REPLIKË: As minarja, as kambanorja nuk futen në thes…!

Bedri Islami March 16, 2015 14:53

REPLIKË: As minarja, as kambanorja nuk futen në thes…!

Në momentin e parë, kur lexova “reagimin” kolektiv, gjysëm fetar e gjysëm laik të zotërinjve të cituar, u ndjeva i qetë me gazetën DITA. Fakti se ajo, edhe pse më ka njërin ndër bashkëpunëtorët e saj të zgjedhur, boton një shkrim që u bie ndesh ideve të shfaqura nga unë, më dëshmoi se nuk jam i gabuar në zgjedhjen time, pasi, më shumë se gjithçka tjetër dëshiroj këtë ndjenjë të hapjes e jo të mbylljes, të lirisë së mendimit dhe të ideve sesa kornizimit të tyre.

Pastaj, u gëzova. Sepse, pa dashje, duke menduar se po bëjnë një gjë që ua kishin besuar, zotërinjtë po e aktualizonin edhe një herë një çështje që po dremiste e mund të flinte: Çështjen e hapur nga zoti Dule për dhënien e nënshtetësisë shqiptare zotit Janullatos, i komanduar në detyrën e Kryetarit të Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare.

Së pari, desha të nënvizoj disa nga gjërat e vogla që nuk janë të denja në reagimin Tuaj, të nderuar zotërinj.

Momenti i gabuar:

Ju nuk keni zgjedhur kohën e duhur për të bërë një reagim të tillë. Nuk e keni zgjedhur, pasi jo vetëm unë, por edhe të tjerë para meje, kanë shkruar për qëndrimin e padrejtë të zotit Janullatos në kreun e Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare. Ju, dhe të tjerë si ju, keni heshtur. Askush nuk ka reaguar, qoftë edhe individualisht, deri sa u bëtë katër vetë bashkë, për të bërë një të tillë. U bë në kohën kur po diskutohet për një çështje të nxehtë, të cilët ju e përvëluat: Dhënien e nënshtetësisë shqiptare zotërisë në fjalë. Kjo do të thotë se e gjithë ajo që është thënë më përpara nuk ka qenë edhe aq e rëndësishme, ndërsa tani, dashje pa dashje, gjërat po rëndohen. E drejta ime, si qytetar shqiptar, është të them se nuk e dëshiroj zotin Janullatos si bashkëqytetar timin, si kombas; ju mund të keni të drejtën Tuaj të mbroni atë, por nuk keni të drejtë të shpallni dëshirën tuaj si dëshirën e të gjithëve. Sepse nuk është. Ju gabuat në momentin e dhënë. Mua më shqetëson fakti i dhënies së nënshtetësisë një primati grek, i cili, si e kam thënë, disa kohë më parë u propozua për president i Greqisë nga një lob ultranacionalist grek, çka dëshmoi edhe një herë lidhjet e tij të afërta me politikën dhe si njeri i politikës. Më shqetëson, sepse përmes tij do të krijohet precedenti i dhënies së nënshtetësisë për çdo prift grek, për çdo hoxhë arab apo jemenas, për çdo prelat roman.

Perversiteti i ndasisë:

Katër herë me radhë, ju të nderuar, pa përmendur emrin tim, por vetëm mbiemrin, Islami… vazhdoni me paragrafë të gjerë, duke lënë të dukshëm synimin se pas këtyre sulmeve nuk qëndron një njeri me emrin Bedri Islami, por vetë Islami… Kjo është shumë perfide dhe njëkohësisht një perversitet njerëzor që i bie ndesh asaj që predikoni, harmonisë fetare. Duke aluduar në mbiemrin tim si një njësi fetare, ju nuk i bëni nder emrit që keni apo detyrës që ju është besuar. Përkundrazi, nëse sillni me vete edhe qëndrimin e primatit Tuaj, më bëni të besoj edhe më tej se paskam pasur të drejtë në mendimin tim.

Si duket ju jeni çmësuar të flisni në vetën e parë, njëjës. Mendimet e mia, qoftë për këtë rast, qoftë për lëvizjen radikale islamike, për ndasitë dhe “shenjtat” grekë që po na festohen, janë thjesht personale. Deri më sot, e jam i bindur se edhe në të ardhmen, askujt nuk i jam falur dhe tek askush nuk jam borxh. Mos u mundoni të bëni ndasi përmes një mbiemri që rastësisht është Islami, sepse kjo nuk i përket as pozitës suaj kishtare e as paraqitjes suaj intelektuale.

Kapja pas gjetheve:

Në reagimin Tuaj, më vjen keq ta them, por asnjëherë nuk jeni kapur pas asaj që ka qenë thelbësore në shkrimin tim, por si të thuash, duke lënë trungun, keni fshehur të vërtetën pas gjetheve. Në shkrimin tim unë, duke iu kundërvënë provokimit të zotit Dule se të gjithë shqiptarët e duan Janullatosin, kam sjellë edhe një koment të një njeriu, të cilin nuk e njoh, por që herë pas here ka qenë i ashpër ndaj shkrimeve të botuara nga unë. Këtë koment të zakonshëm, ju djallëzisht e keni vënë në citimin tuaj si krijesë e imja, megjithëse, për shumë gjëra kam qenë i një mendjeje.

Asnjëherë nuk kam thënë se zoti Janullatos e ka mbushur Shqipërinë me priftërinj grekë. Nuk e kam thënë, pasi edhe ata që kanë qenë ishin të mjaftueshëm dhe të padobishëm. Ju tani deklaroni se janë vetëm katër të tillë. Ju e dini më mirë se unë, pasi jeni pjesë e saj, por pasi lexova reagimin tuaj, mendova me vete se tani e tutje Janullatosi nuk paska më nevojë të sjellë të tjerë.

Nuk e kam akuzuar askënd se po ndërton kisha, megjithëse por mua do të ishte më mirë të ndërtohen shkolla. Por kam të drejtën të pyes: Kush i financon ndërtimet e kishave? Shteti grek? Nëse po, me cilin qëllim? E bën për hatër të Janullatosit apo për diçka tjetër: Helenizimin e jugut të Shqipërisë përmes kishave? Nëse e bën për Hirësinë Tuaj, atëherë nuk e bën për ne, shqiptarët. Nëse e bën për lartësimin e emrit të zotit, atëherë do e bënte për cilindo tjetër, sepse Zoti është i përbashkët për të gjithë, dhe ju më kot, aq trashë, përpiqeni ta krahasoni zotin Janullatos me Jezusin. Ka dy rrugë: Ose kishat janë ndërtuar për besimtarët dhe ai, Janullatos nuk ka rol; ose janë dhënë paratë për hir të tij dhe këtu kisha nuk ka rol, por politika. Rrugë të mesme nuk ka e nuk mund të ketë.

Megjithatë unë po e përsëris mendimin tim: Jam kundër ngritjes së kaq shumë objekteve të kultit, qofshin xhami, kisha të besimit roman, ortodoks, Jehovas të cilat po mbesin të boshatisura, kur mund të bëheshin gjëra po aq të vyera.

Të gjitha replikat ndaj shkrimit tim ju i keni bazuar në një citim të rremë dhe njëkohësisht keni shmangur thelbin e asaj që kam synuar dhe që është qartësisht e kuptueshme se e keni ditur. Ju, të nderuar, jeni kapur pas gjetheve dhe jo pas trungut. Njëqind herë ju keni përsëritur “Kisha Orthodhokse Autoqefale Shqiptare”, por keni harruar nenin themelor të saj: Kreun, i cili, sipas një statuti të miratuar përmes gjakut të martirëve, të vrarë nga paraardhësit e atyre që sot janë mes jush, duhet të jetë shqiptar. Si mund të kemi një Kishë të Pavarur, kur shefi i saj është grek? Ju, asnjëherë nuk e përmendni, qoftë për kapje ndaj një gjetheje fiku, emrin e Imzot Fan Nolit, pasi qëndroni në anën e kundërt të tij. Atë që u bë me sakrifica të themelta nuk mund ta shmangë një devijim historik, në të cilin, qoftë edhe pa dashje, ju jeni pjesë e saj.

Si është e vërteta:

Zoti Janullatos ka mbi 23 vite që është në Shqipëri. Janë ndërruar shefa qeverie, presidentë, kryetarë kuvendi, janë bërë lëvizje në qeverisje e çdo gjë tjetër ka ndodhur në këtë vend, por deri më tani, asnjë president, asnjë qeveri dhe asnjë personalitet nuk ka marrë përsipër se ishte pikërisht Ai që e solli zotin Janullatos në Shqipëri. Në debate të ashpra parlamentare, dy partitë kryesore, janë përpjekur me të gjitha forcat e tyre që të lënë topin në derën e tjetrit, duke akuzuar njëra tjetrën se ata e lejuan Atë të jetë në Shqipëri.

Nëse do të ishin të bindur se kishin bërë një gjë të mirë dhe të denjë, të jeni të bindur se të dyja palët do të kishin rendur për të marrë flamurin. Por ishin, dhe në brendësi janë të bindur se, ajo që ka ndodhur nuk ishte e denjë për një shtet të lirë, dhe në të cilin, komuniteti më i madh i krishterë ka një status dhe një besëlidhje, e cila është sanksionuar në krijimin e Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare.

Unë jam i bindur se politika e deritashme shqiptare e ka pasur gjithnjë njërin sy dhe njërën dorë drejt Athinës, dhe kjo nuk do të thotë se jemi kundër shtetit grek. Ju zotërinj keni gjetur derë të gabuar për të hapur një hasmëri. Por, nëse kemi të drejtën të njohim fqinjin tonë si fqinj, kemi edhe të drejtën të kemi zërin tonë, kur pikërisht ky shtet, në mënyrë të paskrupullt kërkon të ndryshojë kufijtë detarë, nuk e ka hequr ende ligjin e luftës, i bën vend dhe i nxit organizatat vorioepiriote, të cilat sjellin përçarje në vendin tonë, nuk njeh të drejtat e bashkatdhetarëve tanë me origjinë nga viset shqiptare të Çamërisë, nuk njeh pronat e tyre, devijon lumenjtë. Na lodhët me përrallën se shteti grek mban disa qindra mijëra shqiptarë. Mos e bën këtë për lëmoshë? Sa herë që politika shqiptare ka synuar të futet në sinorët e kishës ortodokse, kanë filluar fshesat ndaj shqiptarëve. Mos vallë shqiptarët atje kanë atje gjithë të drejtat e tyre, si i kanë grekët në të gjitha shtetet ku jetojnë dhe që janë disa herë më shumë se sa në vetë shtetin e tyre? Synimi për të përgjunjur një ndjenjë kombëtare përmes shqiptarëve që jetojnë në Greqi, e për më tepër duke e lidhur këtë edhe me një figurë kishtare të shkallës së lartë, është një dukuri nacionaliste e egër, që nuk dëshiroj të jetë e pranishme tek ju.

Zoti Janullatos ka mbi 23 vite në Shqipëri. Në të gjithë këto atij dhe kujtdo tjetër do i kishte mjaftuar koha për të bërë një elitë të shkëlqyer të hierarkisë kishtare, të denjë për të përfaqësuar denjësisht ndjenjat besimtarëve të tyre, por edhe kulturën e popullit që i takojnë. Nuk ka kishë në botë që të jetë kozmopolite. Nuk ka asnjë kishtar të madh që nuk ka qenë më përpara atdhetar i madh. Jo vetëm tek ne, por në të gjithë botën, emrat e prijëtarëve të mëdhenj të Kishës janë të lidhur me popullin dhe me kombin e tyre. Ne kemi fatin të jemi pjesë e të njëjtit komb që ishin edhe idealistët e mëdhenj të Kishës ortodokse shqiptare, që e bënë atë përmes vizionit dhe gjakut të tyre. Ju nuk mund ta zhbëni atë, sepse në fund të fundit, gjërat e ngulitura historikisht nuk mund të hiqen aksidentalisht.

Koha e mjaftueshme për të pasur klerikë të shkallës sipërore në Shqipëri ka qenë e mjaftueshme. Për më shumë se dy dekada, nëse do të kishte dashur, zoti Janullatos nuk do të kishte nxjerrë thjesht 160 klerikë, por mes tyre edhe emra që do të shkëlqenin si teologë të njohur, figura që do të ishin të pranishme gjithnjë e më shumë mes njerëzve, pavarësisht besimit të tyre fetar.

Zotërinj të nderuar,

duke dashur t’i vini vetulla një ngjarjeje që nuk është vetëm e Juaja, ju i bëtë dëm atij që deshët të mbronit. Doni apo nuk doni ju, çështja e Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare nuk është vetëm një gjë e brendshme, e shtrirë, si do të donit ju, në sinorët e një hierarkie kishtare apo laike. Ajo prej kohe nuk ka qenë e mbyllur në sirtarin e disa vetëve dhe për fat, shpeshherë, ajo ka qenë edhe mbresë e pashlyer e figurave që e kanë dashur këtë vend njëlloj si vendlindjen e tyre. Më lejoni të sjell një citim nga zonja Edith Durham:

“Për herë të parë kam dëgjuar për përpjekjet e bëra nga prifti Fan Noli për të formuar Kishën Autoqefale Ortodokse Shqiptare dhe për të larguar nga vendi priftërinjtë grekë. Në Berat të krishterët ankoheshin se priftërinjtë grekë kërcënonin shqiptarët që mësonin dhe mbanin libra shqipe… U themelua ligjërisht Kisha Autoqefale Ortodokse Shqiptare dhe tani në Shqipëri nuk ka më priftërinj grekë. Disa prej tyre shoqëruan ushtrinë pushtuese greke dhe u larguan nga vendi. Tani të gjithë klerikët ortodoksë janë shqiptarë… Unë do ta theksoj fort krijimin e Kishës Autoqefale Ortodokse Shqiptare sepse ky akt i dha fund spekulimit të disa gazetave që i përshkruanin shqiptarët dhe kishën e tyre ortodokse si kishë greke dhe ithtarët e saj si grekë…”.

Ju, të nderuar, nuk keni dashur të kuptoni thelbin e mendimit tim, i cili, megjithëse sot ju e përshfaqni padenjësisht si të një myslimani, do të ishte i njëjtë edhe po të kisha qenë i një besimi tjetër fetar. Sepse, me dashje ose pa dashje, ju bëni të njëjtin gabim që bënin dikur ata që citova nga zonja Durham, ngatërroni besimin fetar me kombësinë dhe harroni se kombi është mbi besimin fetar.

Unë po e përsëris edhe një herë qëndrimin tim, nga i cili, edhe po të kishit shkruar dhjetëra replika të nënshkruara jo nga katër, por nga katër herë dhjetë, nuk do të mund t’i ndryshoja. Ai është dhe mbetet:

Të duash apo të mos duash një klerik të lartë të huaj, aq më tepër grek, kur ende nuk janë dhënë shenja se është mohuar, dënuar dhe tejkaluar e djeshmja, e cila ishte mizore dhe shpeshherë tragjike, nuk do të thotë të jesh minë njerëzore. Përkundrazi, do të thotë të bësh kujdes nga “minat” që mund të vendosen në një kontekst të ardhshëm. Harmonia e mrekullueshme fetare nuk është as shpikje dhe as meritë e Janullatosit. Ajo ishte këtu edhe kur paraardhësit e tij si Jakovi e të tjerë, kërkonin me ngulm ndasinë fetare, duke përcaktuar si etnitet kombëtar përkatësinë fetare. Ende askush nuk di që zoti Janullatos, megjithëse i njohur, si thotë Dule, për shkak të përmasave ndërkombëtare, të ketë bërë diçka të veçantë për harmoninë tonë të mrekullueshme fetare, kur ka shembuj të mjaftueshëm për të dëshmuar se edhe brenga grigjës së tij ka përdallime të mëdha. Këtë përdallim e sollët edhe ju.

Mos harroni, asnjë kambanore nuk futet në thes, e njëkohësisht asnjë minare. Kalofshi mirë.

Bedri Islami March 16, 2015 14:53
Komento

168 Komente

  1. Edi March 16, 15:00

    Komplimenti z.bedri

    Reply to this comment
    • andromeda March 16, 17:11

      Të lumtë, o Bedri Islami. Janullatos zhduku nga ky vend i shenjtëruar nga vetë Perëndia dhe jo nga ‘fortlumtria’ jote.

      Reply to this comment
      • ani March 24, 00:31

        a cja ke fut kot. anastasi osh njeri i zotit. i vetmi qi vlen ne ket ven. burr i zoti, me kultur, me dije, i squjt. nji fjal shqipe thun, lisin e gjate e ran era. ai na zbukeroj venin. ka me qenru ktu se e dun fort ortodoksit, e nderojn ene komunitetet e tjera. i gjithrespektushm. zoti vendos per te ene per tgjith ne kur do vijm e kur do ikim nga kjo bot. iu boft dita nji mij. e boll ju ateistat e pjeset e tjera. a kena harmoni fetare. harmoni do me thun mos u fut ne punet e tjetrit. respekto lirin e tjetrit. te gjith jemi te lire te shprehemi, por ama liria jote mbaron atje ku fillon liria teme. ene ne ket pike e keni tepru. jeni tuj dhunu lirin e shum te tjereve. nuk osh mir kshu. kjo osh percarje. pse ortodoksit e shqipris ca jan. kategori e dyt. gabim shum i modh qi ene persona qi nuk jetojn ne shqipri futin sherr me komentet e tyne. ne jetojm ktu i dim mo mir punet. andaj ma qet, ma but. jo me fyrje, jo me sharje raciste. nuk kuptoni se europa po na vezhgon. jena ven kandidat. nuk shkon. aq ma teper per nja njeri qi ka bo kaq shum per shqipri sa asnji tjeter. u nertu katedralja ne tiron. punojsit ma t shumt ishin musliman. puna u bo, ata murren paret, ene t gjith te gzum. janullatsi ka bo mir. t rrim shtremer e t flasim drejt.

        Reply to this comment
    • Pellazgu March 16, 19:26

      @Edi

      Jo vetëm komplimenta, por edhe ndonjë vërejtje të vogël për SHQIPTARIN Islami. Është treguar më i krishterë (katolik, se ortodoksit nuk kthejnë faqen tjetër, por të ngulin thikën pas shpine) prifti sllavo-ortodoks Ilia, duke mos përdorur gjuhën që ata palo autorë përdorën në shkrimin e parë kundër tij. Derri do “plumb”, se pastaj kujton se është dajë.

      Reply to this comment
  2. Shqiptar March 16, 15:21

    Ja pse Anastas Janullatosit duhet te lagohet nga drejtimi i Kishes Autoqefale Orthodokse Shqiptare!

    – Anastas Janullatosi eshte me origjine greke dhe nuk eshte shqiptar dhe zgjedhja e tij ne krye te Kishes Autoqefale Orthodokse Shqiptare eshte ne kundershtim te plote me statutsin e kesaj kishe .

    – Prifti grek Anastas Janullatosi nuk ka mbajtur asnje premtim te dhene kur uzurpoi me diknakeri kreun e kishes autoqefale shqiptare. Nje nga premtimet e tij kryesore ishte se; ai do te largohej menjeher nga drejtimi i kishes mbasi ajo te rimekembej. Atij ju kerkua qe te rruhej autoqefalia e kishes dhe respektohej kontributi i Fan Nolit dhe martireve te tjere orthodoks shqiptare ne ndertimin e kesaj kishe, por me ardhjen e tij ne krye te kishes humbi plotesisht autonomia e saj dhe kisha kaloi ne varesi te Patriarkanes te Stambollit, kurse figura e themeluesit te kesaj kishe Fan Nolit ju mohua plotesisht kontributi i tij ne themelimin e kishes.

    – Politika fetare qe ndiqet nga Janullatosi ne drejtimin e kishes, favorizon vetem minoritaret dhe greket, kurse shqiptaret orthodokse qe jane dhe shumica e saj, jane larguar nga funksjonet drejtuse te kishes. Drejtimi i KAOSH ka kaluar plotesisht ne duart e minoritareve dhe te grekeve.

    – Gjithe Arqimandritet e kishes jane greke dhe antishqiptare te betuar. Ishe Arqimandriti Kristosomus u kape nga policia e Gjirokastres duke shperndare hartat e Vorjo -Epirit. Kurse Arqimandriti Efrem Simonopetritis ka qene nje klerik i ushtrise greke me graden Major.

    – Te gjithe keshilltaret e Janullatosit jane minoritare ose greke, njeri prej tyre ka qene dhe Piro Kondili ( qe drejtonte shkollen fetare ne Gjirokaster) i njohur si antishqiptar i betuar dhe nje aktivist i shoqates terroriste shoviniste vorio-epirote greke Stefa, kurse perkthyesi i Janullatosit per 5 vjete ka qene Vangjel Dule qe sot njifet nga te gjithe shqiptaret si dora e zgjatur e Greqise dhe politikes se saj helenizuse.

    – Te gjithe prifterinjte greke te emeruar nga Janullatosi ne Jugun e Shqiprise, ndjekin hapur nje politik henelizuse ku te gjithe orthodoksit shqiptare portretizohen si greke.

    – Ne te gjitha kishat e Jugut te Shqiperise predikohet vetem greqisht dhe behet hapur propagante kunder figures se Fan Nolit dhe martireve te tjere orthodokse shqiptare qe flijuan jeten e tyre per kete kishe .

    – Prifterinjte, ndihmesit e tyre dhe keshillat kishtare te ketyre kishave, perbehen vetem nga minoritare dhe familjet e tyre dhe aty behet vetem propagande pro greke dhe perpilohen listat e pensjoneve qe jepen nga Greqia per henelizimin e shqiptareve te Jugut. Ne Jugun e Shqiperise jepet nje ndihme (pensjon) per te gjithe orthodoksit qe deklaroin kombesin e tyre vorio-epirote- greke. Per te fituar kete “pensjon” i interesuari duhet te mari dy vertetime, nje nga keshilli i kishes (qe tregon se ky person eshte nje i pagezuar orthodoks qe ka dhene kontribut ne ceshtjen vorio-epirote) dhe nje vertetim tjeter nga Omonia qe vertetoin kombesin e deklaruar “vorio-epirote- greke” te te interesuarit. Te te gjitha keto dokumenta paraqiten ne Greqi ne sillogjet vorio-epirote dhe mbasi marin aprovimin e tyre keto dokumenta kaloin ne qeverine greke ku personit te helenizuar i jepet pensjoni. Te gjitha keto veprime te kishes behen me dijeni te ploe te Janullatosit.

    – Anullatos Janullatosi nuk ka pare vetem punet e kishes, por eshte bere pjese e politikes duke shkelur ligjet e vendit. Janullatosi ka qene anetar i perpilimit te Kushtetutes Shqiptare dhe ky qendrim ndalohet plotesisht si me statusin e kishes por edhe te shtetit laik Shqiptare.
    Kur greket nderhyn ne ceshtjen e ortodoksise shqiptare duke pretenduar se ‘te gjithe Ortodoksit jane Greke” nga ana e Janullatosit vetem heshtet.

    – Euro deputeti greke Stavros Ksarhakos kerkonte te mbronte arsimimin greke nga shqiptaret ne Kishen Orthodokse Shqiptare, kurse Janullatosi vetem heshti duke mos i kthyer asnje pergjigje ketij provokimi te bere nga zyrtaret e shtetit greke.

    – Sa here shtetaret greke kane nderhyre ne punet e brendeshme te Kishesh Orthodokse Shqiptare, kurse Janullatosi nuk ka nderhyr fare duke i hapur rruge ketyre megallomaneve shoviniste greke dhe tezave te tyre antishqiptare. Rasti me flagrant ishte nderhyrja e Ambasadorit Greke ne kishen e Permetit duke i vene kurizin kishes qe mos te lejonte Prokurorin Shqiptare qe te hetonte chvarimet e shqiptareve te vdekur te Kosines qe Janullatosi i mbante te mbyllur brendta kishes dhe i shiti si ushtare greke.

    – Qe kur Anastas Janullatosi uzurpoi me force drejtimin e Kishes Autoqefale Orthodokse Shqiptare, filloi dhe asimilimi i orthodoksve shqiptare. Nje shoqate e fshatrave te Zagorise ka kerkuar nga ishe Ministri i Jashtem Greke Jorgo Papandreu qe te njihet kombesija greke e ketyre fshatrave te kesaje zone. Po ashtu, fshatrat shqiptare te Jugut si, Muzina, Sopiku, Mursia, Cuka, Shkalla (vllahe) e tjera, jane deklaruar greke me kohe.

    – Anastas Janullatosi po lufton hapur kunder patrioteve orthodokse shqiptare, duke u perpjekur ti shkateroi ata. Shifeni luften e poshter qe po i bene Janullatosi priftefirnjve patriote orthodokse shqiptare At Markut dhe Foti Cicit.

    – Kisha Orthodokse Autoqefale Shqiptare e ka humbur plotesisht autoqefalin e saje dhe sot ligjin e bene Ptriakane Greke e Stambollit. Ne vitin 1996 shqiptari nga Korca AT Justino u propozua nga kisha orthodokse shqiptare per tu shuguruar peshkop asistent, por kjo zgjidhje u hodhe poshte nga Patriarkana Greke e Stambollit e cila vendosi menjeher shugurimin si peshkop te tre prifterinjeve greke dhe emerimin e tyre ne Shqipri!

    – Me uzurpimin e kishes nga greku Janullatos, gjithe arkitektura e Kshes Orthodokse Autoqefale Shqiptare u ndryshua plotesisht. Te gjitha kishat qe ndertohen sot nga Janullatosi ne Shqiperi jane te stilit greke, te vogla dhe te lyera me gelqere. Historikisht kisha orthodokse shqiptare kane qene te larta, te ndertuara me gure, dyert dhe dritaret me harqe dhe kubature te larte dhe te gjitha shikoin nga Jerusalemi, kurse kishat qe ka ndertuar Janullatosi shikoin me fytyre nga Athina. Edhe Katedralja Orthodokse e ndertuar nga Janullatosi ne Tirane, eshte e stilit greke dhe shikon nga Athina, kur ne fakt duhet te shikonte nga Jerusalemi. Te gjitha kishat e vjetera orthodokse shqiptare qe kane nje identitet te qarte shqiptare, u lane ne meshiren e fatit nga Janullatosi dhe te gjitha po shkoin drejt shkaterimit.

    – Me uzurpimin e Kishes Orthodokse Autoqefale Shqiptare nga greku Janullatos, kisha orthodokse shqiptare e ka humbur plotesuisht autoqefalin e saje dhe eshte kthyer ne nje instuticion asimilues helenizus ku te gjithe shqiptaret orthodokse portretizohen si greke.

    – Kjo kishe e ka humbur plotesisht funksjonin e saj kombetar qe Fan Noli e ngriti me aqe munde dhe djerse.

    Reply to this comment
    • Pirro March 16, 17:44

      Ju duhet te jeni ai profesori me doktorrature qe del studjove te opinionit te klanit

      Reply to this comment
    • Roberta March 16, 18:39

      – Sipas teje ne tani duhet të funksiononim me statutet e para të shtetit shqiptar, pasi ato u vendosën me gjak dëshmorësh në fitimin e pavarësisë më 1912, më pas me Princ Vidin dhe Statuti Organik i Shqipërisë (1914), më tej me Statutin e Zgjeruar të Lushnjës (1920) dhe me zgjerimin që iu bë këtij më 1922, apo ato të periudhës së Republikës Shqiptare, apo të Mbretërisë Shqiptare etj. Po si shpjegohet që deri tani kemi ndryshuar disa statute e kushtetuta dhe pse nuk i respektojmë më të parat, që u fituan me gjak? Sepse o shqiptar ato janë në shërbim të problematikave dhe kushteve që kalon vendi në kohë të ndryshme. E njëjta që ndodh edhe me statutet e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë. Për më tepër që zgjedhja e Anastas Janullatosit u bë, e kërkuar nga ortodoksët shqiptarë (dhe për këtë ka dokumente pafund) në një kohë ku nuk kishte asnjë statut në fuqi për shkak të ateizmit komunist. Pra zgjedhja e Anastas Janullatosit është e ligjshme, prandaj edhe qeveritë shqiptare duke e njohur të tillë jo vetëm që nuk kanë ndërhyrë, por edhe i kanë konsoliduar më tepër marrëdhëniet me Kishën Ortodokse dhe kreun e saj Anastas Janullatosin, duke e njohur edhe me ligj të kushtetutës si primatin e saj.
      – Anastas Janullatosi, kryepeshkop i Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë (mësoja të paktën njëherë t’ia thuash emrin Kishës ashtu siç ia vunë klerikët patriotë shqiptarë) nuk është politikan që të mbajë premtimet përpara elektoratit. Duket që je jashtë kontekstit. Megjithatë, dua të të sqaroj se statusi i të dërguarit të përkohshëm (ekzark) dhe i të zgjedhurit të përhershëm me kërkesë tëortodoksëve shqiptarë janë dy gjëra krejt të kundërta.
      Anastas Janullatosi u dërgua në Shqipëri si ekzark patriarkal, ku përgjatë një viti udhëtoi pothuajse në mbarë Shqipërinë, duke konstatuar shpërbërjen e plotë të Kishës Ortodokse. Si ekzark Patriarkal ai u përpoq të gjente persona të përshtatshëm me shtetësi shqiptare, që t’i dorëzonte në kryepeshkop të Kishës. Por, për fat të keq, kjo rezultoi se ishte e pamundur, për shkak të vetë shqiptarëve ë kishin fshirë çdo gjurmë gjatë komunizmit. Kur Anastas Janullatosi po bëhej gati për t’iu kthyer detyrave të tij universitare MIJËRA BESIMTARË SHQIPTARË ORTODOKSË (ka fakte për këtë) e lutën të qëndronte në Shqipëri dhe të merrte përsipër veprën e ringritjes së Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare, që vazhdonte të ndodhej në gjendje të pezullt. Për herë të parë pas persekutimit, NJË PËRFAQËSI E KISHËS SË SHQIPËRISË vizitoi Patriarkanën Ekumenike (5-8.6.1992) dhe KËRKOI zgjedhjen e Ekzarkut Patriarkal si kryepeshkop të kësaj Kishe. Kryepeshkopin Anastas Janullatos e KËRKUAN VETË SHQIPTARËT ORTODOKSË në krye të Kishës së tyre.
      Më 24.6.1992, Sinodi i Shenjtë i Patriarkanës Ekumenike e zgjodhi Anastas Janullatosin me votë unanime Kryepeshkop të Shqipërisë. Le të rikujtojmë këtu, se Sinodi i parë kanonik i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë u zgjodh, në prill të vitit 1937, në Konst-andinopojë, nga Patriarkana Eku-menike, pa pjesë-marrjen më të vogël të faktorëve të tjerë.
      –Përsa i takon figurës së ndritur të Fan S. Nolit po të paraqes vetëm dy nga faktet e shumta që ekzistojnë. Në Konferencën Shkencore, organizuar më 24.06.2014 nga Akademia e Shkencave dhe Fondacioni Kulturor në Tiranë “Fan Noli” me rastin e 90-vjetorit të Revolucionit të Qershorit, Kryepeshkopi i Shqipërisë Anastas Janullatos u shpreh për Fan Nolin dhe rolin e tij në themelimin e Kishës Ortodokse Shqiptare, si vijon: “Ju e dini që ne (Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë), pa përmendur atë çfarë është Noli në përgjithësi, e përmendim atë në çdo Liturgji Hyjnore. Fan Noli ishte një personalitet i gjithanshëm në shumë fusha, jo vetëm për shqiptarët, por edhe për të tjerët. Ju duhet të vlerësoni rolin e secilit personalitet për kohën që ka jetuar. Më kujtohet që ajo çfarë ka thënë At Artur Liolini (Udhëheqës i Ortodoksisë shqiptare në Kishën e Shën Gjergjit në SHBA): ‘Nëse Noli dhe Anastasi do të kishin jetuar në të njëjtën kohë, atëherë do të ishin miq të përzemërt, gjithmonë nëse do kishin qenë bashkëkohës. Sepse ata kanë të njëjtin shpirt të hapur dhe me dashuri për njerëzimin’.
      Gjithashtu, me nismën e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë të kryesuar nga Anastas Janullatosi, rruga pranë Kishës Ortodokse në Durrës ka marrë më 9 mars 2015, emrin “Imzot Fan S. Noli” gjatë një ceremonie të veçantë përkujtimore (lexo shtypin e ditës).
      – Drejtimi i Administratës së Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë është i ndarë sipas katër Mitropolive: të Tiranës, Korçës, Beratit dhe Gjirokastrës. Nëse i gjithë minoriteti grek ka lëvizur nga zonat e tyre në jug të vendit dhe qenka shpërndarë në të gjithë Shqipërinë për të drejtuar KOASh-in, atëherë ti ke të drejtë.
      – Të gjithë Arkimandritët e KOASH-it sot janë me gjak dhe shtetësi shqiptare. Disa prej tyre madje janë dorëzuar edhe peshkopë shqiptarë të Kishës Ortodokse, gjë që nuk ka ndodhur me asnjë fe tjetër në Shqipëri.
      – Përsa i takon shpifjeve dhe gënjeshtrave që pafund trillon në lidhje me gjoja këshilltarët grek të Anastas Janullatosit apo ca aktivistëve antishqiptarë që bashkëpunokan me të apo të priftërinjve fantazëm grekë që punokan punë të dyshimta në Jugun e Shqipërisë apo se në jug predikohet vetëm greqisht etj. Etj. Mirë bën të sjellësh fakte dhe prova, ndryshe këto mbeten vetëm SHPIFJE DHE GËNJESHTRA MJERANE. Fakt mbetet se në statutin e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë është përcaktuar që “gjuha zyrtare e Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare është shqipja”. Në adhurim ato që janë njohur si minoritete (greke, maqedonase, serbe) bëjnë adhurimin në gjuhën e tyre. Kjo është një e drejtë që as ua jep Kisha Ortodokse dhe as ua heq, sepse është një e drejtë që i takon sipas Kushtetutës së Shqipërisë çdo grupimi. Përsa i përket shërbesave fetare në Kishën Ortodokse, në të gjitha kishat, bëhet në gjuhën shqipe, përveç zonave minoritare, të cilët shërbesat i bëjnë në gjuhën e tyre. Madje, edhe Kryepeshkopi që në momentet e para që ka ardhur me këmbëngulje të madhe ka mësuar meshën që ta thotë në shqip. Është predikimi që ka bërë në greqisht, por KUJDES edhe këtë e ka bërë me përkthyes. Që, do të thotë që përsëri dëgjohej edhe shqip. Kjo nuk ka krijuar ndonjëherë problem brenda komunitetit ortodoks.
      Shpeshherë flasin njerëz sikundër edhe ky shkruesi ynë që ndoshta nuk kanë shkelur ndonjëherë në kishë se medemek në kishë “meshohet greqisht”? Por unë i them: “Ku e ke dëgjuar?! Ke qenë ndonjëherë në kishë”?! Sepse nëse dikush do ta vërtetojë këtë gjë, mjafton të vijë ditën e diel qoftë në Tiranë, në Korçë, a në Berat, Gjirokastër kudo ku kemi kisha dhe të dëgjojë se si bëhet. Kjo është më e thjeshta, sepse dyert e kishave janë të hapura për të gjithë.
      – Nëse Kreu i KOASH-it, Anastas Janullatos, “nuk ka parë punët e kishës, por është bërë pjesë e politikës”, atëherë nxirri faktet që ke dhe denoncoje në Prokurori. Por mos trillo dhe shpif se nuk i bën dëm Anastas Janullatosit , por kishës ortodokse dhe shqiptarëve ortodokse që e kanë zgjedhur në krye të tyre. Kjo gjë do t’i bëjë ata të ndjehen të persekutuar nga vetë bashkëkombësit e tyre dhe, sigurisht, që do të shkatërrojë harmoninë fetare. Është e vërtetë që harmoninë dhe tolerancën fetare nuk e krijoi Anastas Janullatosi në Shqipëri, por është po aq e vërtetë se nëse vazhdohet kështu do të jemi ne Shqiptarët që do ta prishim atë, duke futur hundët në shtëpinë fetare të bashkëvëllezërve tanë ortodoksë shqiptarë.
      – Si mund të quash veprimtari antishqiptare parë kishat e reja madhështore në Korçë, Fier, Berat, Durrës, Sarandë, Gjirokastër, gjithsej janë ndërtuar mbi 150 të tilla; MBI 160 KISHA TË VJETRA QË JANË RINDËRTUAR, 60 MONUMENTE KOMBËTARE KULTURE TË RESTAURUARA. Apo konsiderohet sjellje dhe veprimtari antishqiptare psh. ngritjen e Qendrës moderne Diagnostike “Ungjillëzimi” në Tiranë, ku në 12 vitet e funksionimit të saj, u ka shërbyer mbi 1.400.000 personave, pavarësisht përkatësisë fetare, Qendrën Okulistike dhe Otorinolaringologjike. Të gjitha këto të pajisura me aparaturat më moderne të teknologjisë së fundit. Klinikat e tjera që funksionojnë në Kavajë, Korçë, Lushnjë, Jorgucat, në zona të tjera rurale; veprën e gjerë sociale, filantropike, veçanërisht në periudha të krizave politiko-sociale të vendit (1992, 1994, 1997), organizimin e ndihmës NË VITIN 1999 PËR 33000 REFUGJATË NGA KOSOVA. Apo programet bujqësore dhe blegtorale, të zhvillimit rural në zona malore, si dhe në çështjet e shëndetit, interesimin për përmirësimin e cilësisë së jetës të banorëve të fshatit me ndërtimin e rrugëve, ujësjellësve. Dhe 450 ndërtesat e ndërtuara në total, të cilat u ngritën edhe për të strehuar shkolla, qendra mjekësore, jetimore, konvikte etj. Mos i konsideron të tilla 120 librat liturgjikalë e shkencorë, të cilat u përkthyen në shqip dhe u botuan nga Kisha apo revistat e botimet e tjera në shqip?! Me veprat e infrastrukturës që janë kryer – të gjitha këto u bënë me fondet e gjetura nga Kryepeshkopi në vende të ndryshme të Evropës dhe të Amerikës,- Kisha ka kontribuar në zhvillimin ekonomik të vendit, duke iu ofruar punë qindra punonjësve, dhjetëra shoqërive private dhe qindra punëtorëve e mjeshtërve vendas. Me të gjitha këto, është një prej investitorëve më seriozë të vendit.
      Këta janë vetëm disa shembuj “të aktivitetit antishqiptar të Kryepeshkopit Anastas Janullatos”. Por kontributi i madh i tij në jetën kulturore dhe shpirtërore të Shqipërisë njihet prej qindra mijëra ortodoksësh, që nuk reshtin së treguari përkushtimin, mirënjohjen dhe dashurinë e tyre. Përkundrazi, tekstet tuaja janë të mbushura përplot me shpifje dhe trillime keqdashëse dhe fantazi fobike që risjellin në mendje të shkuarën.

      Reply to this comment
      • enter March 16, 20:10

        Te pershendes per faktet qe keni sjelle ketu, fakte qe I percellojne deri ne kocke shqiptareve urryes e injorante, ekstremiste e ziliqare.

        Reply to this comment
      • Shqiptar March 16, 22:30

        Ku e gjene energjin te na trregosh perralla me oke duke pretenduar se, “qendrimi dhe zgjedhja e Janullatosit ne krye te kishes u kerkua nga shqiptaret orthodokse”? Kjo eshte plotesisht nje genjeshter e paturpe. Hidhi nje sy kesaj vidjoje ketu me poshte qe te mesoshe te verteten, te shikosh se si shqiptaret orthodokse e kundershtuan me force vetezgjidhjen e Janullatosit ne krye te kishes. https://www.youtube.com/watch?v=c-155gEfJrE. Sic e shefe dhe vete e verteta eshte krejt e kundert me pretendimin tende absurd.

        Sigurisht qe Kisha Orthodokse Autoqefale Shqiptare duhet ti permbahet ligjeve te saj te vendosura nga Sinodi i Shenjte dhe themelusi i saj Fan Noli dhe nuk mund te ndryshoin sa here i do qejfi Janullatosit tende dhe grekeve te tjere qe kane uzurpuar kishen.

        Tjetra qe desha te shtoja eshte se: Kishat e reja qe ka ngritur greku Janullatos jane te gjitha te stilit greke dhe nuk i perkasin fare tradites dhe arkitektures shqiptare dhe te gjitha shikoin me fytyre nga Athina. Pra, Kisha Orthodokse Autoqefale Shqiptare eshte henelizuar dhe nuk eshte (shqiptarizuar) sic kerkuan themeluesit dhe marrtiret e saj qe u helmuan nga vete kleriket greke. Keshtu ndodhe ne te gjitha vendet e tjera orthodokse qe kane dale prej kohesh nga influenca e Patriarkanes Greke te Stambollit. Kisha ka nje themel kombetar dhe rruan forte traditat e vendit ku sherben, por fatkeqesishte ne Shqiperine tone ajo po henelizohet plotesishte dhe ka kaluar ne varesi te plote te Patriakanes Greke te Stambollit qe bene emerimet e peshkopeve dhe gjithe aktivitetit te saj kishtare.

        Anastas Janullatosi ka qene anetar i keshillit te krijimit te Kushtetutes Shqiptare dhe ky veprim eshte ne kundershtim te plote me ligjet e kishes dhe shtetit laik shqiptare. Pjete Janullatosin tende per kete fakt qe te mesoshe te verteten.

        Nen drejtimin e Janullatosit Kisha Orthodokse e Varur Shqiptare eshte bere pjesmarse ne krrimin me te llaktarshem, cvarrimet e kufomave te shqiptareve te Kosines qe i shiti si ushtare greke.

        Vete greku Anastas Janullatosi ka mare pjese direkte ne polemikat e shumta qe jane bere mese qytetareve te Permetit dhe klerikeve grekofone qe kane kerkuar te shkateron Pallati i Kultures se Permetit. Ti veshe kazmen instuticionit te kultures shqiptare, duke mos patur asnje te drejte ligjore.

        Pjestare te shumte te klerit orthodoks te kishes se Janullatosit kane mare pjese aktive ne veprimtari antishqiptare dhe Janullatosi nuk ka thene nje gjysem fjale per te denoncuar keto aktivitete antikombetare. Anetare te Agimit te Art dhe shoqatave shoviniste greke, kane mare pjese ne tubime te shumta si ne Himare, Vurg dhe Dervican dhe kane kerkuar tjetersimin e territorit te Jugut te Shqiperise duke kerkuar clirimin e Vorjo-Epirit.

        Ne qofte se Anastas Janullatosi do te kishte respekt per Fan Nolin dhe martiret e tjere orthodoks shqiptare qe u helmuan nga kleriket greke (sic pretendon ti moj zonje e pandershme), do te mbante nje meshe per te gjithe keta martire, por ai se ka pranuar asnjehere nje vendim te tille, pamvarsishte se kjo i eshte kerkuar me ngulm nga shume shqiptare orthodokse. Ja ketu duket “dashuria” e Janullatosit per martiret shqiptare te kishes orthodokse.

        Fondet qe mere Janullatosi jane te gjitha te dhuruara nga shoqata dhe individe shoviniste antishqiptare, prandaj keto financime Janullatosi nuk i ka bere asnjehere publike, duke shkelur keshtu hapur, ligjet shqiptare qe kerkoin transparence te fondeve. Ki eshte nje tjeter krrim i Janullatosit kunder ligjeve te shtetit shqiptare.

        Dhe e fundit, megjithse kane kaluar kaqe vjete, greku Janullatos nuk ka pregatitur asnje shqiptare orthodoks si pasues te tij, duke i lene keshtu rrugen e hapur Patriarkanes Greke te Stambollit qe me siguri do te zgjedhi ne vendin e tij nje tjeter peshkop greke.

        Shic e shefe mori zonje e pandershme, postimet e mia jane te mbeshtetura ne fakte ku argumenta llogjike, jo si pergjigjia tende qe eshte vecse nje tymnaje e mbushur perplote me trrillime qe nuk tregon fare realitetin e mjere ku ka rrene kisha e Fan Nolit.

        Reply to this comment
        • Roberta March 17, 21:40

          1.
          Në fund të Shërbesës, në Kishën Katedrale, një grup i vogël njerëzish pa lidhje me Ortodoksinë, nën drejtimin e deputetit mysliman z. Uran Butka, u futën në kishë dhe hodhën gjithashtu parulla kundër Kryepiskopit. (Jashtë kishës ndodheshin edhe dy deputetë të tjerë jo orthodhoksë A. Baleta dhe B. Reso në mbështetje të tyre.), duke kënduar këngë patriotike dhe duke thirrur “i padenjë”. Siç del edhe nga artikulli i z. Xoxe që u ribotua në gazetën Shqiptare, 28.09.2010, si edhe nga intervista e z. Bardhyl Fico, ish-Sekretar i Komitetit Shtetëror të Kulteve, botuar po aty, ky veprim çdo gjë tjetër ishte veçse spontan jo. Ishte planifikuar një natë më parë nga qarqe qeveritare. Kjo gjë dëshmohet edhe në fund të videos, ku censuruesit i ka shpëtuar zëri i një besimtar që pyet i çuditur se “cilët janë këta maskarenj”, që s’i kishte parë asnjëherë në kishë.
          Megjithatë, mbështetja e padiskutueshme dhe besimi i dhënë me gjithë shpirt i qindra besimtarëve ortodoksë shqiptarë që kishte mbushur kishën shpërtheu me brohoritje në mbështetje të kryepeshkopit Anastas (siç tregohet në minutën 1.27—1.50, 2,54-3,00 edhe pse videoja është e censuruar dhe e montuar (gjë që dëshmohet në min. 1.50 nga paraqitja e një flamuri grek pa lidhje në video). Besimi dhe përkushtimi i pandërprerë i ortodoksëve shqiptarë ndaj primatit të tyre Anastas Janullatosit zhvlerësoi çdolloj përpjekje minuese ndaj tij nga jashtë.

          2.
          Nga ana juridike, Statuti i vitit 1929 u zëvendësua përfundimisht në vitin 1950 nga Kongresi III i Përfaqësuesve Orthodhoksë. Ky kongres hartoi Statutin e ri, që në vazhdim u miratua me Dekretin nr. 1065, të 4 majit 1950 dhe u bë ligj i Shtetit Shqiptar. Por edhe ky dekret reshti së pasuri fuqi për shtetin me dekretin 4337 të 13 nëntorit 1967.

          Me ardhjen e demokracisë në Shqipëri, nuk ndodhi një ringjallje automatike e legjislacionit ekzistues të kohës së Zogut. Nëse do të ishte bërë diçka e tillë, do t’u ishin kthyer të gjithë pronarëve, si edhe Kishës, pasuritë e tyre, dhe do të ishte ripërtërirë roli i kujdestarisë së pushtetit shtetëror mbi Kishën. Në vitin 1992, në periudhën e tranzicionit politik, shteti demokratik i Shqipërisë nuk kishte ende Kushtetutë të re. Ishin votuar nga Kuvendi Pluralist “Dispozitat Kushtetuese” që nuk i referoheshin asnjë Statuti Kishtar. Në Statutin e vitit 1929 ka mjaft dispozita, që e vënë Kishën nën kontrollin e mbretit dhe të qeverisë, d.m.th., që bien ndesh me frymën e Kanoneve të Kishës Orthodhokse, si edhe me Kushtetutën demokratike të votuar në vitin 1998. Po parashtrojmë dy nene të tij: Në nenin 15 të Statutit të vitit 1929, thuhet: “Në rast që Kryepiskopi i zgjedhur prej Sinodhit nuk pëlqehet prej Mbretit, Sinodhi detyrohet të zgjedhë një tjetër, të cilin ia paraqet Mbretit për pëlqim dhe dekretim”. Paragrafi 3 i nenit 21 shkruan: “Për shkaqe të jashtëzakonshme të sqaruara drejtpërsëdrejti e me Dekret Mbretëror, Kryepishkopi, Peshkopët dhe Ikonomi i Math Mitrofor,… largohen me një herë nga detyra me dekret Mbretëror”. Pra, është një Kishë robinjë e vullnetit dhe arbitraritetit të pushtetarit më të lartë të vendit e madje të mbretit të një besimi tjetër. Ti Pellazg ke nostalgji për një autoqefali të këtij lloji dhe do që Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë të ecë në bazë të këtij Statuti në periudhën e re të demokracisë, e nënshtruar ndaj pushtetit të kësaj bote dhe madje ndaj pushtetarëve jo orthodhoksë. Por këto dekrete janë në kundërshtim absolut me Kanonet e Shenjta të Orthodhoksisë dhe me konceptin e Autoqefalisë, që përjashton çdo ndërhyrje të cilitdo pushteti jashtë strukturave të Kishës Orthodhokse. Fatmirësisht, rrjedha e kohës ka përjashtuar një mundësi të tillë.

          3.
          Sa i takon fondeve dhe ndihmës ekonomike që ka ardhur nga jashtë, nuk përbën sekret dhe ato janë publikuar në replikën me z. Frashëri, të cilën po e vë në vëmendjen tënde, se mos të ka shpëtuar ;-).
          “Gjatë gjithë këtyre 19 viteve të vështira, Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë kishte burime financiare të pakta, por u përball me nevoja direkte jashtëzakonisht të mëdha për mbijetesë, për mbajtjen e klerikëve dhe të organeve të tjera administrative, si dhe të programeve që ka zhvilluar. Për të gjitha këto, falë autoritetit ndërkombëtar të Kryepiskopit janë mbledhur shumë ndihma nga vende të ndryshme- Amerika, Greqia, Australia, Turqia, Danimarka, Gjermania, Zvicra, Holanda etj. Sigurisht, më shumë të njohur dhe miq i kemi në Greqi. P.sh një besimtar i thjeshtë na dhuroi tërë pasurinë e tij- 3,5 milionë euro. Kryepiskopi, është kthyer në një magnet dhe urë që të vijnë dhurata prej miliona eurosh dhe dollarësh. Me këto burime ekonomike janë lehtësuar dhe vazhdojnë të lehtësohen mijëra njerëz të vuajtur, studiojnë të rinj, shërohen të sëmurë. Gjithashtu janë vënë në dispozicion jo vetëm të infrastrukturës kishtare, por edhe më gjerë, për veprën sociale në Shqipëri. Kujtoj edhe një herë se gjatë krizës së vitit 1999, nëpërmjet Këshillit Botëror të Kishave dhe Konferencës Evropian të Kishave, në të cilat bëjmë pjesë, arritëm të grumbullojmë 13.000.000 dollarë me të cilat ndihmuam rreth 33.000 refugjatë nga Kosova.
          Përveç kësaj vepre të shumanshme, të cilën e kemi treguar në një rast tjetër, ekziston një kontribut i qartë në të gjithë ekonominë e Shqipërisë. Me mijëra njerëz kanë gjetur punë, paguhen taksat, fuqizohet ekonomia. Në vend të falënderimit dhe të mirënjohjes, disa ndërmarrin të na akuzojnë edhe për këto gjëra. Ata që kanë njohuri, e dinë mirë, por edhe populli i thjeshtë e kupton fare mirë, se Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, nën drejtimin e Kryepiskopit, pa dyshim i ka bërë mirë vendit dhe ka ndihmuar në progresin e tij”.

