
    2-DEKORATE TRIMERIE
    Mbrojtja e shkelqyer qe i beri monarko-fashisteve greke ne 1949 qe i shkerdheu nenen atyre.Kurse nen regjimin e talebanit Berishe ne 1994 komando greke shpartalloi dhe poshtroi maksimalisht duke vrare disa ushtarake shqiptare dhe duke i lidhur si bageti efektivin e nje njesie luftarake te mender berishes.
    .
    3-DEKORATE GUXIMI
    Debimi spektakular qe i beri fllotes ruse ne Pashaliman qe shume stratege e cilesojne si nje nga veprimet me te guximshe ne historine e njerzimit.Ishen vitet 60′ kur Ruset ishin fuqia me e madhe boterore ushtarake derisa ne krizen e karaibeve ne 60′ Hryshovi i trembi amerikanet te cilet deshtuan ne ngjarjen e Gjirit te derrave ne Kube.

    4-DEKORATE LARGPAMESIE
    Trim u tregua dhe ne daljen nga traktati i Varshaves ne shenje proteste kunder pushtimit Cekosllovakise qe mbahet si dita kur u be komunist plehu Sali Birishi nga “mallengjimi” i ketij akti heroik .

    4-DEKORATE INTELIGJENCE
    Enver Trimi drejtoi vendin qe e mori absolutisht te shkaterruar dhe pa asnje kokerr leku ne arken e shtetit.Ai drejtoi dhe luftoi balle per balle me Titon per 30 vjet qe dihet se ishte nje figurat boterore me finoke dhe i mbeshtetur fuqimisht per te shkaterruar shqiperine.

    5-DEKORATE PER DIZINFEKTIM TE TURKOSHAKEVE
    Kjo eshte vepra e tij madheshtore qe vuri si Pashko Vaso ne zbatim moton :feja e shqiptarit eshte shqiptaria.Si rrjedhoje ekesaj politike kemi me mijra familje shqiptare me besim miks qe i ben me teper shqiptare se fetare.Eshte kriminale sot te shohes sumat perpjete te disa besimtareve dallkauke perpara gjergj kastriotit ne Tirane dhe kjo mjafton per kete supermedalje
    Jane shume aspekte qe flasin ne favor te ketij legjendari por pa harruar shume bema te keqia te tij qe nqs do ishte gjalle do ti kerkonte ndjese shqipatreve.
    Ishte sistemi i Enver Hoxhes qe mori Sali morracakun nga vicidoli nga nje familje ekstremisht analfabete ,i dha shkolle e futi ne gjirin e famijes deri te oxhaku i tij dhe pastaj ky gjarper kafshoi te zotin..

    6-DEKORATE “GARIPI”
    Eshte lideri I vetem ne bote qe I beri kaps dy superfuqite per 40 vjet dhe kjo eshte aresyeja kryesore qe ai luftohem me kaq cmenduri sidomoa nga ish mergata e qyqeve dhe Macrthistet ne Amerike qe ndyshe sillen me komunizmin kinez me Maon apo me Fidel Kastron dhe ndryshe me enver hoxhen qe kane kaluar deri ne kanibalizem.

    7-GJYSEM DEKORATE PER DE-TARTABIQIZIMIN E NASTRADINEVE &SALIBANEVE
    Ketu ka gabur se eshte treguar se ishte sistemi i Enver Hoxhes qe mori Sali morracakun nga vicidoli nga nje familje ekstremisht analfabete ,i dha shkolle e futi ne gjirin e famijes deri te oxhaku i tij dhe pastaj ky gjarper kafshoi te zotin..
    Ishte enver hoxha qe armiq te betuar te tij I fali ,I dha shkolle te larte dhe I ofroi dhe poste te rehateshme ku do permendja dy egzemplare nga mijra te tille si Uran Butken dhe Pellumb Kurvllen qe po na can menderen me rrefenja nga marika..ketu futet dhe nastardin perkthyesi I palodhur I veprave te xhaxhit ne rusisht..eshte kopja e amik kasaruhos qe ishte dhe I perndjekur dhe spiun I shokeve..

    Nuk dua te mbroj atdhetarin Enver Hoxha sepse ka qene ne nje fare menyre i para denuar nga koha qe jetoi dhe ideologjia qe perfaqsoi por Ate KOLLOS NUK MUND TA ZHDUKIN AS UFO-T nqs do vijne nje dite sepse ishte nje ZEUS qe historia e ka futur ne arkivat e saj.

    Ne ditet e sotme kur shqiperia
    eshte kthyer ne shprehje gjeografike
    nen ombrellen e Natos
    dhe klasa politike
    nuk eshte e afte jo vetem
    te vere ne funksion shtetin shqiptar
    por e ka shkaterruar ate perfundimisht duke e lene ne dore te ca ambasdoreve low life figura e tij eshte ne rritje progresive

    Vetem nje referendum popullor per Enver Hoxhen do ju mbylli gojen reaksionareve dhe tradhetareve te vendit te cilet ai I lujtoi per 40 vjet dhe nuk jane pak..
    Ne pefundim shtetareve qe na kane drejtuar pas 1924 do ti jepja kete vlersim simbolik per dhjete pike:

    enver hoxha…9 pike
    ahmet zogu …1 pike ( se eshte 1/2 dhender amerikan per hater)
    fatos nano…0 pike

    Sali berisha..nuk vlersohet burre shteti
    ( vetem arvizu eshte dipllomati I vetem ne bote qe beri nja gafe te tille per halen berishe por gafa me e madhe e tij ishte dalja ne television per te thene se enver hoxha ishte monster qe ka nje efekt boomerang..nqs ka nje diplomat arkitekt qe I ka bere permendoren me te madhe enverit ky ishte arvizu qe pranoi poshtrimin nga burri I tij I shtetit dhe iku nga shqiperia si ushtar ..kur ne e nderuam si general para 21 janarit..)

    JEPENI CEZARIT BALLKANIT ATE QE E MERITON DHE VETEM AMERIKANET E KANE CILESUAR
    ARMIKU YNE I DOBISHEM.
    .KAQ MJAFTON..
    KY ESHTE LAPIDAR MERMERI QE AMERIKA I KA NGRITUR ENVERIT (NUK DUHEN NDEGJUAR PORDHET E ELEZBIBERIT DHE AS TE NDONJE MOTHERFUCKERI OR INTELKTUALPEDERI)

    Reply to this comment
  58. Populli September 2, 14:24

    Horri me i madh qe pati Shqiperia mbret,
    eshte Enver Hale Hoxha, dora vet,
    ky ish satrapi i vertet,
    vrau e preu popull te vet,
    e jo pak, gjysem shekull plot,
    disa breze shkuan jeten kot,
    ca i vrau , ca i qeroi,
    shoket e vet i asgjesoi,
    mbylli Shqiperine si burg,
    ne kufi, gjaku curk,
    kush largohej, pushkatohej,
    mbar farefisi, internohej,
    burg me te madh ne histori,
    beri Enveri kete Shqiperi,
    tela gjemba e kufitar plot,
    per te vra vellain kot me kot,
    ketu ne burg te gjithe ishin,
    me rracion buken e mishin,
    djathin qumeshtin e pako kafe,
    ne qeli per nje te shkret llafe,
    vrau e preu kete popull Enveri,
    sa ne lufte nuk vrau Hitleri,
    kur u hoq regjimi i urryer,
    shqiptari pa i mallengjyer,
    sa Enveri i la pas botes,
    si Mesjet ne mes Europes,
    histori e botes mbare,
    nuk ka njohur si ky zagar,
    burg torture per popull te vet,
    e jo pak, por 50 vjet,
    kudo shqiptaret anembane,
    nuk duan me Enver hatane,
    koha Enverit eshte burgu i Shqiperise,
    roberi me keq se 500 vjetet e Turqise.

