Rrëfimi i një koloneli: Kosova, nga plani sekret i Enverit, te NATO

March 14, 2019 19:12

Rrëfimi i një koloneli: Kosova, nga plani sekret i Enverit, te NATO

Leonard Veizi

Ideja e gjithhershme se: “Kosova duhej çliruar me çdo kusht”, nuk mori jetë vetëm nga veprimet luftarake të UÇK-së. Që në vitet ‘80 ushtria shqiptare përgatitej për një operacion të jashtëzakonshëm, që gjithsesi ruhej në sekret të plotë. Plani “Shpërthimi”, mbi të cilën punuan vetëm katër ushtarak madhorë të Ministrisë së Mbrojtjes, përcaktonte deri në imtësi, mësymjen frontale që do të mund të merrte me forcë territoret shqiptare të humbura nga Konferenca e Londrës. Gati 20 vjet më vonë, lufta do të niste vërtet, por këtë herë në kushte të tjera…

…Në 107 vitet e shtetit shqiptar, të paktën në dy raste ushtria do ta tregonte veten se dinte të luftonte. Provokacionet greke të gushtit ’49 dhe ato serbe 50 vjet më pas nuk patën asnjë sukses. Kolonel Sulejman Abazi, si një nga drejtuesit e ushtrisë shqiptare që mori pjesë aktive në mbrojtjen e kufirit shtetëror, gjatë Luftës së Kosovës, rrëfen ditët e vështira në verilindje të vendit përball trupave të ushtrisë serbe.

Kolonel Sulejman Abazi

A ka pasur Shqipëria plan konkret për të ndërhyrë në Kosovë?

Po, ka një histori të tillë. Në hartën e Drejtorisë së Zbulimit të Shtatmadhorisë Shqiptare, mbi dislokimin e forcave ushtarake në drejtimin Kosovë – Shqipëri, ishin të pasqyruara saktësisht forcat e Z2-3U të Armatës së Jugosllavisë, me qendër Nish e Shkup. Në arkiv gjendet harta e shkallës 1:200 mijë, me Nr.927, dt. 29/12/1980, e cila përfshinte krahinën e Kosovës, ku parashikoheshin 27 pika dhe rajone të paracaktuara për depërtim e veprime në prapavijë të armikut, të koduara sipas rregullit ushtarak. Kjo hartë u ndje e nevojshme të formulohej në bazë të të dhënave të zbulimit strategjik shqiptar në kohën e ngjarjeve të vitit 1968, e më pas, të vitit 1981 në Kosovë, të cilat kishin karakter të hapur politik me motive etnike. Operacioni i mundshëm i ushtrisë shqiptare, ishte i vështirë. Ideja e masave, në raport me zhvillimet ndërkombëtare, synonte përgatitjen e lartë për të realizuar në çdo kohë mbështetjen e fuqishme, deri ndërhyrje ushtarake për çështjen shqiptare në ish-Jugosllavi. Sipas deklaratës së ish-Shefit të Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Shqiptare në vitin 1981, Veli Llakaj, kuptojmë: “…kapacitetet e ushtrisë shqiptare u përgatitën, jo vetëm për të pritur shqiptarë që do shpërnguleshin nga Kosova, jo vetëm për të siguruar integritetin territorial të shtetit shqiptar, por dhe për të qenë plotësisht të aftë për të ndërmarrë veprime ushtarake mësymëse të suksesshme, madje të tilla që do të mund të korrigjonin edhe padrejtësitë historike”. Veli Llakaj, si autori i planit parashikues për një situatë të mundshme ushtarake në drejtim të Kosovës, në bashkëpunim me ushtarakun Refik Kucaj, ja paraqitën atë Enver Hoxhës, i cili e cilësoi “të pranueshëm”, me porosinë që “të mbahet në kasafortë si variant rezervë”. Ky skenar veproi në vitet ‘97-‘99.

Po në kohën kur u hartua ky plan, cilat ishin masat e mara në kufiri me ish-Jugosllavinë?

Në vitet 1970-‘83, në drejtimin verilindor ishin vendosur 3 Korpuse gjitharmëshe, Brigada Sulmuese, batalione kufiri, tanke e potenciale të fuqishme artilerie. Kundërshtari mbante nën presion shtetin shqiptar dhe paralelisht shtypte në të gjithë format popullsinë shqiptare në Kosovë. Përballja me shtetin jugosllav mendohej se, “s’do të ishte veprim i lehtë”. Megjithatë, me përparësi u përpunuan çështjet e drejtimet e reagimit ushtarak. Realizimi i stërvitjeve komando-shtabi në nivel operativo-strategjik, si “Kështjella”, “Drini”, “Shebeniku”, “Taraboshi”, “A-81” etj., mbanin nën presion shtetin jugosllav. Doktrina ushtarake parashikonte elementët e luftës popullore, të cilat do të realizoheshin me trupat sulmuese dhe të zbulimit për veprime në prapavijë të armikut. Si çështje të paracaktuara, në kushtet e relievit, koha vërtetoi se ato u zbatuan në kohën e luftës në Kosovë. Në drejtimet kundër shtetit jugosllav, tërhiqte vëmendjen K5K në Pukë. Zona mbulonte drejtimet operativo-strategjike të rëndësishme. Ajo dispononte 7760 QZ (qendra zjarri) për mitraloza, 546 QZ për topat KT, 41 PZ të artilerisë (nivel baterie artilerie me 4-6 gryka zjarri), 135 km transhe e hendeklidhje. Vetëm në drejtimin Morinë-Kukës ishte realizuar funksionimi i 3769 QZ për mitraloza. Korpusi dispononte 12 Grupe artilerie dhe 3 bateri të lartësive, 19 kompani mortajash, 15 bateri KT me 360 gryka zjarri të AT dhe 104 topa KT. Në gatishmëri të përhershme luftarake ishin 8 grupe të artilerisë, 3 bateri lartësie, 5 bateri të batalioneve mitraljerë, gjithsej 40% e artilerisë së përgjithshme. Planifikimi dhe realizimi pjesërisht i planit, me emrin kodik “A-81”, shtroi hapur para udhëheqjes shqiptare idenë: Të realizohej, në kushte të situatës së veçantë, një organizim i ri luftarak i forcave në drejtimin lindor dhe verilindor, duke pasur si qëllim kryesor idenë e lëvizjes dhe përqendrimit të trupave sipas një plani të ri rigrupimi, të paracaktuara qysh më parë. Të krijohej ideja e një riorganizimi të ri në sistemin e ndërlidhjes e të komandim drejtimit, sipas organizimit të ri të forcave dhe të mjeteve. Të përforcohej ideja e një riorganizimi të ri të forcave dhe mjeteve të ushtrisë në kushte dhe situata të paparashikuara”.

Sulejman Abazi (në mes) gjatë drejtimit të operacionit ushtarak në mbrojtje të kufirit shqiptar

Fillimi i viteve ’80 ishte i tensionuar në Kosovë, po në Shqipëri si u përcoll?

Në vitin 1981, shtetit shqiptar ndërhyri në zonën verilindore, për të fuqizuar me forca e mjete njësitë ushtarake në drejtimin e Tropojës dhe Kukësit, me praninë e K5K në brezin e sigurimit. Parashikimet çuan në fortifikimin e territorit kufitar, i veçantë në llojin e vet, që kapte 44 % të sasisë së përgjithshme të fortifikimit në shkallë vendi. Në këtë drejtim funksiononin 78 rajone mbrojtje të këmbësorisë. Stërvitja komando – shtabi “Drini”, me pjesëmarrje deri në 40 mijë trupa ushtarake, shkaktoi reagim nga shteti jugosllav. Në vitin 1981, në drejtimin e Kukësit e Tropojës u realizua rikonicioni i Shtabit të Përgjithshëm. Ideja: “Përsosja e elementëve të rendimit të luftimit, rritjen cilësore të kapaciteteve luftarake dhe manovrës së forcave në interes të veprimeve luftarake kundërmësymëse”. Stërvitjet komando – shtabi dhe ato me trupa të nivelit taktik, kanë qenë të shpeshta. Në vitin 1994, ish-shefi i zbulimit të Z3U në armatën jugosllave të Maqedonisë, pohonte, “…ne mund të kalonim në regjimin e zakonshëm të gatishmërisë së reparteve tona përballë, vetëm atëherë kur siguroheshin se, me përfundimin e stërvitjeve të reparteve dhe njësive shqiptare, ishin bërë konkluzionet dhe gjërat kishin shkuar në vendet e tyre”. E shtjellova mbi bazën e dokumenteve arkivore këtë periudhë, krahasimisht me potencialet ushtarake e veprimet përgatitore, për të kuptuar se, arritjet e pasojat në disa dekada, nën presionin e një lufte të ftohtë, nuk ishin rastësi. Fakte dokumentare ende të pa ekspozuara, u kundërvihen mendimeve antikombëtare e denigruese për shkaqe ideologjike dhe politike, se gjoja, “shteti shqiptar e kishte shitur Kosovën tek Tito”. Ajo që duhet të vlerësojmë, është mendimi i konsoliduar se, po kaq sa është vepruar në përballjen e drejtpërdrejtë, shumë më tepër është punuar në fushën e shërbimeve inteligjente mbi problemin shqiptar nën ish Jugosllavi.

Kur filloi UÇK të merrte jetë dhe kur do të radikalizonte veprimet?

Ushtria Çlirimtare e Kosovës, ishte një mësymje agresive gjithëpërfshirëse e ndërgjegjes kombëtare shqiptare. Në zhvillimet e luftës në Kosovë, fillimisht do të veçoja dy momente kryesore. Së pari: Aktin heroik të familjes Jasharaj në Drenicë, ku u flijuan për lirinë e Kosovës 52 pjesëtarë të kësaj familje, duke dhënë mesazhin e plotë, se tashmë lufta kishte filluar dhe me shtetin serb do të flitej vetëm me grykën e pushkës. Së dyti, 15 janari i vitit 1999, kur hordhitë serbe kryen masakrën në Reçak, duke vrarë civilë të pafajshëm dhe duke nxjerrë në dritë fytyrën e tyre të vërtetë kriminale. Është kjo arsyeja për të shpjeguar që në fillim, se akti heroik nuk ishte një rastësi. Ajo lidhet me ecurinë e ngjarjeve që kanë ndodhur me popullin shqiptar nën ish Jugosllavi. Zgjimi i ndërgjegjes kombëtare, që pas Luftës së Dytë Botërore tek shqiptarët nën ish Jugosllavi, përkon me ngjarjet e vitit 1968, të cilat do të vijonin me demonstratat e rinisë shqiptare dhe popullit në Kosovë në vitin 1981, për të kërkuar statusin federative dhe në vitin 1989, kundër shtypjes dhe represionit të lartë ushtarako policor të regjimit të Milosheviçit. Në atë kohë, në Kosovë vepronte organizata politike, Lidhja Popullore e Kosovës, shkurt LPK. Për hir të së vërtetës, në udhëheqësinë e lartë të LPK-së, në çdo kohë ka pasur një përplasje midis shërbimit sekret jugosllav dhe sigurimit të shtetit shqiptar. Këto përplasje çuan dhe në zbulimin e udhëheqësisë, që u finalizuan me gjyqin e Pejës, ku u dënuan me shumë vite burg mjaftë nga drejtuesit e LPK-së. Goditja solli ndarjen e LPK-së. Prej saj doli fraksioni radikal, Fronti i Rezistencës, i vendosur të luftonte me armë kundër regjimit serb. Në vitet 1990, me miratimin e Ramiz Alisë, filloi përgatitjen në Shqipëri grupi i parë me 58 anëtarë, që u pasua edhe nga dy grupe të tjerë. Në atë kohë, në Shqipëri u formua Partia e Unitetit Kombëtar (PUK) dhe në Kosovë shkoi direktiva për të krijuar simotrën e saj, UNIKOMB, të drejtuar nga profesori Halil Alidemaj dhe filozofi shqiptar Ukshin Hoti. Fatkeqësish, mjaft prej pjesëtarëve të dy grupeve të para u spiunuan dhe goditja prej strukturave serbe vazhdoi për eliminimin e tyre. Adem Jashari është trajnuar në Shqipëri me grupin e tretë. E thënë shkurt, Adem Jashari, ishte një betim…!

Vendosja e artilerisë së rëndë përgjatë vijës kufitare. Komandanti i divizionit të Tiranës, Kolonel Sulejman Abazi, duke dhënë udhëzimet për ushtarakët

Në vitin 1999, kufiri shqiptar kërcënohej nga ushtria serbe. Si u ringrit ajo pas shkatërrimit të vitit 1997?

Situata ishte e rënduar, për shkak të goditjes që morën elementët e Sigurisë Kombëtare në ngjarjet tragjike të vitit ‘97. Atëherë ushtria shqiptare kishte në organizim 8 divizione dhe një sasi repartesh e njësish të Komandës së Përgjithshme. Të mos harrojmë, se akoma ishim në sistemin e mobilizimit me trupa rezerviste dhe kishte një kufizim të thellë të trupave aktive. Mundësitë e drejtpërdrejta në atë kohë ishin shumë të kufizuara. Veçanërisht Divizioni i Kukësit, në kontakt të drejtpërdrejtë me ushtrinë serbe në kufi, në një shtrirje frontale 187 km, e kishte të pamundur të rezistonte pa mobilizimin e të gjithë strukturave rezerviste, të cilat ishin ushtria reale që do t’i dilte në mbrojtje vendit. Në vitin 1998 u ndërmorën masa urgjente për ringritjen e strukturave të ushtrisë, për stabilizimin e armatimeve, pasi ky vit shtrihej në rrjedhën e ngjarjeve në Kosovë, të cilat në muajt prill e deri në fund të qershorit, rezultonin me një situatë të ndezur luftarake midis ushtrisë serbe dhe strukturave të UÇK-së. Në kohën e përgatitjes operacionale për dislokimin e Divizionit të Tiranës në veri, plotësuam mjaft detyra, veç grupeve të rikonicionit në Kukës edhe në zonën e Tiranës. Shtabi i Divizionit ishte shumë aktiv. Rehabilituam sistemin e kushtrimit ajror të kryeqytetit, të dëmtuar pas viteve ‘92. Kontribuuam në bashkëpunim me Prefekturën dhe Bashkinë e Tiranës për të ardhurit nga Kosova. Bashkëpunuam me Policinë Ushtarake të UÇK-së, pas urdhrit të mobilizimit. Kambana e alarmit kishte rënë kudo në Shqipëri.

