Mustafa Nano i sfidon të gjithë: Edhe djali i Skënderbeut u martua me serbe

July 26, 2017 09:39

Mustafa Nano i sfidon të gjithë: Edhe djali i Skënderbeut u martua me serbe

Një deklaratë e analistit Mustafa Nano se nëna e Skënderbeut është serbe ka ndezur polemika e hapur një debat mes studiuesve, historianëve dhe njerëzve të medias. Prej momentit të daljes së librit-ese “Sandwich”, botimet UET Press, Nano përballet me tezat e tij në publik, duke marrë me vete sërish zhurmën që ndjekin librat e tij

Nga Mustafa Nano

Në reagimet e shumta që janë vënë re ditët e fundit në diskutimin mbi origjinën e nënës së Skënderbeut, janë përmendur referenca të shumta. Por nuk ka nevojë t’u referohesh të gjithëve. Mjafton të shkosh te disa burime të hershme, më të hershmet. Sepse të gjithë të tjerët janë bazuar te këto burime. Në këtë kuptim, është mundim i kotë e bjerradit t’u thuash të tjerëve se ç’ka thënë Fan Noli, Kristo Frashëri, Oliver Jens Schmitti, Hahni, Babingeri apo edhe të tjerë që kanë lënë shënime apo kanë shkruar monografi mbi heroin tonë kombëtar. Le të mbetemi pra te burimet më të para mbi këtë argument.

Cilët janë autorët që kanë folur për Vojsavën? Janë po ata që kanë folur për të birin e saj, Skënderbeun. Më i pari është Marin Barleti që – është thënë e stërthënë kjo gjë, tanimë – në veprën e tij të famshme mbi Skënderbeun shkruan se Vojsava ishte e bija e princit të tribalëve (Shih te Barleti në versionin shqip me titullin “Historia e Skënderbeut”, përkthyer nga Stefan I. Prifti, në faqen 2, por edhe te versioni origjinal në latinisht i librit “Historia de vita et gestis Scanderbegi epirotarum principis…”, në faqen III). Tani, Barletit mund të mos ia vëmë veshin shumë për sa kohë ai bën përshkrime (stili i tij karakterizohet nga teprimi), por kur na thotë një fakt, nuk kemi pse ta vëmë në dyshim. Dhe fakti është ky: Vojsava ishte bijë e princit të tribalëve.

Të njëjtën gjë lë të kuptohet edhe Gjon Muzaka, dhe me këtë kemi ardhur te dëshmia e dytë, që daton në vitin 1510 (është shkruar pak a shumë në të njëjtën kohë kur Barleti ka shkruar historinë e tij të Skënderbeut). Ky pinjoll i Muzakajve ka lënë një histori të derës së vet, dhe aty, për sa i takon Vojsavës, shkruan: “E piú sappiate ch’ il signor Giovanni Castrioto, padre del signor Scanderbego, hebbe per moglie la signora Visava Tribalda, con la quale fece quattro figli mascoli e cinque figlie femine”, (“Historia della casa Musachia”, pjesë e librit të Charles Hopf-it me titull “Chroniques gréco-romanés…”, botuar në Berlin, nga shtëpia botuese “Librairie de Weidmann”, faqja 295). Që në shqip do bënte: “Mësoni gjithashtu se zoti Gjon Kastrioti, baba i zotit Skënderbe, pati për grua zonjën Vojsava Tribalda, me të cilën bëri katër djem e pesë vajza”, (faqja 446 e librit të Pëllumb Xhufit me titull “Nga paleologët te Muzakajt”). Kuptohet, mbiemri “Tribalda” ka lidhje me sojin e “tribalëve”. Kush janë tribalët (por pa e ngatërruar me adjektivin “tribal” që lidhet me substantivin “tribú”)? Këtë mund ta mësojmë nga i biri i Gjon Muzakës, Konstandini që, në shënimet që ka lënë mbi të parët e vet (kjo është dëshmia nr. 3), shkruan: “… li Dalmatini ch’ hoggi sono li Schiavoni, et Illirij ch’ oggi dicono Bosnesi, Tribali ch’ hoggi se nominano Serviani”, (faqja 313 e librit të sapopërmendur të Charles Hopf-it)”. Në shqip bën: “… me emrin dalmatë thirren sot sllavët, me emrin ilirë thirren boshnjakët, me emrin tribalë thirren serbët”. Dhe me këtë më vjen t’iu them të gjithë detraktorëve të mi: Ju kam gozhduar! Por e vërteta është që nuk ka pasur nevojë të kërkonim prova me lupë te shënimet e kursyera të Konstandin Muzakës. Ka plot autorë të tjerë para e pas tij që kanë bërë të njëjtën gjë, d.m.th. termin tribalë e kanë përdorur për të thirrur serbët e bullgarët, por më së shumti serbët. E kështu, nuk ka asnjë artific që tribalët mund t’i bëjë shqiptarë.

“Tribalët kanë qenë një tribu ilire”, është nënvizuar këto ditë. Por kjo nuk do me thënë asgjë. Siç u pa me pohimin e sapopërmendur të Konstandin Muzakës, emrin e vendit mund ta marrë pa problem kushdo që banon aty në kohë të mëvonshme. Më tej, kjo puna e origjinës “etnike” të tribusë së tribalëve të lashtësisë (Triballi) nuk është edhe aq e qartë. Ka ndonjë autor që i quan ilirë, por ka edhe ndonjë tjetër që i quan trakas. E në fund, ja ta zëmë se tribalët kanë qenë ilirë. Ta zëmë se kjo gjë është e provueshme. Ose më mirë akoma, e provuar tanimë. Çfarë kemi zgjidhur me këtë? Asgjë. Në këtë rrethanë do na duhej të provonim që shqiptarët rrjedhin prej ilirëve apo, me fjalë të tjera, që ka një vijueshmëri të pandërprerë iliro-shqiptare. Mirëpo edhe historiani më budalla e di se kjo gjë është ende e paprovuar 100%. Çfarë shkenca (po them: shkenca) ka thënë deri më sot është shumë e thjeshtë: Shqiptarët kanë më shumë arsye se popujt e tjerë që banojnë në viset ku në lashtësi kanë jetuar ilirët, që të pretendojnë se rrjedhin prej këtyre të fundit, por gjithsesi kjo mbetet në një masë të madhe për t’u provuar. Kështu që ID-në ilire do bënim mirë ta përdornim për aq sa është e vlefshme. Kur bëjmë diskutime shkencore, kuptohet.