    Reply to this comment
    • mirel September 2, 16:50

      Ca i vrau, ca i qerroi
      Por krimbat tere nuk i pastroi
      Si larvat ne mut prape gelojne
      po prape do ta marrin
      ate qe meritojne

      PLUMBIN

      Reply to this comment
  59. Dosja D September 2, 16:05

    Në doni një përkufizim të saktë për Zogun ai ishte MONARKO FASHIST
    por I tredhur nga bossat e tij ne Itali që në 1928 për arësye qe nuk eshte objekt I këtij komenti pasi Grant ,ambasadori amerikan i asaj kohe e ka thene me argument se Zogu kishte kohë që e kishte shitur Shqiperinë dhe 7 prilli 1939 ishte një teater I luajtur keq nga Tradhëtari Zog.
    .
    Problemi sot nuk është glorifikimi I Zogut por kjo behet per poshtrimin e Enver Hoxhes që po kthehet në boomerang.
    .
    Ndyresia e armiqve te Enverit ne Adriatik dhe Atllantik ishte se nuk nxorren balle ne 1991 balliste-zogiste-ish terroriste etj etj..por “gjunjëzuan” korifenjtë te tille si Kadare apo Dritero Agolli duke I tundur DOSJET NE BASHKIMIN SOVJETIK si “kapterre te ushtrise kuqe” dhe ndonje firme e hedhur “pa dashje” atje….qe sot quhet Dosja K.&Dosja D
    .
    Sepse nuk ka si spjegohet qe KOMISARI I ENVERIT ne lidhjen e shkrimtareve 7 muaj pasi beri kete poezi nga sumelepires I Enverit u be Kanibal I tij:

    .

    Dritëro Agolli

    Elegji për Enver Hoxhën

    Ish i rëndë dimri i sivjetshëm
    Dhe pranvera erdhi me mundim
    Erdhi përmes shirash të rrebeshëm,
    Erdhi me një det me hidhërim.

    Falmë Enver, që vargu m’u rëndua,
    Falmë, Enver, që fjalët s’i them dot;
    Shqipërisë zemra iu lëndua,
    Shqipëria jote po derdh lot.

    Shqipëria Jote s’i kish parë
    Mbyllur as në gjumë syt e Tu,
    Qielli i ballit Tënd me yj të larë
    Ndriti dhe nga retë nuk u zu…

    Falmë, Enver, që po përmend në vjershë
    Fjalën vdekje mbushur gjëmë e zi,
    Fjalën vdekje Ti në varg s’e deshe,
    Deshe jetën në çdo poezi.

    2.
    Malet heshtin, malet ulin kryet,
    Roje rrinë në arkivolin Tënd,
    Janë vrejtur pishat nëpër pyjet,
    Po rënkon çdo plis e gur e shkëmb.

    Eh, shiriti i zi, një ton me hekur
    Më rëndon në krahun tim, Enver,
    Shqipëria s’të sheh dot të vdekur,
    Ndaj lumejtë e pikëllimit derdh…

    Falmë, Enver, nga dhimbja s’jam i qetë,
    Falmë Enver që kaq i dobët jam!
    Paska çaste kur njeriu I shkretë
    Veten se pushton e dot s’e mban!

    3.
    Falmë, Enver, kam bërë dhe gabime,
    Nëpër fluturime si nëj zog,
    Ndofta të kam sjellë dhe shqetësime
    Ndofta të kam thinjur ndonjë flok!…

    Ti na rrite dhe na bëre burra,
    Rrite çdo të ri dhe çdo plak,
    Ecëm nëpër male, shkrepa, gurra,
    Ndezëm komunizmin prag më prag.

    Ne me ty, me dorë i kapëm yjet
    Dhe i vumë përmbi Shqipëri;
    Ne me ty s’I ulëm kurrë kryet
    Nëpër gjysmëshekullin e ri.

    Falmë, Enver, që kryet i kam ulur
    Dhe ec rrugës dhe nuk vij në mënd;
    Neve, që furtunash jemi turrur,
    Çdo qelizë e trupit sot na dhëmb!

    4.
    Vallë a do mësohemi njëherë
    Pa të patur pranë dhe mes nesh,
    Bora nëpër male kur të bjerë,
    Dielli kur të dalë midis nesh,

    Plisat kur të ngrihen në luginat,
    Fushat kur të vishen me flori,
    Kur të nisë Komani turbinate,
    Kur të mbushet plot liqeni i ri,

    Kur të zgjohet herët Gjirokastra
    Dhe të hapen portat në sokak,
    Kur shamitë e nuseve buzarta
    Flokëve të çelin si zëmbak,

    Kur të mblidhen shesheve fëmijët
    Tok si luleshqerrat në livadh,
    Kur si zjarr të ndizen karafilët
    Dhe në gjoks të derdhet malli i madh,

    Kur Një majet duart të trokasin
    Mbushur plot me lule dhe me gaz,
    Kur pëllumbat kopshtit të gugasin
    Dhe të rrahin krahët në pullaz,

    Kur Tirana mes përmes të dritave
    Të lundrojë natën si në det,
    Kur shtëpitë e ëndrrës së petritave
    Të na duket sikur dikë pret,

    Kur të vijnë Kongreset e Partisë
    Me hap komunizmi ngadhnjimtar
    Dhe të ndritë balli i Shqipërisë
    Me flamurin Tënd të ngritur lart…

    5.
    Falmë, Enver, që frymë dot s’të dhashë
    Nga kjo frymë e gjallë e gjoksit tim!
    Zemrën time do ta nxirrja jashtë
    Të ta jepja Ty me ngazëllim!

    Ç’them dhe unë e ç’vargje hedh ën letër!
    Fjalët më përzihen, sigurisht!
    Vallë a mos jam bërë njeri tjetër
    Dhe harroj që jam një komunist?

    Jo, Enveri s’vdiq e s’është i vdekur,
    Është i gjallë e ndër të gjallë rron,
    Ngrihet sipër malesh kreshtëhekurt
    Dhe armatën komuniste çon.

    Si profet ngre kokën madhështore
    Dhe rrudh ballin mbushur me mendim,
    Dhe na thotë njihni veç fitore,
    Pastë nder e dritë vendi im!

    Dhe na thotë: ruajeni Partinë,
    Që e lidhëm më dyzetenjë,
    Jam mes jush, mes brezave që vijnë,
    Jam me mendje, frymë dhe me zë!

    6.
    Falmë, Enver, që jam trishtuar shumë,
    Ndofta kam përlotur ndonjë varg,
    Jam njeri me mish e gjak dhe unë,
    Ndonëse shoh si komunistët larg.

    Unë e di se zemra Jote e madhe
    Di të falë, e mua ti më fal
    Si poet u preka kësaj radhe
    Dhe në gjoks një lëmsh me lot m’u ndal.

    Jam krenar që rrojta me Ty bashkë
    Dhe jam bashkëkohas tok me TY,
    Nëpër popull shpirtin tënd e pashë,
    Pashë pranë të pavdekshmit sy!

    Jam krenar që gjendem në armatën,
    Që e ke ngritur Ti si arkitekt,
    Kjo armatë mprehur e mban shpatën,
    Se ia mprehe Ti mbi dyzet vjet…”

    Reply to this comment
  60. Arbeni September 2, 17:32

    Vallahi humor me te madh se vargjet per Enverin nuk ka. Ti kendosh e te vajtosh akoma nje te perjashtuari nga shkolla ne France per pederasti eshte vertet komedi e madhe.

