Mirupafshim zyrë…

May 22, 2016 15:01

Mirupafshim zyrë…

Vargje të nënshkruara,

Fatmir Demo

 

Zyra ime e dashur,

20 vjet zyrtar,

më ke parë të qeshur,

si një kanakar.

 

Të erdha beqar,

ti më bëre burrë,

Si s’e prishe gojën,

Plaç nuk më the kurrë.

 

Kafja n’orë të punës,

e shtonte lezetin,

dhe një dopjo shoku,

ndiste muhabetin.

 

Ç’të lë zyrë e dashur,

Ç’të lë pa kujtuar,

këtu vihej vula,

në bufe qe shtruar.

 

Ore fol tër ditën,

njeri ngreu e ul,

tutje shishja bosh,

t’hu binte një pulë.

 

Edhe për pagesë,

kurr’ s’më patën lënë,

“Jemi ne, më thoshin,

ti zëre s’ke qënë”.

 

Pa hyja në zyrë,

zyra llamburiste,

mbushur tym e mjergull,

sa lezet që kishte.

 

Po si bombë më erdhi,

fjala reformim,

zyra ime e dashur,

mos është bërë gabim?!

 

Cili vallë do të vijë,

në karrigen time,

që m’i mjergulloi,

këto ëndërrime…

 

Binin telefonat,

unë si nën hije,

si i përballoja,

unë dhe ti e dije.

 

Folmë moj karrige,

Mos të kam rënduar?

Cilën nga ju dosje,

do kem pikëlluar!

 

Me ty gjithë një jetë,

me ty gjithë gëzimet,

në ditën e hallit,

s’më dhe ngushëllimet.

 

Po unë kam dy shokë,

për vjetë e me radhë,

këtë ditë të zezë,

të ma bëjnë të bardhë.

 

Po shokët, ah shokët,

më lanë në baltë,

me sa duket vallja,

qënka më e gjatë…

May 22, 2016 15:01
Komento

Ende pa komente

Ende pa komente!

Je i mirëpritur. Bëhu i pari që komenton këtë artikull. Kujdes etikën.

Komento
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*