Kur ju dha urdhri për t’u dislokuar në kufirin verilindor?

Në 15 shtator të vitit 1997 u riktheva në ushtri, fillimisht me detyrën e shefit të shtabit të Divizionit të Tiranës dhe pas 8 muajsh, i komanduar komandanti i Divizionit. Në këtë kohë kalova një periudhë të vështirë për jetën dhe karrierën time, kur nuk pranova të shkoja me detyrën e Komandantit të Divizionit të Kukësit, në nëntor 1998, atëherë kur më premtuan detyrën, gradën e gjeneralit, e të tjera. Në të njëjtën kohë që kryeja detyrën e komandantit të Divizionit të Tiranës, u ndodha para një vendimmarrje, të cilën e bëra sipas zgjedhjes time, pa u ndikuar nga askush. Atëherë kuptova se, kolegun tim donin ta shkarkonin. Jam konsultuar vetëm me ish-këshilltarin e Presidentit Mejdani në atë kohë, z. Sabit Brokaj. Tendenca për të më çuar në Kukës m’u përsërit disa herë nga ministri Hajdaraga në atë kohë, me presione, deri në fund të muajit shkurt 1999. Nuk jam penduar që nuk pranova, edhe pse ëndrra e një oficeri të karrierës është të meritojë gradën “gjeneral”, madje dihem i çliruar moralisht dhe shpirtërisht. Divizioni i Tiranës kreu manovrën taktiko-operative dhe i dislokua në grykën e Morinit në kufi, deri në përfundimin e luftës në Kosovë. Ishte koha kur shikoja karvanet me njerëz të traumatizuar që kalonin kufirin dhe dislokoheshin në Kukës e fshatrat përreth. Kukësi atëherë, si zakonisht me 15 mijë banore, mbante në gjirin e tij mbi 100 mijë njerëz dhe për atë që ka ndodhur dhe përballur, ndoshta sot duhet të ishte “Qyteti me Çmimin Nobel për Paqen”. Nga ajo kohë e vështirë ruaj kujtime shumë të mira, por dhe me syrin kritik për kohën. Shumë ngjarje që ndonjëherë ecnin më shpejtë se sa vetë koha. Kujtoj orët e vështira të datës 22 maj dhe disa ditëve më vonë. Ndodheshim në pikën e drejtimit operativ (PDO) në fshatin Bardhoc. Ka qenë një ditë shumë e vështirë. Jam ndjerë shumë ngushtë. Bëhet fjalë për zhvillimin e operacionit “Shigjeta – 2”, mësymjen e brigadës me djemtë dhe vajzat e Kosovës, që u përgatit në Burrel dhe në disa pika brenda ZM të Divizionit të Kukësit. Kam lexuar të përsëritur shkrime për këtë veprim luftarak. Kam pasur rastin të studioj edhe hartat e operacionit. Nga disa kolegë të mi, kjo ngjarje ngrihet në shkallën sipërore. Punë e tyre. Atëherë e shikoja veprimin luftarak brenda parimeve doktrinare të luftës. Brigada pushtoi malin e Pashtrikut. U ndodh orë të tëra nën goditjen e hapur të artilerisë së obuzave të ushtrisë serbe. Shikonim dhe pyesnim veten: “po ne pse jemi këtu?! Nejse, nuk kam pse të flas më tej për këtë. Analizën doktrinare e kam bërë hapur publikisht në botimin tim të kohës; “Psikologjia e luftës kundër luftës”. Ajo kohë e vështirë ka pasur plotë ngjarje të fiksuara në kujtesë, që lidhen me veprimtarinë ushtarake, me qëndrime politikanësh, me deklarata e kundërdeklarata, deri me ndonjë dezertim apo abuzim, ashtu siç mbart brenda saj vlerat e një vitaliteti mbarëpopullor, përherë një hap para shtetit për t’i dalë zot fatit dhe kohës”.

Po Divizioni i Kukësit në çfarë kushtesh ishte?

Divizioni i Kukësit ishte vënë në eficencë të plotë më të gjithë kapacitetin e tij aktiv dhe pjesërisht rezervist. Mos harroni, ishim në vitin 1998 dhe kohët kishin ndryshuar nga më parë, sa i përket anës militare të shtetit shqiptar. Në atë kohë, si dhe sot, ushtria jonë nuk ishte aspak operacionale. Edhe pse “mbetjet” ishin akoma prezent, elementët mbrojtës ishin me probleme të mëdha, ndërrimi i strukturave kishte lënë hapësirat boshe. Ajo që vlerësohej atëherë ishte faktori kohë, i cili dha mundësinë për të kryer veprime në interes të mbrojtjes dhe të pranisë së mjeteve të sulmit afër kufirit. Sigurisht, gati një dekadë më vonë në atë kohë, nuk mund të flisnim për modernizim të mëtejshëm, por armatimet tona të vrisnin njësoj si dhe të të tjerëve. Kompletimi i artilerisë tokësore brenda brezit të mbrojtjes dhe përsosja e elementëve të mbrojtjes kundërtanke në grykat e mundshme të depërtimit të mjeteve të blinduara serbe, të mbështetura në një sistem fortifikimi të mjaftueshëm, e bënte strukturën e ushtrisë tonë, jo vetëm të pranishme në të gjithë hapësirën, por dhe shumë kërcënuese në rast të ndonjë aventure ushtarake të ushtrisë serbe.

Çfarë masash u morën për të përballuar eksodin e dyfishtë, jashtë e brenda kufirit shqiptar?

Qeveria shqiptare e kohës vepronte me shumë tkurrje në raport me zhvillimin e situatave të luftës. Ne e kuptonim, se forcat ndërkombëtare e monitoronin saktë situatën dhe gjithçka veprohej brenda koordinimit të strukturave të NATO-s. Është folur shumë për eksodin të përmasave biblike të popullsisë shqiptare në Kosovë, nën presionin e zhvendosjes së dhunshme prej ushtrisë serbe dhe forcave paramilitare të saj, por rrallë herë është përmendur një eksod “i brendshëm”, që ndodhi pa një plan evakuimi, por në mënyrë të vullnetshme të popullsisë shqiptare, në thellësinë 15-20 km këtej kufirit. Fshatrat shqiptare të buzë kufirit, por dhe në thellësi, i zbrazën nga popullsia civile. Brenda tyre qëndronin vetëm burrat e armatosur, që pa dashje u bënë pjesë e forcave të sigurisë së vendit, së bashku me efektivat e ushtrisë. Çfarë i mbante ata djem në Kukës, Tropojë, Has në majë të maleve, në gryka e pozicione zjarri, kur e dinin se në çdo çast ishin të kërcënuar dhe mund të goditeshin nga artileria serbe? Ndoshta dikujt fati ja ka sjellë që është sakrifikuar në emër të detyrës, si shumë të tjerë, që sot janë krenarë për atë periudhë të vështirë lufte. Bashkë me ta kemi qenë edhe ne, oficerët, që nuk u ndamë prej tyre në asnjë çast, dhe po të vinte çasti të gjithë mund t’i përballonim pasojat njësoj. Megjithatë, ata vazhdonin të bindur dhe të kryenin detyrat e tyre. Tashmë jam bindur se, nuk ka ndonjë teori të saktë për të hedhur bazat e moralit dhe në çdo rast, ne t’i referohemi asaj. Në kushte të tilla, morali i ka rrënjët tjetërkund, larg moralizimeve të programuara, që në ndonjë rast rëndom përsëriten nga ushtarakët. Ai i ka rrënjët në popull, tek tradita, në familje dhe shumë pak mund të themi se është rezultat i punës edukative. Sigurisht edhe lufta ka moral. Morali në luftë, krahas tradicionalizmit që ka çdo forcë e armatosur, zë vend e forcohet në kushtet dhe rrethanat e ambientimit që të krijohet, të veprimit në masë që të imponohet, për të pranuar e përballuar qoftë dhe në mënyrë “vullnetare” të gjitha pasojat e saj. Çastet e para janë tronditëse për shumë arsye, por përshtatja me kushtet dhe rrethanat që të imponohen në luftë, janë të pashmangshme. Kam parasysh këtu edhe marrjen nën kontroll të korridorit të komunikimit në Tropojë – qafa e Morinës nga djemtë e Tropojës, me në krye Haklajt. Ata për mua kanë qenë pjesë e pashkëputur e UÇK-së. Nëse nuk do ta merrnin ata nën kontroll, atëherë këtë korridor do ta dominonte UDB-ja me njerëzit e saj”.

Çfarë përforcimesh të tjera u dërguan në kufirin verior?

Në vitin 1998 në institucionet e shtetit shqiptar ra kambana e alarmit. Është koha e ndërprerjes së marrëdhënieve diplomatike me Serbinë, pra, në një farë mënyrë, midis dy vendeve ishte situatë lufte. Në kufirin verior u morën masa përforcuese. U thirrën pjesërisht strukturat rezerviste vendore. U planifikua dhe filloi lëvizja graduale e njësive të tjera të ushtrisë. Në kushte, në kohë dhe hapësirë, u urdhëruan njësitë e repartet e vartësisë së drejtpërdrejtë të Komandës së Përgjithshme, respektivisht Divizioni i Tiranës dhe disa njësi të specializuara, Brigada “Komando”, BrK së Mekanizuar në Laç, batalione të forcave speciale, Regjimenti i Policisë Ushtarake, reparte të Brigadës Xheniere, Regjimentit të MADM, Brigadës së Ndërlidhjes, Brigadës së Transportit Ushtarak dhe elementë të tjerë logjistik, të cilat u integruan brenda elementëve të rendimit të luftimit të Divizionit të Kukësit, pa folur për një sasi të konsiderueshme të trupave të UÇK-së, të dislokuara në 4 qendra stërvitore brenda zonës së Mbrojtjes së Divizionit, e po kështu në Burrel, në Feken, në Durrës, Mamurras etj.

Përveç trupave do të përforcohej kufiri me mjete të mekanizuara, topa e tanke?

Në manovrën taktiko-operative të Divizionit të Tiranës u dislokuan në Kukës reparte të tankeve, të artilerisë së rëndë top obuz 152 mm, të artilerisë reaktive 189 mm, (katjusha), mjete të tjera të mekanizuara, të cilët së bashku me repartet e Kukësit, duke llogaritur kapacitetet e grykave dhe drejtimeve të mësymjes së mundshme të ushtrisë serbe, gjykoj se ishin të mjaftueshme për t’i bërë ballë çdo lloj sulmi kundër kufirit shqiptar. Në zonën e mbrojtjes së Divizionit të Kukësit funksiononin 4 qendra të bazimit dhe përgatitjes së kontingjenteve të UÇK-së. Prej këtej bëheshin manovrat taktike me lëvizje të organizuara me mjete, natën dhe ditën, dhe shfrytëzoheshin korridoret e kalimit në territorin e Kosovës për t’u bërë pjesë aktive e UÇK-së, që luftonte direkt në terren. Së bashku me këto struktura, ushtria shqiptare ndonjëherë nuk kishte dallim.

Kolonel Sulejman Abazi në çadrën e shtabit

Cila ishte gjendja morale e trupave përballë një lufte reale tanimë?