    Reply to this comment
  61. antienveriste te te gjithe bashkohuni dhe merrni kaishin September 2, 21:04

    Jane ca terroriste interneti
    si ky me nofken ‘intelektuali” I
    Zogamorit
    apo “demo” I Xhavorr Deves
    qe kujtojne se ata qe shkruajne
    pro Enver Hoxhes
    jane ‘Fanatike te Enverit .
    .biles Epilepsia e tyre shkon deri atje
    sa kujtojne qe prapa tyre jane djemte e Xhaxhit..
    .
    Kjo hidhet poshte me faktin
    se sondazhi I OSBE
    nese votimet behen sot
    Enveri fiton me shume se 60% te votive
    …kaq mjafton.
    .
    Po mire famulltari
    qe e quan Zogun
    KRIMINEL & VRASES PAS SHPINE ..
    fanatik enverist eshte??

    >>>>>>>>>>>>>>>>
    Kamiljo Libardi,famultar ne Zonat e Shkodres
    ne kohen e MERHUMIT ZOGJI
    Ahmet Zogogolit ju ngrit
    nje derr monumenti pikersht diten kur
    Pashiqi e risolli hapur ne fronin e Shqiperise,
    eshte provokim dhe perdhunim i
    hapur i lirise dhe ndjenjave te shumices se
    shqiptareve qe nuk duan asnje tip diktature
    apo diktatori te bardhe, te zi apo te kuq.
    Por butaforizmi propogandistik aq
    me teper monumenti i tij qe u perurua enkas
    qendron si ulkonje gjakatare mbi varrin
    e Gurakuqit, B.Currit, H. Prishtines,
    A.Rustemit, Elez Isufi t, Zija Dibres,Riza
    Ceroves dhe mijera shqiptareve,pa kursyer
    as kunatin e vet Ceno Bej Kryeziun.
    Vetem deri ne vitin 1928 Zogu vrau mbi
    600 veta.Ne Kryengritjen e Fierit vrau 17
    xhandare, 42 veta dergoi ne litar dhe 168
    denime me burg nga disa deri ne 101 vjet.
    Pas komplotit te Et’hem Totos vrau 4 veta,
    ndersa 148 u denuan me 101 vjet. Per te
    ashtuquajturin e komplot i Durresit dhe i
    Kavajes u pushkatuan 10 veta, u denuan
    8 ne mungese dhe u arrestuan 6 te tjere.
    Permendorja e Zogut qendron si ferre
    murrizi sidomos ne syte e Dukagjinit,
    Pukes qe u dogji kullat, i plackiti gjane,
    mallin, i vrau lulen e burrnise si Lush
    Prelen me te dy djemte, Gjelosh Ramen,
    Cun Sokolin, Pep Niken, Prele Ndoken,
    Gjelosh Ndoken. Ahmet Zogu vari ne
    litare kushtrimtaret e lufterave per liri e
    pavaresi Mark Milani, Babun Celi, Zef
    Delia, Martin Marashi, Gjelosh Marku,
    Mark Kola, Kol Marku, Kol Binaku,
    madje nuk kurseu as njerezit e besimit
    Dom Gjon Gazulli dhe priftin e Dardhes
    Ndue Dashi, Çun Gjergj Gjoni, Dedosh
    Jaku, Ndreke Markiçi,Qerim Sokoli, Halil
    Caka(Puke). Denoj me vdekje ne mungese
    ajken e homerikeve te fundit te maleve
    tona Mark Sadikun,Lulash Gjeloshin,
    Ndoke Mirashin, Dede Thanin, Vas Kirin,
    Ndoke Gjeloshin, Avdi Kolen, Gjergj
    Pellumbin. Zogu me mercenaret e tij vrau
    20 Dukagjinas, denoi me litar 18 veta, me
    101 vjet denoi 17 veta, arrestoi dhe burgosi
    700 veta, u arratisen prej tij 750 te
    tjere ne drejtim te PLaves dhe Malit te Zi.
    Gjate ikjes masive u plackiten mbi 3000
    koke bageti dhe mijera te tjera u prene, u
    theren gjate gosirave disamujore te mercenareve
    operacional te Matit , Lumes
    dhe Dibres. Nuk mbeti vathe bletesh pa
    pre, arke as syndyk grashe pa plackitur,
    voze vene, rakie, fuçi djathi as qyp gjalpi
    apo mishovine pa u perla nga ujqerit e terbuar
    te Zogollit
    .U dogjen tagjite, u thyen
    kryqat e varreve e pushimeve, u rrahen
    deri per vdekje meshkujt. madje u arrestuan
    14 gra dhe femije (AQSH,F1.52.D.65.
    FL25) “ Hamid Collaku me 30 mercenare
    lumjane u fut ne kishen e Shoshit,
    naten e 2 dhjetorit 1926, duke goditur
    deren me force, pastaj kerkoi 30 arme
    dhe revolucionaret qe kishte mshefur
    frati. Kur kontrolluan e nuk gjeten asgja
    hangren, pine plackiten kishen, i moren
    mushuken te cilin e ngarkuan me placka
    te grabitura.
    Pastaj fratin e shkrete e
    rrahen me qytat e armeve, e kercenuan
    se do ta vrasin, dhe se fundi e çveshen,
    i moren rrobat, kurse nje bashibozuk
    veshi matelin e tij e doli duke u tallur
    neper katund. Demet e shkaktuara ishin
    mbi 16.800 korona. Kudo u grabit gjithcka
    u pelqente dhe shkaterruan gjithcka
    tjeter qe kishin keta malsore ne shtepite
    e tyre. Ne Dukagjin grate dhe vajzat e
    reja kishin ikur maleve per te shpetuar
    nderin e tyre.Plakat qe mendonin se nuk
    do ti prekte njeri, u perdhunuan shtazarish
    .Per te ndyre fene u then kryqat
    e vorreve dhe bashibuzuket e pangopur
    me ndytesira leshonin jashqitjet e tyre
    mbi varret e te vdekurve te krishtere”.
    Keto Kujtime historike jane dokumetuar
    nga Kamiljo Libardi,famultar , i cili ka qendruar
    ne Shqiperi deri ne vitin 1935…….
    .
    MALLKUAR KORBAT & ZOGJTE
    E KURVAVE TE KOMBIT !!

    Reply to this comment
  62. D.G September 2, 23:14

    Të nderuar Zogista

    (te ndershëm apo horra si Zogu juaj nuk ka rëndesi)
    .
    Sinqerisht ju respektojmë në zgjedhjen tuaj se Zogu ishte “hero” dhe nuk kemi as një punë as me Zogun..as me Fatos Nano berish-metaramen…apo Enverin gjithshtu cdo njeri ka “korsine e tij” por në asnjë menyrë nuk duhet te ngatërrojme apo harrojme historinë
    .
    Besoj se dhe filo-zogisti më I cmëndur kur të lexoje këto rrjeshta më poshtë do më japë të drejtë që Zogu ishte me shume se horr ishte djalli vetë

    %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

    Martiri i Atdheut Dom Gjon Gàzulli –
    I varur prej Ahmet Zogut 5.03.1927 “…

    fatosat që desin nuk kanë ç’ të bajnë në nji vend që i harron e i përbuzë”. –

    . Historianë e politikanë, pikërisht me rastin e 100-vjetorit të Pavarësisë, po flasin për nevojen e rishikimit të figurës së “mbretit”. Për t’u ardhë në “ndihmë”, para shkrimit për një prej veprave të tij “të lavdishme”, mendova ta ilustroj me këte faqosje: “LAVDIA” E MBRETIT AHMET ZOGU I –rë… NIPI SI DAJA…

    Mbas vrasjes së atdhetarit opozitar, demokratit të madh Luigj Gurakuqi, të idhullit të rinisë shqiptare e liridashësit të zjarrtë Avni Rrustemi, të Plakut të Maleve, Lisit të paepun të Kosovës, Bajram Curri, nga mbeturinat antikombtare osmane, rradha e eleminimit fizik i kishte ardhë deputetit të Opozitës, atdhetarit Dom Gjon Gàzulli, të cilit anadollaku Ahmet Zogolli i zgjodhi, si prift katolik që ishte, mënyrën ma “spaciale” dhe ma çnjerëzore: “varjen”.