          Për pikat e tjera nuk ja vlen të ndalesh, sepse janë krejtësisht trillimi të pabaza, të mbushura me mllef e fantazi mjerisht të sëmurë. Po ashtu, janë shterpë përsa i takon njohurive historike.

          Reply to this comment
    • shqiptari prej kine March 24, 01:19

      sa shum je lodh mer jau, sa koh ke kalu tuj mendu, ene tuj shkruj gjith ket perall? pasanaj gjith kto t “dhana” me siguri no nji sherbim me dosje osh hap. e din ti vet, por e kuptojm te gjith. ec e shif se kriststomi ka 23 vjet qi nuk osh ktu. efrem simopetriti ka 11 vjet qi osh largu nga shqipria. ke nevoj per upgrade te sistemit plako. zgjedhja e janullatsit osh bo konform statutit te kishes, me mirpelqimin e besimtarve ortodoks shqiptar (komisioni prej 5 personash klerik dhe laik q vizitun Stambollin ne maj 1992 i kerkoj patrikanes qe osh deshira e popllit ortodoks te shqiperise qe janullatsi te zgjidhet kryepiskop). vendosjen e tij e pranoj edhe shteti yn. per c budallaliqe e ke fjalen? je komplet out. kur nuk din mos fol kot. je tuj injoru ne publik. ai osh zgjedh nga kisha e ka miratimin e zotit, dhe te qeveris shqiptare. te gjith presidentat, kryeministrat, ministrat, qeverit, qeverit vendore, trupat diplomatik te akredituar ne ven, ligjet e shtetit gjykatat e njohin si kryepeshkop i kishes ortodokse. ne thelb ene ti e njef ate por ashtu ta do puna (ose inati i vjeter se u largove pasi hongre me vite buken e tij). sa per fan nolin ec e shif ca thun pasardhsit e tij liolinsat at arturi ene nikoni. t gjith e njohin dhe e respektojn si kryepeshkop legjitim. nik marku nuk osh prift i rregullt. patrioti i osh gjunjezu peshkopit serb a sllav te bitoles per me mar “roben”. ai osh talls. mirpo askush nuk tallet dot me zotin. thun se osh i smur. ka lujt nga fiqiri. e ka zan alzheimeri. zoti vonon por nuk haron i thun nji fjale. nersa patrioti tjeter fat cici ene ky iu gjunjezu dhespotit grek ne kanada qi ta bente prift. sherbente ne kishe greke sigurisht ne greqisht, vetem sharje dhe fyrje nga interneti i shkrunte ne shqip. tani thun se shkoj anej ene osh n australi. prap ne kish greke. sa per patriotin shif vellain artem cicin prift ne selanik. u martu me t bijen e njonit prej drejtusve te shoqates voriopirote. kta jan patriotet e tu? kishat e vjetra u restaurun me bollek rreth 60. nji pjes e madhe e tyne jan akoma n vartesi te shtetit kan statusin monument kulture. sa per grabitjet ne kisha shif lajmet jan shqiptar dhe kryesisht musliman. pra nuk i prishi greku. janullatsi nuk osh dhespot i jugut. osh per tironen, dursin, shkodren, elbasanin, kavajen. ai nuk emeron priftat e jugut. nuk je i informu mir. nuk dim per nonji premtim te til. por ene po ta ket dhan me siguri nuk ta ka dhan ty. pasanaj rimekembja e kishes ortodokse nuk ka perfundu, osh ne vazhdim. por kjo cashtje nuk te takon ty edhe askujt tjeter. osh cashtje e ortodoksive. ata e dun fort janullatsin kjo osh e verteta. ene persa e dun ato ai ka me qenru ene pik muhabeti. osh pun e tyne. mos u ngatrroni ju ateista, apo komunitetet e tjera. ortodoksit nuk i fusin hundet te katoliket psh apo ke muslimanet. kjo osh toleranc. kisha ortodokse osh ma e fort, ma e lir, ma e pavarur se kur nonjiher. e gjitha kjo osh merita e janullatsit. tani disave nuk u pelqen. kjo osh e verteta. ke mjaft mendime te gabume. kur nuk din hesht te mesosh. ene boll i re fyellit ne nji vrim. e teprut mer a e kuptoni. nuk osh janullatsi problemi i shqipris. ec e shif rrotull. osh prish keq mileti.

      Reply to this comment
  3. Shqiptar March 16, 15:30

    16 pyetjet e At Nikolla Markut per Janullatosin

    At-Nikolla Marku: – Janullatos, betohu para Zotit dhe
    përgjigju për 16 pyetjet e mia

    At-Nikolla Marku, kreu i Kishës Orthodokse Autoqefale Kombëtare Shqiptare, “Shën-Maria”, me qendër në Elbasan, ka folur sërish, lidhur me problematikën dhe përpjekjet e tij qysh prej 13 vitesh, për të arritur shkëputjen dhe indipendencën e Kishës Ortodokse Shqiptare, nga ndikimi grek, i përfaqësuar nga Janullatosi.

    Z. At-Marku, prej vitesh njiheni si luftëtar i vetëm në përpjekjet për shkëputjen e ndikimit helen ndaj autonomisë së Kishës Autoqefale Shqiptare, cili është motivi?

    Ate Nikolla – A ka motiv më të bukur dhe më të besueshëm para besimtarëve
    dhe para Zotit, kur e di përse punon dhe lufton, për çështjen kombëtare, për interesat dhe virtytet shqipëtare, duke i çliruar ato nga rreziku i përhershëm grek. Por unë në vazhdim dua t’i kërkoj Janullatosit përgjigjet e 16 pyetjeve të cilave ai vetëm i shmanget.

    1- Ç’na kujton viti 1908, kur në Boston Kisha greke refuzon të varrosë një djalë shqiptar 25 vjeç, a thua nuk ishte ky bir i Zotit, ky refuzim u bë sepse kishte zëra dhe ishin hedhur alternativat për të ndërtuar Kishën e parë Shqiptare siç është ajo e Shën-Gjergjit ne Boston?

    2- kush i dha urdhër kishës Siriane të Bostonit për të mos e
    varrosur djaloshin shqiptar?

    3-Ç’mund të na thoni z. Janullatos, mbi ekzistencën e statutit të Kishës Ortodokse Shqiptare, të hartuar në Korçë në vitin 1929 dhe të miratuar në vitin 1937 nga Patrikana e Stambollit, po për sakrifikimin e Kryepeshkopit të parë të Shqipërisë At Visarion Xhuvani, i cili në kulmin e karrierës së tij, kleri grek i kerkoi të largohej nga detyra pasi kishte kerkuar forcimin e Kishës Shqiptare?

    4-A mbetet në fuqi sot ky Statut, dhe si njihet nga bota Ortodokse mbarëbotërore, po spjegimi i nenit 16 të këtij statusi dhe rëndësia e veçantë e tij?

    5-Si shpjegohet ardhja juaj z. Janullatos, me titullin Eksark ( i përkohshëm) dhe qëndrimi i tij jashtë çdo kakuni juridik në krye të Kishës?

    6- Përse veprat teologjike fetare të përkthyera nga Fan Noli, u zëvëndësuan me përkthime greke, ku spikat në literature, kulturë e përzierë me ndikim helenist, ndaj përse nuk rikthehen veprat tona kishtare të shkruara në gjuhën e nënës e me diksionin e ëmbël të gjuhës shqipe?

    7- Përse ju z. Janullatos, gjithmonë prezantoheni dhe deklaroni në media se, “Shqiptarët nuk janë të zotë të drejtojnë Kishën Shqiptare”, duke na quajtur edhe të papjekur për të drejtuar?

    8- Me ç’të drejtë morale dhe fetare ju duhet të përfaqesoni ortodoksinë shqiptare në Shqipëri, kur bijtë e këtij vendi janë më burra dhe më të zotë se ju?

    9- Hirësi, ju pyes nga i merrni paratë ju, cilët janë njerëzit që ju financojnë, tregoni dokumenta dhe motivimin e tyre legal, përse fshihen ndihmat, cilët janë emrat e njerëzve që ju financojnë ju, pse hezitoni, apo është Kisha dhe shteti grek pas jush?

    10- A ju ka kontrolluar shteti shqiptar deri sot lidhur me financimet?

    11- Hirësi, duhet të dini se, një nga veprat më madhore të kombit shqipëtar është shkolla Kostandin Kristoforidhi, ju e keni ndryshuar atë me pak para nga pamja e jashtme dhe e
    brëndshme, kush ju mësoi të ndryshoni historinë tone, kur dihet se ajo u ndërtua tre shekuj më parë nga patriotët elbasanas për dije dhe mësim të gjuhës shqipe?

    12- Kujt i shërben ndërhyrja juaj dhe ju?

    13- Përse kërkoni ta ndryshoni destinacionin e shkollës K.Kristoforidhi, çfarë planesh keni kurdisur për atje?

    14- Sa i paligjshëm keni qenë deri sot në Shqipëri, betohuni para Zotit?

    15- A e njihni ju hirësi ligjet dhe kanunet Teologjike, që i kanë lënë amanet martirët tanë dhe historia jonë?

    16- A keni dëshirë të vdisni në territorin shqiptar dhe të bëheni Shenjtor?

    Z. At-Marku, a keni patur mbështetjen e politikës në rrugën tuaj të vështirë dhe betejat me Janullatosin?

    Në pozicionin ku ndodhem unë vërej me keqardhje se forca të mbrapshta edhe nga politika, nuk kanë dhënë aq sa duhet por edhe kanë penguar në misionin tim kombëtar të çlirimit të
    ndikimit grek mbi Kishën Ortodokse shqiptare. Në krye të Kishës Orthodokse Autoqefale Shqiptare qëndron prej 13 vitesh një i huaj në mënyrën më ilegjitime, duke punuar dhe forcuar interesat helene në Shqipëri. Ne kurrsesi, nuk mund të harrojmë kontributin e Kostandin Kristoforidhit, Petro Nini Luarasit, Papa Kristo Negovanit, Visiarion Xhuvanit, Luigj Gurakuqit, Aleksandër Xhuvanit, Eqerem Çabejt apo të Kostaq Cipos e Mahir Domit, shumica e tyre martirë të periudhës së Rilindjes Kombëtare, që bënë plejadën e ndritur të ngritjes së gjuhës Shqipe, të çështjes kombëtare shqiptare, që rrojtën e vdiqën faqendritur para Perëndisë e Kombit.

    Reply to this comment
    • Roberta March 16, 20:18

      Priftërinjtë shqiptar dhe ortodoksët elbasanas kundra Nikolla Markut!

      KISHA ORTHODHOKSE AUTOQEFALE E SHQIPËRISË

      Zëvendësia Lokale Elbasan

      DEKLARATË
      e Klerikëve Orthodhoksë të Elbasanit

      Nikolla Marku nuk është prift, ai është një mashtrues i opinionit publik.

      Elbasan 5 shkurt 2013

      Duke marrë shkas nga një emision televiziv i ditëve të fundit ku u shfaq qytetari Nikolla Marku si “prift” i qytetit të Elbasanit, ne klerikët kanonikë dhe besimtarët e këtij qyteti deklarojmë se:

      Nikolla Marku është vetëshpallur klerik në kundërshtim flagrant me të gjitha rregullat, Traditën dhe Kanonet e Kishës Orthodhokse. Ai nuk është dorëzuar prift nga asnjë Episkop i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë dhe as nga ndonjë Kishë tjetër Kanonike Orthodhokse në botë dhe nuk njihet si i tillë prej tyre ose nga Kishat e tjera të krishtera.

      Vetëshpallja e tij klerik dhe uzurpimi i kishës së Shën Marisë në lagjen Kala edhe sot e kësaj dite, është një fyerje e rëndë për ne klerikët dhe besimtarët orthodhoksë të Elbasanit si dhe të gjithë Shqipërisë. Kjo padrejtësi vazhdon ende me mbajtjen padrejtësisht të godinës dykatëshe pranë kësaj kishe që u restaurua me fondet e siguruara nga Kryepiskopi Anastas. Gjendja e mjeruar në të cilën ka katandisur Kisha e Kalasë, njëkohësisht monument kulture, nga pamundësia e realizimit të ndërhyrjeve restauruese aty, rrezikon edhe më tej vlerat saj që edhe kështu janë cenuar e dëmtuar rëndë. Për këto shkelje, kërkojmë ndërhyrjen e menjëhershme të organeve kompetente shtetërore.

      Nga krahu tjetër, lidhur me shpifjet dhe trillimet e Nikolla Markut kundrejt Kryepiskopit Anastas si dhe ndaj klerikëve të Kishës Orthodhokse, iu përgjigjemi se ato janë sa të pavërteta aq edhe qesharake. Kontributi dhe vepra e Kryepiskopit në ringritjen nga themelet të Kishës Orthodhokse në Shqipëri është i pashoq në historinë e saj dhe ato përbëjnë përgjigjen më të mirë ndaj akuzave dhe shpifjeve të ulëta e dashakeqe. Ne klerikët e Elbasanit, që jemi bijë të këtij komuniteti dhe i shërbejmë atij përditë, jemi të gjithë shqiptarë dhe në të gjitha kishat pa përjashtim meshohet vetëm shqip dhe në shërbesa pjesa më e madhe e teksteve liturgjike që përdoren janë përkthime të Imzot Thefoan Nolit. Pretendimet dhe mjegullnaja e dyshimeve të përhapura prej Nikolla Markut dhe të tjerëve, janë lehtësisht të verifikueshme.

      Nikolla Marku, kërkon të fshihet pas retorikës boshe dhe nacionaliste, por i kujtojmë atij dhe atyre që e mbështesin, se ai nuk është aspak më shumë patriot dhe atdhetar se sa ne, klerikët që jemi vazhdimisht pranë besimtarëve dhe shërbejmë atyre me përkushtim e dashuri. I vetmi ‘kontribut’ i Nikollës për komunitetin orthodhoks të Elbasanit është nami dhe figura e keqe që ai përhap, duke u shtirur si klerik e duke vazhduar me uzurpimin dhe sakrilegjin e vendit të shenjtë dhe figurës së klerikut.

      Ne, kleri dhe besimtarët orthodhoksë të Elbasanit mbështesim Sinodin e Shenjtë dhe Kryebariun tonë, Imzot + Anastasin.

      Reply to this comment
      • Shqiptar March 16, 23:06

        Nga Kristo Frasheri!

        Ortodoksë të Shqipërisë! Ta çojmë më tej valën që është ngritur në të gjitha rrethet për ruajtjen dhe ripërtëritjen e Kishës Autoqefale Shqiptare sipas kanoneve dhe traditave të saj. Të ngremë këshillat e Kishës të pastruara nga fara përçarëse antikombëtare dhe ta nxjerrim Kishën tonë të dlirë e të bukur në diellin e Shqipërisë demokratike! Vëllezër të Kishës Shqiptare në Amerikë! Na u gjendni afër dhe na ndihmoni me përvojën dhe me përkrahjen tuaj!
        Vëllezër myslimanë dhe katolikë! Le të lidhim duart me njëri-tjetrin dhe të tregojmë se Shqipëria është, siç ka qenë kurdoherë, e të gjithë shqiptarëve dhe se do t’i dalim zot përjetë. Kur lusim Perëndinë, do të kemi në buzë dhe emrin e Shqipërisë.
        Popull shqiptar! Kisha Ortodokse Autoqefale Shqiptare nuk do ta lerë veten të bëhet robinë e huaj. E pastër, duke besuar në Perëndinë, e vendosur duke besuar tek Shqipëria, e shenjtë me binomin Perëndi-Shqipëri. Pranë ikonave të saj të Krishtit dhe martirëve të krishterimit ajo do të mbajë edhe fytyrat e Papa Kristo Negovanit, At Stath Melanit dhe martirëve të tjerë të Kishës Shqiptare. Themelet e Kishës Autoqefale Shqiptare të Fan Nolit të madh, At Vasil Markos, kryepeshkopëve Visarion Xhuvani e Kristofor Kisi, janë të patundura përjetë sepse në to është gjaku, loti dhe djersa e të gjithë bijve të saj.

        Mbledhja e madhe e besimtarëve ortodoksë të Tiranës,
        Tiranë, 29 gusht 1992″.

        Kur disa javë më parë dërgova në shtyp artikullin tim mbi çështjen e Himarës nëse është ose jo krahinë minoritare greke, midis atyre që vrapuan të spekulonin mbi vrasjen e fatkeqit Aristotel Guma, përmendja dhe Hirësinë e tij Anastas Janullatosin, kryepeshkopin e Kishës Autoqefale Ortodokse të Shqipërisë. Nuk ngurrova ta quaj si një emisar të nacionalizmit grek. Mendova se ai nuk do të prekej aq tepër në sedër, sepse me të vërtetë është me kombësi greke. Në fakt, unë i kalova kufijtë e sjelljes sime ndaj një kryepeshkopi, mbasi unë e padisja në tri çështje jo të këndshme për të.

        E para, e kritikova për “trisainë” (përshpirtjen) që ai celebroi jo për ushtarët grekë të vrarë në Luftën e Dytë Botërore në tokën e Shqipërisë në luftë kundër okupatorëve italianë fashistë, por sepse përfshiu në radhët e ushtarakëve të vërtetë grekë edhe arkivole me eshtra të fshatarëve, madje edhe të fëmijëve shqiptarë, të vdekur para dhe pas luftës italo-greke. Sa më shumë e mendoj, aq më tepër më duket një akt i shëmtuar që nuk i ka hije një prelati të lartë të kishës. Më duket një akt, që mund ta kryejnë vetëm banditët e varreve, por kurrsesi një hirësi që mban në gjoks kryqin e Krishtit dhe ca më tepër emrin e kryepeshkopit të Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë.

        Në rastin më të mirë prisja që hirësia e tij ta anashkalonte duke heshtur për këtë veprim për të cilin është bërë zhurmë edhe në shtypin tonë të përditshëm, madje vazhdon edhe sot e kësaj dite të përshpëritet me neveri nga banorët e rrethit të Përmetit. Por, hirësia e tij ndoshta duke kujtuar se ne jemi syleshë e ngacmon vetë plagën dhe justifikohet duke thënë se ai atje bekoi eshtrat e martirëve të rënë në luftë për lirinë e atdheut të tyre, eshtra para të cilave edhe ne përulemi, por jo para arkivoleve të blera 100 apo 200 euro për copë. E dyta, i kujtoja veprimet e tij të padrejta, i cili po pengon nëpërmjet fijeve të tij të dukshme e të padukshme zyrën e Përmbarimit të Përmetit, që të zbatojë vendimin e miratuar nga të tre shkallët e gjyqësorit shqiptar për t’ia kthyer bashkësisë përmetare shtëpinë e kulturës “Naim Frashëri”.

        Për ata që nuk e dinë, u kujtojmë se para luftës në cepin veriperëndimor të truallit ku është ngritur shtëpia e kulturës ka qenë një kishë me përmasa modeste, me emrin “Shën Mëria e Pazarit”. Banorët e moshuar e dinë se ajo kishë u rrënua gjatë luftës së fundit. Në vitet ’50 trualli ku ishte ngritur kisha u përfshi në truallin ku u ndërtua shtëpia e kulturës “Naim Frashëri” me një sipërfaqe disa herë më të madhe se ajo që kishte “Shën Mëria e Pazarit”. Gjykata e Përmetit ia njohu kishës truallin ku qe ngritur faltorja. Meqenëse vlera e godinës e ndërtuar nga shteti ishte më e madhe se çmimi i truallit, gjykata vendosi që kisha të shpërblehet me një sipërfaqe dy herë më të madhe në një vend tjetër. Ngjarje të tilla analoge kanë ndodhur edhe në vise të tjera të Shqipërisë. Ka ndodhur madje në Tiranë, në qendrën e kryeqytetit. Në truallin ku sot është ngritur hotel “Tirana International” më parë ndodhej katedralja e Tiranës kushtuar Hyjlindëses. Hirësia e tij kryepeshkopi Anastas Janullatos nuk e ngriti zërin për të marrë hotelin, por u kënaq me kompensimin që i dha bashkia apo shteti në një vend tjetër të kryeqytetit.

        Por, në Përmet pse po ngul këmbë aq shumë? Pse kërkon me çdo kusht të vërë dorë mbi shtëpinë e kulturës? Konstruksioni i shtëpisë së kulturës nuk ka mundësi të shndërrohet në kishë. Për t’u shndërruar në kishë ajo duhet shembur nga themeli. Ç’del nga kjo? Nga kjo del se hirësia e tij, kryepeshkopi A. Janullatos nuk do që Përmeti të ketë një shtëpi kulture shqiptare. Do që ta shndërrojë shtëpinë e kulturës shqiptare në një shtëpi kulture helenike, ndonëse Përmeti nuk ka fare banorë grekë etnikë. Edhe në këtë rast, hirësia e tij i bën bisht përgjigjes. Thotë shkurt: i takon kishës se aty ka qenë dikur kishë. Pra, është njësoj si të thuash e dua hotel “Tirana International”, sepse në një cep të sipërfaqes që ajo zë dikur ka qenë kishë.

        Vijmë te çështja e tretë, e cila është me të vërtetë çështje skandaloze. Shkurtimisht, ajo ka të bëjë me të ashtuquajturin fronëzim të Anastas Janullatos, peshkopit të Andrusës (Greqi), më 2 gusht 1992 në katedralen e Hyjlindëses së Tiranës si kryepeshkop i Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë. Në vitin 1991, me shembjen e regjimit komunist për shkak të gabimeve të rënda e të pafalshme që kreu Enver Hoxha në luftën e mbrapshtë që ai ndërmori kundër institucioneve fetare, bashkësitë fetare të Shqipërisë mbetën pothuajse të gjitha pa kokë, pa rrjet institucionesh, pa funksionarë të përshtatshëm të kultit dhe me shumë pak faltore që kishin shpëtuar nga furia e rrënimeve të tyre.

        Të gjitha bashkësitë fetare të Shqipërisë – myslimane, bektashiane, katolike, ortodokse – për të rimarrë veten kishin nevojë për ndihmën e miqve dhe dashamirësve të tyre që ndodheshin jashtë Shqipërisë. Para së gjithash, kishin nevojë të sqaronin se cilën kushtetutë do të kishin për bazë në rimëkëmbjen e tyre. Kjo për arsye se kushtetutat që ishin miratuar në kongreset e tyre të para të zhvilluara në periudhën midis dy luftave botërore, kishin pësuar dy goditje të rënda, madje njëra prej tyre një goditje vdekjeprurëse. Pa e shtrirë bisedën në të gjitha bashkësitë fetare të Shqipërisë, do të përqendrohemi vetëm në rastin e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë (më tej: KOASh).

        Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë, e themeluar nga Kongresi i saj në Berat më 17 shtator 1922, ishte miratuar pas përpjekjeve të gjata nga Patriarkati Ekumenik i Kishës Lindore, pra e Kishës Ortodokse, me “Tomin” e lëshuar me vulë të artë më 1937. Kjo kushtetutë ka për historinë e KOASh-it një rëndësi kardinale, mbasi ajo përmban të gjitha prerogativat që e sanksionojnë atë si një kishë kombëtare shqiptare, ashtu siç janë kushtetutat e kishave nacionale ortodokse të vendeve të ndryshme. Një nga pikat e saj të rëndësishme ishte skalitur në nenin 16, ku thuhet se të gjithë peshkopët, në mënyrë specifike kryepeshkopi i KOASh-it, duhet të jenë me kombësi dhe shtetësi shqiptare. Më 1939 okupatorët fashistë italianë e cenuan këtë parim. Në emërimin e kryepeshkopit të KOASh, u hoq kushti i kombësisë. U la si kusht vetëm nënshtetësia shqiptare. Ky qe sigurisht një hap prapa kundrejt parimeve që kishin kërkuar rilindësit tanë të mëdhenj dhe pjesëmarrësit e kongresit I të Kishës. Me këtë ndryshim u hapën dyert për t’u bërë kryepeshkop kushdo, mjafton të merrte nënshtetësinë shqiptare. Vazhdojmë më tej. Pas luftës, kur në Shqipëri u vendos regjimi komunist shteti shqiptar në mënyrë arbitrare i dha kishës një kushtetutë tjetër, e cila synonte ta shndërronte kishën në një levë të sistemit të saj qeverisës. Por, edhe kjo kushtetutë nuk pati jetë të gjatë, mbasi më 1967, në kohën e të ashtuquajturit revolucionarizim i jetës së mëtejshme, kur veprimtaria fetare u nxorr jashtë ligjit dhe kur u çmontuan të gjitha institucionet fetare, së bashku me to u bënë të paqena të gjitha kushtetutat e institucioneve fetare, përfshirë dhe atë të KOASh-it.
        Kjo qe gjendja më 1991 kur u përmbys regjimi komunist në Shqipëri. Pyetja që shtrohej në atë kohë ishte kjo: nga duhej filluar? Cili statut duhej të merrej për bazë për KOASh-in? Meqenëse në mungesë të peshkopëve Shqipëria nuk mund të kishte një sinod të rregullt kishtar, çfarë rruge duhej ndjekur për të zgjedhur kryepeshkopin e saj? Veç kësaj, meqenëse në Shqipëri nuk kishte mbetur asnjë peshkop kanonik i gjallë, si duhej krijuar sinodi i shenjtë kishtar? Në këto rrethana kaq të zymta për zgjidhjen e problemit të Kishës Ortodokse, sugjerimi më i drejtë erdhi nga shqiptarët e Amerikës.

        Në një mocion të miratuar nga Këshilli i peshkopatës kishtare të Bostonit u hodh ideja që rruga më e përshtatshme ishte të ngarkohej nga Patriarkati i Kostandinopojës një ekzark me një botëkuptim të gjerë kishtar e demokratik – një ekzark nga një vend që të mos kishte interesa politike ndaj Shqipërisë, pra as grek, as serb. Shkurt, një ekzark me detyrë të përkohshme, i cili pasi ta rimëkëmbte kishën e shkallmuar nga regjimi komunist, pasi të mëkëmbte sinodin e shenjtë dhe në momentin që sinodi të zgjidhte kryepeshkopin e KOASh-it, ai të largohej nga Shqipëria. Idenë e ekzarkut e kishte përqafuar edhe Patriarkati Ekumenik i Kishës Lindore si rruga më e përshtatshme për të rimëkëmbur strukturat e KOASh-it. Por kushtin që vinte kisha e Amerikës për një ekzark jo grek, Patriarkati i Kostandinopojës nuk e mori në konsideratë.

        Prapaskenat që u luajtën në ato momente shumë të zymta nuk i dimë. Një gjë u bë shumë shpejt e qartë. Qeveria e Athinës, e cila vepronte si zembrek në gjirin e Kishës Ortodokse greke, ndërhyri me të shpejtë: e bindi Patriarkun Bartolome që të ngarkonte me detyrën e ekzarkut Prof. Dr. Anastas Janullatosin, në atë kohë peshkop i Andrusës. Me emërimin e tij si ekzark fillon “aventura” shqiptare e Janullatosit.

        Kush ishte Anastas Janullatosi?

        Kur më 3 qershor 1991 u ngarkua me detyrën e ekzarkut nga Patriarkati Ekumenik i Kostandinopojës, A. Janullatosi, me titullin peshkop i Andrusës, në atë kohë ndodhej në Afrikën Lindore, i ngarkuar me detyrën e “Kryepeshkopit aktiv” për mëkëmbjen e Kishës Ortodokse të Kenias, Ugandës dhe Tanzanisë, me qendër në Nairobi. Caktimin e tij si ekzark në Shqipëri e miratoi edhe presidenti Ramiz Alia. Lajmi i ardhjes së tij në Shqipëri u prit me interes nga qarqet ortodokse shqiptare, mbasi shpresohej se ai edhe pse qe grek, meqenëse vepronte jo në Greqi, por në Afrikë, do të ndihmonte rimëkëmbjen e KOASh-it.
        Dërgimi i një ekzarku ishte i drejtë, mbasi ai sapo të rimëkëmbte kishën e shkërmoqur ortodokse shqiptare dhe fill pasi të zgjidhej një kryepeshkop i rregullt kanonik duhej të largohej nga Shqipëria. Qarqet ortodokse shqiptare menduan se ekzarku Anastas Janullatos me kulturën kishtare që kishte përvetësuar do ta kryesonte ashtu siç e kërkonin interesat e KOASh-it detyrën e vet. Janullatosi e vendosi me të shpejtë shtabin e vet në Korfuz. Me prapaskenat që u zhvilluan si me telekomandë prej tij, ekzarku thirri në Tiranë një “konfererencë” kombëtare me pjesëmarrjen e pesëmbëdhjetë klerikëve dhe tridhjetë laikëve të zgjedhur prej tij.
        Janullatosi emëroi një këshill të përgjithshëm të përbërë prej nëntë vetësh, të cilët morën përsipër jashtë rregullave kanonike detyrën e Sinodit të Shenjtë të KOASh-it. Me detyrën e sekretarit të përgjithshëm të këshillit u caktua nga Janullatosi Aleko Dhima, një grekoman i vendosur për t’i shërbyer Kishës Ortodokse Greke. Ndërkohë, në shtypin grek filloi të flitej për A. Janullatosin jo si ekzark, por si kryepeshkop, madje jo si kryepeshkop i KOASh-it, por si kryepeshkop i Kishës Ortodokse Autoqefale Greke të Shqipërisë. Për më tepër, këtë aspiratë dinake e zbuloi edhe vetë A. Janullatosi.
        Në përpjekjet e veta ai pati si ndihmës të fuqishëm dhespotin e Konicës, Sebastianos, i cili kishte zhvilluar një aktivitet të ashpër si një nga krerët e komitetit “vorio-epirot” me qendër në Janinë. Në një letër drejtuar kryeministrit grek Karamanlis, metropoliti Sebastianos shkruante se “edhe gurët thonë se Vorio-Epiri është Greqi dhe se mjedisi gjeografik i shqiptarëve ka qenë gjithmonë mbi dhe përtej lumit Shkumbin”. Në atë kohë emri i Sebastianos lakohej pothuajse çdo ditë në Shqipëri për urrejtjen e tij antishqiptare. Cilësohej si një djall i veshur me petkat e dhespotit.
        Me ndihmën e Sebastianosit, militantët e tij të parë Janullatosi i rekrutoi në Himarë. Së bashku me të, ai në emër të kryepeshkopatës së Kishës Greke, nënshkroi me Aleko Dhimën, i vetëquajtur sekretar i përgjithshëm i KOASh, një marrëveshje orgurzezë. Ja teksti: “Të dashur bashkatdhetarë! Në qendrën e vëmendjes sonë ju keni qenë e do të jeni vazhdimisht. Mendojmë për ju, për të ardhmen e fëmijëve tuaj. Pikërisht për këtë kemi krijuar edhe një organziatë të veçantë, të cilës i kemi vënë emrin “Himara e lirë vorioepirote dhe minoritare greke”. Deri në mbarim të muajit shtator 1992, kemi programuar këto aktivitete:

        1. Vizita të përbashkëta në Korfuz, Janinë, Artë, Pargë, Paramithi, Filat, Himarë, Dhërmi, Palasë, Qeparo, Kudhës, Vuno, Sarandë, Konispol, Dropull.

        2. Organizimi i një mbledhjeje të madhe në sheshin “Spiles” të Himarës ose në Potam, ku do të marrin pjesë edhe Sebastianos, Janullatos dhe Aleko Dhima, sekretar i përgjithshëm i Kishës Ortodokse Shqiptare. Aty do të dorëzohen edhe katër priftërinj. Do të bëhet një meshë e madhe në Katedralen e Himarës dhe një në atë të Dhërmiut (Spiridhonis e Harallambis). Do të meshojnë dhespotët Sebastianos e Janullatos. Aty do të flasë edhe prifti dhërminjas Klearkos Savas, i dorëzuar në Athinë.
        3. Do të nënshkruhet një marrëveshje midis Kishës Ortodokse Shqiptare dhe asaj greke për t’i pajisur kishat e Vorio-Epirit në përgjithësi dhe ato të krahinës së Himarës në veçanti me të gjitha sendet e nevojshme. Për palën greke do të firmoset nga hirësitë Sebastianos e Janullatos dhe për palën shqiptare Aleko Dhima, sekretar i përgjithshëm.
        4. Meshat në Himarë, Dhërmi, Palasë, Vuno, Qeparo, Kudhës do të mbahen në greqisht, sipas marrëveshjes Sebastianos-Janullatos-Dhima. Do të përcaktohëen administrata e Krahinës Autonome Vorio-Epirote Minoritare të Himarës, ku do të marrin pjesë njerëzit më të devotshëm nga familjet më të shquara si Bollanot, Milot, Neranxët, Joshët, Ilot, Belerajt, Rondajt, Zotajt, Dhimojanajt, Dunajt, Agnanostajt, Protajt, Janilajt, Pjerot, Dafllajt, Bifshajt, Gorecajt, Janijat, Zhupajt, Fotiadhët, Gorajt (gjithsej 21 familje – K.F.). Do të bëhen mesha përshpirtjesh për eposin grek 1940-1941 në Livadhet e Shengjergjit dhe në Skutara, pastaj në Jonomarinë e Shentheodhor, në Stavridh, në Shenjat, ku ndodhen eshtrat e ushtarëve e oficerëve grekë: Agathoklis, Konstantinis, Mihalis, Jorgor, Periklis, Athanasis, Anastasis, Elefteris, Stelianos, Dhimitris, Grigoria, Kamas etj, për të cilët do të ngrihet edhe një përmendore.
        5. Do të zhvillohen veprimtari kulturore-artistike si theatro, estrada, cirk, recitime, simpoziume me temën: Traditat nuk harrohen, por forcohen, ku do të flasin historianë, poetë, muzikantë, artistë etj. Po ashtu, do të shpërndahen libra të botuara në gjuhën greke në të cilat flitet për Vorio-Epirin, Minoritetin, për traditat dhe epopetë. Do të flitet për ndihmën e madhe që i jep Kisha greke asaj shqiptare dhe për përpjekjet që bën ajo greke për të mos u shkëputur prej saj ajo shqiptare, e cila kurdohertë ka qenë dhe do të jetë e lidhur me atë greke kundër myslimanëve e katolicizmit.
        6. Do të shpërndahen libra shkollore greke për shkollën greke që do të fillojë në krahinën e Himarës dhe do të caktohet grupi i parë i mësuesve grekë vullnetarë që do të vijnë atje. Me këtë punë do të merren familjet Goro e Bollano, prej gjirit të të cilave do të caktohen pjesëtarë me detyra me rëndësi në qeverisjen e Himarës. Gorot e Bollanot kanë dhënë prova të mëdha për besnikërinë ndaj atdheut të tyre – Greqisë.
        7. Në Himarë do të instalohet një radiostacion vorio-epirot minoritar që në bashkëpunim me “Omonian” do të japë programe të pasura (duke kaluar shumë shpejt dhe në televizive) të kulturës, muzikës e filozofisë greke për të rrënjosur thellë patriotizmin.
        8. Do të përpilohet një komunikatë e parbashkët me anën e të cilës do të përcaktohet afati tranzit i krahinës autonome të Himarës deri në bashkimin me atdheun, Greqinë-mëmë.
        9. Do të vendoset një linjë e rregullt detare Korfuz-Himarë, si dhe një tjetër me autobusë Janinë-Himarë. Autobusët do të jenë grekë dhe udhëtimi i himarjotëve vatje-ardhje do të jetë gratis. Sekretarja Eftalias Papadhimitris, kryetari Rafailidhius Andrikas, Sekretari i Përgjithshëm Antonios Sollaros”. Sikurse shihet, në pragun e fronëzimit të tij si kryepeshkop i KOASh-it, A. Janullatosi ka vënë nënshkrimin në një dokument ku pa asnjë mbështetje juridike dhe politike, deklarohet haptazi se Himara është krahinë minoritare greke; se jo vetëm fshatrat Himarë, Dhërmi, Palasë, të cilat dihen se kishin banorë greqishtfolës, por edhe fshatra të tjera të krahinës, si Vunoi, Kudhësi, Qeparoi, madje dhe Saranda e Konispoli, ku banorët e të cilave nuk e njihnin greqishten, konsideroheshin si vendbanime greqishtfolëse; se qenia e këtyre vendbanimeve në shtetin shqiptar ishte tranzitore (e përkohshme) dhe se së shpejti do të caktohej afati se kur ato do të bashkoheshin me atdheun mëmë, Greqinë. Shënojmë me këtë rast se Janullatosi përveç shkeljeve arrogante që bënte mbi të drejtat kombëtare, urdhëroi që shërbesat në kishat e fshatrave të Himarës të zhvilloheshin jo shqip, siç thuhej në Aktet Juridike të Lidhjes së Kombeve, por në greqisht, madje edhe në ato fshatra ku nuk e njihnin fare greqishten. Meqenëse në bazë të akteve ndërkombëtare, krahina e Himarës nuk mund të cilësohej si krahinë minoritare etnike greke, mbasi nuk kishte vazhdimësi territoriale me Greqinë – për të kapërcyer këtë minus, Janullatosi dhe Sebastianosi përfshinë si vendbanime minoritare përveç Sarandës edhe Konispolin me banorë krejtësisht myslimanë. Komenti për përmbajtjen e marrëveshjes është i panevojshëm pasi qëllimi i aneksimit të “Vorio-Epirit”, përfshirë dhe Himarën, del qartë. Pasi pranoi propozimin grek, kryepeshkopi Bartolomeu i parashtroi Presidentit të Shqipërisë, Ramiz Alia, kërkesën për ta pranuar Anastas Janullatosin si ekzark dhe në të njëjtën kohë kërkesën për të pranuar në krye të katër dioqezave shqiptare (Durrësit, Korçës, Beratit, Gjirokastrës) katër peshkopë grekë, njëri nga të cilët do të ishte vetë Janullatosi. Katër peshkopët i duheshin KOASh-it sepse me ta formohej sinodi kishtar. Si rrjedhim, me formimin e sinodit Greqia e merrte kështu ipso facto drejtimin e kishës shqiptare. Ramiz Alia pranoi vetëm emërimin e Janullatosit si ekzark, kurse propozimin e katër prelatëve si peshkopë të katër dioqezave shqiptare e refuzoi. A. Janullatosi pas emërimit të tij si ekzark përgatiti terrenin për t’u emëruar si kryepeshkop i KOASh-it. Përgatitjet e tij vazhduan për një vit. Në përpjekjet e tij ai pati ndihmën e Bartolomeut, patriarkut ekumenik të Kostandinopojës, prapa të cilit nënkuptohet se vepronte qeveria greke, e gatshme për të përballuar fondet e nevojshme financiare.

        Kur në pranverën e vitit 1992 President i Republikës u shpall Prof. Dr. Sali Berisha, ekzarku A. Janullatos filloi përpjekjet për të siguruar miratimin e palës shqiptare për t’u emëruar kryepeshkop i KOASh-it. Meqenëse në Shqipëri ende nuk ekzistonin mundësitë e krijimit të një sinodi, problemin e mori në dorë vetë patriarku. Në mënyrë krejt arbitrare, pra të parregullt, Sinodi Ekumenik i Patriarkanës së Stambollit emëroi A. Janullatosin jo më ekzark, por kryepeshkop i KOASh-it. Me këtë rast ai nisi në Shqipëri një delegacion patriarkal në të cilin bënin pjesë ndër të tjerët, metropolitët Perjis Evangjellos dhe Meliton i Filadelfias. Por, kërkesa e tyre për të krijuar Sinodin shqiptar kishtar me peshkopë grekë nuk gjeti gatishmërinë e Presidentit Sali Berisha. Megjithatë, presidenti dha pëlqimin vetëm për zgjedhjen e Janullatosit si kryepeshkop, ndonëse shfaqi rezervë se ai nuk kishte të drejtë t’i impononte krerët e saj. Presidenti ka për detyrë vetëm të japë pëlqimin për zgjedhjen e peshkopit nga sinodi. Por, A. Janullatosi këtë mbështetje të presidentit e trumbetoi si një vendim të shtetit shqiptar për emërimin e tij si kryepeshkop i Shqipërisë.
        Por, me emërimin e Janullatosit si kryepeshkop i Shqipërisë, edhe Patriarkati shkelte tri dispozitat e shenjta që ai vetë kishte caktuar:
        a) Shkeli vendimin e tij me të cilin kishte ngarkuar Janullatosin si ekzark për rimëkëmbjen e KOASh-it dhe të sinodit të saj, pa marrë pëlqimin e qeverisë shqiptare.
        b) Në kundërshtim me kanonet e saj shekullore Patriarkati Ekumenik i Kostandinopojës duke emëruar A. Janullatosin si kryepeshkop mori vetë përsipër në mënyrë abuzive detyrën e sinodit të shenjtë të KOASh-it.
        c) Në kundërshtim me “Tomin” e vitit 1937 dekretoi emërimin për kryepeshkop të Shqipërisë, A. Janullatosin, një prelat që nuk ishte shqiptar as për nga kombësia, as për nga shtetësia. Me këtë rast duhet vënë në dukje se delegacioni i Kostandinopojës e argumentoi emërimin e metropolitit grek si kryepeshkop i Shqipërisë jo në statutin themeltar të kishës të miratuar nga Patriarkana me “Tomin” e saj më 1937, por me kushtetutën e miratuar gjatë regjimit komunist më 1950, i cili parashtronte si kusht vetëm shtetësinë shqiptare, në një kohë kur A. Janullatosi nuk kishte as nënshtetësinë shqiptare.
        Kisha ortodokse shqiptare e Amerikës me seli në Boston nën kryesinë e At A. Liolinit, kur mori vesh përgatitjet për shpalljen e Janullatosit si kryepeshkop i KOASh-it, lëshoi më 30 korrik 1992 këtë deklaratë: “Ne protestojmë vendimin e Patriarkut ekumenik në Stamboll që një prift me kombësi greke të bëhet kryepeshkop i Tiranës dhe i gjithë Shqipërisë. Në bazë të statuteve të Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare, në të kaluarën të gjithë klerikët permanent prej kryepeshkopit dhe deri te famullitarët, kanë qenë shqiptarë. Klerikët e huaj që janë tani në Shqipëri janë pritur me mirënjohje për ndihmën që po japin duke rindërtuar Kishën Ortodokse në përputhje me historinë tonë të veçantë, me traditat dhe identitetin tonë, të cilat diktojnë që kryetari i Kishës Ortodokse Shqiptare të jetë me kombësi shqiptare. Letra kredenciale e peshkopit Anastas Janullatos më 3 qershor 1991, premton se puna e tij në Shqipëri si një i dërguar i veçantë ekleziastik do të ishte e kufizuar në kohë dhe në detyra deri sa të rimëkëmbej Kisha Autoqefale Ortodokse Shqiptare. Ne mendojmë se për të qenë Kisha Ortodokse Shqiptare vetëqeverisëse dhe e pavarur (autoqefale) është e domosdoshme që klerikët dhe sidomos kryepeshkopi të jenë me kombësi dhe nënshtetësi shqiptarë” (Botuar në Gazeta “RD”, Tiranë 25 gusht 1992).

        Ceremonia e fronëzimit

        Në gjithë këto parregullsi që shkelnin haptas sovranitetin e KOASh-it, Hirësia e tij vendosi të shpinte deri në fund detyrën me të cilën ishte ngarkuar nga kisha greke – të kryente celebrimin kanunor kishtar si kryepeshkop i Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare. Ky akt i guximshëm ndodhi më 2 gusht 1992. Atë ditë u zhvillua në kishën katedrale të Tiranës ceremonia solemne për fronëzimin e Janullatosit si kryepeshkop i KOASh-it. Brenda në katedrale ndodheshin mitropolitët e ardhur nga Patriarkati i Kostandinopojës, disa mitropolitë grekë të ftuar nga Jnaullatosi, disa priftërinj shqiptarë, disa dhjetëra priftërinj minoritarë dhe disa qindra besnikë të krishterë ortodoksë.

        Sipas kanoneve kishtare, një prift apo një peshkop apo një kryepeshkop i kishës ortodokse quhet i fronëzuar kur në solemnitetin e Asamblesë Kishtare të gjithë besnikët që ndodhen në atë çast në kishë i përgjigjen pyetjes nëse kandidati i propozuar miratohet e termin tradicional bizantin “aksios” (pëlqehet). Nëse një pjesë e besnikëve të pranishëm në kishë përgjigjet “anaksios” (jo i pëlqyer, pra i pamerituar, i padenjë), ai quhet i pamiratuar. Më 2 gusht në katedralen e Hyjlindëses së Tiranës kur besnikët u pyetën nëse e miratonin ose jo A. Janullatosin si kryepeshkop i Shqipërisë, krahas shumicës që thirri “aksios”, një pjesë e tyre u përgjigj me thirrjen “anaksios” (pra, i papëlqyer). Veç kësaj, në atë solemnitet kishtar shfaqja më tronditëse ishte buçitja në katedrale e këngës rilindëse “Për mëmëdhenë, për mëmëdhenë”, në kuptimin se kryepeshkopi grek shkelte parimin thememlor të Rilindjes Kombëtare dhe se ai duhej të largohej nga kisha shqiptare. Megjithatë, Janullatosi nuk u dorëzua. Për ta realizuar me çdo kusht detyrën e ngarkuar ai u largua menjëherë nga katedralja dhe së bashku me pasuesit e vet shkoi në hotel “Tirana International”, ku celebroi fronëzimin e tij si kryepeshkop i Shqipërisë.

        Duke kujtuar këtë ngjarje të turpshme për cilindo, që ndodhi më 2 gusht 1992 (‘Gazeta Shqiptare”, 14-15 shtator 2010), Hirësia e tij, A. Janullatos thotë se Kristo Frashëri në këtë pikë gënjen. Sigurisht që kjo është një fyerje e rëndë për një njeri dhe, ca më tepër, për një të moshuar, i cili ka bindje të plotë se deri sot nuk ka gënjyer asnjëherë. Si rrjedhim, kjo akuzë ka nevojë për t’iu përgjigjur pyetjes: kush gënjen në këtë rast, Kr. Frashëri apo A. Janullatosi? Para së gjithash, që ditën e nesërme, më 3 gusht 1992, Agjencia Telegrafike Shqiptare njoftoi botërisht se më 2 gusht 1992 në ceremoninë kishtare A. Janullatosi nuk u pranua si kryepeshkop i Shqipërisë. Në emër të A. Janullatosit, KOASh-i u përgjigj se më 2 gusht ceremonia e fronëzimit u zhvillua në përputhje me kanonet kishtare në një ambient entuziasmi të madh, por shtonte se “këtë atmosferë u përpoq ta prishë një grup i vogël njerëzish, ku bënin pjesë edhe disa myslimanë, përfshirë këtu edhe një deputet të këtij besimi”. Na kujtohen me këtë rast doktatorët fashistë dhe komunistë, të cilët kur dëgjonin zëra mosaprovimi për ta, i stigmatizonin këto zëra si vegla të armiqve të kombit dhe të atdheut. Nga ky pohim i përmendur i kishës gjithkush mund të nxjerrë konkluzionin se përveç kundërshtarëve myslimanë, midis protestuesve kishte dhe nje grup besnikësh të krishterë. Në kanonet kishtare nuk thuhet se kryepeshkopi duhet të zgjidhet me shumicë votash, sepse kisha nuk pranon asnjëherë numërim votash. Kisha kërkon që krerët e saj të pëlqehen unanimisht nga besnikët e pranishëm në çastin e fronëzimit. Si rrjedhim, mjafton prania e një grupi sado të vogël kundërshtarësh që thërrasin “anaksios” për ta bërë të pavlefshëm zgjedhjen e prelatit, në rastin tonë të A. Janullatosit.

        Konferenca e Tiranës (29 gusht 1992)

        Si dëshmi se ata që kundërshtuan fronëzimin e A. Janullatosit si kryepeshkop i KOASH-it nuk qenë shqiptarë myslimanë apo katolikë, por 100% ortodoksë, u mblodh prej tyre në Tiranë më 29 gusht një konferencë e posaçme, e cila miratoi këtë rezolutë:

        “Mbledhja e madhe e besimtarëve të krishterë ortodoksë, në të cilën morën pjesë përveç përfaqësues të Tiranës edhe delegatë të rretheve të tjera, u mbajt në Pallatin e Kulturës më 29 gusht 1992, për të shqyrtuar gjendjen e palejueshme të krijuar prej shkeljes së Statutit dhe kanoneve të Kishës Autoqefale Shqiptare, nga i cili Anastasos Janullatos erdhi si ekzark dhe u shndërrua si kryepeshkop. Mbledhja shprehu me forcë vendosmërinë e përgjithshme për ta marrë në dorë shëndoshjen e shpejtë të kishës ortodokse dhe për ta rimëkëmbur Kishën mbi bazën e traditave të saj të shenjta ortodokse dhe shqiptare.