Ka raste kur vlera e ditëve të tilla nuk maten me sasinë fjalëve që mund të thuhen në një intervistë, por me mbresat që lë në kujtesë dhe memorien historike të ditëve të vështira të Kukësit, ngjarjet më kulmore të cilat vunë në provë të vështirë strukturat e ushtrisë shqiptare në këtë luftë. Kishim marrë përsipër në atë kohë një përgjegjësi dhe këtë e ndjenim të gjithë. Kështu na ndodhi ditën e manovrës së madhe të zjarrit dhe të trupave që u zhvillua në grykën e Morinit, vetëm dy kilometër pranë kufirit shtetëror. Në orën 08.00 nga të gjithë komandat u raportua gatishmëria në pozicionet e zjarrit. Matanë kufirit ishte një qetësi e rreme. U takova përzemërsisht me kolonel Arbenin, në atë kohë komandant i Gardës së Republikës. Kishim kohë pa u parë. Atashetë ushtarakë kishin ardhur më parë, gazetarë, fotoreporterë, forcat e Gardës, një gjë e pazakontë në vijën e kufirit. Në një çast, nënkolonel Beshiri, shefi i Qendrës Kulturore të Ushtrisë, më pozicionoi para pikës së drejtimit të shtabit të Divizionit të Tiranës, një qendër zjarri e madhe artilerie dhe pa shumë ceremoni më thotë; “fol”. Operatori Sokoli një djalë me sy bojëqielli, ngriti kamerën duke thënë “gati”. Fola i qetë dhe theksova mbi qëllimin e prezencës së strukturave të Divizionit të Tiranës në Kukës, misionin dhe detyrat kryesore, bashkërendimin e veprimeve operacionale me forcat e tjera, duke e lidhur situatën me gjendjen matanë kufirit. Siç mora vesh më vonë, dikush ishte thirrur nga Ministri në zyrë pas dhënies së kronikës në TVSH dhe ishte kërcënuar deri në shkarkim nga detyra. Padyshim hakmarrje politikanësh burokratë dhe mediokër. Ndërkohë ishte një situatë e tensionuar, kudo dëgjoheshin komandat dhe porosit e fundit. Presidenti i Republikës na takoi të gjithëve dhe në orën 11.00 filloi qitja luftarake. Forcat vepruan në mënyrë të shkëlqyer. Zjarr artilerie i përpiktë, manovër e mrekullueshme e tankeve, vlera dhe nivel profesional. “Katjushat” fishkëllenin, artileria e rëndë gjëmonte, të gjitha llojet e armëve zukatnin me tërsëllëm dhe tërë gryka e Morinit atë paradite Maji gjëmonte. Oshtima e armëve u dëgjua shumë larg, matanë në Kosovë. Koloneli italian Alessandro, donte të dinte më shumë për forcat e Divizionit të Tiranës. I dhashë informacion. Edhe atasheu kinez, kolonel Huei, me fjalë e superlativa i lavdëroi artiljerët për saktësinë e zjarrit, por kuptova që tjetërkund e kishte qëllimin. Donte që me çdo kusht t’i thosha “po, është e vërtetë, sepse kjo është teknologji kineze”. Nuk ja thashë. Kjo qitje luftarake më bindi përfundimisht, se repartet tona në rendim luftimi ishin në gjendje të realizonin detyra delikate me përpikëri dhe efektivitet të plotë. E dija se nënkolonel Thomai, Budjoni, Tomorri, Kastrioti, Haxhiu, Bilbili, Enveri, dhe shumë të tjerë, oficerë të mrekullueshëm të shtabit dhe komandantë të Brigadave nuk “flinin”, ata përherë ishin në punë. Në sistemin e drejtimit të zjarrit të artilerisë sonë kishim shumë të dhëna të siguruara nga zbulimi i Divizionit të Kukësit për “këpushat” që ishin mbjellë matanë kufirit.

Kur do të fillonin sulmet agresive ushtarake nga ana e serbëve?

Në datën 16 prill 1999, qeveria e Serbisë njoftoi zyrtarisht ndërprerjen e marrëdhënieve diplomatike me Republikën e Shqipërisë. Veprimtaritë agresive ushtarake të paramenduara u shoqëruan atëherë me qëndrime ekstreme politiko – diplomatike. Kush mund ta bënte këtë përveç se një shteti agresor? Ka pasur shumë raste të penetrimit të trupave serbe në territorin këtej kufirit shqiptar – shqiptar. Goditjet e ushtrisë serbe brenda territorit të shtetit shqiptar u realizuan përgjithësisht me forca të pakta, deri në kompani, me trupa speciale, kryesisht komando, në goditjet me snaiper dhe me artileri të kalibrave 82, 120, 160, 155 mm, nga distanca, por dhe me qitje të drejtpërdrejtë. Këto goditje u bënë kryesisht mbi objektet civile dhe rrallë mbi objektet ushtarake. Në veçanti, në rrezen e këtyre goditjeve synoheshin bazat e UÇK-së, që ishin në zonën e mbrojtjes së Divizionit të Kukësit. Reagimi nga trupat e ushtrisë shqiptare ishte i reduktuar, por në disa raste, i ashpër dhe mjaft i vendosur me përdorimin e armëve automatike dhe të artilerisë, e në disa raste edhe të tankeve. Reagimi i ashpër i forcave të Brigadës së Këmbësorisë në Tropojë u imponoi shtabeve serbe idenë se, nuk ishte e lehtë të depërtonin në territorin shqiptar. Kjo situatë në teatrin e veprimeve luftarake shmangu me gjakftohtësi konfrontimin e përgjithshëm. Synimi i ushtrisë serbe në vijën kufitare ishte shkëputja e ushtrisë shqiptare nga Ushtria Çlirimtare e Kosovës. Objektivi i tyre dështoi, pasi rrugëkalimet e lidhjes në të dy anët e kufirit, asnjëherë nuk u mbyllën.

Po përballja mes dy ushtrive?

Ka pasur përplasje midis ushtrisë shqiptare dhe asaj serbe, po të kemi parasysh betejën e Koshares, ku nuk pati asnjë dallim midis forcave të ushtrisë shqiptare të UÇK-së e të FARK-ut. Të gjithë luftuan si shqiptarë dhe i dhanë një mësim të mirë Brigadës së Reagimit të Shpejtë të ushtrisë serbe, e cila sot e riorganizuar vringëllin armët në Luginën e Preshevës. Në datën 26/04/99 një grup prej 35-40 ushtarësh serbë hyn në thellësi dhe u vunë zjarrin shtëpive të braktisura të fshatit Stoberdë. Disa orë përpara ata kishin kryer zbulimin me helikopter. Në të njëjtën kohë, në fshatin Lajthizë filluan të godisnin me mortaja të rënda, të vendosura në malin e Padinës. Në datën 29/04/99, në malin e Pëllumbit u diktua vendosja e mortajave serbe dhe në orën 16.00 serbët hynë në fshatin e boshatisur, Mëhalla e Sipërme. Me veprime të shpejta e të specializuara batalioni special kreu afrimin dhe rrethimin e grupit të ushtarëve serb në fshatin Xhuxh. Ata nuk kishin llogaritur në kohë tërheqjen e tyre. Tashmë të rrethuar ata prisnin se çdo të bëhej me ta. Ishin të gjitha mundësitë e asgjësimit të tyre, apo dhe zënies rob. Por një arsye tjetër më e fortë bëri që të veprohej ndryshe. Fshati Xhuxh ishte i paevakuar dhe në çdo çati jetonin 10-15 frymë. Zjarri nga të dy palët do të sillte fatkeqësi të rënda në njerëzit e pafajshëm. Forcat serbe nxorën 6 mortaja 200-300 metra mbi fshatin, në vijën e kufirit. U zbatua një marrëveshje pa fjalë, por me veprime konkrete. U krye një manovër e shpejtë me tërheqje. Kjo bëri që serbët me shpejtësi e lebeti të dilnin nga kurthi ku kishin rënë dhe të largoheshin matanë kufirit. Goditjet e vazhdueshme të artilerisë serbe kishin shkatërruar pothuajse godinat e postave kufitare të Zherkës, Zogajt dhe të qafës së Prushit. Forcat e Divizionit të Kukësit të tërhequra më në thellësi, atëherë u përforcuan me bateri të mortajave 82 mm dhe të topave KT 75 mm. Në këto kushte arrihej të plotësohej misioni “i pengimit” të forcave serbe deri në mbërritjen e forcave kryesore të ushtrisë tonë.

Gjatë luftimeve u rrëzua dhe një avion amerikan që ra në dorën e serbëve. Si e kujtoni këtë episod?

Në datën 30/05/99, ndodhi një “çudi” për amerikanët, të cilët ishin shumë të interesuar për avionin pa pilot, të rrëzuar në vijën e kufirit, midis forcave tona dhe forcave serbe. Grupet e zbulimit të batalionit special në orën 15.30 u dorëzuan specialistëve amerikanë shtatë pjesë kryesore të avionit zbulues pa pilot të NATO-s, prodhim i vitit 1996. Se si janë çmontuar ato dhe se si u transportuan deri në bazë nga trupat e batalionit, këtë e dinë më mirë ata djem të zotë që e bënë. Ky aeroplan ju rrëmbye serbëve pothuajse nga dora, pasi ata e mbulonin me zjarr objektin jo më larg nga 80-100 metra, në pritje të urdhrit për të depërtuar e për ta tërhequr vetë aeroplanin. Si specialist të njëjtat vlerësime do të bëja dhe për trupat e Brigadës Komando. Kjo njësi u përhap në të gjithë zonën e mbrojtjes së Divizionit të Kukësit, në drejtimet kryesore dhe shpesh herë u bë objekt i goditjes së artilerisë serbe. Qëndrimi e veprimtaria e trupave “komando”, maturia, profesionalizmi dhe manovra e tyre në kushte të vështira, ishin për t’u marrë shembull.

Cili ishte roli i FARK-ut në këto luftime?

Atëherë në Kukës më bënte përshtypje dislokimi i një batalioni të fuqishëm të FARK-ut në zonën e Kolshit. Një repart i armatosur mirë, i mirëpaguar rrogëtarë, që rrinin tërë ditën të kapardisur nën beretat e kuqe dhe pretendonin se, “akoma nuk kishte ardhur koha për të luftuar në Kosovë”, kur vendi matanë digjej e shkretohej përditë dhe popullsia po spastrohej nga territori i Kosovës. Nuk kishim asnjë lloj bashkëpunimi me këtë repart. Rregullat e luftës na mësonin ndryshe. Ndërhyra fuqishëm në shtabin e Kukësit, në Shtabin e Përgjithshëm, në Ministrinë e Mbrojtjes dhe u bëmë shkak që ai batalion të dorëzonte armatimin strukturave të UÇK-së në Kukës dhe të largohej nga zona e luftimit. Shumë prej ushtarëve rrogëtare të “beretave të kuqe” ju bashkuan në atë kohë strukturave të UÇK-së. Në lidhje me këto veprime, sigurisht që kemi parë shumë në një kohë të vështirë dhe kuptonim, se këto reparte politikisht vareshin nga një tjetër komandë dhe kishin të tjera synime”.

Situata në kufirin shqiptar u përcoll jo pak nga media vendase dhe ajo ndërkombëtare. Si u bë ky organizim?

Lufta në Kosovë u bë çështje e të gjithë forcave progresiste demokratike, e opinioni ishte i interesuar për përfundimin e shpejtë të saj. Sensibilizimi ka qenë i drejtpërdrejtë në zonën e luftës. Kujtoj ditën që zbritëm tanket pranë urës së madhe për t’i kaluar nga vau i lumit, pasi ura nuk mbante më shumë se 24 ton. Një mori gazetarësh dhe reporterësh që transmetonin në linjat satelitore drejtpërdrejtë. Vëzhgoja nga afër veprimet. Në një çast vërej komandantin e Brigadës së Takneve, Budjonin që po konfliktohej me gazetarët. E thërras dhe i them: “Budjon, leri të filmojnë dhe të transmetojnë direkt. Bota është e interesuar dhe duhet ta dijë, që ushtria shqiptare po dislokon në vijën e kufirit mjetet e sulmit. Kjo do të thotë shumë”. Por kemi pasur dhe raste të vështirësive, të cilat ndoshta ishin pjesë e skenarëve të paracaktuar”.

Në çfarë fushash bashkëpunuat me ushtarakët amerikanë?

Në ditët e kalimit të Brigadës së UÇK-së, që u përgatit në Burrel, duke pushtuar malin e Pashtikut, pasi ushtria serbe kishte kaluar në kundërveprim përgjatë dy anëve të vijës së kufirit drejt majës së malit, pas një telefonate informative, në zyrën e Selimit erdhën grupi i oficerëve amerikanë të Forcave Ajrore. U përshëndetëm shqip. Ishin të sjellshëm. Kishin filluar të mësonin disa fjalë nga gjuha jonë. U hapën hartat mbi tavolinë dhe filloi shkëmbimi i informacionit. Kërkuan të dinin me koordinata të sakta, nga major Shyqyriu, shefi i zbulimit të Divizionit të Kukësit, se ku mund të ndodheshin bateritë e artilerisë serbe dhe ishin të interesuar se a kishte popullsi civile në këtë zonë të ngushtë. U kufizuan në një sipërfaqe 6-të km2 nga Qafa e Prushit, Krajlicë deri në fshatin Zhur, në thellësi të territorit të Kosovës. Kërkonin, me sa kuptuam, garanci për prezencën e popullsisë civile në këtë zonë. Punuan me kujdes në hartë dhe mbajtën shënim koordinatat. Vëreja se, hartat e tyre nuk kishin të njëjtën kuadraturë me hartat tona. Për disa nga objektivat, për të cilat kishte të dhëna u përcaktuan koordinatat me saktësi. U larguan pas 30 minutash, duke përshëndetur “allashqiptarçe”.

Kur do të ngrinin serbët flamurin e bardhë?

Në orën 20.30 avionët e NATO-s realizuan një “spektakël” mbi objektivat ushtarake serbe. Pas dy orësh, në orën 22.30 dëgjojmë në drejtim të Krumës shpërthime të forta artilerie, të cilat përcilleshin deri tek ne me një zhurmë të mbytur. Në krahun e majtë të vendvendosjes sonë shtrihej kurrizi i malit të Tregtanit. Nën këmbët e tij në pjerrësitë perëndimore ndodhej qyteti i Krumës. Nga raportimet e menjëhershme në radio kuptova se po goditej spitali i qytetit. Pas 7-8 shpërthimeve të para, në të gjithë zonën e Krumës e të Kukësit u ndërpre energjia elektrike. Ndodheshim në një kuotë të favorshme ku na jepet mundësia të vrojtonim një pjesë shumë të madhe të zonës së Kukësit dhe drejtimeve më kryesore drejt kufirit. Nga raportimet e para në radio u konstatua panik dhe mungesë informacioni të saktë për atë që po ndodhte në Krumë. E ndjeva veten ngushtë, por nuk më lejohej të ndërhyja. Pas disa minutash dëgjova zërin e qetë e të sigurt të kolonel Selimit, shefit të shtabit të Divizionit të Kukësit, i cili u kërkoi të gjithëve të ruanin gjakftohtësinë. Po para disa orësh serbët kishin hedhur disa predha artilerie në fshatin Nikoliq, kishin plagosur disa fëmijë e kishin dëmtuar shtëpi. Në hapësirën mbi zonë pas 10 minutash u dëgjuan zhurmat e avionëve të NATO-s. Goditjet e artilerisë serbe u ndërprenë. Ishte dita kur delegacionet e të dy palëve, përfaqësuesit e NATO-s dhe të ushtrisë serbe, u takuan për herë të parë në kufirin maqedonas, në qytetin e Kumanovës, për firmosjen e marrëveshjes së kapitullimit të Serbisë”.