    Kujtuen shqiptarët se mbas Ditës së Madhe të 28 Nandorit 1912 nuk do të provonin ma shëmtime e masakrime si ato të turqëve. Po jo, çibanët që la mbrapa otomani, feudalët e agallarët atavikë, shartue shpirtin me urrejtje aziatike ndaj të krishtenëve, edhe pse bashkatdhetarë të tyne, shikonin po të njejtat andërra të kobshme: “Me ambasadorin anglez Ahmet Zogu në 1927 u ankue për klerikët katolikë: “Ah sa shumë do të dëshroja t’i varja ashtu siç e meritojnë”…E që të kënaqte kërkesen e mbrendshme për t’i varë, ai çoi në trekambësh një klerik…( Dom Gjon Gàzullin). ” (Bernd Fischer – Re Zog e la lotta per stabilità in Albania, Monographs dell’Europa orientale, Boulder, 1984.)

    Ky ishte Ahmet Zogolli i Matit, që dënonte me tre vjet burg atentatorin e tij Beqir Valteri, ndërsa çonte në litar meshtarin dom Gjon Gàzulli, pa i provue asnjë faj, nëse faj nuk do të konsiderohen: – Të duesh Atdheun deri në flijim për të; – Të flijohesh për liri e drejtësi të popullit tand; – Të shkrihesh për përparimin e tij; – Të kesh miq toskë e gegë, të krishtenë e muslimanë, e me të gjithë tok të luftojsh për një Shqipni Etnike.
    .

    Varja e dom Gjon Gàzullit erdhi mbas marrëveshejs famëkeqe Pashiq/Ahmet Zogolli, Ahmet Zogolli nuk e ndërpreu asnjëherë luftën kundër Klerit Katolik. Jo rastësisht ipeshkvijtë i drejtoheshin më 1933 (kur i patën zanë “dritën” shkollat katolike) se, “Na jemi këtu prej dymijë vjetësh; katolikë atëherë edhe sot, shqiptarë atëherë shqiptarë edhe sot”. Gjoni leu në Dajç të Sapës (Zadrimë) me 26 Mars 1893. Mësimet e para i bani në shkollën e fshatit, që e kishte çelë dom Ndre Mjeda. Si vijoi të mesmën në Shkodër, studimet e matejshme i ndoq në Itali dhe Austri, ku ishte edhe vëllaj tjetër, Nikolla. Ai u Shugurue Meshtar me 4 Gusht 1919 në vendlindje, në Dajç. Mbas një shërbimi të shkurtë në Gjadër të Lezhës, e çuen në Qelëz të Pukës. Tue pa trazimet e Atdheut, ai u angazhue përkrah Luigj Gurakuqit, Avni Rrustemit, Fan Nolit, Bajram Currit, At Gjergj Fishtës, At Anton Harapit, Hasan Prishtinës, në atë krah që asht quejtë në histori “opozita”, pse i ishte kundërvu “popullores” së Ahmet Zogut, dhe në zgjedhjet politike të vitit 1923 dom Gjoni u zgjodh deputet.

    Kurse “Popullorja” ishte e përbame prej mbetjeve ma të përçudnueme të Stambollit, ashtu si i ka pikturue At Fishta, “Ky babën gjaks, gjyshin katil, stërgjyshin mizuer … hasëm të kulturës …”; ata nuk përfaqësonin asnjë interes të popullit shqiptar, po një interes të ngushtë bejlerësh që donin me ruejtë ato previlegje që i kishin sigurue tue i shërbue pushtuesit otoman, kryesisht në një rreth nepotik: Ahmet Zogu, nipi i Esat Pashë Toptanit, dhandrri i Shefqet Verlacit, kunati i Ceno bej Kryeziut, një qerthull mehmurësh anadollakë, të shitun te serbi deri në ditën e vdekjes. Ndërkohë, tue qenë meshtar në Qelëz, meshtari-deputet Dom Gjon Gazulli kreu atë akt që për kohën ishte një veprim revolucionar i pashembullt: Hapi në qelë (shtëpinë ku banonte vetë, ashtu si banë edhe shumë klerikë të tjerë) shkollën e parë mikse në botë.

    Po po, në botë. Asht diçka e vështirë për brezin e ri me kuptue disa gjana, por edhe në Europën e përparueme shkollat mikse (djelm e vajza bashkë) janë çelë për herë të parë mbas Luftës së Dytë Botnore, në Francë më 1948, kurse në Itali katër vjet ma vonë, më 1952. Kurse ai, prift, hapi në qelë shkollë mikse me djelm e vajza bashkë, të krishtenë e muslimanë bashkë. Jo rastësisht një ndër votuesit e tij kryesorë, pse zgjedhjet në atë kohë baheshin me përfaqësim, ka qenë Myftiu i Hasit. Kur Musa Juka iu drejtue Myftiut: “Po ti, si nuk pate turp e votove për priftin?!”, Myftiu, pa prishë terezinë, iu gjegj i qetë: “Nuk votova për priftin, po për atë që po na mëson përditë çka do me thanë Shqipni, çka do me thanë Atdhe”. Vrasja e Avni Rrustemit çoi në trazimet e qershorit 1924 dhe ramjen e “popullores”.

    Zogolli u strehue në Beograd.

    Diçka duhet t’u thotë kjo atyne që kanë vesh me dëgjue e sy me pa: Mjaft të lexoni marrëveshjen ma sipër në mes Pashiçit dhe Zogollit. Dhe prej atje, me paret e Serbisë dhe ruset e bardhë të Wrangelit “rimori” Tiranën”. Vallë as këto fakte historike që i ka në dorë një Europë mbarë mbi tradhëtinë e Zogollit historianët tanë nuk i dinë?! Dom Gjoni nuk u largue kur në Shqipni u rikthye Zogu me hordhitë serbe e bjellogardistët. Nuk iku as atëherë kur Zogu i vrau miqtë e tij ma të mirë, Luigj Gurakuqin e Bajram Currin. Atë, mbasi iu desht të përballej në krye të pukjanëve të Qelzës me boshibozukët e Pëllumb Lleshit, që shkonin tue gjuejtë kudo ndeshnin Kryqat e tue vra edhe pukjanët e pafaj tek ktheheshin me bagëti a prej mullinit, në shkurt 1926 e transferuen dhe e çuen në Koman. E puna e parë që bani sa u vendue atje ishte me hapë edhe aty një shkollë.

    Ahmet Zogu, para se me i shprehë dëshiren e zjarrë ambasadorit anglez me varë klerin katolik, po zbatonte politikën e tokës së djegun ndër krahinat e krishtena të Mirditës, Pukës, Zadrimës, Dukagjinit, Malësisë së Madhe me andërren e fshehtë që të ishte jo sundimtar i Shqipnisë, po i Arnautistanit anadollak. E për të realizue këte, duheshin zhdukë, ose ma e pakta, të mundoheshin, sa t’i detyronin me lëshue vendin, katolikët e maleve, kurrë të shtruem nga pushtuesit e tiranët, pse si thotë Imzot Noli, “Vetëm Malësorët e Veriut mbetën Katholikë me armë në dorë…”.