        REZOLUTA

        Mbledhja arriti njëzëri këto përfundime kryesore, të cilat po i riprodhojmë tekstualisht:

        1. Vendosja e demokracisë në Shqipëri mbas 47 vjet shtypjeje komuniste hapi rrugën e ripërtëritjes së ndjenjave fetare, që ishin ndrydhur, por jo shuar. Si gjithë besimtarët e tjerë dhe ortodoksët u tubuan rreth kishës së tyre. Por ndërsa masa e ortodoksëve priste me qetësi dhe mirëbesim rimëkëmbjen e kësaj kishe në traditat e saj të shenjta e të bukura ekzarku grek dhe i ashtuquajturi “këshill i përgjithshëm” punuan në mënyrë tinëzare e të pabesë për asgjësimin e autoqefalisë së kishës shqiptare dhe për greqizimin e saj, në shërbim të forcave më regresive fanatike të kishës greke, që synojnë greqizimin e gjithë ortodoksëve shqiptarë dhe më tej.
        2. I ashtuquajturi “këshill i përgjithshëm i kishës” me sekretar Aleko Dhimën, është i paligjshëm, sepse nuk është zgjedhur me zgjedhje të shpallura e të organizuara sipas rregullave të Kishës, por është vetëshpallur. Që në fillim ai nuk ka pasur dhe nuk ka asnjë të drejtë të quhet “këshill i përgjithshëm”, të flasë e të veprojë në emër të Kishës dhe të administrojë pasurinë e saj, aq më pak të bëjë propozime parësore siç janë ato për emërimin e kryepeshkopit dhe peshkopëve. Ai i ka uzurpuar këto të drejta tinëzisht, duke shfrytëzuar mirëbesimin dhe indulgjencën e besimtarëve të vënë para fakteve të kryera.
        3. Ceremonia e zhvilluar më 2 gusht 1992 në Kishën Katedale të Tiranës për të fronëzuar si kryepeshkop të Shqipërisë Anastasos Janullatosin, nuk është kryer dhe është e pavlefshme sipas rregullave të Kishës, sepse besimtarët kanë thirrur botërisht ‘Jo! Nuk është i vyer’ (dhen aksios – K.F.). Ekzarku me pasuesit e tij u detyruan të largohen nga Kisha pa u përfunduar ceremonia.

        4. Komploti i Janullatosit për t’u shpallur kryepeshkop i Shqipërisë dhe për të emëruar tre peshkopë grekë në krye të diocezave të Korçës, Gjirokastrës dhe Beratit, në kundërshtim me nenin 16 të Statutit të Kishës që përcakton se kryepeshkopi dhe peshkopët ‘duhet të jenë prej gjaku e gjuhe shqiptarë si edhe të kenë nënshtetësinë shqiptare’, është jo vetëm një shkelje shumë e rëndë e Statutit të Kishës, por edhe atentati më flagrant kundër vetë autoqefalisë së Kishës Autoqefale Shqiptare. Mbas këtij vendimi, që ka ngjallur revoltën e drejtë të gjithë shqiptarëve brenda dhe jashtë kufijve, Anastasios Janullatosi nuk është i denjë të qëndrojë as si ekzark, ai duhet të largohet nga Shqipëria menjëherë dhe përgjithmonë.
        5. Statuti i vitit 1950 dhe rregullorja e Kishës e vitit 1955 janë të paligjshme dhe të pavlefshme, sepse ato i janë imponuar Kishës Autoqefale Shqiptare nga qeveria komuniste.
        Për Kishën Autoqefale Shqiptare është në fuqi statuti i miratuar rregullisht në vitin 1928. Patriarkana Ekumenike e Stambollit e ka njohur Kishën Autoqefale Shqiptare me atë statut në vitin 1937 dhe ai Statut është rregullisht në fuqi, sepse shfuqizimet komuniste nuk kanë asnjë vlerë.
        6. Është e nevojshme që, në vazhdim të traditës së Kongresit I dhe II, të mbajtur përkatësisht në vitet 1922 dhe 1928, të mblidhet sa më parë kongresi III i Kishës Autoqefale Shqiptare, i cili të përpunojë programin dhe detyrat për rimëkëmbjen dhe zhvillimin e gjithanshëm të kësaj Kishe; të bëjë përshtatjen e Statutit dhe të emërojë në krye të Kishës, si administrator ose kancelar, një klerik shqiptar; ky këshill të kryejë funksionin e Sinodit të Shenjtë, derisa Kisha Autoqefale Shqiptare të përgatisë kuadrot e saj për të formuar Sinodin e rregullt.
        7. Për të bashkërenduar punën me besimtarët e rretheve të tjera ngarkohet një grup nismëtar i përbërë nga Petrit Bidoshi, Pavllo Koja, Llazar Morcka, Thoma Çomorra, Anesti Paskali, Stefan Vokopola, Nasho Bezhani, Pirro Ndreka, Mihal Hanxhari, Vangjel Shundi, Petrika Trako, Dhimitër Ndrenika, Sotir Janço, Loreta Plumbi, Lumnie Jani, Sotir Qiriako, Kristo Frashëri, Jakov Milaj, Pandeli Çina, Dhimitër Kondakçiu, Ksanthipi Mullisi, Gjergj Zheji, Jorgji Çerepi, Petraq Kosova, Vangjel Myzeqari.
        Ky grup nismëtar, mbasi të zgjerohet me përfaqësues të zgjedhur nga të gjitha diocezat dhe rrethet e tjera ku ka ortodoksë, të kthehet në “Komisionin Organizator për rimëkëmbjen e Kishës Autoqefale Shqiptare dhe përgatitjen e Kongresit të saj III”.
        8. U kërkojmë organeve legjislative, ekzekutive dhe gjyqësore të Shtetit, Kuvendit Popullor, rretheve, bashkive dhe komunave, të ndihmojnë e të mbrojnë në të gjitha nivelet veprimtarinë e rregullt të kishës dhe zbatimin e përpiktë të Statutit të saj, të formulojnë sa më shpejt dhe të zbatojnë dispozitat ligjore të nevojshme e financiare të këshillave të vetëshpallura të kishave në Tiranë e në rrethe, sepse ka sinjalizime për parregullsi dhe abuzime të shumta.
        9. Zëri i besimtarëve myslimanë dhe katolikë, zëri i të gjithë atyre që u bashkuan me zërin e ortodoksëve për të mbrojtur Kishën Autoqefale Shqiptare, është zëri i Shqipërisë. Le të gëzohemi që shqiptarët ashtu siç punuan së bashku për të rindërtuar kishat dhe xhamitë e para, po tregojnë përsëri së toku dhe spontanisht se Feja dhe shqiptaria nuk kanë gjë të ndarë.

        U bëjmë thirrje vëllezërve minoritarë, që rrojnë pranë shqiptarëve ose midis shqiptarëve të të tria besimeve, si të barabartë midis të barabartëve, të mos bien pre e intrigave të klerikëve të mbrapshtë dhe parullave të helmuara që nxisin përçarjen dhe shovinizmin. Kisha Autoqefale Shqiptare i konsideron bij të vetë të barabartë e vëllezër në Krishtin të gjithë besimtarët ortodoksë. Këtë vëllazërim ajo e ka të shenjtë dhe do ta ruajë me besnikëri e përkushtim.
        U bëjmë thirrje personaliteteve të shquara të kulturës greke, pjesës më të emancipuar të klerit të Kishës Ortodokse Greke dhe intelektualëve të vërtetë grekë të kenë kujdes nga fushata shoviniste kundër Shqipërisë që ka ndërmarrë një numër dhespotësh të prapambetur e fanatikë, si dhe qarqe të tjera. Ju takon juve t’i thoni “Ndal!” kësaj fushate, që është një turp për Greqinë e Evropës së Bashkuar! Në themelet e lirisë e të pavarësisë së Greqisë, si dhe në sukseset e mëdha që ajo ka arritur, është dhe kontributi i gjakut dhe djersës që kanë derdhur dhe derdhin qindra mijëra shqiptarë të Greqisë. Mos lejoni që edhe një herë këto t’i shpërblehen popullit shqiptar me helm dhe intriga, vetëm sepse disa klerikë të djallit dhe politikanë anakronikë nuk janë të zotët të kuptojnë një Ballkan mirëkuptimi dhe bashkëpunimi. Thojuni “Ndal!” dhe kujtojuni mësimin e madh të Ungjillit: “Silluni me të tjerët ashtu siç dëshironi të sillen të tjerët me ju!”.

        Rezoluta mbyllej me këtë thirrje:

        Ortodoksë të Shqipërisë! Ta çojmë më tej valën që është ngritur në të gjitha rrethet për ruajtjen dhe ripërtëritjen e Kishës Autoqefale Shqiptare sipas kanoneve dhe traditave të saj. Të ngremë këshillat e Kishës të pastruara nga fara përçarëse antikombëtare dhe ta nxjerrim Kishën tonë të dlirë e të bukur në diellin e Shqipërisë demokratike! Vëllezër të Kishës Shqiptare në Amerikë! Na u gjendni afër dhe na ndihmoni me përvojën dhe me përkrahjen tuaj!

        Vëllezër myslimanë dhe katolikë! Le të lidhim duart me njëri-tjetrin dhe të tregojmë se Shqipëria është, siç ka qenë kurdoherë, e të gjithë shqiptarëve dhe se do t’i dalim zot përjetë. Kur lusim Perëndinë, do të kemi në buzë dhe emrin e Shqipërisë.
        Popull shqiptar! Kisha Ortodokse Autoqefale Shqiptare nuk do ta lerë veten të bëhet robinë e huaj. E pastër, duke besuar në Perëndinë, e vendosur duke besuar tek Shqipëria, e shenjtë me binomin Perëndi-Shqipëri. Pranë ikonave të saj të Krishtit dhe martirëve të krishterimit ajo do të mbajë edhe fytyrat e Papa Kristo Negovanit, At Stath Melanit dhe martirëve të tjerë të Kishës Shqiptare. Themelet e Kishës Autoqefale Shqiptare të Fan Nolit të madh, At Vasil Markos, kryepeshkopëve Visarion Xhuvani e Kristofor Kisi, janë të patundura përjetë sepse në to është gjaku, loti dhe djersa e të gjithë bijve të saj.
        Mbledhja e madhe e besimtarëve ortodoksë të Tiranës, Tiranë, 29 gusht 1992″.
        Këtë deklaratë komisioni ia dërgoi edhe Gjykatës Kushtetuese, të përcjellë me një shkresë ku thuhej:

        “Gjykatës Kushtetuese, Tiranë

        Në emër të grupit nismëtar që bashkërendon punën për rimëkëmbjen e Kishës Ortodokse Shqiptare, nisur nga fakti se mbrojtja e Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare dhe e Statutit të saj është detyrë e shtetit shqiptar e lidhur ngushtë me interesat e kombit, e kemi për detyrë t’ju parashtrojmë sa vijon:
        Ekzarku grek Anastasios Janullatos ka udhëzuar klerikët e kishave ortodokse që gjatë meshës të thërrasin formulën: “Le t’i lutemi Zotit për ruajtjen e Kryepeshkopit tonë Anastas” dhe kjo formulë po përdoret në katedralen e Tiranës dhe në disa kisha të tjera, ku ka klerikë që i binden këtij udhëzimi të jashtëligjshëm.
        Në kohën kur protesta e besimtarëve e ndërpreu në mes dhe e bëri të pavlefshme ceremoninë e fronëzimit të Janullatosit në 2 gusht 1992 dhe kur presidenti i Republikës është shprehur botërisht se sipas statutit të Kishës Kryepeshkopi nuk mund të jetë një person që nuk ka kombësi e nënshtetësi shqiptare, ky veprim i ri i Janullatosit është vazhdim i mëtejshëm i veprimtarisë së tij këmbëngulëse për të zhdukur autoqefalinë e kishës sonë dhe një përpjekje e ulët për të na venë përpara faktit të kryer.

        1. Kërkojmë që organet e shtetit të ndërhyjnë me autoritet shtetëror dhe ta ndalojnë përdorimin e thirrjeve që e shpallin Janullatosin kryepeshkop kur ai as nuk është e as nuk mund të jetë i tillë, gjë që është jo vetëm një shkelje e rëndë e statutit të kishës, por edhe një sulm kundër ligjeve të rendit dhe interesit të shtetit shqiptar.
        2. Kërkojmë që me një dokument shtetëror të formulohet dhe të shpallet shprehimisht se shteti shqiptar njeh dhe mbron statutin e Kishës Autoqefale të vitit 1928, sepse në bazë të nenit 16 të atij statuti ajo nuk pranon asnjë propozim të patrikanës apo kujtdo tjetër që mund të cenoje këtë nen të statutit duke venë në krye të kishës prelate me kombësi e me shtetësi jo shqiptare dhe se vetëshpallja e Janullatosit kryepeshkop është një veprim pa asnjë vlerë ligjore që konsiderohet krejt i paqenë.
        3. Në veprimet komplotiste që Janullatosi ka bërë dhe vazhdon të bëjë kundër autoqefalisë së Kishës Ortodokse Shqiptare, ai që pati ardhur “për të ndihmuar përkohësisht ‘nuk meriton të qëndrojë më as si ekzark’. Kërkojmë ndërhyrjen tuaj për largimin e tij menjëherë e përgjithmonë nga Shqipëria si i padenjë.
        Bashkangjitur po iu dërgojmë deklaratën e mbledhjes së madhe të besimtarëve ortodoksë të Tiranës, mbajtur më 29.08.1992 me të cilën kërkohet ndërhyrja e shtetit në mbrojtje të Kishës Autoqefale Ortodokse Shqiptare.
        Me respekt për komisionin: Kryetari Petrit Bidoshi, Sekretari Pavllo Koja, Tiranë 14 shtator 1992”.

        SHKRIMET E MEDIAS

        Në lidhje me këtë konferencë, një organ shtypi shkruante: “Në Pallatin e Kulturës, në Tiranë, më 29 gusht 1992, rreth 400 besimtarë e dashamirës të Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë u mblodhën në një asamble të zgjeruar, për të analizuar aktin e çalë dhe jo kanonik të Këshillit të Përgjithshëm të Kishës sonë për kurorëzimin e grekut Anastas Janullatos si kryepeshkop të Shqipërisë. Themi “i çalë”, pse një pjesë e konsiderueshme e të pranishmëve në kishë ngriti zërin me një “Jo” të zgjatur e në kor, kur u celebrua riti i pyetjes së popullit “anaksios” (i padenjë)… Kënga “Për mëmëdhenë” dhe buçitja “Kisha është e jona” ua prishën humorin atyre që kishin ardhur apostafat me autobusë të posaçëm nga minoriteti dhe përtej, për këtë ngjarje të 2 gushtit 1992, që do t’i vinte një kryq të madh përpjekjeve të lavdishme të Fan Nolit dhe atdhetarëve të tjerë që dhanë jetën dhe djersën e tyre për pavarësinë e kishës sonë autoqefale. Thamë se akti që antikonik sepse efektivisht kurorëzimi nuk u bë në kishë… por ceremonia përfundoi në hollet e hotel ‘Tiranës’. Për më tepër, u shkel statuti i vitit 1929, që ndalon kategorikisht si kryetar të kishës një prelat jo shqiptar” (Gazeta “Lirija”, 4 shtator 1992).

        Për fat të keq, grupi nismëtar nuk ishte në dijeni të dispozitave kushtetuese të shtetit shqiptar, të cilat e ndalojnë shtetin të ndërhyjë në çështjet e besimit dhe në atë të institucioneve fetare. Për këtë arsye, si kërkesa e grupit nismëtar drejtuar Gjykatës Kushtetuese, ashtu edhe rezoluta e mbledhjes së 29 gushtit 1992 drejtuar institucioneve shtetërore nuk u morën në konsideratë prej tyre. Në këto rrethana, hirësia e tij A. Janullatos e gëzoi postin e padrejtë që mori tinëzisht në hotel “Tirana International” më 2 gusht 1992.

        ARGUMENTET E JANULLATOSIT

        Në një shkrim të botuar në “Koha Jonë”, më 11 shtator 1992, thuhet:
        “Në Shqipëri vazhdon fushata kundër fronëzimit të at Anastas Janullatosit, kryepeshkop i Kishës Ortodokse Shqiptare. Përditë në gazetat shqiptare botohen peticione besimtarësh ortodoksë, të cilët kërkojnë shfronëzimin e priftit grek. Në një konsultë të këtyre besimtarëve të shtunën e kaluar (5 shtator 1992 – K.F.) u vendos mosnjohja e këshillave të vetëzgjedhura dhe e sinodit të tyre dhe gjithashtu u planifikua thirrja e një kuvendi panortodoks. Po aty u tha s e70 mijë besimtarë minoritarë në tërë vendin, ortodoksët shqiptarë janë mbi 660 mijë dhe nuk ka asnjë motiv që ata të drejtohen nga një kryepeshkop grek sado i përgatitur të jetë ai”. Në atë shkrim nënvizohet fakti se konsulta e quajti A. Janullatosin të vetëzgjedhur dhe të paligjshëm si kryepeshkop i Shqipërisë.
        Pyetjes që Ben Blushi, në atë kohë gazetar, i drejtoi A. Janullatosit në lidhje me fronëzimin tij i cilësuar i parregullt dhe i paligjshëm, kryepeshkopi iu përgjigj duke i bërë bisht si zakonisht përgjigjes. Në vend të saj, ai tha:
        “Shumë vetë e dinë që unë s’kam pasur në jetën time ambicie për të ardhur këtu dhe për të zënë ndonjë vend. U ftova të vij këtu dhe të ndihmoj, përderisa e dija se Kisha në Shqipëri kishte vuajtur më shumë se në çdo vend tjetër pas një persekutimi të gjatë…”. Më tej ai shtoi se nuk kishte asnjë interes për politikë dhe se ata që e zgjodhën e njihnin mirë qëndrimin e tij kishtar dhe kontributin që ka dhënë në krijimin e Kishës Ortodokse në Afrikë. Shtoi më tej se ai, tani që u zgjodh kryetar i KOASH-it, “do të mbronte interesat e komunitetit ortodoks shqiptar, i cili mund të binte pre e kishave dhe pretendimeve të fqinjëve” (“Koha Jonë”, 11 shtator 1992).
        Duke zënë në gojë fqinjët, ai nuk e kishte fjalën për grekët, por për maqedonët që i kishin zënë syrin Prespës dhe për arumunët që donin një peshkop rumun. Ai nguli këmbë se zgjedhja e tij është e ligjshme, mbasi mbështetet në Kushtetutën e vitit 1967 (!0, e cila, sipas tij, ishte ende në fuqi, “E di, – theksoi ai, – se ka njerëz që thonë se ky ligj i periudhës së sundimit të Partisë Komuniste nuk është ekzistent. Kjo nuk është e vërtetë, sepse shteti në atë kohë ekzistonte”. Më tej, gjithashtu kryepeshkopi pohon se për kandidaturën e tij ka dhënë miratimin edhe Presidenti Berisha, në një kohë kur ai vetë (Janullatosi) shprehet kundër ndërhyrjes së shtetit në punët e kishës. Ai thotë se presidenti u tregua shumë i përzemërt me të dhe i tha se ne (shteti shqiptar – K.F.) e pranojmë kandidaturën tuaj, por jo atë të tre peshkopëve të tjerë.
        Deklaratën e tij A. Janullatosi e mbylli me këto fjalë: “Në qoftë se njerëzit duan të rri, unë do të rri, por në qoftë se jo, thotë ai duke iu referuar besimtarëve ortodoksë, unë jam i lirë të shkoj në punën time”. Më në fund ai mohon se ka pasur peticione kundër tij. Ai thotë se ato janë disa grupe të vogla edhe me emra myslimanë, të cilët ai nuk ka ndërmend t’i marrë parasysh. (“Koha Jonë, 11 shtator 1992).
        Me keqardhje duhet të themi se në këtë apologji të tij kryepeshkopi A. Janullatosi gënjeu tri herë: a- Kur tha se ai u zgjodh në përshtatje me kanonet kishtare dhe se ata që thirrën “anaksios” qenë qytetarë myslimanë; b – Kur tha se zgjedhja e tij është në përshtatje me kushtetutën e vitit 1950, në të cilën kërkohet si kusht të paktën nënshtetësia shqiptare që ai nuk e kishte; c – Kur deklaroi se rezoluta e 29 gushtit 1992 ishte hartuar nga grupe myslimanësh shqiptarë, kurse në të nuk kishte asnjë pjesëmarrës islamik. Megjithatë, pika më e dobët e fronëzimit të tij si kryepeshkop i Shqipërisë është fakti se deri sot pas 18 vjetësh, ai nuk ka botuar asnjë procesverbal të hartuar në kohën e fronëzimit dhe të nënshkruar nga peshkopët që u ndodhën në kohën e fronëzimit, që të deklarojnë me përgjegjësi se në ceremoninë solemne të 2 gushtit 1992 të mbajtur në katedralen e Tiranës, ai, Hirësia e tij Anastas Janullatos, u zgjodh njëzëri në përshtatje me kanonet tradicionale kishtare kryepeshkop i KOASH-it. Pa një procesverbal të tillë, të gjitha deklaratat që ai ka bërë poshtë e përpjetë janë pa vlerë, madje mund ta themi me plot gojën, janë mashtrime.
        Me emërimin e tij si një nënshtetas grek në krye të Kishës Ortodokse Shqiptare dhe në shërbim të Kishës Ortodokse Greke, ai shkeli një nga parimet universale të kishës së krishterë lindore. Dihet se kishat ortodokse autoqefale të vendeve të ndryshme të pavarura nga njëra-tjetra janë motra të barabarta, kurse Patrikana ekumenike është edhe ajo e barabartë, por e para ndër të barabartat. Të gjitha kishat ortodokse autoqefale janë të varura dhe të ndërlidhura me shtetin kua to ushtrojnë besimin e tyre. Në bazë të parimeve moderne të shpallura që nga Revolucioni Frëng i vitit 1879 institucionet fetare, pra edhe kisha ortodokse, nuk kanë të drejtë të ndërhyjnë në punët dhe jetën e shtetit. Nga ana tjetër, shteti për mbrojtjen e interesave shtetërore dhe kombëtare ka të drejtë të mbikëqyrë veprimtarinë administrative të çdo komuniteti fetar. Një nga parimet themelore është që udhëheqësit fetarë të jenë me kombësi ose nënshtetësi të shtetit të tyre. Për shembull, në ligjin e shtetit grek mbi fenë, paragrafi 3, neni 12, për “kryepeshkopin e Athinës dhe të gjithë Greqisë”, thotë: “të zgjedhurit e kishës duhet të jenë të gjithë të kombësisë greke”.

        Janullatosi mbron pikëpamjen se statuti i kishës shqiptare miratuar në kongresin e vitit 1929 është i shfuqizuar. Kjo për arsye se atij i intereson, meqenëse neni 16 nuk lejon në mënyrë ligjore-kanonike që Prof.Dr. Janullatosi si një grek të jetë kryepeshkop ose peshkop në Kishën Ortodokse Autoqefale Shqiptare. Duhet pasur parasysh se KOASH-i dhe statuti i vitit 1929 është, sikurse u tha, i njohur nga Patriarku i Stambollit Benjamin i Parë me “Tomin” e vet të lëshuar më 12 prill 1937. Për habinë tonë, kryepeshkopi Janullatos e quan të rrëzuar “Tomin” e Patriarkut të Kostandinopojës dhe emërimin e tij e mbështet në statutin e miratuar nga shteti komunist me Kongresin e Tretë të Delegatëve Ortodoksë, të mbledhur në Tiranë më 5-10 shkurt 1950 – statut që nuk ka marrë pëlqimin e Patriarkatit të Kostandinopojës. Kjo do të thotë se statuti i vitit 1929, i pajisur me “Tomin” e Patriarkut Benjamin i Parë më 1937, është ende në fuqi.
        Dihet se statuti i 1950 u miratua nga një i ashtuquajturi sinod në kushtet kur dy anëtarë të tij, mitropolitët Kristofor Kisi dhe Irene Banushi ndodheshin të burgosur. Si rrjedhim, në të tilla kushte ai ishte një statut pa vlerë. Që këtej lind pyetja: a ka të drejtë A. Janullatosi të mbështetet në një statut të miratuar fund e krye nga një i ashtuquajtur kongres dhe i ashtuquajtur sinod?
        Sigurisht që Janullatosit i intereson statuti i vitit 1950, sepse aty mungon kushti, sipas të cilit, kryepeshkopi duhet të jetë me kombësi shqiptare, po ashtu edhe neni 3, i cili thotë: “Ndonëse gjuha zyrtare e kishës është shqipja, në shërbimet fetare mund të përdoren edhe gjuhë të tjera”. Është pikërisht në mbështetje të këtij neni që në fillim kryepeshkopi Anastas urdhëroi që në kishat e Shqipërisë shërbesat fetare të zhvilloheshin në greqisht, pavarësisht se më vonë, për shkak të protestave popullore ai u detyrua të hiqte dorë.
        Arsyet që e shtynë Janullatosin ta quajë të zhvleftësuar janë të shumta, por ne këtu nuk mund të merremi me to. Mjafton të përmendim nenin 55 të statutit të vitit 1929, i cili e ndalonte kategorikisht kishën shqiptare të merrte “dhurata” nga të huajt dhe se pranimi i tyre konsiderohej si nënshtrim i politikës ndaj shteteve kreditore në dëm të pavarësisë së shtetit dhe të kishës. Me fjalë të tjera, marrja e huave dënohej si një akt politik jo kombëtar.
        Pavarësia e plotë e KOASH-it, ashtu si dhe pavarësitë e institucioneve të tjera fetare, konsiderohet në statutin e vitit 1929 si një nga garancitë e pavarësisë së shtetit shqiptar, garanci të cilën kryepeshkopi i tanishëm A. Janullatos e ka shkelur me të dyja këmbët.

        PERFUNDIM

        Nga sa u tha deri tani, del ky konkluzion: se nga pikëpamja juridike-kanonike-ekleziastike është në fuqi statuti i KOASH-it i vitit 1929, i miratuar nga Patriarkana Ekumenike me “Tomusin” e vet më 1937. Si rrjedhim, Hirësia e tij A. Janullatos është zgjedhur si kryepeshkop i Shqipërisë më 2 gusht 1992, në mënyrë të paligjshme nga 3 pikëpamje: e para, se më 1992 kur ai pretendon se është zgjedhur kryepeshkop, KOASH nuk kishte një Sinod të Shenjtë, i cili ka të drejtë të zgjedhë kryepeshkopin e Shqipërisë. E dyta, se Hirësia e tij A. Janullatosi nuk ka të drejtë të zgjidhet jo vetëm kryepeshkop, por as peshkop i kishës shqiptare, përderisa ai nuk është shqiptar nga kombësia. E treta, se ceremonia e zgjedhjes së tij nuk gjeti pëlqimin (aksios) të të gjithë të pranishmëve në asamblenë kishtare të 2 prillit 1992. Pra, proklamimi i tij si kryepeshkop i Shqipërisë në hollin e hotel “Tirana International” është një mashtrim apo abuzim i tij, quajeni si të doni, i padenjë jo vetëm për një kryepeshkop, por edhe për një prift ordiner të kishës së krishterë shqiptare. Për të gjitha këto arsye, ne e konsiderojmë ushtrimin e tij të deritanishëm në krye të KOASH-it jo si kryepeshkop, por si ekzark.
        Si një dhelpër, ai arriti të bindte opinionin që frekuentonte kishën se do t’i bënte shërbime të mëdha autoqefalisë së ortodoksisë shqiptare. Në të vërtetë, ai kreu shumë investime në fushën e ndërtimit të faltoreve dhe të përgatitjes së kuadrove. Ai hoqi shpejt dorë nga lufta që sapo erdhi i shpalli Fan Nolit. Me dinakëri arriti të krijonte një sinod prej katër peshkopësh, nga të cilët tre janë me kombësi greke. Me një fjalë, ai arriti t’i fashitte protestat e intelektualëve ortodoksë shqiptarë. Në fakt, A. Janullatosi është kryepeshkop i pleqve dhe i plakave, të cilat të dëshiruara për të parë një meshë në gjuhën shqipe nuk interesohen fort për kombësinë e priftit, kur ai meshon shqip. Megjithatë, vepra e tij tinëzare nuk shlyhet kollaj. Materiali që ilustron veprimtarinë e tij në Shqipëri provon se ai është një agjent i fshehur i shovinizmit grek që përgjon ditën e përshtatshme për t’i shkëputur Shqipërisë të ashtuquajturin “Vorio-Epir”. Po ashtu, materiali dokumentar dhe mediatik tregon se ai që gënjen në trajtimin e solemnitetit peshkopal të 2 gushtit 1992 është për turpin e tij Anastas Janullatos.
        Nuk ka dyshim se dinakëria e tij për ta fshehur veten si militant i politikës shoviniste greke një ditë do të zbulohej. Rastin e dha ndërhyrja e tij për aksidentin fatkeq që pati himarjoti Aristotel Guma – një ndërhyrje e kombinuar nga Athina me kronometër me akuzën e të ashtuquajturit shpërthim të nacionalizmit shqiptar që shprehën më 13 shtator 2010 zëvendësministri i Jashtëm i Greqisë, Delavekuras, deputeti i Parlamentit shqiptar, Vangjel Dule dhe kryetari i shoqatës “OMONIA’, Vasil Bollano. Është pikërisht ky kombinim kronometrik që i shndërroi dyshimet e mia mbi A. Janullatosin si simpatizant i Greqisë në një militant të politikës shoviniste greke.
        Pavarësisht nga synimet e tij të fshehta, meqenëse si ekzark ai e ka kryer detyrën që kishte marrë përsipër për rimëkëmbjen e kishës së shkallmuar shqiptare, puna e do që ai të largohet me gjithë falënderimet tona nga Shqipëria. Më në fund, është e domosdoshme që me largimin e tij ndonëse me vonesë, të mblidhet një kongres i rregullt i KOASH-it, i cili t’ia kthejë Kishës Ortodokse Shqiptare prestigjin që kishte kur ajo u krijua nga i pavdekshmi mitropolit, Fan Noli.
        E Martë, 10.12.2010, 10:32am (GMT+1)

        Reply to this comment
        • Roberta March 17, 21:43

          “Me gjithë pranimin fillestar të Presidentit të atëhershëm të Republikës, autoritetet shqiptare, me një sërë veprimesh, botime nëpër gazeta, krijimin e një grupimi kundërshtar orthodhoksësh dhe jo orthodhoksë, madje edhe me përgatitjen e projektligjeve, synuan dëbimin e Kryepiskopit të ri. Zëri i Komitetit për Mbrojtjen e Autoqefalisë së Kishës së Shqipërisë, që e kujtoi z. Frashëri, me gjithë retorikën e tij plot llafazanëri ra në boshllëk. Shumica dërrmuese e orthodhoksëve e injoroi. Përfaqësuesit orthodhoksë, në një mbledhje të jashtëzakonshme kleriko-laike në Durrës, më 21.1.1993, shpallën se nuk bëhet fjalë që të pranojnë diçka të tillë. Në vjeshtë të vitit 1994, me projektkushtetutën, u ndërmor përsëri largimi i Kryepiskopit. Por përfundimisht, kjo e fundit u hodh poshtë në referendumin e datës 6.11.1994. Shumica dërrmuese e orthodhoksëve ishte përcaktuese në rezultatin e këtij votimi, pavarësisht origjinës etnike (shqiptarë, grekë, arumunë, sllavë), dhe u bashkua rreth Kryepiskopit me një përkushtim shpirtëror. Orthodhoksët e Korçës nisën të parët të mbledhin firma për qëndrimin e Kryepiskopit dhe shembullin e tyre e ndoqën Orthodhoksët e qyteteve të tjera. Numri i firmave arriti në 80.000, pavarësisht nga bindjet dhe kahu politik. I ngjashëm ishte edhe qëndrimi i tyre sa i takon edhe projektkushtetutës”.

          Reply to this comment
          • Shqiptar March 18, 14:37

            Nuk e shikon moj zedhensja e Janullatosit se po behesh qesharake duke u perpjekur te mbrosh grekun Janullatos me idiotesira pa asnje kuptim dhe arsye? Zoti Frasheri flet me argumenta bindese dhe nuk bene “llafazeri” ( sic po bene ti moj zonja e Janullatosit), me ato pretendimet e tua idiote pa asnje llogjike. Shumica e orthodokseve te tu ishin te gjithe minoritar greke dhe nuk ishin shqiptare orthodokse. Referendumi (nuk u pranua) si reagim kunder politikes se Sali Berishes dhe ketu perfitoi dhe Janullatosi tende. Le ta beji sot nje referendum te tille Janullatosi dhe do te shofi se cfare rezultati do te kete. Ne te gjitha kishat orthodokse te fqinjeve tane Kisha eshte ne themel te identitetit kombetare, kurse ne Shqiperi eshte e kunderta. Kisha Orthodokse Shqiptare eshte kthyer ne nje strehe per grekofonet dhe antishqiptaret dhe politikes se tyre henelizuse. Kisha Orthodokse Shqiptare i sherben vetem interesave greke dhe i ka shpallur lufte identitetit kombetar shqiptare. Kisha e Janullatosit nuk ka mbajtur nje meshe te vetme per martiret e kishes orthodokse qe u vrane pabesisht nga kleriket greke, por ama ka shkuar ne Himare dhe ka mbajtur meshe per himarjotin e vrare rastesish ne nje zenke me shqiptaret dhe sot ky (hic) na eshte kthyer ne hero te Vorio Epirit ku vit per vite vine dhe e nderoin antaret e Agimit te Art qe kerkoin hapur clirimin e Vorio Epirit nga shqiptaret dhe Janullatosi tende heshte dhe nuk thote nje gjjysem fjale. Janullatosi tende mban meshe per ushtaret greke qe u vrane kur Greqia pushtoi Shqiperine (me preteksin se luftonte kunder Italianeve) dhe nuk gjene kohe te mbai nje meshe per Papa Kristo Negovanin dhe At Stathin qe u vrane nga dora e klerit greke. Cfar i tha ti kesaj moj zedhensja e Janullatosit?

    • Roberta March 16, 20:21

      PËRGJIGJE NDAJ 16 PYETJEVE
      Botuar në Tetor 2005 nga shqiptarët beratas.

      Indinjohemi nga përbaltja që dëshiron me cinizëm dhe dashakeqësi t’i bëjë Nikolla Marku figurës së pacënuar të Kryepiskopit të Kishës Ortho­dhokse Autoqefale të Sh­qipërisë, Fortlumturisë së Tij Imzot Anastasit. I ashtuquajturi Atë Nikolla Marku ka pafy­tyrësinë ta quajë veten “Kreu i Kishës Orthodhokse Autoqefale Kombëtare Shqiptare”. I lartpërmenduri merr guximin t’i drejtojë profesor doktor Anastasit 16 pyetje për të den­igruar personalitetin e tij të lartë. Jo 16, por edhe 1000 py­etje të bëjë, përgjigjet i ka mar­rë dhe do t’i marrë jo nga Fortlumturia e Tij, por nga mijëra e mijëra besimtarë orthodhokse të Shqipërisë.

      Mendimet e Nikolla Markut janë krejtësisht të paargumentuara dhe të pabaza. Kështu ai, përshembull thotë: “Fortlumturia e Tij mbe­tet strumbullari i të gjitha të këqijave që ka kaluar vendi ynë në 13 vitet e fundit”. Ne duam ta pyesim Nikolla Markun se cilat janë këto të këqija? Mos vallë janë 130 klerikët shqiptarë të hirotoni­sur nga dora e tij; apo janë qin­dra kisha të ndërtuara nga themelet dhe të restauruara plotësisht; mos vallë është ng­ritja e Akademisë Teologjike “Ngjallja e Krishtit” së bashku me Manastirin e Shën Vlashit, që janë kështjella të Orthod­hoksisë shqiptare; apo janë dhjetëra e dhjetëra institucione kishtare si: kopshtet për fëm­ijët parashkollorë, shkollat e mesme, Poliklinika “Ungjillë­zimi”, mensat pranë mitropolive për nevojtarët etj, etj,

      Nikolla Marku, çfarë të shtyn që i mohon të gjitha këto vepra, të cilat mbajnë vulën e Kryepiskopit Anastas? Mos vallë është prirja jote antio­rthodhokse dhe huazimi i ideologjisë komuniste kur për­mend djallëzi dhe pabesi se: “Shpreh keqardhje të mad­he për qendrën e Krishterimit Ortodoks Botëror, Patri­arkanën e Konstandinopojës, e cila gjithmonë nuk ka mbaj­tur qëndrim serioz ndaj Kishës Shqiptare?” Ky pohim është identik me atë që propagan­donte vazhdimisht regjimi ateist komunist për më shumë se 40 vjet.

      Pasi ka nëpërkëmbur ro­lin e padiskutueshëm të Patriarkanës së Konstandinopojës, përgojon edhe krijimin e Sin­odit të Shenjtë, pa njohur lig­jet kanonike të Orthodhoksisë, mbi të cilat ndërtohet struktu­ra e Kishës Orthodhokse.

      Më poshtë Nikolla Marku arrin deri aty sa të marrë në analizë ekonominë, politikën, Parlamentin, Akademinë e Sh­kencave dhe t’i bëjë thirrje pop­ullit shqiptar për ta “çliruar” Shqipërinë nga “grekofilët” dhe vetëshpallet si shpëtimtari i kësaj “situate kritike”. Të gjitha këto, kur i lexon në gazetë, janë aq të shkëputura nga realiteti sa të lenë pa mend dhe të krijo­het përshtypja se kemi të bëjmë me një megaloman ose, më keq akoma, me një të sëmurë psikik, i cili është ose vetë Ni­kolla Marku, ose mbrapa tij fshihen ekstremistë antio­rthodhoksë të vjetër e të rinj, të cilët e përdorin këtë njeri dësh­tak si vegël të verbër. Gjatë intervistës së Nikol­la Markut vihen re fraza të tëra, të cilat përngjasojnë me thirrjet histerike të përdorura më parë dhe deri kohët e fundit kundër Kishës orthodhokse nga Sejfi Protopapa, Abdi Baleta, Foti Cici etj.

      Si gjithmonë, Nikolla Marku shfrytëzon figurën e ndritur të Imzot Fan Nolit, duke thënë një të pavërtetë se gjoja literatura kishtare, e shqipëru­ar prej tij, nuk po përdoret më. E vërteta është krejt e kundër­ta: në të gjitha shërbesat fetare në kishat orthodhokse tona lexohen dhe këndohen: “Kremtorja”, “Uratorja”, “Triodhi”, “Pesëdhjetorja”, ”Lutjesor­ja” dhe përkthime të tjera të tij. Jo vetëm kaq, por nën kujdes­in e Imzot Anastasit është përk­thyer nga origjinali greqisht në gjuhën shqipe literatura tjetër kishtare, të cilën Noli nuk kishte arritur ta përkthente, siç janë: “Mesha e Parashenjtëruar”, “Uratorja e Vogël”, si edhe libra të tjerë për Shkollën Teologjike dhe masën e gjerë të besimtarëve siç është vepra monumentale “Besimi Orthodhoks” në katër vëllime, seriali “Jetë shenjtorësh”, i ribotuar kohët e fun­dit në një vëllim të veçantë etj.

      Mashtruesi Nikolla Mar­ku qëllimin e tij antikishtar e shtrin edhe në shekujt e mëparshëm të historisë, duke iu referuar figurës së hierodësh­morit Shën Kozma, të cilin e përshkruan me termat mod­ernë të shekullit të 20-të si “agjent të shërbimeve sekrete greke”, kur në atë kohë vetë Greqia lëngonte nën sundimin turk. Në të vërtetë Shën Kozmai, duke përshkuar anembanë Shqipërinë, me anë të predikimit dhe mrekullive të tij, e mbrojti besën ortodokse nga konvertimi në islamizëm. Këtu Nikolla Marku bën një blasfemi, sepse dëmton emrin e lartë të të famshmit Shën Kozma, duke goditur rëndë ndjenjat shpirtërore të orthod­hoksëve shqiptarë. Në këtë mënyrë, Nikolla Marku tregohet, jo vetëm një pseudoklerik, por edhe një vazhdues besnik i Kurt Pashait, i cili i mori jetën Shën Kozmait, duke i dhuruar, pa dashje, kurorën e pavdekë­sisë.

      Ne, besimtarët e Beratit, e njohim mirë Nikolla Markun, ai është i biri i një nëne nga familja Koroveshi e Kalasë së Beratit, familje e nderuar orthodhokse, të cilën ai e ka tradhtuar dhe njollosur.

      Reply to this comment
      • Shqiptar March 16, 22:45

        Te njeten lufte te pandershme bene edhe grekofonet e dikurshem kunder Fan Nolit dhe martireve te tjere orthodoksise shqiptare. I fyet, i shate, i shkisheruat dhe ne fund i vrate ne pabesi. Te njeten lufte po beni edhe tani kunder prifterinjve shqiptare Markut dhe Cicit dhe per kete pune te piset keni gjetur perseri plote sherbetore besnik qe i sherbein kauzes suaj antishqiptare. Turpi qofte me ta. Hidhi nje sy ketij perfundimi te britanikes Durham qe te mesosh nga historia dhe perpjekjet e martireve orthgodokse shqiptare dhe luftes se tyre per ta nxjere Kishen Orthodokse Autoqefale Shqiptare nga kthetrat e henelizimit te Greqise

        – Mendimet e britanikes Edith Durham per Fan Nolin dhe Autoqefalin e Kishes Orthodokse Shqipetare.

        Per here te pare kame degjuar per perpjekiet e bera nga prifti Fan Noli per te formuar Kishen Autoqefale Orthodokse Shqiptare dhe per te larguar nga vendi prifterinjte greke. Në Berat te krishteret ankoheshin se prifterinjte greke kercenonin shiptaret qe mesonin dhe mbanin libra shqip. Mbas vitesh te gjata pune dhe perpjekjesh te palodhura, mbas pavarsis se Shqiperise , Fan Noli e kurorezoi me sukses Autoqefalin e Kishes. U themelua ligjerisht Kisha Autoqefale Orthodokse Shqiptare dhe tani ne Shqiperi nuk ka me prinfterinje greke, disa prej tyre shoqeruan ushtrin pushtuse greke dhe u larguan nga vendi. Tani te gjithe kleriket orthodoks jane shqiptare dhe te gjitha sherbimet fetare mbahen ne gjuhen shqipe. Kreu i Kishes eshte Kryepeshkop Krisi dhe selia e tij eshte ne Tirane. Tani Kisha Orthodokse Shqiptare eshte ne nje nivel me kishat e serbeve, grekeve dhe bullgareve te cilat jane te gjitha te pavaruara dhe autoqefale. Peshkopi Fan Noli eshte kreu i kolonis shqiptare ne Amerike. Une do ta theksoj fort krijimin e Kishes Ortodokse Shqiptare sepse ky akt i dha fund spekullimit te disa gazetareve qe i pershkruain shqiptaret dhe kishen e tyre orthodokse si / kishe greke / dhe ithtaret e saj si / greker /. Kjo nuk eshte e vertete , eshte njesoi sikur te percaktosh besimtaret katolik si / italiane /. Jo vetem te krishteret , por dhe muslimanet nxitoin per te blere librat tane. Ne Elbasan vetem per nje ore kemi shitur mbi 70 libra per myslimanët. Tani kemi ndihmen dhe te nje xhandari te ri dhe te qeshur. / Une mund te mesoj vellain tim te vogel te lexoi , thot ai. / Ne Elbasan kam gjetur nje levizje per te formuar nje Kishe te Bashkuar ne menyr qe të ndalet ndikimi greke.

        High Albania,
        1941
        Edith Durham:
        Albania

        Reply to this comment
    • shqiptari prej kine March 24, 01:58

      o shqiptar o. po nuk bohet doktoratura me copy paste. quhet plagjatur. e denon ligji. t thash ene ma siper jap hap dosje te sherbimeve. e dime. e njojta histori. perall. tres banales. pytje te sajura nga sherbime. se n.marku osh injorant nuk din me shkrujt. ate e perdorin. shif zbulimin e s. protopapes gazeta shqiptare gusht 2013.per te. por edhe pohimin e mentor nazarkos 1.6.2014 emisioni late ora news ku thot se mrapa nik. markut jan sherbimet e shtetit. por kjo nuk pati rezultat sipas tija. ai ka qen deshmitar. i paligjshem osh nik marku. uzurpoi me forc kishen e elbasanit. godinen e mitropolise (e jep me qera paret i man per veti). sigurisht paret janullatsi nuk i merr…. nga arka e kishes. as nga depoja e seminarit, apo as nga shtepite e vjedhura te kosturit. i till dhe mo i keq e mo i trishtushm, mo i mjer mo i paligjshem osh patrioti i njohur qe kohen e metalurgjikut. kampion vjedhje. majeni e tu roj sa malet. po ama ta dini se keni mledhur plehrat e ortodoksis. gjaja juj e shtrenjt osh jashtqitja e ortodoksis. ka edhe leje ushtrimi nga gjykata. jan lejet qe ramiz alia dha ne gusht 1991 per me hap dyqane per me shit sallata, e patlixhana. por jo per kish. zgjidhni kto njiher pastaj flisni per legjimitet. ku i njohet ju rregullat e kishes? statuti 1929 nuk osh ne fuqi. pranaj neni 16 osh shfuqizu qe ne kohen e babaqemos. ka hik koh e zogut, or trim. librat e nolit i perdor kisha ec e shif. janullatsi nuk ka deklaru kurr se shqiptaret jan te paaft me drejtu kishen. 160 prifta jan shqiptar, 4 peshkopa po ashtu. kjo deshmon te kunderten. per pikat 1-3 ec e pyeti vet. ke ngatrru adresen. janullatsi ka te drejte legjitime (e ka njof shteti, gjykata e lart etj) osh i regullt nga kisha osh zgjedh me miratimin e popllit , te kishes dhe te zotit. edhe nik. marku thun se ka qen prezent me 2.8.1992 dhe ka thirr aksios i denj per janullatsin. deri me 1994 merrte rroge nga janullatsi. deri athere ishte i mir? miremngjes o interes i thot poplli. po ai ka shum pergjegjsi. e lejoi , e shiti veten. thun se nuk osh mir me shenetin. ka lujt nga fiqiri. lehte kuner janullatsit ene tani po i paraprin per n boten tjeter. e zot. shyqyr qi boten e drejton ti se po tishte per ne do ish fundos treni ne shkumbin.

      Reply to this comment
  4. tiku March 16, 15:32

    Ky shkrimi juaj z. Bedri Islami eshte nje shkrim qe shpreh lodhjen nga njera ane, pasi shkruani cdo dite dhe per gjithecka, pra si eurodit dhe nga ana tjeter eshte i lodhur pasi argumentet qe ju mendoni se ngrini kane 25 vjet qe ortodokset i degjojne dhe do ti degjojne per nje kohe te gjate. Ju nuk e kuptoni se kush e propozoi kryepishkopin Anastas per President, por dhe reagimin e tij, pasi mentaliteti juaj sic duket nuk ju lejon te kaloni tek disa ngjarjeve dhe fenomeneve. Gjithashtu perpiqeni te gjeni financimin e objekteve kishtare. Kjo ceshtje ka dy fakte se pari drejtohuni institucioneve financiare shtoterore, se dyti ne qofte na shqeteson burimi i te ardhurave te Kishes Ortodokse Autoqefale te Shqiperise duhet qe ky interesim duhet te jete per gjithe komunitetet fetare, pasi keshtu ruajme dhe mrojne ekuilibrin shoqeror dhe njekohesisht ruajme dhe bashkejetesen.

    Reply to this comment
  5. Shqiptar March 16, 15:50

    Foti Cici
    Ethet e Janullatosit !

    Përderisa sëmundjet janë pjesë e përvojës njerëzore, i pranojmë e i respektojmë ato ashtu si gjithë natyrën tonë, por kur sëmundja e një anëtari të Kishës – në këtë rast, e kreut të saj – shkakton pasoja rrënimtare për anëtarë të tjerë, më i vogli detyrim është debati publik. Duke qenë jashtë Shqipërisë, por dhe i lirë nga doktrina ortodokse të kritikoj (teorikisht, të paktën) edhe Primatin, dhe duke pasur një përvojë të drejtpërdrejtë me imzot Janullatosin për pesëmbëdhjetë vjet, tashmë, e ndiej të domosdoshme të përshkruaj e të shkodizoj një realitet me pasoja tej komunitetit ortodoks e tej këtij brezi.

    Ata që janë afër kryepeshkopit dëshmojnë se kohët e fundit ai rrëshqet kaq shumë kur del e flet në kishë, saqë ndonjëherë predikon tjetër për tjetër festë dhe psall tjetër për tjetër himn. Nuk janë të fshehta tanimë shpërthimet e tij të papërmbajtura në mjediset kishtare, zemërimet gjer në gjeste fizike ndaj bashkëpunëtorëve kishtarë, gjë që ka skandalizuar ata që e kujtonin Janullatosin si të shenjtë, të pacënuar e të pagabueshëm. Shëndeti mendor i Kryepeshkopit, në vend të përmirësimit të njoftuar vjet nga oborri i tij, po përkeqësohet edhe më, pavarësisht nga vitrina e fildishtë në kremtimet e mëdha e në takimet e qelqta me gazetarët.

    Kryepeshkopi meshon tashmë shumë rrallë, vetëm për fotografët dhe kameramanët. Megjithë përkujdesjen superklinike që i bëhet gjatë shfaqjeve të tij publike në Shqipëri dhe jashtë saj, për ta paraqitur sa më të drejtpeshuar psikologjikisht dhe sa më aktiv në misionin e tij të shumëfishtë – si një mrekulli tokësore, jo vetëm qiellore – imzot Antastasios ka marrë të tatëpjetën. Kush e bën lojën në Kryepeshkopatën e Tiranës?

    Dy absurditete

    Edhe nëse mekanizmi ynë kishtar, atë që abuzimisht e quajnë “ndërgjegjja jonë ortodokse”, kërkon të përmbysë këtë hyrje, si reagim i çastit për të mbrojtur kullën prej kartoni të besimit të mjaft bashkëfetarëve, vetë kjo tkurrje intuitive nxit e përligj mendimin kritik ndër shqiptarë ortodoksë, duke shkaktuar shkrime të tilla. Kultizimi i Janullatosit gjer në të vjellë nga industria greke dhe ajo protestante, duke e vënë mbi Krishtin e mbi shenjtorët, është vjega për të përjetësuar një mision tejfetar në Tiranë. Këtu shquhen dy dukuri absurde, të paktën.

