Në shuplakën e parë, largohu!

May 9, 2019 12:14

Në shuplakën e parë, largohu!

Paolo Crepet, psikiatër dhe sociolog ka botuar së fundmi një libër të ri kushtuar ndjenjës së dashurisë, ku ai tregon histori dhe bën reflektime të nxjerra nga përvoja e tij ekzistenciale dhe profesionale që rrotullohen rreth kësaj fjale kaq të shenjtë: pasionit.

Gjatë një interviste në “La Repubblica”, ai u ndal tek një ndjenjë negative që mund të ndiejë një person paralel me pasionin, xhelozinë.

Për më tepër ai shfaqi interes mbi dhunën ndaj grave:

“Pas një femre, shumë realitete janë të fshehura. Në thelb, shumë njerëz ende kanë vështirësi në pranimin e radhës së gjatë të çlirimit të grave, pavarësisht faktit se kanë kaluar më shumë se dyzet vjet që nga pushtimet e shumta, si divorci, ata nuk e kanë përpunuar atë që ka ndodhur në këto vite, në një koncept të familjes arkaike, që e sheh ende gruan si të nënshtruar dhe mashkullin me një rol dominues”.

Sociologu i njohur donte të shpjegonte që pas xhelozisë dhe dhunës ndaj grave qëndron një kulturë e lashtë dhe e vështirë për t’u eliminuar. Një burrë arrin të kontrollojë një grua, madje edhe t’a rrahë atë, sepse disa jetojnë në atë lloj kulture që e sheh mashkullin si mbrojtës, i cili e menaxhon dhe e bën atë të ndiejë të gjithë fuqinë e tij mbi gruan që ka.

Për fat të keq, ky qëndrim nuk është vetëm një pjesë e së kaluarës, por edhe e së tashmes, madje ka shumë të rinj që mendojnë kështu, që duhet të jenë partnerë të tillë, të shtojnë xhelozinë në mënyrë që të ndihet protagonizmi i tyre në lidhje. Sipas tyre, një pasion duhet demostruar edhe psikologjikisht dhe fizikisht. Prandaj, besohet se kjo lloj sjellje bëhet pjesë integrale e çdo marrëdhënieje romantike, ndaj mund të shkaktojë edhe reagime të dhunshme.

Xhelozia gjithmonë sjell fatkeqësi, dramë dhe të rinjtë duhet të mësohen të mos e konsiderojnë këtë si simptomë dashurie, sepse ajo kurrë nuk është e tillë. Dhe duhet thënë me shkronja të mëdha se xhelozia nuk është një formë dashurie. Dashuria është respekt mbi të gjitha.

Problemi shtrohet kur një grua fillon t’i tolerojë këto qëndrime të dhunshme, kur partneri i saj e kontrollon gjithë kohës dhe bëhet posesiv, kjo ndjenjë e quajtur dashuri kthehet në manipulim dhe fiksim. Për shkak të dhunës, gjithmonë ekziston ideja për të konsideruar gratë si objekte, jo si individ. Unë të vras, sepse ti je gjëja ime…

Është e vështirë të pranosh që një vajzë sot të bëjë të njëjtat gjëra dhe të njëjtën jetë si një djalë në moshën e saj. Këto mundësi të barabarta nxisin zemërimin, xhelozinë, zilinë e njerëzve të frustruar sepse një grua e tillë është e lirë dhe mund të zgjedhe që të mos kontrollohet.

Në fund të intervistës dhe rrëfimit të tij, sociologu i njohur, shpjegon se nënat duhet t’u mësojnë vajzave të tyre që të mos qëndrojnë me të dashurin e tyre kur marrëdhënia bëhet posesive, në shuplakën e parë, duhet të largohen.

Nëse një njëri ju godet, është i dhunshëm, nuk do të thotë se ai ju do dhe kujdeset për ju. Dhe ky është fakt!

e.t./dita

 

May 9, 2019 12:14
Komento

2 Komente

  1. anticensurë25642654 May 10, 11:48

    xhelozia nuk është asnjëherë dashuri!!
    xhelozi=mosbesim!
    mund të thuash plotë e plotë arsye se ky mosbesim mund të quhet dhe dashuri,por në fund të fundit është mugesë besimi tek partneri,e njëjta gjë ndodh dhe në krahun e kundërt grua xheloze!
    këtu,në këtë moment mosbesimi shttohet dhe dhuna,kur mosbesimi bëhet dhe më i madh!!
    kjo dhunë nuk është,sipas mendimit tim,e nxitur ng shoqëria patriarkale a turrli arsyetimesh që jepen duke u bazuar në sistemet e kaluara shoqërore ose traditat e vjetra!!
    dhuna është thjeshtë primordiale,e kohës kur nuk kemi qënë të organizar në shoqëri!!në kohën e kafshërisë tonë!!
    dhuna është rezultat i të qënit më i fortë!!
    një burrë”xheloz” ushtron dhunë mbi gruan kur ajo është më e dobët se ai,i njëjti person ushtron dhunë dhe ndaj fëmijës mashkull të tij më të dobët!!por në rrastet kur gruaja është më e fuqishme,ndodh më rrallë,kur fëmija bëhet më i fuqishëm dhe babai nuk “ja ka pirë lëngun”,atëherë dhuna mungon!dhuna shuhet ose këthehet në krah të kundërt!!
    është e drejtë që nuk duhet ushtruar dhuna!!arsyetimi na bën që të dallohemi si nga kafsha ashtu dhe nga periudhat më të hershme,kur dhe konceptet ishin të ndërtuara në mënyrë të tillë që e pranonin dhunën!!koncepte që pranonin si dhunën në familje ashtu dhe në shoqëri!!
    zhvillimi ynë shoqëror ka bërë që ne të veprojmë,na ka dhënë mundësinë që të veprojmë më shumë me fjalë se me dhunë!
    që ta zhdukësh dhunën dhe ta reduktosh në 0,është e pamundur!!
    dhuna është në atë pjesë të trurit tonë që ka 150 milion vjet që është krijuar,ndërgjegjia jo vetëm që është e re!?por po ta krahasosh me dhunën!?do të ishte një fëmijë në ditët e para të lindjes!!
    dhuna është emocion,jo dhuna është reflektim!!
    sado të reflektojmë,njeriu 100 vjet maksimumi,shoqëria,nëse ka një zvillim të njëtrajshëm,shumë kohë,prapë dhuna do të mbetet!!
    njeriu lind me dhunën e fiksuar në tru,refleksionin,mendimin duhet ta mësojë në jetën e tij!shumë shumë 100 vjeçare!!

    Reply to this comment
Shiko komentet

Komento

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*

Sondazh

A ËSHTË EDI RAMA I MAJTË?

Shiko rezultatin