Vijmë tani te dëshmia e katërt, që është më interesante se tri të parat. Në një libër me titullin “Comentario delle cose de turchi, et del signor George Scanderbeg, principe di Epiro, con la sua vita et le vittorie per lui conseguite, et le inestimabili forze, et vertú di quello, degne di memoria”, me autor Paulo Giovio-n e Andrea Gambini-n, botim i gjysmës së parë të shekullit XVI, saktësisht i vitit 1541 (MDXLI), kapitulli i fundit është mbi Skënderbeun. Dhe aty, në faqen e parë të këtij kapitulli, thuhet: “Scanderbeg, prencipe di Epiro, fu figliuolo del s. Ivan Castrioth, che signoreggiava quella parte di Albania, la qual si chiama Emathia e Tumenistia: e la matre di esso Scanderbeg, chiamata Voisava, fu figliuola del s. di Pollogo, che é una parte della Macedonia et Bugaria”. Në shqip: Skënderbeu, princi i Epirit, qe biri i zotit Gjon Kastrioti (Ivan e quan autori në origjinal, dhe Kristo Frashëri nuk e përmend këtë dokument teksa polemizon me Oliver Jens Schmittin mbi emrin e të atit të Skënderbeut e teksa mbron tezën se në burimet italiane e latine ai nuk thirrej Ivan; ndoshta nuk e ka pasur në dorë këtë dokument; dhe më mirë kështu; ndryshe, do ta kish kapur trishtimi), që sundonte atë pjesë të Shqipërisë që quhej Mat e Tumenishtë; nëna e Skënderbeut, me emrin Vojsava, ishte bijë e zotit të Pollogut që – këtu do doja vëmendjen tuaj! – është një pjesë e Maqedonisë dhe e Bullgarisë. E vini re? Autori, që mund të ketë qenë edhe shqiptari Dhimitër Frangu (Demetrio Franco) nuk lë vend për asnjë spekulim në favor të tezës së Pollogut shqiptar. “Pollogu është pjesë e Maqedonisë dhe Bullgarisë”, thuhet qartazi. Me këtë i largohemi tezës se Vojsava ka qenë serbe, por mbetet e sigurt se Vojsava ka qenë sllave. Shqiptare, jo se jo. Ata që i mbahen tezës se Pollogu “është banuar fillimisht nga arbërorët”, duhet të na thonë se ku e kanë gjetur provën se Pollogu është banuar nga arbërorët e të na sqarojnë se ç’duan të thonë me ndajfoljen “fillimisht”. Tani, nuk ka pse përjashtohet që në Pollog të ketë pasur arbërorë atëbotë, madje mendja ta thotë se ka pasur familje arbërore që ç’ke me të, por familja e Vojsavës nuk ka qenë një prej tyre. Ndryshe, autorët e hershëm nuk do na thoshin se ajo është e tribalëve. Do na thoshin se është e arbërorëve.

Këto dokumente, sipas meje, janë më të rëndësishmet mbi këtë çështje. Së pari, sepse janë më të hershmet. Së dyti sepse janë tonat, arbërore. Dhe unë shpresoj që sa më sipër të shërbejë si një ftesë për një debat të shtruar, mbi bazë dokumentesh, larg etiketimeve, larg pozave, ngrefosjeve, dënglave, ndjeshmërive, të qarave të stisura patriotike me lot e qurre. Jo për ndonjë gjë, por patriotizmi në këtë rast nuk vlen asnjë çikë. Siç kam patur rast të them, e siç dihet mirë nga njohësit e historisë, martesat ndëretnike në kohën e Vojsavës kanë qenë të shpeshta, më të shpeshta sesa janë sot çaprashitjet akademike me armiq e tradhtarë. Sa për ilustrim, libri i Gjon Muzakës është përveç të tjerash edhe një lloj zyre e gjendjes civile e aristokracisë shqiptare të shekujve XIV, XV e XVI, dhe një lexuesi të tij, sado i pakujdesshëm të jetë, nuk mund t’i shpëtojë fakti që familjet princore shqiptare (Muzakajt, Komnenët, Dukagjinët, Topiajt, Kastriotët, Gropajt, Balshajt, etj.) i parapëlqenin shumë krushqitë me njëra-tjetrin, por në të njëjtën kohë s’e kishin për gjë të martonin pjellën e tyre me malazezë, serbë, bullgarë, raguzanë, venecianë, napoletanë, hungarezë, deri edhe francezë etj. Martesa e Gjon Kastriotit me Vojsavën ishte një nga të shumtat e këtij lloji. Madje – në këtë pikë, mbahuni burra! – edhe i biri i Skënderbeut, me emrin Gjon, mori për grua Jerina Paleologen (Erina Paliologa në origjinal), që ish bijë e Llazarit, despotit të Serbisë (shih faqen  432 te përkthimi i Xhufit apo faqen 28 te libri i Charles Hopf-it). Doni më? Edhe e motra e Skënderbeut, Maria (siç e quan Gjon Muzaka) apo Mara (siç e quan Marin Barleti), u martua me Stefan Cernojeviqin (shih faqen 447 te libri i Xhufit “Nga paleologët te Muzakajt”, dhe faqen 295 te libri i Charles hopf-it “Chroniques greco-romanés”). Siç shihet, Kastriotët i kanë pasur shumë për zemër martesat me serbë e sllavë. Por nuk ka nevojë të ligështohet asnjë patriot. Kjo nuk ndryshon asgjë në faktin që Gjergj Kastrioti Skënderbeu ka qenë, është, dhe do të mbetet heroi kombëtar i shqiptarëve. Kjo e fundit nuk mund të vihet në diskutim. Dhe asnjëri me mend në kokë nuk e ka vënë. Është jeta e vepra e tij (përveç origjinës në linjë atërore) që na thonë se ai ka qenë shqiptar. /Mapo.al

July 26, 2017 09:39
Komento

31 Komente

  1. Arben July 26, 09:58

    CFARE ESHTE KJO SFIDON TE GJITHE.

    KJO ESHTE E VERTETA,

    SKENDERBEU ESHTE VITE DRITE LARG SHQIPETAREVE TE SOTSHEM.

    JO HERO KOMBETAR, POR AS FIGURE HISTORIKE NUK MUND TE JETE PER NE.

    MITI I TIJ ESHTE MASHTRIM SLLAVO-SERB, PER TI FUTUR SHQIPETARET NE THES.

    HAPNI SYTE O MILET.

    Reply to this comment
    • Mollosi July 26, 12:40

      Mua fare nuk me intereson se cfare etnie kishte nena e Skenderbeut apo me kend ishte i martuar djali i tij. Mua me intereson fakti qe per te gjithe shqiptaret Skenderbeu eshte Heroi yne Kombetar. Per Heroin tone u shkruan me shume se 1000 vepra ne gjuhe te huaja dhe u ngriten dhjetera buste ne qytetet me te medha europiane. Kjo qarte tregon se figura e tij nuk eshte mit mashtrues por eshte nje fakt historik.
      Une nuk cuditem me disa njerez qe e urrejne Heroin. Une nuk pres nga nje turk qe ta duaje ate. Une nuk pres edhe nga nje serb qe ta duaj Adem Jasharin.

      Reply to this comment
      • Mollosi July 26, 13:34

        Nje permiresim… eshte dashur te jete qe ta doje e jo duaje

        Reply to this comment
      • Arben July 26, 13:52

        ORE TE INTERESON TY APO NUK I INTERESON NJERIU TJETER, NUK ESHTE ARSYE PER REAGIME PSIKOPATIKE.

        REAGIMET PSIKOPATIKE NDAJ FAKTEVE HISTORIKE, TREGOJNE SHUME PER NE, SHQIPETARET E SOTSHEM, VASALE TE BEOGRADIT.

        NDIQI ME VEMENDJE DHE ME QETESI REAGIMET E NJEREZVE DHE NXIRR PER VETE NJE PERFUNDIM PER NIVELIN.

        Reply to this comment
        • Mollosi July 26, 16:34

          Askush nuk mund ta mohoje qe adhuruesit e pushtuesve osman (sic je ti) sot jane pranuesit dhe zenedhesit me te medhenj te tezave historike te nacionalizmit okupator serb.