    Së pari, le të kujtojmë se para ardhjes në Shqipëri, në vitin 1991, Janullatosi nuk ishte dëgjuar për milioner, pikërisht sepse nuk ishte i pasur. Në fakt, ai kishte dhënë premtimet murgjërore se do të jetonte gjer në fund “në bindje, virgjëri dhe skamje”. Kjo do të thotë se, nëse ai posedonte pasuri private më parë, ajo do të jepej gjetkë, mundësisht në Kishë, dhe madje pa të drejta përkujtimi në të ardhmen. I njëjti parim vlen edhe për sot, kur klerikët murgj pritet të dëshmojnë të ardhura modeste dhe transparente, duke ruajtur, simbolikisht të paktën, ato që kanë premtuar dikur në Altar.

    Fondet që i jepeshin imzot Janullatosit para se të dërgohej në Shqipëri, kur udhëtonte me shërbim kishtar në Afrikë, asnjëherë nuk u përfolën si pasuri e tij, a qoftë dhe si kapital i Kishës “në sajë të dhuntive të tij”. Nëse ai guxonte të krijonte një imazh të tillë atëherë, vetë kjo do të shkakonte reagime mbrojtëse, domethënë ndëshkuese ndaj tij, nga vetë Kisha. Sepse pikërisht ata besimtarë që dhuronin, ia jepnin Kishës, nëpërmjet klerikëve, për të fuqizuar misionet ortodokse dhe jo për të bërë të famshëm këtë apo atë prift.

    Megjithatë, sot Janullatos është vetëshpallur dhe qarkullon si një nga njerëzit më të pasur të Shqipërisë, duke e dokumentuar këtë jo vetëm në botimet kishtare, por duke e gdhendur edhe nëpër muret e kishave shqiptare, në pllakate të gurta, gjë e pangjarë kjo për të gjallët hierarkë të kishave të tjera autoqefale. Le të mos harrojmë në këtë parantezë dhe makinat e blinduara të Kryepeshkopit, tok me lluksin skandalizues ku jetojnë e hijeshohen misionarët grekë në Shqipëri. Sepse është bërë dëm i madh moral. A do t’i jepeshin Janullatosit gjithë këto fonde, nëse ai nuk ishte kryepeshkop i Shqipërisë? Nëse po, atëherë ky njeri është më i rrezikshëm nga ç’e pandehim ne.

    Përderisa çështja e kontrollit në financat e kryepeshkopatës ortodokse është edhe çështje shtetërore, këtu vlen të përmendet vetëm habia se nuk ekzistojnë të dhëna të kthjellëta mbi të ardhurat dhe shpenzimet e misionit grek, gjë që mbulohet shpesh nga “turtulli” i kaq e aq ndërtimeve e bamirësive. Gjithsesi, tejet aspektit të errët financiar, i cili u ngjiz mbas ngjitjes së tij në fronin e shqiptarëve, dimë gjithashtu se Janullatosi nuk konsiderohej i denjë në vendin fqinj as për mitropolit, prandaj dhe i kundërvotuar prej hierarkisë në Greqi shumë herë, gjatë viteve 1975-1990.

    Cilat ishin arsyet e dështimit të ish-peshkopit titullar (pa peshkopatë)? Anëtarësimi në shoqatën fondamentaliste Zoi, qysh kur ishte student e deri sa u bë peshkop; shugurimi i tij si peshkop asistent i kryepeshkopit antikanonik të juntës ushtarake, Jerónimos (I emëruar ky i fundit në mënyrë të paligjshme nga kolonelët e diktaturës, por jo i zgjedhur nga Kisha); tendencat despotike për të krijuar një mjedis kulti, me bashkëpunëtorë naivë, për t’u imponuar si shenjtor; abuzimet ndaj bashkëpunëtorëve të ngushtë; ambicjet e pashërueshme për pushtet; pamundësia për të bashkëpunuar me ata që nuk i bindeshin verbërisht; neveria ndaj atyre që mendonin ndryshe; urrejtja ndaj atyre që e kritikonin; prapaskenat për të denigruar ata që guxonin të ftillonin botën e tij të endur e të pasur; hipokrizia e paimitueshme në kontaktet publike, improvizimi teatral prej shenjtori kur meshon, e të tjera huqe.

    Megjithatë, sot Anastasios zotëron një pozitë të çiltëruar në kanonin helen. Ai trajtohet atje sikur është gjeografikisht shumë-shumë larg, sikur nuk është fare gjallë, sikur të jetë ngjitur lart në qiell, madje i shlyer i tëri: Shenjt! Le të pohojmë, nga ana tjetër, se minoriteti grek në Shqipëri është ende pa peshkop, në mëshirë të baticave e të zbaticave shqiptaro-greke, ashtu si gjithë Mitropolia e Gjirokastrës, vetëm e vetëm që qeveria greke t’iu imponojë shqiptarëve me çdo kusht një kryepeshkop grek në Tiranë. Rasti i vakancës së Gjirokastrës është një flagrancë e misionit parakishtar grek, përderisa e drejta kanunore e Kishës Ortodokse nuk lejon që një peshkopatë të jetë pa peshkop për një periudhë më shumë se dyzet ditë.

    Ky ishte, me gjithë këto degëzime ngjyruese, absurdi i parë.

    Së dyti, le të kujtojmë se përfshirjet misionare të institucioneve protestante në Shqipëri, synojnë në mbjelljen e një versioni “të qashtër” krishtërimi tek ne, larg “idhujtarisë jashtëbiblike” ndër shqiptarë, por megjithatë, kishat protestante po investojnë bashkë me grekët për krijimin e një kulti politik, për ngjizjen e “Shën Anastasit të Shqipërisë”. Nga ana tjetër, në Greqi u lejuan dhe u hapën kisha protestante shqiptare, madje tani së fundi edhe xhami për mylsimanët, por nuk lejohet një kishë për shqiptarët e shumtë ortodoksë atje, të paktën në Athinë.

    Nuk dimë, prapë, nëse përqendrimi i misioneve protestante më tepër në zonën e Sarandës është thjesht një rastësi, por le të kujtojmë se vetë këto kisha perëndimore që investojnë haptas te kulti grek në Shqipëri, këto kisha protestante, pra, iu predikojnë proselitëve shqiptarë të kundërtën e këtij kulti, domethënë se institucioni i shenjtorëve është i sajuar e folklorik në traditat e krishtera shqiptare, e për rrjedhojë i tepërt në doktrinën e Biblës. Sa për realitetin spiritual të Sarandës, kryepeshkopi i Tiranës, i cili mbikëqyr mitropolinë pa kokë të Gjirokastrës, nuk lejon një kishë të dytë për shqiptarët e atij qyteti, por i detyron ata të ndjekin shërbesat greqisht, në të vetmen kishë greke të qytetit. Ky ishte absurdi i dytë.

    Si ka mundësi që dy kontradikta të tilla, dy absurditete kaq të mëdha, domethënë ai grek me këtë protesant, të lulëzojnë puq e tok në Shqipëri? Një gjë nuk është e fshehtë, se këto fenomene kërcënojnë ndërgjegjësimin e shqiptarëve ortodoksë, shkelin integritetin e tyre si pakicë e shumëpërdorshme në botën shqiptare, por dhe pengojnë integrimin e këtij komuniteti në një shoqëri të hapur. Sepse ka ardhur çasti ta themi e ta përsërisim: Komuniteti ortodoks është i pambrojtur nga shteti dhe kultura jonë kombëtare.

    Ethet e vdekjes

    Pavarësisht nga gjithë kjo, sëmundja e Kryepeshkopit nuk do të thotë rënie e një misioni të tillë në Shqipëri. Nga ana tjetër, do të ishte kurth i sigurt nëse gënjeheshim duke pritur vdekjen e tij. Nuk ka rëndësi se sa vjet mund të vazhdojë Janullatosi në një rol të tillë “steril”. Duke qenë dëshmimtarë të Janullatosit tjetër, jo ky që skërmitet e kërcënon sot publikisht, por ai që dhuronte buzëqeshje të paimitueshme dhe që pikturonte ëmbëlsi ndaj të gjithëve, vetëm me një klik, na është dhënë rasti të përsiatemi mbi të ardhmen e ortodoksisë shqiptare, e cila mund të shihet në këtë rend sendesh, nën një konfiguracion të tillë, të rremë, ku të tjerë bëjnë lojën, e të tjerë duken e zhduken. Sepse edhe mbas vdekjes së Janullatosit, gjithçka mund të kryhet nën të njëjtën hije të imponuar të tij. Anastasios po shenjtërohet nga politika e jashtme greke, si e vetmja mundësi për të sunduar kulturorisht në Shqipëri; për të hedhur degë atje ku nuk kanë rrënjë.

    Me Janullatosin, kanoni grek është ndryshe nga më parë; pa Janullatosin, kanoni grek nuk mund të pranohet tashmë, përveçse si një version i shkuar në larminë helene. Është gjetur një njeri sa i dhuntishëm në lojë, aq dhe i pamëshirshëm për të realizuar ambicjet e pashuara për lavdi e kult të vetvetes. Këtu del nevoja e amëshuar e dekorimeve landar, që nga shkollat bujqësore të Greqisë – sikur të mos ta kënaqnin ato të Akademisë së Athinës – e deri në shoqatat e emigrantëve grekë – sikur të mos ta realizonin çmimet ndërkombëtare protestante e ortodokse. Marrëzia në fron!

    Gjithë kjo makineri mitbërjeje e kultbërjeje, ka shkelur mësimet e Biblës mbi sinqeritetin, modestinë, dashurinë dhe shpengimin në jetë. Kjo rrëshqitje morale e kryepeshkopit ortodoks ka përdhosur institucionin e shenjtërisë në përvojën e Krishtërimit, ndërsa vetëpapizimi i Janullatosit ka tjetërsuar thelbin e kryepriftërisë ortodokse, duke ekspozuar kësisoj improvizimin e peshkopatit grek. Për më keq, hierarkët grekë hiqen se janë kristali dhe fillrojtësit e besimit lindor ndër shqiptarë, prandaj dhe të imponuar në Shqipëri, ndërsa nga ana tjetër keqpërdorin e tejpërdorin ekonominë kishtare, si vjegë për veprimtari parakishtare.

    Për më tutje, aktiviteti i Janullatosit mu në qerthullin e botës shqiptare, ka hedhur një hije shumë të madhe në dritëhijet e mendimtarisë sonë të pasdiktaturës; në paaftasinë e intelektualëve tanë për të shquar ato vatra që themelojnë kulte; në tërheqjen për të cilësuar ato mjedise që shkaktojnë trushpëlarje grupore; në heshtjen për të dënuar mënyrat më afatgjata të mendjemanipulimit. Sa për përfshirjen tejshqiptare këtu, dimë se përveç primatit grek, domethënë përveç alibisë ortodokse, nuk ekziston asnjë evidencë historike që mund të justifikojë sot ndërkombëtarët për të ndërhyrë kaq shumë në ortodoksinë shqiptare. Nëse jo, ku i kanë ato evidenca?

    Një nga dëshmitë që Janullatosi kryepriftëron i kapërthyer, është reagimi i tërbuar ndaj shkrimeve të mia modeste, të cilat dihet mirë se nuk kanë fuqi të sjellin asnjë ndryshim në Shqipëri, përveçse pak ndikim në frymën e disa bashkëkohësve. Si rrjedhojë, reagimi dhe paniku i kryemisionarit është një frikë e pajustifikuar, një fobi, është makthi që rëndohet nga ethet e vdekjes, nga afria e saj e pashmangshme. Në të kundërt të asaj fobie të tij, ne shkruajmë e kumtojmë për integritet, sepse është e drejta e këtij brezi, duan apo s’duan misionarët grekë në Shqipëri. Atëherë, si mund të ndalet gjithë kjo sipërmarrje e gjithë kjo sfilitje nga Janullatos & CO?

    Në një vend e gjuhë ku nuk është shkruar për kulturën e vdekjes, prandaj dhe më e madhe, krahasimisht, frika ndaj saj, shqiptarët e këtij brezi presin nga klerikët, prindët, mësuesit dhe intelektualët tanë, të na japin një mësim të denjë kur i afrohen fundit, pavarësisht nga bindjet tona të larmishme mbi jetën dhe vdekjen. Kemi parë shumë shqiptarë të shpërfytyrohen e të zhvlerësohen kur i afrohen fundit. Në fakt, një vdekje dinjitoze është më mësimdhënëse se të gjitha predikimet që lënë me gojë hapur shqiptarët. Aq më tepër kur këto predikime janë të tejkaluara, sepse nyjëtohen me një retorikë bajate. Sidoqoftë, retorizmi emocionon ende shumë në Shqipëri, njësoj sa terminologjia demode e lotëve, e gojëtarisë, e erudicionit dhe e broçkullave të tjera.

    Kapërthimi i Janullatosit për t’u përjetësuar me çdo kusht në Shqipëri, duke i dhënë emrin e vet gazetës, seminarit, kishave, kodrave, e të tjera (Ανάστασις – Ngjallja), është jo vetëm vetëpërshkrimi në ngërthin e vdekjes, për t’u themeluar si kult me mënyra që nuk mund të ndreqen nesër, por dhe oksimoriteti i një hierarku ortodoks për të përjetësuar të tashmen, duke personifikuar gjithçka. Një qëndrim i tillë kultist/materialist vjen ndesh me doktrinën e Krishtërimit dhe me spiritualitetin ortodoks, por realizon shumë ateistët, sidomos ata të komunitetit ortodoks.

    Ky qëndrim parakishtar i primatit ortodoks bekohet nga shteti dhe kisha greke për hir të imagjinares helene, sepse vetëm nëpërmjet kultit të Janullatosit po rrënjoset në Shqipëri një simbolikë që ka hiret për t’u bërë njësh me traditën ortodokse në rajon, e ngjizur kjo traditë e largët me të njëjtat mjete e metoda të pandershme edhe në të kaluarën. Me fjalët e vetë patrikut Vartholomeos, drejtuar komunitetit grek në Amerikë, “ata që nuk besojnë në mrekulli, le të shkojnë e t’i shohin ato në Shqipëri”. Ishte fjala për veprimtarinë e misionit grek në Shqipëri, për aspektin politik e kulturor, sepse për atë fetar, i njëjti patrik ishte shprehur ndryshe e ashpër kundër Janullatosit, siç do të shohim më poshtë.

    Ai klerik që beson në jetën e përtejme, veç, jo vetëm në dhuntitë e gjuhës, të mendjes dhe të mimikës, të cilat këto përjetësojnë vetëm për materialistët, ky klerik, pra, e pranon dhe e shpirtëron frikën e vdekjes, që të jetë pastaj i frenuar në vetëkënaqje, i përkorë në zemërim e urrejtje, i mërguar nga gënjeshtra e intriga, i dashur ndaj njerëzve si gjini, e jo vetëm ndaj servilëve që e adhurojnë duke e qerthulluar si korbët. Në fakt, këta të fundit do të jenë të parët që do ta mohojnë nesër, dhe kjo nuk del nga parashikimet tona, sesa nga përvoja e kultit të individit në Shqipëri e gjetkë në histori. A është në vete Kryepeshkopi?

    Intriga në Romë

    Vitin e kaluar, gjatë shërbesës së varrimit të Papës në Romë, kryepeshkopi Anastasios u takua me peshkop Serafimin e Kanadasë, i cili Hirësi Serafim më shkroi:

    “[…] Një faktor tjetër është te hollësitë që dolën nga biseda që pata në Romë, para Pashkëve, me kryepeshkopin Anastasios. Ai më informoi se është në procesin e përgatitjes së një ankese zyrtare, drejtuar Sinodit të Shenjtë [të Kishës Ortodokse në Amerikë], për sa i përket disa prej shkrimeve të tua, të cilat, në mënyrën e komenteve kritike që përmbajnë, iu ofrojnë municion [siç] disa fuqive që janë kundër një Kishe shqiptare të stabilizuar e të bashkuar. Për më tepër, ai tha se emri i uebsajtit tënd [AlbanianOrthodox.com] është shumë afër me atë të Kishës së Shqipërisë [OrthodoxAlbania.org] dhe për pasojë krijohet konfuzion. Dhe disa nga shkrimet e tua të ekspozuara atje nxisin pështjellim dhe aktivitete antikishtare në Shqipëri; tha Kryepeshkopi […] Ai ishte shumë praktik. Kryesisht shprehu zhgënjim që shkrimet e tua në një farë mase e kanë bërë të tyren, dhe kanë krijuar një destabilizim të Kishës, të cilën ti pretendon se mbron.”[1]

    Kjo dëshmi dëfton, së pari, se këta hierarkë ortodoksë nuk shkuan në Romë për t’u lutur për shpirtin e Papës, por shkuan në varrim për të bërë teatër e për të thurur intriga, në një kohë kur vetë ata përpiqen t’iu mbushin mendjen ortodoksëve se Vatikani është foleja e intrigave. Së dyti, tek emaili i peshkopit kanadez, lexohen sendërgjitë e kryepeshkopit grek, nxirja e realitetit shqiptar nga goja e vetë primatit të Shqipërisë, keqinformimi, sepse ato që i tha Janullatosi Serafimit, përgënjeshtrohen vetvetiu. Nëse në Shqipëri do të kishte aktivitete antikishtare, ato nuk do të rrinin dot fshehur. (Ose, nëse ato ekzistojnë në mendjen e Janullatosit, përse nuk i thotë?)[2]

    Dihet mirë se cili ka qenë roli im publik këto vite, prandaj dhe jam atakuar në shtyp qysh në fillim të shërbesës nga qarqe ekstremiste shqiptare. Sepse pikërisht këto klane të instrumentuara, instrumentojnë personazhe nominalë ortodoksë, sa herë që iu kërkohet, për të dhënë përshtypjen se në Shqipëri paska qëndresë kundër kishës ortodokse. Përveç ngjarjeve të shkaktuara prej këtyre qarqeve, nuk është publikuar ndonjë episod tjetër kundër veprimtarisë së Janullatosit në Shqipëri. Nga ana tjetër, unë nuk di ndonjë tjetër ortodoks që të ketë paralajmëruar në shtyp për rreziqet që mbartin ndërhyrje të tilla në imazhin e ortodoksisë shqiptare, sidomos kur ky imazh iu përkthehet, nga Kryepeshkopi ynë i shquar, kishave të tjera autoqefale dhe institucioneve ndërkombëtare të interesuara për Shqipërinë.

    Kush tjetër është shprehur kaq hapur kundër Janullatosit, përveç atyre që parësisht kanë qenë dhe janë të dokumentuar në shtypin e Tiranës edhe kundër meje, njëkohësisht? Sepse skajorët tanë nuk mund të kuptojnë se të kritikosh Janullatosin nuk do të thotë të jesh me domosdo racist, a të mohosh të drejtat e minoritetit grek në Shqipëri. Atëherë, cilat janë aktivitetet antikishtare në Shqipëri, të cilat, sipas kryepeshkopit Anastasios, kryhen si pasojë e shkrimeve të mia? Apo mos me “aktivitete antikishtare” Janullatosi ka parasysh kur klerikët dhe teologët refuzuan t’i japin firmën për fletërrufetë kundër meje vitin e kaluar, duke shkaktuar xhindosjen e tij?

    Sa për ndryshimin e emrit dhe të përmbajtjes së bibliotekës sonë virtuale ShqiptarOrtodoks.com, e cila bibliotekë është e vetmja në shqipe në gjithë Internetin ortodoks, të paktën, vetë kjo kërkesë shton te marrëzia e Janullatosit, i cili kërkon të korrë edhe atje ku nuk ka mbjellur. Jo vetëm që kryepeshkopi kërkon gjëra tej arsyes njerëzore, por ethet e tij për t’iu imponuar botës shqiptare përjetësisht, e çojnë atë edhe më larg. Në vijim të letërkëmbimit debatues me peshkop Serafimin, ky i fundit zbuloi përsëri, duke përshkruar krizën e kryepeshkopit: “Problemi është se kur dikush kërkon [në Internet] për kishën ortodokse shqiptare, sajti yt, siç duket, shpesh del i pari. Nëse ti mund t’i bëje njëfarë ndryshimi të vogël në emër, në mënyrë që kur kërkon dikush në Internet sajti yt të mos dalë para Kishës [së Shqipërisë], vetëm kjo do të tregonte mirëkuptim.”[3]

    Mbas kundërshtimeve të mia për t’iu nënshtruar kësaj fryme klinike, imzot Serafimi këmbënguli duke ndriçuar të dhëna të tjera nga intrigat ortodokse në Romë. Befasimi më i madh për mua nuk ishte me kryepeshkopin Anastasios, sepse nga ky i pres të gjitha, përderisa ka pesëmbëdhjetë vjet që bën një luftë të pabesë kundër meje dhe kundër atyre shqiptarëve ortodoksë që e kanë kuptuar lojën e tij vetëkultizuese. Ajo që më çmeriti ishte pjesëmarrja dhe bashkëveprimi në këto shkëmbime i Patrikut të Kostandinopojës, Vartholomeos, i cili Tërëshenjtëri gjeti kohë të merrte pjesë në të njëjtin takim të tillë, të turpshëm, me Janullatosin, Serafimin, e të tjerë.

    Sipas peshkop Serafimit, “Patriku Vartholomeos përdori fjalë më të ashpra kundër teje; nuk ishte vetëm kryepeshkopi i Shqipërisë.”[4] Ky patriku Vartholomeos, ishte ai që në vitin 1996 i shkroi një letër kryepeshkopit Anastasios, ku e akuzonte për dëm moral në Shqipëri.[5] Patrikut Ekumenik Vartholomeos, i lumtë goja! Vetëm se kur bëhet fjalë për politikën e jashtme, këta fqinjët e jugës sonë bashkohen dhe i lënë për më vonë të tjerat; ndryshe nga veriorët.

    Biri i humbjes

    Dhe prapë, pyes: Mirë Janullatosi, por si arriti Patriku i Kostandinopojës – i pari në rendin honoral në gjithë Kishën Ortodokse – të merret me një emigrant shqiptar që shkruan atje-përtej-këtu në Kanada? Sepse, përderisa në Shqipëri grekët bëjnë punët e Zotit, nuk ka rëndësi se çfarë them unë së largu. Përderisa Janullatosi e njoftoi publikun shqiptar mbi “cilësinë” time, me një seri shkrimesh të skajshme, nënshkruar me detyrim nga mëditësit e tij nëpër kisha, shkolla e klinika, i bie që shqiptarët të mos iu hedhin as sytë shkrimeve të mia.

    Janullatosi dhe shpura e tij përdorën mënyra të pandershme reagimi, në vend të frymës kritike që kërkohet nga njerëz të qytetëruar, në një kohë kur shoqëria shqiptare ka nevojë të madhe për frymë kritike, dhe jo për frymë djallëzore. Nga ana tjetër, nuk ka pse të mblidhet “sinod ekumenik” në varrimin e Papës, për t’i mbushur mendjen një peshkopi kanadez që të mbyllë të vetmin mision shqiptar ortodoks në Kanada. A i zgjidhën problemet madhore të Ortodoksisë etërit tanë të hirshëm, që të merren tashmë me çikërrima? Apo ato dhe këto që kam shkruar këta tre vjet, nuk janë aspak çikërrima? Më së fundi, përderisa unë nuk kam ndërmend të tërhiqem nga kritikat ndaj veprimtarisë së Janullatosit në Shqipëri, çfarë tjetër duhet përdorur për t’iu mbushur mendjen shqiptarëve që të mos lexojnë shkrimet e Foti Cicit?

    Gjithë ky parashtrim tregon se deri ku e ka çuar sëmundja një mendje të errësuar nga urrejtja, sepse unë nuk jam as i pari e as i fundit ortodoks që kam kritikuar një kryepeshkop. Primatët e tjerë të kishave autoqefale i kapërcejnë këto kriza dhe i shohin kritikat ndaj tyre si të dhëna së larti për vetëkontroll, në mënyrë që vetë të kritikuarit të lartësohen. Përveç Janullatosit.

    Qysh kur erdhi në Shqipëri të na ndriçonte, Misionari e nisi me shkeljet kanonike, ndryshe nga bashkëkohësit primatë në kishat e tjera autoqefale, dhe ndryshe nga primatët shqiptarë në të kaluarën, të cilët këta, bash që të gjithë, kishin më tepër tolerancë për kritikuesit, edhe pse shërbesa e tyre bashkëvijonte nën regjime diktatoriale. Në të kundërt, dhespoti grek, që kur mori në dorë drejtimin e komunitetit ortodoks, për të vënë vullnetin e vet mbi Kishën Ortodokse, i bëri disa ndryshime statutit të KOASH-it: Së pari, shfuqizoi nenin mbi nënshtetësinë e kryepeshkopit dhe, së dyti, ndaloi themelimin e shoqatave dhe të çdo organizate ortodokse në Shqipëri, pa lejën e tij.[6] Ky i fundit është një fakt shumë i rëndësishëm për të shkodizuar lojën e mendjemanipulimit në Shqipëri, por për të cilin nuk kam dëgjuar asnjë gjysmë fjale këta vjet, asnjë shenjë reagimi.

    Këto ndryshime në Statutin e KOASH-it u kaluan “unanimisht” nga kleri dhe përfaqësuesit ortodoksë nga gjithë Shqipëria, por vetëm se nuk u lejuan procedura të fshehta votimi, pavarësisht se ky dokument mori bekimet e shtetit shqiptar. Ndryshimi i parë u bë për të siguruar qëndrimin e përhershëm të misionit grek në Shqipëri, ndërsa i dyti, për të hedhur themelet e kultit të Janullatosit. A kishte më të puthitur kompromis midis ortodoksisë greke dhe Janullatosit të etur për pushtet?

    Mbas kësaj mëkrejse, kultizimi i Janullatosit u bë fakt i kryer duke kontrolluar ecurinë e mendimit intelektual në kishën shqiptare, duke mbajtur afër njerëz servilë, të paaftë ose të aftë, por të paarsimuar mirë, dhe në të njëjtën kohë nevojtarë të mëdhenj, duke i lidhur këta me njëri-tjetrin (krushqi, punësime farefisnore në kisha, bursa studimi në Greqi e gjetkë, e të tjera shkëmbime nepotike) dhe duke mërguar “shejtanët”.[7] Duke penguar organizimin e besimtarëve në shoqata, klube kulturore, sociale, a shtëpi botuese, siç ndodh kudo gjetkë, çdo reagim ndaj një kulti të tillë konsiderohet tashmë si luftë kundër Kishës, e të tjera sendërgjime. Përndryshe, ata që themelojnë një shoqatë të tillë në Shqipëri, e cila do t’i ndihmojë të formulojnë e të thellojnë mendimet e tyre, përnjimendsh këta ortodoksë, pra, shihen sikur të jenë kundër Statutit të Kishës Shqiptare! Çfarë mëkati!

    Sidoqoftë, besimtarët duhet të dinë se kisha shqiptare nuk është me e famshmja nga të tjerat, të cilat ato i lejojnë besimtarët të organizohen në shoqata dhe të ngrenë klube kulturore, shtëpi botuese, etj. Ky është një tertip, por ne Zotin e besojmë mbi sendërgjitë e politikës greke. Dëshmorët e Kishës sonë, At Kristo Negovani, Petro Luarasi, e të tjerë, presin nga ne të nderohen e të përkujtohen, kryesisht e parësisht nga besimtarët, me mënyra besimtarësh. Përkundrazi, Zoti do t’i bekojë ata shqiptarë ortodoksë që do të reagojnë sot, ata që do të rrëfejnë besimin e tyre, aq më tepër kur dëshmorët e kishës sonë vendore nuk ekzistojnë në shtypin dhe botimet e KOASH-it për këta pesëmbëdhjetë vjet. Të rinjtë e sotëm ortodoksë, ndryshe nga ata në kishat e tjera autoqefale, e formësuan identitetin e tyre ortodoks pa këtë simbolikë vendore. Përse vallë? Nëse simbolet kombëtare janë të dëmshme për përjetimin e ortodoksisë, përse të mos t’i zhbëjnë ato edhe kishat e tjera autoqefale?[8]

    Të gjitha këto të dhëna kanë një ironi në thelb, sidomos kur Janullatosi përpiqet të bindë ndërkombëtarët se misioni grek po ugjillëzoka myslimanët e Shqipërisë, se gjoja myslimanët shquhen për urrejtje e hakmarrje, në një kohë kur vetë kryepeshkopi i krishterë, i cili e luan në majë të gishtave Biblën, është bërë rob i humbjes në prag të gjykimit. Le të kujtojmë se edhe djalli e provokoi Krishtin duke përdorur pikërisht citate nga Shkrimet, për ta hutuar, të cilat Shkrime i paudhi i dinte dhe i di përmendsh…

    Nëse ky plak është “i shenjtë”, ai ftohet sot të gjejë fuqi të zbusë zemrën, të pendohet, të falë dhe të japë shembullin e spiritualitetit, e jo të mugëtirës. Duke kërkuar nga kritikuesit t’i blatojnë ndjesë publike, tërheqje dhe heshtje, vetëm e vetëm se ne thërrasim të vërtetën, duke mëtuar t’i falet gjithë krijesa, pra, imzot Janullatosi e çon veten në një realitet tjetër… Roli i tij misionar është të tregohet pajtimtar, pikërisht më i lartë se vendorët. Përderisa ka rënë kaq poshtë, aq sa përndjek gjer në rrënim ata që s’duan t’i nënshtrohen kultit të tij të sajuar nga politika greke, përse nuk ikën sot me lavdi nga Shqipëria?

    Nëse shkrimet e mia nuk qëndrojnë, le të më thërrasin para një pranie klerikësh e teologësh dhe të më gjykojnë për ato që kam shkruar e mbroj qind për qind ende sot. Nëse çështja, në të kundërt, nuk është kaq e ndërlikuar, le të dalë një teolog i KOASH-it në shtypin shqiptar, e të përmbysë një për një shkrimet e mia, me dritë e me edukatë, pa qenë e nevojshme të rrezikohet prestigji i Ortodoksisë me metodat antikristiane të urrejtjes, të mbledhjes së firmave nga mëditësit, të shpifjeve, të errësirës, të intrigave, të cilat, gjithë këto ndyrësira, më ndjeni, kanë diskretituar vetë imazhin grek në Shqipëri.

    Çmimi i urrejtjes

    Që nga maji e deri në shtator 2005, unë nuk i pranova kushtet absurde të vëna nga Janullatosi dhe Liolinët, prandaj dhe u pushova nga priftëria. Ende sot ekziston mundësia që unë të rivendosem në shërbesë, duke më caktuar ndoshta në ndonjë kishë greke, përderisa misioni shqiptar i vjedh klientelën kishave greke të Kanadasë.[9] Ende sot, pra, tani që shkruaj, ekziston mundësia që unë të ngjitem në Altar të meshoj, vetëm se duhet të ndal kritikat ndaj kultit të Janullatosit. Kurrën e kurrës! Sepse një shpirt kam dhe nuk guxoj ta shes. Por kryepeshkopi e ka shumë gabim, sepse edhe sikur të nënshtrohesha a të bija unë, Zoti do të ndriçojë dikë tjetër, pikërisht për kryepeshkopin, për ta ndihmuar atë të kontrollojë pasionet e sëmura dhe të mos zhvlerësojë pjesën cilësore të shërbesës së tij.

    Drejtori i seminarit ortodoks në Durrës, peshkop Ilia Katre, ma tha më bukur: “Nëse ti bën një kthesë në shkrimet e tua, të ndalësh kritikat ndaj Kryepeshkopit, ty të hapen shumë mundësi për të ardhmen në Kishë. Ti je njeri shumë inteligjent, shkrimet e tua janë shumë të thella, prandaj dhe ti ke aftësi të bësh diçka të tillë, ndërsa në të njëjtën kohë të mos duket se je tërhequr. Ti e di vetë se si do ta bësh këtë.” Por edhe imzot Ilia nuk e fshehu krizën mendore të Janullatosit, aq shumë sa i shpëtoi dhe tmerri i vet: “Sa herë që ti boton një shkrim në Tiranë, kjo kthehet në një ngjarje shumë-shumë të dhimbshme (Very very distressing), jo vetëm për ne që jemi afër kryepeshkopit, por dhe për të gjithë Kishën. Madje nuk ndihem lirshëm as të flas më tepër për këtë temë… Të lutem shumë!”

    Peshkop Ilia është ai që Patrikana e futi nga dritarja në Shqipëri, si kandidati më i mundshëm për kryepeshkop, edhe pse u shugurua për të shërbyer në Amerikë. Një peshkop me titull e seli në Amerikë, por që jeton për tre vjet në Shqipëri, e ka vendosur veten mbi të drejtën kanunore të Kishës Ortodokse, e cila kjo ndalon rreptësisht që një peshkop ta ketë banesën jashtë selisë së tij peshkopale. E keqja është se hierarkia greke, kur vjen puna te kombi imagjinar, e kujton veten mbi Ortodoksinë, duke shkelur jo vetëm dogmën e kishës lindore, por dhe kombësitë jo greke në të njëjtën Kishë. Ja dhe një tjetër improvizim në administrimin e hirit nga Patrikana, e cila hirshkelëse paska ardhur në Shqipëri t’iu mësojë shqiptarëve të jenë ortodoksë më të mirë…

    Përderisa u mbush një vit nga këto ngjarje, të cilat arritën të mbyllin misionin shqiptar në Kanada, dhe përderisa Janullatosi me Liolinët nuk duan të na sjellin një prift tjetër nga Shqipëria – qoftë dhe një djalë shqiptar nga të zgjedhurit e misionit grek në Tiranë – unë tashmë jam i lirë të prish heshtjen e të vazhdoj kritikat. Pavarësisht nga pasojat, jam i qetë se kam rrëfyer të vërtetën dhe e kam mohuar të keqen: Nuk iu nënshtrova një politikani që përdor petkun ortodoks për synimet tinëzare të një misioni shkombëtarizues; nuk e shita besimin tim; nuk iu fala kultit mbishenjtor, sëmundjes së pashërueshme të Janullatosit për pushtet e lavdi, e martuar kjo sëmundje e madhe me nevojën shumë të madhe të politikës greke për një kryemisionar të tillë në Shqipëri, për të zhbërë të vërtetën në rajon.

    Sot, kur sapo jam pranuar e regjistruar për studime pasuniversitare në Universitetin e Torontos, në këtë çast drejtësie e çlirimi, pra, gjykoj se gjithë çka ndodhi, në vend të tërheqjes së sugjeruar me të urtë e me kërcitje dhëmbësh, më nxit të përsiatem edhe më tej, ndërsa në vend të heshtjes së kërkuar nga qarqet greke e myslimane, më bën të thelloj debatin që kam çelur në botën shqiptare. Klerikët dhe besimtarët ortodoksë në Shqipëri, të cilët mund të ndihen të çoroditur nga zhvillimet në kishën tonë, por të cilët pak nga pak po afrohen me këto shqetësime, është mirë t’i rrahin këto çështje me njëri-tjetrin, me zë të ulët, por sa më shpesh e aq më mirë. Gjithashtu, të mos harrojnë të luten për shëndetin e Kryepeshkopit, sepse nuk dimë se kush e drejton KOASH-in dhe çfarë po gatuhet për të ardhmen e komunitetin tonë.

    Tashmë, në këtë rend moral, le të shquajmë Janullatosin tek po vjen si “ëngjëll drite”… Shikojeni mirë si po shfaqet: Të tillit s’ke ç’i bën, përderisa ai i flijon të gjitha për kultin e vetvetes, duke pasur për nxitje e mbështetje një makineri kaq të madhe, ndërkombëtare, në një betejë kulturore. Sidoqoftë, le të përdorim dhuntitë e Shpirtit të Shenjtë dhe ta kundrojmë Janullatosin sikur e shohim për herë të parë: Është ai që ecën sikur shkel mbi valë deti, pa iu dukur këpucët e pa iu dëgjuar hapat, njësoj në pamje si Krishti, por vetëm se jeton mu në të kundërtën e Tij, në errësirën e një jete të dyfishtë, plot neveri për ata që e kanë ndijuar lojën kultbërëse, prandaj dhe me kaq sukses helenizuese. Gjithsesi, ai që urren është më i humburi nga të gjithë, prandaj dhe i mbërthyer sot nga ethet e vdekjes. Mëshirë!

    [Foti Cici, 2006]

    ——————————————————————————–

    [1] Email i Peshkop Serafimit të Otavës dhe Kanadasë, dërguar Foti Cicit, 26 maj 2005.
    [2] Bëhet fjalë për vitin 2005, një vit para zhvarrosjeve të Përmetit, kur nuk ekzistonte vëmendje publike ndaj kishës ortodokse.
    [3] Email i Peshkop Serafimit dërguar Foti Cicit, 31 maj 2005. Për hir të së vërtetës, le të thuhet se kjo nuk qëndron. Me sa kam shquar unë, sajti ynë nuk del i pari nëse dikush kërkon për “Albanian Orthodox Church”, as për “Kisha ortodokse shqiptare”. Por bashkëpunëtorët që ka zgjedhur Janullatosi, e gënjejnë atë, për ta shtyrë edhe më në mëkat. Problemi i kryepeshkopit nuk është vetëm se nuk ka as njohuri fillestare në Internet, por se ka rrëshqitur dhe është bërë pré e servilëve.
    [4] Email i Peshkop Serafimit dërguar Foti Cicit, 11 korrik 2005.
    [5] Apóstolos Glavinas, Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë (Απόστολος Γλαβίνας: Η Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας) f. 270.
    [6] Mbas statutit me 92 nene të vitit 1950, në fund të tekstit të votuar e të nënshkruar nga delegatët e atëhershëm, dhe të miratuar nga Presidiumi i Kuvendit Popullor, në vitin 1993 u shtua pika “2. Kuvendi Kleriko Laik (21 janar 1993)”, ku kryepeshkopi bëri centralizimin e administrimit të gjithë Kishës së Shqipërisë nën komandën e tij, nëpërmjet një këshilli të emëruar po prej tij, por pa e përcaktuar me nen të posaçëm në këtë shtesë të statutit. Në Kuvendin Kleriko-Laik të datës 9 maj 1996, statutit iu shtua pika “3. Dispozita tranzitore”, ku riformulohet vendimi i vitit 1993 dhe shtohen tre nene të reja: Neni 93, i cili shfuqizoi nënshtetësinë shqiptare të Kryepeshkopit, neni 94, i cili zbriste peshkopatat e Korçës, Beratit dhe Gjirokastrës nën pushtetin e kryepeshkopit, dhe neni 95, i cili nis me themelimin e shoqatave të rinisë dhe të gruas brenda KOASH-it, por kërcënon kritikuesit e atëhershëm se “Shoqata dhe organizata të tëra që krijohen pa miratimin e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë nuk njihen prej saj dhe nuk mund të përfaqësojnë shprehjet e jetës së saj.” Përveç neverisë për ata që mendojnë ndryshe, në këtë nen të fundit është dokumentuar ankthi i misionit grek ato vite, por sidomos trysnia ndaj përkthyesve, prandaj dhe nuancat tekstologjike të kësaj fjalie mund të kuptohen plotësisht vetëm nëpërmjet greqishtes. Ishin pikërisht këto shkelje dhe ky papizëm që shkaktuan reagime të ashpra nga bota ortodokse, me në krye vetë Patrikanën e Kostandinopojës.
    [7] Megjithëse disa persona të fuqishëm në KOASH janë ende mister, ata që përdoren hapur e shpesh në mjediset kishtare, atje ku njëkohësisht dhe urrehen në kulm, janë teologët Jorgo (Arben) Papadhopulli dhe Pirro Kondili. Është e çuditshme se këta të dy, edhe pse hiqen si të dedikuar ndaj kryepeshkopit, ndonjëherë kryejnë hapur aktivitete të cilat jo vetëm që nuk miraton as ai, por që vijnë ndesh me vetë bindjet e Janullatosit. Për shembull, gjatë krizës së zhvarrosjeve, kur shtypi shkroi për shpërndarjen e “trakteve greke” në Përmet, kryepeshkopi e përgënjeshtroi këtë, por besimtarët përmetarë shquan atë ditë në Përmet vetë Jorgo Papadhopullin, e cili pikërisht shpërndante fletushka greqisht, me një makinë me targa greke. Ndërsa zotin Pirro Kondili e njoha në kampin e refugjatëve afër Konicës, në janar 1991, dhe në vijim në konviktin kishtar të Konicës, atje ku u pagëzuam së bashku në një ditë. P. Kondili përktheu shqip librat e mitropolitit Sevastianós, të cilët qarkullojnë ende sot nëpër Shqipëri. Gjatë studimeve në Athinë (vjeshtë 91 e në vijim), Kondili u shkëput nga jeta studentore dhe askush nuk dinte se me se merrej, ndërsa më vonë u arrestua në Gjirokastër dhe u lirua me presione të qeverisë greke, siç u nyjëtua kjo atëherë në median greke. Edhe pse vetë minoritarët i druheshin Kondilit, të cilët madje e quanin “i Degës”, edhe pse vetë kryepeshkopi e mbante në distancë, pikërisht për shkak të kësaj veprimtarie të hapur antishqiptare në Greqi, dhe jo vetëm, P. Kondili u emërua drejtor i shkollës së mesme kishtare në Gjirokastër, atje ku është dhe sot. Ky zotëri shkruan artikujt që publikohen nga kryepeshkopata në shtypin shekullar, nën emrin e at Jani Trebickës, i cili ky i fundit është krejt i pashkollë, (jo vetëm me zor shkruan pak, por me zor e me shumë gabime lexon dhe Ungjillin në shërbesa), por nuk di t’iu bëjë biografitë shqiptarëve që kritikojnë misionin grek. Është e sigurt se Kondili iu imponua Janullatosit, por nuk dimë se kush ia imponoi dhe do të ishte naive të thoshnim “qeveria greke”. Por dimë se veprimtaria e tij në shkollën e mesme Kryqi i Nderuar ka dritëhije, ku rreth një e treta a djemve këto vite, sipas inspektimeve shtetërore, e ka lënë shkollën. Dimë gjithashtu, se qeveria shqiptare i kërkoi para pak muajsh dëshmi penaliteti (Shih: http://www.mash.gov.al/Inspektimi/Kryqi i nderuar). Edhe pse zotit Kondili nuk ia dimë të gjitha, dimë se dy vitet e fundit ai u ekspozua në një aktivitet të përbashkët me klane të shqiptare myslimane në SHBA, por nuk dimë se kush përdor kë…
    [8] KOASH-i nuk ka kanonizuar asnjë shenjtor, edhe pse historia e re e Shqipërisë është plot me të tillë. Kisha e Shqipërisë është autoqefale dhe ka të drejtë të kanonizojë shenjtorët e saj, ashtu siç bëjnë edhe kishat e tjera autoqefale. Madje dhe Kisha Ortodokse në Amerikë (OCA), e cila e ka marrë autoqefalinë nga Patrikana e Moskës, dhe prandaj nuk njihet nga shumica e kishave autoqefale, kanonizoi vitet e fundit disa shenjtorë të rinj (të shekullit të 20-të), ikonat e të cilëve përnderohen sot nga të gjithë besimtarët ortodoksë në Amerikën e Veriut, pavarësisht nga përkatësia e juridiksioneve etnike. Mirëpo KOASH-i funksionon si kishë autoqefale vetëm për të përmbushur misione kulturore, përndryshe të pamundura.
    [9] Kishat ortodokse në Amerikën e Veriut funksionojnë financiarisht si njësi të pavarura, domethënë mbijetojnë dhe fuqizohen në sajë të anëtarëve të këtyre kishave, të pagesës së anëtarësisë vjetore, të donacioneve, por, sidomos, të pagesave për pagëzime e martesa, ku kisha, veç tarifave të shtrenjta për këto shërbesa, lëshon me qira mjediset e kishës për gostitë mbas tyre. Në këtë mënyrë, kisha lokale, sipas këtyre të ardhurave, është në gjendje të paguajë priftin e emëruar nga mitropoliti i tyre, plus sekretarisë, nëse është kishë e madhe. Këto kisha paguajnë pastaj rreth 15% të të ardhurave vjetore në mitropolinë e tyre, e cila mitropoli i paguan rreth 20% të të ardhurave vjetore Patrikanës së Kostandinopojës. Ky është sistemi ekonomik i kishës ortodokse greke në Amerikën e Veriut, i cili mbështetet plotësisht te kontributi i besimtarëve, dhe aspak te hierarkia apo te shteti grek a kanadez. Përderisa shumica e emigrantëve shqiptarë janë të rinj, gjithë këto familje të reja, ku do të shkojnë për martesa, pagëzime, e të tjera raste të pashmangshme? Do të shkojnë në kishat greke! Atje ku ndihen më afër nga shumë pikëpamje, pra, dhe atje do të zënë me qira dhe mjediset e kishës për gostitë e tyre, shpesh të pakursyera. Përderisa kisha greke në Kanada shquhet për një orientim të skajshëm biznesi, më tepër se në SHBA, hapja e kishave shqiptare në dy qytetet e mëdha të Torontos e Montrealit vjen ndesh pikërisht me një praktikë të tillë vjelëse.

    ps;Ketu keni me dhjetra analiza per grekun uzurpator Janullatosin, nga Foti Cici : https://bizantin.wordpress.com/category/kulti-i-kryepeshkopit-ne-statutin-e-ri-16/

    Reply to this comment
    • Roberta March 16, 18:49

      Kush është me të vërtetë “patrioti” Foti Cici

      (Botuar në gazetën “Koha Jonë”, dt. 12 shkurt 2005)

      Duke marrë shkas nga një numër artikujsh të shkruar nga atë Foti Cici, ndihemi të detyruar për të dhënë një përgjigje, jo atij, por lexuesve, që të kuptojnë se kush është me të vërtetë ky njeri dhe cilat janë qëllimet e tij. Në ato shkrime (ndonëse në pjesën më të madhe me një gjuhë të paqartë, duke kundërshtuar në paragrafin e dytë atë që pohon në të parin), ai e paraqet veten si apostulli i vetëm i shqiptarizmës në Ortodoksi dhe se të gjithë klerikët e tjerë shqiptarë dhe shqiptaro-amerikanë e paskan tradhtuar Ortodoksinë shqiptare. Ai përpiqet të zezojë gjithçka që ka të bëjë me kishën ortodokse, duke hedhur baltë mbi të gjitha përpjekjet, zhvillimet dhe përparimet e kësaj kishe. Por realiteti i kishës ortodokse tregon se është ndryshe. Ajo kishë ka përparuar në të gjitha drejtimet. Është krijuar Akademia Teologjike, ku përgatiten klerikët e ardhshëm. 98 për qind e klerikëve që shërbejnë në kishë janë shtetas shqiptarë. Kisha është përfshirë në të gjithë jetën shoqërore të vendit. Për këtë kanë dhënë kontribut të madh shumë njerëz, nga brenda dhe nga jashtë vendit. Pa këtë ndihmë të madhe dhe pa këto përpjekje do të ishte e pamundur kjo ringjallje e kishës. Për këtë arsye komuniteti ortodoks i falënderon të gjithë këta.

      Prandaj ndihemi të indinjuar kur dëgjojmë zëra që i përbaltin tërë këto vepra, dhe për më tepër tërë këta zëra vijnë nga njerëz që pretendojnë se janë teologë dhe klerikë. Një teolog dhe një klerik, siç pretendon të jetë Foti Cici, gëzohet me përparimet e kujtdo qoftë, nuk është cmirëzi, nuk është karrierist dhe ziliqar dhe për më tepër nuk flet me atë gjuhë. Gjuha e tij e mbushur me urrejtje, përçarje dhe fyerje, që do të ishte e papranueshme edhe për një njeri të zakonshëm dhe jo më për një klerik, është në fakt një fyerje dhe cënim që i bëhet vetë atij dhe figurës së një kleriku dhe po bëhet precedent për diçka jashtëzakonisht negative. Detyra e klerikut është të sjellë paqe dhe dashuri edhe aty ku ka grindje dhe urrejtje dhe jo që t’i shtojë ato më shumë, siç po përpiqet të bëjë Foti Cici me shkrimet e tij. Në këtë vend sherri le të ruhen të paktën të pastër, si një shembull edhe për të tjerët, institucionet fetare. Deri më sot klerikët shqiptarë e kanë treguar se janë të denjë për atë që përfaqësojnë. Kështu, të ashtuquajturit klerikë si Foti Cici, jo vetëm që u vënë njollë klerikëve shqiptarë, por edhe vetë komuniteteve fetare, sidomos në njerëz që nuk janë në kontakt me problemet reale të këtyre komuniteteve. Njerëzit e zakonshëm me të drejtë do të mund të thonë: “Edhe klerikët po shajnë si të tjerët”. Gjë që në fakt nuk është e vërtetë.