    Kështu, në verën e vitit 1926, Zogu i kishte dhanë letër të bardhë një katili si Ismajl Osmani, që shkretoi fshatrat e Pukës me njerëz e me pasuni. E njejta gja po ndodhte prej Fanit në Dukagjin. Ajo që asht quejtë Kryengritja e Veriut kundër Zogollit, në të vërtetë nuk ka qenë tjetër veçse mbrojtje e lirisë e deri e egzistencës fizike nga masakrat mbi popullin e pambrojtun të barbarit diktator të Matit. Postkomandanti i Pukës Dedë Sadrija kishte marrë urdhnin drejtpërdrejt nga Zogolli:

    Të digjet Puka, sikur edhe për shtatë vjet atje të mos mbijë ma bar!

    Kështu kishte ba dikur edhe Turqia! Ahmet Zogolli po u dëshmonte shqiptarëve si ishte nip “i dejë” i Esat Pashë Toptanit! Dom Gjon Gàzulli, në pamundësi me ndejë ma në Koman, pse rrezikohej jeta e tij, u strehue në Kalivare. I thanë të largohej nga Shqipnia, nëse donte të shpëtonte kryet. Po jo: Ai nuk do ta linte kurrë truellin amtar! Ai, në luftë me Nënprefektin anadollak të Pukës për çashtje të shkollës që mbante në Koman, Ai, që ishte i mbuluem me nder prej Hasit në Zadrimë, tashti ishte rrethue prej çakejsh e nuk mund të kthehej ma as deri në famullì.

    E Zogolli nxitoi t’i thurte të gjitha kurthet: së pari, një hoxhë fanatik, që rrejti një njeri qyqan e mendjeshterpë tue e nxitë t’i bante një padi; sekreatri i Prefekturës Ismaijl Axhemi (me origjinë turke), nënprefekti Abedin Sakiqi, komandanti i rajonit Rexhep Aliaj – të gjithë të angazhuem me provue “fajsinë” e tij. Dom Gjon Gàzulli, dom Nikollë Gàzulli, dom Lekë Dredha u arrestuen në Kalivare me 28 dhjetor 1926. Gjyqi, një ndër farsat ma të neveritëshme të Zogollit, akuzoi Dom Gjonin dhe shokët e tij se:

    1) kishte organizue kryengritjen;
    2) kishte shpërnda armë ndër male;
    3) kishte pre telin e telefonit.
    Po po, e akuzuen se kishte pré telin e telefonit!

    Vendimi i gjyqit: Dom Gjon Gàzulli, dënim me vdekje, varje në litar. Dom Nikollë Gàzulli, me burg të përjetshëm …. (Mbas 4 vjetësh burg në Kala të Gjirokastres, me ndërhymjen e intelektualëve ma të shquem të kohës, e liruen.

    Sa duel prej burgut, iu dogj qela (shtëpia e banimit) “aksidentalisht” bashkë me dorëshkrimet. A nuk i ishte djegë 15 vjet ma parë biblioteka e pasun edhe të Madhit Imzot Kaçorri?! Haxhi Qamilët, që dogjën shërbëtorin, qelën e bibliotekën e Imzot Kaçorrit, nuk i kanë mungue kurrë Shqipnisë. Arsyeja e vërtetë: të masakroheshin priftënit, ashtu si ishin masakrue për pesë shekuj nga etnit e tij shpirtnorë, osmanët. Por jo si klerikë, pse atëherë do të mbeteshin Martirë të fesë, por si politikanë. Ja pra: “Sa dëshirë do të kisha me i varë… “ Pjesa e pashkrueme e atij vendimi gjyqi kishte ma shumë randësi se dënimi me varje i Dom Gjon Gàzullit. Me atë varje barbare Zogolli u thonte të gjithëve: Ose rrini urtë, ose të gjithë në litar si prifti! Ja një fragmente nga intervista dhanë të revistës gjermane “Korrespondez des Priestergebetsve” nga oficeri i ngarkuem me varjen e Dom Gjonit, Xhemal Dibra: “Ishte ora 11 para mesnate. Udhët e Shkodrës ishin ende të rrahuna prej njerëzish, pse ishte Bajram. Dhash urdhën të thirrej famullitari Gàzulli n’oborr, pse donte me folë me të Ipeshkvi. Gazulli zbriti poshtë. E kuptoj çfarë do të ndodhte. Një françeskan me Sakramend ndej para tij (… Françeskani kishte mbetë pa gojë. Famullitarit Gàzulli nuk i ndrroi aspak ngjyra e fytyrës. …… Ai i kapi dorën Atit e i tha: “Pater Martin, tash ke me më rrëfye”. Ati iu lut ushtarëve të mbledhun për rreth me u largue. Mbasi na nuk u larguem, Ati i tha: – “Dom Gjon, rrëfeju, pra, latinisht a italisht”. – “Jo, Pater, i përgjigjet Gàzulli, të mbramin rrëfim due me e ba në gjuhë të Nanës”. E kështu ai u rrëfye në sy tanë. Na, Muhamedanët, pak marrim vesht kësi sendesh, por mëkat nuk dëgjuem prej gojës së tij. Mandej i dha Ati një bukë të hollë, të bardhë, e rrumbullakët, që e kapërdini me një përshpirtnì të madhe. Ai u dukte se po shndritte krejt fytyret. Tash u çil dera e burgut, e u nisëm. Ushtarët ishin para, mbrapa e në të dy anët, ma shumë se kurrë.

    Në mjedis ishte Ai dhe Ati. Gjithë udhën u luten të dy me za të naltë, por unë muejta me vu ore se zani i Atit dridhej, nësa zani i famullitarit tingëllonte i qetë e i qartë. Një trimni kaq të madhe kurrë s’e pash në jetë time. Kishim arrijtë te vendi i vdekjes, në Fushë të Druve. Aty ishte shtylla e vdekjes. Magjypi ishte gati me litar në dorë. Një dritë elektrike e shndritte thektas famullitarin në fytyrë. Ai nuk dridhej aspak. Edhe mue më kishte kapë frika. Mue më ishte dashtë me përcjellë edhe të tjerë te ky vend i mjerë, por tash ishte tjetër. Unë kisha gati si nji frikë para qetësisë së këtij prifti. Ai ishte me të këputme i pafaj. Këte e dijshim të gjithë. Por, urdhni! Unë, sikur asht zakoni, i lash fjalën e lirë. Por ma mirë mos ta kisha ba këte gja! Ai nisi me folë me një za aq të fortë, e me fjalë të drejta e që të këputshin zemrën, sa që mue përnjimend më kapi frika. E ta kisha lanë me shkue gjatë me fjalë, kishte muejtë të gjithëve me na ba me u kthye prej vetit. Mue më duhej me mendue për përgjegjësinë teme. E i thash shkurt: Zotni, s’duem me ndje predke!

    Foli fjalët e mbrame. Mjaft! Atëherë ai çoi zanin edhe ma e tha: Vetë po vdes i pafaj. Rroftë Krishti,! Rrënoftë Shqipnia dhe Shqiptarët e vërtetë”. Na ishim të gjithë të përmalluem fort. Lexova vendimin e dekës. I qe veshë një këmishë e bardhë.

    Magjypi ia vuni vjekcën e konopit në fyt e i hoq shkambin nën kambë. Ai ishte i vdekun! – Kështu foli kapiteni. Ishte dita e 5 marsit 1927.” Katër orë mbas varjes, Zogolli, kjo mbeturinë me djallëzi orientale, dërgoi një telegram ku gjoja i falte jetën.