Territori Shqiptar u bombardua nga artileria serbe, a pati viktima nga kjo luftë?

Me bindje të plotë them se, ditari i luftës akuzon rëndë dhe sot politika dhe ushtria serbe duhet t’i kërkojnë falje popullit shqiptar. Po mundohem të jap këtu disa të dhëna të muajit prill 1999, për të kuptuar se sa me intensitet ka vepruar ushtria serbe kundër territorit shqiptar dhe sa e dhunshme, agresive dhe kriminale është paraqitur ajo, duke dhënë natyrën më të shëmtuar të një strukture krimi, gati të dalë jashtë kontrollit në agresivitetin e saj. Prej datës 10 prill e deri në përfundim të luftës, janë plotë 41 raste të agresionit të drejtpërdrejtë në forma të ndryshme të ushtrisë serbe kundër territorit dhe popullsisë shqiptare, duke shkaktuar dëme të mëdha materiale dhe viktima të pafajshme. Sipas të dhënave në datën 18/04/1999, armata Jugosllave kishte dislokuar në Kosovë 400 tanke, 300 transportues të blinduar dhe 400 njësi artilerie. Ky diapozitiv i fuqishëm ushtarak meritonte vlerësim dhe vëmendje, sepse aktualisht vepronte mbi bazën e një plani të paracaktuar dhe objektivat e tyre mund të shkonin shumë larg. Në datën 10/04/1999 regjistrohen incidente në kufirin shtetëror, në vijën Padesh Kamenic. Lidershipi politiko-ushtarak serb paralajmëronte Shqipërinë, pas këtyre luftimeve në kufi, se mund të bëhej ajo përgjegjëse për një shtrirje të konfliktit dhe për përhapjen e një lufte ballkanike. Një ditë më vonë u kryhen provokime të rënda në kufi. Prej orës 11.50 e në vazhdim, artileria serbe me mortaja godiste në drejtim të pikave kufitare të Padeshit, Zogajt e Kamenicës si dhe në Tropojën e Vjetër, deri në 15 km në thellësi të kufirit shqiptar. Pas bombardimeve të zonës së Hasit u shkaktuan 4 civilë të vrarë dhe 14 të plagosur.

A pati trupa serbe që kaluan kufirin shqiptar?

Në datën 13/04/1999 mbi 100 ushtarë serb të mbështetur nga mjete të blinduara, pushtuan postën kufitare të Kamenicës dhe më pas atë të Padeshit në Tropojë, rreth 2 km në thellësi të territorit shqiptar. Në këtë periudhë mbi 4000 banorë u shpërngulën në thellësi të vendit. Disa ditë më vonë trupat serbe hapën zjarr kundër fshatit Dobrunë dhe për 15 minuta u bë shkëmbim zjarri midis tyre dhe kufitarëve shqiptarë. Për rreth 20 minuta u goditën më artileri fshatrat Kamenicë, Padesh dhe Zherkë në Tropojë. Po atë ditë, në pikën e kalimit të Morinit një predhë e rëndë mortaje shpërtheu pranë vargut të refugjatëve, duke vrarë një dhe duke plagosur 22 prej tyre. Aventurizmi ushtarak nuk kishte kufij për shtabet ushtarake serbe. Në datën 21/04/1999, rreth orës 10.30 forca të shumta serbe, të mbështetura me artileri sulmuan territorin shqiptar në Has në një vijë disa kilometërshe. Luftimet midis tyre dhe forcave tona vazhduan për 8 orë dhe më pas serbët u tërhoqën. Mos vallë e kishin të domosdoshme serbët ballafaqimin ushtarak me forcat tona? Atëherë nuk besoja se duhet të ishte kështu. Tjetërkund synonin shtabet jugosllave, por ata nuk arritën kurrë të shkëpusin lidhjet shpirtërore midis luftëtarëve të lirisë në të dy anët e kufirit shtetëror. Sipas vrojtimeve të kohës, serbët kryen fortifikime në vijën e kufirit dhe realizuan vendosjen masivisht të fushave të minuara, ndërsa goditja me raketa minë – kasetë të prodhimit serb u bë deri në thellësinë 20 km të territorit shqiptar. Minat e vendosura apo të hedhura nga distanca, ishin mjete të vdekura, të cilat nuk ishin në gjendje të dallonin hapin e një ushtari nga hapi i një fëmije. Në çdo rast, kur mbi to shkelesh, ato lëndonin dhe gjymtonin, merrnin jetë njerëzish. Komandat serbe vazhdonin të zbatonin urdhrat e eprorëve të tyre, edhe kur pasojat binin mbi gratë, fëmijët, të moshuarit, pra mbi njerëz të pafajshëm. Në datën 26/04/1999 rreth orës 22.00, një grup ushtarësh serb hynë në thellësi të territorit shqiptar, me synimin për të minuar zonën e Qafës së Prushit. Për 6 orë u bë shkëmbim zjarri në një vijë prej 3 km. Forcat serbe përdorën artilerinë dhe mortajat. Goditen me artileri tanket e Brigadës së Krumës, të cilët shkuan në përforcim të forcave në vijën e kufirit shtetëror. Raste të tilla ishin të shumta në harkun kohor të dy muajve të fundit të luftës. Ka një evidencim shumë të saktë të masakrës së ushtrisë serbe, të agresivitetit të saj, të dëmeve materiale e njerëzore që kanë shkaktuar në territorin shqiptar, duke e çuar në mbi 20 mijë numrin e përgjithshëm të viktimave të luftës në atë periudhë. Por ata nuk mundën kurrë të izolonin UÇK-në dhe as të frikësonin shtetin dhe ushtrinë shqiptare. Ishte koha kur kundër tyre ishte vënë tëre bota demokratike dhe përfundimi i tyre kapitullues ishte i paracaktuar.

A kishte një bashkëpunim mes ushtrisë shqiptare dhe UÇK-së

Personalisht nuk e vlerësoj veten pjesëtar të UÇK-së, por thjeshtë, pjesëtar në këtë luftë. Duke qenë nën uniformën ushtarake të Forcave të Armatosura të shtetit shqiptar, me gradën “kolonel”, të dislokuar në grykën e Morinit në formacion luftarak, kam pasur raste të kontakteve me drejtues të strukturave të UÇK-së, dhe bashkërisht ndiqnim në proces të gjithë lëvizjet e tyre taktike e deri demonstrative, në raport me situatën në kufi, përherë të gatshëm të futeshim në veprim me kapacitetet tona luftarake. Ndërkohë, në Tiranë vazhdonte përgatitja dhe kompletimi gradual i Brigadës së Yzberishtit me forca aktive dhe rezerviste.

Si ishte gjendja morale e popullsisë civile?

Në një ditë të zakonshme, me grupin e rikonicionit po përpiqeshim të gjenin vend dislokim për një grup të artilerisë së rëndë. Ngjiteshim monopatit, duke shfrytëzuar një vijë përroi, nga ku mendonim se diku do të kishte një burim uji të pijshëm. Në distance dalluam një shtëpi të vetmuar, në oborrin e së cilës ishin gati 50 fëmije dhe disa gra. Vërenim me shqetësim pse fëmijët u larguan dhe ishin mbledhur rrotull nënave të tyre duke na parë me frikë. E zonja e shtëpisë, një malësore kuksiane, u afrua dhe na uroi mirëseardhjen. Takimi me të me përzemërsi reflektoi menjëherë tek fëmijët, të cilët kuptuam se ne “ishim njerëz të mirë”. Ajo na shpjegoi se, në kohën që ne ishim duke u ngjitur, fëmijët na pikasën si grup njerëzish me uniforma ushtarake dhe të tmerruar dhanë alarmin, duke bërtitur, “shkijet, erdhën shkijet”! Të traumatizuar nga ç’u kishin parë sytë gjatë përzënies që u kishte bërë ushtria serbe nga shtëpitë e tyre, ata përjetonin në çdo rast tmerrin e një persekutimi të skajshëm psikologjik. Kuksiania fisnike u kthye drejt tyre dhe i ftoi të afroheshin. Me droje erdhën pak e nga pak, të nxitur edhe nga nënat e tyre. U ula në gjunjë, i hodha dorën ne qafë një djaloshi fëmijë dhe diçka i thashë ëmbël ne vesh. Më pas më përqafoi. Shpendi, shefi i Propagandës shkrepi aparatin. Një kujtim që më ka mbetur gjatë në vetëdije, duke u lutur që një ditë të mund ta takoj këtë fëmijë, që sot mund te jete 20 apo 21 vjeçar.”.

Cili është reflektimi juaj pas përfundimit të luftës?

Është kjo një kohë e mjaftueshme për reflektim, për gjithçka që u bë mirë dhe që u bë keq në atë periudhë të vështirë. Përfundimi me sukses i misionit të UCK-së dhe të ushtrisë shqiptare, me mbështetjen e fuqive më të mëdha politiko – ushtarake të kohës, veçanërisht të SHBA-ve, mbart në vetvete në këto kohë e në vazhdim, praninë e qëndrimeve subjektive, për të shfrytëzuar vlerësimet kolektive të veprimtarisë luftarake me karakter çlirimtar. Koha e vlerësimeve kolektive ka marrë fund. Këtë e kanë bërë oficerë dhe ish luftëtarë në mënyrën e tyre. Në raportet masë – individ, pjesëmarrje, kontribut, efektivitet operacional, raport forcash, mbështetje reciproke, fuqi zjarri, hapësirë veprimi, kryerje manovre, pra, në të gjithë spektrin e këtyre veprimeve operacionale në terren, nuk mund të pranohen dëshira individësh apo deformime, që tentohen t’i bëhen atij realitetit në kohën e sotme. Kulmi i subjektivizmi, është shtrirë në disa raste, në fetishizimin e rolit të individit. Në kohët moderne, nuk mund të pranohet dhe të realizohet etiketimi i gjeneralëve pa gjeneralizëm, nuk mund të realizohet prodhimi ose fabrikimi i tipit të heroit në kurriz të heroizmit masiv të strukturave të luftëtarëve, të përfshirë në luftë me okupatorin në vijën e parë të zjarrit. Vlerësimi dhe respektimi i atributeve, përparësive, sakrificave të strukturave të UÇK-së, pa minimizuar vlerat e të gjithë strukturave të tjera që pretenduan për pjesëmarrjen në këtë luftë, janë një detyrim moral, profesional dhe historik, për saktësinë në disketën e memories historike të popullit shqiptar. Çdo vlerësim tjetër bie ndesh me atë çfarë ndodhi, me moralin dhe vlerat shumëdimensionale të ushtrisë më te re të kohës. Ajo përfaqësoi shpirtin liridashës, të vendosur dhe fisnik të popullit shqiptar. Analiza dhe historiografia ushtarake shqiptare, në Shqipëri dhe Kosovë, sot i është “borxh” veprimtarisë dhe aktivitetit luftarak të Brigadave në luftë, komandantëve, luftëtarëve dhe të gjithë atyre që luftuan dhe derdhën gjakun për lirinë e Kosovës. Në evidencimin e vlerave reale të kësaj periudhe të vështirë provë për kombin shqiptar, duhet të ekzistojë platforma e studimit ushtarako – shkencor për periudhën e luftës së popullit shqiptar në vitet 1997 – 2001. Marrëzitë politike të segmenteve dhe individëve të papërgjegjshëm, të nxitur nga qarqe antishqiptare, sot tentojnë të ftohin dhe godasin marrëdhëniet brenda gjenezës tonë, të luftojnë dëshirën për ribashkim Kombëtar, duke tentuar të ndajnë popullsinë “në shqiptarë dhe kosovarë”, duke servirur “kombin kosovar”, duke dashur të ngrenë mure të rinj ndarës, të cilët janë produkt i frymës antishqiptare një shekullore. Pas kaq kohësh e në vazhdim, kombi shqiptar do t’i përcjell me nderim dhe respekt veprën madhore të atyre që dhanë jetën në altarin e lirisë”

Leonard Veizi/ DITA

v.l/ Dita

March 14, 2019 19:12
Komento

42 Komente

  1. Donald TRAP Trump March 14, 20:15

    Rroftë ENVER HOXHA ! Poshtë KRRIMINELËT dhe HAJDUTËT e URRYER të POLITIKËS 29 Vjeçare ShkërLLatoKrate !! ENVER HOXHËN Nuk e bën më NËNA !!!! I paharruar qoftë Kujtimi i ENVER HOXHËS sè LAVDISHËM .

    Reply to this comment
    • Preza March 15, 11:06

      Zoti Kolonel Sulejman Abazi.