      Atë Foti Cici nuk rresht sulmet dhe shpifjet kundër Kryepeshkopit Anastas dhe klerikëve të tjerë të Kishës Ortodokse. Ne e dimë arsyen përse. Duke mos dashur të sakrifikojë dhe të shërbejë, ai nuk pranoi të rrinte në Shqipëri, sepse ai do të qëndronte vetëm nëse do t’i jepeshin poste të larta në hierarkinë kishtare, duke mos kuptuar se Kisha është një vend ku duhet të shërbesh dhe jo e kundërta. Dhe meqenëse kjo nuk iu plotësua, ky klerik, që nuk e meriton këtë titull, me metoda të pahijshme pretendon të bëjë karrierë në kishë, duke fyer dhe përbaltur të tjerët, përveçse fetarisë. Një njeri i tillë nuk kupton se ata që drejtojnë sot kishën kanë shërbyer me devotshmëri dhe me dashuri. E kanë parë shërbesën e tyre, ashtu si i ka hije një kleriku, si një mision të shenjtë. Kryepeshkopi Anastas e ka drejtuar Kishën me sakrifica të panumërta. Ai ka qenë faktori kryesor në këtë ringjallje të Kishës, duke siguruar mbledhjen e fondeve dhe duke u kujdesur personalisht në çdo vepër, qofshin ndërtime të ndryshme për të gjithë popullin shqiptar. Gjithçka që ai ka bërë këtu do t’i mbetet këtij vendi dhe kësaj kishe. Për këtë ne e falënderojmë dhe e nderojmë. Ai e ka fituar prestigjin dhe nderimin e tij në të gjithë botën, jo sepse është Kryepeshkop, por nga vepra e tij e madhe misionare. Të nderohesh, nuk do të thotë të kesh pozitë të madhe, por zemër të madhe. Nënë Tereza ishte një murgeshë e thjeshtë, por dashuria e saj e zjarrtë për Krishtin dhe për njerëzit e bënë simbol botëror të dashurisë dhe të humanizmit. Ndonëse ajo nuk shërbeu në vendlindjen e saj, ajo u nderua nga vendi ku ajo kaloi pjesën më të madhe të shërbesës së saj misionare me një nderim të madh dhe u bë një nga njerëzit më të dashur për të gjithë. Kjo duhet të shërbejë si shembull edhe për ne, duke e treguar këtë gjë me mirënjohjen dhe nderimin tonë për ata që na kanë ndihmuar në çaste të vështira dhe jo t’i shajmë ata, siç bën Foti Cici.

      Është mirë që lexuesit të njohin Foti Cicin e vërtetë. Ortodoksët e Shqipërisë e njohin mirë atë, por është nevoja që ta njohin edhe të tjerët, për të kuptuar se cili është ai me të vërtetë. Atë Foti Cici nuk përfaqëson klerikët shqiptarë dhe as ata ortodoksë. Ai njeri nuk ka asnjë lidhje me Kishën Ortodokse dhe as me mesazhet dhe shërbesën e saj. Ai nuk duhet të ndërhyjë në çështjet e brendshme të Kishës, ngaqë ai nuk është anëtar i Kishës Ortodokse në Shqipëri, por shërben në Kryepeshkopatën Greke në Amerikën e Veriut, më saktë në Kanada. Ai nuk ka as të drejtën kanonike dhe as atë morale për të justifikuar ndërhyrjet, edhe sikur këto të ishin dashamirëse, gjë që duket qartë se nuk janë. Ai nuk është në juridiksionin e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë dhe si një teolog që pretendon se i di kanonet, duhet ta dijë që kjo është një shkelje kanonike. Çdo Kishë autoqefale drejtohet nga Sinodi i asaj kishe dhe vetëm ai mund të vendosë për çështjet e administrimit dhe drejtimit. Çdo ndërhyrje në punët e brendshme të një kishe është pak a shumë si ndërhyrjet në jetën e brendshme të një shteti tjetër. Kur nuk i lejohet as peshkopëve dhe as primatëve të kishave të tjera që të ndërhyjnë në çështjet e brendshme të një kishe, çfarë mund të thuhet kur bëhet fjalë për një prift të rëndomtë!?

      Gjtihashtu ai nuk ka as të drejtën morale për t’i dhënë mësime patriotike kishës këtu, sepse ai nuk e përfaqëson patriotizmin shqiptar, por për njerëz të këtij lloji për fat të keq, “patriotizmi” mbetet streha e fundit. Ky mbrojtës i “shqiptarizmës”, u pagëzua nga ish – Mitropoliti i Konicës Sevastianos dhe u dërgua me bursë po nga ai të studiojë në Athinë. Atje iu dërgua me një kërkesë Ministrisë së Jashtme të Greqisë ku mohonte identitetin e tij si shqiptar dhe kërkonte të njihej si grek (për këtë mund të japim edhe kopjen e kërkesës së tij). Për sa kjo i nevojitej ai hiqej si grek, duke përfituar gjithçka që mundte nga kjo. Kur kjo nuk i shërbeu më qëllimit të tij, rrëmbeu flamurin e patriotizmit dhe filloi të fliste për shqiptarizëm. Duke njohur mirë se çfarë grupe të ndryshme duan të dëgjojmë ai e ka shfrytëzuar vazhdimisht këtë për interesat e tij. Në Greqi ishte grek, në Amerikë (më saktë te shqiptarët e Amerikës), u hoq fanolist. Në Greqi paraqitej “i persekutuar” nga shqiptarët dhe në Amerikë (tani së fundi edhe në shkrimet që boton në Shqipëri) “i persekutuar” nga grekët.

      Meqenëse shqiptarët e Amerikës nuk e pranuan shkoi në Kanada, ku u përpoq të përdorte ortodoksët shqiptarë të atij vendi, që për fat të keq nuk kanë pasur një famulli, për të rregulluar dokumentet e qëndrimit atje. Por meqenëse komuniteti shqiptar në Kanada nuk është në gjendje të paguajë një klerik me rrogë të plotë, ky “patriot” që jep mësime patriotizmi dhe sakrifice për atdheun, e la famullinë shqiptare dhe shkoi të “saktifikohet” në një kishë greke, e cila fatmirësisht për atë, ka edhe një pagesë të majme. Në kushtet e krijuara nga famullia greke, në një zyrë të rehatshme dhe të ngrohtë po në kishën greke, ky “patriot” shqiptar i jep leksione shqiptarizme dhe përcakton se kush është shqiptar dhe jo, kush është ortodoks i vërtetë dhe kush jo, kush sakrifikohet për mëmëdheun e tij dhe kush jo. Interesat e tij personale ai përpiqet t’i veshë me petkun e shqiptarizmës. Kishte të drejtë Faik Konica kur shkruan se “shqiptarët janë të tmerrshëm që ta bëjnë çdo çështje përsonale çështje kombëtare”, o Zot na ruaj nga “patriotë” të tillë.

      Patriot dhe atdhetar i vërtetë është ai që jep kontributin për ndërtimin dhe begatinë e këtij vendi dhe jo ata që shajnë të tjerët. Klerik i vërtetë është ai që sakrifikon dhe e vë veten e tij në shërbim të Kishës dhe jo “patriot” të tipit të Fotit që duhet ta vënë kishën në shërbim të interesave të tyre personale. Për fatin tonë të mirë në kishën tonë kemi klerikë të sakrificës që e kanë vënë veten në shërbim të Kishës dhe të vendit të tyre. Shembulli më i mirë është ai i Mitropolitit të Dioqezës së Korçës, Imzot Joanit, i cili ndonëse ishte në Amerikë dhe komuniteti shqiptar dhe Kisha Orthodhokse e Amerikës i afruan atij gjithçka dhe kërkuan me ngulm që të qëndronte atje, ai nuk i pranoi këto oferta, por erdhi të shërbejë këtu, duke dhënë kontributin e tij në rimëkëmbjen e Kishës Ortodokse dhe duke shërbyer me devotshmëri dhe përunjësi. Gjithashtu edhe shumë klerikë të tjerë, që ndoshta kishin mundësi të shkonin “në mërgim” si atë Foti Cici, por nuk e kanë bërë. Kanë preferuar të qëndrojnë këtu dhe t’i shërbejnë popullit të tyre. Dhe e kanë bërë këtë shërbim pa fjalë dhe pa mburrje. Për të tillë njerëz ka nevojë kisha jonë dhe të gjitha komunitetet fetare.

      Atë Foti Cici na ankohet në shkrimet e tij se si ai po vuan dhe persekutohet “në mërgim” në Europë, Amerikë dhe Kanada. Ne besojmë se çdo njeri normal e kupton se të pretendosh që ai po vuan i persekutuar “në mërgim” në Amerikë dhe Kanada, dhe se klerikët këtu po gëzojnë të gjitha të mirat në këtë vend, nuk është serioze. Klerikët e të gjitha komuniteteve fetare të Shqipërisë po jetojnë në kushte të vështira, duke u përpjekur çdo ditë nëpër gjyqe e konflikte për të marrë pronat dhe për të mbrojtur të drejtat e komuniteteve. Dhe në këto përpjekje të mëdha të gjithë klerikët e Shqipërisë kanë dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm në rimëkëmbjen e këtij vendi dhe duke u bërë edhe për të tjerët një shembull durimi e tolerance. T’i mësosh ata nga Amerika se çfarë ata duhet të bëjnë nuk është e moralshme, sidomos nga njerëz që u janë shmangur sakrificave dhe përgjegjësive në këtë vend. Kisha jonë ka nevojë për njerëz që të japin kontribut në ndërtimin e saj dhe jo për ngatërrestarë, që për hir të qëllimeve të tyre banale, janë gati t’i vënë flakën, jo vetëm kishës, por edhe gjithë vendit. Ne shprehim bindjen e plotë se komuniteti ortodoks i udhëhequr nga hierarkët e tij nuk do të lejojë që njerëz të tillë të dëmtojnë përparimin e kishës sonë dhe njerëz të tillë nuk kanë dhe as do të kenë vend në Kishën Ortodokse dhe as nuk do të gjejnë mbështetje nga komuniteti ortodoks.

      Reply to this comment
      • Lleshi March 16, 21:00

        Cfare keni ndermend t’i prisni koken Foti Cicit , ashtu sic ia bete At Stath Melanit , apo ta helmoni sic helmuat Petro Nini Luarasin , apo masakroni sic masakruat Papa Kristo Negovanin e sa e sa te tjere …?

        Ju harroni se keta deshmore jane martiret reale te Kishes Ortodokse Autoqefale Shqiptare perpara vete Zotit !

        Si thoshte Petro Nini ?

        “Edhe krishti ne na thente
        jam grek , jakni pas meje
        do t’i themi pa mblidh mendte
        se shqiptari s’vjen pas teje !”

        Kjo eshte ajo cfare ka mbjellur Kisha Greke dhe terroristet e saj , ne tokat shqiptare !

        Reply to this comment
        • Roberta March 16, 22:20

          Mos vallë dëshiron t’i ndërtojmë këtij mashtruesi përmendore mirënjëhjeje. Ti je fiks ai rasti që thotë shprehja: “Për inat të sime vjerre shkoj e flej me mullixhiun”. Lexo pak më poshtë:

          Foti Cici ai nuk ka as të drejtën morale për t’i dhënë mësime patriotike kishës këtu, sepse ai nuk e përfaqëson patriotizmin shqiptar, por për njerëz të këtij lloji për fat të keq, “patriotizmi” mbetet streha e fundit. Ky mbrojtës i “shqiptarizmës”, u pagëzua nga ish – Mitropoliti i Konicës Sevastianos dhe u dërgua me bursë po nga ai të studiojë në Athinë. Atje iu dërgua me një kërkesë Ministrisë së Jashtme të Greqisë ku mohonte identitetin e tij si shqiptar dhe kërkonte të njihej si grek (për këtë mund të japim edhe kopjen e kërkesës së tij). Për sa kjo i nevojitej ai hiqej si grek, duke përfituar gjithçka që mundte nga kjo. Kur kjo nuk i shërbeu më qëllimit të tij, rrëmbeu flamurin e patriotizmit dhe filloi të fliste për shqiptarizëm. Duke njohur mirë se çfarë grupe të ndryshme duan të dëgjojmë ai e ka shfrytëzuar vazhdimisht këtë për interesat e tij. Në Greqi ishte grek, në Amerikë (më saktë te shqiptarët e Amerikës), u hoq fanolist. Në Greqi paraqitej “i persekutuar” nga shqiptarët dhe në Amerikë (tani së fundi edhe në shkrimet që boton në Shqipëri) “i persekutuar” nga grekët.

          Meqenëse shqiptarët e Amerikës nuk e pranuan shkoi në Kanada, ku u përpoq të përdorte ortodoksët shqiptarë të atij vendi, që për fat të keq nuk kanë pasur një famulli, për të rregulluar dokumentet e qëndrimit atje. Por meqenëse komuniteti shqiptar në Kanada nuk është në gjendje të paguajë një klerik me rrogë të plotë, ky “patriot” që jep mësime patriotizmi dhe sakrifice për atdheun, e la famullinë shqiptare dhe shkoi të “saktifikohet” në një kishë greke, e cila fatmirësisht për atë, ka edhe një pagesë të majme. Në kushtet e krijuara nga famullia greke, në një zyrë të rehatshme dhe të ngrohtë po në kishën greke, ky “patriot” shqiptar i jep leksione shqiptarizme dhe përcakton se kush është shqiptar dhe jo, kush është ortodoks i vërtetë dhe kush jo, kush sakrifikohet për mëmëdheun e tij dhe kush jo. Interesat e tij personale ai përpiqet t’i veshë me petkun e shqiptarizmës.

          Kishte të drejtë Faik Konica kur shkruan se “shqiptarët janë të tmerrshëm që ta bëjnë çdo çështje përsonale çështje kombëtare”, o Zot na ruaj nga “patriotë” të tillë.

          Reply to this comment
    • Roberta March 16, 18:53

      Është me të vërtetë qesharake që personi që fshihet nën pseudonimin “shqiptar” sjell si shembull një farë Foti Cici, me origjinë nga Nivica e Sarandës, një person me moral të dyshimtë, i cili me shumë vështirësi arriti të merrte diplomën e teologut në Universitetin e Athinës (pas shtatë e kusur vjetësh), ku studjoi me ndihmën e vazhdueshme financiare që i ofroi Shteti Grek. Kariera e tij nisi pas lirimit nga burgu për krime ordinere në vitin 1989, për të kaluar pastaj në shtetin fqinj, në Greqi me emër dhe pashaportë të falsifikuar (emri i tij i vërtetë ishte Fatmir dhe jo Foti), duke u prezantuar si Vorioepirot që kishte vuajtur në burgjet e monizmit për shkak të bindjeve të tij greke e orthodhokse.

      Në gjysmën e dytë të viteve ’90, vite mjaft kritike për Kishën Ortodokse, refuzoi në mënyrë kategorike të ofronte shërbimet e tij, duke u përpjekur ndërkohë, edhe pse pa sukses, të hirotonisej si prift në Kishën e Greqisë. Në vazhdim kaloi në Amerikë, ku përpjekjet e tij për t’u hirotonisur në Kishën Ortodokse Greke të Amerikës si dhe në Kryepiskopatën Ortodokse Shqiptare të Amerikës dështuan edhe një herë tjetër. Më në fund ia arriti qëllimit të bindte një episkop të OCA-s në Kanada, me pretekstin se do të ndihmonte emigrantët shqiptarë të besimit orthodhoks që jetonin në këtë vend. Pas pak vitesh, në pamundësi për të fituar besimin e emigrantëve të atjeshëm, njoftoi mbylljen pa afat të objekteve të kultit në të cilat shërbente si famullitar, pa patur kurajon që t’u shpjegonte besimtarëve shkaqet e vërteta të largimit. Tashmë dihet se ky bari «besnik» i grigjës shqiptare të Kanadasë i ofron shërbimet e tij si prift Komunitetit Ortodoks Grek (Greek Orthodox Community) në provincën e Surrey and Fraser Valley, komunitet i cili varet drejtpërdejtë nga Patrikana Ekumenike e Konstandinopojës (Për më tepër shih Kalendarin e Patrikanës Ekumenike 2005, fq. 956). Ashtu si mjaft herë në të kaluarën, emri i këtij shqiptari të «flaktë», i shndërruar në mënyrë të pamoralshme nga Fatmir në Fotios, pastaj prapë në Fatmir, pastaj prapë në Foti, tani së fundi shndërrohet përsëri në Fotios Cicis .

      Reply to this comment
      • Shqiptar March 17, 12:45

        Moj zonje, po e shofe se emrin e Foti Cicit (Fatmir) na e nxjere ketu si nje emer jo te pershtatshem, kur ne fakt, emri i tij (Fatmir) eshte nje emer purro shqiptare qe tregon qarte identitetin e tij kombetare. Ne shqip Fatmir do te thote nje Fat i Mire, kurse Foti eshte emri i pagezimit , sic e kane thuajse te gjithe te orthodoksit kur pagezohen. Kurse sa per Nivicen ai eshte nje fshat bregdetar orthodoks qe ka nje histori te lavdishme dhe qe ka dhene nje kontribut te konsiderushem per kete komb. Pra sic e shefe dhe vete moj zonje e Janullatosit, zoti Cici eshte nje orthodoks shqiptare i perkushtuar dhe i ditur qe ka nje njohuri te konsiderushme per orthodoksizmin dhe bizantin dhe ka shkruar me dhjetra libra per kete teme. Para se te fyeni Foti Cicin me genjeshtrat dhe fyerjet tuaja banale duke aritur deri aty sa perpiqeni ta portretizoni ate si nje “musliman”, do te qe mire te hidhni syte tek te konvertuarit musliman te Janullatosit qe ai i mbane pran vetes dhe po ja u tregon shqiptareve si kjo eshte zgjedhja me gjeniale, kur dihet fare mire qe keta kripto-orthodoks te konvertuar kane nje nivel fetaro kulturor medioker. Edhe ketu politika e Janullatosit eshte e qellimte, duke zgjedhur praj tij njerez te pa afte per te mare ne dore drejtimin e kishes dhe duke i lene keshtu rruge te hapur emerimeve te Patriarkes Greke te Stambollit qe me siguri ne te ardhmen do te emeroi aty ndonje greke te thekur qe do ta shpjeri me tutje politiken e saj asimiluse henelizuse kundrejt shqiptareve.

        Reply to this comment
        • Roberta March 17, 21:53

          Hahaha sa mjeran që je. Nuk e kam unë fajin që Fatmiri/Fotios e shet identitetin e tij etnik dhe fetar sipas interesit, duke u bërë njëherë grek dhe njëherë shqiptar. Nëse kjo për ty s’është problem, atëherë po ushqehesh me atë që ke pështyrë. Pra edhe ti ke probleme subkoshiencale identitare përsa t’u dhimbska Foti Cici. Më thuaj kush shqiptar i vërtetë puro që e do shqipërinë tonë të dashur do ta shiste atdheun e tij, pa qenë i shtrënguar nga nevojat e mbijetesës, por vetëm për karrierë politike? Patriotë të tillë si ai dhe si puna jote të na zhduken nga faqja e dheut se boll dëme i kanë shaktuar ardheut tonë të dashur, Shqipërisë. Me Nivicën nuk kam asnjë problem dhe s’e kuptoj pse e përmend të tillë!!! Apo ky është stili! Përsa i takon shqiptarëve që janë rikhtyer në fenë e të parëve të tyre, në krishtërim, përmes pagëzimit, është një fenomen që u vret sytë vetëm armiqve të ortodoksisë shqiptare. Sepse nga njëra anë na dashkeni klerikë dhe peshkopë shqiptar dhe nga ana tjetër nuk ua mbushkan syrin shqiptarët që kanë përqafuar fenë e të parëve të tyre. Në të gjitha shkrimet e tua pelazgoletargjike ke treguar rëndom kondradikta të forta identitare dhe konceptuale. Sqarohu me veten dhe mos kundërshto për inat të sat vjerre, por përdor atdhedashurinë dhe mirësinë. Sigurisht edhe logjikën argumentuese, edhe pse këtu nuk kam shumë shpresa.
          Mbeç me shëndet!

          Reply to this comment
          • Shqiptar March 18, 14:05

            Moj zonje e pandershme! Cfare identiteti ka shitur z.Cici, se une nuk e shofe qe ai ta kete bere nje gje te tille? Foti eshte emri i pagezimit te tij dhe une ketu nuk shofe ndonje gabim. Ndoshta edhe ti emrin e pagezimit qe te ka vene Janullatosi mund ta keshe Janulla, prsh. Me fshatin e Cicit ishe ti qe kishe problem, prandaj dhe e ke cituar me larte, kur shpifje per identitetin e tij, Katallavene? U perpoqe ta paraqitje Cicin si nje musliman me qe ka emrin (Fatmir) qe vinte nga nje fshshat (musliman), por nuk te shkoi hileja. Pra sic e shikon ky nuk eshte “stili” ime por eshte “stili” tuaj qe mundoheni te shperndani shpifjen gjithandej. Fatkeqesia e ketj populli ka qene dhe eshte se mes vendit tone ka me dhjetra rrenegate si puna tende qe shesin dhe baben per pese aspra te dhiera greke. Une te kame sjelle me qindra fakte qe tregoin qarte qendrimin antikombetar te grekut Janullatos dhe pseudo-grekeve qe ka ai ne kishen shqiptare, kurse ti i bie xurnase duke folur kodra mbas bregut pa asnje lidhje. Ne qofte se ne kye te Kishes Orthodokse Shqiptare do te ishte nje Kryepeshkop Shqiptare, sot perqindja e orthodokseve ne Shqiperi do te ishte shume me e larte se eshte tani. Ne vende qe perqindjet e orthodokseve te rriteshin, ato kane rrene, kete fakt e tregoi qarte rregjistrimi i fundit i popullsise shqiptare dhe e gjithe kjo erdhi se ne krye te kishes eshte nje greke i pandershem qe nuk e do asnje shqiptar. Katallavene moj zonje ? Ky eshte rrealiteti i dhimbshem shqiptare dhe leri lotet e korkodilit qe leshone per “atdheun e dashur Shqiperine” se nuk te shkoin me mua.

          • shqiptari prej kine March 24, 02:17

            mu pergjigj. fat cici osh bo fotios? e ka pagezu sebastianos i konices? donte me e dergu eksark ne nivic-v/epir? iu gjunjezu peshkopit grek ne Kanada per me e dorzu prift? paguhej prej komunitetit grek? meshonte greqisht? tani osh ne Australi. ka kerku me fillu pun ne kishe greke? i vellai artem cici jeton ne selanik. osh martu me te bijen e nje lideri te nji shoqate voriopirote? paguhet ne greqi? meshon greqisht? jena myt nga patriotat. ne greqi kane lujt si voropirota, nga interneti shqiptarin. ca faqeziu. nuk i duhen shqipris kesisoj patriotash. jan turpi i kombit. ky osh degjenerim.

    • Roberta March 16, 20:15

      Protestë për shkrimin shpifës të Foti Cicit ndaj Kryepiskopit Anastas, botuar në gazetën “Koha Jonë” dt. 26.01.2005.

      (Në përgjigje të detyrueshme të shkrimit
      “Shkarkimi i Kryepiskopit, sipas legjislacionit ortodoks”
      në gazetën “Koha Jonë” dt. 26.01.2005 )

      (Botuar në gazetën “Koha Jonë”, dt. 13 shkurt 2005)

      Herë pas here, pikërisht, kur punët e orthodhoksisë shqiptare shkojnë mbarë, dalin në skenën e shtypit të shkruar disa pseudoklerikë për të hedhur baltë mbi figurën e madhërishme të Kryebariut të kësaj feje, Fortlumturisë së Tij, Anastasit.

      Edhe kohët e fundit është shfaqur një “analist” i ri për çështjen e orthodhoksisë shqiptare, i cili në disa artikuj përpiqet t’u japë “zgjidhje” problemeve të ndërlikuara të Kishës sonë, Kulmi i këtij autori arriti në shkrimin e tij të fundit në gazetën “Koha Jonë” dt 26.01.05 me titull “Shkarkimi i Kryepiskopit, sipas legjislacionit ortodoks”, ku me tendenciozitet sugjeron që Kryepiskopi Anastas të japë dorëheqjen.

      Këtu “heroi ynë i ri i orthodhoksisë” na “mëson” për kanonet kishtare në shekuj, për statutet e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë të viteve 1929, 1950, si dhe për statutin e Kishës së Greqisë fqinje, të cilën ai, sipas oreksit të tij, herë e lavdëron, herë e hedh poshtë.

      Këto ai i përmend për të realizuar qëllimin përfundimtar të tij, “rrëzimin” e Fortlumturisë së Tij nga Froni i Kryepiskopit të Tiranës dhe të gjithë Shqipërisë, duke abuzuar me formulimet e copëzuara të statuteve në fjalë dhe të Rregullores së Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë të vitit 1955 (neni 36), ku theksohet: “Kryepiskopi dhe anëtarët e Sinodit, për shkak sëmundjeje kronike ose pleqërie, të cilat nuk u premtojnë të përmbushin detyrat e tyre, kanë të drejtë t’i paraqesin kanonikisht dhe me shkrim dorëheqjen e tyre Sinodit të Shenjtë. Sinodi i Shenjtë ka të drejtë të shkarkojë nga detyra Kryepiskopin, sinodhikët e çdo klerik tjetër, kur konstaton se për shkak sëmundjeje kronike ose pleqërie këta nuk janë në gjendje të përmbushin detyrat e tyre”.

      Duke iu referuar rregullores së sipërpërmendur, natyrshëm orthodhoksët shqiptarë kanë të drejtë të shtrojnë pyetjet: A është realisht sot i sëmurë, apo i plakur Kryepiskopi Anastas?

      A ekziston ndonjë raport komisioni mjekësor, që vërteton sëmundjen e Tij?

      E vërteta ndriçon si dielli dhe nuk mund të errësohet nga tymnaja e Foti Cicit. Kryepiskopi Anastas gëzon shëndet të plotë. Ai është aktiv dhe dinamik, i kudondodhur në çdo skaj të Shqipërisë dhe në vende të ndryshme të mbarë botës. Shëndeti i Tij i plotë fizik dhe psikik dëshmohet me kthjelltësinë e mendimeve të Tij, me erudicionin e madh që zotëron, me bagazhin dhe përvojën shumëvjeçare si misionar i Orthodhoksisë botërore, me artikujt e panumërt që ka shkruar dhe shkruan nëpër organet e shtypit shqiptar dhe të huaj, me intervistat e qarta dhënë mediave elektronike, me praninë e Tij si kryetar, zëvendëskryetar, si lektor në podiumet e simpoziumeve e konferencave ndërfetare, me organizimin e drejtimin vetjak të shumë veprimtarive fetare dhe laike në Shqipëri dhe në të pesë kontinentet.

      Por zotin Cici nuk e “bindin këto aftësi të shquara të këtij personaliteti të lartë botëror, të cilin Patriku i Konstandinopojës, Vartholomeu, e quan: “Bekim për Shqipërinë dhe njeri të rrallë”, ndërsa Patriku i Aleksandrisë, ish-student i Imzot Anastasit, në fund të vitit 2004 u shpreh me një sinqeritet të veçantë: “Në misionin tim kishtar do të doja të kisha model Kryepiskopin e Shqipërisë, Imzot Anastasin”.

      Foti Cici nuk mjaftohet vetëm me sëmundjen trupore të tiroideve, që kap edhe moshën rinore, prej së cilës Kryepiskopi tashmë është shëruar plotësisht, por me cinizmin e tij vazhdon të thellohet në këtë keqinformim, duke e quajtur këtë figurë të lartë të krishterimit botëror “me pamundësi psikologjike” për të bashkëpunuar me mënyra orthodhokse në kisha dhe për pasionin e Tij për të personalizuar gjithçka, që i sjell si argumente për ta detyruar Imzot Anastasin të japë dorëheqjen.

      I gjori pseudoklerik Cici! Sa dritëshkurtër e paraqet veten e tij!

      Kryepiskopi Anastas nuk ka asnjë arsye që të japë dorëheqje. Asnjë komision mjekësor nuk dëshmon për ndonjë sëmundje të rëndë, që të bëjë të pamundur krye-rjen e detyrës së Tij dhe as autoritetet shtetërore nuk e përfillin një sugjerim të tillë, por përkundrazi, duke respektuar Kushtetutën, ndarjen e fesë nga shteti, e mbështetin dhe e vlerësojnë kreun e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, dëshmi e së cilës është dhënia e trojeve në fshatra, qytete dhe në kryeqytetin tonë për ndërtimin e kishave orthodhokse.

      Foti Cici me shkrimin e tij, përveç sa thamë më lart, akuzon Kryepiskopatën e Tiranës si një mjedis gjysmë të manipuluar dhe gjysmë të korruptuar dhe arrin deri atje sa të shprehet: “për ne orthodhoksët (e Shqipërisë) as Zoti nuk besohet si kult.”

      Duket qartë se Foti Cici nuk është as klerik, as besimtar orthodhoks, por është vetëm një vegël në duart e armiqve të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, të cilët, me sa duket, i kanë premtuar fronin e Kryepiskopit të Shqipërisë.

      Këtë Fron e ka merituar dhe e meriton denjësisht i Perëndizgjedhuri dhe i Gjithëpranueshmi nga populli shqiptar, Fortlumturia e Tij Anastasi

      Berat më 2.2.2005

      Reply to this comment
      • Shqiptar March 16, 22:53

        1. Kulti i Janullatosit në statutin e ri

        Posted by Foti Cici in – KULTI I KRYEPESHKOPIT NË STATUTIN E RI

        U mbush një vit që nga fuqizimi i statutit të ri të Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë – nëntor 2006. A e keni lexuar ju statutin e ri? A keni dëgjuar, të paktën, të shkruhet diçka, qoftë dhe një artikull alla shqiptarçe mbi këtë tekst në parashtrime gjysmak, por në përmbajtje të tmerrshëm për të ardhmen e ortodoksisë shqiptare?

        Atëherë, pyes, si ka mundësi që në botën shqiptare ngjallen së vdekurish fytyra fisnike që s’kanë qenë kurrë të atilla, marrin mish e kockë fantazma përndryshe të urryera të historisë sonë, thirren me zërin e turmës fuqiplote vdekatarë të farës sonë, për t’u përjetësuar enkas si heronj të shqipove, apo, që t’i biem mu në kokë, fryhen si tullumbace e ngrihen me akullin funeral të kombit tekste si ai i statutit ortodoks të vitit 1929, por, me gjithë këto marrëzi, pra, heshtet urtësisht mbi statutin e ri të komunitetit ortodoks, i cili është teksti më antivendor që ka imponuar ndonjëherë ortodoksia?

        Athua të jetë thjesht neglizhencë që, edhe mbasi një viti, statuti i ri nuk është botuar ende në gazetën zyrtare të KOASH-it, siç praktikohet kjo në kishat autoqefale? Sepse kur bëhen ndryshime ligjvënëse në një komunitet ortodoks, gjë që është më se normale për jetën kanunore të një kishe të gjallë, ato bëhen për t’i përqafuar e zbatuar anëtarët, e jo për t’ua fshehur e mbuluar atyre.

        Sa të mëdha janë kleçkat dhe hilet e këtij teksti guximtar në marrëdhëniet shqiptaro-greke? Për më tutje, si ka mundësi që kryepeshkopata e Tiranës nuk harron të publikojë në sitin e saj edhe faktet më të rëndomta të jetës personale të kryepeshkopit, ndonjëherë të përmasës banale, si dekorimi i Tij në një shkollë bujqësore në Greqi, a vdekja e njërit prej gjirikëve të Tij në Athinë, por nuk publikohet në faqen zyrtare të KOASH-it statuti i ri? Në fakt, atje nuk janë publikuar as statutet e kaluara, duke na e ngarkuar ne modestëve atë barrë, në ShqiptarOrtodoks.com.

        Statuti u përpilua në mënyrë private dhe anonime, sepse në kësi rastesh krijohen komisione me teologë e juristë të kishës, klerikë e laikë, të cilët punojnë nën përkujdesjen e Sinodit, derisa arrihet në draftin përfundimtar, para se t’i ushtrohet debatit dhe votimit. Madje ka raste kur drafti kthehet për plotësime e ndryshime të domosdoshme, sepse është krijesë njerëzore prandaj dhe asnjëherë e përkryer. Cilët klerikë dhe laikë përbënin komisionin e hartimit të Statutit? Mister!

        Është fakt se Statuti u miratua pa kaluar në procesin e rrahjes dhe plotësimit të tekstit në asamble, siç ndodh rëndom në kishat e tjera autoqefale. Kjo tradhtohet edhe në luhatjet e frikshme gjuhësore (kuptimore e drejtshkrimore) të dokumentuara në këtë statut. Për më keq, fakti se statuti i ri u miratua pa asnjë rezistencë nga kleri dhe përfaqësuesit laikë të famullive, është farefisnor me fenomenin tjetër, me vizitën e presidentit amerikan në Shqipëri: përveç vjedhjes së orës, nuk pati asnjë reagim qytetar kundër politikave antidemokratike të presidencës së Bushit, ndryshe nga ç’ndodhi në vende më pak të prapambetura se Shqipëria.

        Statuti u shkrua, u përkthye, u miratua dhe u fuqizua pa lejuar asnjë debat, pa e votuar fare, sepse në thelb miratimi “njëzëri” (Neni 70, 2006), nën një frymë trysnie të shumëfishtë, nën terrorin shpirtëror që ushtron Janullatosi ndaj klerit dhe besimtarëve, nuk është votim. Jo dhe jo!

        Statuti i fundit i kishës ortodokse në Shqipëri është një tekst për të cilin vlen të bëhet një studim nga teologët dhe studiuesit tanë. Duhet krahasuar ky statut jo vetëm me statutet e mëparshme, por dhe me statutet e e tjera të kishave autoqefale, si dhe me të drejtën kishtare të ortodoksisë.

        Bllokimi nga kryepeshkopi Anastasios i një përfshirjeje akademike në studimet shqiptare ortodokse, me mundësi të plota bibliografike e praktike, nuk mjafton për t’u tërhequr nga detyrimet tona si pjesëtarë të gjallë të ortodoksisë shqiptare. Përndjekjet dhe kanosjet e një misioni parakishtar nuk kanë fuqi të mpijnë intuitën tonë kishtare dhe detyrimin për të reaguar kur zhbëhet karakteri vendor i Kishës.

        Në këta kapituj, atëherë, do të rroken pikat më rrëshqitëse të statutit të ri, jo nen për nen, sesa problem për problem. Do të zbardhen ngjyresat e mëdha politike, do të kallëzohet shpengimi i madh i zotit Janullatos, jashtë delikatesës dhe tërthorizmave me të cilat desh na u njësua përgjatë rrëmujës së pasdiktaturës. Do të shohim edhe një herë se pa kultin e Janullatosit një dokument i tillë bie në mosqenie, tingëllon absurd, ashtu siç është në thelb, ndërsa nën hijen e këtij kulti të ri grek paudhësia përnjimendsh çiltërohet dhe kanonizohet si e mbarë.

        Ky debat hapet me përgjegjësinë për të bezdisur kultin e Janullatosit, për të irrituar sëmundjen e lavdisë. Ata që e njohin mirë dinë se këto janë çastet më të tejdukshme të shërbesës së tij në Shqipëri, atëherë kur improvizimi çalon dhe shfaqet njeriu. Bezdisja e atij që zëvendëson Zotin në ndërgjegjjen e anëtarëve të Kishës, ndërsa i shkel, i abuzon e i manipulon ata, është shenjë jete në spiritualitetin ortodoks. Është madje një nga prirjet e thirrjet në jetën e krishterë. “Nëse nuk bezdis dikë, nuk je vërtet i gjallë”…

        Reply to this comment
  6. bilal March 16, 15:55

    shkrim i plote, pergjigje e duhur nga grekomanise kishtare te janulatosit.

    Reply to this comment
  7. QERIMI March 16, 16:08

    Janullatosi as urinen nuk ben dot pa shoferin vlleh Taqo Kobuzi, i cili i ben shantazh plakut dhe soji i vet vlleh ka ozurpuar plotesisht institucionet e Kishes. Avokati i kishes eshte vlleh…nga Permeti, drejtorlesha e fondacionit Nina Gramo eshte mbesa e Taqo Kobuzit, vjehrri i saj eshte drejtori i shkolles ne Sukth, kunata e vet eshte sekretare e universitetit Polis, burri i vet jep mesim ne universitet …per te mos vazhduar me listen e vlleheve ne zyren e finances, dhe te kleriket e “nderuar”. Ky shoferi Taqo e degjeneroi ne ate fe kishen sa edhe ata pak njerez qe i shkonin mbrapa Janullatosit po largohen per dite.Duhet nje ndryshim i madh ne Kishe sa nuk eshte vone…

    Reply to this comment
  8. gregori March 16, 16:16

    Megjithate, megjithese ne shkrimet tuaja ne lidhje me fene ortodokse jeni treguar i ashper, sikur ortodoksit te ishin greke dhe jo ortodoks shqiptare, ndihet qarte influenca islamiste tek ju, jo per shkak te mbiemrit, por te kultures me te cilen jeni rritur ju, fese tuaj per te cilen me te drejte keni afeksion, gje normale kjo, qe ashtu si dhe une edhe ju mund te jeni laik, por tendenca juaj kunder fese ortodokse, e cila eshte nje realitet i pamohueshem shqiptar, duket e kamufluar ne “luften” kunder Janullatosit, per te cilin nuk kam ndonje konsiderat te vecante. por shtetesine shqiptare e kane marre edhe njerez te tjere, gje per te cilen ju mund te keni me shume te dhena, qe per shume arsye nuk e kane merituar, por iu eshte dhene. Nuk jam dakort me mendimin tuaj qe nuk do te deshironit te ishit bashkeqytetar e bashkekombas me Janullatosin. Ne jemi bashkeqytetare e bashkekombas edhe me shume kriminele, te cilet nuk do te kishim dashur asnjehere t’ua degjonim emrin, por te tille i kemi, ne Shqiperi ka me shumice antishqiptare.
    Nuk e kam per replike, se ju admiroj per shkrimet tuaja, qe te them te verteten nuk kam lene asnje pa lexuar, por ndjej se keni nje “doze” te vogel antiortodoksie, ne kete rast meqe Janullatosi eshte ortodoks grek.

    Reply to this comment
    • Kato Liku March 16, 18:29

      Plotësisht dakord me ju, Gregor!

      Reply to this comment
    • Lleshi March 16, 21:10

      Ore Gregor , Bedri Islami , pavaresisht emrit jo shqiptar qe mban , ashtu si papa Kristo Negovani , emrin nuk e kishte shqiptar , kjo fale pushtimeve dhe gjakderdhjeve te vazhdueshme te shqiptareve , nuk ka fare “lufte te kamufluar” kunder ortodokseve shqiptar !

      Ndjehet ne cdo germe te shkrimit , perkushtimi i tij vllazeror dhe njerezor !

      Por ti i ngaterron gjerat me qellim dhe veprimtarine e kamufluar antishqiptare dhe kunder KOASH qe ben greku Janullatos me Shetin grek , kerkon t’ia veshesh ketij Bedriut !

      Boll se nuk ka budallenj ! Te gjithe e dime se cfare jeni duke bere Janullatosi me grupin e tij grekoman antishqiptar ! E ke te qarte ti , qe hidhesh sikur te pickoi Janullatosi dhe po ashtu , e kemi te qarte neve qe po flasim fare hapur ! Shqip , pa doreza ! Jo gerqisht dhe djallezisht !

      Reply to this comment
  9. qafir March 16, 16:24

    zoti Islami u kerkon llogari ortodokseve per statutin, se perse nuk i japin llogari Islamit per kete gje. duke mos kuptuar arrogancen e tij qe kalone kufijte e llogjikes.
    Zoti Islami, statuti i kishes ortodokse eshte ceshtje e fese ortodokse dhe e besimtareve te vet, ti nuk ke asnje te drejte te kerkosh llogari per kete gje. ti thjesht duhet te respektosh ortodokset dhe kaq. sa per statusin ate mund ta formulojne dhe ndryshojne sa here te duan vetem besimtaret ortodokse.

    Reply to this comment
  10. KOZi March 16, 17:02

    Zoterinj komentues ! Eshte e vertete qe askush sot nuk merr persiper se si erdhi Janullatos ne krye te Kishes Ortodokse Shqiptare.Eshte po e vertete qe tani per ta larguar nuk mundet askush vetem duhet ta largoje Kongresi i radhes i Kishes.Kongresi nuk e largon se delegatet jane pro tij…..
    Ju kujtoi qe ne vitin 1937 kur eshte krijuar zyrtarisht Kisha Ortodokse Shqiptare ka qene periudha e Mbretit Zog.
    Ne ate periudhe ligjet per funksionimin e Komuniteteve fetare kane qene te plota.
    Psh. Behej Kongresi i Komunitetit Musliman, aty merrte pjese Inspektori i Mbretit i cili ne fund bente nje raport per Mbretin. Pastaj vete Udheheqja e Komitetit Musliman Shqiptar njoftonte Oborrin Mbreteror per rezultatet, Mbreti leshonte Dekret Mbreteror per – Kryetarin e KOmunitetit Musliman, Nenkrytaret, Sekretarin,Drejtuesin e finances se Komunitetit.Pastaj Dekretonte Kryetaret e Zonave fetare ,i Shkodres,Tiranes,Beratit,Gjirokastres. Pra po nuk kishe edhe Dekretin sado qe te zgjidhte Komuniteti nuk quhej ne detyre. Keshtu ka patur edhe marreveshtje me Vatikanin per Drejtuesit Katolik dhe keshtu ka funksionuar edhe per Ortodokset.
    A mund te merrte Dekret Janullatos atehere? Jo ?
    Keshtu duhet edhe sot. Te rivihet ne funksionim Ligji i Komuniteteve si atekohe. Presidenti jep Dekretet. tung

    Reply to this comment
  11. Jani March 16, 17:23

    Ato qe mbrojne qirio Janullatosin jane tradhetare te kombit shqiptar. Qirio Janullatos mund të ketë të drejtë të dërgojë kërkesën [pa garanci se mund t’i jepet] për shtetësi shqiptare vetëm nëqoftëse:
    (1) pranon se është çam nga Preveza, shqiptar si nga i ati ashtu dhe nga e ëma.
    (2) bën të ditur hollësisht se nga erdhën fondet për ndërtimin e katedrales ortodokse në Tiranë.
    (3) Kisha ortodokse shqiptare te njoh si shenjtore Fan S. Nolin, Petro Nini Luarasin, Papa Kristo Negovanin, At Stath Melanin.

    Reply to this comment
    • enter March 16, 19:57

      Cameria eshte greke, keshtu qe nuk kemi ndonje problem 🙂

      Reply to this comment
      • Shqiptar March 17, 13:06

        Ky zoteria me larte me nofken “enter” eshte nje shembull tipik i henelizimit, nje produkt i politikes henelizuse te Janullatosit ku Camerin e quan greke, kur ne fakt Cameria, historikisht dhe gjografikisht, ka qene shqiptare dhe eshte okupuar padrejtesish nga shteti shovinist greke duke kryer aty masakrat dhe geniocidin me gjakatare kunder shqiptareve. Kaqe e eger dhe barrbare ka qene dhuna shoviniste greke kunder shqiptareve te Camerise, sa edhe kleriket greke kane mare pjese direkte ne vrasjet dhe plackitjet e shtepive te shqiptareve. Vete Peshkopi i Paramithise ka mare pjese direkte ne keto vrasje dhe plackitje masive qe ju bene shqiptareve te Camerise dhe ky fakt eshte evidentuar qarte nga historia.

        Ja pra se cfare do te thote henelizim i Kishes Orthodokse Autoqefale Shqiptare ku politika shoviniste e sillogjeve orthodokse greke, behet pjese e mentalitetit te grigjes orthodokse te Janullatosit. Ketu e kisha une fjalen ne postimin tim te pare qe ti dhe Janullatosin ju shqetesoi kaqe shume.

        Reply to this comment
  12. Bocari March 16, 18:00

    Desha te beja komplimentet e mija per artikullin e Bedri Islamit, ku lexova dhe komentin e mrekullueshem te Foti Cicit. Faleminderit zoti @shqiptar per mundimin, kontributin qe ke dhene ne kete ceshtje. Me vjen keq qe trendafilat e ketij kopshti shqiptar duhet te bejne nje lufte kaq te eger kundra barit te keq, qe fatkeqesisht kjo toke prodhon me shumice.

    Reply to this comment
  13. Dardhari March 16, 18:13

    Qafir ! Po bej replike te shkurter me ju ! Une jam Ortodoks Shqiptar dhe nuk shof tek Islami nderhyrje apo kerkese llogarije ai mire ben qe na thote ne te dime (megjithese ) e dime se kush eshte Janullatosi . Eshte absurde te besosh se Janullatosit apo Arabeve ju dhemb shpirti per ne kete e di shume mire edhe ti Qafir qe edhe me epitetin qe mban te shkon per shtat
    Islami thote qe perse duhen kaqe shpenzime per te ngritur Kisha dhe Xhamija qe ju sherbejne vetem atyre qe duan te turbullojne mendjet e popullit dhe ata ( kleriket dhe oxhallaret ) te jetojne pa ju thene njeri puna mbare . Nuk te kuptoj pse nuk te pelqen ty kjo ?
    Ne fund te fundit pse ky Zoti Janullatos nuk shkon ne shtepi te vet ashtu se premtoi

    Reply to this comment
    • qafir March 16, 21:47

      ci duhet Islamit se si i shpenzon kisha parate?? mos jane leket e veta?
      dhe pse kisha duhet ti jpi llogari Islamit apo islamikeve se sa kisha do ndertoje???
      mos kujton se ortodokset jane skllever te islamit qe duhet tu japin llogari??

      Reply to this comment
      • Shqiptar March 17, 13:23

        Nuk do te qe mire qe te edukohesh veten para se te maresh pjese ne nje diskutim qe smund ta arsyetosh dote me ate mndjen tende mjerane? Po kaqe kellefer keni ngelur mor te mjere, sa akoma ngateroni identitetin kombetar me ate fetar?! Shteti shqiptar eshte nje shtet laik dhe ka ligje mor malaka dhe cdo instuticion fetar eshte i detyruar me ligje qe te deklaroi burimin e te ardhurave te tyre qe Janullatosi tende e mban te fshehur, duke shkelur hapur ligjet e Shtetit Shqiptare, Sigurishte qe edhe Janullatosi ka nje arsye te forte qe e fsheh dhe nuk e deklaron burimin e “bamiresve” se po ti hapen letrat, te gjithe shqiptret do te mesoin se ato para i jane dhuruar Janullatosit nga individe, shoqata dhe sillogje shoviniste greke. Tani ndoshta e kuptove pse Bedriu i kerkon Janullatosit qe te tregoi burrimin e te ardhurave te kishes. Tani ndoshta e kuptove qe Janullatosi eshte nje kriminel ordiner qe shkele hapur ligjet e Shtetit Shqiptare dhe si i tille duhet te arestohet.

        Reply to this comment
        • Roberta March 17, 21:56

          Shqipta mos më vidh shprehjen “mjeran/e” se ia kam dedikuar me shumë respekt @Pellazg.

          Reply to this comment
        • Roberta March 17, 21:57

          Sa i takon ndihmës ekonomike që ka ardhur nga jashtë, nuk përbën sekret dhe ato janë publikuar në replikën me z. Frashëri, të cilën po e vë në vëmendjen tënde, se mos të ka shpëtuar ;-).
          “Gjatë gjithë këtyre 19 viteve të vështira, Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë kishte burime financiare të pakta, por u përball me nevoja direkte jashtëzakonisht të mëdha për mbijetesë, për mbajtjen e klerikëve dhe të organeve të tjera administrative, si dhe të programeve që ka zhvilluar. Për të gjitha këto, falë autoritetit ndërkombëtar të Kryepiskopit janë mbledhur shumë ndihma nga vende të ndryshme- Amerika, Greqia, Australia, Turqia, Danimarka, Gjermania, Zvicra, Holanda etj. Sigurisht, më shumë të njohur dhe miq i kemi në Greqi. P.sh një besimtar i thjeshtë na dhuroi tërë pasurinë e tij- 3,5 milionë euro. Kryepiskopi, është kthyer në një magnet dhe urë që të vijnë dhurata prej miliona eurosh dhe dollarësh. Me këto burime ekonomike janë lehtësuar dhe vazhdojnë të lehtësohen mijëra njerëz të vuajtur, studiojnë të rinj, shërohen të sëmurë. Gjithashtu janë vënë në dispozicion jo vetëm të infrastrukturës kishtare, por edhe më gjerë, për veprën sociale në Shqipëri. Kujtoj edhe një herë se gjatë krizës së vitit 1999, nëpërmjet Këshillit Botëror të Kishave dhe Konferencës Evropian të Kishave, në të cilat bëjmë pjesë, arritëm të grumbullojmë 13.000.000 dollarë me të cilat ndihmuam rreth 33.000 refugjatë nga Kosova.
          Përveç kësaj vepre të shumanshme, të cilën e kemi treguar në një rast tjetër, ekziston një kontribut i qartë në të gjithë ekonominë e Shqipërisë. Me mijëra njerëz kanë gjetur punë, paguhen taksat, fuqizohet ekonomia. Në vend të falënderimit dhe të mirënjohjes, disa ndërmarrin të na akuzojnë edhe për këto gjëra. Ata që kanë njohuri, e dinë mirë, por edhe populli i thjeshtë e kupton fare mirë, se Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, nën drejtimin e Kryepiskopit, pa dyshim i ka bërë mirë vendit dhe ka ndihmuar në progresin e tij”.

          Të fala @Pellazgut

          Reply to this comment
        • Roberta March 17, 22:00

          Sa i takon ndihmës ekonomike që ka ardhur nga jashtë, nuk përbën sekret dhe ato janë publikuar në replikën me z. Frashëri, të cilën po e vë në vëmendjen tënde, se mos të ka shpëtuar ;-).
          “Gjatë gjithë këtyre 19 viteve të vështira, Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë kishte burime financiare të pakta, por u përball me nevoja direkte jashtëzakonisht të mëdha për mbijetesë, për mbajtjen e klerikëve dhe të organeve të tjera administrative, si dhe të programeve që ka zhvilluar. Për të gjitha këto, falë autoritetit ndërkombëtar të Kryepiskopit janë mbledhur shumë ndihma nga vende të ndryshme- Amerika, Greqia, Australia, Turqia, Danimarka, Gjermania, Zvicra, Holanda etj. Sigurisht, më shumë të njohur dhe miq i kemi në Greqi. P.sh një besimtar i thjeshtë na dhuroi tërë pasurinë e tij- 3,5 milionë euro. Kryepiskopi, është kthyer në një magnet dhe urë që të vijnë dhurata prej miliona eurosh dhe dollarësh. Me këto burime ekonomike janë lehtësuar dhe vazhdojnë të lehtësohen mijëra njerëz të vuajtur, studiojnë të rinj, shërohen të sëmurë. Gjithashtu janë vënë në dispozicion jo vetëm të infrastrukturës kishtare, por edhe më gjerë, për veprën sociale në Shqipëri. Kujtoj edhe një herë se gjatë krizës së vitit 1999, nëpërmjet Këshillit Botëror të Kishave dhe Konferencës Evropian të Kishave, në të cilat bëjmë pjesë, arritëm të grumbullojmë 13.000.000 dollarë me të cilat ndihmuam rreth 33.000 refugjatë nga Kosova.
          Përveç kësaj vepre të shumanshme, të cilën e kemi treguar në një rast tjetër, ekziston një kontribut i qartë në të gjithë ekonominë e Shqipërisë. Me mijëra njerëz kanë gjetur punë, paguhen taksat, fuqizohet ekonomia. Në vend të falënderimit dhe të mirënjohjes, disa ndërmarrin të na akuzojnë edhe për këto gjëra. Ata që kanë njohuri, e dinë mirë, por edhe populli i thjeshtë e kupton fare mirë, se Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, nën drejtimin e Kryepiskopit, pa dyshim i ka bërë mirë vendit dhe ka ndihmuar në progresin e tij”.