          Reply to this comment
      • era July 26, 21:13

        FIX FARE shkurt dhe sakte

        Reply to this comment
      • ULLI MAGNA July 26, 23:02

        THELLOHU MUCI, THELLOHU, SE ‘KEPUCET’ E HISTORIANIT NUK DO MUND T’I VESHESH KURRE … !!!
        … E AQ ME SHUME KUR RREKESH TE SHESESH PACAVURET E TUA SI ‘GJITHOLOG’ I DESHPERUAR …

        https://www.voal.ch/vojsava-kastrioti-gjak-i-paster-arberor-nga-brunilda-ternova-3/

        Vojsava Kastrioti gjak i pastër arbëror
        – Nga BRUNILDA TERNOVA

        By voal.ch | September 11, 2015

        Cila është origjina e Vojsava Kastriotit?

        Hasemi shpesh kohët e fundit me propagandën mjerane të individëve të paskrupullt ose të islamikëve te caktuar (agjent të UDB e më gjerë) që duan të na e nxjerrin Vojsava Triballin – nënën e heroit tonë kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeu – etnikisht jo shqiptare por sllave. Po sjellim një sërë të dhënash historike, që nga lashtësia deri në ditët e sotme, që dëshmojnë qartë që Vojsava Triballi ishte shqiptare.

        I pari që flet për Vojsava Kastriotin është Marin Barleti (1508) i cili shkruan se ajo ishte bashkëshortja e Gjon Kastriotit dhe bija e princit fisnik të Triballëve, por nuk përcakton përkatësinë etnike të saj. Familja aristokrate e Muzakajve kishte lidhje miqësore të ndersjelltë me atë të Kastrioteve. Gjon Muzakaj mik i familjes së Skënderbeut dhe bashkëkohës i tij në “Memorada” shkruan: “Gjon Kastrioti, i ati i zotit Skënderbeg, pati për grua zonjën Vojsava Tribalda, me të cilën lindën katër fëmijë meshkuj dhe pesë fëmijë femra”. Sipas Fan S. Nolit, është Gjon Muzakaj i pari që përmend mbiemrin Tribalda të Vojsava Kastriotit. Gjon Muzakaj shkruan: ”E ëma e të thenit zotit Skënderbeg, gruaja e të thenit zotit Gjon, pati emrin Vojsava Tribalda dhe vinte nga një derë e fisme”. Lind pyetja; Pse Gjon Muzakaj nuk u shpreh mbi përkatësinë etnike të Vojsava Kastriotit? Ai ishte mik i kësaj familje dhe kushëri i parë i Donika Kastriotit sipas prof. dr. Kristo Frashërit. Përkatësia etnike e Vojsavës ka qënë e ditur jo vetëm prej tij, por edhe nga të tjerë bashkëkohës të Muzakës, të trashgimtarëve të tyre, rrethit miqësor e të tjerë. Kjo është një arsye më shumë për t’u bashkuar me mendimin e disa studiuesve serioze rreth kësaj çështje, të cilët thonë se, meqënëse dihej përkatësia etnike shqiptare e saj nga Muzakaj e të tjerët në kohën e tij, nuk ka qënë e nevojshme të trajtohej më tej përkatësia e saj etnike.

        Në ndihmë të përkatësisë etnike të Vojsava Kastriotit na vijnë dokumente të bashkëkohësve të saj, që shprehen se ajo mbante të njëjtin mbiemër (Tribalda) bashkë me Vrana Kontin. Gjon Muzaka për Vrana Kontin shkruan: ”Një princ shqiptar me titullin “Markez” i Tribalda, i cili jetonte në Itali pas vdekjes së Skënderbeut dhe kishte gjak prej të Muzakajve”. Pra ky komandant i shquar në ushtrinë e Skenderbeut, që shkëlqeu edhe në ushtrinë e mbretit të Napolit, që mbante titujt aristokrat Dukë i Ferrandinos dhe Markez i Triballëve, ishte gjak i pastër arbëror dhe mbante të njëjtin mbiemër me Vojsavën, mbiemrin Tribalda. Kjo do të thotë se ata ishin të një gjaku arbër, kishin të njëjtën përkatësi etnike dhe që të dy vinin nga një degëzim i familjes fisnike të Muzakajve.

        Nga disa studiues si zotëruesi i krahinës së Pollogut na jepet i ati i Vojsava Kastriotit dhe këtë e dëshmojnë autoret: Anonimi në veprën ”Punët e ndritëshme të zotit Gjergj Kastriotit Skenderbeu” (1539), Francesko Sansovani (1568), Lavardini (1577) e të tjerë, te cilët shprehen se Vojsava ishte e bija e princit të Pollogut.

        Cilës etni i përkiste princi i Pollogut, i ati i Vojsavës?

        Pas vdekjes së Stefan Dushanit dhe shëmbjes së perandorisë së tij serbe, sipas disa burimeve historike, fisnikët e Arbëris u ngritën dhe rimorën territoret e tyre të humbura. Prof. Pëllumb Xhufi në studimin e tij ”Zotërimi i Gropave të Dibrës në shek. XIII-XIV” na sjell një fakt interesant. Pas vdekjes së S. Dushanit zotëruesi i trevës së Dibrës përmendet zhupani i madh Andrea Gropa. ”Ky arriti të presë monedhën e tij, gjë që tregon se ai kishte mundur të ngrej një principatë mjaft të fuqishme”. Me tej autori shpjegon se A. Gropa i shkoi në ndihme despotit të Beratit, vjehërrit të tij, Andrea Muzaka për marrjen e Kosturit, i cili sundohej nga princi serb Marko Krajlevic. Me rënien e tij, Kosturi u kaloi Muzakajve, kurse Andrea Gropa u be sundimtar edhe i Ohrit. Të njejtin fat me atë të M. Krajlevicit patën edhe princër të tjerë serb, që sunduan në territoret shqipetare të ardhur në pushtet gjatë sundimit të S. Dushanit.

        Studiues e historianë të kësaj periudhe, ndër këta Fan S. Noli, argumentojnë se gjatë shekujve XIII-XIV fisnikët arbër sundonin deri në rrjedhën e sipërme të Vardarit, si Balshajt, Gropajt, Muzakët, Kastriotët e të tjerë. Brenda këtij territori përfshihej edhe Pollogu, zotërues i të cilit ishte i ati i Vojsavës. Sipas tyre princi i Pollogut duhet të ishte arbër, pasi një princ serb nuk mund të ushtronte pushtetin e tij në një territor të rrethuar nga fisnik arbër. Rreth popullimit të këtij rajoni me shqiptar, shkrimtari yne Ismail Kadare është shprehur: ”Është absurde, që shqiptarët nga majat e larta të Shqipërisë te mos e kishin vërejtur një fushë aq pjellore para hundës së tyre, e serbët gjoja e paskan parë këtë fushë të begatshme, që përtej Danubit, nga Rusia e largët”.

        Mbi përkatësinë etnike të princit të Pollogut na sjell një informacion me shumë interes studiuesi dibran Hilmi Sadiku. Në studimin e tij ai pohon se Andrea Engjëll Flav Komneni e nxjerr Vojsava Kastriotin nga familja e Muzakajve. Po në këtë punim të tij rreth përkatësisë etnike të Vojsavës thuhet se Kostandini, djali i Gjon Muzakës, mbështetur në gjenealogjinë që i dërgoi Andrea Engjëll Flav Komneni i bëri një shtesë kronikës së të atit (Gjonit), për t’ua lënë pasardhësve në të cilën thuhet: ”Vojsava jepet e bija e Momcinit, që u bë shoqja e Gjonit, të cilëve u lindi Gjergj Kastrioti”. Kostandin Muzaka princin e Pollogut na e paraqet të kombësisë arbërore e për pasojë e të njëjtës etni rezulton edhe e bija e tij Vojsava.