      Mesa duket keni nje pervoje te gjate ne ushtri.
      Por me habit fakti se si ne menyre kaq te pazakonte, pa u ndruajtur fare, me pyetjen me te pare, gjithe mendjelehtesi, nxjerr dhe deshmon ketu para gjithe botes disa te verteta dhe te paverteta te ushtrise shqipetare, qe te thena nga nje zyrtar i larte i kesaj ushtrie nuk mund te mos merren ne konsiderate.
      Rregulli i pare i nje ushtaraku eshte ruajtja e sekretit shteteror, seksretit ushtarak dhe sekretit profesional.
      Si ka mundesi qe bilbilos per te treguar qe ti di shume dhe pa piken e rezerves, flet e flet me detaje me numura dhe nxorre ne kete interviste por edhe me pare ( sic thua vete ) zorret e barkut te ushtrise shqipetare.
      Nuk mund te justifikohesh me faktin se tani nuk ka me sekrete, se keto gjera i dine te gjithe, se i dine partneret e huaj, se i dine sherbimet e huaja, se i di madje edhe vete serbi.
      Kur dalin nga goja jote te tilla deklarime marrin nje rendesi te vecante, deklarime qe diku rregjistrohen.
      Pastaj je betuar per te ruajtur sekretin ushtarak sa te jesh gjalle.
      Mund te kesh qene i zoti ne punen tende, por nga gjithe cke shkruar duket qarte qe je fluturak, emocional dhe ve ne dyshim edhe pergatitjen tende ushtarake.
      Ke bere mire qe nuk ke vajtur ne detyren e komandantit te Divizionit te Kukesit, me ty lufta do te ishte e humbur. Arsyeja shume e thjeshte, je gati te kalosh ne aventure, nuk di te mbash sekrete, cfare ka barku ti nxjerr bardhaku.
      Te vjen keq te lexosh komandante ushtarak te ketij kallepi.

      Reply to this comment
      • Gzim Kulufi March 15, 16:36

        Ne interviste jo vetem qe nuk kishte sekrete ushtarake, por edhe gjithshka kalonte si fllucka sapuni, mburrje e levdata, sic edhe shumica e intervistave qe flasin per kete kohe. Vertet kane qene kohe te veshtira, sidomos per civilistet, por gjithmone degjojme vetem levdata nga ushtaraket, e sidomos nga ata te UCK-s akoma me shume, ne nje kohe qe e di dhe bufi, se te mos ishin avionet e NATO-s, ushtria serbe do kishte luajtur si macja me miun me UCK-n dhe me ushtrine shqiptare ne kufi.

        Reply to this comment
  2. demo March 14, 20:17

    Me “do te” nuk behet historia.Enver hoxha e pushtoi njehere Kosoven per kurban Serbise.Me ate Kosove u shperblyen Miladini,Dushani,qe shkrepi dielli ne 8 nentor 1941,enveri themeloi partine.
    Kete dime ne.Po se benveri paskerka bere pishman,paskerka pasur mendje te keqe fort te sulmonte Jugosllavine,KETE HATA TE PADEGJUAR MOS JA THONI NJERIU!!!!!
    Shshsssstttt! Mos ja thoni njeriu!!!!!ESHTE SEKRET,,
    Edhe Gjulo kur polli enverin,heshten sokaket e Gjirokastres,u mbajt sekret,se Mulla Halili ishte ne kurbet ne Amerike.Prandaj enveri ka tre ditelindje,Nje kur ryri prilli,doli marsi/ne Gjirokaster u vra bbymbashi),nje kur erdhi mulla Halili nga Amerika dhe nje kur shkrepi dielli ne nje shtepi tiranase.
    Edhe Jezu krishti lindi nga sqetulla,nuk ishte pjelle e Adulterit.TE GJITHE KOPILAT BEJNE MREKULLI..

    Reply to this comment
    • arber March 14, 21:03

      O DEMO I LESJIT TI JE NJE MASKARA ME GJAK TRADHETARI

      Reply to this comment
    • Vatra March 14, 21:52

      Milladini dhe Mugosha kan qenë malazez dhe jo serbë o budalla i shkërdhyem

      Reply to this comment
    • Sadete March 15, 18:33

      Demo ti flet si percarsit ne shoqeri dhe ngaterron veten me pompoziteti tend. Ti je nje mbetje jashteqitje e ketij kombi duke i ke sherbyer me devotshmeri PPSH. Habitem qe i di te gjitha, por edhe jo se tipa te ketij kallepi kete si ty funderrine bejne flasin mbare e prape.

      Reply to this comment
  3. Ylli March 14, 20:29

    Mjaft me delirantizma dhe fjalime te tipit komunist para organizates – baze te Partise te qendrave te punes .Pallavra dhe mburrje donkishoteske .
    Ne 49 ushtria greke mund te hynte kollaj fare ne token tone .Kishin armatim anglo – amerikan dhe sterviteshin dhe instruktoheshin nga oficere madhore anglez .Forcat greke kerkuan te prishin bazat e partizaneve greke ne token tone dhe kryesisht ne malin e Gramozit .Grekerve ju kerkua te mos nderhynin ne asnje menyre ne toke shqiptare nga diplomacite e kohes perendimore per shkak te presionit te Stalinit .Vete Stalini per premtoi braktisjen e forcava komuniste greke.Tito ndaloi furnizimet dhe mbylli kufijte ndersa Stalini i denoi forcat komuniste greke ,madje liderin e tyre Nikos Zahariadhis e denoi me vdekje ndersa luftetaret greke i internoi ne Kazakistan .
    Nuk eshte turp te pranojme se ne ato vite akoma nuk perballonim agresion .Kur Ushtrine e moren ne dore sovjetiket ,asaj ju dha nje rendesi teper te vecante si ne armatim dhe ne stervitje.Kur filluan praktikat kineze te komandimit me komisar e heqje gradash ,ushtria mori fund .Nuk e di pse kemi manine te fryhemi kot e te mburremi kot .
    Sa per Luften e Kosoves me gjithe heroizmin dhe gjakun e derdhur ,Ushtria Serbe ishte ne gjendje te fitonte lehteme cdo formacion luftetaresh shqiptare sado te pregatitur te ishin.Nderhyrja e NATO s ishte vendimtare dhe akoma dhe sot mbrojtja e Kosoves nga NATO eshte vendimtare .
    Serbet jane armiqte tane por kjo sdo te thote te themi genjeshtra rreth tyre. Kane luftuar me dy superfuqi ushtarake te kohes ….me Austro – Hungarine dhe me Gjermanine Naziste ishin e vetmja force partizane ne Lindje qe bente lufte frontale me ushtrite gjermane .Ketu merite te madhe kane dhe kroatet dhe boshnjaket .
    Qe te kesh ushtri duhet te kesh ndergjegje kombetare dhe atdhedashuri pa kushte .
    Ne akoma themi …kur ishte Enveri ,kur ishte Saliu ,tani qe eshte Edi ,pa lidhje fare .
    Ne jemi skllever partish .

    Reply to this comment
    • Vatra March 14, 22:20

      Serbët po të ishin aq luftarak nuk kishin me qenë të okupuar 5 shekuj luftën kundra osmanëve e filluan nga mbështetja ruse vetëm nji detal kur këta donin ta lironin Beogradin tri herë humbën betejat nga një komandat pejan Mahmut pashë Begolli por ma vonë këtyre u vijnë ndihmë forca të freskëta ruso rumune ku dhe vritet Mahmut pashBegolli kundër Austru Hungarisë po ashtu ishin të ndihmuara nga fuqitë e kohes kurse në L.Dytë b. atje ka ndërhy ushtra e BRSS por serbët çdo here janë tregu si masakrues të mdhenjë popullatave civile

      Reply to this comment
  4. Artan Sejko March 14, 20:44

    Sa mire! Fjale burri,zemer shqiptare.
    Faleminderit o ushtar!
    Artan Sejko

    Reply to this comment
  5. Fidel Kastro March 14, 21:19

    Enveri paska dashur te çliroi Kosoven dhe plani i Enverit qenka zbatuar ne vitin 1999!!!!???????? Shaka pa kripe o oficer i partise e xhaxhit Enver. Kosoven Enveri ja shiti serbeve qe krijuan PKSH dhe e vune ne krye . Rrofte Nato e SHBA se po te ishte per UÇK dhe ato armatimet tuaja te dale kohe serbet ishin sot kembekryq ne Kosove.

    Reply to this comment
  6. Lisi March 14, 21:55

    More Leonard ,
    nga na i gjen këta heronj ushtarakë , që të mbytin me llafe , mbarove punë me Et’hemin , tani merresh me Sulon ?!
    Ky , koloneli i ushtrisë së vetëshpartalluar në vitin 1997 , na flet për operacione imagjinare kur komandonte një turmë bashibozuke . Leonard , ji më serioz , ki më shumë respekt për lexuesit e DITE-s .
    Sa i përket atij planit tepër-tepër-super sekret për të çliruar me armë Kosovën, mirë bëni të mos e përmendni , se diskretitoni gjeneralët tanë që patëm dikur , e që s’ishin budallenj . Një plan i tillë është produkt i një mendje të sëmurë dhe injorance strategjike , politike dhe ushtarake.
    Leonard , qethi një çikë materialet , ushtarakët e vërtetë nuk kanë llafe të gjata !

    Reply to this comment
  7. Vatra March 14, 21:59

    Shtylla kryesore në Shqipëri e ndihmës luftës të Kosovës ka qenë FATMIR HAKLAJ strukturat tjera ishin në vijen e dytë dhe të tretë andaj lavdi djemëve të Muharrem Hakles

    Reply to this comment
  8. intelektuali March 14, 22:04

    NGA NA POLLEN KETA DALLKAUKE TE ENVERIT NASHTI?

    sepse:

    Enveri ja kishte shitur Kosoven, Shqypnine dhe BYTHEN e vet te pederastit Jugosllavise Komuniste, ndryshe pse i vrau anglezet ne Kanalin e Korfuzit me mina jugosllave dhe me urdher nga Beogradi qe kishte mare urdher nga Moska e Stalinit? Pse Enveri i masakronte dhe i degdiste ne mocalet e Fierit kosovaret antikomuniste sapo kalonin kufirin, kurse patriotet e vertete u vinte thesin ne koke dhe ja kthente si karte postale UDB-se se titos per 50 vjet me radhe?

    PSE I FUTI THIKEN PAS SHPINE KOSOVAREVE ENVER HOXHA NE MASAKREN E TIVARIT?

    Ka shume pyetje qe kane mbetur pa pergjigje deri me sot per tradhetine e antishqyptarit me te madh qe ka njohur historia sic ishte edhe kopili i Bimbashit, Enver Hoxha qe spjegojne fare qarte qe nje Diktator qe vrau dhe likuidoi me pabesi te papare te gjithe shoket e tij komuniste,

    atehere:

    SI DO TE DONTE ENVERI KOSOVARET QE ISHIN TE GJITHE ANTIKOMUNISTE TE PERBETUAR QE NE GJEN?

    prandaj:

    Edhe pyetja nga intelektualet per gazeten DITA qe publikon dacibao me intervistat e dallkaukut enverist, Leonard Veizi per katunare dru me pre eshte:

    NGA NA POLLEN KETA DALLKAUKE TE ENVERIT NASHTI?

    kur:

    Shqypnia eshte ne NATO-n e Imperializmit Amerikan sipas Enverit dhe po aspiron te antarsohet me gjuhe jashte dhe bythenderur ne BE qe eshte nje bashkim i popujve Demokratike dhe Antikomuniste ne Evrope qe Enveri e cilesonte si Rreziku Anglo-Amerikan per Shqypnine Komuniste?

    Reply to this comment
    • Kosovari 2 March 14, 22:30

      Mos ua mbaj dertin kosovareve shkerdhate udbashe.

      Hiqe fjalen Kosove nga goja jote e ndyre

      Reply to this comment
    • s.g. March 14, 22:33

      Ti mos ha mut për Tivarin unë kam pasur tre antarë familje të mobilizuar agja i im ka dalë i plagosun nga ajo kurthë atje dhe pas lufte ka qenë me pozita të nalta shtetrore në ish federatën afër ma Fadil H. Mahmut B….dhe ai kurr nuk e ka tregu në këto varianta si disa media dhe individë që sot e manipulojnë

      Reply to this comment
      • intelektuali March 15, 07:37

        He mo tregoje o BOLE fanatike te verteten per masakren e Tivarit, kur Enver Bytho i futi thiken pas shpine kosovareve, madje u be pjese aktive ne kete masaker makaber antishqyptare me kriminelin e tij, Shefqet Peci, qe Edvin Droga i beri nipin kryetar bashkie ne Tepelene? Ja ke degjuar emerin Termet Pecit qe feston me buje dhe harre sikur te kishte ndodhur feste vrasjet horror te femijeve te vegjel ne kampin e perqendrimit Auschwitz ne Tepelene, po emerin e Shefqet Pecit qe viktimat e tij te kampit te perqendrimit te Maliqit i groposte ne mocalishte dhe mbillte miser persiper dhe mburrej se kufomat e viktimave ku kishte edhe shume kosovare, do te kontribuonin per rendimente te larta ne grure dhe miser.

        HE MO BOLE FANATIKE E KE NJOHUR TI KILLERIN E KOSOVAREVE, SHEFQET PECI?

        Reply to this comment
  9. Faleminderit USA,pa po te ishte per ju....per lesh March 14, 22:10

    As NATO nuk arriti te hynte ushtarakisht ne Serbi,pamvarsisht bombardimit,Po te ishte per Prokop Murren e kompani do kishe marre aratine nga syte kembet megjithe ate ushtri breke grisurish bark thare
    Mire tha Miloshevici,Shqiperine e marr me toge gjahtaresh

    Reply to this comment
  10. Kosovari 2 March 14, 22:15

    Shqiperi, Enver, jemi gati kurdoher!