          Reply to this comment
          • Shqiptar March 18, 15:04

            Une e kame cituar dhe me larte qe Janullatosit i kane ardhur ndihma nga individe dhe shoqata dhe shtete te ndryshme, por keto burrime te ardhurash duhen te deklarohen se nga kushe vine. Cilet jane keta individe dhe shoqata. Si quhen dhe cfar qendrimi kan mbajtur kundrejt Shqiperise dhe shqiptareve. Ne qofte se Janullatosi do te tregoi emrat e ketre individeve dhe shoqatave, atehere shqiptaret do te shikoin se te gjitha keto para kane ardhur nga shoqata pan-helenike antishqiptare dhe individ shovinist qe me keto shuma te dhuruara kaqe “bujarisht”, kerkoin te henelizimin masiv te shqiptareve. Ketu e kisha une fjalen moj zonje e pandershme qe vetem na derdellis fjale pa kuptim qe skane fare lidhje me temen qe flitet ne kete post.

            Vertet Janullatosi tende dha ndihma per rrefugjatet Kosovare, por nuk duhet te harosh qe ishte vete Janullatosi qe deklaroi nga Greqia (kur vajti per vizite) se NATO nuk duhej te bombasrdonte Serbine, duke mare keshtu ne mbrojtie serbet dhe masakrat e tyre. Si te duket ky qendrim i Janullatosit tende moj zonje e pandershme? Perendimi kerkonte ti ndalte doren gjakatare “orthodokseve” serbe, kurse greko orthodoksi Janullatos, ishte kunder nderhyrjes. Pra sic e shefe ndihma e Janullatosit per rrefugjatet Kosovare ishte sa per ti hedhur hi syve te shqiptareve, se nga ana tjeter ky perbindesh i Zi (nga Greqia) theriste kunder nderhyrjes se Perendimit qe perpiqej te ndalte gjakderdhjen ne Ballkan dhe shpetonte nga shfarosja shqiptaret. Ky qendrim hipokrit trego edhe njehere se Janullatosi eshte nga ata greket qe te “qain diten dhe te vrasin naten”. Keshtu kane bere dhe te paret e tij me shqiptaret dhe ata qe kundershtonin politiken e tyre fillo-helene. Historia shqiptare eshte e mbushur perplot me ngjarje te tilla te dhimbshme, ku shqiptaret jane viktimizuar pabesisht nga pabesia e ketyre klerikeve pro-greke.

  14. ALSA March 16, 18:47

    Dhenia e shtetesise shqiptare Fortlumturis se Tij Kryepiskopit Anastas nder qe i behet gjith orthodoksve Shqiptar nga ana e shtetit SHQIPT.

    Reply to this comment
    • dermani March 16, 19:36

      Ti nuk je ortodoks shqiptar por “ORTHODHOKS GREK” qe rri gjithe diten duke share shqiptaret dhe Shqiperine dhe tani po beheni cope te “zhvatni” qytetarine shqiptare per Janoqenin.

      Reply to this comment
    • enter March 16, 19:56

      Shume e vertete. Edhe pa dhenien e nenshtetesise, perseti eshte nje nder I madh per ortodokset shqiptare qe kane ne krye Janullatosin.

      Reply to this comment
      • Shqiptar March 17, 13:30

        Jo per orthodoksit shqiptare, por per orthodoksit minoritare qe kane pushtuar Kishen Orthodokse Autoqefale Shqiptare duke e kthyer ate ne nje kishe greke ku henelizimi po helmon gjithe shqiptaret. Hidhi nje sy kesaj vidjoje qe te kuptosh se si shqiptaret orthodoks e kundershtuan forte fronesimin e Janullatosit ne kishen e tyre, prandaj ndalini mashtrimet tuaja
        https://www.youtube.com/watch?v=c-155gEfJrE

        Reply to this comment
  15. Flas pa dorashka March 16, 19:19

    Boll me 25 vjet hipokrizi. Ka ardhur koha t’i quajme gjerat me emrin e vertete:
    Te gjithe ata qe mundohen ketu te mbrojne Janullatosin, ne kohen tone, kur absolutisht cdo njeri e di rolin e tij percares antishqiptar, jane agjente te shovinizmit grek, shkurt armiq te Shqiperise, te ekzistences sone si komb e shtet i pavarur, ndaj duhen pare nga opinioni shqiptar si te tille. Interesimi i tyre per ortodoksine shqiptare eshte thjesht hipokrizi, eshte nje maske per te fshehur fytyren dhe veprimtarine e tyre antishqiptare. .
    Ne keta agjente futen edhe zoterinjte Aleksander Sallabanda dhe Robert Andoni dhe prifti gollobordas Mazniku dhe prifti tjeter, autori i katert i “replikes” famekeqe,

    Reply to this comment
  16. dermani March 16, 19:27

    Kam frike se mos i kane futur ndonje cek te majme President Nishanit per kete qytetari te shumekerkuar.
    Po tia jape, une do te dal i pari ne proteste, por edhe protesten mbase duhet ta bejme para se tia akordojjne qytetarine shqiptare.

    Reply to this comment
  17. shqiptar March 16, 19:37

    o Roberta ,me mire nje shqiptar spiun se sa nje grek ne krye te Kishes ortodoxse shqiptare.Kush te ka urdhruar te sulmosh shqiptarin Cici……….tyt.tyt

    Reply to this comment
    • kendervica March 16, 19:51

      Dihet kush e ka urdheruar Janullapa ose Vangjel Dule. Kush mund te jete tjeter?
      Nuk di vetem ne borderone e cilit prej ketyre te dyve eshte KY Roberta.

      Reply to this comment
    • enter March 16, 19:55

      Eshte e kunderta, nuk ka me keq sesa nje shqiptar I ndyre.
      Nje shqiptari I ndyre eshte 100 here me I keq se greku me I ndyre. Kete mos e harro KURRE

      Reply to this comment
    • Roberta March 16, 20:13

      Shqiptar, po lexoja këtë artikull të grave shqiptare përmetare. S’ndajnë të njëjtin mendim me ty!

      Pse sulmohet Kryepiskopi

      Përse sulmohet figura e Kryepiskopit Anastas

      (Botuar në gazetën “Panorama”, dt. 16 shkurt 2005)

      Të grumbulluara sot në kishën tonë të “Lindjes së Perëndilindëses” për çështje shpirtërore, mes të tjerash diskutuam edhe për fushatën e fundit të sulmeve nëpër disa gazeta kundër kreut të Kishës Orthodhokse dhe Kryebariut tonë, Fortlumturisë së Tij, Kryepiskopit të Tiranës dhe gjithë Shqipërisë, zotit Anastas. Ata artikuj janë mbushur me shpifje, me trillime ngjarjesh dhe shtrembërim të qëllimshëm të fakteve, të shkruara me një gjuhë agresive që na kujton kohën e largët e komunizmit. U interesuam dhe mësuam se artikullshkruesi, at Foti Cici, që në këta artikuj shfaqet si një patriot i kulluar shqiptar, është një karrierist dhe asgjë më shumë. Është i mësuar me jetën parazite, mësoi 8 vite me radhë në Greqi, me bursë të shtetit grek. Edhe sot e kësaj dite jeton në mitropolinë greke të Torontos. I themi këto dy fakte të vogla për të kuptuar më thellë hipokrizinë e tij, spse na fton të mos duam Kryepiskopin tonë, vetëm për arsye se ai është grek. I themi zotërisë në fjalë dhe mediave që pranojnë artikujt e tij, se dashuria e Kryepiskopit për të gjithë anëtarët e Kishës në Shqipëri, pavarësisht nga përkatësia etnike dhe për të gjithë shqiptarët në përgjithësi, nuk mund të shuhet me artikuj mendjesh të sëmura dhe të shkrojtura me luksin e salloneve të Kanadasë. Kjo dashuri shprehet tashmë prej 15 vjetësh që Kryepiskopi ynë në kushte shumë të vështira, në situata të jashtëzakonshme, në vështirësi që vetëm ne që i kemi parë e përjetuar mund t’i kujtojmë, na qëndron afër dhe na mbështjell me ngrohtësi atërore. Sa herë kemi pasur pranë Kryepiskopin tonë, kur nga themelet ringrinim enoritë tona në vitet 1992, kur kapërcyem atë kalvar të gjatë të viteve ’93-’94, me përkushtimin e tij në vitin ’97 dhe ndihmat e tij për kosovarët më 1999 etj. Mori djemtë më të mirë nga krahinat tona dhe pasi i përgatiti, i hirotonisi priftërinj, që të na kryejnë misteret dhe shërbesat e Kishës sonë të shenjtë. Ndërtoi në trevën e Përmetit mbi 10 kisha të reja. Rindërtoi dyfishin e tyre dhe në veçanti monumentet e ndryshme historike të besimit tonë. Djemtë dhe vajzat tona ndjekin kopshtin dhe mësimet në grupet e katekizmit. Edhe njëherë dënojmë këto artikuj dhe mendime. Kuptojmë fjalët fare mirë, se pas nismës së botimit të tyre fshihen qëllime të errëta, mes të cilave edhe të na shkaktojnë përçarje me vëllezërit tanë grekë dhe të acarojnë marrëdhëniet me fqinjin tonë, Greqinë. Në e dimë më mirë se kushdo se cila është e mira për mbarëvajtjen e Kishës sonë Orthodhokse dhe në mënyrë të veçantë nuk mund të presim nga njerëz që fare lehtë mund t’i karakterizojnë dezertorë. Ata që në ditët e vështira iu shmangën përgjegjësive dhe shpresojnë, si gjithë parazitët, që një ditë të vijnë dhe spekullojnë me gjithë këtë vepër kolosale të realizuar nga Kryepiskopi Anastas dhe bashkëpunëtorët e tij. Larg duart nga Kisha Ortodokse! Këtë thirrje u drejtojmë gjithë qarqeve që nuk e shohin me sy të mirë përparimin e paimagjinueshëm të Kishës sonë në një frymë të plotë mirëkuptimi dhe uniteti.

      Gratë orthodhokse, Përmet.

      Reply to this comment
      • Shqiptar March 16, 22:54

        Janullatosi kryepeshkop uzurpator, bën veprime haxhiqamiliste

        NGA: KRISTO FRASHERI

        Frashëri: Janullatosi kryepeshkop uzurpator, bën veprime haxhiqamiliste

        Pas shkrimit që u botua në “Gazetën Shqiptare” më 26 gusht 2013 mbi ngjarjet e Kishës së Shën Mërisë së Pazarit në Përmet, vendosa të mos merresha më tej me kryepeshkopin e Kishës Ortodokse Autoqefale Shqiptare, A. Janullatosin. M’u duk se ç’kisha për të thënë i kisha konsumuar në artikujt kritikë botuar gjatë tri viteve të fundit. Por dola i gabuar! Hirësia e tij vazhdoi të sulmojë me stilin e tij të shpifjeve, të cilin njerëzit zakonisht e përdorin si armë kur nuk kanë mjete të ndershme për t’u mbrojtur.
        Më 9 shtator 2013, Prof. Dr. Anastas Janullatosi, kryepeshkopi uzurpator i KOASh-it, botoi në “Gazetën Shqiptare” apologjinë e tij të tretë, në të cilën përpiqet të mbrojë qëndrimin e tij të gabuar në lidhje me ngjarjen që ndodhi në Përmet më 16 gusht 2013 me Shtëpinë e Kulturës së qytetit. Ngjarja që ndodhi në 16 gusht në Përmet tashmë është e njohur, si brenda, ashtu dhe jashtë Shqipërisë.
        Atë ditë, Zyra e Përmbarimit e nënprefekturës së Përmetit zbatoi vendimin e tri shkallëve të gjyqësorit (vendimi i Gjykatës së Shkallës së Parë, nr. 484, datë 10.07.2001; vendimi i Gjykatës së Apelit, nr. 122, datë 27.03.2002; vendimi i Gjykatës së Lartë, nr. 1640, datë 14.10.2003) të miratuar përfundimisht nga Gjykata Kushtetuese e Republikës së Shqipërisë (vendimi nr. 66, datë 05.05.2004). Dihet se për shkak të kundërshtimit arbitrar të Kishës së Përmetit, vendimi i Gjykatës Kushtetuese kishte mbetur nëntë vjet pa u zbatuar. Refuzimi nga Kisha e Përmetit për ta zbatuar vendimin e gjykatave shqiptare, sidomos atë të Gjykatës Kushtetuese, është në vetvete një akt rebelimi ndaj shtetit shqiptar, i ngjashëm me mentalitetin dhe veprimet e Haxhi Qamilit. Për këtë arsye, akti i rebelimit ndaj shtetit kudo dënohet. Meqenëse me këtë refuzim prapa kishës së Përmetit qëndron kryepeshkopi i KOASh-it, A. Janullatos, vetëkuptohet se hirësia e tij ka përgjegjësinë e vet. Por Hirësia e tij, në vend që të kërkojë ndjesë për bashkëpunimin e tij në këtë rebelim ndaj sovranitetit të shtetit shqiptar, kërkon që të dënohet jo shkelësi i Kushtetutës, por mbrojtësi i saj. Sipas mentalitetit hileqar të kryepeshkopit Anastas, fajtori në këtë mes qenka Kristo Frashëri, sepse ai e paska shtrembëruar të vërtetën. Kjo është me pak fjalë përmbajtja e Apologjisë që ai botoi në “Gazetën Shqiptare” më 9 shtator 2013, me titull “Përmeti sakrilegj, skena të persekutimit ateist”. Është apologjia e tretë që ai boton në shtypin shqiptar në mbrojtje të kritikave që atij i ka drejtuar historiani Kristo Frashëri. E lëmë në dorë të lexuesit, pasi të lexojë këtë përgjigje, të vendosë se kush ka të drejtë në këtë mes: kush shpif e kush thotë të vërtetën.
        Hirësia e fillon apologjinë e tij nr. 3 me këto fjalë:
        “Më 16 gusht 2013…, në qytetin e Përmetit ndodhi një sakrilegj i rëndë. Rreth 20 burra të një policie private shembën kambanoren e thjeshtë sipër së cilës ndodhej Kryqi, hynë brenda kishës me dhunë, goditën katër klerikë shqiptarë dhe besimtarët, hoqën ikonat, morën gurin e themelit të Kishës (!) dhe hodhën Ungjillin e Shenjtë dhe Enët e Shenjta në makinën e mbledhjes së mbeturinave të Bashkisë”.
        Për të hipnotizuar publikun e krishterë ortodoks brenda dhe jashtë Shqipërisë, kryepeshkopi A. Janullatos përdor në Apologjinë e tretë fraza të stilit bulevardesk për të krijuar përshtypjen sikur në Përmet më 16 gusht 2013 u përsëritën për Kishën Ortodokse të Shqipërisë ngjarjet apokaliptike të vitit 1967. Ai shkruan se atë ditë Hirësia e tij paska parë që nga Tirana skena të persekutimit ateist që paskan ndodhur në Përmetin e largët, skena të cilat në filmin e regjistruar të ngjarjes nuk tregojnë dhunë, as kundër priftërinjve, as kundër besimtarëve.
        Janë pak të thuash se këto janë shpifje në vështrimin e zakonshëm të sajesave që dikur qarkullonin kudo në pazaret e Gadishullit Ballkanik, përfshirë edhe në ato të Greqisë. Ato janë shpifje monstruoze të pakonceptueshme kur dalin nga pena e një prelati, i cili kudo ku shkon prezantohet me titullin “Doktor, Profesor dhe Anëtar Nderi i Akademisë së Athinës”, Akademi të cilën grekët e kulturuar mburren se e ka themeluar Platoni në shekullin V para Krishtit.
        Çfarë ndodhi në të vërtetë në Përmet më 16 gusht 2013? Atë ditë, Zyra e Përmbarimit e nënprefekturës së Përmetit zbatoi vendimin e tri shkallëve të gjyqësorit të miratuar përfundimisht nga Gjykata Kushtetuese e Republikës së Shqipërisë më 2004, i cili, për shkak të kundërshtimit arbitrar të Kishës së Përmetit kishte mbetur nëntë vjet pa u zbatuar. Kundërshtimi i Kishës së Përmetit ndaj vendimit të Gjykatës Kushtetuese, është pa dyshim një akt rebelimi ndaj shtetit. Jemi të sigurt se dhe në Greqinë europiane Athina nuk e lë kishën e saj ortodokse t’i hipë në qafë shtetit grek dhe ca më tepër t’i lejojë priftërinjtë ortodoksë të kundërshtojnë zbatimin e Kushtetutës dhe të ligjeve të shtetit. Meqenëse Hirësia e tij e ka përfshirë veten e vet në qerthullin e veprimeve haxhiqamiliste, ai kërkon t’i shpëtojë përgjegjësisë politike dhe penale duke shpifur akuza të pavërteta të sajuara në mënyrë djallëzore. Ai thotë për shembull se në Përmet u krye një “sakrilegj”. Kjo është një sajesë. Për Zyrën e Përmbarimit, ndërtesa për të cilin bëjnë fjalë aktet ligjore nuk është kishë, por Shtëpi Kulture. Hirësia e tij nuk ka të drejtë ta quajë Shtëpinë e Kulturës kishë, mbasi gjurmët e kishës janë zhdukur. Kuptohet se në këtë mes Zyra e Përmbarimit nuk kreu ndonjë “sakrilegj”.
        E dyta, Zyra e Përmbarimit shkoi në Shtëpinë e Kulturës për të zbatuar një vendim gjykate. Për këtë arsye, ajo nuk kishte nevojë të përdorte dhunë. Dhunë përdorën priftërinjtë, të cilët u orvatën të pengonin zbatimin e vendimit gjyqësor. Nëse Kushtetuta është për një shtet, siç është Ungjilli për të krishterët dhe Kurani për myslimanët, “sakrilegj” kryen priftërinjtë e Përmetit, të cilët u orvatën të pengonin zbatimin e Kushtetutës.
        Hirësia e tij akuzon Zyrën e Përmbarimit se hoqi nga Shtëpia e Kulturës ikonat. Sigurisht që do t’i hiqte ato, mbasi për Zyrën e Përmbarimit, ashtu si për banorët e Përmetit, ndërtesa nuk është kishë, por Shtëpi Kulture. Akuza tjetër e pasaktë e Hirësisë është kur thotë se u hodh Ungjilli në plehra. Kjo është një gënjeshtër banale. Përveç Hirësisë së tij që duket se e ka parë së largu, sigurisht me hamendje skemën e 16 gushtit, ne nuk kemi dëgjuar nga asnjë i pranishëm që të ketë parë një fyerje të Ungjillit.
        Ai thotë se më 16 gusht në Përmet u dukën skena të persekutimit ateist. Me këtë pohim, me siguri që Hirësia e tij Janullatos ka arritur kulmin e një qaramani mesjetar, i cili ankohet ditë e natë për asgjë. Ai thotë se policia private i goditi katër klerikët pa mëshirë. Edhe këtu kemi një trillim. Në filmin e dokumentuar të ngjarjes nuk shihet asnjë goditje “e pamëshirshme” të asnjë prifti nga policia. Në konceptin modern të së drejtës, në shumë vende të pavarura po shohim se po arrestohen dhe po dërgohen para gjyqit ministra po se po, por edhe kryeministra, madje dhe hierarkë të feve të ndryshme kur shkelin Kushtetutën, dhe jo më priftërinjtë e Përmetit, që nuk kanë fare respekt për ligjet e shtetit shqiptar. Përkundrazi, priftërinjtë e Përmetit, edhe pse e kundërshtuan policinë, nuk u arrestuan, as nuk u rrahën, por u lanë të lirë.
        Thotë se Kristo Frashëri po bën një seri akuzash të pabaza ndaj kryepeshkopit dhe Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë. Edhe në këtë mes ka shpifje. Kristo Frashëri ka kritikuar kryepeshkopin për prapësitë e tij dhe për shkelje të kanoneve kishtare, por jo siç thotë Hirësia e tij, Kishën Ortodokse Autoqefale Shqiptare, të cilën ai po e mbron me aq fuqi sa ka. Hirësia thotë se ngjarjet e Kishës së Përmetit i ka mësuar më vonë. Edhe këtu gënjen. Shihni Apologjinë e tij të dytë, të cilën e ka botuar në “Gazetën Shqiptare” më 3 dhjetor 2010, ku e mbron me këmbëngulje çështjen e Kishës së Përmetit.
        Thotë se është gati që të financojë ngritjen e një shtëpie të re kulture, por jo në këtë që është mbi truallin e kishës së Shën Mërisë, pasi ky truall është i shenjtë. Ne i kemi thënë se truallin nuk e bën të shenjtë kisha, mbasi Perëndia e ka bekuar gjithë rruzullin tokësor, në mënyrë të veçantë tokën që na prodhon bukën për të jetuar. Kishën nuk e bëjnë të shenjtë as trualli, as gurët, as muret. Atë e bëjnë të shenjtë ikonat, afresket dhe tryeza e shenjtë, të cilat vendosen në të. Prindërit e mi, përkushtuar ortodoksisë, konsideronin të shenjtë atë qoshkun e dhomës ku ishte vendosur konizma (ikona), së bashku me kandilin prej vaji me fitil dhe me librin e uratave. Kur ndërronim shtëpinë, konsiderohej i shenjtë qoshku i saj i ri, ku vendosnim konizmën, pra ndryshohej pa vështirësi edhe qoshku i shenjtë i banesës sonë. Kjo për arsye se qoshkun e bënte të shenjtë konizma dhe jo vetë qoshku.
        Ai thotë se “Kishat në të cilat kryhej Liturgjia Hyjnore për shekuj të tërë janë vende të shenjta”. Më tej ai shton se pikërisht në këtë pikë mbështetet ankesa dhe protesta e Kishës Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë ndaj shtetit shqiptar”. Për të mos e zgjatur, po e pranojmë tezën e Hirësisë së tij, për kishat shekullore siç është për shembull, Kisha e Shën Premtes në qytetin e Përmetit apo Kisha e Shën Mërisë në fshatin Kosinë. Kam frikë se priftërinjtë e Përmetit nuk i njohin gjurmët e një kishe mijëravjeçare, të cilat personalisht i kam ndeshur mbi Gurin e Qytetit brenda në Përmet. Meqenëse kisha nuk e ka shpallur Gurin e Qytetit si një vend të shenjtë, pyesim ç’e keqe u ka ndodhur përmetarëve nga mosadhurimi i këtij vendi të shenjtë mijëravjeçar? Më vjen keq ta them se Hirësia kur thotë se Shën Mëria e Pazarit është ndërtuar në shek. XVII, gënjen. Po të kishte lexuar me kujdes vendimin e gjyqit përkitazi me Kishën e Shën Mërisë së Pazarit, ku thuhet shkoqur se ajo është ndërtuar jo në shek. XVII, por në shek. XX, më saktë në vitin 1930 – besojmë se nuk do të deklaronte një gënjeshtër kaq banale.
        Në një vend të apologjisë së tij, Hirësia thotë se Kushtetuta e vitit 1998 thekson respektin ndaj lirisë fetare dhe se të paktën vendet e shenjta, arkivat fetare kishtare, ikonat, enët e shenjta, çdo gjë që lidhej me adhurimin, do t’u riktheheshin institucioneve fetare. Kjo është shumë e drejtë. Ne nuk kemi asnjë kundërshtim që kishës t’i kthehet pasuria e tundshme dhe e patundshme që gëzonte. Por Kushtetuta nuk merr përsipër të respektojë dhe t’u kthejë pasuritë e pavërtetuara, sidomos kur është fjala për mashtrimet e vërtetuara me vendime gjyqësore, siç pretendon Hirësia e tij.
        Kryepeshkopi A. Janullatos pretendon se Kisha ka të drejtë të veprojë edhe kur vendimet gjyqësore, sipas tij, janë të padrejta. Pyesim juristët: kur të tria shkallët e gjyqësorit, më në fund edhe Gjykata Kushtetuese, pajtohen me të njëjtin vendim siç është rasti i Kishës së Shën Mërisë në Përmet, a ka të drejtë Kisha të mos e zbatojë një vendim të tillë që ka marrë formë të prerë?
        Hirësia e tij thotë se Kr. Frashëri gënjen kur pohon se trualli i Kishës së Shën Mërisë së Pazarit në Përmet kapte një sipërfaqe prej 25 m², kurse sipas të dhënave të tij, me përmasat 20 x 14 m që ajo kishte, mbulonte një sipërfaqe prej 280 m². Ai shkruan se këtë madhësi e vërtetojnë jo vetëm “fotot dhe skicat arkitektonike, mbi bazën e të cilave u transformua ndërtesa, por edhe muret që ekzistojnë edhe sot nga kisha e vjetër”. Hirësia do të kishte bërë mirë të riprodhonte ato fotot mbi të cilat është mbështetur, pasi deklaratat e tij bien në kundërshtim të hapur me përmbajtjen e vendimit të gjyqësorit. Në vendimet e gjyqësorit nuk thuhet gjëkundi se Shtëpia e Kulturës është ndërtuar mbi muret e Shën Mërisë së Pazarit. Përkundrazi, në vendimin e gjyqësorit thuhet se Shtëpia e Kulturës është ndërtuar tërësisht e re që nga themelet. Madje, që Shtëpia e Kulturës nuk është ndërtuar në asnjë cep të saj mbi muret e vjetra të kishës, mund ta vërtetojë kushdo që e sheh atë nga afër.
        Në lidhje me truallin e Kishës, Hirësia e tij arrit kulmin e sajesës kur pohon se trualli që mbulonte Kisha e Shën Mërisë së Pazarit së bashku me oborrin e saj kapte një sipërfaqe prej 6186 m². Është e para herë që dëgjojmë se kisha e Shën Mërisë së Pazarit kishte në pronësi të saj 6000 e më tepër m². Ne nuk gjejmë fjalë se si ta cilësojmë këtë pohim kaq të rremë.

        Reply to this comment
        • Roberta March 17, 22:04

          Nga Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, Prof. Dr. Anastasi, Anëtar Nderi i Akademisë së Athinës

          Përgjigje nr. 2 drejtuar historianit Kristo Frashëri, botuar në Gazeta Shqiptare 21-22.10.2013.

          Pjesa e Parë

          1. Prof. Dr. Frashëri në shkrimin e tij të fundit (Gazeta Shqiptare, 22-23/9/2013), nisi përsëri me pasaktësitë e tij. Flet “për artikujt kritikë që u botuan gjatë tri viteve të fundit.” Nuk bëhet fjalë aspak për “artikuj kritikë”, por për disa pamflete të pamenduara mirë. Tre të parët e panë dritën e botimit në vjeshtën e vitit 2010 dhe dy të tjerët dolën më së fundi. Zoti Frashëri nuk i numëron saktë. Kurrë nuk kisha dhënë shkak dhe as nuk kisha thënë asnjë fjalë kundër z. Frashëri. Përkundrazi, kisha treguar gjithmonë vlerësim. Papritur, më 14 shtator 2010, tetëmbëdhjetë vjet pas marrjes përsipër të përgjegjësisë së Kryepiskopit, doli me një akuzë shpifëse publike. Vijuan, te Gazeta Shqiptare, dhe dy pamflete të tjera (9-10/10/2010 dhe më 16-17/11/2010), në të cilat bëri shpifje të tjera me një agresivitet të çuditshëm. Përgjigjet e mia u botuan në të njëjtën gazetë, më 26/9 dhe 31/10 2010 dhe e fundit më 5/12/2010. Pas sulmit të tij të fundit shpifës, i parashtrova të dhëna konkrete që zbulonin keqinterpretimet dhe gabimet e tij serioze historike. Përmbledhtazi, po rikujtoj tre prej tyre, që tregojnë nivelin e “artikujve të tij kritikë”:

          (a) “Z. Frashëri i ka siguruar për 14 herë lexuesit, se statuti i vitit 1929 është miratuar dhe është ratifikuar nga Tomosi Patriarkal me të cilin, më 12 prill 1937, Kishës Orthodhokse të Shqipërisë iu dha Autoqefalia. Meqë teksti në fjalë ka rëndësi themeltare, po e shtojmë në materialet shoqëruese të këtij artikulli, të plotë, si dhe fotokopjen e origjinalit (shih Gazeta Shqiptare, 5/12/2010). Siç mund ta konstatojë edhe lexuesi më i thjeshtë, në këtë dokument, në asnjë pikë të tijën nuk përmendet statuti i vitit 1929”. (b) “Ngutet të sigurojë për znj. Antoniadhu “…dyshoj se nuk është greke, por shqiptare – nga familja e njohur shqiptare himarjote Andoni dhe që si grekomane ka ndërruar dhe mbiemrin, …së bashku me mbiemrin ka ndërruar edhe ndërgjegjen”. Por ajo është një gazetare e shquar e një prej gazetave më të njohura të Athinës dhe sa e njohin, qeshin me këtë gjetje historike, ngaqë dihet se familja e saj e ka prejardhjen nga Ponti i Azisë së Vogël.” (c) “Por aty ku ai kalon çdo lloj caku të seriozitetit historik është kur del në përfundimin se “Krishti dha porosi tek apostuj të krijojnë Kisha kombëtare dhe ky parim u shkel nga Patriarkana Ekumenike”. Çdo i krishterë i arsimuar mund të kuptojë nivelin e dijeve dhe vlefshmërinë e atyre që thotë historiani në lidhje me theologjinë dhe Kishën”.

          Pas zbulimit të nivelit të argumenteve të z. Frashëri, ai heshti për tre vjet me radhë. Papritur, duke përdorur si pikënisje ngjarjet e hidhura të Përmetit, nisi përsëri (26/8/2013) me sulme dhe akuza të reja.

          Në çdo rast me shkrimin e pamfleteve të tij përpiqet të krijojë një teatër absurd. Merr përsipër për veten rolin e akuzuesit, të hetuesit, të prokurorit, të gjykatësit dhe disa herë edhe të shefit të policisë private, për të dëbuar Kryepiskopin. Dhe na i cakton këtij të fundit rolin e fajtorit që shfajësohet. Por, përgjigjet e mia nuk janë “apologji”, siç i pagëzon ai, por tekste sqaruese që hedhin poshtë akuza dhe pikëpamje të pabaza. Si shkencëtar i përgjegjshëm dhe udhëheqës kishtar, jam i detyruar me guxim dhe argumente të hedh poshtë shpifjet e padrejta që kanë si qëllim të tyrin, të helmojnë opinionin publik.

          2. Por le të vijmë te pamfleti i tij i pestë (me të cilin i përgjigjet kritikës sonë, që u botua më 22-23.9.2013). (E vonova këtë përgjigje për shkak të një sërë udhëtimesh të mia jashtë vendit).

          a) Në lidhje me ngjarjet e Përmetit mbështet mendimin se në filmimet e ngjarjes “nuk shihet asnjë goditje “e pamëshirshme” të asnjë prifti nga policia… Ato janë shpifje monstruoze të pakonceptueshme, kur dalin nga pena e një prelati, i cili kudo ku shkon prezantohet me titullin “Doktor, Profesor dhe Anëtar Nderi i Akademisë së Athinës”. Videoja është në dispozicion të cilitdo që dëshiron ta shikojë (http://www.orthodoxalbania.org/al/index.php/shq/lajme/1425-proteste-e-klerikeve-te-mitropolise-se-shenjte-te-gjirokastres) dhe po sjellim disa prej këtyre pamjeve me foto. Kjo video u transmetua në mbarë botën dhe shkaktoi një protestë ndërkombëtare. Ndërsa z. Frashëri pohon se “nuk shihet asnjë goditje “të pamëshirshme” nga policia”. Dhunën kundër priftërinjve shqiptarë e kanë parë shumë dëshmitarë okularë. Si një prej shembujve të shumtë, po sjell denoncimin e klerikut shqiptar Ilia Tyto (52 vjeç), i cili denoncoi në prokurori, më 16 gusht 2013, se anëtarët e policisë private “filluan të më godasin me grushte dhe shkelma dhe nga këto goditje kam ngelur i dëmtuar në buzë si edhe kam dëmtime të qafës, si dhe në pjesën e kryqes së majtë, si dhe në kyçin e këmbës së djathtë dhe me forcë më kanë tërhequr zvarrë nga kisha për në trotuar… Qëndrova disa minuta i rrethuar nga ata derisa erdhi Papa Thanas Qerimi, i cili më ka marrë menjëherë me vete dhe jemi drejtuar për në polici për të bërë këtë kallëzim penal” (Republika e Shqipërisë, Prokuroria e Rrethit Gjyqësor Përmet. Proces-verbali për kallëzimin e veprës penale, 16/8/2013) (shih dokumenti 1 dhe 2). Në 19/8/2013, atë e vizitoi mjeku ligjor, Frederik Kekezi, i cili konstatoi “kontuzion i trupit (ekimozë, enjtje), dëmtimet e mësipërme janë shkaktuar nga një mjet mbretës” (Akt-ekspertimi mjeko-ligjor nr.310, Shërbimi i Mjekësisë Ligjore, Gjirokastër).

          Z. Frashëri ngul këmbë se këto dhe flakja e Ungjillit “janë shpifje monstruoze…”, “…kuptohet se në këtë mes Zyra e Përmbarimit nuk kreu ndonjë sakrilegj”. Gjithashtu, ka dëshmi të pakundërshtueshme dhe foto, që tregojnë qartë se ungjijtë, ikonat dhe enët e shenjta u flakën në makinën e plehrave të Bashkisë (shih dok. 3). Kështu përkufizimi “shpifje monstruoze” në këtë rast kthehet kundër vetë këtij personi, i cili vetëquhet mbrojtësi i sakrilegjit.

          Përsa i takon titujve të mi shkencorë (të një rëndësie ndërkombëtare), sipas taktikës së apostull Pavlit, i cili u kujtonte përndjekësve të tij se “jam qytetar romak”, edhe unë i përdor kryesisht kur na duhet t’u përgjigjemi disa artikullshkruesve, të cilët, për t’i dhënë autoritet pamfleteve të tyre antishkencore, në krye të shkrimeve të tyre vendosin siglën “Prof. dr. historian, akademik”.

          b) Për sa i takon datës së saktë të ngritjes së ndërtesës së parë të kishës janë bërë studime të ndryshme. Një të dhënë të rëndësishme, se sa e vjetër është kisha e së Tërëshenjtës në Përmet, na e jep studiuesi përmetar Stilian Adhami, në veprën e tij “Përmeti dhe përmetarët në udhën e historisë (Nga lashtësia deri në vitin 1939)”, (Botimet Ada, Tiranë 2001, fq. 168), kur thotë se “duhet të jetë kisha më e vjetër e qytetit”. Dy kishat e tjera të qytetit ajo e Shën Nikollës dhe Shën e Premtes, u ndërtuan në vitin 1747 dhe në vitin 1776. Pikëpamjen se kjo kishë ka ekzistuar që në shekullin e 17-të e ka formuluar edhe dr. K. Jakumis me bazë traditat lokale. Siç vihet re, në shumë raste ka disa rindërtime në ambientet fillestare të një kishe. Në një studim të veçantë, për mbishkrimet e kishave të kësaj zone, thuhet se “në kishën e Hyrjes në Tempull të Hyjlindëses, është një pllakë guri mbi të cilën shkruhet përsipër: “Lutje e shërbëtorit të Perëndisë Janaq Prevezani 1814… në të gjitha ikonat përmendet kronologjia 1815-1816”. (Pan. I. Pulica. “Mbishkrime dhe kujtime…” Përvjetori i Shoqërisë së Studimeve Bizantine, Athinë 1928, fq. 89). Kodiku i Mitropolisë së Korçës na siguron se “kisha e së Tërëshenjtës në Pazar u ndërtua në mes të rrëmujave të ndryshme nga epitropi Zosi Loli, i cili e mbaroi ndërtesën brenda natës dhe u zgjerua në kohën e të gjithmonëkujtueshmit episkop të Korçës, Meletit” (Meleti i Korçës ishte episkop nga viti 1816 deri në vitin 1827). (Kodiku i Korçës dhe i Selasforit, Petraq Pepo, “Materiale Dokumentare për Shqipërinë Juglindore”. Tiranë 1981). Nëse nuk tregojnë gjë tjetër, këto fakte dëshmojnë se kisha nuk u ndërtua në vitin 1930, siç dëshiron historiani Frashëri. Por edhe dëshmia e S. Adhamit është shumë e qartë, kur thotë se kisha duhet të jetë para vitit 1747, “pasi është më e vjetra”, akoma edhe më e vjetër se ajo e Shën Nikollës, e ndërtuar në këtë datë. E vërteta është se me gjithë dëmtimet serioze në kohë të ndryshme, kisha rindërtohej dhe ishte në funksionim.

          Por ajo që ka rëndësi në rastin në fjalë dhe dëshmohet prej shumë provash është fakti (shih fotografinë e Pirro Naçe, të vitit 1956, botuar në shkrimin e mëparshëm), se në vendin në fjalë, ka ekzistuar një kishë që u shkatërrua gjatë persekutimit ateist. Sipas z. Frashëri “gjurmët e kishës janë zhdukur”. E vërteta është se nuk u shkatërrua krejtësisht, siç e dëshmon nga njëra anë ekspozeja e arkitektes, znj. Vasilika Cicko (të cilës në vitin 1960-61 i ishte dhënë detyra e projektimit për transformimin e kishës së Shën Marisë së Pazarit në shtëpi Kulture), në një relacion të saj (24.2.2004), të cilin e përmendëm në përgjigjen tonë të fundit, ku thuhet: “Rruajtjen në maksimumin e mundshëm të konstruksionit të ndërtesës ekzistuese, për të ulur koston e ndërtimit”. Nga ana tjetër, këtë e vërtetojnë dhe muret e trashë, që vazhdojnë të ekzistojnë ende në ndërtesën në fjalë, bashkë me dritaret e mbuluara me një sërë tullash.

          Z. Frashëri ngul këmbë se nuk dëshirojmë ekzistencën e qendrës kulturore në Përmet, se gjoja kemi synim greqizimin e qytetit! Këto janë dyshime fare të pabaza! E përsërisim: (1) Gjatë gjithë këtyre viteve në kishën e së Tërëshenjtës së Përmetit meshohet në shqip, nga priftërinj shqiptarë. (2) Ne e kemi theksuar, në mënyrë të përsëritur, nevojën si të funksionimit të kishës ashtu edhe të Qendrës Kulturore. (3) Mbi të gjitha, duam të nënvizojmë faktin për të cilin z. Frashëri hesht: Prej vitit 2010 ekziston një qendër e re kulturore në Përmet (shih dok. 4). Pikërisht përballë kishës, rreth 30 m larg, ekziston një Qendër Kulturore Multifunksionale moderne. Ka kaq shumë nevojë bashkia e vogël e Përmetit për një Qendër Kulturore të dytë… aq sa të kryente veprimet e sakrilegjit që e njollosën vendin tonë ndërkombëtarisht? Cila bashki tjetër në vend ka dy qendra kulturore?! Qëllimet në këtë rast janë krejtësisht të një natyre tjetër dhe nuk bëhet fjalë aspak për kulturën. Për më tepër, planet e kësaj qendre iu paraqitën bashkisë nga një bashkëpunëtor i yni. (4) Mbështet tezën se ngulim këmbë në kthimin e kishës së vjetër, duke pasur në të vërtetë si qëllim të fshehtë, helenizimin e qytetit. Por le të supozojmë se në vend të kthimit, siç propozon z. profesor, aty pranë do të ndërtohet një kishë e re, a do të largohet rreziku që fantazon?

          Në një pikë tjetër shkruan: “….hirësia thotë se ngjarjet e Përmetit i ka mësuar më vonë. Edhe këtu gënjen. Shihni apologjinë e tij të dytë, të cilën e ka botuar në “Gazetën Shqiptare”, më 3 dhjetor 2010, ku e mbron me këmbëngulje çështjen e kishës së Përmetit”. Por ngjarjet e sakrilegjit të Përmetit, pra ato që ndodhën më 16 gusht 2013, ishte e pamundur t’i dija më 2010. Pa dashur, z. Frashëri na vesh aftësi profetike. Në përgjigjen time të fundit (9.9.2013), shkruaja: “e siguroj se i mësova ngjarjet më pas (e sigurisht që me këtë, nënkuptoja ngjarjen e sakrilegjit). Klerikët dhe besimtarët orthodhoksë nuk kanë nevojë për urdhra për të mbrojtur të shenjtat dhe të hirshmet”. Kushdo që ka ndjekur këshillën e tij, ka parë se më 3/12/2010 nuk ka ekzistuar asnjë përgjigje e imja në Gazeta Shqiptare. Përgjigjja e tretë u botua më 5/12/2010, por prapëseprapë edhe në këtë rast, nuk ekziston asnjë referim për Përmetin. Sigurisht që kam pasur njohuri prej vitesh në lidhje me çështjen pezull që ekzistonte në Përmet në lidhje me kishën e së Tërëshenjtës Mari.

          c) Duke pasur të gjithë respektin e duhur për drejtësinë, është e njohur se vendimet e gjykatave nuk përbëjnë kritere të së vërtetës në lidhje me çështjet arkeologjike dhe historike. Shumë herë, të dhëna të fabrikuara dhe dëshmitarë të rremë sjellin vendime të gabuara e të pabazuara në të vërtetën. Në lidhje me peripecitë gjyqësore për çështjen e kishës në Përmet, njoftojmë opinionin publik se nga viti 1994 deri në vitin 2003, pati një seri gjyqesh, ku Kishës iu njoh e drejta e saj. Sa i takon vendimit më të fundit, në përsëritjen e gjyqeve, që solli në vendimin e njohur, në këtë rast pala ankimuese nuk ishte Bashkia e Përmetit, që e kishte me ligj këtë të drejtë si person juridik, por drejtoria e Qendrës Kulturore (që ishte një sektor i Bashkisë pa pasur qenie juridike). Gjithashtu, ekspertët nuk u caktuan prej gjykatës, por u imponuan. Relatori i çështjes nuk u caktua me short midis gjyqtarëve, por u emërua nominalisht, si dhe u bënë shkelje të tjera.

          “Grupi Shqiptar i të Drejtave të Njeriut” në një deklaratë të tijën thekson se “është në dijeni të plotë të të gjithë situatës, që ka përfunduar me një vendim gjyqësor të diskutueshëm në favor të palës të Bashkisë… Ky akt nuk është vetëm një ekzekutim rutinë i një vendimi gjyqësor, por dëshmon haptazi një procedurë tipike nën frymën e urrejtjes fetare për këtë komunitet” (Tiranë, 18.8.2013, Deklaratë për Shtyp: “Dhunimi i institucionit të Kishës së Shën Mërisë në Përmet është një precedent i rrezikshëm i urrejtjes fetare”). Gjithashtu, është e njohur se Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut (shih Gazeta Shqiptare, 14/9/2013 dhe gazeta të tjera), ka pranuar për gjykim 561 apelime të qytetarëve shqiptarë, 80% e të cilave kanë të bëjnë me kthimin e pronave, që shteti u kishte konfiskuar. Dhe ambasadori amerikan në Tiranë A. Arvizu komenton se “problemi në Shqipëri është serioz. Sipas Transparency International, një organizatë shumë serioze,… mbi 80% e shqiptarëve e shikon sistemin e tyre gjyqësor si të korruptuar ose tej mase të korruptuar”.

          Një tjetër provë e ngurrimit të organeve të tjera shtetërore në lidhje me drejtësinë e vendimit, është fakti se për nëntë vjet rresht, ky vendim nuk u zbatua. Në diskutime me zyrtarë kompetentë na ishte dhënë premtimi, se kjo çështje do të zgjidhej në mënyrë politike. Dhe ne, dua të përsëris këtë fakt, (1) shprehëm gatishmërinë tonë për të kontribuuar në ndërtimin e një qendre moderne kulturore. Në një deklaratë të Këshillit Bashkiak të qytetit të Përmetit, më 23.12.2005, theksohet se “është për t’u përshëndetur iniciativa dhe gatishmëria e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë dhe e Kryepiskopit Anastas për të kontribuar në zgjidhjen e këtij problemi, duke përshtatur në qendër kulturore një objekt që do të plotësojë kriteret e caktuara”. Ky këshill autorizoi kryetarin e Bashkisë së Përmetit, z. Petrit Bregasi, për të nisur sa më shpejt bisedimet dhe të marrë përsipër kryerjen e akteve të nevojshme për hartimin e një marrëveshjeje me terma të qartë për zgjidhjen e problemit. (2) Në Marrëveshjen midis Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë dhe Këshillit të Ministrave, që u bë ligj i shtetit (nr. 10059/, 22.1.2009), parashikohet rregullimi politik i kësaj çështjeje. Në fund fare, në periudhën tranzitore të ndërrimit të qeverive, u nevojit dërgimi i një policie private sigurimi.

          d) Z. Frashëri del në përfundimin se “hirësia e tij arrin në kulmin e sajesës kur pohon se trualli që mbulonte Kisha e Shën Marisë së Pazarit së bashku me oborrin e saj kapte një sipërfaqe prej 6186 m2. Është e para herë që dëgjojmë se kisha e shën Marisë së Pazarit kishte në pronësi të saj 6000 e më tepër m2. Ne nuk gjejmë fjalë se si ta cilësojmë këtë pohim kaq të rremë”. Është e shumëfishta herë, që z. Frashëri na akuzon për gjoja gënjeshtra. Por faktet e papërgënjeshtrueshme që parashtrojmë gjithmonë, dëshmojnë se kush e përdor gënjeshtrën. Po botojmë vendimin zyrtar të Gjykatës së Rrethit Gjirokastër, nr. 618/nr. akt vendimi 461(shih dok. 5). Në këtë vendim bëhet fjalë qartësisht se trualli i kishës së Përmetit me sipërfaqe totale 6186 m2, iu kthye asaj si truall, por me sipërfaqe 4572 m2, duke i hequr pjesën tjetër, për shkak se në të ishte ndërtuar trotuar dhe lulishte publike.

          Është e habitshme se si z. Frashëri përpiqet të mbrojë ata që kryen sakrilegjin. Por megjithëkëtë ngjarjet e sakrilegjit kanë habitur Organizmat Evropianë fetarë dhe politikë. Me një forcë të madhe Asambleja Politike e Partive Popullore Evropiane, në një rezolutë të sajën nga Brukseli (5.9.2013) thekson: “Dënojmë qartësisht veprimin ekstremist kundër Kishës Orthodhokse të Përmetit, në Shqipëri, ndaj priftërinjve të saj dhe të elementëve pasurorë, një akt sulmi ekstremist kundër krishterimit në truallin e Evropës”.

          3. Z. Frashëri përpiqet të shkasë nga tema kryesore e debatit dhe të devijojë në çështje të tjera, që kanë pak ose aspak lidhje. Nëse do t’u përgjigjeshim të gjithave, do ta lodhnim tej mase lexuesin. Por, megjithatë, disa pika kanë nevojë për sqarim të shkurtër. Sa i takon nivelit të pamfleteve të tij është e qartë se ato përbëhen nga shumë fjalë fyese të një niveli fare të ulët.

          a) Ai rreket të krijojë dyshime për kontributin tonë fetar dhe social, me bazë sjelljen e disa shteteve në të shkuarën, si Italia dhe Jugosllavia, por kjo logjikë është diçka krejtësisht arbitrare. Vetëm ai që beson në Perëndinë dhe e do popullin me të vërtetë, qëndron me atë, duke bashkëvuajtur për 22 vjet, duke punuar me vetësakrifikim për lehtësimin e atyre që kanë nevojë dhe për lartësimin shpirtëror të shoqërisë, duke ndërtuar kisha, klinika, shkolla etj., që mbështesin qytetërimin.

          b) Në një vend tjetër mbështet tezën se mendojmë, që vetëm klerikët mund të japin mendime për çështje theologjike, të së drejtës kanonike dhe të historisë kishtare. Është më se e qartë se ne nuk mbështesim diçka të tillë. Në Kishën Orthodhokse, por edhe jashtë saj ekzistojnë theologë të shquar specialistë në çështje kishtare, të cilët janë laikë. Por ajo që theksojmë, është se njerëz të paarsimuar nga ana theologjike, që nuk kanë kryer studimet përkatëse, nuk mund të dalin në përfundime me njohuritë e tyre fragmentare dhe të pasakta se çfarë është kanonike dhe se çfarë duhet të ndodhë në Kishën Orthodhokse.

          c) Në një pikë tjetër shkruan: “Përse ai vetë nuk e ka marrë nismën që të trajtojë si akademik që është, qoftë edhe për probleme të veçuara të historisë së ortodoksisë shqiptare?”. E vemë në dijeni se kemi botuar shumë studime në shqip, anglisht, greqisht, frëngjisht, rusisht etj. Dhe i rikujtojmë se në vitin 2000, në Simpoziumin shkencor që u organizua, “2000 vjet art dhe kulturë kishtare në Shqipëri”, në komisionin organizator merrte pjesë edhe vetë z. Frashëri. Referatet e këtij Simpoziumi u botuan si në shqip, ashtu edhe në anglisht, më 2003 (shih dok. 6).

          d) Në artikuj të tjerë të tij, z. Frashëri na akuzon me këmbëngulje se jemi “nacionalistë”. Në të fundit, konstanton se e vemë fenë përmbi kombin. Pata rastin të rishikoja së fundmi librin “The history of Albania from its origins to the present day”,të S. Pollo dhe A. Puto, në bashkëpunim me K. Frashëri dhe S. Anamali, që u botua në anglisht (Routlege & Kegan Paul, London, Boston and Henley,1981. Në kapitullin e fundit, nr.12, “Albania Today”, përshkruhen planet për Shqipërinë e re, “New revolutionary developments”, brenda të cilave theksohet “lufta kundër ideologjisë fetare” dhe përshkruhet programi i ashpër i partisë së Hoxhës. Libri u botua në pikën më kulmore të regjimit ateist, më 1981 dhe zbulon fare qartë predispozitat dhe synimet e kësaj përpjekjeje sistematike ateiste që do të vazhdojë për shumë vite: “beteja…. duhet të jetë e gjatë, komplekse dhe e palodhur”. Z. Frashëri, besnik ndaj ëndrrës së tij rinore për të shkatërruar besimin fetar, duket se i ka mbetur besnik këtij qëllimi të kahershëm. Por, ama nuk ka asnjë shans dhe të drejtë që të transformohet në mbrojtës dhe udhëheqës të Orthodhoksisë.

          e) Në lidhje me çështjen e fesë dhe të kombit, që e hap duke përdorur fjalë të përgjithshme, në këtë rast dëshirojmë të themi se bëhet fjalë për dy gjëra të ndryshme. Është sikur të thotë dikush: “preferoj bukën në vend të ujit”. Ne besojmë se njeriu ka nevojë për të dyja. Kërkimi i Transhendentes, i së Hirshmes, ka qenë një frymëzim i rëndësishëm nga agimi i historisë së njerëzimit dhe deri më sot. Ka influencuar në mënyra të shumëllojta në mbarë kombet. Feja përbën një fenomen shumëdinamik që lidhet me Realitetin e Epërm, kuptimin e ekzistencës njerëzore, të jetës dhe të vdekjes. Përjetimi fetar është i lindur brenda njeriut. Ashtu si uji që ekziston në organizma të ndryshëm me forma të ndryshme, kështu edhe feja është e pranishme në të gjitha qytetërimet e botës dhe mbështet moralin, drejtësinë, reciprocitetin midis njerëzve, krijueshmërinë shpirtërore dhe artistike.