        Aleksandër Kutolo (Alessandro Cutolo) në veprën e tij “Skënderbeu” fq. 20 botuar në Milano në 1940 shkruan:”Gjoni mori për grua princeshën Vojsava, të bijen e një kreu tjetër shqiptarë të shkëlqyer, zotit të Pollogut”. Ky autor zotin e Pollogut, të atin e Vojsaves e paraqet arbëror të shkëlqyer.

        Fan S. Noli, në punimin e dytë “Historia e Skënderbeut” 1947, duke i’u referuar K. Hoph në “Croniques”fq. 308 shton: ”Muzaka thotë se Vojsava ishte shqiptare nga gjaku i Muzakajve”.
        Mbështetur në dëshmitë e Muzakajve rreth Vojsava Kastriotit (Tribalda), në burimet që flasin për sundimin e fisnikëve arbëror në lindje deri në rrejdhën e sipërme të Vardarit përfshirë këtu edhe Pollogun, në atë që na sjellin Andrea E. F. Komneni, Fan S. Noli, A. Cutolo e të tjerë, si dhe në mungesë të ndonjë dokumenti argumentues e bindës të kundërt me autorët e lartëpërmendur, hidhet mjaftueshëm dritë për të pranuar se Vojsava Kastrioti, e ëma e Skënderbeut, i përkiste etnis arbërore dhe jo asaj sllave.

        Pak histori nga lashtësia mbi fisin e Triballëve.

        Fisin e Tribalëve disa autorë e shtrijnë deri në Fushë-Dardani dhe e quajnë si fis thrakas, por Apiani i quan Tribalët fis ilir. Apiani, historian grek, lindur në Aleksandri të Egjiptit nga fundi i shekullit I, që jetoi deri në vitin 70 të shekullit II shkroi veprën e tij HISTORIA ROMANA. Në pjesën e katërt, të quajtur “Illyrike”, Apiani tregon edhe legjendën gjenealogjike sipas të cilës, Iliri ishte i biri i Polifemit dhe Galateas. Vëllezër të Ilirit ishin Kelti dhe Gali. Bijtë e Ilirit ishin Enkeleu, Autari, Dardani, Medi, Taulanti dhe Perrebi, vajzat e tij qenë Partha, Daorta, Dasara. Autari pati për bir Paionin dhe ky i fundit pati për bij Triballin dhe Skordiskun. Apiani e lidh fisin e Triballëve me Triballin, si vijimësi etnike ilire, prandaj trungu familjar që jep Apiani duhet të jetë pikënisje për interpretimin e fiseve që banonin ballkanin dhe më gjëre. Kjo pikëpamje e Apianit është në shekullin II por që na pasqyron diçka shumë më të hershme në kohë.

        Stefan Bizantini, leksikograf i madh me prejardhje nga Konstandinopoli, jetoi në shekullin VI dhe vepra e tij “De urbibus et populis” u shkrua gjatë viteve 528-545. Ai shfrytëzoi veprat e Hekateut, Herodotit, Tukididit, Efarit, Strabonit, Pausanias, Herodotit, Orosit dhe shumë autorëve të tjerë emrat e të cilëve kanë humbur. Kjo vepër është ruajtur jo tërësisht, por nga epitomet e saj të grumbulluara nga leksikografi i Justinianit të Madh, i quajtur Ermolahu. Edhe Stefan Bizantini, katër shekuj më pas, Triballët i quan “ilirë”.

        Në shekullin V para e.s. fisi i Triballëve banonte në krahinën që shtrihej midis Moravës dhe Iskras.
        Burimet që flasin për trevën e Triballëve në kohën perandorake romake janë Straboni, Plini, Ptolemeu dhe Dion Kassi. Të katër na thonë se Triballët banonin midis Moravës dhe Iskras.

        Sipas Strabonit “pas vendit të Skordiskëve gjatë Istrit, është vendi i Triballëve dhe i Misëve”. I njëjti autor thotë: “Scordiskët e vegjël ngjitur me Triballët dhe Misët”. Është e vërtetë se Straboni na informon se Bastarnët, Skitët dhe Sarmatët i kishin nënshtruar shpesh Triballët, kështu që do të mund të mendohej se banonin në afërsi të Scitisë, ku inkursionet e këtyre popujve kanë qenë të shpeshta.

        Plini nuk është më pak kategorik në përcaktimin e trevës së Triballëve në zonën e Moravës dhe Iskrës. Lexojmë tek ai se Triballët kufizohen me Dardanët. Pra nuk ka dyshim se si pas autorit të “Historisë së Natyrës” ky fis gjendej afër Moravës. Një herë tjetër Plini i vendos Triballët në perëndim të Timokut.

        Edhe Ptolemeu flet me të njëjtën gjuhë. Për të treva e Triballëve gjendet në pjesën perëndimore të Mezisë së Poshtme. Është e vërtetë se ai nuk njeh Triballë në Mezinë e Sipërme, por u jep atyre një pjesë të madhe të zonës Moravë-Iskër.

        Më në fund Dion Kassi I cili shprehet se Triballët janë fqinj të Dardanëve dhe këta jetojnë në krahinën e atyre. Dëshmia e Dionit është e qartë. Nuk mund të mendohet për zonën në lindje të Iskrës kur është fjala për Dardanë. Në qoftë se Dardanët banojnë në truallin e Triballëve dhe në qoftë se Dardanët dhe Triballët janë fqinjë, vendi i Triballëve duhet të kërkohet midis Moravës dhe Iskrës.

        Në Fushë-Dardani të gjithë autorët antikë kanë treguar qartë se fisi ilir i Dardanëve ka banuar historkisht, ashtu si dhe sot, kështu nëse ka thrakas në Fushë-Dardani, ata nuk janë gjë tjetër veçse dardan ilir. Dardanët shpesh nga autorët antikë dhe modernë janë quajtur si fis thrako-ilir, çka tregon që nuk ka asnjë ndryshim etnik midis ilirëve dhe thrakasve, përderisa fise të njohura si ilire janë edhe thrake njëkohësisht. Mbretëria Thrake e Odryseve shekulli V-III para erës së re: Rez Eanidi është mbreti i parë i thrakasve, që njohim nga burimet e shkruara historike, por pa diskutim që mund të ketë pasur dhe mbretër të tjerë para tij. Ai qeverisi në fund të shekullit XIII dhe ndoshta në fillim të shekullit të XII para erës së re dhe mori pjesë në luftën e Trojës si aleat me trojanët. Rezi kishte lidhur një numër të madh krushqish me dardanët e Trojës dhe ishte aleat i fortë i tyre.