    Reply to this comment
  63. Referendumi September 3, 13:06

    Nuk e kuptoj pse nuk behete referndum per figuren e Enver Hoxhes dhe ketyre zogjve qe edhe pse tradhetuan nderohen si heronj leshi.
    .
    Vetem ne se marrim parasysh thenien brilante te Kollosit te letersise shqipe dhe te NR-1 ne kongresin e Manastirit i madhi i te medhenjeve Gjergj Fishta ai lapidari i Zogut eshte turpi i tij dhe shqiptareve:

    Te me fale nje komentues me lart por ja vlen te ritheksojme se cfare MONSTRE e pershkruan Fishta kete fare Zog Tradhetari

    Zogolli eshte mbreti horrave
    si e ka quajtur Gjergj Fishta;i cili me te drejte thote:
    .
    Shka ka me dijtë me folë
    mbi politikë e mbi organizim
    të një shteti civil
    një njeri malok,
    matrahul,

    që mezi, ndoshta, ka krye dy a tri klasë fillore
    dhe që djersitet kur i duhet me shkrue emnin e vet.

    Pse asht edhe tradita shpijake dhe edukata familjare, që shumë kend ndër ta, e ban krejt të neveritshëm dhe ekscentrik.

    Ky, babën gjaksë,
    gjyshin katil,
    stërgjyshin mizuer;
    rritë me katila,
    me gjaksë, me mizorë,
    me intrigantë batakçi,
    me vagabondë, rrugaçë,
    me njerëz hasëm të kulturës e të qytetnimit
    .

    Reply to this comment
  64. Guri i Kamjes September 3, 16:41

    Nga shkrimi i znj.Vickers nder te tjera mbeten ne mend disa fakte te rendesishme: 1) Lidhur me Shen Naumin ajo permend metimin e serbeve se ky manastir u perket atyre sepse kishin ndihmuar Zogun dhe ky ja u kishte premtuar. Zogu mohoi dhe çeshtja per vendim i kaloi Konferences se Ambasadorve. Keta kane vendosur ne te mire te Serbise. Pra duhet zhdukur nga fjalori “shitja prej Zogut e Manastirit te Sh.N.” Me poshte autorja flet se si kompensim Shqiperia mori qytetin fqinj të Peshkopisë dhe disa fshatra të tjerë të vegjël. Ketu ka nje gabim mbasi afer Shen Naumit nuk ka qytet Peshkepi, i cili ndodhet ne veri lindje te vendit e asnjehere nuk ka pasur kontestime per te, por fshati Peshkepi qe ndodhet afer Sh.Naumit e qe iu bashkengjit Shqiperise se bashku me disa fshatra te tjere. 2) Autorja kur flet per ikjen e Zogut thote se terhoqi nga banka te hollat e mbetura nga shitja e pronave te tij, pra ato nuk paskan qene pasuri publike.

    Reply to this comment
  65. pse e kthyet enverin ne legjende ?? September 3, 18:53

    Edhe më budalla ne Shqipëri
    e di se të paktën 90% e shqipfolesve
    nuk e hodhen (gjasme ) Enverin
    per te ngritur Zogmadherfuckerin.
    .
    Nuk ka vleresim me te madh
    per Enverin se sa ngritja
    e nje lapidari te nje tradhetari
    dhe kurvari
    .
    Ajo qe ka thene i madhi Arben Duka
    ne kete poezi eshte Aksiome:

    _______________

    Lavdia e tij, mbeti e paprekur,
    ju të gjallëve-pisa, u mund dhe i vdekur!

    Pesë vota që kishin,
    Edvinit ia dhanë,
    edhe pse Enverin,
    Edvini ua shan!
    Edhe pse babanë,
    komunist e kish,
    Enverin e shan,
    si shoku Berishë!
    Tani komunistët,
    janë strukur prej tmerrit,
    kanë frikë t’ia festojnë,
    ditëlindjen Enverit!
    Gjithmonë i bllokojnë,
    këtu komunistët,
    po kurrë probleme,
    s’kanë pasur zogistët!
    Dhe unë nuk jam kundër,
    ta kujtojnë sa janë,
    ata që Zogollin,
    një idhull e kanë!
    Unë Zogun s’e dua,
    gjithë Bota e di,
    por s’i them dot tjetrit:
    “Përse e do ti?!”
    Ky është pluralizmi,
    që u përurua,
    të mos jap hesap,
    kë dua-kë s’dua!
    Ky është pluralizmi,
    doni-apo s’doni,
    të mos imponohem,
    nga Besim Ndregjoni!
    Nga Besim Ndregjoni,
    dhe idiotë të tjerë,
    që bënë goxha pare,
    nga shoku Enver!
    Këta politikët,
    një ditë e bënë mirë,
    që veten e lidhën,
    vetë me zinxhirë!
    Për lirinë e tyre,
    çfarë nuk kurdisin,
    po lirinë time,
    nuk e llogarisin!
    Ata kanë të drejtë,
    me zinxhir të mbrohen,
    po s’kanë asnjë shans,
    të na imponohen!
    Ç’humor kur Sovranit,
    direkt i drejtohen:
    “Nga emri i Enverit,
    të gjithë provokohen!”
    Ja po e them unë,
    more mëndje hiç,
    unë nga Enver Hoxha,
    s’provokohem hiç!
    Kuptohet që ca,
    janë ftohur në bythë,
    në demokraci,
    nuk ka më: “Të gjithë!”
    Në demokraci,
    s’ka më vlerë uni,
    se vendin e tij,
    ka edhe majmuni!
    Enveri ka pasur,
    mijëra bythëlëpirës,
    që ja bënin dritë,
    si faqe e pasqyrës!
    Mijëra bythëlëpirës,
    ajo kohë kish,
    baltë-o baltë sheshi,
    si shoku Berishë!
    Ky që me urinën,
    e shokut Enver,
    çau atë kohë,
    dhe bëri karrierë!
    Kam thënë-që Enverit,
    një gjë kurrë s’i falet,
    që Sali Berishën,
    e shkuli nga malet!
    Atëherë bënte,
    mrekulli epoka,
    po malet dhe shpellat,
    s’ia shkuli nga koka!
    Na shurdhuat veshët,
    me ham e me hum,
    bëni për Enverin,
    një Referendum!
    Lavdia e tij,
    mbeti e paprekur,
    ju të gjallëve-pisa,
    u mund dhe i vdekur!
    U mund dhe i vdekur,
    e u bën hatanë,
    se ai punoi,
    veç për fukaranë!
    Dhe të gjithë Vatanin,
    e bëri një blind,
    dhe persekutoi,
    zero-pesë përqind!
    Zero pesë përqindshi,
    që na imponohet,
    që Enveri ynë,
    nga ne mos kujtohet!
    Që janë kaq të paktë,
    bëhet llogari,
    se kanë konkurruar,
    me dy-tre parti!
    Dhe s’kanë bërë kurrë,
    det e kiamet,
    se nuk kanë marrë dot,
    asnjë deputet!
    Askush nuk bën dot,
    tjetër llogari,
    as Sala s’i futi,
    kurrë në qeveri!
    Ata kanë të drejtë,
    atë kohë mos duan,
    sepse u burgosën,
    dhe u internuan!
    Po ne që Enverit,
    i pamë shumë të mira,
    s’kemi pse ta lidhim,
    veten me zinxhira!
    Enveri lartoi,
    një popull të tërë,
    e këta kështjella,
    po ngrënë në rërë!
    Them-sot tek Enveri,
    do shkojnë them unë,
    që të gjithë shqiptarët,
    që mbetën pa punë!
    Në Sharrë me mijëra,
    do shkojnë për besë,
    që të gjithë ata,
    që s’kanë asnjë shpresë!
    I shoh si po shkojnë,
    me lule në duar,
    të gjithë që ky shtet,
    keq i ka harruar!
    Gjithë ushtarakët,
    që s’kanë më ushtri,
    që s’ua zgjidhi hallet,
    as kjo qeveri!
    Të gjithë veteranët,
    të luftës-të punës,
    ata që Enveri,
    priu mes furtunës!
    Tek këta të gjithë,
    vendin unë e kam,
    dhe po të mos vemi,
    e paçim harram!
    De-o Enver Hoxha,
    që të kishim hekur,
    o mos kishe lindur,
    o mos kishe vdekur!
    .
    Lavdia e tij,
    mbeti e paprekur,
    ju të gjallëve-pisa,
    u mund dhe i vdekur!