          Sigurisht, këtu ekziston një dallim themelor dhe kundërshti esenciale me z. Frashëri. Ne besojmë në rëndësinë dhe në kontributin e jashtëzakonshëm të Fesë, ia kemi përkushtuar jetën tonë studimit të saj, le të më lejohet të përsëris, se: Kemi dhënë “Historinë e feve” në Universitetin e Athinës për 20 vjet, studiuam shprehjet e ndryshme të fesë në mbarë botën (duke bërë shumë udhëtime fetarologjike hulumtuese), morëm pjesë në pozita të larta qendrore nëpër organizmat ndërkombëtarë fetarë, kemi botuar studime për këtë gjë (shih në shqip, Gjurmë nga kërkimi i Transhendentes, Përmbledhje Hulumtimesh Fetarologjike, Tiranë 2010). Duke u bazuar në këtë besim, punojmë për zhvillimin e jetës fetare, pas persekutimit të frikshëm që u bë kundër saj në Shqipëri. Me sa duket, z. Frashëri i ka ngelur besnik teorive të vjetra materialiste, që i ka mbështetur për dhjetëvjeçarë dhe vendimeve të nomenklaturës ateiste për të luftuar deri në fund ideologjinë fetare dhe për ta zhdukur atë nga Shqipëria. Respektojmë zgjedhjet e tij teorike e në përgjithësi pikëpamjet e atyre që nuk besojnë. Besojmë në lirinë e ndërgjegjes. Por, sigurisht, nuk pranojmë leksione të së Drejtës Kanonike dhe të Deontologjisë kishtare nga persona që nuk kanë kurrfarë lidhje me këtë fushë. Dhe për më tepër, e dimë mjaft mirë se kur shfuqizohet feja, kombet nuk shkojnë drejt progresit, por në prapambetje dhe dekadencë, siç ndodhi me Shqipërinë e shekullit të 20-të.

          Pjesa e Dytë

          4. a) Z. Frashëri në pesë shkrimet e tij, ripërtyp vazhdimisht keqinformimin e tij shpifës rreth antikanonicitetit të kryepiskopit, që përbën bërthamën e pohimeve të tij. Në pamfletin e tij të pestë, më quan madje në mënyrë fyese “uzurpator” të fronit arkiepiskopal. Ai më pyet me mllef: “Ku është ai akti kanonik me vulën e artë që të vërtetojë se ai u zgjodh si Kryepiskop nga një Sinod i Shenjtë i Kishës shqiptare? Përse ai nuk e respektoi Kushtetutën e shtetit shqiptar, e cila ka si kusht të detyrueshëm që Kryepiskopi i KOASH quhet Kryepiskop legjitim kur emërimin e tij e miraton me dekret kryetari i shtetit shqiptar, miratim i cili deri më sot e kësaj dite nuk është dhënë me dekret?”. Përgjigjja është e thjeshtë: Së pari kur mora përsipër përgjegjësinë e ringritjes nga themelet të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë nuk ekzistonte asnjë Sinod i Shenjtë i Shqipërisë. Të gjitha ishin shpërbërë me iniciativën e grupimit ateist në të cilin bënte pjesë edhe z. Frashëri. Së dyti, nuk kërkohet krisovulë për zgjedhjen e kryepiskopit. Dokumentet zyrtare të zgjedhjes ruhen në kodikët e Patriarkanës Ekumenike (shih dok. 7). Në Shqipëri u dërgua një letër Patriarkale dhe Sinodike për klerin dhe popullin e Shqipërisë (shih dok. 8, korrik 1992, e cila jepet në origjinal dhe e përkthyer). U botua për herë të parë, e përkthyer në Gazetën “Ngjallja” 1992) Një letër e ngjashme është dërguar nga Patriarkana Ekumenike, më 12 qershor 1937, pas shpalljes së Autoqefalisë. Së treti, Kushtetuta në fuqi e Shqipërisë, e vitit 1998, nuk përmban asnjë “kusht të detyrueshëm” të njohjes së kryepiskopit me dekret presidencial. Pra, kur z. Frashëri nuk ka njohuri për një tekst të qartë, siç është Kushtetuta e vendit të tij, çdokush e kupton se sa mosnjohje, akoma edhe më të madhe, ka për të Drejtën Kanonike të Kishës, që është diçka më komplekse dhe që është krijuar në vende të ndryshme, në vazhdën e shumë shekujve.

          Z. Frashëri me stil populist shtrembëron të vërtetën dhe një herë tjetër duke shkruar: “Ju lutem, miq të dashur, shikoni përsëri hilenë e kryepiskopit. Ndërsa më parë thoshte se kryepeshkop e zgjodhi Asambleja kishtare në Tiranë më 2 gusht, tani na del se e paska emëruar kryepeshkop patriku i Stambollit më 24 qershor 1992…”. Kurrë nuk kam shkruar diçka të tillë. Shkrimet e mia i disponon çdokush (shih datat e përmendura më lart tek Gazeta Shqiptare). Z. Frashëri, duke mos njohur terminologjinë kishtare, ngatërron procedurat e zgjedhjes me të fronëzimit, “Asamblenë” kishtare me Shërbesën adhuruese, dhe “emërimin” me zgjedhjen zyrtare nga Patriarkana Ekumenike (shih dok. 7).

          b) Nëse kjo çështje do të kishte lidhje vetëm me mua, nuk do të kisha dhënë përgjigje. Por këto shpifje fyese, që i përsërit me aq shumë inat, cenojnë Patriarkanën Ekumenike, Kishën Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, theologët orthodhoksë dhe në përgjithësi, autoritetin e mbarë Orthodhoksisë në botë. Për të pasur provat e plota të tezave tona, jam i detyruar të parashtroj për herë të fundit faktet, disi në mënyrë më të zgjeruar, duke i shoqëruar me disa dokumente të një rëndësie themeltare, për hir të lexuesve objektivë të gazetës. Shumë nga këto i kemi trajtuar tashmë në përgjigjet tona (shih Gazeta Shqiptare 31.10.2010 dhe 5.12.2010), por z. Frashëri i anashkalon dhe ripërtyp në mënyrë fragmentare versionet e tij të pabazuara, duke u përpjekur të shkruajë historinë e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë me mënyrën e vet.

          Kur pranova përgjegjësinë e ringritjes së Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, krejtësisht të shpërbërë, isha tashmë mitropolit, profesor i historisë së feve në Universitetin e Athinës (me studime pasuniversitare në Fetarologji në Hamburg dhe Marburg të Gjermanisë). Njëkohësisht, isha zgjedhur në poste të rëndësishme të organizmave mbarëbotërorë fetarë. Si ekzark patriarkal udhëtova për një vit pothuajse në mbarë Shqipërinë dhe konstatova shpërbërjen e plotë të Kishës Orthodhokse. Sigurisht, që nuk kishte asnjë fron kryepiskopal për t’u ngjitur, por ishte vetëm një stol i thyer plot me gozhda, që kishte lënë persekutimi ateist. Si ekzark Patriarkal u përpoqa të kërkoj persona të përshtatshëm me shtetësi shqiptare, për t’u dorëzuar kryepiskop. Por, për fat të keq, kjo rezultoi se ishte e pamundur. Të gjithë dhe të gjitha faktet mëshonin në një mendje, se rimëkëmbja e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, mbështetur në kapacitetet e saj të brendshme, ishte diçka e paarritshme. Po bëhesha gati për t’u kthyer në detyrat e mia universitare, si edhe në kandidaturën time për Akademinë e Athinës, kur mijëra besimtarë, pavarësisht origjinës së tyre, më lutën të qëndroja në Shqipëri dhe të merrja përsipër veprën e ringritjes së Kishës, që vazhdonte të ndodhej në gjendje të pezullt. Për herë të parë pas persekutimit, një përfaqësi e Kishës së Shqipërisë vizitoi Patriarkanën Ekumenike (5-8.6.1992) dhe kërkoi zgjedhjen e Ekzarkut Patriarkal si primat të kësaj Kishe.

          Më 24.6.1992, Sinodi i Shenjtë i Patriarkanës Ekumenike më zgjodhi me votë unanime Kryepiskop i Tiranës dhe i Gjithë Shqipërisë (Shih fotokopjen dhe përkthimin e praktikave të zgjedhjes nga Kodiku zyrtar i Patriarkanës Ekumenike, shih dok. 7). Kur Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë ishte shpërbërë plotësisht për 23 vjet, autoriteti i vetëm kishtar që kishte kompetencën për të marrë iniciativën për ringritjen e saj, ishte Patriarkana Ekumenike e Konstandinopojës. Për arsye se ishte kjo Patriarkanë që i kishte dhënë Autoqefalinë në vitin 1937 dhe që nga ana tjetër ishte përgjegjëse për Kishat Orthodhokse të ndodhura në rrethana të vështira – siç kjo njihet në mënyrë të pandërprerë nga e tërë bota orthodhokse.

          Gjatë periudhës tranzitore 1991-92, asnjë statut tjetër i vjetër i Kishës së Shqipërisë nuk kishte fuqi kanonike (do ta shpjegojmë në vijim). Të vetmet dokumente që ruanin fuqinë e tyre kanonike ishin Tomosi Patriarkal dhe Sinodik mbi Autoqefalinë dhe Tradita e Shenjtë e Kishës. Në bazë të këtyre, u ringrit Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë në themele kishtare të padiskutueshme dhe për këtë arsye njihet nga të gjitha Kishat Orthodhokse, nga të gjitha shkollat orthodhokse theologjike dhe në përgjithësi nga bota e krishterë.

          Zgjedhja e Kryepiskopit, që u bë më 24 qershor të vitit 1992, ishte sipas akteve në fuqi të Orthodhoksisë, një fakt i kryer kishtar. Ky akt iu bë i ditur me Letra zyrtare Patriarkale të gjitha Kishave Orthodhokse Autoqefale, për të përfshirë në diptikët e tyre, pas 40 vjetësh mungese, emrin e Kishës së Shqipërisë dhe emrin e Primatit të saj, i cili po merrte përsipër ringritjen e saj nga gërmadhat. Duhet të rikujtojmë këtu, se Sinodi i parë kanonik i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë u zgjodh, në prill të vitit 1937, në Konstandinopojë, nga Patriarkana Ekumenike, pa pjesëmarrjen më të vogël të faktorëve të tjerë.

          c) Fronëzimi i Kryepiskopit u krye, pas një sërë negociatash me autoritetet shqiptare kompetente, në Kishën Katedrale të Ungjillëzimit të Tiranës, më 2 gusht 1992, në prani të të gjithë klerikëve, si dhe të laikëve nga të gjitha dioqezat. Liturgjia Hyjnore, si edhe ceremonia e thjeshtë e fronëzimit u kryen sipas rregullave. Gjatë Liturgjisë Hyjnore, më 2 gusht 1992, kreu i Përfaqësisë Patriarkale, Mitropoliti i Pergjit, z. Evangjelos, lexoi letrën Patriarkale dhe Sinodike (nr. prot. 936, 16 korrik 1992), “Drejtuar Klerit dhe popullit të Kishës Orthodhokse të Shqipërisë” (nr. prot. 936, 16 korrik 1992, shih dok. 8).

          Në fund të Shërbesës, në Kishën Katedrale, një grup i vogël njerëzish pa lidhje me Orthodhoksinë, nën drejtimin e dy deputetëve që u përkisnin feve të tjera, u fut me forcë në kishë duke kënduar këngë patriotike dhe duke thirrur “ i padenjë”. Teoria e disa njerëzve që s’kanë njohuritë e duhura, se gjoja fronëzimi dhe zgjedhja e kryepiskopit u shfuqizuan automatikisht, meqë u dëgjuan këta zëra, nga ana e së Drejtës Kanonike është krejtësisht arbitrare dhe e pabazuar. Zëra të tillë nuk përbëjnë akt pavlefshmërie. Të tjerë ngatërrojnë aktin midis zgjedhjes dhe fronëzimit. Zgjedhja ishte kryer në Patriarkanën Ekumenike në qershor të vitit 1992, me nënshkrimin e të gjitha praktikave në lidhje me këtë akt nga anëtarët e Sinodit të Shenjtë dhe fronëzimi ishte pasoja, ishte ceremonia e marrjes përsipër të detyrave kryepiskopale.

          Më pas vijoi dreka zyrtare e rastit në “Hotel Tirana International”, ku nuk u bë absolutisht asnjë akt kishtar. Për këtë ngjarje janë botuar në mënyrë të përsëritur dëshmitë e pjesëmarrësve. E tërë procedura e vendosjes dhe e pranimit të një Primati Orthodhoks bëhet zyrtare me regjistrimin e tij në Diptikët e Kishave Orthodhokse dhe me përmendjen e emrit të tij nga pjesa tjetër e Primatëve, sa herë që këta të fundit meshojnë. Kjo gjë zuri fill nga dita e zgjedhjes së tij, në qershor 1992, në mbarë botën orthodhokse. Vendosja e një Primati të Kishës Lokale bëhet përfundimtare nga ana ligjore-kanonike me Letrat Paqësore, të cilat ai ua dërgon Primatëve të Kishave të tjera Autoqefale dhe me përgjigjet respektive zyrtare që ai merr nga ata. Të gjitha këto procedura u kryen në mënyrë kanonike. Zgjedhja u përfundua me njohjen e thirrjes së Kryepiskopit të Shqipërisë si “Fortlumturi”, siç bëhet me patriarkët brenda fronit ekumenik dhe kryetarët e kishave autoqefale (nr. Prot. 1092/24 qershor 1992, shih dok. 9). Kisha Orthodhokse si tërësi dhe jo si një shoqatë ka histori dhe institucione shumëshekullore, të cilat ruhen me saktësi absolute. Gëzimin dhe kënaqësinë e tyre për zhvillimin e Kishës e shprehën edhe drejtuesit e Kryepiskopatës Shqiptare të Amerikës (atë Arthur Liolin dhe Kryepiskopi Nikon Liolin). Ky i fundit erdhi personalisht në njëzetvjetorin e zgjedhjes së Kryepiskopit dhe shprehu vlerësimin e madh për kontributin e tij të jashtëzakonshëm kishtar. Si përfundim, besimi i dhënë me tërë shpirtin dhe përkushtimi i pandërprerë i besimtarëve orthodhoksë të të gjitha krahinave të Shqipërisë për Kryepiskopin, zhvleftësoi çdo lloj përpjekjeje minuese kundër tij gjatë gjithë këtyre njëzet e një viteve.

          d) Në lidhje me Statutin. Disa që nuk kanë njohuritë përkatëse dhe pa kurrfarë lidhjeje me çështjet kishtare, dalin në përfundimin se gjatë ringritjes së Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, u dhunua Statuti i vitit 1929. Kisha e Shqipërisë pati në të shkuarën dy statute: më i vjetri, ai i vitit 1929 dhe më i riu, u hartua në vitin 1950. I fundit u bë ligj i shtetit, duke e shfuqizuar statutin e mëparshëm të Kishës (me dekretin 1065, të 4 majit 1950). Por edhe ky dekret u shfuqizua me daljen e dekretit 43/37, të 11 nëntorit 1967. Disavantazhi kryesor i të dy këtyre statuteve, ishte se ata u krijuan dhe u imponuan nga regjime politike, që nuk kishin kurrfarë lidhje me Kishën Orthodhokse, më së shumti ishin armiqësorë ndaj saj dhe se sanksiononin varësi të Kishës nga pushteti shtetëror. I pari u hartua në vitin 1929, kur Shqipëria ishte monarki dhe i dyti, në vitin 1950, kur në vend ishte imponuar pushteti ateist dhe partia-shtet donte të ushtronte kontroll të plotë mbi Kishën. Të dy këta statute nuk morën parasysh parimet kishtare bazë.

          Statuti i vitit 1929 nuk ishte i vlefshëm nga ana kishtare, nuk ishte në fuqi, sepse atëherë, Kishës së Shqipërisë nuk i ishte dhënë ende asnjë “autoqefali”. Për këtë arsye nuk përmendet në asnjë vend ky Statut i vitit 1929 në Tomosin Patriarkal dhe Sinodik që doli në vitin 1937 dhe që përbën gurin e themelit të padiskutueshëm të Autoqefalisë. Teksti i vitit 1929 me një sërë nenesh, vendos nën kontrollin absolut të mbretit, i cili ishte i një feje tjetër, dhe të qeverisë së tij, zgjedhjen e udhëheqjes së Kishës, por edhe vetë funksionimin si Kishë Orthodhokse. Dymbëdhjetë nene të tij përcaktuan në mënyrë të qartë varësinë e Kishës nga çdo udhëheqës politik i kohës dhe nga strukturat e pushtetit politik. Këto arsye, qartësojnë dhe theksojnë se ringritja e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, me bazë Statutin e vitit 1929, do të thoshte shkatërrim i plotë i saj, përpara se të bëhej çdo përpjekje për ringritjen e saj (diçka që sigurisht do ta dëshironin fort persekutuesit e Kishës).

          Kushtetuta e re e Republikës së Shqipërisë, që u votua në vitin 1998, përcaktoi karakterin “laik” të shtetit dhe me dy nene të saj (neni 10 dhe 24) sanksionoi plotësisht lirinë fetare dhe pavarësinë e komuniteteve fetare. Pas miratimit të Kushtetutës së re nisi puna për hartimin e Projekt-statutit të Kishës sonë. E përsërisim: Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë e vitit 1998, nuk thotë absolutisht asgjë për ratifikimin e zgjedhjes së Kryepiskopit nga Presidenti i Republikës, siç z. Frashëri ngul këmbë. Përkundrazi, në nenin 10/5, thotë: “Marrëdhëniet ndërmjet shtetit dhe bashkësive fetare rregullohen mbi bazën e marrëveshjeve të lidhura ndërmjet përfaqësuesve të tyre dhe Këshillit të Ministrave. Këto marrëveshje ratifikohen në Kuvend”. Të gjitha këto u bënë sipas rregullit dhe Marrëveshja pas ratifikimit të Kuvendit, u dekretua nga Presidenti i Republikës z. Bamir Topi dhe u bë Ligj i Shtetit (nr.10057/22.1.2009, Fletorja Zyrtare nr.7, 4 shkurt 2009, fq. 138-146). Pas depozitimit të dokumenteve të parashikuara me ligj, Gjykata e Tiranës njohu edhe ligjërisht Kishën Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë si person juridik, të administruar dhe të rregulluar prej Statutit të ri. Të gjitha këto tekste zyrtare njohin si përfaqësues të ligjshëm të Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, Kryepiskopin e Tiranës, Durrësit dhe Gjithë Shqipërisë, Anastasin dhe kanë firmën e tij.

          Z. Frashëri dhe sa mendojnë si ai, në mënyrë monotone dhe fragmentare ripërtypin rrëfimet e tyre. Sigurisht, nuk bëhet fjalë që të ndryshojnë, sepse pikëpamjet e tyre mbështeten në dëshirat e tyre dhe jo në saktësinë historike. Por është i mjaftueshëm fakti se shumë njerëz që kanë dijeni dhe theologë kompetentë orthodhoksë e episkopë orthodhoksë në mbarë botën, si edhe të kishave të tjera, e njohin të vërtetën dhe pranojnë vlefshmërinë e të gjithave sa kanë ndodhur. Mbi të gjitha, këtë të vërtetë e njohin qindra mijë orthodhoksë që e rrethojnë në njëzet e një vjet Kryepiskopin e tyre me përkushtimin, mirënjohjen dhe dashurinë e tyre.

          5. Duke e përfunduar, le t’i rikthehemi temës së rivendikimit nga Kisha Orthodhokse e Shqipërisë të vendeve të shenjta të kultit, me shkak ngjarjet e Përmetit, që shërbyen si pikënisje për kundërvënien e fundit.

          Sivjet kremtohet mbarëbotërisht 1700-vjetori i Ediktit të Milanos, që nxorën bashkëperandorët Konstandin dhe Licinius. Bëhet fjalë për një nga tekstet më të rëndësishme të historisë botërore të politikës dhe të fesë, që përcaktoi fundin e persekutimeve kundër të krishterëve në Perandorinë Romake dhe vendosi tolerancën fetare. Përbën gur themeli të së drejtës së lirisë fetare në Evropë dhe më gjerë në botën perëndimore. Por ajo që nuk është e njohur mjaftueshëm është lidhja e pazgjidhshme që bëhet në Ediktin e Milanos, midis lirisë fetare dhe kthimit të vendeve të krishtera të kultit. Theksi që i jepet këtij fakti është mbresëlënës. Konkretisht përcakton se: “… urdhërojmë veçanërisht për të krishterët përveç të tjerave edhe këtë: vendet ku më parë e kishin zakon të mblidheshin… nëse disa i kanë blerë apo u morën prej arkës sonë, apo nga ndonjë tjetër, t’u kthehen të krishterëve pa shpërblim monetar, pa asnjë kërkesë për çmimin e tyre, pasi të lihet mënjanë çdo lloj neglizhence apo vënie në pikëpyetje. Dhe nëse ka ndodhur që disa, t’i kenë marrë këto objekte si dhuratë, duhet t’ua kthejnë sa më shpejt të krishterëve… Të gjitha këto vende duhet t’u kthehen përsëri organizmit të të krishterëve… pa asnjë vonesë kohore”. Në vazhdim, Edikti urdhëron edhe kthimin e elementëve të tjerë pasurorë në Kishë, “pa asnjë lloj ngurrimi” (Euseb Pamfili, episkopi i Cezarisë së Palestinës, Historia Kishtare, libri 10-të, kapitulli 5 (PG. Vol. 20, 880-885).

          Dekretet e perandorëve të Perandorisë Romake, u dërgoheshin të gjithë qeveritarëve të krahinave të perandorisë, që ishin përgjegjës për administrimin dhe qeverisjen e tyre, të cilët në këtë rast urdhërohen për zbatimin besnik të këtij urdhri.

          Është i çuditshëm fakti se kjo lidhje themeltare, e lirisë fetare dhe e kthimit të menjëhershëm të vendeve të kultit, u injorua krejtësisht nga ata që ishin në pushtet në Shqipërinë demokratike, prej vitit 1991. Gjatë persekutimit të egër ateist, shteti shqiptar i mori të gjitha vendet e kultit, i shkatërroi ose i shndërroi në destinacione të tjera dhe konfiskoi të gjithë pasurinë kishtare. Shërbimet shtetërore zotërojnë të gjitha të dhënat dhe katalogët me sendet dhe objektet e konfiskuara. Por në vend që t’i kthejnë ato sipas konceptit 17-shekullor të përcaktuar qartë të lirisë fetare, përdorën marifete të ndryshme (komisione, nënkomisione, gjyqe) dhe taktika të vazhdueshme shmangiesh, që e ekspozojnë vendin ndërkombëtarisht dhe që u dënuan nga organizmat fetarë evropianë e mbarëbotërorë.

          Këtu qëndron problemi kryesor: Koncepti i plotë i lirisë fetare, të cilin Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë është e detyruar ta nxjerrë në pah si në Shqipëri, ashtu edhe në organizmat fetarë ndërkombëtarë.

          Reply to this comment
      • Iliri March 17, 00:54

        Roberta moj Roberta! Shqiperia nuk eshte vetem grate e Permetit qe permende ti. Shqiperia eshte edhe e imja, dhe e kam per turp qe per 23 vjet ka qendruar nje grek ne krye te kishes qe themeloi Noli. Eshte njelloj si te tallesh me jeten qe dhane prifterijte shqiptare ne fillim te shekullit te kaluar per gjuhen shqipe. Janullatos duhet te largohet nga Shqiperia dhe pike. Kjo ceshtje nuk ka lidhje me fene, por ky person nuk i ka bere vend vetes qe te jete midis shqiptareve se ka bere politiken e greqise ne dem te Shqiperise. Pra shkurt eshte prift qe ve ne plan te pare politiken, ndersa punet e zotit i ka si mbulese per te aritur qellimet e tij.

        Reply to this comment
  18. kendervica March 16, 19:45

    Naimi yne i madh na mesoi:

    “Ti Shqiperi me jep nder,
    Me jep emrin shqipetar,
    Zemeren ti ma gatove ,
    plot me deshir e me zjarr”

    Si ia arritem kessaj dite kur armiq te Shqiperise si Vangjel Dhule dhe disa kokra te krimbura grekofilesh te degjenruar pa piken e turpit kerkojne “qytetari shqiptare” per kryearmikun Janullatos.
    Po te ndodhe kjo (se nuk e besoj qe ka SHQIPTAR qe ia jep dot) une do ta kem per turp te quhem bashkeqytetar i Janullatosit.

    Reply to this comment
    • enter March 16, 20:11

      Nje shqiptar si puna juaj ka bere te kunderten e Nolit, dhe pergjigjen e ke tek gjendja e Shqiperise sot.

      Reply to this comment
    • shqiptari prej kine March 24, 02:42

      ti ke per nder me u qujt bashqytetar i korupsionistave. osh nder per shqiprin nje qytetar i nershem, respektus dhe zbatus i ligjeve. ka sjell miliona euro e dollar ne shqipri. per ke? per shqiptaret. t gjith ia din per falemners. nro menje

      Reply to this comment
  19. enter March 16, 19:59

    Janullatosi eshte pjese e ortodoksise Shqiptare. Ne ortodoksit e shqiperise e zgjedhim vete rrugen qe duam, ju te tjeret qe nuk u pelqen rrini larg e mos u perzieni

    Reply to this comment
  20. islam March 16, 20:01

    le te merren vete ortodokset me janullatosin. Ne muslimanet le te merremi me mjekerzinjte tane te xhamis

    Reply to this comment
    • Roberta>Janulla March 16, 20:24

      Po, sigurisht keto jane mesimet e Janullatosit qe te krijojme nje shtet musliman, nje ortodoks e nje katoli e nje bektashi e t’i aneksoje Greqia copa copa.
      Sa shpejt ia shitet shpirtin djallit me veladonin e zi o tradhetare qe do tu zere mallkimi i atdheut se s’ben.

      Reply to this comment
  21. duanDuan t'i lene litarin jashte varrit March 16, 20:01

    Vetem nje patriot shqiptar mund ta ringjalle Kishen Ortodokse Autoqefale Shqiptare e ta ngreje ate mbi piedestalin FanNolian. Foti Cici ka kulturen dhe staturen per kete post.
    Foti Cici – Kryepeshkop i Kishes Ortodokse Autoqefale Shqiptare.
    Ka ardhur koha tanime.

    Reply to this comment
    • Blerta March 16, 20:30

      Foti Cici ai nuk ka as të drejtën morale për t’i dhënë mësime patriotike kishës këtu, sepse ai nuk e përfaqëson patriotizmin shqiptar, por për njerëz të këtij lloji për fat të keq, “patriotizmi” mbetet streha e fundit. Ky mbrojtës i “shqiptarizmës”, u pagëzua nga ish – Mitropoliti i Konicës Sevastianos dhe u dërgua me bursë po nga ai të studiojë në Athinë. Atje iu dërgua me një kërkesë Ministrisë së Jashtme të Greqisë ku mohonte identitetin e tij si shqiptar dhe kërkonte të njihej si grek (për këtë mund të japim edhe kopjen e kërkesës së tij). Për sa kjo i nevojitej ai hiqej si grek, duke përfituar gjithçka që mundte nga kjo. Kur kjo nuk i shërbeu më qëllimit të tij, rrëmbeu flamurin e patriotizmit dhe filloi të fliste për shqiptarizëm. Duke njohur mirë se çfarë grupe të ndryshme duan të dëgjojmë ai e ka shfrytëzuar vazhdimisht këtë për interesat e tij. Në Greqi ishte grek, në Amerikë (më saktë te shqiptarët e Amerikës), u hoq fanolist. Në Greqi paraqitej “i persekutuar” nga shqiptarët dhe në Amerikë (tani së fundi edhe në shkrimet që boton në Shqipëri) “i persekutuar” nga grekët.

      Meqenëse shqiptarët e Amerikës nuk e pranuan shkoi në Kanada, ku u përpoq të përdorte ortodoksët shqiptarë të atij vendi, që për fat të keq nuk kanë pasur një famulli, për të rregulluar dokumentet e qëndrimit atje. Por meqenëse komuniteti shqiptar në Kanada nuk është në gjendje të paguajë një klerik me rrogë të plotë, ky “patriot” që jep mësime patriotizmi dhe sakrifice për atdheun, e la famullinë shqiptare dhe shkoi të “saktifikohet” në një kishë greke, e cila fatmirësisht për atë, ka edhe një pagesë të majme. Në kushtet e krijuara nga famullia greke, në një zyrë të rehatshme dhe të ngrohtë po në kishën greke, ky “patriot” shqiptar i jep leksione shqiptarizme dhe përcakton se kush është shqiptar dhe jo, kush është ortodoks i vërtetë dhe kush jo, kush sakrifikohet për mëmëdheun e tij dhe kush jo. Interesat e tij personale ai përpiqet t’i veshë me petkun e shqiptarizmës. Kishte të drejtë Faik Konica kur shkruan se “shqiptarët janë të tmerrshëm që ta bëjnë çdo çështje përsonale çështje kombëtare”, o Zot na ruaj nga “patriotë” të tillë.

      Reply to this comment
  22. bamirio March 16, 20:07

    Ah, Sali Berisha. Ti ke shkruar faqet me te zeza ne historine e Shqiperise, dhe me e zezat e te zezave eshte sjellja e Janullatos ne Shqiperi.
    Mallimin e shqiptareve e te Shqiperise do ta kesh brez pas brezi.

    Reply to this comment
  23. sigmund March 16, 20:11

    Ndotja me e madhe e ambientit shqiptar ne histori. Kur do te zhduket kjo kerme qe na kuterboi per nje cerek shekulli?

    Reply to this comment
  24. Jimi March 16, 20:11

    Dhenia e shtetsis shqiptare Janullatusit , mbart mbi vete konfliktin e interesit. S’ mund te jesh njekohesisht edhe bariu i grigjes njerzore, edhe pretendent per president i nje vendi kufitar i cili ka pretendime teritoriale ndaj nesh!?
    E njejta gje mund te thuhet edhe per kleriket e tjere te huaj te komuniteteve te tjera, por keta klerike perfaqsojne ato vende qe nuk jane ne kufi me ne dhe qe s’kane pretendime teritoriale ndaj nesh dhe mbi te gjitha, deri me sote asnje prej ketyre te fundit nuk ka qene pretendent i mundshem per funksione politike apo shteterore dhe mbi te gjitha per mendimin tim edhe keta nuk duhet ta gezojne te drejten e shtetsis shqiptare. kete te drejte mund ta gezoj c’do shtetas i huaj qe ploteson c’do kriter per marjen e shtetesis shqiptare, por pa patur te tilla funksione te cilat mund te behen shkak perprecedent te mbrapsht ne mardheniet shteterore

    Reply to this comment
  25. Agimi March 16, 20:14

    Roberta eshte pseudonimi I zedhenesit te Janullatosit. Cdo shqiptar ka te drejte te shqetesohet per fatein e vendit te tij,dhe ketu nuk behet perjashtim per fete apo kleriket,te cafre do feje, nqse ato behen te rrezikshme per fatet e vendit.
    Roberta, po lufton dhe Foto Cicin tani, ee.pse? sepse ai mbron shqipatrine turp te keni o sahanlepires ne fakt ti Roberta dhe ti Qafir,’mos u mundoni ta fshihni qellimin tuaj (ne fakt ju jeni Janullatosi), ne dem te Shqiperise,mbas petkut te priftit,dhe fese. Gjerat jane hapur dhe duhen thene hapur,Janullatosin nuk e kane thirrur dhe as e kane emruar Ortodokset, ai eshte veteemeruar,por boll me mbrojtjen e tij,po te doni I japim edhe nje decorate, por ai duhet te shporret nga Shqiperia.
    Nje kriminel sa do I rrezikshem te jete, ai mund te rrezikoje jeten e 1 , njeriu, 2,3, apo edhe 10, por edhe sikur dhjetera te rrezikoje , do te vije momenti kur do te arrestohet e te vihet para drejtesie, dhe demi I tij nuk mund te krahasohet me demin qe ben nje Klerik antishqiptar ne harmonine tone fetare, ai ndez sherrin dhe con vendin drejt shkaterrimit.
    Bedri Islami , je brilant,nuk ka rendesi feja, ne jemi shqiptare dhe na dhimbset vendi.Te gjithe duhet te ngrejme zerin per rreziqet ndaj vendit,qofshin keto edhe fetare, Nga Janullatosi, apo nga ekstremistet Myslimane.
    Edhe nje here te lumte mendja dhe pena o shqiptar I madh Bedri Islami.
    Njerez si Ju , si Foto Cici e Myslym Pashaj jane shqiptaret e vertete qe I duhen ketij vendi.

    Reply to this comment
    • Roberta March 16, 20:36

      E para e punës, kur thua që gjërat thuhen hapur, duhet të hapesh për të mos ndaluar askënd të shkruaj atë që mendon. Dikush ripërsëriti të njëjtat shkrime të vjetra të Foti Cicit dhe unë thjesht vendosa përgjigjet që i janë dhënë shkrimeve në fjalë, në mënrë që çdo lexues të ketë mundësi të shikojë të dyja anët e medaljes dhe të gjykojë vetë më pas se cila është e vërteta. Antishqipar janë të gjithë ata që përpiqen t’i imponojnë opinionit publik vetëm “të vërtetën” e tyre, duke e manipuluar qëllimisht atë. Unë pyes veten se kaq pak besim keni në aftësinë dalluese dhe gjykuese të popullit shqiptar, që trembeni t’i hapni të gjitha fletët: Apo mos vallë pikëriht kësaj i keni frikë? TURP!

      Reply to this comment
      • picknick March 16, 21:01

        Frike ke vetem ti qe nuk guxon te dalesh me emrin tend kunder patriotit te madh Foti Cicit,
        Po te jesh trim dil me emer ne publik, por ti’ s’je nga ato lule. Ti je vetem nje shpifes interneti..
        Por une dhe ti e dime mire se te gjithe ju antishqiptaret qe jeni vene kunder atdheut nuk keni guxim te dilni me pikepamjet tuaj pro-Janullatos dhe njollosni patriotet shqiptare qe i rezistojne janullatosit sepse grekofilet si puna jote keshtu kane punuar, jo duke dale sheshit por si agjente te fshehte te padroneve tuaj greke.
        Koha juaj more Roberta ka marre fund, sic keni marre fund edhe ju vete, qe nuk mund te dilni ne diell por ashtu do zvarriteni deri ne fund ne llagemet e internetit.
        Mallkimi me i renee i Atdheut do t’ju zeje kudo qe te futeni.
        Rrofte Shqiperia!
        Ne djall do te vene te gjithe armiqte e Shqiperise!

        Reply to this comment
        • The Patriots March 16, 21:53

          Hahaha sa qesharak që je o Picknick! Unë kam dalë me emrin tim të vërtetë, Roberta, por je ti ai që fshihesh pas anonimatit “picknick”. Ti je tamam prototipi negativ shqiptar që thua bëni si urdhëroj unë, por mos bëni si bëj unë. Nëse të gjitha mendimet e tua janë aq të bazuara sa edhe ky komenti yt më sipër, atëherë… shkofsh për piknik o picknick :-).

          Reply to this comment
  26. Roberta>Janulla March 16, 20:16

    Ti mor Roberta me siguri qe shperblehe mire nga janullatosi per sherbimet mira antishqiptare..

    Reply to this comment
  27. Roberta>Janulla March 16, 20:19

    Presim nje “replike” (pe lecke) nga prof drat Aleksander Sallabanda dhe Robert Andoni dhe prifti gollobordas Ilia Mazniku (kemi nevoje per humor banal profesorash).

    Reply to this comment
    • Iliri March 17, 01:07

      Nuk e di se nga na doli Ilia Mazniku gollobordas kur popullsia e kesaj zone eshte 99 perqind me rrenje myslimane, apo mjafton te mos mbetet pa origjine. Nje gje eshte e sigurte qe ne kete krahine te Dibres ai nuk ka besimtare, prandaj u bashkelidhet te tjereve. Gjene e keqe asnjeri nuk e do dhe e heqin qafe duke ja futur ndonje tjetri.

      Reply to this comment
  28. Mark uk March 16, 20:26

    bedri islamabaaat:Se pari thuhet minarja ne thes nuk hyne.Pse e perzien me kampanelin.Thuaj dicka edhe per ata qe organizojn xhihadistet apo kto nuk ke zemer ta beni.Nga ajo po i vjen e keqja jo vetem vendit ton po e gjith botes.

    Reply to this comment
  29. Q.l,-karvani ecen para March 16, 20:29

    Per c’arsye dhunohet liria e shprehjes,ne kete info-analitike ?Per ate liri u vrane 12,gazetare Franceze,pak muaj me pare,apo ketu s’ka ardhur akoma demokracia,mos valle jemi ende ne diktature dhe nuk e kemi marre vesh ?
    -Kush eshte ky Bedri,qe ju te “Dites”e rruani,mos plevitoset ?

    Reply to this comment
  30. sandro March 16, 20:37

    Bedri Ju pergezoj!

    Eshte me te vertet kenaqesi te lexosh t gjitha shkrimet e Juaja per te vertetat qe thuhen, per arsyetimin kritik qe Ju keni, per rrjedhshmerine e shkrimeve por mbi te gjitha per integritetin profesional qe Ju keni.

    Ju pershendes dhe ju falenderoj.

    Reply to this comment
  31. gjerasimi March 16, 20:37

    Jashte janullatosi nga Shqiperia!
    Le ta bejne president te Gerqise qe ta nxjerre nga falimentimi Elladhen.
    Kur te veje ne ferr, heqte kemben zvarre te marre edhe pese grekofile
    te krimbur.
    E ndjej qe me pranveren bashke shpejt po na vjen edhe kjo dite e bardhe per Shqiperine qe po pastrohet keto qelbesira.

    Reply to this comment
  32. Gjobeku March 16, 20:42

    Ndryshimi i dashur eshte vetem, te qenurit ne krye te kishes Shqiptare, nje kryetar,si i madhi FAN.S.NOLI. dhe qe ti perkase kombesise shqiprare.

    Reply to this comment
  33. picknick March 16, 20:50

    Te lumte pena Bedri Islami.
    Nuk eshte ne gjendje tufa injoranteve grekofile te Janullatosit te dabatoje me ty.
    Faktet per veprimtarine antishqiptare te Antikrishtit janullatos jane te pamohueshme.
    Prandaj edhe tufa leckamane e kockalepiresve te tijt eshte bere memece. Asnje gje nga ato qe ke shkruar nuk kane kundershtuar.
    Perse vetem injorantet dhe prof derat si Sallabanda dhe Andoni behen grekofile?
    Perse nuk ka asnje dijetar, shkencetar a perfaqesues te kultures shqiptare grekofil.
    Te gjithe perfaqesuesit e medhenj te artit kultures, leterise e shkences shqiptare kane qene patriote te medhenj e antigreke (Koto Hoxhi, vellezerit Frasheri, Gjergj Fishta, Nuci Naci, Andon Zako Cajupi, Fan Noli, Ernest Koliqi, Lasgush Poradeci, Bilal Golemi, etj)?

    Reply to this comment
  34. Gjaton Toroveci March 16, 20:56

    Kjo puna e Janullatosit i ngjan atij dhenderit qe nuk e qasnin ne fshat si kollovar. Kaq gje duhet ta kuptoje “fort lumturia e tij ” qe lumturine me sa duket nuk e do per shqiptaret. I edukuar te respektoj cdo klerik i cilitdo besimi qofte nuk ndalohem nga ana tjeter te dua cdo klerik,nder ta edhe at Nikolla Markun i nisur nga thenia e Bibles:ndihmoje te dobtin e kundershtoi ,ata qe hedhin gure mbi te. Janullatosin nuk e sulmon asnje shqiptar jo me gure po as me pambuk. Perkundrazi ate e ndihmojne shtete si Greqia dhe Shqiperia informale qe s’e di se eshte nje shtet sovran e s’duhet te marre urdhera nga ata qe duan t’i bejne gropen. Bedri Islami eshte vella i At Nikolla Markut. Te dy kane aq perkrahes sa do te tmerrohet kushdo qe nuk u do te miren Shqiperise e shqiptareve.

    Reply to this comment
  35. enter March 16, 21:03

    Edhe njehere, mos censuroni komentet:

    Cfare pret me shume nga nje njeri qe emrin e ka Bedri dhe mbiemrin Islami?????

    Ky artikull eshte nje sulm tipik Bolshevik, I njerezve qe nuk pranojne te ecin perpara, eshte nje sulm I shpifur ndaj fese nga nje njeri qe duket qe nuk e ka fene per baze, nje artikull urryes ne nje kontekts ku feja nuk predikon urrejtje.

    Reply to this comment
  36. demo March 16, 21:04

    Edrejta,Statuti,ligji i thone te ike,por ai nuk iken.Ate e ka sjelle Saliu,dhe po e pat sjelle Saliu,ai iken vetem po te iki Saliu.

    Reply to this comment
    • shqiptari March 24, 02:54

      o demo se po na shef gjith mileti, po ku din ti mer ligje, statute, e drejta. shshsht, din ti c osh e drejta. ku i ke ran ere ti ligjit? ku e ke jetu te drejten? prap po t them shshshttt. mos

      Reply to this comment
  37. Gjobeku March 16, 21:05

    Enter-it..Camet jane shqiptar qe i perkasin Shqiperise gjeografike, pamvaresisht se gjenden ne Greqine fqinje.Po qe se eshte i ketij komuniteti z.Janullatos e meriton plotesisht kryesin!

    Reply to this comment
  38. jevg brake March 16, 21:09

    Ky prifti grek sosh pellazg si puna jone. Pse nuk iken ne shpi te vet ky mor plak. Ky osht veni i pellazgeve.

    Reply to this comment
  39. NAN MYZEQARI March 16, 21:09

    Gazetarin BEDRI ISLAMI kam lexuar dhe e ndjek dhe shume here jane ne njejta shina me te. Ne kete shkrim duhet te beje kujdes se ka dale nga shinat. Nuk behet politik me fene.

    Reply to this comment
  40. The Patriots March 16, 21:33

    Mos censuroni komentet, por publikojini.

    Reply to this comment
    • Pellazgu March 17, 00:18

      @ The Patriots

      Sa pseudonime ke ti more qirie malaka? Ndërron pseudonimet që të dukesh shumë dhe të na mbushësh mendjen se shqiptarët po vdesin për Anusin tënd, ë?
      Gabon moj Anuskë e vogël, se nuk i ha më kush pordhët tuaja. Shqiptarët nuk ju duan. Madje, – siç tregon edhe filmimi në vijim, – nuk ju kanë dashur që në krye të herës, pasi u ndie që në fillim fëlliqësia e pordhëve të Anusit. Shqiptarët duan Negovanin, duan Nolin, duan At Nikolla markun dhe jo Janullatosin.
      https://www.youtube.com/watch?v=c-155gEfJrE

      Reply to this comment
      • KRISTI March 17, 08:50

        z . Pellazgu dukesh qe paske nje bagazh shume te madh gjuhesor, i perket kultures moderne. Mjere ata qe nuk te degjojne sepse vertet paske njohuri shuuume te madhe mbi mikpritjen e kreut te kishes orthodhokse dhe nga gjithe keto njohuri e analiza qe paske bere ne keto vite paske menduar qe z. Marku qenka me i denje i cili ka nje bagazh njohurie shume me te madhe se sa ty e gjith te tjeret.

        Mos mendoni se gjithe keto qe shkruan ti e bashke me miqte e tu mendje ndritur deshperohemi ne orthodhokset. E vetmja gje qe ne na vjen keq per te gjithe ju eshte se ju ka pushtuar erresira e mosdashjes te se vertetes dhe vazhdimisht lutemi per ju, sikurse Krishti kur u kryqezua tha “O Zot fali se nuk dine se cfar bejene”.

        Reply to this comment
        • Pellazgu March 17, 11:17

          @KRISTI

          Që kur është zbuluar se Krishti ka qenë me origjinë nga gollobordasit ortodoksë. që ti more “господине” apo “κύριε” (si të duash, se derrat një surrat kanë) e ke ndërruar pseudonimin në @KRISTI?
          Ti lutesh për mua?! Mos e lodh veten kot, sepse as lutja e as mallkimi nuk bëjnë punë me mua, pasi i përkas të përparuarës mbi këtë rruzull: ATEIZMIT dhe as që dua t’i di për Zotin tënd dhe për Anusin që e quan veten shenjtor.

          Reply to this comment
          • Iliri March 17, 22:42

            Pellazgu, kam shkruar edhe nje here tjeter per te te ndihmuar qe te kuptosh. Gollobordasit jane 99 perqind me rrenje myslimane. Kjo vetetohet nga emrat qe kane gjysherit dhe stergjysherit, ashtu si pjesa tjeter e Dibres. Ne rast se ka ndonje ortodoks, jane te ardhur ne ate zone, ashtu si u vendosen ne qytetet e Maqedonise perendimore. Edhe kjo krahine ka individe te keqinj, se “pyll pa derra nuk ka”, por kur permendet krahina si ben ti i fut te gjithe ne nje thes, kur e verteta eshte krejt ndryshe. E para eshte qe Golloborda, ose Dibranet e Jugut, jane njerezit me te vullnetshem per pune ne te gjithe Shqiperine. Ata nuk jane si shkruante Cajupi “…pika qe su bije se nga grate rojne”. Para luftes se Dyte Boterore kontribuan ne ndertimin e qyteteve te Ballkanit ndersa pas luftes kontribuan ne ndertimin e Shqiperise. E dyta, kur gjysherit dhe stergjysherit e tu,apo te te tjereve, u vinin brekushet era perc, gjysherit dhe shtergjysherit e mi hapnin shkollen shqipe me 1914 ne fshatin Trebisht qe kishte 5 mije banore (Peshkopia kishte 800 banore). Te rekomandaj te lexosh ‘Historine e Dibres” te Kristo Frasherit, se te zgjerosh njohurite dhe te mos ja fusesh si “kau peles”.