        Mbretëria thrake ka vazhduar të ekzistojë dhe pas luftës së Trojës, por ajo e arriti kulmin me mbretërinë e Odrysëve. Kjo mbretëri u krijua nga bashkimi i të gjitha fiseve thrake nga Egjeu deri në Danub nën mbretin e fuqishëm Tere 450-431 para erës së re. Nën sundimin e të birit të Tereut, Sitalkut 431-424 para erës së re mbretëria arriti kulmin e shtrirjes territoriale dhe fuqisë ushtarake. Ai ndërtoi rrugët që lidhnin Egjeun me Danubin dhe ngriti një ushtri prej 150 mijë ushtarësh. Sitalku ndërmori një sërë fushatash ushtarake kundër maqedonasve dhe vdiq në fushatën ushtarake kundër fisit ilir të Tribalëve, të cilin donte ta bashkonte me mbretërinë e tij. Gjatë qeverisjes së Seuthe I 424-415 mbretëria njohu paqe dhe zhvillim, por një numër fisesh u larguan nga mbretëria e përbashkët thrake. Pas këtij mbreti, mbretëria erdhi duke u dobësuar.

        Reply to this comment
      • ULLI MAGNA July 27, 09:12

        O MUCI, SI ‘GJITHOLOG’ I DESHPERUAR NUK DO TE MUND T’I VESHESH ‘KEPUCET’ E HISTORIANIT DUKE SHITUR ME ‘DHUNE MEDIATIKE’ PACAVURET E TUA ‘HISTORIKE’ …

        THELLOHU O MUCI, THELLOHU … :

        https://www.voal.ch/tag/brunilda-ternova/

        Tag Archive: BRUNILDA TERNOVA

        Vojsava Kastrioti gjak i pastër arbëror
        – Nga BRUNILDA TERNOVA

        By voal.ch | September 11, 2015

        Cila është origjina e Vojsava Kastriotit?

        Hasemi shpesh kohët e fundit me propagandën mjerane të individëve të paskrupullt ose të islamikëve te caktuar (agjent të UDB e më gjerë) që duan të na e nxjerrin Vojsava Triballin – nënën e heroit tonë kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeu – etnikisht jo shqiptare por sllave. Po sjellim një sërë të dhënash historike, që nga lashtësia deri në ditët e sotme, që dëshmojnë qartë që Vojsava Triballi ishte shqiptare.

        I pari që flet për Vojsava Kastriotin është Marin Barleti (1508) i cili shkruan se ajo ishte bashkëshortja e Gjon Kastriotit dhe bija e princit fisnik të Triballëve, por nuk përcakton përkatësinë etnike të saj. Familja aristokrate e Muzakajve kishte lidhje miqësore të ndersjelltë me atë të Kastrioteve. Gjon Muzakaj mik i familjes së Skënderbeut dhe bashkëkohës i tij në “Memorada” shkruan: “Gjon Kastrioti, i ati i zotit Skënderbeg, pati për grua zonjën Vojsava Tribalda, me të cilën lindën katër fëmijë meshkuj dhe pesë fëmijë femra”. Sipas Fan S. Nolit, është Gjon Muzakaj i pari që përmend mbiemrin Tribalda të Vojsava Kastriotit. Gjon Muzakaj shkruan: ”E ëma e të thenit zotit Skënderbeg, gruaja e të thenit zotit Gjon, pati emrin Vojsava Tribalda dhe vinte nga një derë e fisme”. Lind pyetja; Pse Gjon Muzakaj nuk u shpreh mbi përkatësinë etnike të Vojsava Kastriotit? Ai ishte mik i kësaj familje dhe kushëri i parë i Donika Kastriotit sipas prof. dr. Kristo Frashërit. Përkatësia etnike e Vojsavës ka qënë e ditur jo vetëm prej tij, por edhe nga të tjerë bashkëkohës të Muzakës, të trashgimtarëve të tyre, rrethit miqësor e të tjerë. Kjo është një arsye më shumë për t’u bashkuar me mendimin e disa studiuesve serioze rreth kësaj çështje, të cilët thonë se, meqënëse dihej përkatësia etnike shqiptare e saj nga Muzakaj e të tjerët në kohën e tij, nuk ka qënë e nevojshme të trajtohej më tej përkatësia e saj etnike.

        Në ndihmë të përkatësisë etnike të Vojsava Kastriotit na vijnë dokumente të bashkëkohësve të saj, që shprehen se ajo mbante të njëjtin mbiemër (Tribalda) bashkë me Vrana Kontin. Gjon Muzaka për Vrana Kontin shkruan: ”Një princ shqiptar me titullin “Markez” i Tribalda, i cili jetonte në Itali pas vdekjes së Skënderbeut dhe kishte gjak prej të Muzakajve”. Pra ky komandant i shquar në ushtrinë e Skenderbeut, që shkëlqeu edhe në ushtrinë e mbretit të Napolit, që mbante titujt aristokrat Dukë i Ferrandinos dhe Markez i Triballëve, ishte gjak i pastër arbëror dhe mbante të njëjtin mbiemër me Vojsavën, mbiemrin Tribalda. Kjo do të thotë se ata ishin të një gjaku arbër, kishin të njëjtën përkatësi etnike dhe që të dy vinin nga një degëzim i familjes fisnike të Muzakajve.

        Nga disa studiues si zotëruesi i krahinës së Pollogut na jepet i ati i Vojsava Kastriotit dhe këtë e dëshmojnë autoret: Anonimi në veprën ”Punët e ndritëshme të zotit Gjergj Kastriotit Skenderbeu” (1539), Francesko Sansovani (1568), Lavardini (1577) e të tjerë, te cilët shprehen se Vojsava ishte e bija e princit të Pollogut.

        Cilës etni i përkiste princi i Pollogut, i ati i Vojsavës?

        Pas vdekjes së Stefan Dushanit dhe shëmbjes së perandorisë së tij serbe, sipas disa burimeve historike, fisnikët e Arbëris u ngritën dhe rimorën territoret e tyre të humbura. Prof. Pëllumb Xhufi në studimin e tij ”Zotërimi i Gropave të Dibrës në shek. XIII-XIV” na sjell një fakt interesant. Pas vdekjes së S. Dushanit zotëruesi i trevës së Dibrës përmendet zhupani i madh Andrea Gropa. ”Ky arriti të presë monedhën e tij, gjë që tregon se ai kishte mundur të ngrej një principatë mjaft të fuqishme”. Me tej autori shpjegon se A. Gropa i shkoi në ndihme despotit të Beratit, vjehërrit të tij, Andrea Muzaka për marrjen e Kosturit, i cili sundohej nga princi serb Marko Krajlevic. Me rënien e tij, Kosturi u kaloi Muzakajve, kurse Andrea Gropa u be sundimtar edhe i Ohrit. Të njejtin fat me atë të M. Krajlevicit patën edhe princër të tjerë serb, që sunduan në territoret shqipetare të ardhur në pushtet gjatë sundimit të S. Dushanit.

        Studiues e historianë të kësaj periudhe, ndër këta Fan S. Noli, argumentojnë se gjatë shekujve XIII-XIV fisnikët arbër sundonin deri në rrjedhën e sipërme të Vardarit, si Balshajt, Gropajt, Muzakët, Kastriotët e të tjerë. Brenda këtij territori përfshihej edhe Pollogu, zotërues i të cilit ishte i ati i Vojsavës. Sipas tyre princi i Pollogut duhet të ishte arbër, pasi një princ serb nuk mund të ushtronte pushtetin e tij në një territor të rrethuar nga fisnik arbër. Rreth popullimit të këtij rajoni me shqiptar, shkrimtari yne Ismail Kadare është shprehur: ”Është absurde, që shqiptarët nga majat e larta të Shqipërisë te mos e kishin vërejtur një fushë aq pjellore para hundës së tyre, e serbët gjoja e paskan parë këtë fushë të begatshme, që përtej Danubit, nga Rusia e largët”.