    Reply to this comment
  66. Mark U.K September 4, 16:48

    Mbi 90% qe keni bere komente dukeni se i keni lexuar veprat e Enverit.Si ka mundesi si nuk e keni harruar nje presje.Apo disa qe kan bere komentin ma te gjat se artikullin.

    Reply to this comment
  67. fteri September 4, 17:01

    A.Zogu ibret, horr i horrave !

    Nihuni me faktet ,vetëm faktet i gozhdojnë Zogistët .
    Si e shihte dhe çfarë shkruante Indro Montanelli (1909-2001) mbi ish-monarkun shqiptar dhe prejardhjen e tij e të parëve të tij, rrugën që ndoqi për të bërë karrierë, marrëdhëniet me italianët, fqinjët dhe popullin e vet, dhe në fund fare, edhe qëndrimin dhe lëvizjet në ditët dhe orët e fundit para se të niste pushtimi.

    Përgjigjet e këtyre pyetjeve i gjen të ndërthurura më shumë informacione e detaje të tjera në faqet 204- 215 të Volumit 8, Kapitulli XII, botim i “Rizzoli Editore”, Milano, 1982

    Indro Montanelli

    Kundërshtari që Musolini kishte shpikur për t’iu kundërvënë një suksesi që po kishte Hitleri, ishte në fakt i biri i tij. Mbreti Ahmet Zog, siç thuhej, “nuk lindte.” Ai i përkiste një dinastie të bosëve të mafies Mati, që do të ishte pak Kalabria e Shqipërisë dhe emri i tij i vërtetë ishte Ahmet Zogolli. Zogollët, që pas pushtimit turk, ishin të parët që u konvertuan në fenë e Islamit, duke pohuar pushtetin e tyre mbi shtetin, falë mbrojtjes së pashallarëve që gradualisht qeverisën vendin në emër të Sulltanit.

    Ata zotëronin disa dele, disa kullota dhe një grup vrasësish, të cilët i përdornin për të mbështetur sundimin e tyre të vogël feudal dhe për të përshtatur sipas dëshirës së tyre, gjakmarrjet dhe luftën guerile, endemike në mesin e atyre barinjve malorë, por nuk rezulton se ndonjë prej Zogollëve kishte pohuar dëshirën për të shtrirë ndikimin e tij mbi atë kanton të papërfillshëm, të banuar nga disa dhjetëra mijëra burra, pothuajse të gjithë analfabetë, të lidhur me mjaft fanatizëm me autonominë e tyre, të cilën turqit e respektuan. Zakonisht ata lindnin, jetonin dhe vdisnin atje, midis deleve dhe minareve, duke bërë gjueti, duke bërë intriga dhe duke administruar një drejtësi arkaike nën pemën e fikut. Ahmeti ishte ndoshta i pari i dinastisë së tij që e zgjeroi horizontin e ambicieve të tij.

    Lindur në vitin 1895, ai studioi në Akademinë Ushtarake në Kostandinopojë, por kur Shqipëria kaloi, pas luftërave ballkanike, nën sundimin e Vjenës, ai u transferua në ushtrinë austriake – mjeti që përdorte Perandoria Habsburge për të themeluar elementet e ndryshme kombëtare nga të cilat ishte përbërë – dhe atje ai u bë kolonel. U shkarkua në fund të Luftës së Parë Botërore dhe mbeti pa gradë, pa para dhe pa flamur, ai u kthye në Mat, por nuk u mësua me vegjetimin si paraardhësit e tij.

    Regjimi demokratik që kishin vendosur traktatet e paqes në vend ishte, sigurisht, një mashtrim, por lejonte këdo që të bënte përpara. Ahmetit i mjaftoi emri për t’u bërë deputet i rrethit të tij dhe për të hyrë kështu në lojën e pushtetit. Ambicia e tij ishte servirur mirë nga trashëgimia dinake e Zogollëve, me një guxim të shquar dhe një mungesë totale të skrupujve. Para të tridhjetave ishte ministër i Brendshëm, një pozicion të cilin ai e përdorte për të shumëfishuar miqtë, t’i binte në qafë armikut dhe menjëherë më pas të instalohej si President i Këshillit. Kur, në zgjedhjet e ardhshme, ai u mund nga liberali Fan Noli, nuk pranoi t’i lëshonte atij vendin dhe u përpoq të vendoste diktaturën. Ai nuk pati sukses për shkak të mungesës së forcave brenda dhe mbështetjes nga jashtë, dhe i detyruar të shpëtonte veten, u largua për në Beograd. Tashmë, e dinte se askush nuk mund të sundonte në Shqipëri përveçse si prokonsull i një fuqie të huaj dhe në mesin e atyre që pretendonin për dominim – Italia, Greqia dhe Jugosllavia – ndoshta ai mendonte se kjo e fundit ishte më e besueshme. Kështu duhej të dukej dhe ai me jugosllavët, të cilët hezituan shumë për ta bërë “ushtarin” e tyre. Kur më në fund e vendosën, Nikola Pashiç – një lloj Gioliti serb (kryeministër italian) dhe njohës i mirë i njerëzve – duke vënë mbi tryezë një numër qesesh plot stërlina floriri, duke i shtyrë drejt tij, e pyeti: “Dhe tani Zog, sa kohë do të duhet për të marrë para nga italianët dhe të kalosh në anën e tyre”? – Ndoshta Zogu nuk e bëri atë që kishte parashikuar Pashiç vetëm për stërlinat. Si mbrojtës, italianët kishin më shumë pikë se jugosllavët në avantazh: Së pari, nuk kishin vazhdimësi territoriale me Shqipërinë, gjë që i jepte më shumë pavarësi kësaj të fundit, pastaj ishin më në gjendje ta ndihmonin nga ana ekonomike dhe në fund, pas ardhjes në pushtet të Musolinit, dhanë dëshmi të një aktivizimi diplomatik shumë më agresiv dhe të vendosur. Megjithatë, pasi kishte përvetësuar stërlinat e Pashiçit, Zogu përvetësoi dhe ato të Musolinit, të cilit pak i interesonte kjo; vetëm të jepte disa garanci të suksesit, dhe nga kjo pikëpamje nuk ishte e gabuar. Me ushqim të dyfishuar, Zogu e rimori shpejt pushtetin dhe u kurorëzua dhe President i Republikës, por kjo nuk i mjaftoi. Tri vjet më vonë, ai mori një kurorë të vërtetë, atë të Mbretit, që Musolini ia dha në shkëmbim të një deklaratë besnikërie të pavdekshme ndaj Italisë, që e shqiptuar nga një njeri si Zogu, vlente aq sa vlente. Musolini u tregua naiv dhe kjo u pa menjëherë. Pasi u bë mbret, Zogu e mori seriozisht mbretërimin, duke marrë qëndrimet e pavarësisë dhe duke treguar shpesh arrogancë, që dikur rrezikuan të provokonin një krizë në marrëdhëniet midis dy vendeve dhe në vitin 1934, Zogu refuzoi të rinovonte traktatet tregtare me Italinë dhe nënshkroi një me Jugosllavinë. Këto veprime u justifikuan pjesërisht nga politika e Romës që e kryente detyrën e saj si “mbrojtëse” shumë keq.