    Reply to this comment
    • intelektuali March 14, 23:47

      O KOSOVARI SI DERR: PARTI ENVER QE E BETE SHQYPNINE FERR

      O BOLE enveriste, ja lexoje ketu me poshte nje pergjigje intelektuale qe te mbyllesh HALEN qe po qelb kete forum te nerum te gazetes DITA:

      Si, dashuria e Enverit me Beogradin e varrosi çështjen shqiptare?

      Nje shkrim nga:intelektuali

      “Te flasesh per nje ceshtje aq te madhe, sic ishte ajo e Luftes se Dyte Boterore dhe pozicionin e cunguar qe ze lidershipi i ri komunist shqiptar ne te, ne saje te emisareve komuniste jugosllave (Miladin e Dushan) dhe te rolit determinant, (sic e thote vete) te Enver Hoxhes, qe as ne programin (aktin) themelues te Partise Komuniste, te ben pershtypje se ceshtja shqiptare e Kosoves nuk permendet gjekundi, nuk ka asnje fjali te vetem. Megjithate le t’ja leme gjuhen e komenteve, gjuhes se dokumentave historike:

      A e shiti Enver Hoxha Kosoven apo jo?! Dhe si e shiti ne periudhen e dashurise se tij me Beogradin?!

      Ne krye te tavolines themeluese, krijimi i Partise Komuniste Shqiptare, gjeti Miladinin e Dushanin e Shqypni dhe te dy ata, krijuan Partine Komuniste. Mendoj se kjo nuk ka nevoje per zgjatje, sepse nuk eshte objekt i ketij shkrimi. Si ne aktin themelues te Partise dhe ne asnje dokument te saj gjate luftes, nuk ka asgje per ceshtjen e Kosoves. “Ceshtjes shqiptare te Kosoves iu vu vula qe ne 8 nentorin e ’41-it, – shkruan V.Dedejeri, ish biografi e Titos. (V.Dedejer, Kujtime, botim i vitit 1949, Beograd). Per ta zgjeruar me tej argumentin, Dedejeri ne “Jugoslavensko Albanski odnosi”, faqe 11-30, po per themelimin e Partise Komuniste Shqiptare dhe per mos zenien ne goje te ceshtjes se Kosoves, perseri shkruan: “Ne mbledhjen themeluese te Partise Komuniste Shqiptare, (e cila u be nen tutelen e dy emisareve komuniste jugosllave, Dushan Margoshes e Miladin Popovicit,) ceshtja e Kosoves as qe u permend. Per kete ceshtje (te Kosoves) pllakosi po ashtu heshtja e plote edhe ne Konferencen Kombetare te Partise ne marsin e vitit 1943 (Dedejer, “Jugoslavesko – Albanski adnosi”, fq.11-20). Pra jane vete jugosllavet ata qe akuzojne ish udheheqjen komuniste me Enver Hoxhen ne krye se Kosoven PKSh-ja ja la Jugosllavise. I vetmi qe e ngre dhe ankohet se PKSh nuk e ka ne axhenden e saj, e as ne program ceshtjen e Kosoves eshte Koco Tashko, i cili ne fund te vitit 1942 i shkruan Moskes:

      “Per Kosoven, Partia deri me tani ka heshtur vazhdimisht, duke thene se kjo ceshtje eshte e Partise Komuniste te Jugosllavise (Prof. Plasari dhe Dr. Malltezi, “Politika” fq. 183-187).

      Le te vazhdojme me Konferencen e Pezes, 16 shtator 1942. Me qe ishte pluraliste, atje nga nacionalistet jo vetem u diskutua, por u arrit te sanksionohej edhe ne vendimet e saj qe “ne Kosove e viset e tjera shqiptare, jashte kufijve te kishte te njejten organizim dhe po ate forme pushteti, si Shqiperia” vendime, qe nuk u zbatuan asnjehere. Perse – ne do ta shohim ne vijim: Ne gusht te vitit 1943 u zhvillua mbledhja e Mukjes, ku perfaqesuesi kryesor komunist i Enver Hoxhes, Ymer Dishnica, do te kujtonte: “Ceshtja e Shqiperise etnike, qe do te perfshinte Kosoven, kishte qene nje nder dy guret e kufirit, qe me formulimin qe beme, e kapercyem. Me kete vendim, per Miladin Popovicin u mbush kupa, i cili e denoi Proklamaten e Mukjes, duke na thene:

      “Ju shpallni lufte kunder fashizmit dhe jo… pavaresine”. (Petrovic, libri “Kosova” f. 343-348). Me 31 dhjetor 1943 deri 2 janar 1944 ne Bujan te Tropojes u mbajt ajo, qe eshte quajtur Konferenca e Bujanit, e cila vendosi te nisnin e te funksiononin strukturat qe do te conin ne bashkimin e Kosoves me Shqiperine. Komiteti Qendror i Partise Komuniste te Jugosllavise nuk qe aspak dakord me kete pjese te Rezolutes se Bujanit. Bashkepunetori i ngushte i Titos, Milan Gjilas, ne nje leter qe i dergonte Komitetit Rajonal, e eleminoi ceshtjen, sic e denoi Bujanin edhe Enver Hoxha” (Rajovic, libri “Autonomija” fq. 439 dhe Hibert, libri “Albania Struggle” fq.91). Ndersa Ramiz Alia ne librin “Une Ramiz Alia, deshmoj per historine”, shkruan se: “Ne vendimin per prishjen e Mukjes, ka ndikuar edhe ceshtja e Shqiperise etnike, e cila u shtrua ne Mukje”. Po perse u anullua, denua Mukja?! Kete na e thone te tjere studiues e politikane te kohes qe do t’i shohim me poshte: “Anullimi i Marreveshjes se Mukjes u be me nderhyrjen e Tempos dhe shkak i saj ishte ceshtja e Kosoves”. (E. Barker, dhe B. Tones, libri “Per Luften Nacional Clirimtare” f. 123). Ata qe e firmosen ate (Marreveshjen e Mukjes) do te mbajne pergjegjesi (D. Mugosha, libri “Kujtime” 1973, f.50-58). Le te ecim me tej me dokumentat, jo me me autore e studiues te huaj, por nga vete goja e Enver Hoxhes: “Ne pragun e clirimit te Jugosllavise dhe te Shqiperise, ne edhe njehere pranuam se nuk eshte koha per te shtruar ceshtjen e bashkimit te Kosoves me Shqiperine”. (E. Hoxha, leter sekrete derguar Stalinit, 2 shtator 1949. Kopja e vetme gjendet ne Arkivin Qendror Rus, Moske,Arkiv, RCHIDNI.D.Op.137, D.68. L 64-73). Ne prill te vitit 1945 u be Masakra e Tivarit, per te cilen jo vetem si veper makabre ndaj shqiptareve te Kosoves e te viseve te tjera shqiptare nen Jugosllavi nuk u ngrit zeri, por ne dhjetor te vitit 1946, Enver Hoxha ne Byrone Politike do te deklaronte e kercenonte:

      “Disa anetare partie duan te filozofojne se mos thote populli c’bete me Kosoven…Ne do te ua spjegojme, kush nuk na kupton, ne do te luftojme” (Proces Verbal i mbledhjes se Byrose Politike, 15 dhjetor 1946,ish Arkivi i KQ te PPSh).

      Ne prill te vitit 1945, Dushan Mugosha dhe Mehmet Hoxha moren pjese si perfaqesues te Kosoves ne Kuvendin e Serbise, mbledhje qe u shty dhe u be ne korrik te vitit 1945, ku u miratua Projektrezoluta per aneksimin e Kosoves ne Serbine Federale” (Bajraktari, libri “Serbia’s Annexation” f. 118) Jo shume pas kesaj ngjarje, Enver Hoxha do te shkonte ne Konferencen e Paqes ne Paris (gusht 1946) dhe do te deklaronte:

      “Ne nuk kemi pretendime ndaj aleatit tone Jugosllavi”. (Enver Hoxha,Fjalimi orgjinal ne Konferencen e Paqes, Paris,AQSH).

      I morem dokumentat nje e nga nje, qe nga themelimi i PKSh, pas marrjes se pushtetit nga Enver Hoxha, e deri ne Konferencen e Paqes. Pyesim: Ka antikombetarizem dhe antishqyptarizem me te madh?! Disponojme edhe dokumenta te tjera, psh: Ne vitin 1946 Enver Hoxha ne nje leter per Titon shkruante: “Ne rast se do te behet nje hap tjeter ne lidhje me bashkimin, na lajmeroni “(N.Malkolm , libri “Kosova, nje histori e shkurter). Ne vitin 1946, pas kthimit nga Shqiperia, Velimir Stojnici, ne nje informacion raportonte: “Tirana zyrtare nuk kishte asnje qendrim te percaktuar, asnje reagim per te ardhmen e Kosoves, aq sa perfaqesuesi anglez ne Tirane thekson:

      “U cudita pse Qeveria Shqiptare deri me sot nuk ka dhene kurrfare deklarate per qendrimin e saj ndaj Kosoves”” (Raport i V. Stojnicit, Beograd 1946,).

      Ne nje mbledhje te jashtezakonshme te Plenumit te Komitetit Qendror te Partise, dhjetor 1946, Enver Hoxha do te pyeste ne menyre retorike: “A eshte ne interesin tone qe ne ta kerkojme Kosoven?!” Dhe ne vijim, po vete Enver Hoxha,do te pergjigjej: “Kjo nuk eshte pune progresive per t’u bere,… perkundrazi ne duhet te bejme qe te sigurojme qe kosovaret te vellazerohen me jugosllavet”. (Proces-Verbali, Mbledhja e Plenumit te KQ te PKSh, dhjetor 1946, ish Arkivi Qendror i PPSh). Per komente, besoj se nuk ka nevoje.!

      Ato qe i thuheshin Enverit, shkonin ne Beograd!

      Ky eshte deklarimi me kuptimplote i njerit prej lidereve me kryesore te Kosoves, Fadil Hoxhes, i cili tregon se c’ishte Kosova per Enver Hoxhen. Kete deklarim, (nese e dini se c’perfaqesonte Fadil Hoxha ) jo vetem e ka shkruar ne librin e kujtimeve, por e ka thene ne nje interviste edhe ne TVSH-ne tone (nentor 1999) dhe na e tha edhe ne shtepine e tij kur ne veren e 1999-es ishim me Presidentin Moisiu (ish atehere President i Shoqates se Atlantikut ) me gjeneral Parllakun (Hero i Popullit), me gjeneral Bekteshin (ish pjestar i Bujanit) e me Liri Belishoven (ish Sekretare e Komitetit Qendror te PPSh). Te flasesh per mbrojtjen e ceshtjes se Kosoves nga Enver Hoxha, do te thote qe per kete ceshtje te kishte nje program, platforme apo strategji! Te tilla nuk ka, as gjate Luftes se Dyte Boterore, as pas saj. Vecanerisht ajo qe e varrosi ceshtjen shqiptare te Kosoves, eshte periudha e dashurise se Enver Hoxhes me Beogradin e Josif Broz Titon. Vetem pas 1981-it, Enver Hoxha ngre borite “e propogandes megallomane ne mbrojtje” te Kosoves. Ne nje kohe rekord ai udhezon dhe shkruhen ne gazeten “Zeri i Popullit”, “Bashkimi” e “Drita” rreth 13 artikuj te ashtuquajtur “bomba”. C’kishte ngjare?! Perse Enver Hoxha u kujtua pas afro 40 vjetesh per Kosoven dhe te drejtat e shqiptareve?! Pergjigja ishte dhe eshte, edhe e qarte, edhe e thjeshte: Ai kerkonte te dilte i lare se nuk e kishte shitur Kosoven, pra te lante duart si Pilati, per krimin qe kishte bere. Ku ishte ai me 1945-n?! Po ne 1948-n?! Po ne 1956-n?! Ne 1960-n?! Ne 1968-n e ne 1979-n?! Ne 1981-in, Enver Hoxha shperthen, i kthehet Kosoves, “mbron” Kosoven, “i digjet zemra” per shqiptaret ne ish-Jugosllavi! Pse-ja eshte e qarte: Tito, si deshmitari kryesor dhe allishverishesi i shitjes se Kosoves, ne vitin 1980 kishte vdekur. Sic e shihni asgje nuk tregon strategji mbrojtjeje per shqiptaret, por per mbrojtje te “principates” se Enverit, ku te rrethuar ne tela me gjemba punonin me se dy milion skllever, per familjen e madhe te ish Byrose Politike. Aq e vertete eshte kjo, sa qe mjafton te permend deklarimin e Vasil Katit, ish zevendesminister i tregetise se jashtme ne kohen e Enverit dhe po ne kohen e Enverit i denuar, i cili me 1978 nga burgu i Ballshit do te depononte: “Per cdo vit ne e kishin me plan te padiskutueshem e te detyrueshem qe te importonim nga jashte 18 mije ton tela me gjemba, per te rrethuar klonin (kufirin)qe te mos arratiseshi n shqiptaret (kupto sklleverit). Le te hidhemi edhe nje here ne retrospektive: Ne shtepine e tij, ne veren e vitit 1999, Fadil Hoxhes i bera pyetjen: “A kishte kontaktuar dhe a ja kishte bere ndonjehere prezent Enver Hoxhes, ceshtjen e rende te Kosoves? Fadil Hoxha mu pergjigj: Po, kam shkuar te Enver Hoxha ne Tirane ne dhjetor te vitit 1945, inkonjito pa lejen e Titos, se bashku me Zekeria Rexhen dhe i kam shtruar si gjendjen e rende nen Serbi ku ndodhen kosovaret, ashtu edhe se c’duhet te benim. Kjo ishte bisede shqiptaresh e mendoj, per shqiptaret. Biseda e zhvilluar ne kabinetin e Enverit, ne vend qe te behej preokupim i Qeverise Shqiptare, kishte mberritur para kthimit tim te Tito”. Keshtu e mbylli deklarimin e tij ish udheheqesi kryesor i Kosoves dhe ne nje periudhe kohe edhe President i Jugosllavise, Fadil Hoxha. Edhe nje retrospective tjeter: A e dini perse e vrane dhe cili e vrau Miladin Popovicin, qe Enver Hoxha i vizitoi edhe varrin kur ishte ne vitin 1946-en ne Beograd?! Ate e vrau nje shqiptar patriot, Haki Taha, ish mesues. Haki Taha, para se te qellonte, nxorri nga gjiri flamurin kombetar, e shpalosi, ku ne te me shkronja te arta ishte qendisur: “Kosova Shqiperise. Vdekje tradhetareve”! dhe qelloi…”. Komentet, mendoj jane te teperta. Te “paverteta” e te “pa qena” i quani denimet qe jepte regjimi shqiptar i Tiranes per ato qe flisnin para viteve -’70-te per Kosoven e Shqiperine etnike. Po ku ti coj une, 1226 vete kosovare, ose me mire te shprehemi shqiptare, te cilet Enver Hoxha i denoi me 8 e 12 vjet burg, sepse donin, kerkonin dhe shpreheshin per clirimin e Kosoves dhe Shqiperine etnike?! Po 4561 te tjere kosovare, si t’ja bejme, qe i internuan ne zonen e Myzeqese e zona te ndryshme ne thellesi te vendit sepse nuk gezonin besimin e rregjimit?!. Po tere ato shqiptare qe iknin nga Kosova per ti shpetuar denimit te rregjimit serb dhe i denonte regjimi i Tiranes si agjente, apo i kthente ne Jugosllavi me thes ne koke se kishte nje marreveshje te fshehte Tirane Beograd?! Po a nuk jane denuar ketu per Kosoven, figura te tilla te njohura si Bedri Pejani e Selman Riza, apo qe te tjere kishin shkruar libra per Kosoven, si Vasfi Samimi e Besim Qorri?! Por keto e qindra fakte si keto, nuk mund te mbulohen plaget e atyre qe i kane hequr mbi kurriz dhe shume e shume te tjere qe punuan per ceshtjen kombetare, por qe nuk u dihet se ku u prehen as eshtrat sepse Enveri “nga qe i donte shume kosovaret” edhe pa varre i ka lene, e megjithate per ju Enver Pederasti i pabese perseri, faj nuk ka. T’u evidentosh shqiptareve sic beni ju vepren e ndyre te ish Sigurimit te Shtetit, si pune te vyera te ish regjimit te Enver Hoxhes dhe ta propagandosh Enverin dhe strukturat e inkriminuara te shtetit komunist si pergatites te rezistences se viteve ’70- te dhe ’80-te ne Kosove, do te thote te mohosh sakrificat sublime te nje populli te tere te Kosoves martire per liri, per arsim e kulture, per ceshtjen kombetare.