        Mbi përkatësinë etnike të princit të Pollogut na sjell një informacion me shumë interes studiuesi dibran Hilmi Sadiku. Në studimin e tij ai pohon se Andrea Engjëll Flav Komneni e nxjerr Vojsava Kastriotin nga familja e Muzakajve. Po në këtë punim të tij rreth përkatësisë etnike të Vojsavës thuhet se Kostandini, djali i Gjon Muzakës, mbështetur në gjenealogjinë që i dërgoi Andrea Engjëll Flav Komneni i bëri një shtesë kronikës së të atit (Gjonit), për t’ua lënë pasardhësve në të cilën thuhet: ”Vojsava jepet e bija e Momcinit, që u bë shoqja e Gjonit, të cilëve u lindi Gjergj Kastrioti”. Kostandin Muzaka princin e Pollogut na e paraqet të kombësisë arbërore e për pasojë e të njëjtës etni rezulton edhe e bija e tij Vojsava.

        Aleksandër Kutolo (Alessandro Cutolo) në veprën e tij “Skënderbeu” fq. 20 botuar në Milano në 1940 shkruan:”Gjoni mori për grua princeshën Vojsava, të bijen e një kreu tjetër shqiptarë të shkëlqyer, zotit të Pollogut”. Ky autor zotin e Pollogut, të atin e Vojsaves e paraqet arbëror të shkëlqyer.

        Fan S. Noli, në punimin e dytë “Historia e Skënderbeut” 1947, duke i’u referuar K. Hoph në “Croniques”fq. 308 shton: ”Muzaka thotë se Vojsava ishte shqiptare nga gjaku i Muzakajve”.
        Mbështetur në dëshmitë e Muzakajve rreth Vojsava Kastriotit (Tribalda), në burimet që flasin për sundimin e fisnikëve arbëror në lindje deri në rrejdhën e sipërme të Vardarit përfshirë këtu edhe Pollogun, në atë që na sjellin Andrea E. F. Komneni, Fan S. Noli, A. Cutolo e të tjerë, si dhe në mungesë të ndonjë dokumenti argumentues e bindës të kundërt me autorët e lartëpërmendur, hidhet mjaftueshëm dritë për të pranuar se Vojsava Kastrioti, e ëma e Skënderbeut, i përkiste etnis arbërore dhe jo asaj sllave.

        Pak histori nga lashtësia mbi fisin e Triballëve.

        Fisin e Tribalëve disa autorë e shtrijnë deri në Fushë-Dardani dhe e quajnë si fis thrakas, por Apiani i quan Tribalët fis ilir. Apiani, historian grek, lindur në Aleksandri të Egjiptit nga fundi i shekullit I, që jetoi deri në vitin 70 të shekullit II shkroi veprën e tij HISTORIA ROMANA. Në pjesën e katërt, të quajtur “Illyrike”, Apiani tregon edhe legjendën gjenealogjike sipas të cilës, Iliri ishte i biri i Polifemit dhe Galateas. Vëllezër të Ilirit ishin Kelti dhe Gali. Bijtë e Ilirit ishin Enkeleu, Autari, Dardani, Medi, Taulanti dhe Perrebi, vajzat e tij qenë Partha, Daorta, Dasara. Autari pati për bir Paionin dhe ky i fundit pati për bij Triballin dhe Skordiskun. Apiani e lidh fisin e Triballëve me Triballin, si vijimësi etnike ilire, prandaj trungu familjar që jep Apiani duhet të jetë pikënisje për interpretimin e fiseve që banonin ballkanin dhe më gjëre. Kjo pikëpamje e Apianit është në shekullin II por që na pasqyron diçka shumë më të hershme në kohë.

        Stefan Bizantini, leksikograf i madh me prejardhje nga Konstandinopoli, jetoi në shekullin VI dhe vepra e tij “De urbibus et populis” u shkrua gjatë viteve 528-545. Ai shfrytëzoi veprat e Hekateut, Herodotit, Tukididit, Efarit, Strabonit, Pausanias, Herodotit, Orosit dhe shumë autorëve të tjerë emrat e të cilëve kanë humbur. Kjo vepër është ruajtur jo tërësisht, por nga epitomet e saj të grumbulluara nga leksikografi i Justinianit të Madh, i quajtur Ermolahu. Edhe Stefan Bizantini, katër shekuj më pas, Triballët i quan “ilirë”.

        Në shekullin V para e.s. fisi i Triballëve banonte në krahinën që shtrihej midis Moravës dhe Iskras.
        Burimet që flasin për trevën e Triballëve në kohën perandorake romake janë Straboni, Plini, Ptolemeu dhe Dion Kassi. Të katër na thonë se Triballët banonin midis Moravës dhe Iskras.

        Sipas Strabonit “pas vendit të Skordiskëve gjatë Istrit, është vendi i Triballëve dhe i Misëve”. I njëjti autor thotë: “Scordiskët e vegjël ngjitur me Triballët dhe Misët”. Është e vërtetë se Straboni na informon se Bastarnët, Skitët dhe Sarmatët i kishin nënshtruar shpesh Triballët, kështu që do të mund të mendohej se banonin në afërsi të Scitisë, ku inkursionet e këtyre popujve kanë qenë të shpeshta.

        Plini nuk është më pak kategorik në përcaktimin e trevës së Triballëve në zonën e Moravës dhe Iskrës. Lexojmë tek ai se Triballët kufizohen me Dardanët. Pra nuk ka dyshim se si pas autorit të “Historisë së Natyrës” ky fis gjendej afër Moravës. Një herë tjetër Plini i vendos Triballët në perëndim të Timokut.

        Edhe Ptolemeu flet me të njëjtën gjuhë. Për të treva e Triballëve gjendet në pjesën perëndimore të Mezisë së Poshtme. Është e vërtetë se ai nuk njeh Triballë në Mezinë e Sipërme, por u jep atyre një pjesë të madhe të zonës Moravë-Iskër.

        Më në fund Dion Kassi I cili shprehet se Triballët janë fqinj të Dardanëve dhe këta jetojnë në krahinën e atyre. Dëshmia e Dionit është e qartë. Nuk mund të mendohet për zonën në lindje të Iskrës kur është fjala për Dardanë. Në qoftë se Dardanët banojnë në truallin e Triballëve dhe në qoftë se Dardanët dhe Triballët janë fqinjë, vendi i Triballëve duhet të kërkohet midis Moravës dhe Iskrës.

        Në Fushë-Dardani të gjithë autorët antikë kanë treguar qartë se fisi ilir i Dardanëve ka banuar historkisht, ashtu si dhe sot, kështu nëse ka thrakas në Fushë-Dardani, ata nuk janë gjë tjetër veçse dardan ilir. Dardanët shpesh nga autorët antikë dhe modernë janë quajtur si fis thrako-ilir, çka tregon që nuk ka asnjë ndryshim etnik midis ilirëve dhe thrakasve, përderisa fise të njohura si ilire janë edhe thrake njëkohësisht. Mbretëria Thrake e Odryseve shekulli V-III para erës së re: Rez Eanidi është mbreti i parë i thrakasve, që njohim nga burimet e shkruara historike, por pa diskutim që mund të ketë pasur dhe mbretër të tjerë para tij. Ai qeverisi në fund të shekullit XIII dhe ndoshta në fillim të shekullit të XII para erës së re dhe mori pjesë në luftën e Trojës si aleat me trojanët. Rezi kishte lidhur një numër të madh krushqish me dardanët e Trojës dhe ishte aleat i fortë i tyre.