    Ndihmat e mëdha më pas përfunduan duke shtuar llogaritë private të Zogut dhe të preferuarve të tij, por edhe ato ndërhyrëse dhe paternaliste. Kjo politikë dukej e bërë me qëllim që të fyente ndjenjat e një mbreti si Zogu që pa tradita dinastie, u përpoq të kompensonte me gjeste krenarie kombëtare dhe shkëlqimin e një oborri operetash. I fshehtë dhe dyshues, Zogu e konceptonte politikën si një intrigë pallati, në të cilën, megjithatë, ishte një mjeshtër. Rrallë shfaqej në publik, kërkonte nga të gjithë, madje edhe nga diplomatët italianë, duke filluar nga kreu i misionit, ministri Jakomoni, të respektonte një ceremonial të përpiktë, ku fliste pak dhe nuk hapej me askënd. Ndikimi i vetëm që ushtronte ishte ai ndaj familjes dhe në veçanti ndaj motrave, që prej tij kishin marrë gradën e gjeneralëve dhe të veshura me uniformë, luanin në pallatin mbretëror motin e mirë dhe të keq. Ato ishin anti-italiane edhe kishin frikë se Roma do t’i jepte mbretit një grua italiane që do t’i shpronësonte.

    Në të vërtetë, ky ishte projekti që Roma kishte, dhe për ta realizuar, dikush i kishte sugjeruar gjithashtu të “sakrifikonin” për Zogun një princeshë të linjës së gjakut mbretëror të Savojës, por nuk ishte gjetur ndonjë aq e gatshme dhe më pas ishte kthyer tek një baroneshë e cila, megjithëse italiane, kishte prejardhje të drejtpërdrejtë dhe mbante emrin e kampionit më prestigjioz të nacionalitetit shqiptar: Skënderbeut, por për Zogun kjo ishte një masë e përkohshme, me krenari e refuzoi atë dhe për të ripohuar pavarësinë e vet, dëshironte të bënte një zgjedhje të tijën. E bëri mbi një fotografi ku ishte një vajzë hungareze, që ia kishte propozuar sekretari i tij. Zogu e refuzoi vajzën, por e mbajti fotografinë dhe e ftoi në Tiranë origjinalen: Ajo ishte Geraldine Apponyi, trashëgimtare e një familjeje të madhe hungareze e rënë nga vakti; nuk kishte asgjë përveç emrit dhe një fytyre të ëmbël, e njëjtë edhe në karakter. Dasma u mbajt më 28 nëntor 1937, në njëzet e pesë vjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë ( Shënim i përkthyesit: këtu, me shumë gjasa, kemi të bëjmë me një lapsus të vetë autorit, gjë e cila mund të ketë ardhur nga mosthellimi apo neglizhenca e tij ndaj këtij detaji historik, pasi dihet tashmë se dasma në fjalë u zhvillua në prill 1938) dhe ishte një tjetër burim i fërkimit, këtë herë më të thellë me Italinë. Jo vetëm për shkak se Zogu kishte refuzuar një nuse italiane, por edhe për kundërshtitë e vrazhda që iu bënë, veçanërisht nga motrat gjenerale, të dy përfaqësuesve italianë, të cilët ishin Çiano për qeverinë dhe Duka i Bergamos, i Shtëpisë së Savojës.

    Ishte mëse e kuptueshme se: Kriza, për arsye të parëndësishme, ndodhej tashmë në ajër, por ka shumë mundësi që edhe acarimi i Cianos, ti ketë dhënë një shtysë përshpejtimit të saj. Por as Zogu, në mungesë të një ideje, ose për shkak të krenarisë, nuk bëri asgjë për ta parandaluar atë. Ndoshta ai mendonte se Italia nuk mund të bëjë pa të dhe sigurisht, u mbështet dhe nga të motrat për këtë bindje. Geraldina nuk mund t’i ofronte asnjë ndihmë, qoftë edhe me anë të këshillimit. Shumë e re në moshë (ajo ishte njëzet vjet më e re se ai) dhe pa përvojë, ajo e gjeti veten krejtësisht të papërgatitur për të luajtur rolin e vështirë të Mbretëreshës. Për më shumë, ajo ngeli menjëherë shtatzënë dhe burri i saj, edhe pse dukej shumë i dashuruar me të, vepronte ende si një mysliman, i cili nuk i jep rëndësi fjalës së gruas. Por, sipas një tjetër hipoteze, ai kurrë nuk kishte pasur ndonjë iluzion në lidhje me stabilitetin e fronit të tij, përkundrazi, Zogu donte t’i jepte fund aventurës së tij në mënyrën më të hijshme, duke e shtyrë pavarësinë deri në sfidën e radhës. Ndoshta po përgatiste kthimin e tij në momentin kur rregullat e lojës europiane të kishin ndryshuar. Megjithatë, edhe pse i mungonte etika, atij nuk i mungonte karakteri.

    Në fakt, u bë mëse e qartë kur goditja gjermane në Çekosllovaki i dha Ciano-s një mundësi për të kryer planin e aneksimit të Shqipërisë, plan që “vlonte” prej kohësh. Ministri i Jashtëm kishte marrë urdhra që jugosllavët t’i kishin “duart e lira” për të vepruar në Shqipëri, sipas klauzolave të fshehta të traktatit të vitit 1937: Musolini kishte marrë në dorë raportet që e tregonin Shqipërinë si një vend “të pasur, të pasur me të vërtetë” dhe parashikonin një ndërhyrje të mundshme gjermane në atë zonë, për aq kohë sa kjo ndërhyrje mbikëqyrej nga italianët. Në këto përshkrime, “sociale” të Cianos, nuk mungonin edhe idetë anti-Zog. “Ky popull, ku kushtet e mjerimit në të cilat jeton, na sjell ndërmend fshatrat e largëta kineze përgjatë Jang-Ce…. “120,000,000 lirat e mjerueshme, të cilat përbënin buxhetin e shtetit, përdoreshin për blerjen e diamanteve, rrobave, makinave që motrat e Mbretit i reklamonin me pamaturi të vazhdueshme”. Falë kësaj taktike, Ciano, në maj të vitit ’38, arriti të bindte Duçen, të jepte aprovimin e një përgatitje të përgjithshme.

    Ndërkohë, delfini i Duçes, i cili ishte jashtëzakonisht i pamatur në zgjedhjen e taktikave të politikës së tij, parashikoi edhe vrasjen e Zogut. Më 27 tetor të vitit 1938, ai vuri në dukje në ditarin e tij: “Aksioni fillon me vrasjen e Mbretit (duket se do jetw detyrë e Këshilltarit Koçi përballë një tarife prej dhjetë milionësh), lëvizjet përgjatë sheshit, udhëzimi i bandave besnike ndaj nesh (pothuajse të gjithë komandantëve, përveç atyre të KMIA), lutje Italisë për ndërhyrje politike dhe ushtarake, nëse është e nevojshme, ofrimi i kurorës së Mbretit dhe aneksimi i mëvonshëm. Jakomoni siguron se çdo gjë mund të bëhet në bazë të rregullave, me një muaj paralajmërim. “Një manovrim i tipit ‘Anschluss’ me pak fjalë, si aneksimi i Sudeteve. Deri në atë moment, Ciano kishte reaguar me iniciativën e vet. Ekzistonte tashmë një duel mes Cianos dhe Zogut, pra Musolini do e bazonte aprovimin ose pengimin e aneksimit, në përputhje me stadin e ngjarjeve në rend ndërkombëtar. Rënia e Stojadinoviçit, një mik i madh i Cianos, në Jugosllavi, kishte komplikuar akoma edhe më shumë situatën. “Duart e lira”, nuk mund të vepronin si më parë dhe Zogu e dinte mirë këtë. Ideja e vrasjes se Mbretit, ishte venitur.

    Më vonë dihet se ky zogu i kurvës mbetet një horri horrave, vodhi floririn ,tradhëtoi atdheun duke e braktisur atë ,dhe iku nga sytë këmbët për të shpëtuar menderen e tij.

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*