          • Pellazgu March 18, 16:25

            @Iliri

            U mundova ta kaloj butë komunikimin e parë replikën e parë tënden për këtë çështje, duke “pranuar” se nuk isha “thelluar”, pasi ato çka shkruan në fakt nuk i shoh si gjëra antishqiptare, përkundrazi, por ky insistimi yt, po më bën të mendoj se jo vetëm paske lexuar shumë pak (të lexuarit vetëm të “Historisë së Dibrës”, e lokalizon skajshëm çështjen, jo vetëm në aspektin gjeografik, por më shumë në atë intelektual).
            Po e lokalizoj çështjen vetëm tek kjo replikë e fundit e jotja. Thua 99% me rrënjë myslimane, po 1%, nëse s’është ortodoks, ç’i bie të jetë sipas teje bahai; indu; budiste; ortodokse orientale, pra ortodokse kopte, ortodokse etiopiane, ortodokse eritreane, ortodokse siriake, ortodokse malankara siriane (Kisha Ortodokse Indiane), ortodokse apostolike armene; katolike; pagane apo ortodokse e lindjes? Ma thuaj ti që paske lexuar aq shumë, sa e dike që popullsia jomyslimane qenka 1%.
            Të vijmë tani tek rrënjët myslimane të çdo popullsie ballkanike. Nuk besoj se do kesh lexuar ndokund që “origjina” myslimane e popujve ballkanikë, – ku bëjnë pjesë edhe gollobordasit, – nuk fillon me ardhjen e osmanëve në Ballkan, kësisoj është shumë e re për t’i identifikuar rrënjët e gollobordasve si myslimane. Të gjitha popullsitë myslimane të Ballkanit kenë trashëgimi të krishterë në gjenezën e tyre, për të kaluar më pas në konvertimet e rastit, për ato popullsi që sot janë myslimane. Që ta marrësh vesh ti @ilir, që qenke “shumë” i lexuar dhe nuk ja “futke” si “kau pelës”, por që në fakt ja futke si “kali lopës”, tre kanë qenë besimet që kanë pasur popullsitë ballkanike përpara ardhjes së osmanëve në rajonin tonë: ortodokse e lindjes (një pjesë e shqiptarëve, grekët, rumunët dhe të gjithë popujt sllavë me përjashtim të kroatëve, sllovenëve, hungarezëve dhe boshnjakëve), katolike (një pjesë e shqiptarëve, kroatët, sllovenët dhe hungarezët), si dhe boshnjakët që ishin të krishterë bogomilas (sipas priftit reformator bullgar të shekullit III, Bogomili). Kësisoj, gjeneza e asnjë popullsie ballkanike nuk ka si element identifikues të besimit fetar myslimanizmi, por KRISHTERIMIN! Mirëpo, që ta kuptosh edhe ti, sepse në fakt nuk është shumë e vështirë, disa popuj ballkanikë kaluan nga besimet që adhuronin Krishtin, tek besimet që adhurojnë Muhamedin, si myslimanizmi dhe bektashizmi. Gjatë këtij konvertimi, që nuk ka qenë i shkurtër në kohë dhe që për gollobordasit mendohet se ka nisur e përfunduar në shekullin e 18-të, patjetër që jo të gjithë individët, familjet apo fise të një popullsie u kthyen pa përjashtim në fenë e re, pasi, – edhe ti besoj se do më japësh të drejtë në këtë pikë, – asgjë s’është absolute, ashtu si të gjithë individët e një bashkësie etnike nuk mund të veprojnë e mendojnë njësoj. Pra, edhe nga popullsia bullgare e Gollobordës (Ata nuk janë “dibranë të jugut”, – siç thua ti, – por janë bullgarë etnikë që jetojnë në jug të Dibrës, ndryshe na e nxore Dibrën e shqiptarisë në Bullgari.) jo të gjithë janë konvertuar në myslimanizëm, por ka pasur edhe nga ata që s’janë konvertuar. Për më tepër, edhe ti, pa dashje, duke shkruar se 1% e popullsisë së 21 fshatrave të vendosura në territor shqiptar, por të banuar me popullsi me origjinë të pastër bullgare, është jomyslimane! Apo do më thuash edhe se gollobordasit janë shqiptarë e jo bullgarë? Nga ana tjetër, “… emrat që kanë gjyshërit dhe stërgjyshërit e tyre…” tregon se ata sot janë myslimanë, por nuk vërteton se ata nuk janë etnikisht bullgarë dhe se shumica dërrmuese e asaj popullsie, që sot është myslimane, nuk kanë qenë e besimit ortodoks deri në shekullin e 18-të. Ky argument i yt është fëmijëror, aspak i logjikshëm dhe absolutisht joshkencor
            Pa i hyrë debatit me ty, nëse janë 1%, apo n%, sepse më mjafton ai 1% YT për të mbështetur të VËRTETATA E MIA, po të jap një këshillë: Mos u lodh më të shkruash sërish si “kali lopës”, “për të më ndihmuar që të kuptoj”. Jo se nuk pranoj të më japin mend, sepse askush nuk ka aq sa të mos ketë nevojë për të tjera, por nuk mund të më japë mend dikush që një gjë të tillë e ka shumë të nevojshme për vete. Ti thua që qenke gollobordas, madje shumë i fisëm, aq sa gjyshërit dhe stërgjyshërit e tu, që jetonin në katundin Trebisht të “Kodrës së Zhveshur”, kanë hapur atje një shkollë në vitin 1914, çka i nderon ata. Por këto që shkruan nuk të nderojnë jo ty, që i “parfumos” gjyshërit e tu katundarë dhe njëkohësisht i “qelb” me era përç gjyshërit e stërgjyshërit e mi që asokohe bridhnin qyteteve kryesore të Evropës. Kjo gjë që ke shkruar mjafton që ti të përcaktohesh edhe si karakter (Jo vetëm si intelekt që të paska mbetur në nivelin e shkollës së Trebishtit – Me gjithë respektin për atë shkollë dhe për gollobordasit e Trebishtit). Ti mor @ilir qenke si dhia e zgjebosur, që vetë e mbante bishtin përpjetë dhe i thoshte deles ta pashë. Kështu je edhe ti, që qenke katundar Trebishti dhe mua më thua “gjyshi yt i ka pasur poturet me era përç”!
            Si gollobordas, ajo ç’kam shkruar mbase të ka ngacmuar, por nuk të kanë ngacmuar ato që them unë, por mënyra sesi i lexon dhe i kupton ti. Nuk ka asgjë të keqe të jesh gollobordas, përkundrazi është nder, sepse njihen si njerëz punëtorë. Siç të kam thënë më parë, kam shumë miq e jam rritur në një lagje me ta (po ta përsëris, me myslimanë dhe ortodoksë).
            Unë @iliri kam shkruar: “Që kur është zbuluar se Krishti ka qenë me origjinë nga gollobordasit ortodoksë. që ti more “господине” apo “κύριε” (si të duash, se derrat një surrat kanë) e ke ndërruar pseudonimin në @KRISTI?”, pa e përmendur as Gollobordën si krahinë e as gollobordasit myslimanë si popullsi. Nuk e di se ku e sheh ti që unë paskam “përmendur krahinën dhe e kam futur të gjithë në një thes”?!
            Nëse nuk arrin t’i kuptosh gjërat me të parën, lexoi sërish, nëse nuk arrin t’i kuptosh prapë, futja një vrap për në Trebisht dhe fillo shkollën që ka hapur gjyshi, nga e para.

          • Iliri March 19, 00:54

            Pellazge, ne se jemi shqiptare apo jo nuk ka mbetur te na e tregosh ti. Tani dyshoj se je nje nga ata te Prespes qe provokon. Ka shume fakte per shqiptarizmin e te pareve te mi qe per mungese hapesire nuk mund ti rendis ketu. Por si spjegohet qe shkollen e hapen me 1914 ne gjuhen shqipe dhe jo ne sllavisht me qe ti na ben bullgare!!! Qe une te them se jemi puro shqiptare dhe ti thua se jo ju jeni bullgare, nuk ka bythe te qendroje. Ti ose je nje provokator i ndyre ose je nje trushkulur qe i ke vene qellim vetes tu caktosh kombesine te tjereve. Mos u merr me te tjeret por shiko veten ore derdimen se te paska hyre vetja ne qejf.

  41. Roberta-The Patriots March 16, 22:05

    Bedri Islami vs. Kryepeshkopi Anastas Janullatos

    Xhafer Leci: Bedri Tafa (Islami), njeriu i cili as një kafe nuk e ka dhënë për lirinë e Kosovës..!
    Edhe pse mundësitë financiare B. I. i ka pasur shumë të mëdha për të bërë diçka për Kosovën, ai gjithë herë duke u thirr në emër të UÇK-së, atë zë e lëshonte vetëm për të përfituar sa më shumë materialisht në llogari të interesave të veta personale.
    http://www.akllapi.net/t2875-xhafer-leci-dyfetyresia-politike-e-diversantit-bedri-islami

    * * *

    Në vitin 1999, kur vendi ynë priti valët e refugjatëve kosovarë, Kryepeshkopi Anastas Janullatos mori iniciativën dhe organizoi një program të gjerë ndihme, prej më shumë se 13.000.000 dollarësh. U bë e mundur t’u qëndrohej afër më shumë se 33.000 refugjatëve vëllezërve tanë bashkëpatriotë nga Kosova, me ushqime, veshmbathje, ndihma shtëpiake, mjekësore, strehim (në dy kampe) etj. Kampi i fundit në Shqipëri për strehimin e tyre, që u mbyll në qershor 2001, administrohej nga Kryepeshkopi Anastas Janullatos.

    Vetëm ata që janë të verbuar nga fanatizmi nuk duan t’i shikojnë këto gjëra.

    Reply to this comment
    • kolonja March 17, 01:16

      E njohim mire kete gjarper grek me dy koke, me emrin Janullatos.
      Rekomandimet jane te teperta.
      I ka bere aq te keqija ortodoksise shqiptare dhe Shqiperise sa nuk mund t’i shpetoje ferrit qe i ka hapur porten ne dy kanatet se do te shpjere shume mekate qe kreu ndaj atdheut tone.
      Kthejeni ne Greqi kolonelin e asfalise. Nuk dua te shkoje ne ferr nga vendi im i dashur e i pastere se nuk e meriton.
      Qytetarine shqiptare me pare do tia jepja Neronit.

      Reply to this comment
      • Roberta March 17, 22:08

        Po mor, Kolonja, duket që e njeh mirë! Bravo të qoftë. Tani je shqiptar i vërtetë! Lum vendi që të mban mbi supe!

        Reply to this comment
      • namytinjoronca March 17, 23:43

        Keta kolonjaret sepse kane shume qejf te hiqen si patriote keta. Po ik ore paguani dritat e ujin, si keni pare deren kishes tone, dhe jepni dhe mend. I them gjithe orthodhokseve, keto shkrimet si te komisionuara duken, prandaj mos e prishni qejfin, se kemi dhe nje feste te rendesishme perpara. Me behet qejfi qe kishat tona kete muaj jane super plot me besimtare dhe Janullatosit i shtohen ditet e jetes nga te gjihte keto mallkime injorantesh….

        Reply to this comment
  42. DIONI(Gjilan) March 16, 23:07

    Janatullosi,eshte armik i shqiprise dhe shqiptarve.djalli mjekerr bardhe eshte zagar i asfalis greke.shporru nga shqipria o janullo zagaris.

    Reply to this comment
    • shqiptari March 24, 03:03

      o dion gjilani a je si je bur? ca thun bora, mir? a ka shkri? ti ul koken en puno per venin tat. mos na hudh shashka percarese ktu. ceshtjet tona dim me i zgjidh vet ne. skena nevoj per ty. nuk te lejojm te na ngjitesh fanatizmen fetare nga atje ktu. jo. janullatsi osh kreu i kishes ortodokse. ti shif ata islamikat e tu. mos na fyj.

      Reply to this comment
  43. Bocari March 16, 23:18

    Per nje gje i jam mirenjohese Janullatosit, qe paska punesuar kete Roberten, se mendo sikur ta kish punesuar Sala …
    Sikur te jete vertet femer mendojeni ne radhe me Guxhollin, Dumen, e bibat e tjera zedhenese te Saliut…. do na merrnin te gjitheve perpara.

    Reply to this comment
    • Pellazgu March 17, 00:11

      @Bocari

      Mos e “falëndero” më kot Janullatosin sepse Robeta nuk është femër, por mashkull semafori.
      Është nga ata priftërinjtë e Anusit që ndërrojnë emrat për t’u “fshehur” e për t’u dukur shumë, si plakat tek filmi “Dimri i Fundit”. Në një replikë i janë ngatërruar pseudonimet që përdor dhe është përgjigjur me “alteregon”.
      Ky Roberta është treguesi më i mirë se të gjithë ata që i dalin krah anusit në këtë forum nuk janë as nga shqiptarët e ndershëm e as nga njerëzit e thjeshtë, por Anuska të vogla të cilat i madhi “i ka bërë sipas shëmbëlltyrës së tij”. 😀 😀 😀

      Reply to this comment
      • ben March 17, 21:58

        Flasin ketu shume te rinj dhe re reja,flet dhe nje plakush bithcpuar dhe bithpalare me emer Pellazgu. Ky nuk mer mundimin te fsheh prejardhjen e tij.Pranon me fodullek turku se eshte nje prodhim Anusi. Pse nuk ri rehat ne azilin e pleqve o fukara,qe akoma ke fuqi te ngrehesh bithen e palare per nder arm per allahun.

        Reply to this comment
      • Roberta March 18, 14:16

        @ Pellazgu
        Duket njeriu nga kultura e tij! Fjalët e tua janë pasqyra më e mirë e varfërisë mjerane të intelektit. Ndërro emrin të paktën se e njollose.

        Reply to this comment
    • Roberta March 17, 22:11

      Edhe unë për një gjë jam mirënjohëse, që në Shqipërinë tonë të dashur ka edhe persona të kultivur, ndryshe nga ty!

      Reply to this comment
  44. DIONI(Gjilan) March 16, 23:22

    @Roberta e asfalis,ne shqiptaret e kosoves-jemi me fat qe ne rradhet e krahut politik te uck´se,kishim te madhin bacen bedri.luften politike per clirimin e shqiperis nga terrori grek-baca bedri,vazhhdone te beje sepse eshte shqiptar e shkuar shqiptarit.

    Reply to this comment
  45. Christ March 16, 23:39

    Shqiperia duhet te behet e krishtere.
    Ashtu siç ka qene.
    Janullatos ka dhene per kete nje kontribut te shquar.
    Jashte Islamet nga Shqiperia.

    Reply to this comment
    • KOZi March 17, 00:37

      Po Shqiperia duhet te behet KATOLIKE si Kroatet ose Polaket. Te kthehen ne Katolik edhe shqiptaret Ortodokse sepse e kane me te lehte se i referohen nje Profeti, Shqiptaret muslimane kthehen me lehte pasi nuk kane bere ndonje ceremoni qe te shpallen muslimane ( si pagezimi ) jane nominalisht muslimane,jane shumica e popullsise dhe konsumojne shumicen e alkoolit. tung

      Reply to this comment
  46. Llazar March 17, 00:18

    Replika ime ne gazeten Dita per Janullatosin‏

    Replika ime ne gazeten Dita per Janullatosin
    Llazar Vero 6:24 PM Keep this message at the top of your inbox
    To: Llazar Vero

    Autori, mendoj se nuk do ta kishte marre mundimin tu jepte pergjigje ketyre dy doktor -profesorave 6 mujorsh dhe dy klerikeve qe nuk i njeh kurkush, ne se pas tyre nuk jane duar dhe mendje te tjera qe e kane kurdisur dhe pergatitur shkrimin e tyre. Personalisht me erdhi paksa keq vetem per nje autor te ketij shkrimi “profesor doktor” Aleksander Sallabanden, ish ambasadorin e Republikes se Shqiperise ne SHBA, qe do te thote njeriun me te besuar te Shqiperise per te perfaqesuar vendin tone ne shtetin me te fuqishem ne bote, ne vendin mik te Shqiperise, ne aleatin me te fuqishem te saj etj. Se si e beri kete pune e dine shefat e tij ne Tirane dhe emigrantet shqiptare ne Amerike,por ajo cka dua te theksoj eshte se nuk e kisha menduar kurre qe ky person paska rene ne merak me Janullatosin e kishen qe po nderton ai ne Shqiperi. A nuk e shikon ai valle si njeri i politikes dhe diplomat, si profesor dhe doktor se te gjitha kishat qe jane rimekembur,ndertuar etj, nuk jane te stilit qe ishin ne traditen shqiptare, por te stilit grek,dhe lyer e zbukuruar brenda dhe jashte me ngjyren blu te flamurit grek. Mos te lodhet shume le te shoh katedralen ne qender te Tiranes. A jane bere keto per te ruajtur dhe zhvilluar traditen dhe Kishen Ortodokse te Pavarur Shqiptare? A nuk mjafton afera e turpshme e varrezave te ushtareve grek te rene ne token shqiptere gjate LDB ne betejat kunder ushtrise italiane,kur u blene me pare dhe pa pare edhe eshtrat e civileve shqiptar per t’i kthyer ne ushtar greke? Perse u ngriten keto varreza ne trojet shqiptare dhe nuk u morren ato eshtra dhe te preheshin, ku u takon, ne token greke, sic kane bere edhe ushtri te tjera te huaja qe kane ardhur ne vendin tone. Ne se do te kerkonin te gjithe shtetet,ushtrite e te cileve kane luftuar ne Shqiperi , te ngrinin varreza ne territorin tone , nuk do te kishim vend jo me per te vdekurit tane, por as per te gjallet.. Nje monument, nje lapidar per keto raste do te ishte i mjaftueshem. Populli shqiptar di te nderoj te tjeret pa patur nevoj qe t’i quaj greket shqiptar sic ka bere dhe ben Kisha greke qe cdo ortodoks shqiptar e konsideron grek. Ky qendrim nuk ka aspak te bej as me fene,as me civilizimin, as me politiken e ndershme. Ky eshte thjesht nje qendrim i erret mesjetar. Zoterinje profesora dhe klerike ortodoks, autore te shkrimit, besoj se nuk eshte e veshtire per ju qe te kuptoni (jo ta pranoni) se kerkesa e Janullatosit dhe e juaja, pasi e mbeshtesni, per t’i dhene qytetarine shqiptare ketij prelati grek, niset nga dashuria dhe respekti per Shqiperine dhe popullin shqiptar qe ka ky prelat. Eshte e qarte si drita e diellit se qellimi i tij eshte me qitje te larget. Duke u bere shtetas shqiptar nga dora juaj po nga ju ai do te behet edhe shenjtor pas vdekjes,per ndihmesen qe ka dhene. Ne kete menyre shkrihet kufiri midis kishave greke dhe shqiptare, realizohet enderra e Voriepirit. Shkurt, shtohet nje shen kozma tjeter ne trojet tona. A nuk i festuat pervjetorin ketij te fundit, vitin qe shkoi. Po sa shenjtoreve shqiptare u kemi kujtuar ditet e pervjetoreve. Sa shenjtor te fese ortodokse shqiptare kemi shpallur ,qofte edhe keto 25 vjetet e fundit? A nuk e meriton te behet shenjte Petro Nini Luarasi, Papa Kristo Negovani. At Stath Melani, At Ballamaci… dhe me i madhi Fan Noli, qe i dha pavaresine Kishes Ortodokse Shqiptare dhe qe kishte 50 vjetorin e vdekjes kete jave, qe perktheu librat e fese ortodokse ne gjuhen shqipe etj. U takon. Por si mund ta bej kete Janullatosi i juaj kur keto figura te ndritura te kombit dhe te fese ortodokse shqiptare u helmuan, u mallkuan, u vrane, u therren ,u perbuzen nga Patriarkana greke? Jo vetem besimtaret e vertete ortodoks shqiptar,por mbare populli yne, besimtaret e te gjitha feve i kane shenjteruar ne mendjen dhe zemren e tyre. Do te vij dita kur ata te shenjterohen me te vertete edhe nga Kisha Ortodokse e Pavarur Shqiptare. Do te vij dita kur kete kishe ta drejtojne bijte e vertete te saj. I nderuar Bedri Islami, ju falenderoj edhe njehere per ndihmesen e madhe qe keni dhene dhe jepni si gazetar,intelektual dhe atdhetar i klasit te pare,per cdo problem e shqetesim te atdheut, te popullit. Edhe kete here ju e deshmuat si jo me mire kete vleresim qe ju kane bere shume e shume lexues atdhetare.
    © 2015 Microsoft Terms Privacy & cookies Developers English (United States)

    Reply to this comment
  47. FanNoli March 17, 01:26

    “Papa Kristone e vrane Dhe per te s’ra nje kambane”
    Perse kjo bote o i madhi Krisht eshte kaq ironike?
    Si eshte e mundur, o zot , qe vrasesit e shenjtoreve shqiptare te marrin Kishen tone per te vrare ortodoksine shqiptare?
    Si lejove qe nje qymyrxhi Athine te ulet ne fronin e nje kolosi mendjendritur te permasave boterore?

    Reply to this comment
  48. pelivani March 17, 01:31

    Jashte Janullatosi nga Shqiperia. Dhe heqte kemben zvarre per gjithe tradhetaret e atdheut Roberta, enter (=zorra eshte nje emer qe i shkon shume mire ketij kermilli qe ushqehet ato qe nxjerr Anusi)
    Jashte nga Shqiperia edhe gjarperinjte antishqiptare.
    Shqiperia per shqiptaret, vetem per ata qe e duan Shqiperine.

    Reply to this comment
  49. pelivani March 17, 01:57

    E thene troc ketu lufton shqiptaria me antishqiptarine.
    Si gjithenje fituese eshte shqiptaria dhe shqiptaret.
    Rrofte Shqiptaria! Rrofshin shqiptaret!
    Jashte Janullatosi?
    Janullatos, a nuk e degjon si gjemon Shqiperia. Jashte nga Shqiperia!
    Edhe nje minimum dinjiteti po te kesh duhet ta kuptosh qe je Persona non grata e te largohesh!

    Reply to this comment
  50. Piro March 17, 03:03

    PAPA KRISTONE E VRANE
    DHE PER TE S’RA NJE KEMBANE

    Papa Kriston kush e vrau?
    Kush helmoi Petro Nine?
    Pse e beri gjemen greku?
    Ate ne te gjithe e dime:
    Qe te prishte Shqiperine.

    Dhe At Melani buzepjekur
    Vjen c’te shohe ne Kosine,
    Qysh nxoren shqiptaret e vdekur
    te bejne vareze per Greqine?

    Dhe emrin e Nolit fshine
    Nga kisha qe e ngriti vete
    Sepse donte Shqiperia
    Te mbante koken perpjete.

    Por Noli rron akoma sot
    Ne zemrat tona ka folene,
    Fron’ e tija sot e ndot
    Nje zvarranik, po ku e gjene,
    Gjarper qe shqip s’flet dot?

    Dhe Noli kthehet triumfator
    Ne kryeveperen e tija
    Ne Kishen vetem shqipetare
    Qe e nderon gjithe Shqiperia.

    Dhe na flet Noli me ze kumbues:
    Se vjen nje dite dhe ngrihet vala
    “Pa fryhet Vjosa e derdhet Buna”
    Dhe merr perpara gjithe c’gjen
    Uzurpator e plehrat e tija
    Qe te pastrohet Shqiperia.

    Reply to this comment
  51. demo March 17, 08:56

    Z,@christ.Nje gomar i lyer me boje nuk quhet zeber! Ortodoksizmi,islamizmi kristianizmi,socializmi,komunizmi,salistanizmi,jane nje dore boje,si edhe besimi juaj!Ne shqiptaret, te cfaredo besimi,bindje politike,krahine,jemi te nje rrace,te nje gjaku,Problemi eshte i juaji.Ju greket keni probleme me ADN,Nuk jeni nje gjak,nje rrace.Shumica e popullit tuaj jane shqiptare arvanite,Ju keni afrikane dhe aziatike te lidhur me nje spango te kalbur qe quhet orthodhoksi.Ne jemi zoter te shtepise dhe s`mund ti therrasesh te zoti te shtepise:-Jashte nga Shqiperia.NQS,eshte dikush qe duhet te dali jashte nga Shqiperia,ky eshte kali i Trojes,Janullatosi,me ca grekomane.

    Reply to this comment
  52. heretiku March 17, 09:39

    Kryepeshkopi aktual i KOASH-it, Anastas Janullatos, u zgjodh i tille vite me pare, ne kushte emergjence, kur KOASH rezultonte e asgjesuar, si rezultat i ateizmit te sforcuar te sistemit monist. Eshte e vertete qe ai eshte me origjine dhe nenshtetesi greke, por eshte po aq e vertete qe nen drejtimin e tij nuk ka pasur raste vjedhjesh apo korrupsioni, nga drejtuesit e kesaj kishe, siç ka ndodhur ne komunitete te tjera, gje qe ka sjelle konflikte tek keta te fundit.
    Vjedhja dhe korrupsioni jane plage kanceroze ne te gjitha sferat e jetes ne Shqiperi dhe sot per sot nuk shifet fundi i ketij tuneli te erret. Tek KOASH-i ky fenomen i rende nuk ekziston, fale edhe punes se mire te drejtuesit te saj, moralit te larte dhe pakorruptueshmerise se tij.
    Lind pyetja : “N.q.s. largohet Janullatos nga kreu i KOASH-it dhe zevendesohet me klerik me origjine dhe shtetesi shqiptare, a do te shfaqet edhe ne gjirin e ketij komuniteti fenomeni i larpermendur”? Rreziku eshte i madh, per te mos thene i sigurte. Duke e pare problemin ne kete kendveshtrim, Janullatosi mire se te rrije atje ku eshte, ardhshin edhe te tjere nga jashte si ai, edhe ne sfera te tjera te jetes, per ti dhene sado pak oksigjen shqiptareve te asfiksuar.
    Artikullshkruesi duhet te kete parasysh qe ne Shqiperine e pas vitit 90-te, kane hyre lloj lloj tipash te huaj, kane marre shtetesine shqiptare, me pas kane rezultuar terroriste. Keto gjera kane ndodhur perpara hundes se tij. Gjithashtu para hundes se tij ndodh sot, qe nga hoxhallare dhe imame me tendenca terroriste, i behet thirrje dhe i shpelahet truri individeve te dobet, per te shkuar e luftuar ne Siri dhe Irak, ne rradhet e ISIS-is, oranizate kjo, e shpallur boterisht terroriste. Rezultat i kesaj propagande te ndyre, ka shume shqiptare qe shkojne te luftojne per terroristet e lartpermendur, ne disa raste per fat te keq edhe familjarisht, bashke me femije te mitur.
    Ky fenomen kaq i shemtuar duhet te jete preokupim per artikullshkruesin, siç duhet te jete per te gjithe komunitetin e shqiptareve. Janullatos me predikimet dhe veprimet e tij, ka demostruar te jete njeri i paqes dhe harmonise per shqiptaret. Boll ti kujtojme artikullshkruesit per ndihmat masive qe ju derguan fatkeqeve nga Kosova ne 1999, te shperngulur forcerisht nga serbet. Keto ndihma u iniciuan dhe u organizuan nga vete Janullatosi, ne vete te pare.

    Reply to this comment
    • Pellazgu March 17, 11:10

      @heretik

      Ti qenke “heretik” modern, sepse qenke me kishën. Do jesh nga ata kungujt e rritur në Shëna-Vlash sepse qenke shumë i ditur, siç e tregon lidhja pseudonim-brendi e komentit. Ti patjetër do kesh mësuar në seminar se “heretikët i digjnin pasi “vdisnin” për dogmat e fesë”! Kurse ti mor heretik vdiske për Anusin!

      Reply to this comment
  53. Pellazgu March 17, 11:04

    @kubani

    Prapë ti pordhë e Anusit po e qelb forumin me antishqiptarizmin tënd?! Prapë ti more qelbësirë e ISIS-it ortodoks?! Paske fjetur me Anusin mbrëmë si duket, sepse qenke frymëzuar mirë, si një kone e bindur e ASFALI-së greke.
    Sa për Turqinë more pleh, kleri ortodoks grek ka qenë me të më afër se kushdo, pasi të gjithë Patriarkët Ekumenikë i kanë shërbyer sulltanëve (madje edhe në kohën e republikës, deri në Luftën II Botërore, shtetit turk i kanë shërbyer), duke u bërë zëri dhe shkopi i padishahut në Rumeli, në Arbëri, në Serbi, në Rumani e gjithë andej ku kishte ortodoksë.
    Nuk e di të të them nëse këtë e bënin sepse dylberllëku ishte shumë i përhapur në Turqi e Rumeli (prandaj në ish-Rumelinë, pra Greqinë e sotme apo Dylberadhën, është aq i përhapur seksi dylber-dylber) dhe në oborrin e sulltanit kishin gjetur kodoshë pallëtrashë të cilëve u “kthenin” shpinën, apo nëse e bënin këtë pasi ishin plehra që i kishin kthyer shpinën fesë që përfaqësonin. Megjithatë pyet “enciklopedikun” Anus se mbase ta shpjegon më mirë…

    Reply to this comment
  54. stefi March 17, 12:58

    Fan Noli po kthehet ne fronin qe ndertoi vete. Fan Noli eshte shenjtori yne.
    Rrofte ortodoksia shqiptare.
    Jashte armiku i saj Janullatos!

    Reply to this comment
  55. Toni March 17, 12:59

    Po pse nuk ben nje shkrim kunder xhihadisteve qe sterviten ne Shqiperi z. Islami; perse nuk ben nje shkrim per xhamite qe rekrutojne ne mes te kryeqytetit te rinj per ti derguar ne Siri e Irak; po pse nuk thua nje fjale per mijera minare qe ngrihen ne vendin tone te financuara haptazi nga shoqatat bamirese ekstremiste arabe; po pse nuk thua nje fjale per ndertimin e xhamise me parate e shtetit turk; perse nuk shkrove nje fjali te vetme kur vjedhjes se kishave dhe ikonave gjate ketyre 25 vjeteve; po si nuk thua nje fjale qe ne medresene e tiranes dhe ne medresete e tjera te vendit detyrohen femijet te mesojne arabisht; nuk gjej nje shkrim te tille nga ana jote; ke dale hapur kunder nje komuniteti te nderuar per shkak te urrejtjes qe ke jo ndaj kreut te kishes por te krishtereve ne pergjithesi.

    Reply to this comment
    • bilal March 17, 15:52

      Toni, mos u bej idiot, B.Islami ka mbi 8 shkrime kunder vehabisteve vetem ne kete gazete.

      Reply to this comment
    • gregori March 17, 22:43

      Jam plotesisht ne nje mendje me ty Toni, jo si ortodoks shqiptar, por per argumentat qe jep, dihen financimet e botes islame dhe te Turqise ne Shqiperi, kane kapur edhe financat edhe mediat.Na mbyten telenovelat turke. Shqiperia kurren e kurres nuk duhej te ishte pjese e botes islame ndersa pretendon per t’iu bashkuar perendimit. Mbulimi i fytyres dhe ferexhete e kthyen Shqiperine shekuj prapa.

      Reply to this comment
  56. daliu March 17, 13:02

    Te pastrojme Atdheun nga pislleqet greke.
    Jashte Janullatosi nga Shqiperia!

    Reply to this comment
  57. kaloresi March 17, 13:44

    Triumf i arsyes njerezore dhe Shqiptarise ketu ne gazeten DITA.
    Bie ne sy menjehere injoranca e grekofileve te blere me cmim te lire.
    ASNJERI PREJ tyre nuk hyn te debatoje a te kundershtoje faktet dhe argumentet e zotit islami, duke i lene ato ne fuqi.
    SOS.
    Janullatosi duhet t’i kerkoje profesor turpit Aleksander Salla-bandes dhe priftit gollobordas Ilia Mazniku te bejne nje replike tjeter qesharake ose jo me pak qesharake se e para.

    Reply to this comment
  58. Qenullatosi March 17, 13:49

    Dhe kete Aleko Sallabanden injorant te shitur te greku Sali Berisha e kishte derguar ambasador ne Amerike?
    Eshte e pabesueshme se si keta tradhetare te atdheut arrijne der kaq lart ne politiken shqiptare.
    Por eshte e qarte, ne Tirane jane shtruar kembekryq Asfalia dhe UDBja.
    Quo vadis atdheu im?

    Reply to this comment
  59. Rapi March 17, 14:29

    Edi Rama i ke nje borxh gjigandit te te gjithe shqiptareve (ortodokse, katolike, myslimane e bektashinj).
    Nje statuje madheshtore ne mes te Tiranes e meriton ky shqiptar i madh e themeluesi i Kishes sone Autoqefale e shume patriote te Shqiperise.
    Nga hija e atij gjigandi mendjendritur do te largohet vete nga Shqiperia uzurpatori xhuxh e i urryer, ndotesi i fronit te gjeniut te madh te Kishes sone.

    Reply to this comment
  60. Rapi March 17, 14:58

    Nuk do te kete qetesi e progres ne Shqiperi sa kohe qe do te lejohet legalisht veprimtaria antishqiptare e janullatosit dhe e kopese se tij te veremosur me dhrahmite e vjedhura neeper Europe.
    Jashte Janullatosi me banden e tij tradhetare antishqiptare te Robertes, Blertes, Enterit, Aleksander Sallabandes, Ilia (Gollopordhas) Maznikut etj.

    Reply to this comment
  61. ALSA March 17, 19:37

    PAS 10 VJETESH JANULLATOSI DO JET NJE SHENJT SHQIP.

    Reply to this comment
  62. kubani March 17, 19:38

    Ky @Pellazgu,yne eshte hammall i mire,nga te gjithe hamenjte eshte me i lire,ky ngarkon derrasa qymyr edhe hekur,e ne fund te dites, qivure per te vdekur !
    -Shiko halene tende,o cope @Pellazgu,mbaj defterin e bemave e gjemave te races tende,he koqe intelektuali i vetshpallur,shko bej Cici-n te te hapen syte !

    Reply to this comment
  63. kubani March 17, 22:57

    Po kur u be edhe [email protected],i biri i budallackes,te kakarise si kaposh Berati.O debil, [email protected],shiko sa komente u bene nga ju dylbere anadolli,ne emer te “patriotizmit”,kunder udheheqesit shpirteror te orthodhokseve,e krahasoi me komentet e para 4,ditesh per promemorjen e shkruar nga biografi i imzot Fan S.Nolit,me rastin e 50,vjetorit te vdekjes.Po ku kini komb e atdhe ju race e paseleksionuar,hunjckulur e bythendukur,haivane samari,do na tregoni ju,se ke do duam e ke do mbajme ne krye te kishes tone.Hajde lipsuni kufoma te pakallura !

    Reply to this comment
    • Pellazgu March 18, 17:08

      @kubani

      O qelbësirë që më bëhesh trim nga desktopi! O pleh që vjen era Anus! O analfabet antishqiptar që dylberon me emrin e Fortposhtërsisë në gojë, kur shkruaj as që kam ndërmend të të tregoj ty more qelbësirë me veladonin era kërmë se kujt t’i puthësh bythën, por t’u them shqiptarëve që mos dëgjoni se ç’thotë “korçari” vlleh me pseudonimin @kubani, sepse nuk është tjetër veçse një kurvë semafori, si të gjithë ata që i shërbejnë Anus Qenullatosit. Nuk po merrem me kurvat që ke në shtëpi, sepse nuk preferoj p.dh palara që u është mbyllur se s’ka kush ua bëj, pasi meshkujt i zgjerojnë tubin e sobës njëri-tjetrit, siç bën edhe ti me ata veladonkëllirët që kalon natën. Raca ime është ajo shqiptare more ndyrësirë. Ajo racë ju ka hapur dyert juve qelbësirave, që sot i ngulni thikën pas shpinës Shqipërisë. Mos guxo të ma shash racën hyjnore shqiptare se ta pres gjuhën o mut i Anusit!

      Reply to this comment
  64. demo March 17, 23:41

    @Heretiku
    E dime shume mire se si u zgjodh Janullatosi mes thirrjeve Papa Kristo Negovani,Fan Noli,Jashte nga Shqiperia!E ke vidjon te rregjistruar ne youi tube.

    Reply to this comment
    • shqiptari March 24, 03:21

      o demir po mos fol mer. janullatsi nuk u zgjodh ne tiran, u zgjodh ne stamboll. ato kelyshat qi thirnin ne kish i kish mledh (pagu 5 qind lekshin) deputeti musliman butka. nipi i maskruesit te voskopojes dhe fshtrave te tjera ortodokse (grabocka (kujto vera grabocka), panariti (kujto ministrin edmond)etj). ne video nigjohet zani i nji ortodoksi “cjan kta maskarenj”. ky osh opinioni i ortodoksive per ato qe u perpoqen te futeshin ne kishe. po gjithshka kish mbaru. nuk ia dolen. pranaj mos ia fut kot. se bonesh rezil

      Reply to this comment
  65. Liri March 17, 23:54

    O Bedri ISLAMI qenke nje peshtjellues i miksuar ateisto-antiortodoks. Teori e marksiste-leniniste e xhaxhi Enverit qenka misheruar thelle ne ty. Qenke nga brezi i i prishjes se kishave. Merru me veten se ne kete moshe qe je, po humb shpirtin tend e cdo te japesh per ta shpetuar???????

    Reply to this comment
  66. Liri March 17, 23:57

    Ja dhe antiortodokset po vjellin vrer. Po do t’ia kujtojne frymezuesit demoniak keto padrejtesira urrejtjen qe po shfaqin ndaj ortodokseve ne keto komente dhe ne te tjera ketu dhe ne gazeta te tjera.

    Reply to this comment
  67. cenko March 18, 03:29

    Bravo Bedri islami!
    Asnje nga akuzat dhe argumentet qe ke formuluar kunder pranise se antikrishtit antishqiptar Janullatos nuk te ka rezuar kopeja e shitur progreke e antishqiptare e janullatos.
    Shqiperia eshte e Jona.
    Nxirrni jashte koloneline Asfalise nga trojet tona.
    Ai dhe Kisha e tij greke e kane te pathare ne duar gjakun e martireve te Kishes sone Petro Nini Luarasit, Papa Kristo Negovanit, At Stath Melanit, Papa Llambro Ballamacit etj. Ajo Kishe greke ka bekuar THERRJEN e 200 civileve shqiptare ne Hormove dhe djegien e 190 fshatrave te Shqiperise se Jugut.
    Jashte! Jashte nga trojet tona te shenjta kolonelin e Asfalise Greke qe ka 200 vjet qe punon kunder shqiptareve e Shqiperise!

    Reply to this comment
  68. semper March 18, 12:23

    Asnje nga komentuesit ketu nuk ka vene ne dyshim akuzat e Bedri Islamit per veprimtarine antishqiptare te Janullatosit.
    Prandaj mund te thuhet se ky eshte armiku me i rezikshem dhe eprcaresi me i madh i shqiptareve ne historine e Atdheut tone.
    Ky duhet nxjerre sa me pare jashte nga Shqiperia!

    Reply to this comment
  69. semper March 18, 12:35

    Vellezer shqiptare!
    Kurre ne historine e Shqiperise nuk kemi percarjen qe kemi sot. Dhe te gjithe e dime shkaktarin e te gjithe kesaj percarje, januollatosin.
    Por une pyes cdo shqiptar te ndershem:
    A ia vlen qe per nje grek qe do te behet me pahir shqiptar te percahet ky popull fisnik?
    Le te shkoje Janullatosi ne Greqi dhe cdo gje normalizohet.
    Sido qe te behet Janullatosi eshte grek dhe ka mbi te gjitha Greqine sic kemi ne shqiptaret SHQIPERINE (JO XHAMINE OSE KISHEN) MBI TE GJITHA.
    Janullatosi ne krye te Kishes sone ka nje konflikt te paster interesi. Ai perfaqeson interesat e Greqise, te nje vendi me te cilin jemi ne gjendje lufte.
    Ne duam ta ngreme Shqiperine kurse ai do t’ia aneksoje Greqise.
    Sa kohe duhet te na imponohet Greqia ne Kishen tone?
    Nuk jemi ne ortodokset te zote ta drejtojme Kishen e Fan Nolit sic jane katoliket shqiptare ose muslimanet shqiptare ose bektashinjte shqiptare?
    Nuk ka budalla qe e beson kete.
    Ortodokset shqiptare kane shkelqyer gjithenje ne te gjitha fushat e kultures shkences , leterisise dhe artit dhe nuk ditkan te drejtojne Kishen e tyre?
    A ka njeri qe e beson kete?

    Reply to this comment
  70. ilia March 18, 12:52

    Duket që në këtë përgjigje ndaj një kundërpërgjigjeje, autori i ka sqaruar rrethanat dhe pozicionin e tij, lidhur me qëndrimin ndaj Kryepiskopit Anastas, tashmë mjaft qartë dhe sinqerisht. Ka një këndvështrim më shumë gjeo-politik prej z. Bedri, si dhe të fenomenit nacionalist, që tashmë prej rreth 15 vjetësh ka ardhur duke i rritur përmasat e tij ne Shqipëri, gjë që për mendimin tim, kur kalon caqet, bëhet i papranueshem deri edhe primitivitet.
    Por, trajtimi i një fenomeni duhet bërë gjithmone i ndarë nga rrethanat dytësore, si dhe ato historike, e gjeo-politike, të cilat nëse shtrohen si argumente të cdo cështjeje të cojnë në përfundime të gabuara. Nëse ka qenë qëllimi i trajtimit të nje fenomeni historik, lidhur me qëndrimin e Greqisë, kjo mund të bëhet me abstragimin ndaj atyre fakteve dhe ngjarjeve historike të cilat nuk lidhen me këto.
    Përzjerja e këtyre argumenteve, thjesht nxit armiqësine ndaj Kryepiskopit dhe fatkeqësisht edhe ndaj vetë Kishës Orthodhokse, sepse Peshkopi është vetë Kisha Orthodhokse, Engjëlli i Kishës, i pandashëm dhe kanonikisht janë e njejta gjë.
    Qartësisht thuhet se “nuk pranohet vetëm sepse është grek”, pra për shkak të origjinës etnike, kur kanonikisht Kisha Orthodhkse është Kishë “Katholike”, pra që përfshin gjithcka, të gjitha, në kohë dhe hapësirë, pavarësisht nga origjina, sepse “nuk ka judeas, ose grek”, sic thuhet ne letrat e Shen Pavlit, por jemi të gjithe Një Kishë, dhe gjymtyrë të Saj.
    Çdo paragjykim, apo qëndrim i kundërt, (që sot janë më shumicë), nuk bën gjë tjetër veçse dëmton personat që i nxjerrin ato, pasi nuk mund të kritikosh Kishën ashtu sic p.sh. kritikon një parti politike, apo mban një qëndrim ndaj një cështjeje të caktuar. Çdo fjalë lidhur me Kishën Orthodhokse, ka lidhje me Zotin Krisht dhe kërkohet kujdes sa herë bëhen konsiderata lidhur me këtë gjë, dhe me të drejtë thuhet se në këtë rast cënohet edhe toleranca fetare, sa herë që paraqet mendime thjesht lidhur me origjinën etnike që e barazon me historinë e para 100 vjetëve dhe nuk ke fakte për të bërë padi konkrete, që së paku deri më sot nuk ka patur, ose kanë qenë të pabaza.
    Personaliteti i Kryepiskopit është i njohur botërisht dhe pavarësisht origjinës së Tij, kërrkush në botë nuk mund të besojë se Anastasi ka lidhje me “helenizimin” e jugut, vorio – epirin, etj., sepse janë të përjashtuar qysh prej formimit të Tij dhe faktet flasin vetë, pasi të gjithë sa e sulmojnë nuk paraqesin qoftë edhe nje fakt të vetëm, për vërtetimin e akuzave të tyre.
    Dhënia e nënshtetsisë shqiptare Kryepiskopit Anastas, nuk i bën nder Atij, i bën nder Presidentit, politikës shqiptare dhe gjithë shqiptarëve. Kryepiskopi vetë është edhe shqiptar me shpirt, pra nuk ka arësye pse t`i mohohet nënshtetësia. Madje edhe varrin e Tij, e ka këkuar ta ketë në Manastirin e Shën Vlashit, në Durrës, gjë që do të thotë shumë, për vlerësimin që ka ndaj këtij vendi dhe populli.
    Përshendetje të gjithëve!

    Reply to this comment
    • Zgjohu March 18, 13:30

      Leri more mjeran keto dudumlleqe te injorances mesjetare.
      Mblidh mendjen. Jetojme ne shekullin 21 dhe ty vazhdon akoma me idioci te te shekullit 9 te fortlumturive e fortdjallezive greke.
      Je shume injorant te genjesh shqiptaret me budallalleqet e tua.
      Zaten te gjithe ju qe firmosni borderone Janullatos te ketij niveli jeni (shih replikat qesharake te prifterinjve te Beratit e te Prof drave Sallapardha e Andoni).
      Janullatosi po vdes dhe do te varoset ne Greqi jo ne Atdheun tone se boll e ndoti nje kerme mesjetare.

      Reply to this comment
  71. Zgjohu March 18, 12:59

    Vellezer shqipetare,
    Te prekim urtesine,
    Te zeme rrugen e mbare
    Te ngjallim Shqiperine

    Na porosiste poeti yne i madh kombetar, Naimi i madh. Dhe rruga e mbare e Shqiperise ne shekullin 21 eshte rruga e progresit shoqeror, e shkences, kutlures arsimit dhe e teknologjise moderne, jo rruget mesjetare te xhamive e kishave.
    Por ai na porosiste edhe te ruhemi nga armiqte e fshehur qe perdorin fene per te na percare:

    Shoke kemi ne mes tene
    Ca armiq e tradhetore
    Bobo mos u qofte thene
    Vecse s’kane gje ne dore.

    Gjithnje e ne cdo vend te botes ka pasur e do te kete tradhetare te vendit te tyre. Keshtu kemi edhe ne shqiptaret njerez qe jane vene ne sherbim te nje vendi me te cilin jemi ne lufte (sic na thone greket vete).
    Por, sic thoshte Naimi ata “s’kane gje ne dore”. Shqiperine, edhe pse me dobesi qe erdhen nga koniunkturat e brendshme e te jashteme, e kemi ne dore ne shqiptaret e jo tradhetaret , qe kane bere kauze te perbashket me Janullatosin (Aleksander Sallat bandat, Robert Andonet, enter-zorret, Robertat, Qafiret, etj.).
    Janullatosi qe krijoi keta krimba antishqiptare, do te zhduket (me hir ose me pahir).
    Kancerit 20-vjecar qe i implantoi Shqiperise Sali Berisha per te ruajtur karriken e tij te qelbur Vicidolase, po i vjen fundi (kjo eshte edhe arsyeja pse Vangjel Dhulet dhe klyshte e tyre te mesiperm duan ta bejen me pahir qytetar te Shqiperise).
    Shqiperia e mundi kete kancer grekogjen.
    Mjere kush i shkoi prapa.
    E ardhmja eshte e jona jo Janullatosit dhe e krimbave te tij antishqiptare.
    Rrofte Shqioperia jone!
    Shihni si dridhet e struket shpura tradhetare para gjgandit te SHQIPTARISE!

    Reply to this comment
  72. Zgjohu March 18, 13:01

    Vellezer shqipetare,
    Te prekim urtesine,
    Te zeme rrugen e mbare
    Te ngjallim Shqiperine

    Na porosiste poeti yne i madh kombetar, Naimi i madh. Dhe rruga e mbare e Shqiperise ne shekullin 21 eshte rruga e progresit shoqeror, e shkences, kutlures arsimit dhe e teknologjise moderne, jo rruget mesjetare te xhamive e kishave.
    Por ai na porosiste edhe te ruhemi nga armiqte e fshehur qe perdorin fene per te na percare:

    Shoke kemi ne mes tene
    Ca armiq e tradhetore
    Bobo mos u qofte thene
    Vecse s’kane gje ne dore.

    Gjithnje e ne cdo vend te botes ka pasur e do te kete tradhetare te vendit te tyre. Keshtu kemi edhe ne shqiptaret njerez qe jane vene ne sherbim te nje vendi me te cilin jemi ne lufte (sic na thone greket vete).
    Por, sic thoshte Naimi ata “s’kane gje ne dore”. Shqiperine, edhe pse me dobesi qe erdhen nga koniunkturat e brendshme e te jashteme, e kemi ne dore ne shqiptaret e jo tradhetaret , qe kane bere kauze te perbashket me Janullatosin (Aleksander Sallat bandat, Robert Andonet, enter-zorret, Robertat, Qafiret, etj.).
    Janullatosi qe krijoi keta krimba antishqiptare, do te zhduket (me hir ose me pahir).
    Kancerit 20-vjecar qe i implantoi Shqiperise Sali Berisha per te ruajtur karriken e tij te qelbur Vicidolase, po i vjen fundi (kjo eshte edhe arsyeja pse Vangjel Dhulet dhe klyshte e tyre te mesiperm duan ta bejen me pahir qytetar te Shqiperise).
    Shqiperia e mundi kete kancer grekogjen.
    Mjere kush i shkoi prapa.

    Rrofte Shqioperia jone!
    Shihni si dridhet e struket shpura tradhetare para gjgandit te SHQIPTARISE!

    Reply to this comment
  73. reparti March 18, 13:36

    Per ke bie kambana e largimit nga Shqiperia?
    Per Janullatosin.
    Si pastrohet ambienti shqiptar nga ndotja e cerekshekullit te fundit?
    Duke shporrur kolonelin e Asfalise, Ananas Janullaton.

    Reply to this comment
    • shqiptari March 24, 03:30

      o cenko avash mer bur (a gru). hormoven e shkaterroi ali pasha mer jau. ket e din ene lopa. pasanaj llambro ballamaci luftoi per rumanizimin e vlleheve shqiptare. paguhej nga rumania. armiku na u bo patriot. ej bela. injorant milet. kush je ti qe na urdheron me dal jasht. ne bij shqipe. avash

      Reply to this comment
    • shqiptari March 24, 03:38

      ambienti ne shqipri pastrohet keshtu. duke mledh plenat e duke mos i hudh ne rrug, lumenj, dete. duke bo kanalizime te mira per ujrat. e njigjove lajmin ne kenet dures kan 7 dit pa uj. u ngatrru uji i pishem me ujrat e zeza. veni pastrohet duke mos mbiell hashash. duke mos koruptu. duke nalu gjakmarrjen, padrejtesin, papunesin. duke mos pre pem pa kriter. duke ndertu shkolla, spitale. duke shkul universitetet e pista private. po ti bojm te gjitha kto kemi fillu me pastru shqipnin.

      Reply to this comment
  74. bido March 18, 13:50

    Janullatosi e dime qe eshte i semure rende dhe Vangjel Dhulja kerjkon me urgjence dhe paturpesi t’i japim qytetari shqiptare nje armiku te Shqiperise. Qellimi i i tij dhe i pasuesve te tij eshte i qarte si drita e diellit: te ngulin nje gozhde tjeter Nastradini si ate te xha Kozmait.
    Greket jane ne gjendje lufte me ne dhe ne duhet te varosim ne Shqiperi kolonelin Janullatos?
    Pune qe s’behet (ka bere kaq mekate dhe i solli kaq percarje vendit tim) .
    Le te vdese ne atdheun e tij, ne Greqi edhe pse “e do Shqiperine” e i “qan zemra kaq shume” per Atdheun tim” fortdjallezise se Junanistanit.
    Ne djall e me tej mund ta kete vendin, por vetem ne vendin tim JO

    Reply to this comment
  75. kermullatosi March 18, 13:56

    Jashte koloneli armik i Asfalise nga Shqiperia!
    Sali Berisha te jape llogari edhe per sjelljen e tij ne Shqiperi, krahas tradhetive te tjera qe i ka bere Atdheut tone.

    Reply to this comment
  76. vranishti March 18, 14:11

    Te shporret nga Shqiperia e t’i kthehet Gerqise gjarperi helmues (=helenizues) Janullatos.
    Te pastrojme ambientin shqiptar nga ndotjet e Asfalise.

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Click here to cancel reply.

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*