        Mbretëria thrake ka vazhduar të ekzistojë dhe pas luftës së Trojës, por ajo e arriti kulmin me mbretërinë e Odrysëve. Kjo mbretëri u krijua nga bashkimi i të gjitha fiseve thrake nga Egjeu deri në Danub nën mbretin e fuqishëm Tere 450-431 para erës së re. Nën sundimin e të birit të Tereut, Sitalkut 431-424 para erës së re mbretëria arriti kulmin e shtrirjes territoriale dhe fuqisë ushtarake. Ai ndërtoi rrugët që lidhnin Egjeun me Danubin dhe ngriti një ushtri prej 150 mijë ushtarësh. Sitalku ndërmori një sërë fushatash ushtarake kundër maqedonasve dhe vdiq në fushatën ushtarake kundër fisit ilir të Tribalëve, të cilin donte ta bashkonte me mbretërinë e tij. Gjatë qeverisjes së Seuthe I 424-415 mbretëria njohu paqe dhe zhvillim, por një numër fisesh u larguan nga mbretëria e përbashkët thrake. Pas këtij mbreti, mbretëria erdhi duke u dobësuar.

        Reply to this comment
  2. Standard July 26, 10:14

    Mustafa Nano i Sfidoi te gjith duke…….. ju referuar Profesor Pellumb Xhufit!!!!

    Na e perplasi te verteten ne sy te gjith neve qe………nuk merrnim mundimin ti hidhnim nje sy Librit te fundit te Profesor Xhufit “Nga paleologët te Muzakajt”!!

    O Much, dhe ju te Dita-s, qe publikoni “Sfida” te tilla….reagimi ndaj Muchos, nuk erdhi per te Vertetat, qe vetem Muchi i dinte(Nga Profesor Xhufi), por per menyren “Verore”, Hollake, apo perciptoze, qe ju shperndan nje audience si ajo e “Studenteve te sotem”..

    Dhe keta studentet e sotem, shumicen e “te vertetave historike’ e marrin nga Face-Buku, apo nga deklarata te tilla hollake te VIP-ave te gjith ditur Shqiptar…

    Pak nga keta Student, me sa duket edhe vet Muchi bashke me ta, arrijne ta kuptojne se ; Historia, ashtu si dhe Kimia apo Fizika, jane Shkenca qe fuksionojne/ pasi trajtohen ne menyre shteruese.

    Gjithsesi, nje gur ne lum u hodh….
    O burra ta nxjerrim se Vap eshte, dhe vech mir na ben uji keto dite

    Reply to this comment
    • Shoku Taras... July 26, 13:13

      Oooooooooo milet. Degjoni dhe mbani vesh.

      – Neper LIBRARI kane filluar te shiten BAJGA qe ngjajne si… “SANDUIÇE”.
      – Hapini mire syte para se t’ju genjeje mendja per t’i blere.
      – PARATE E TEPERTA ruajini per LIBRA.dhe jo per POCAQIRA.
      – Dhe shiko, po e hengret SAPUNIN PER DJATHE mos me beni fajtor pse s’ju paralajmerova.

      Tani degjoni pak me vemendje.

      Publikimi i dyfishte i te njejtit artikulli brenda dy ditesh le dyshim per manipulacion mediatik. Kesaj i thone tentative per t’ju hedhur hi syve ne mes te… Dites.

      Nje sharlatan hedh permes MAPO-s nje pacavure ne treg, dhe DITA si per te rritur artificialisht numrin e vizitoreve dhe klikimeve, pa as me te voglin impenjim kete pacavure e publikon dy here radhazi.

      MOS E LEXONI PER TE DYTEN HERE PACAVUREN SE ESHTE KOPJE IDENTIKE E SE PARES !

      Dy pordhimet postimet e fundit, dmth. ajo e dates 24.Korrik me titull “Polemikat për origjinën e Vojsavës, Mustafa Nano edhe kunatin e Skënderbeut e nxjerr serb dhe kjo e dates 26 korrik me titull Mustafa Nano i sfidon të gjithë: Edhe djali i Skënderbeut u martua me serbe jane TEKSTUALISHT po e njejta… POCAQI.

      Reply to this comment
  3. Janull Greku babai i Nanos July 26, 10:18

    NDERHYRJE E SHOQATES SE MJEKEVE PA KUFI ..
    Ky idjot me emrin Mustafa o ka probleme te shendetit mendor o paguhet mire nga salija e like florija per te hedhur mjegull e njerezit e varfer mos meren me mjerimin po me Skenderbeun.
    Ky idjot pse nuk na thote origjinen e gruas se skenderbeut te dyte me emerin Geraldine e te skenderbeut te trete me emerin Sllobodanka…..

    Reply to this comment
    • Arben July 26, 10:49

      JANE TE GJITHA E NJEJTA GJE.

      HISTORIA TREGON, PER SA KOHE SHQIPETARET KANE PRANUAR VASALITETIN NDAJ BEOGRADIT, NUK KANE PARE QOFTE EDHE NJE DITE TE VETME HAIR ME SY.

      NE KETE FAZE JEMI EDHE KETO 100 E KUSUR VITE.

      Reply to this comment
      • KORÇARI July 27, 00:22

        [email protected], Po ikë o FARË E KEQE TURKE, PO IKË O MBETJE SPERMATIKE OSMANE, O DERDIMEN TI DHE MUÇI, PO NUK E DINI JU PALAÇO O LAPANGJOZË O LIGËTYRA QË [email protected] E NXJERRIN NGA [email protected] DHE JO NGA GOJA SIÇ BËNI JU , O AKSIDENTE KAPOTASH TË SKADUARA KINEZE , IKNI NË STEPAT E MONGOLISË Ç’MUT DONI NË SHQIPËRI O GJYMA, S’JU DEL E KEQJA QË SKËNDERBEU UA SHKË[email protected] NËNAT MBARË E PRAPË PRANDAJ E SHANI ????
        FTOU RRACË E QELBUR MIZORE , BARBARË, SI JU DHE SËRBËT JENI LLUMI , BATAKU I NJERËZIMIT DHE EVGJITËT JANË MË TË NGRITUR SE JU PLEHRA.

        Reply to this comment
  4. thjesht lexues July 26, 10:41

    Muçi ngul kembe ne ne injorancen dhe palaçollekun e vet dhe DITA merret e ben shkence me palaço te tille, qe sa here qe lexojne diçka,ngulin kembe se u bene te shumedijshem.

    Reply to this comment
  5. lekuresioti July 26, 11:13

    dotu lutem shume mos i botoni me shkrimet e nanoseshte i semure mendor.Shikojeni kur flet si skuqet dhe rotullon shikimin nga te gjitha anet.Mos e shqetsoni me shume, lereni ne hallin qe ka…!