      prandaj:

      Aferim!

      Nga: intelektuali

      Reply to this comment
  11. Gallapi March 14, 22:58

    Leonard, të faleminderit për sjelljen e këtij rëfimi të ushtarakut madhor dhe patriot shqiptar, Sulejman Abazi!
    Kam patur nderin që ta njoh për së afërmi kolonelin dhe të marrë këshilla të dobishme prej tij!

    Reply to this comment
  12. Nje shqiptar March 14, 23:00

    Shkrim plot vertetesi dhe dashuri per kombin tone. Ne ato dite te luftes per çlirimin e Kosoves, jo vetem ushtria shqiptare dhe UçK ishin nje, por tere shqiptaret kudo ne bote, madje edhe ata me origjine prej disa brezash shqiptare, u bashkuan si komb kunder egersise mesjetare serbe.

    Reply to this comment
  13. Ish March 14, 23:25

    Te gjitha mund ti kesh te sakta vetem gjeneral nuk te bente njeri ty Dhe bene shume mire qe ste bene dhe nuk ta ka afruar njeri Megjithate mund te pyetet Zabit Brokaj se Ai qe vdiq nuk ka dashur te shohe me sy ( L.Hajdaraga)

    Reply to this comment
  14. DRAGOI March 15, 02:21

    Vdekje antienveristëve shqipfolës, VDEKJE!!!

    Sepse antienveristët shqipfolës gjithmonë kanë qenë dhe janë armiqtë më të mëdhenj dhe më të rrezikshëm, efektiv dhe potencial, kundër popullit shqiptar, kundër Shqipërisë dhe kundër Kosovës!!! Këte le ta dinë mirë dhe për asnjë çast mos të harrojnë shqiptarët e VËRTETË kud që të jenë !!!

    Reply to this comment
    • Fidel Kastro March 15, 10:31

      “Bravo Dragoi” ju keto dini ti beni mire, nuk u lodhet ,gjithe jete keshtu keni thirrur, ç’na kane degjuar veshet e ç’na kane pare syte ,vdekje , armiq, tradhetare ,burgosje e internime, fjalor i denje per bandat kriminale!!!!!! Shqiptaret duhet te mesohen te respektojne mendimet e te tjereve ashtu si gjith kombet e civilizuar . Jemi shum pak si numer dhe lufta mes shqiptareve eshte fitore per serbet.

      Reply to this comment
  15. Heretiku March 15, 02:28

    Te enderrosh me sy hapur ka 2 gjera :
    – eshte legjitime
    – nuk kushton asgje ( nuk paguan pare, eshte falas ).
    Si mund ta sulmonte Shqiperia Jugosllavine ne fillim vitet 80-te ? Ne te gjitha drejtimet ishte shume inferiore, ne numer ushtaresh, ne armatim, ne mjete te mekanizuara, tanke, topa, avione etj. Ne keto kushte nje veprim i tille do te ishte vetvrasje e paster. Edhe pse represioni jugosllav ne Kosove ishte i madh, Shqiperia nuk mund te bente asgje ne planin e forces. E vetmja gje qe mund te bente, ishte ta ngrinte kete problem ne OKB dhe ta denonte shtypjen nepermjet artikujve te shtypit, ne radio e televizion, gje qe edhe e beri.
    Ne rast se do te bente ate hap aventuresk, do te ndodhte ajo qe ndodhi ndonje vit me pare ne Indokine, ku u konfliktuan Kamboxha me Vietnamin, viti 1979. Kamboxha, ne ate kohe drejtohej nga Khmeret e Kuq, Pol Pot ne krye, pretendonte nje rrip toke ( per preçizion shtypi italian e quante “Sqepi i Roses” ), qe e pretendonte edhe Vietnami. Khmereve te Kuq i mori koka ere dhe sulmuan ushtarakisht, Vietnami qe ishte shume me i forte ushtarakisht ( ndonese prej pak vitesh e kishte mbyllur konfliktin ushtarak me USA ), u pergjigj; dhe jo vetem e mori rripin e tokes ne fjale, por pushtoi gjithe Kamboxhan ne nje kohe te shkurter, disa jave, rrezoi nga pushteti kliken famekeqe te Pol Pot-it dhe vuri ne drejtim nje qeveri kukull filo vietnamite. Klika e Khmereve te Kuq, me Pol Pot-in ne krye iken nga syte kembet dhe u strehuan ne xhunglat ne kufi me Tailanden, deri sa mbas disa vitesh, kush kishte mbetur gjalle ( Pol Poti kishte vdekur ) u kapen dhe u denuan penalisht nga gjykatat kamboxhiane te qeverise ne fuqi.
    E njejta gje do te ndodhte me Shqiperine dhe udheheqjen e saj, ne rast se do ti futeshin asaj aventure. I thojne nje fjale, gjerat nuk behen me inat, behen me takat.
    Per sa i perket Kosoves, po te mos nderhynte NATO me ne krye USA ne 1999, edhe sot e kesaj dite do te ishte nen thundren e Serbise, ndonese Serbia ne ate kohe ishte cope-cope, por ishte aq e forte sa per te shpartalluar guerriljen kosavare te asaj kohe.

    Reply to this comment
  16. fery March 15, 08:19

    Plani i Ministrise se Mbrijthes se Shqiperise te cilin Enver Hoxha kishte dhene urcher te hartohej me 1955,mirpo pase 26 vitesh do te jepej
    urdher po nga Enver Hoxha ai Plan te asgjesohej me 1981.Por ,Plani nuk u asgjesua sepse Mehmet Shehu Planin e fshehu ne nji kasaforte te dyfishre te kryeministrise gje qe si duket e pagoi
    me koke. Ne fund ky Plan famoz i urdhuruar nga Beigradi dhe i hartuar po ne Beigrad me 1955 arijti
    ne Itali me 1991 bashke me ministrin e Mbrijtjes se Shqiperise Ssfet Zhulalin kur ai ne ate vend kerkoi azil politik…
    i nderuar Komandant Sylejman Abazi !I

    Reply to this comment
  17. Martini March 15, 08:32

    Ushtaraku Abazi është një prej kuadrove më të mira të ushtrisë së rregullt shqiptare. Ata që e njohin që në rini e dinë mirë.Në kontrast me Zhulalët Hajdaragat, Majko,Kocët,Lleshët,Leshët
    e kompani që nën udhëheqjen e Berishës e shkatërruan ushtrinë shqiptare.Le ta lexojnë sllavë ballistët nazistët e Berishës,Bashës,Bukoshit,FARKUT,Vetëvendosjes,Buzhalës etj.si edhe gjithë ata që thonë se Shqipëria dhe Enveri e shiti Kosovën.Por do befasohen kur të njihen pas publikimit të veprimeve te kryera dhe planifikuara.deri në detaje për tu kryer në mbështetje të sulmit të ushtrise shqiptare ndaj teritorit Jugosllav,nga forcat e Ministrisë së brendshme,sigurimit e kufirit të asaj kohe në teritorin jugosllav.Veprime këto të bazuara kryesisht në patriotizmin e efektivave të MPB shqiptare e sidomos patriotizmin unikal të.vëllezerve kosovarë.

    Reply to this comment
  18. DRAGOI March 15, 12:28

    “Fidel Kastro”,

    kurrë mos harro, nësë don të jesh njeri NORMAL, se gjithmonë kanë qenë, janë dhe do të jenë ARMIQTË e parë, armiqtë më të mëdhenj dhe armiqtë më të rrezikshëm për Shqipërinë, për Kosovën dhe për SHQIPTARËT, pikërisht: shqipfolësit ANTIENVERISTË, pra: shqipfolësit ZOGISTË, shqipfolësit BALLISTË, dhe shqipfolësit LEGALISTË! Këtë e kanë vërtetuar e rivertetuar FAKTET deri tash dhe po vazhdojnë ta vërtetojnë e rivërtetojnë SHUMË BINDSHËM E SHUMË QARTË, për çdo shqiptar, sadopak normal dhe për çdo shqiptar që sadopak mund të shohë dhe mund të kuptojë !

    Reply to this comment
    • Fidel Kastro March 15, 21:43

      Dragoi mendesia juaj ne demokracine Euro-Perendimore eshte e palejushme. Gjuhen tende vetem Kimi i Korese se Veriut do ta pelqente!!!!!

      Reply to this comment
  19. Intelektuali tironas March 15, 12:31

    Trazirat ne Prishtine ne mos gaboj 1980 apo 1981 (I ashtuquajturi Iredentizmi Kosovar) u fabrikuan nga CIA per te perplasur Hoxhen me Shehun ne Tirane.Hoxha ishte i semure dhe akoma nuk kishte konsoliduar se kush do te udhiqte Shqiperine pas tij.Ne Tirane ne ato vite. doli nje fjale nga ushtaraket e rangut te larte dhe te sprovuar, se M.Shehu kishte kerkuar nga E.Hoxha aprovim per te nderhyre ne Kosove ushtarakisht per te shpetuar vellezrit Kosovar nga gjakderdhja e Serbeve.
    Hoxha i trembej nje intervenimi te tille se M.Shehu do te fitonte se pari shume kredo ne hapesiren mbare Shqiptare dhe po ashtu si ushtarak qe kishte bere emer gjate lufte apo ne luften civile ne Spanje.Me sa duket ka ardhur nje sygjerim nga pertej Oqeanit, per ta eleminuar si pasues i E.Hoxhes qofte se mund te rezikohej gjeostrategjia e perendimit ne hapesiren ballkanike.E.Hoxha ishte trim me fjale.M.Shehu ishte trim me vepra.

    Reply to this comment
  20. Njohësi i "Intelektualit tironas" March 15, 12:55

    “Intelektuali tironas”, ti flet këtu sipër, me gjuhën e QENIT “ITELEKTUAL” dhe me KOKËN E LOPËS !

    Reply to this comment
  21. Spinoza March 15, 15:01

    Lerini brockullat,nuk e Besoj qe Hoxha te kete qene i cmendur po ka pasur plan per nderhyrje ne Kosove atehere qeveria shqiptare duhet te kete qene ne planet tjeter, Titua dhe Hoxha ishin aktore te pa perfillshem ne arenen nderkombetare Mos degjoni budallalkeqet e ketyre te krisurve

    Reply to this comment
  22. FILOZOFI March 15, 19:32

    Enver Hoxha, tungatjeta e t’u rritë LAVDIA
    se, hiç më të MADH SHQIPTAR se Ty
    deri më sot s’ka pasur Shqipëria !

