VARGJE DASHURIE

April 18, 2016 11:35

VARGJE DASHURIE

1. Lodrat e dashurisë

Jo-nuk shuhet nëpër mote,
zjarr’ i dashurisë së parë,
zemra ime-zemra jote,
ruan një margaritar.

Ishim në kohët e vjetra,
syshkëndi e zemërprush,
rendnim qindra kilometra,
prapa një syri larush.

Po akoma nuk u plakëm,
për lodrat e dashurisë,
thellë në zemër ndjejmë flakën,
ndjejmë flakën e rinisë.

Tani që na dalin para,
çupat që u bënë zonja,
njëlloj si në kohë të bardha,
sytë na bëhen xixëllonja.

Rrjedhin vitet si ujëvara,
zjarri asnjëherë s’fiket,
në altar të zemrës-brenda,
një qiri ndezim për miket.

1998

2. Pa titull

Burrat shpikën zjarrin,
për të djegur furrat,
Zoti-gjinjtë e grave,
për të djegur burrat.

1998

3. S’jam në pranga

S’jam në pranga-në zinxhira,
por jam Promete i Lidhur,
mbasi puth buzët e tua,
mjalti më duket i hidhur.

1998

4. Ah, virgjëresha-virgjëresha

Margaritari me rubinin,
lulet që mbijnë e ndrijnë në sheshe,
s’e kanë dritën-as shkëlqimin,
e gjirit të një virgjëreshe.

Ah-virgjëresha-virgjëresha,
shpesh herë ju silli si të marra,
këtë thesar për Perëndesha,
e prekin duar të palara!

1998

5. Do të vdes nga dashuria

Qenke yll me të vërtetë,
qenke nur’ i kësaj bote,
dhe në rroj në këtë jetë,
rroj nga dashuria jote.

Nga syri që ndez ylberë,
fluturuan mendtë e mia,
dhe në vdeksha ndonjëherë,
do të vdes nga dashuria.

1998

6. Më vdiqe-më ngjalle

O hënëz që dole prej reje,
më dogje me flakë rrufeje,
më trete-më tere-më sose,
në det të pafund më fundose.

O zjarr i pashuar që digje,
më ngjalle dhe prapë më vdiqe,
o xhinde që dole prej prralle,
më vdiqe dhe prapë më ngjalle…

1998

April 18, 2016 11:35
Komento

2 Komente

  1. Delvinjoti April 18, 17:45

    Arben Duka je i madh

    Reply to this comment
  2. tom April 19, 12:16

    Beni ketu eshte vetvetja,eshte fillimi,eshte atje ku e nisi,eshte Beni,qe perdorte cdo cope te vogel letre per te hedhur ato momente frymezimi,qe mendja e frymezuar “ia ulte” neper vargje,kur e bukura i shfaqej kudo,neper nate,neper autobuse dhe makina,neper trena,rruge,pas nje feste “te forte” pijesh dhe shoqerie te sinqerte,ku maksimumi muzues arrinte limitet dhe feshferima e eres,gjetheve,apo pikat e shiut ngjallnin jeten e madhe rremujen danteske me te gjalle dhe te vdekur,buze,gjinj dhe ngrohtesi trupi femeror dhe nje mall per ato qe shkuan.Duk je njish!

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*