    Reply to this comment
  6. hë për hë.... July 26, 11:42

    O Muç, po qenke fare. Domethene fare fare. Po ky nuk eshte zbulim i yti. Eshte e thenen dhe e sterthene edhe nga historiografia jone. Dhe e pranuar. Madje edhe dy nga motrat e tij jane martuar ne mal te zi dhe me carin serb stefanin thjeshte per aleanca te kohes.Dhe ketu nuk ka asgje te keqe. Por ne rastin konkret, ate te Vojsaves nuk qendron keshtu. Eshte fjala per deklaraten tende te pa bazuar dhe per fjale e opinione qe i leshon ne ere sikur te ishe nje adoleshent mor burre. problem serioziteti, por edhe mentalitetit qe ka te bej me ty si karakter, qe je gjithmone i pasakte dhe qe nuk u referohesh aspak provave shkresore per ato qe flet. Thjeshte nje makine folese. Kjo gje ka te beje me besueshmerine tek ty per gjithçkah flet e arsyeton. Problem ky qe te hedh ne ere ty si personalitet. Ti vazhdon si femijet adoleshente qe te gjesh hyçkla dhe na i servir si zbulime. Muç mblidh mendjen se ke shkuar per lesh. ne se do te kishe karakter dhe nje fije burerie mund qe te kerkoje falje qe ne fillim per pasaktesi dhe mbyllesh gjithe ky qerkull e valle ku je futur rastesisht por qe e terheq dita dites me mendjelehtesi te pa pare, qe nuk te nderon ty. Ke humbur’ si njeri dhe si intelektual. Kisha ndermend qe te lexoja librat e tu, por nga ky çast ti je per mua krejtesisht i pa besuar dhe aspak serioz. Dhe kjo eshte nje vetvrasje e individit dhe individualitetit tend. Te isha ne vendin tend qe sot do te isha terhequr nga shfaqiet ne ekran. Eshte mire qe te mos dukesh per disa kohe se ke humbur shkallen e besueshmerise. Kjo thjeshte eshte nje verejtje dhe sugjerim njerezor i derguar nga nje njeri qe ne fakt nuk ta do dhe nuk ta kerkon aspak te keqen. Me dhimbsesh. Ju pershendes

    Reply to this comment
    • Arben July 26, 12:03

      O SHOKU, NJE NJERI NORMAL (SIC NDOSHTA PRETENDON QE JE), CUDITET ME SHUME ME REAGIMIN PSIKOPATIK NDAJ ATYRE QE THOTE MUCI, SESA ME VETE MUCIN.

      HAHAHAHHAHAHAHHA

      PO TE TE JAP NJE KESHILLE.

      RUAJE VETEN SE DUHESH PER ZGJEDHJE.

      Reply to this comment
  7. Arben July 26, 11:51

    CUDI E MADHE, SI NUK FOLI NJERI PER ARGUMENTAT QE PARAQET, POR VETEM PER SHENDETIN E ATIJ QE FLET.

    O ZOT O ZOT, NA RUAJ MENDJEN.

    Reply to this comment
  8. mesazh nga Strora July 26, 12:21

    Nje kafshe e eger ne skerkat e pyllitt te malit te Strores, si nga soji e sorrollopi.

    Reply to this comment
  9. Peti July 26, 13:33

    Budallenjte jane te bindur per mendimin e tyre, te mençurit dhe dyshojne.

    Reply to this comment
  10. Ladi July 26, 13:34

    o muççooooooooooo,
    o mor o!

    Reply to this comment
  11. Mark uk July 26, 14:58

    Kjo eshte e keqja qe na ka lene turku o ARBEN.Ka lene mbeturina si puna jote po fatkesisht flasin shqip.More turkushak me gjak te piste cfar te mire kemi nga turku,.Te lejoj te hapen shkolla shqipe.Cfar kulture te sodhi.Edhe mbas 600 e sa vitesh ala jua shohim sherrin ktyre gjakprishurish.Sa mire do benit te ikish bashk me ata qe jan si ju ne Turqi se do pastrohej vendi e do bashkoheshim me vendet europiane.Ata na ndan nga Europa more ditezi.Po si mund ta qush Gjergj Kastriotin sic e ke quajtur,apo vetem se nuk la per 25 vjet te istalohej kjo rac edhe ne Shqiperi.Edhe kryeqytetin e kemi te dhuruar nga turkushaket.Eshte shume i perafert me emra qe perandoria turke kishte nen sundim si Iran terhan e pune .m.ti.

    Reply to this comment
  12. PidhiISateme July 26, 14:59

    Profesor Koti e ka lene me te shkruar dhe kjo provohet nga AQSH se mesuesi qe e ka kalizvaruar nga mbrapa Mutafain kur ishte 13 vjec e ka pasur mamane serbe dhe antare te PPSHse.

    Reply to this comment
  13. Arber July 26, 15:10

    Mire e ka Muci: prandaj edhe Skenderbeu i diteve tona, Sali Berisha e ka gruan serbe.

    Reply to this comment
  14. Arbrori July 26, 15:30

    Pse nuk shkon ne serbi dhe t’ju besh historine atyre.
    Mos na lodh me budalliqe…
    Ne nje gje na intereson qe Skenderbeu eshte Heroi yne Kombtar do apo nuk do ti te tjerat jane pese me hiç

    Reply to this comment
  15. Arbèr Durimsosuri July 26, 15:34

    Ky Mus-tafa èshtè me barrè nè tru nga njè serb, kushedi se çfarè do tè pjellè, njè monstèr ! Mos ja vini mè veshin dhe pikè !

    Reply to this comment
  16. Po.Po July 26, 16:53

    Mustafa Nano ka marre persdiper te trazoje te gjitha gjirizet shqiptare ! Eshte ceshtje shije e gustoje , per zgjedhjen qe ka bere ! Ka edhe shume e shume tema , me produktive dhe me vlera brenda kombit tone , qe presin te trajtohen nga njerezit e penes e te mendjes , qe do ta ngrinin shume me lart skraparliun tone , as mish e as peshyk , por atij i ka shkrepur te trajtoje tema qe e ulin dhe i zhvlerojne edhe ndonje gje te mire te tij !

    Reply to this comment
  17. arbereshi July 26, 19:10

    Mbasi citon nje fraze ne italisht Nano na drejtohet ne me shprehjen” ne shqip ben” dhe shqiperon frazen.A mund te jete I besushem libri I ketij mediokri I shkruar ne nje shqipe te tille. Tung fshatce nano qyteti

    Reply to this comment
  18. gjermani i fundit July 26, 22:15

    Gallate behari. Jo vetem bej Skenderi e kishte mamin serbe, po edhe Miloshevici. Edhe Vucici serbe e kishte mamin, po i ngjan shume burrit te komshijes.

    Reply to this comment
  19. KORÇARI July 27, 00:29

    O Dita , PO Muçi nuk është analist por THJESHT ANAL, PRANDAJ mjaft e ngritët duke e quajtur analist i [email protected]ës.
    Ai si MBETJE SPERMATIKE OTOMANE QË ËSHTË ATË QË DI MË MIRË TË BËJË ËSHTË ANALI – ZA E [email protected]ËS,

    Reply to this comment
  20. alphade July 27, 01:16

    Ky Muci, paska lajthitur fare ! Gjerat qe nxjerr nga goja i
    ngjajne tamam ujrave te zeza qe dalin nga gjirizet e Cu-
    brilovicit, bile edhe me zi kur dalin nga goja e nje shqip-
    folesi,sic eshte ky ” Sanduici”…..!!!!
    O bote, o dreq, qe une paskam lindur te te ndreq !!!
    Muci: Quo Vadis ??? Ku te con mushka ???

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*