    Reply to this comment
  23. demo March 15, 20:00

    Cmoj mendimin e heretikut per kete plan aventuresk,qe d o te na shese Hoxhen per patriot.Hoxha mbetet nje tiran i real komunizmit dhe vrases i Kosoves.Dime cfare beri,jo cfare do te bente.Po te kishte halla koqe,do quhesh da\je

    Reply to this comment
  24. FILOZOFI March 15, 20:44

    Eh, sa i lig, sa i poshtër e sa HIÇ je ti “demo” dhe jo vetëm TI…, që mendon e flet, si dhe çka po mendon e po flet, vetëm për ENVER HOXHËN e vdekur; ndërkaq që jam i bindur dhe i tejbindur se në GJALLJE të ENVER HOXHËS, as …në ëndërra s’i ke menduar dhe as s’äi ke folur këto POSHTËRSIRA dhe LIGËSIRA që tash po i mendon dhe flet për ENVER HOXHËN e vdekur !?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    VDEKJE antienveristëve shqipfolës, VDEKJE! VDEKJE!! V D E K J E !!!

    Reply to this comment
  25. FILOZOFI March 15, 20:45

    demo !

    Eh, sa i lig, sa i poshtër e sa HIÇ je ti “demo” dhe jo vetëm TI…, që mendon e flet, si dhe çka po mendon e po flet, vetëm për ENVER HOXHËN e vdekur; ndërkaq që jam i bindur dhe i tejbindur se në GJALLJE të ENVER HOXHËS, as …në ëndërra s’i ke menduar dhe as s’äi ke folur këto POSHTËRSIRA dhe LIGËSIRA që tash po i mendon dhe flet për ENVER HOXHËN e vdekur !?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    VDEKJE antienveristëve shqipfolës, VDEKJE! VDEKJE!! V D E K J E !!!

    Reply to this comment
  26. Liria nuk dhurohet March 16, 01:17

    Habitem me shume komentues qe nxijne me shume se realiteti I sotem I ushtrise dhe mbrojtjes qe eshte ZERO..Jemi I vetmi vend Nato-s pa ushtri..biles nuk eshte secret te thuhet qe hapsirat ajrore dhe detare na I ruan greku dhe me pak italiani..
    Do te vecoja komentuesin ‘heretiku” qe ja fut nje budallalliku ku thote shprehimisht:
    citoj:

    …Si mund ta sulmonte Shqiperia Jugosllavine ne fillim vitet 80-te ? Ne te gjitha drejtimet ishte shume inferiore, ne numer ushtaresh, ne armatim, ne mjete te mekanizuara, tanke, topa, avione etj…..fund I citimit
    ..
    Edhe ushtaraku me I humbur I planetit e di qe ushtria shqiptare ne krahesim me ate jugosllave ishte ne raportin 1 me 5 dhe ne disa drejtime 1 me 10…..nese do behej si ndeshje sporti..
    .
    Por nese merrej parasysh konjuktiura nderkombetare pra kur Serbet u luftuan nga kroatet dhe boshnjaket ne vitet pas 1992-it..nje ushtri e forte shqiptare ne mbeshtetje te kosovareve atdhedashes qe duhet te ishin ngritur atehere ( jo te tradhetuar nga Sali Rugova) besoj se Kosova do ishte 10 here me dinjitoze se sot qe ka filluar te leshohet nga ata qe cliruan pergjysem
    .
    Edhe nje njeri nen inteligjence nen mesatare e kupton qe kurre Shqiperia nuk ka patur plan te sulmoje ndonje vend tjeter..biles dhe ky plan ( Shperthimi) ishte llogaritur nese ne situaten nderkombetare do kishte ndryshime te medha si dhe ndodhen realisht ne 1992-1999.
    .
    Ketij plani secret ju shtua vlera me vdekjen e Titos ne maj 1980 dhe me pare nga nje analize e Enver Hoxhes me titull “JUGOSLLAVIA NE UDHEKRYQ” qe me nje egzatesi kompjuterike ndodhi ne shperberjen e Jugosllavise.
    .
    Tradhetia e Rugove-Berishes ishte e hapur ne vitet 1991-1992 sepse bashke me kroatet dhe boshnjaket duhet te coheshin dhe kosovaret..ku dhe miqte tane I futen mish dhije atehere…lirij a fitohen me gjak ne 1992-1996 dhe jo te falej si ne 1999..ku presioni qe po I ben perendimi Haradinajt per heqjen e takses eshte nje lloj ripushtimi I heshtur
    .
    Sido qe te vene punet ne Shqiperi
    ka patur vetem dy periudha te lavdishme .
    .kur kishte ushtri te rregullt
    dhe dinjitet kombetar
    ne kohen e “diktatoreve”
    Gjergj Kastrioti dhe Enver Hoxha

    Reply to this comment
  27. Rita March 16, 10:30

    Komentet e “Intelektualit ” si me siper jane kaluar brilantit ,Tregojne te verteten lakuriqe me fakte ,data e pohime deshmimtaresh te vertete ..Autori i artikullit te mesiperm ne se ka paksa ndergjegje e terheq ate nga botimi e kerkon ndjese publike me nje sqarim se i ka mbetur ora e data para vitit 1990 ,Dhe per komentuesit e tjere jo aq naive se sa shpirte zi u them qe le te vazhdojne me dashurine e tyre per diktatorin mes vetes se tyre por budalleqe ,e mburrje femijesh te mos shkruajne se jane bere per azil
    jo pleqsh por azil pacientesh te pasheruar !!!Asnje komentues mjeran nuk i pergjigjet bindshem “Intelektualit ” por hedh nje sharje qe bjen po mbi koken e tij bosh ,

    Reply to this comment
  28. DRAGOI March 16, 12:17

    Fidel Kastro,

    Ti, sigurisht që je, sepse edhe qartë po tregohësh se JE NJË NAIV E TRUSHPËLARË e më keq edhe sesa kaq, sepse në PERËNDIM, o Fidel Kastro, DEMOKRACIA është vetëm fjalë; madje, edhe si fjalë,është vetëm fjalë demagogjike dhe tej demagogjike; dhe, këtë që po e pohoj FORT unë këtu e kështu, e pohojnë dhe e pranojnë pa asnjë lëkundje edhe të gjithë ATA që janë me TRU N’RREGULL dhe
    që e njohin PERËNDIMIN nga afër, e jo si ti me TRUSHPËLARJE e me ËNDËRRA-ZHGJËNDËR !

    Kimi i Koresë së Veriut e çmon dhe mbronë maksimalisht VENDIN E VETË; ndaj dhe Kimin e Koresë së Veriut e urren ti, Kastro, dhe jo vetëm ti, që e ke bërë, jo vetëm koloni të BOTËS Atdheun tënd dhe veten e ke bërë SKLLAV të BOTËS; kurse, Kimin e Koresë së Veriut e ka kujdes, e shumë KUJDES, e NDERON me hatër e me zor BOTA e tërë, dhe aq shumë i frikohet …edhe krejt BOTA !!!

    Reply to this comment
  29. T. Voda March 18, 18:59

    — Bien ne sy disa nga komentusit… , te cilet, duke kritikuar , ofenduar e percmuar jo vetem disa nga ngjarjet e figurat historike te luftes , ish Ushtrine Popullore Shqiptare [ ‘’LEGHENDA HISTORIKE’’ E TE GJITHA KOHRAVE], por edhe autorin e kesaj interviste ,Kolonelin e nderuar z. SULEJMAN ABAZI dhe LUFTEN PER KOSOVEN, nuk bejne gje tjeter , vec se injektojne lloje lloje ‘’inxheksioni’’ per te thelluar me tej frymen anti-kombetare , ne tru-shplarjen shqiptareve nga historia, ndjenja e atdhetarizmit dhe e krenarise kombtare .
    —Ekam thene dhe me par . Keta lloje krimbash e vemje te plehut te dikurshem , tashme dirigjohen nga ‘’Kuaj Troje ‘’ te rrymave shoviniste SLLAVO-GREKE, ne sistemin piramidal te politikes dhe medjes , qe i frymezojne e u hapin rruge te vjellin. Keta lloje ….njerezish cinik , ironik, nenvleftesues, talles e perbuzes ……mohues te cdo arritje paziotive sa do e vogel qofte, skane asnje lloje lidhjeje shpirterore me Shqiperin . Misioni tyre eshte te corodisin e percajne shqiptaret , te mbajne te ndezur ish luften famkeqe te klasave .EDHE NJE HERE;-
    —- TE GJITHE ATA qe ndjehen shqiptare, , PA DALLIM BINDJE E BESIMI ,.. , PAVARESISHT SE KU JETOJNE, duhet te bien ne nje konsensus historik :.. —–LUFTA NACIONAL CLIRIMTARE dhe..LUFTA PER CLIRIMIN E KOSOVES , HEROJTE DHE DESHMORET , PJESMARRESIT DHE DREJTUSIT E TYRE , TE NDEROHEN BASHKERISHT, PA DALLIM NGA TE GJITHA KRAHET, DHE TE GDHENDEN NE ALTARIN ME TE LARTE , E ME TE ARTE TE HISTORIS SONE KOMBETARE.
    —- Kjo duhet te jete nje kerkese taksative e perhereshme, nje TREGUES E MESAZH PAJTIMI E BASHKIMI, JO VETEM PER NE BREZIN QE JEMI , NE VECANTI, PER ATA QE do te VINE…!!!..
    —– Pavaresisht nga mos perputhjet e kontestimet e asaj kohe qe ATO jane zhvilluar…….e SOTMJA , DHE E ARDHMJA, KERKOJNE GJUHEN E PAJTIMIT E TE BASHKIMIT duke punuar e vepruar te gjirthe se bashku me MOTON: —‘’ NJE KOMB , NJE QENDRIM… !!’’, .
    —- Eshte ne te mire te Shqioptareve , TA RIFRESKOJNE NE VAZHDIMESI KUJTESEN HISTORIK E , TI RINGRENE ME LART VLERAT DHE TRADITAT PATRIOTIKE E LUFTARAKE te ketyre DY LUFTRAVE . GJITHASHTU, duhet distancuar nga ekstremistet e cdo krahu , si dhe nga mendimet e veprimet e njerzve… bese-thyer e bese-prer, gjak-shprishur e gjak-pshurrur, bisht-perdredhur e kurriz-perkulur. te cilet , FATKEQESISHT SHQIPERISE NUK I KANE MUNGUAR . Ata cfaqen neper blogje e komente , INJEKTOJNE HERA HERES HELMIN E FRYMES ANTI-KOMBETARE.
    —– A shikoni cfar bejne fqinjet [ p.sh greku]= EDHE MBAS 80 VJETESH, ngulmojne , sajojne TE MBLEDHIN KOCKAT DHE MBJELLIN JUGUN E SHQIPERISE ME VARREZA E VARRE PA ESHTRA…!!!!>.[ne nje kohe qe jane jo me shume se 1- 2 ore larg vendit ame] .Me nje metode gjysem te heshtur , komplekse dhe afat gjate , graduaisht PO PUNUN E PO TJETERSON JUGUN E SHQIPERIS.
    —- Serbija, prej kohesh ka punuar dhe punon, direct e indirect , ne pika e rajone nevralgjike te krijoje enklava , cibane dhe vatra zjarri. I mban ne inkubacion , per ti ndezur e PER TE DESTABILIZUAR KOSOVEN ne nje moment te caktuar .
    —- ”Kuajt e Trojes” arriten te demtojne e shkaterrojne totalisht ushtrine , sistemin e mbrojties , te fortifiikimit e te sigurise kombetare, ekonomine ..etj.. POR , KURRE ,… KURRE.. NUK DUHET TE ARRIJNE DERI ATY , SA TE VRASIN E ZHDUKIN MENYRAT E FORMAT E EDUKIMIT ME NDJENJAT E ATDHETARIZMIT E TE PATRIOTIZMIT LUFTARAK . KJO ESHTE E VETMJA ARME QE ESHTE NE DOREN E CDO SHQIPTARI , E CDO QELIZE FAMILJARE ATDHEDASHESE , DHE VARET TOTALISHT PREJ Tyre .
    Kete po ben si shume te tjere , edhe i nderuari SULEJMAN ABAZI ne kete interviste , por edhe Gazetari Leonard Veizi me shkrimet dhe intervistusit qe afron per te rifreskuar e mbajtur gjalle kujtesen historike . RESPEKT NDERIM..!!
    Tomor Voda – NY–USA

    Reply to this comment
  30. Gege Kosova March 19, 09:22

    Po mos te ishin te njohura, te degjuara e te ditura kete fakte,Rinia at dhatare shqiptare dhe IIlegalja shqiptare ne Kosoves, qe ka mbajt ur gjallle shpir tin kombetare gjate sundimit komu nist sllav, Shqiptaret e Kosoves nuk do kishin levizur per clirimin e atdheut dhe liri t e shqiptareve nga sundimi I dyfisht serbe-jugosllave.Nuk do kishin demonstratat e 1968,1981 e as Levizjet e viteve 1990-ta e as UCK-ne, e as lirine e ashi[ptareve dhe shtet in e Rapu blikes se sotme te Kosoves demokratike e te pavarur, dhe sot do te ishim nenesundim te ortodoksizmit serborus, ndoshta vetem si “shprehje gjeografike”saic eshte sot Vojvodina apo edhe sanxhaku.

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*

Sondazh

MENDONI SE PËR TË ZGJIDHUR KRIZËN POLITIKE DUHET NJË MARRËVESHJE E RE RAMA-BASHA?